You are on page 1of 374

ಕನರ ಹಗĩಡತ

ಅರಕ
ಕದಂಬರ ಕರತಲ ರಂಗಭೂಮ: ಅಂಗೈಮೇಲಣ ನಟಕಶಲ. ಆದ್ದರಂದ ಕದಂಬರಯನĺ ಓದವ ವಚಕರ ನಟಕವನĺ
ನೇಡವ ಪŁೇĔಕರೂ ಆಗಬೇಕಗತĶದ.

ವಚಕರ ಕಲĻನ ಸದ ಎಚĬತĶರಬೇಕ. ಅದ ನದĸಮಡವದರಲ ತಕಡಸದರೂ ರಸಸŅದನಗ ಭಂಗ ಬರತĶದ.


ಸನĺವೇಶಗಳನĺ ಕಲĻಸಕಳńವಗ ದೃಶŀಗಳನĺ ಚತŁಸಕಳńವಗ, ವŀಕĶಗಳನĺ ಪರಚಯ ಮಡಕಳńವಗ, ಅವರ
ಸಂಭಷಣಗಳನĺ ಅವರವರ ಬೇರಬೇರಯ ವಣಗಳಡನ ಆಲಸವಗ ವಚಕರ ಸನಮ ವಕĬತŁವನĺ ತತĻರತಯಂದ
ನೇಡತĶರವ ಪŁೇĔಕರಂತಗಬೇಕಗತĶದ. ಹಗ ಮಡದದ್ದರ ಓದ ಸಥಥಕವಗವದಲ್ಲ.

ಎಲ್ಲಕħ ಬಹ ಮಖŀವದದ ಸಹನಭೂತ. ಅದಲ್ಲದದ್ದರ ನಂದನವ. ಮರಭೂಮಯಗತĶದ.

ಕೃತರಚನಯಂತಯ ಕೃತಯ ರಸಸŅದನಯೂ ಒಂದ ಸೃಷıಕಯಥ. ಸೃಷıಕಯಥವಲ್ಲದ ಸವಥಕಮಥಗಳ ನೇರಸವಗತĶವ.


ಅಂತಹ ಕಮಥಗಳಂದ ನಮಗ ಒದಗವದ ಆನಂದವಲ್ಲ, ಬೇಸರ. ಆದ್ದರಂದ ಕದಂಬರಯನĺ ಓದವವರ. ಪŁತಭಯಲŃ ಅದ
ಮತĶಮĿ ಸೃಷıಯಗಬೇಕಗತĶದ. ರಸಸŅದನ ಎಂದರ ಕಟıಡದಂದ ಕಟıಡಕħ ವಗŁಹವನĺ ಸಗಸವಂತಲ್ಲ; ಹಸದಗ
ಉತĶ ಬತĶ ಹದೇಟವನĺ ಬಳಯಸವಂತ ಅದಂದ ಸಜೇವವದ ಪŁಣಪಣಥವದ ಕŁೇಡಕŁಯ.

ಈ ನನĺ ಪŁಥಮ ಕದಂಬರಯನĺ ಓದವವರಲŃ ನನĺದಂದ ವಜİಪನ. ಇದನĺ ಕಥಯ ಕೇಲಹಲಕħಗ ಓದಬೇಡ.
ಸವಧನವಗ ಸಚತŁವಗ ಸಜೇವವಗ ಓದ. ಇಲŃ ಚತŁತವಗರವದ ಮಲನಡನ ಬಳನ ಕಡಲನಲŃ ಒಂದ ಹನ.
ಅನೇಕರಗ ಅದ ಸಂಪಣಥವಗ ಹಸ ಪŁಪಂಚವಗತĶದ. ಹಸ ಊರಗ ಹೇಗವವರ ಅಲŃಯ ಜನ ಮತĶ ಜೇವನದ
ವಚರವಗ ತಟಕħನ ಯವ ನಣಥಗಳನĺ ಮಡಕಳńದ ಸŅಲĻ ಕಲ ತಳĿಯಂದದĸ ಕŁಮೇಣ ಬಳಕಯಂದ ಜನರನĺ
ಜೇವನವನĺ ಪರಚಯ ಮಡಕಳńವಂತ ಈ ಕದಂಬರಯ ಅರಣŀಜಗತĶನĺ ಪŁವೇಶಸವ ವಚಕರ ವತಥಸಬೇಕಗತĶದ.
ಎಂದರ, ಮದಲನಯ ಸರ ಓದದಡನ ಎಲ್ಲವನĺ ಪರೈಸದವ. ಎಂದಕಳńವವರ. ಮೇಟರನಲŃ ಕಳತ ಒಂದರನ
ಪವಥದŅರದಂದ ಒಳನಗĩ, ಅದರ ಬೇದಗಳಲŃ ಸರŁನ ಸಂಚರಸ, ಪಶĬಮ ದŅರದಮದ ಹರಹರಟ, ಆ ಊರನ ಪಣಥ
ಪರಚಯ ಮಡಕಂಡದĸೇವ ಎನĺವವರಂತ ಹಸŀಸĻದರಾಗತĶರ.

ಈ ಕದಂಬರಯನĺ ರಚಸವಗಲ, ತರವಯ ಮತĶ ಮತĶ ಓದವಗಲ ನನಗ ಬಹವಗ ಬಂದರವ ರಸಸಖದಲŃ
ಒಂದನತನĺದರೂ ಇದನĺ ಓದವವರ ಸವಯತĶರಂದ ಗತĶದರ ಕೃತ ಸಥಥಕವಯತಂದ ಭವಸತĶೇನ.

ಅನೇಕ ಪಟ ಸಂಖŀಯ ಈ ದಡij ಕದಂಬರಯನĺ ಅನಂತ ಶŁದĹಯಂದಲ, ಅಮತ ಶŁಮದಂದಲ, ವಪಲ


ವಶŅಸದಂದಲ ಮದŁಣಕħ ನಕಲ ಮಡಕಟıರವ ಚ// ವಜಯದೇವನಗ, ಅಚĬಗ ಕಳಹಸವದರಂದ
ಮದಲಗಂಡ ಕರಡಗಳನĺ ತದĸವದೇ ಮದಲದ ಎಲ್ಲ ಕಯಥಗಳನĺ ಮನಮಟı ವಹಸ ನವಥಹಸರವ ನನĺ
ಮತŁರಾದ Ħ ಮನ್ ಕಡಲ ಚದಂಬರಂರವರಗ, ಪಸĶಕದ ಮೇಲಂಗಗ ಕಜಣಗಳ ಚತŁಗಳನĺ ಮನೇಹರವಗ
ಬರದಕಟıರವ Ħಮನ್ ಎ. ಸೇತರಂರವರಗ ನನ ಕೃತĤನಗದĸೇನ.

ನನ ಕದಂಬರಯನĺ ರಚಸತĶದĸಗ ವರವರವ ಬಹ ದರದಂದ ಸಡಬಸಲನಲŃ ತಪĻದ ನನದ್ದಲŃಗ ಬಂದ, ಅದನĺ


ಓದಸ ಕೇಳ. ಚತĶಸಕಂಡ ನೇಡ, ತವ ಮಹದನಂದಪಟı ನನಗ ಉಲŃಸವತĶ ಮತĶಬĽ ಮತŁರಗ ನನĺ
ವಂದನಗಳನĺ ಅಪಥಸತĶೇನ. ಏಕಂದರ ಕವಗ ಸಹನಭೂತ ಅಧಥ ಸļತಥ.

