You are on page 1of 1

Stilstaande ontwikkeling

Ontwikkelingsorganisaties halen opgelucht adem. Door de val


van het kabinet zal er voorlopig niet verder bezuinigd worden op
ontwikkelingssamenwerking. De subsidiestromen van de
overheid richting ontwikkelingsorganisaties blijven dus in stand.
Er moet alleen niet te vroeg gejuicht worden. Het onderliggende
probleem bestaat namelijk nog steeds: de forse vermindering
van het draagvlak voor ontwikkelingssamenwerking die de
afgelopen jaren is ingezet. Maar hoe kan dat? Het is toch mede
omwille van het draagvlak dat de politiek ontwikkelingshulp
grotendeels via maatschappelijke organisaties verstrekt?

Er is een plausibele verklaring: ontwikkelingsorganisaties zijn


niet maatschappelijk genoeg. Dat zit m vooral in de
organisatiestructuur. Alle grote ontwikkelingsorganisaties
Oxfam, ICCO, Cordaid, Hivos, SNV, ZOA, Warchild, et cetera zijn
stichtingen en geen verenigingen. Dit betekent dat je als burger
van alles voor deze organisaties mag doen, maar nul komma nul
inspraak krijgt. Op hun websites staat dus overal: Doneer, Blijf
op de hoogte of Word ambassadeur; maar nergens: Denk mee,
Geef suggesties of Wees kritisch. Een logische bijkomstigheid
is dat Oxfam & co grote moeite hebben om vrijwilligers te
werven, zodat het werk vooral door betaalde krachten wordt
gedaan. Ten slotte is de controlestructuur uiterst ondoorzichtig.
De meeste stichtingen hebben een Raad van Commissarissen,
maar het is onduidelijk hoe die benoemd wordt en of de
deelnemende mensen, die grotendeels uit hetzelfde circuitje
komen, wel cht kritisch zijn.

Het feit dat ontwikkelingsorganisaties kiezen voor zon gesloten


structuur is merkwaardig, want in de milieubeweging en
mensenrechtenbeweging zijn genoeg organisaties die wl een
verenigingsstructuur hebben, zoals Natuurmonumenten en
Amnesty International. De leden van deze organisaties sturen
niet alleen donaties, maar zijn vaak actief als vrijwilliger, roepen
te pas (en te onpas) het bestuur ter verantwoording en maken
overal in het land gratis reclame voor hun club. Kortom, als
ontwikkelingsorganisaties de trend van het verminderende
draagvlak willen keren, dan heb ik maar n advies: hup, naar de
notaris en maak er verenigingen van!

Paul Schenderling
Hoofdredacteur Christendemocraat.nl