You are on page 1of 1

Hoop doet leven

Het blijft een intrigerende vraag: waarom zijn sommige mensen


rijk en andere mensen arm? Tot op heden werd deze vraag vaak
beantwoord met verwijzingen naar het systeem. Het
kapitalisme of de overheid of het wereldhandelssysteem zorgt
ervoor dat sommigen wel ontwikkelingskansen krijgen en
anderen niet. In grote lijnen klopt dit antwoord. Toch ontbreekt
er iets, iets waar men pas recent een vinger achter wist te
krijgen. De ontbrekende factor is: hoop.

Het is de jonge, onorthodoxe econoom Esther Duflo die deze


opmerkelijke vondst deed. In een Indiase deelstaat vroeg ze het
parlement om wettelijk te regelen dat in een aantal willekeurige
dorpen voortaan alleen nog vrouwen tot burgemeester konden
worden gekozen. De politici fronsten hun wenkbrauwen maar
stemden toe. Jaren later deed Esther Duflo een steekproef in de
dorpen. De uitkomst? In de dorpen met een vrouwelijke
burgemeester bleek het aantal schoolgaande meisjes significant
gestegen te zijn, evenals het gemiddelde gezinsinkomen.
Blijkbaar vonden ouders de maatregel dermate hoopgevend dat
zij harder zijn gaan werken om ook hun dochters naar school te
kunnen sturen.

Hoop is dus cruciaal voor ontwikkeling. Lange tijd was het


bijvoorbeeld een raadsel waarom arme boeren nauwelijks
kunstmest gebruiken, terwijl kunstmest de oogst kan
verdubbelen en overal microkrediet aanwezig is ter financiering.
Nu begrijpen we dat mensen zo vast kunnen zitten in
hopeloosheid dat ze kansen niet meer als zodanig herkennen.

Wat betekent dit voor ons? Belangrijk is dat we met andere ogen
naar armoede leren kijken. Armoede is paradoxaal genoeg niet
puur materieel gebrek, maar vooral immaterieel gebrek. De
implicatie is dat we arme mensen niet volledig kunnen helpen
door even een Straatkrant te kopen of geld over te maken. We
moeten ook bouwen aan echte veranderingen van binnenuit.
Bijvoorbeeld door de Straatkrantverkoper eens aan te spreken.
Of, op wereldschaal, door India een plekje te geven in de VN
Veiligheidsraad. Door uit onze eigen comfortzone te stappen
kunnen we mensen hoop geven. En hoop doet leven!

Paul Schenderling
Hoofdredacteur Christendemocraat.nl