ಕವಂಪ
ಮೈಸರ,
ಡಸಂಬರ ೧೬, ೧೯೩೬
ರಾಮತೇಥಥದಡ ಕಲŃಸರದ ಮೇಲ
ಇನĺ ನಡಹಗಲಗದದ್ದರೂ ಬೇಸಗಯ ಬಸಲ ಸಡತĶದĸದರಂದ ತೇಥಥಹಳńಯ ಕಲŃಸರದ ಮಗಥವಗ ತಂಗ
ನದಯನĺ ದಟತĶದ್ದ ಇಬĽರ ತರಣರ ಬಸಲ ಬೇಗಗ ಬಳಲ, ಬವರ,ವಹನಯ ದಕ್ಷಿಣ ತಟದಲŃ ಕಬĽ ಬಳದದ್ದ ಮರಗಳ
ಹಸರ ನಳಲನĺ ಆಶŁಯಸಲಂಬಂತ ಬೇಗಬೇಗನ ನಡಯತĶದ್ದರ. ಅವರನĺ ನೇಡದ ಕಡಲ Ħಮಂತರ ಮನಯವರಂದ
ಗತĶಗತĶತĶ. ಬಹದರದಂದ ಬಂದ ಆಯಸದಂದಲ ಸಕಲಕħ ನದŁಹರಗಳ ದರಯದದ್ದರಂದಲ
ಕಂತಯಕĶವಗರತĶದ್ದ ಅವರ ಮಖಗಳ ನಸಬಡದĸವ.

ಒಬĽನ ಎತĶರವಗ ತಳńಗದ್ದನ. ಆದರೂ ಬಲಷIJನ ಅರೇಗ ದೃಢಕಯನ ಎಂಬದ ಆತನ ಚಲನಯ ವೈಖರಯಂದ
ತಳದಬರತĶತĶ.ಬಸಲನ ಡವರ ಅತಯಗದ್ದರೂ ಆತನ ತಲಗ ಟೇಪಯನĺ ಹಕರಲಲ್ಲ; ಕಡಯನĺ ಸಡರಲಲ್ಲ; ಕŁಪ
ಪದ ಪದಯಗ ತಲಯನĺಲ್ಲ ಒಂದ ತರನದ ಧೇರ ಸŅಚĭಂದತಯಂದ ಆವರಸತĶ. ಸŅಲĻ ಉದ್ದವಂದ ಹೇಳಬಹದಗದ್ದ
ಆತನ ತಲಗದಲ ಕಡಗಯಂತ ಕಪĻಗ ಸĺಗĹ ಕೇಮಲವಗ ಗಂಗರ ಗಂಗರಾಗತĶ. ಒಂದರಡ ಮಂಗರಳ ಬವರನಂದ
ತಯĸ ಹಣಯ ಮೇಲ ಮತĶದಂತ ವಕŁವನŀಸದಂದ ಶೇಭಸತĶದ್ದವ. ಆ ನಸಗಂಪಬಣĵದ ಹಣಯ ಮೇಲ ಕಡಗಪĻ
ಬಣĵದ ಬಳńಗರಳ ರಮಣಯರ ಸೌಂದಯಥವನĺ ಮನಸತಗ ತರವಂತತĶ. ಆದರ ಆ ಮಖಭಂಗಯಲŃ ಅಬಲತಭವ
ಲೇಶವದರೂ ಇರಲಲ್ಲ. ಅದಕħ ಬದಲಗ ರಸಕತ ಮನಸತಗ ಬರವಂತತĶ. ಹಣಗ ನೇರವಗ ತಗದದ್ದ ಬೈತಲ ಬಚದ
ಇದĸದರಂದ ಅಸĶವŀಸĶವಗತĶ. ಕರಯ ಕದಲಗ ಎರಚದ” ಮಂಗಳರ ಪಡ” ಯಂತ ಸಣĵನ ನಣĵನ ಕಂಪಯಧೂಳ ಹತĶ,
ಆತನ ಮಡದ್ದ ಪŁಯಣದ ಧೇಘಥತಯನĺ ಆ ಪŁಯಣದ ರಸĶಯ ಸķತಯನĺ ಸಚಸತĶದ್ದವ. ಆತನ ಕಣĵಗಳ
ಅಷıೇನ ಅತಶಯ ವಸĶರವಗರದದ್ದರೂ ಉಜŅಲವಗ, ಮಮಥಭೇದದೃಷıಯತವಗ, ಯೇಗಯ ನಯನಗಳಂತ
ಅಂತಮಥಖವಗ, ತಳದವರಲŃ ಗೌರವಭವವನĺ ತಳಯದವರಲŃ ಮೇಹವನĺ ಉದŁೇಕಸವಂತದĸವ. ಮಗ
ಉದ್ದವಗ ತದಯಲŃ ಶಕಚಂಚವನಂತ ಬಗತĶ; ಸೃಷıಯ ರಹಸŀಗಳನĺ ಕಟಕ ಒಳಹಕħ ನೇಡತĶೇನ ಎನĺವಂತತĶ.
ಅದರ ಮೇಲದ್ದ ಒಂದ ನಸಹಸರಾದ ನರವ ಸೌಂದಯಥಕħ ಸಬಲತ ಗಂಭೇಯಥಗಳನĺ ಕಡತĶತĶ. ಓಷIJವ ಬಗದ
ಧುನಸತನಂತಯೂ ಅಧರವ ಬಲŃನ ಸಹಯದಂದಲೇ ಮತŁ ತನĺ ಶಥಲತಯನĺ ಪರಹರಸಕಂಡ ಪೌರಷಯಕĶವಗರವ
ಕಂಬಣĵದ ಹದಯಂತಯೂ ಒಂದನĺಂದ ಆಶŁಯಸ, ಒಂದನĺಂದ ಆಲಂಗಸ, ಒಂಕħಂದ ಅವಲಂಬನವಗ
ಅಪŁತಹತವಗದ್ದವ. ಎಂದರ, ಆ ಧನಸತ ಸರಚಪಕħಂತಲ ಹಚĬಗ ಹರಚಪವನĺೇ ಹೇಲವಂತತĶ. ಕನĺಗಳ
ತಟಗಳಂತಯ ಮನೇಹರವಗದ್ದರೂ ಕೇಮಲವಗರಲಲ್ಲ. ಪತಂಗಗಳನĺ ಆಕಷಥಸವ ದೇಪದŀತಯಂತದĸವ. ಗಲ್ಲವ
ಸಣĵಗ ದಂಡಗ ಮನಚಗದĸ ಕಠೇರ ಸಧನಯನĺ ಒಂದ ವಧವದ ಹಠವನĺ ಮನಸತಗ ತರತĶದ್ದವ. ತರಣŀ
ಯೌವನಗಳ ಮಧŀ ನಂತ, ಆ ಎರಡ ಅವಸķಗಳ ಶŁೇಷIJಂಶಗಳನĺ ಒಳಗಂಡದ್ದ ಆತನ ದೇಹವ ಒಂದ ಉದ್ದವದ
ಷಟಥನಂದ ಆವೃತವಗ, ವಶಲವಗ ಉಬĽದ ಉರಪŁದೇಶವನĺ ಪŁದಶಥಸತĶತĶ. ಆತನ ಹಕಕಂಡದ್ದ ಖದಬಟıಯ
ಷಟಥ ಅಡijಲಗ ಉಟıದ್ದ ಪಂಚಯೂ ಪŁಯಣಧೂಳನಂದ ಮಲನವಗದ್ದವ. ಒಟıನಲŃ ಪೌರಷ, ಆಧŀತĿಕ,
ಅಂತಮಥಖತ, ರಸಕತ, ಮೇಧಶಕĶ, ಇತರರಗ ಕಷıವಲ್ಲದದ್ದರೂ ತನಗೇ ಕಷıಕರವಗಬಹದದ ಹಠಭವ, ಇವಗಳಂದ
ಮರಯತĶದ್ದ ಆತನ ಭವŀ ವŀಕĶಯಗದ್ದನ. ಜತಯಲŃದ್ದ ಕರಯವನಲŃ ಇದ್ದಂತ ಆತನಲŃ ಯವ ವಧವದ ಭೇಗ
ಸಮಗŁಯೂ ಕಂಡಬರತĶರಲಲ್ಲ. ಆತನ ಸರಳ ಸೌಂದಯಥವೇ ಒಂದ ಗಂಭೇರ ಭೇಗವಗತĶ.

ಆತನ ಜತಯಲŃದ್ದ ಕರಯ ತರಣನಲŃ ಅಷıೇನ ವಶೇಷ ವŀಕĶತŅವರಲಲ್ಲ; ಆತನ ಸŅಲĻ ಕಳńಗ ದಪĻವಗ ಸಖಪೇಕ್ಷಿ
ಹಚĬಗರವವನಂತ ಕಂಡಬರತĶದ್ದನ. ಆತನ ಖದ ಬಟıಯನĺ ಹಕಕಂಡದ್ದನ; ತಲಗಂದ ಬಳಯ ಖದ ಟೇಪ,
ಮೈಗ ನೇಲಬಣĵದ ಕೇಟ, ಕೇಟನ ಕರಕಸಯಲŃ ಒಂದ ಫೌಂಟನ್ ಪನ್, ಕೈಯಲŃಂದ ಕೈಗಡಯರ, ಹಚĬ
ಎನĺಬಹದದ ಅಂಚನ ಖದ ಪಂಚ. ವದನವ ಸರಳತ ಸೌಶೇಲŀಗಳಂದ ಕಡ ಮಗĹವಗತĶ. ದೃಢ ಮನಸತಗಲ
ದĔತಯಗಲ ಮತಥಯಲŃ ತೇರಬರತĶರಲಲ್ಲ.

ಅಂತಹ ಬಸಲನಲŃ ತೇಥಥಹಳńಯ ಕಲŃಸರದ ಮೇಲ ನಡಯವದ ಬಹ ಪŁಯಸ. ಆದರ ಆ ಇಬĽರ ಕಲಗಳಲŃಯೂ
ಮಟıಗಳದĸದರಂದ ನೇಯದ ನಡಯಬಹದಗತĶ. ಕರಯವನ ಅತĶ ಇತĶ ನೇಡದ ಹದ ನಡಯತĶದ್ದನ. ಹರಯವನ
ಮತŁ ವೇಗವಗ ನಡಯತĶಲೇ Ĕಣ Ĕಣಕħ ಕತĶತĶ ಸತĶಲ ಬಯಕನೇಟವನĺಟı ಸಂತೇಷಪಡವಂತ ತೇರತĶತĶ.
ಹಳಯ ನಡವ ಇರವ ರಾಮತೇಥಥ ಸಮೇಪವಗಲ ಆತನ ನಡಗ ನಧನವಗ ಕಡಗ ನಶĬಲವಯತ. ತನ ಕಲವ
ವಷಥಗಳ ಹಂದ ತೇಥಥಹಳńಯಲŃ ಓದತĶದĸಗ ಆ ತಂಗ ನದಯೂ ಆ ರಾಮತೇಥಥವ ನತŀಯತŁಸķನಗಳಗದĸದ
ಆತನ ನನಪಗ ಬಂದತ. ಕಲವ ಹಡಗರ ಅಲŃ ಈಜತĶದĸದನĺ ನೇಡ ತನ ಹಗಯೇ ಈಜಡದĸದನĺ ನನದನ.
ಸನĺವೇಶವೇನ ಹಂದ ಇದ್ದಂತಯೇ ಕಂಡತ. ಆದರ ತನ ಮತŁ ಹಂದ ಇದ್ದಂತರಲಲ್ಲ. ಪವಥತಗಳ ಸಂದಯಲŃ ಕಣಸಕಂಡ
ಹರದ ಬಂದ ಹಳ ಅಂದನಂತಯ ಇಂದ ಪವಥತಗಳ ಇಡಕನಲŃ ಕಣĿರಯಗತĶತĶ. ತಂಗಯ ಇಕħಲದ ದಡಗಳಲŃ
ಅಂದನಂತಯ ಅರಣŀಗಳ ಮಲ ಮಲಯಗನಂತದ್ದವ. ಆಗದ್ದ ಮರಗಳಲŃ ಈಗಲ ಅನೇಕವವ! ನದಯ ನಡವ ಮಲಗದ್ದ
ಆ ಹಬĽಂಡಯ ರಾಶಗಳ ಈಗಲ ಅಂದನಂತಯ ಇವ. ಒಂದ ಮತŁ ಪŁವಹದಲŃ ಉರಳ ಬದĸದ. ಬಂಡಯಮದ ಬಂಡಗ
ಧುಮಕತĶದ್ದ ಜಲರಾಶ ಸಂಮಥತವಗ ನರನರಯಗ ತಂತರ ತಂತರಾಗ ಘೂಣಥಯಮನವಗ, ಕಡಗ
ತರತರಯಗ, ಬಸಲನಲŃ ಮರಗ ಮರಗ ಅಂದನಂತಯ ಇಂದ ಲೇಲ ಮಗĺವಗರವಂತ ತೇರತĶದ.

ಅಣĵನ ಬರದ ನಂತದನĺ ಕಂಡ ತಮĿನ ಕಗದನ. ಅಣĵನ ಎಚĬತĶವನಂತ ಫಕħನ ತರಗ ನೇಡ ಮಂದ ಸಗದನ.
ಮಗಳದ ಕರನಗಯಂದ ಆತನ ತಟಗಳಲŃ ಕಂಕತೇರ ಮರಯಯತ. ಎಷı ಪರವಶವಗದ್ದ ಎಂದ!

ಹರಯವನ ಹತĶರ ಬರಲ ಕರಯವನ” ಏನ ನೇಡತĶದĸಪĻ ಈ ಬಸನಲŃ ?”ಎಂದನ.

“ಹಡಗರ ಈಜತĶದ್ದರ. ಅದನĺ ನೇಡ ನವ ಈಜತĶದĸದನĺ ನನದ ಹಗಯ ನಂತಬಟı. ಅವರ ಈಗಲ ನವ
ಆಡದ ಕಲŃಟವನĺೇ ಆಡತĶದĸರ.”

“ಬ ಹೇಗೇಣ, ಹತĶಯತ. ಸದŀ ಮನ ಸೇರದರ ಸಕಗದ. ಹೇಗೇಣವೇನ?”

ಇಬĽರೂ ತವ ನಡ‌ದಬಂದ ಕಲŃಸರದ ದರಯನĺೇ ಹಳಯ ಆಚಯ ದಡದವರಗ ನೇಡದರ. ಅವರ ಸಮರ
ಎರಡ ಫಲಥಂಗ ನಡದಬಂದದ್ದರ. ಕಲŃಸರ ಇನĺ ಒಂದವರ ಫಲಥಂಗ ಇತĶ.

ತಮĿನ ಮನಸನಂದ” ಅವರ ಇನĺ ಏನ ಮಡತĶದĸರ? ಎರಡ ಟŁಂಕ ಹತĶಕಂಡ ಬರವದಕħ ಎಷı ಹತĶ?”
ಎಂದನ.

ಅಣĵನ “ಪೇಟಯಲŃ ಏನದರೂ ಕಲಸವತĶೇ ಏನೇ?” ಎಂದನ. ಇಬĽರೂ ಮತĶ ಬೇಗ ಬೇಗನ ನಡದರ.

ತಮĿನ “ಕಲಸವೇನ? ಹೇಟಲಗ ಹೇದರೇ ಏನೇ? ಆ ಪಟıಣĵ ಹೇದಲŃಯೇ ಹೇಗ” ಎಂದನ.

ಮತĶ ಅಧಥ ಫಲಥಂಗ ನಡದ ತರವಯ ಹರಯವನ ಹಂತರಗ ನೇಡ ” ಓ ಅಲŃ ಬರತĶದĸರ” ಎಂದನ.

ತಮĿನ ತರಗ ನೇಡ “ಅದ ಯರದ! ಇನĺಬĽರ ಇದĸರಲ್ಲ? ಪೇಟದವರ!” ಎಂದನ.

“ಯರೇ ಏನೇ ದರಕħ ಗತĶಗವದಲ್ಲ.”

ಇಬĽರೂ ನದಯ ಕಲŃಸರವನĺ ದಟ, ತರನಬಡವಗದ್ದ ದಡವನĺ ಸೇರ. ಮಂದ ನಡದರ. ಮರದ ನಳಲ ತಳಗಳದಂತ
ತಂಪಗತĶ. ಕರವಳńಯ ಅರಳಕಟıಯ ಬಡದಲŃ ಅವರ ಮನಯ ಕಮನ ಗಡ ನಂತತĶ. ನಗಕħ ಕಟıದ್ದ ಎತĶಗಳರಡ
ಮಲಗ ಅರಗಣĵ ಮಡಕಂಡ ಮಲಕ ಹಕತĶದ್ದವ. ಆಗಗ ಹರಬಂದ ಮೈಮೇಲ ಕರತĶದ್ದ ನಣಗಳನĺ ಬಲದಂದ
ಅಟıಕಳńತĶದ್ದವ. ಕಲವ ಸರ ಕತĶಗಯ ಬಡದಲŃಯೂ ತಲಯಮೇಲಯೂ ಕರತĶದ್ದ ನಣಗಳನĺ ತಲಯಲŃಡಸ
ಅಟıಕಳńವಗ ಗಂಟಯ ಸರವ ಹತĶರ ಗನದ ಹನಗಳನĺ ಸಸ ಮತĶ ನಃಶಬĸವಗತĶತĶ. ಅವಗಳಲŃ ಒಂದ ಎತĶ
ಕಪĻಗತĶ; ಮತĶಂದ ಬದ ಬಣĵದĸ. ಇಬĽರೂ ಗಡಯ ಬಡಕħ ಹೇದಗ ಕಪĻ ಎತĶ ಗಂಟಯ ಸರವನĺ ಗನಗೈಯತĶ
ಎದĸ ನಂತತ. ಹರಯವನ ಸŅಲĻ ಹಂದಕħ ಸರದ” ರಾಮ, ಮಂದ ಹೇಗಬೇಡ. ಎಲŃಯದರೂ ಹದಬಟıರ ಕಷı!
ಅವರ ಬಂದಮೇಲಯೇ ಗಡಗ ಹತĶದರಾಯತ.” ಎಂದ, ತನĺ ಭಯಕħ ತನ ಮಗಳ ನಕħನ.
ಕರಯವನ “ಸರ, ನವೇನ ಹಸಬರೇನ ಅದಕħ? ಎತĶದರೂ ಗರತ ಸಕħವದಲ್ಲವೇನ?” ಎಂದ ಮಂದ ಹೇಗ
ಮಲಗದ್ದ ಎತĶನ ಬನĺನĺ ಚಪĻರಸ ತಟı “ನಂದೇ, ಏಳ” ಎಂದನ.

ಆ ಸಧುಪŁಣ ಎದĸನಂತ ಆಗಂತಕನನĺ ನೇಡತ. ಅದರ ಕಣĵಗಳಲŃ ಯವ ಜİನದ ಅಥವ ಅಜİನದ ಸಳವ
ಇರದದ್ದರೂ ಕರಯವನ ತನĺ ಗರತ ಅದಕħ ಸಕħತಂದ ಊಹಸಕಂಡ ಸŅಲĻ ಹಗĩದನ. ಅದರ ಗಂಗದವಲನĺ ನೇವ
ಉಪಚರಮಡ, ಮತĶಂದ ಎತĶನ ಬಳಗ ಹೇಗವಷıರಲŃ ಅದ ಉದŅೇಗದಂದ ಕಣದಡತ. ತಮĿನ ಹಂದಕħ
ನಗದದನĺ ಕಂಡ ಅಣĵನ ಗಹಗಹಸ ನಕħ” ನನ ಹೇಳಲಲ್ಲವೇನ ನನಗ?” ಎಂದನ

ತಮĿನ ಸŅಲĻ ನಚ. ಕೇಪದಮದ ಕರಯ ಎತĶನĺ ನೇಡತĶ” ಆ ಹಳ ಲಚĬ, ಅದರ ಸŅಭವ ಎಲŃ ಬಟıೇತ? ಹಸದಗ
ತಂದಗ ಗಡಯವನನĺೇ ತವಯಲಲ್ಲವೇನ?” ಎನĺತĶ ಅಣĵನ ಬಳಗ ಬಂದನ.

ಅಂತ ಅವರಬĽರಗ ಆ ಗಡ ಮತĶ ಎತĶಗಳನĺ ನೇಡ, ಮನಯವರನĺೇ ಕಂಡಂತಗ ಸಂತೇಷಗಂಡರ. ಅವಗಳನĺ


ನೇಡದ ಅವರ ಮನಸತನಂದ ಮೈಸರ, ಚಮಂಡ ಬಟı, ಅರಮನ, ಕಕħನ ಹಳńಯ ಕರ, ಅಠಾರಾ ಕಚೇರ, ಮನ, ಕಡ,
ಕಟıಗ, ಗದĸ, ದನಕರ, ತೇಟ, ಕಲಯಳಗಳ ಮದಲದವ ಸಳದವ. ಅಲ್ಲದ ತಮĿನĺ ಮನಗಯŀವ ಪŁಣಗಳ
ವಚರದಲŃ ಅವರಗ ಪŁೇತಯಲ್ಲದ ಬೇರ ಯವ ಭವಕħ ಸķಳವರಲಲ್ಲ.

ಲಚĬನ ತಂಟಗ ಹೇಗವದ ಅಪಯಕರವಂದ ತಳದ ರಾಮಯŀನ ಪನಃ ನಂದಯ ಬಳಗ ಹೇಗ ಅದನĺ ನನ ವಧವಗ
ಮದĸ ಸತಡಗದನ. ಮೇಲ ಮರಗಳಲŃ ಚಲಮಲಗಟıತĶ ಕಂಬಯಂದ ಕಂಬಗ ಕಪĻಳಸತĶದ್ದ ಹಕħಗಳ ಕಡಗ, ಎದರಗ
ಕಣತĶದ್ದ ಹಳಯಚಯ ಪರದ ಮನಮಂದರಗಳ ಕಡಗ, ಮರಗಳ ವತನದ ಸಂದ ಸಂದಗಳಲŃ ನತĶಯ ಮೇಲ ಕಣತĶದ್ದ
ನೇಲಕಶದ ಅಂತಮಥಖಿಯಗ ಕಳತನ. ಆತನ ಮನಸತನಲŃ ಅನೇಕ ಆಲೇಚನಗಳ ಚತĶಗಳ ಸತತವಗ
ಮಂಚತĶದ್ದವ. ತನĺ ವದŀ, ತನĺ ಧŀೇಯ, ತನಗ ಬರಲರವ ಅಡಚಣಗಳ, ವಧವಯಗದ್ದ ತನĺ ತಯ, ತನĺ ಮತĶ ತನĺ
ತಯಯ ಮೇಲ ತನĺ ಚಕħಪĻನಗರವ ಒಂದ ವಧವದ ಹಟıಕಚĬ ಇತŀದ ವಷಯಗಳ ಮನೇರಾಜŀದಲŃ ಪŁವಹಸತĶರಲ
ಮರದಮೇಲ ಕೇಗಲಯಂದ ” ಕಹ ಕಹ ” ಎಂದ ಕಗತ. ಹವಯŀ ಒಂದ ಜಗತĶನಂದ ಮತĶಂದ ಜಗತĶಗ
ಬದ್ದವನಂತ ಎಚĬತĶ ನೇಡದನ. ಕೇಗಲ ಕಣĵಗ ಬತĶ, ಹಸರ ಎಲಗಳ ಮಧŀ ಕರŁಗ ಕಳತ ಕಗತĶತĶ. ಆ ಕಗ
ಹವಯŀನಗ” ನನĺಂತಗ, ನನĺಂತಗ” ಎನĺವಂತತĶ. ಅಷıರಲŃ ದರದ ಮನಯಂದರಲŃ ಎರಡ ಬೇದನಯಗಳ
ಎಂಜಲಲಗಗ ಕಚĬಡ ಗಲಭೇ ಎಬĽಸದವ. ಒಂದ ಮತĶಂದನĺ ಚನĺಗ ಮರದ ಓಡಸತ. ಅದ ಊರಲŃ
ಎಚĬರವಗವಂತ ಕಂಯŀೇ ಎಂದ ಕರಚತĶ ಹೇಯತ.

ರಾಮಯŀ ಹಂತರಗ ನೇಡ ಸŅಲĻ ಗಟıಯದ ಅಧಕರವಣಯಂದ “ಯಕ ಇಷı ಹತĶಯತೇ?” ಎಂದನ.

ಹವಯŀನ ತರಗ ನೇಡದನ. ಗಡಯಳ ನಂಗ ತನĺ ಟŁಂಕನĺ ತಲಯ ಮೇಲ ಹರಲರದ ಹತĶಕಂಡ
ಬರತĶದ್ದನ. ಅವನ ಮಖದಲŃ ಬವರಹನ ಪೇಣಸತĶ. ತಲಗ ಸತĶದ್ದ ಕಂಪವಸě ಒಂದ ಕಡಗ ಸರದಹೇಗ
ಜೇಲಡತĶತĶ. ಅವನ ಜಟı ಸಕħಸಕħಗ ಕದರ ಹೇಗತĶ. ಅವನ ಹಕಕಂಡದ್ದ. ಯರೇ ದನಮಡದ್ದ ಕೇಟ
ಗಂಡ ಇಲ್ಲದದರಂದ ಬಯĸರದಕಂಡ ಅವನ ಡಳń ಹಟıಯನĺ ಪŁದಶಥಸತĶತĶ. ಆ ಡಳń
ಬಜĮನಂದದದಗರಲಲ್ಲ. ಹಲಸನಕಯ ದಪĻದ ಜŅರಗಡijಯ ಮಹಮಯಂದದದಗತĶ. ಅವನ ಮಳಕಲನವರಗ
ಸತĶದ್ದ ಪಂಚ ಕಳಯ ಬೇಡಗತĶ. ಒಂದ ಕಲಗ ಮತŁ ಬಳńಯಂದ ಮಡದ ದೇವರ ಸರಗಬಳ ಹಕದ್ದನ. ಗಡijದ ಕದಲ
ಅಧಥ ಅಂಗಲ ಬಳದತĶ. ಹಟıಯನĺ ಬಟıವಂದ ಭವಸದರ ಎದ ಕಣವಯಗತĶ. ಅವನನĺ ನೇಡದರ ಎಂತಹ
ಕŁರಯೂ ಕಡ ಕರಗ ಹೇಗವಂತದ್ದನ. ಟŁಂಕನ ಭರದಮದ ಅವನ ಕೇಲಗಳಲ್ಲ ಎಲŃ ಕಳಚ ಬೇಳವವೇ ಎಂಬಂತ
ಏದತĶ ನಡದಬರತĶದ್ದನ. ರಾಮಯŀನ ಕೇಳದ ಪŁಶĺಗ ಉತĶರ ಕಡಲ ಅವನಂದ ಸಧŀವಗಲಲ್ಲ. ಹವಯŀನ
ಸಹಯದಂದ ಟŁಂಕನĺ ಗಡಗಟı ಮೇಲ ಅವನ ನಡಸಯŀತĶ ತನĺ ತಲಯ ಕಂಪವಸěವನĺ ಬಚĬ ಮಖದ ಬವರನĺ
ಒರಸ, ಅದನĺ ಗಡಯ ಕತĶರಯ ಮೇಲ ಎಸದನ. ಅವನನĺ ಕಂಡರ ಹಳńಯ ದಃಖ ರೇಗ ದರದŁ್ಯಗಳಲ್ಲ ಮೈವತĶಂತ
ತೇರತĶತĶ.

ರಾಮಯŀನ “ಅವನಲŃ ಹೇದನೇ? ಯಕೇ ಇಷı ಹತĶಯತ?” ಎಂದನ.


“ಎಂಥದ ಹೇಳŃ ಹೇಳ, ಈ ಬಸಲಗ ಕಲೇ ಬರಾದಲ್ಲ. ಅಲŁಯŀ, ಈ ಟŁಂಕಗ ಏನಟıೇರ? ಕಬĽಣ ನಂಗĸಂಗ ಆಗĶದ!”

“ಪಸĶಕ ಕಣೇ!”

“ಕಗĸ ಕಡ ಇಷı ಭರಾನ? ಇದನĺಲŃ ಹŀಂಗೇದತĶೇರೇ ಏನೇ? ಒಂದ ಗಳಗ ಹರಾಕಗಲŃ ನನĺಂದ.”

ರಾಮಯŀನಗ ನಗ ಬಂದ ಹವಯŀನ ಕಡ ನೇಡದನ. ಅವನ ನಗತĶದ್ದನ.

ಅಷıರಲŃ ನಂಗ ಹಳಯಂದ ಬರವ ಕರದರಯ ಕಡಗ ನೇಡತĶ ” ಅಕಳŁಪĻ ಬಂದŁಲŃ!” ಎಂದನ.

ಪಟıಣĵನ ಮತĶಂದ ಟŁಂಕನĺ ಕೈಯಲŃ ಎತĶಕಂಡ ಸವಕಶವಗ ಬರತĶದ್ದನ. ಎಣĵಗಪĻನ ಮನಷŀ. ತಲಯಲŃಂದ
ಕರಯ ಹಸನದ ಟೇಪ. ಅದರಳಗ ಕŁಪಗಲ ಜಟıಗಲ ಯವದ ಇದ್ದಂತ ತೇರತĶರಲಲ್ಲ. ಹಡಕದ್ದರ ಬೇಕದಷı
ಎಣĵಜಡij ಸಕħತĶತĶ! ಗಂಡಗಳದ್ದರೂ ಸಕಗಗ ತರದದ್ದ ಅಂಗ ಒಳಗದ್ದ ಕಳಕ ಷಟಥನĺ ಪŁದಶಥಸತĶತĶ. ಆ ಷಟಥ
ಹಲಸವಗ ಜತಯಲŃ ಬಳಯದಗದ್ದರೂ ಕŁಮೇಣ ಜತಗಟı ಬಳಯದ ಅಲ್ಲ ಕಪĻ ಅಲ್ಲವಗತĶ. ಅವನ ಸತĶದ್ದ ಅಡij
ಪಂಚಯೇನೇ ಕಲನ ತದಯವರಗ ಇತĶ. ಆದರ ಅದ ಬಳದ ಎನಸಕಳńಲ ಪŁಯತĺಪಡತĶದĸತೇ ಹರತ
ಬಳಯದಗರಲಲ್ಲ. ಒಟıನಲŃ ಅವನನĺ ನೇಡದರ ಉಡಪನಲŃಗಲ ಮಖಭಂಗ ರೇತ ನೇತಗಳಲŃಗಲ ಯರೂ
ಸೇವಕನಂದ ಹೇಳವಹಗರಲಲ್ಲ. ಮಖವ ಕಪĻಗ ಗಟıಮಟıಗದĸ ಆ ದನ ತನೇ ಕ್ಷಿರಮಡಕಂಡತĶ. ಎದ ಅಗಲವಗ,
ಮೈಕಟı ಬಲವಗ, ಒಂದ ರೇತಯಲŃ ಪŁತಭಟನ ಮತಥಯಗ ಕಣತĶದ್ದನ. ಅವನನĺ ನೇಡದರ ತŁಕೇಣದ
ನನಪಗತĶದĸತ ಹರತ ವೃತĶದ ನನಪಗತĶರಲಲ್ಲ. ಆದರ ಸŅಭವದಲŃ ಚಕŁದಂತ ಉರಳಕಂಡ ಹೇಗವವನೇ
ಹರತ ತŁಕೇಣದಂತ ಅಡಗಡಗ ಬೇಳವಂತಗರಲಲ್ಲ. ಅವನ ವಯಸತ ಸಮರ ಮವತೈದ ಎಂದ
ಊಹಸಬಹದಗತĶ.

ಹವಯŀನನĺಗಲ ರಾಮಯŀನನĺಗಲ “ಪಟıಣĵ ಯರ?” ಎಂದ ಕೇಳದ್ದರ ಹೇಳಲ ಅವರಗ ಸŅಲĻ ಕಷıವೇ ಆಗತĶತĶ.
ಒಂದ ವೇಳ ಹೇಳದ್ದರ ಬಹಶಃ “ನಮĿ ಮನಯಲŃದĸನ.” ಅಥವ “ನಮĿ ಜತ” ಎಂದ ಹೇಳತĶದ್ದರೇ ಏನೇ? ಏಕಂದರ
ಅವನ ಬಂಧುವ ಆಗರಲಲ್ಲ; ಸೇವಕನ ಆಗರಲಲ್ಲ. ಹರಗನವರ ಯರಾದರೂ ಕೇಳದ್ದರ ಬಹಶಃ “ಅವನಬĽ ಗಟıಗನದ
ಬೇಟಗರ” ಎನĺಬಹದಗತĶ. ಅವನಗ ಕೇವ ಕಲಸ, ಕಬĽಣದ ಕಲಸ, ಬಡಗ ಕಲಸ, ಬತĶದ ಕಲಸ, ಇತŀದ ಹತĶರ
ಕಸಬಗಳ ತಳದದĸವ. ಆದರ ಯವದನĺ ಸಂಪದನಗಗ ಉಪಯೇಗಸಕಂಡವನೇ ಅಲ್ಲ. ಆತನಗ ದಡij ಬೇಡವಗತĶ
ಎಂದಲ್ಲ; ಅವನಂದ ತರಹದ ವರಾಮ ಮತಥ. ಕಠಣವಗ ಮತಡವವರ ಅವನನĺ ಶದĹ ಸೇಮರ ಎಂದ
ಕರಯತĶದ್ದರ. ಅವನಗ ಮದವಯಗರಲಲ್ಲ. ಮನ ಮಠ ಗದĸ ಗದĸ ಒಂದ ಇರಲಲ್ಲ. ಹವಯŀನ ಅವನನĺ ವನೇದಕħಗ
” ಕಡ ಫಕೇರ” ಎಂದ ಕರಯತĶದ್ದನ. ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರಗಹಚĬಗ ಹವಯŀನಗ ರಜ ಕಲದಲŃ ಮನಗ ಬಂದಗಲಲ್ಲ
ಪಟıಣĵನ ಬೇಟಯಲŃ ಸಹಕರಯಗತĶದ್ದನ. ಅವನ ಕಣದ ಕಡರಲಲ್ಲ; ಹಡಯದ ಮೃಗವರಲಲ್ಲ; ಮಡದ
ಸಹಸವರಲಲ್ಲ.

ಪಟıಣĵನ ಸಮೇಪನಗತĶಲ ಹವಯŀನ ನಗನಗತĶ ” ಏನ ಮಡತĶ ಕತದĸಯೇ ಹಳಯ ಮಧŀ ಇಷı ಹತĶ?
ನವನĺ ಮನ ಸೇರವದ ಯವಗ? ಈಗಗಲ ಹನĺರಡ ಗಂಟ ಹಡದ ಹೇಯĶ. ಹಟıಗ ಬೇರ ಬಂಕ ಬದ್ದಂತಗದ”
ಎಂದನ.

ಪಟıಣĵ ಹಲŃ ಬಡತĶ “ಅದಕħೇನ? ದರಮೇಲ ನಂಟರ ಮನಗಳಗ ಬರಗಲವೇನ ನಮಗ?” ಎಂದನ.

ಹವಯŀ “ಸರ. ಸರ; ನನಗೇನ? ಕಡ ಫಕೇರ! ಎಲ್ಲಂದರಲŃ ಕಳ ತಂದ ಮಲಗಬಡತĶೇಯ” ಎಂದ, ರಾಮಯŀನ ಕಡಗ
ತರಗ “ಹೌದ, ರಾಮ, ದರಯಲŃ ಮತĶಳń ಸಕħತĶದ. ಅಲŃ ಊಟ ಕತĶರಸಕಂಡ ಹೇಗಬಡೇಣ”

ಎಂದನ.

ರಾಮಯŀ “ಯರಾದರೂ ಸಕħ ಕರದರ ಹೇಗೇಣ. ಇಲ್ಲದದ್ದರ ನಟıಗ ಮನಗ ಹೇಗಬಡೇಣ” ಎಂದ ತನĺ ಕೈಲದ್ದ
ಗಡಯರವನĺ ನೇಡಕಂಡ ” ಈಗೇನ ಹನĺರಡ ಗಂಟ ಎರಡ ಗಂಟಗ ಮನಗ ಹೇಗತĶೇವ. ನಂಗ, ಗಡ ಜೇರಾಗ
ಬಡಬೇಕ” ಎಂದನ.

ಎತĶಗಳನĺ ನಗಕħ ಕಟı ಆಗಲೇ ಸದĹನಗ ನಂತದ್ದ ನಂಗನ ” ಆಗಲ ನನĺಡಯ, ರೈಲ ಹೇದ್ಹಾಂಗ ಹೇದರ ಸೈಯಲŃ!
ನಮಗŀಕ? ಗಡ ಹತĶ ನಗಲೇಟ ಓಡಸĶೇನ. ನೇಡಬೈದಂತ ಆಮೇಲ” ಎಂದ ಎತĶನ ಭಜವನĺ ಚಪĻರಸದನ.

“ಮರಾಯ, ನನĺ ರೈಲ ಬೇಡ, ಮೇಟರೂ ಬೇಡ! ಸದŀ ಗಡ ಚರಂಡಗ ಮಗಚಕಳńದಂತ ಹಡಕಂಡ ಹೇಗ. ಏನ
ಒಂದ ಅಧಥಗಂಟ ಹತĶಗ ಹೇದರೂ ಚಂತಯಲ್ಲ” ಎಂದ ಹೇಳತĶ ಪಟıಣĵನ ಗಡಯ ಹಂಭಗದಂದ ಟŁಂಕನĺ
ಒಳಗಟıನ. ಮದಲ ರಾಮಯŀ; ಆಮೇಲ ಹವಯŀ, ಕಡಗ ಪಟıಣĵ ಗಡ ಹತĶದರ. ನಂಗ ಲಚಗಟıತĶ ಗಡಯ
ಕತĶರಯ ಮೇಲ ನಗದನ. ಎತĶಗಳ ಕರಳ ಕರಗಂಟಗಳ ಟಂಟಣಯ ದನಯಡನ ಭರದಂದ ಸಗದವ. ಗಡಯ ನಳಲ
ಕರವಳńಯ ಕರಪೇಟಯ ಕಂಬದ ಬಣĵದ ಬೇದಯಲŃ ಗಡಯ ಅಡಯಲŃಯ ಮಸಯ ಮದĸಯಗ ಎತĶನ ನಳಲಡನ
ಸಗತ.
ರಸĶಯಲŃ ಶನ
ಹಂದನ ದನ ಕಯಥಥಥವಗ ತೇಥಥಹಳńಗ ಬಂದದ್ದ ಸೇತ ಮನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಮರದನ ತಮĿ ಮನಗ ಹೇಗಲಂದ
ಕಲŃಸರವನĺ ದಟತĶದĸಗ ಟŁಂಕ ಹತĶಕಂಡ ಹೇಗತĶದ್ದ ನಂಗ ಪಟıಣĵರನĺ ಸಂಧಸದರ. ವಚರಸಲಗ ಕನರ
ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮಗ ರಾಮಯŀನ ಅವರಣĵನ ಮಗ ಹವಯŀನ ಮೈಸರನಂದ ಬೇಸಗ ರಜಕħ ಬಂದದĸರಂದ,
ಅವರನĺ ಮನಗ ಕರದಯŀಲ ಗಡ ಕಳಹಸದĸರಂದ ಗತĶಯತ. ಸಂಗಪĻಗೌಡರಗ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಕಲವ
ತಂಗಳ ಹಂದ ಒಬĽ ಕಲಯಳನ ಸಲವಗ ಸŅಲĻ ಮನಸĶಪವಗದĸದರಂದ ಸೇತಮನಗ ಕನರಗ ಇದ್ದ ನಂಟರ ಬಳಕ
ತಪĻಹೇಗತĶ. ಹವಯŀನ ತಯ ತಮĿ ಹಂಡತಯ ಅಕħನದದರಂದ ಅವನ ಯೇಗಕ್ಷಿೇಮವನĺೇನ ವಚರಸದರ.
ಅವನನĺ ನೇಡಲ ಅವರ ಮನಸತ ತವಕಪಟıರೂ ಅದನĺ ಬಗಹಡದ. ಹಳಯಂದ ನೇರವಗ ಕರವಳńಯ ರಸĶಗ ಸೇರವ
ಕಲ ಹದಯಲŃ ಮಂದಹೇದರ. ಸೇತಮನಗ ಹೇಗಲ ಕನರನ ಬಳಯಲŃಯ ಹದಹೇಗಬೇಕಗತĶ. ಆದ್ದರಂದ
ಗಡಯ ಮೇಲ ಬನĺ ಎಂದ ಪಟıಣĵ ಕರದದ್ದರೂ ಯರೇ ಅವರ ಆತನಗ ಕಂಟ ಕರಣ ಹೇಳ ಮಂದ ಸಗದ್ದರ.
ಅವರಡನ ಮತಡತĶದ್ದದರಂದಲ ಪಟıಣĵ ಗಡಯ ಬಳಗ ಬರಲ ಹತĶದದ. ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರ ಸಂಗಪĻ
ಗೌಡರನĺ ಕಲŃಸರ ದಟ ಬರವಗ ದರದಂದಲ ಕಂಡದ್ದರೂ ಯರೇ ಏನೇ ಎಂದ ಸಮĿನಗದ್ದರ. ಸಂಗಪĻಗೌಡರ
ಎಂದ ಗತĶಗದ್ದರ ಬಹಶಃ ಇಬĽರೂ ಅವರಗ ಸŅಗತಬಯಸ ಗಡಯಲŃ ಕತಕಳńವಂತ ಮಡತĶದ್ದರ. ಏಕಂದರ,
ಮೈಸರನಲŃದ್ದ ಅವರಗ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಸಂಗಪĻಗೌಡರಗ ಹಸದಗ ಬಂದದಗದ್ದ ವೈಮನಸತನ ವಚರ ತಳದರಲಲ್ಲ.
ಅದರಲŃಯೂ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಭರತ ರಾಮಯಣ ಮದಲದವಗಳನĺ ಓದತĶದĸದರಂದಲ. ಬಹಳ ಸರಸ
ಪŁಕೃತಯವರಾಗದĸದರಂದಲ, ಬಲŀದಂದಲ ರಾಮಯŀ ಹವಯŀರಗ ಅವರನĺ ಕಂಡರ ಅಕħರ. ಆದ್ದರಂದಲ
ಹರಯರಾಗದ್ದರೂ ಅವರನĺ ಏಕವಚನದಲŃ ಮತಡಸತĶದ್ದರ.

ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಕಪĻಕħ ಹೇಗವ ರಸĶಯಲŃ ಎರಡ ಫಲಥಂಗ ನಡದದ್ದರ. ಬಸಲ ಬೇಗಗ ಅವರ ಸಡದ್ದ ಕಡಯೂ
ಕದ ಅವರಗ ಬಹಳ ಆಯಸವಯತ. ಬಳಗĩ ಹೇಟಲನಲŃ ತಂದದ್ದ ತಂಡಯಲ್ಲ ಕರಗಹೇಗ ಹಸವ ಹಚĬಯತ.
ರಸĶಯ ನಣĵನ ಕಂಧೂಳಂತ ಸಡವಂತ ಕದ ಅವರ ಮಂಗಲನವರಗ ಹರತĶತĶ. ಅದಕħಗ ಅವರ ಉಟıದ್ದ ಕಚĬ
ಪಂಚಯನĺ ಮಳಕಲನ ಮೇಲಕħ ಎತĶ ಕಟıದ್ದರ. ಕದಲ ತಂಬದ್ದ ಎದ ಕಣವವರಗ ಕೇಟ ಷಟಥಗಳ ಗಂಡಗಳನĺ
ಬಚĬ ತರದದ್ದರ. ಒಂದ ಸರ ಪಟıಣĵ ಕರದಗ ಹೇಗದ್ದರ ಗಡಯಲŃ ಯ ಕತಕಂಡ ಹೇಗಬಹದಗತĶ ಎಂದ
ಎಣಸದರ. ಒಡನಯ ಅದನĺ ನಚಕಗೇಡಂದ ಮನಸತನಂದ ಅಟıಬಟıರ. ಅಷıರಲŃ ಹಂದ ದರದಲŃ ಗಡಯ ಮತĶ ಎತĶನ
ಗಂಟಗಳ ಸದĸ ಕೇಳಸತ. ಹಂದರಗ ನೇಡ. ಕನರನ ಗಡಯಂದರತ ಗಡಯಲŃರವವರಗ ತಮĿ ಆಯಸ ಪŁದಶಥನ
ಮಡವದ ಗೌರವಕħ ಕಡಮ ಎಂದ ಭವಸ. ಬೇಗಬೇಗನ ನಡಯ ತಡಗದರ.

ಗಡಯಲŃ ಮಂದ ಕಳತದ್ದ ರಾಮಯŀನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರನĺ ನೇಡದನ. ಪಟıಣĵನಡನ ಬೇಟಯ ವಚರವಗಯೂ


ಮನಯ ನಯಗಳ ವಚರವಗಯೂ ಕತಹಲ ಉತತಹಗಳಂದ ಮತಡತĶದ್ದ ಹವಯŀನ ಅವರನĺ ಕಣಲಲ್ಲ.

“ಅದ ಯರೇ, ಅಲŃ ಹೇಗವವರ? ನಡಗ ನೇಡದರ ಸಂಗಪĻ ಕಕħಯŀನಂತ ಕಣತĶದ” ಎಂದನ ರಾಮಯŀ.

ಹವಯŀನ ತಟಕħನ ನಮರ, ತರಗ ನೇಡ ಸಂತೇಷದಂದ ” ಮತĶ ಯರ? ಅವನೇ ಇರಬೇಕ!” ಎಂದನ.

“ಅವರೇ ಹೌದ. ನಮĿ ಜೇತೇಲ ಹಳ ದಟದರ. ಗಡ ಇದ ಬನĺ ಅಂದರ ಬರಲಲ್ಲ” ಎಂದ ಪಟıಣĵನ ಅವರ
ಬರಲದದĸದಕħ ಕರಣವನĺ ಹೇಳಲ ತಡಗತĶದ್ದನ. ಅಷıರಲŃ ರಾಮಯŀನ ಕೈಚಪĻಳ ಹಡದ” ಓ ಸಂಗಪĻ ಕಕħಯŀ,
ನಲŃೇ ನಲŃೇ” ಎಂದ ಗಟıಯಗ ಕಗದನ. ಕಗ ಕೇಳಸದರೂ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ನಲ್ಲದ ಹತĶ ಹಜĮ ಮಂದ ಸರದರ.
ಒಡನಯೇ ಹವಯŀನ ರಾಮಯŀ ಇಬĽರೂ ಕಗ ಕರಯತಡಗದರ. ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ತನಗ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ
ಮನಸĶಪವದರ ಹಡಗರ ನನಗೇನ ಮಡದĸರ ಎಂದ ಉದರಾಲೇಚನ ಮಡ ನಂತರ. ಆ ಔದಯಥಕħ
ಸಯಥದೇವನ ಬಹಮಟıಗ ಕರಣನಗದĸರಬಹದ.

ವೇಗವಗ ದಡಯಸತĶದ್ದ ಗಡ ಅವರ ಬಳಬಂದ ನಂತತ. ಎಂಟ ಖುರಗಳಂದಲ ಎರಡ ಚಕŁಗಳಂದಲ ಕದರ ಮೇಲದ್ದ
ಕಮĿಣĵ ಧೂಳ ಮಗಲ ಮಗಲಗ ಗಡಯ ಒಳಗ ಹರಗ ತಂಬಹೇಯತ. ನಂಗನ ಓಡತĶದ್ದ ಎತĶಗಳ
ಮಗದರದ ನೇಣನĺ ಬಲವಗ ಜಗĩ ಎಳದ ನಲŃಸದ್ದರಂದ ಅವಬಸತಂದ ಏದತĶ ನಂತವ. ಮಗನಲŃ ಬಲವಗ
ಉಸರಾಡತĶದĸದರಂದ ಅಳńಗಳ ಹಂದಕħ ಮಂದಕħ ತದಯತĶದಂತ ಆಡತĶದ್ದವ. ಎತĶನ ಗಂಟಯ ಸದĸ ನಲ್ಲಲ
ಅರಗಗದ್ದ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಗಡಯ ಮಂದ ಬಂದರ. ಅವರ ಕಡಯನĺ ಉಡಪನĺ ನೇಡ ಎತĶಗಳ
ಬಚĬದದರಮದ ಪನಃ ಗಡಯ ಹಂದಗಡ ಹೇದರ.

“ಏನ ಮರಾಯ, ಎಷı ಕರದರೂ ಕೇಳಸವದಲ್ಲವೇ? ಈ ಬಸಲನಲŃೇನ ರಣಪಶಚ ಹೇದಹಗ ಒಬĽನ ಹೇಗತĶದĸೇಯ!”

“ಯರ? ಹವಯŀನೇ! ನಮಸħರ!” ಎಂದರ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ. ಅವರ ಒರಚಗಣĵ ಹವಯŀನನĺ ನೇಡತĶದ್ದರೂ


ರಾಮಯŀನನĺ ನೇಡತĶದ್ದ ಹಗತĶ.

“ನಮಸħರ ಆಮೇಲ! ಮದಲ ಗಡ ಹತĶ!” ಎಂದನ ರಾಮಯŀ, ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ತನĺ ಕಡ ನೇಡತĶದĸರಂದ ಭವಸ.

“ನೇವೇ ಗಡ ತಂಬ ಇದĸೇರ. ಪವಥಇಲ್ಲ. ನನ ನಡಕಂಡೇ ಬತಥನೇ” ಎಂದರ ನಗನಗತĶ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ.

ರಾಮಯŀನ “ನನಗೇನ ಹಚĬೇ?ಮದಲ ಗಡ ಹತĶ, ಹತĶಯĶ. ಹಟıಗ ಬಂಕ ಬೇರ ಬದĸದ!” ಎಂದನ.

ಸಂಗಪĻಗೌಡರ “ಆಗಲ ಮರಾಯ” ಎಂದ ಕಡಯನĺ ಮಡಸದರ. ಪಟıಣĵ ಅದನĺ ಕೈಗ ತಗದಕಳńಲ ಮಟıಗಳನĺ
ಕಳಚ ಗಡಯ ಹಲŃನಲŃ ಹದಗಸಟı ಗಡ ಹತĶದರ. ಗಡ ಹರಟತ.

ಹವಯŀನ ಧೂಳೇಮಯವಗದ್ದ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಕಲಗಳನĺ ನೇಡ “ಕಕħಯŀ, ಜಮಖನವಲ್ಲ ಕಳಯಗತĶದ. ಅದನĺ


ಮಡಸ ಹಲŃಗ ಕಲ ತಕħದರ ವಸ” ಎಂದನ. ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಹಗಯ ಮಡ ನಮĿದಯಗ ಕಳತಕಂಡರ.
ರಾಮಯŀನ” ಏನ ಮರಾಯ ಎಷı ಕಗದರೂ ಕೇಳಸಲೇ ಇಲ್ಲವೇ?” ಎಂದನ.

“ಹೌದ! ನಮĿ ಎತĶಗಳಗ ಇನĺ ಎರಡ ಗಂಟ ಸರ ಹಚĬಗ ಕಟı, ಆಗ ಚನĺಗ ಕೇಳಸĶದ. ಆ ಗಂಟ ಗಲಟಯಲŃ ಕದನ
ಹಡದರೂ ಸಹ ಕೇಳಸವದಲ್ಲ. ಕಗದರ ಹŀಗ ಕೇಳಸೇತ?” ಎಂದ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ತಮಗ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಆದ
ವŀವಹರ ಹಡಗರಗ ಗತĶಲ್ಲ ಎಂದ ಚನĺಗ ಮನಗಂಡರ.

ಹವಯŀನ “ಆಗ ಹಳ ದಟವಗ ಪಟıಣĵ ಕರದರ ಬರಲಲ್ಲವಂತ ನೇನ! ಅದೇಕ ಹಗ ಮಡದ? ನವ ಸಮĿನ ಗಡ
ಹಡದಕಂಡ ಹೇಗ, ನನĺನĺ ಬಸಲನಲŃ ನಡಸಬೇಕಗತĶ” ಎಂದ ನಕħನ. ವŀವಹರದ ವಚರ ಗತĶದ್ದರ ಹವಯŀ
ಖಂಡತವಗಯೂ ಹಗ ಮತಡತĶರಲಲ್ಲ.

ಅದನĺರತ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ “ನೇವ ಬರವದ ಹತĶಗತĶದ ಎಂದ ನನ ಮಂದ ಹರಟಬಟı” ಎಂದ ಪಟıಣĵನ ಕಡ
ನೇಡದರ. ಪಟıಣĵನ ಮಗಳ ನಗತĶದ್ದನ.

ನಂಗನ ತನĺ ಕತಥವŀದಲŃ ತಡಗ ಯವ ಮತನĺ ಆಡದ ಇದ್ದನ. ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಕೇಳದ
ಪŁಶĺಗಳಗ ಉತĶರವಗ ಮೈಸರ,ಬಂಗಳರ, ಬೇಸಗ ರಜ, ಇತŀದ ನನ ವಚರಗಳನĺ ಕರತ ಪŁಸĶಪಸತಡಗದರ.
ಪಟıಣĵನ ಅವರ ಮತ ಕತಗಳನĺ ಆಲಸತĶ, ನಡನಡವ ಏನದರಂದ ಪŁಶĺ ಕೇಳತĶ ಎಲಯಡಕ ಹಕಲ
ಪŁರಂಭಸದ್ದನ. ಗಡಯ ಹಂಭಗದಲŃ ಕಳತದĸದರಂದ ಹಗಸಪĻ ಹಕದ ತಂಬಲವನĺ ಪದೇ ಪದೇ ಉಗಳಲ
ಅವನಗ ಬಹಳ ಅನಕಲವಗತĶ. ಅವನ ಎರಡ ಮರ ನಮಷಗಳಗಂದವತಥ ಪಚಕħನ ಉಗಳಲ ಆ ರಕĶರಣ
ಲಲಜಲಪಂಡವ ಹನಹನಯಗದ ಧರಧರಯಗದ ಮದĸ ಮದĸಯಗ ನಗದ ರಸĶಯ ಕಂಧೂಳಯನĺ ತಗದ
ಕಡಲ ಇಂಗಹೇಗ ಸಣĵ ಸಣĵ ಕಂಪ ಮಣĵನ ಉಂಡಗಳನĺ ರಚಸತĶತĶ. ರಸĶಯಲŃ ಚಕŁಗಳ ಸಮದರವದ ಸļಟವದ
ಅವಚĭನĺ ರೇಖಮದŁ ಗಡ ಚಲಸದಂತಲ್ಲ ಅದನĺ ಸಪಥಗಮನದಮದ ಹಂಬಲಸವಂತತĶ.

ಬೇಸಗಯ ಮಧŀಹĺದ ಸಯಥನ ತಪĶ ತಮŁ ಬಂಬವ ಕಠೇರ ನಷħರಣŀದಂದ ಕರಯತĶದ್ದ ಪŁಖರ ಕರಣವಷಥದಲŃ
ದಟıವಗ ಕಡ ಬಳದ ತರತರಯಗ ಹಬĽದ್ದ ಮಲನಡನ ಬಟıಗಡijಗಳ ಆಯಸದಮದ ಮಛಥಗಂಡಂತ ಶŀಮಲ
ನದŁಸಕĶವಗದĸವ. ಧೂಳಗಂಪನ ರಸĶ ಸಹŀದŁಯ ಅರಣŀದೇವಯ ಮಹಮಸĶಕದ ಸದೇಘಥವದ ಬೈತಲಯ ಸರಳ ವಕŁ
ವಮĺೇನĺತ ರೇಖವನŀಸದಂತ ಮರದತĶ. ರಸĶಯಲŃ ಅಲ್ಲಲŃ ತಂತಕಂಬಗಳದĸ ಬನಗದರಾಗ ತಂತಯ ಕರಯ ಗರ
ಕಂಬದಂದ ಕಂಬಕħ ಪŁವಹಸ ಓಡವಂತತĶ. ಹದĸರಯ ಇಕħಲಗಳಲŃಯೂ ಪŁರಂಭವಗ ಸŅಚĭಂದ ಕನನಶŁೇಣ
ದೃಷıದರದವರಗ ಪಸರಸತĶ. ಯವದಂದ ಪŁಣಯ ಸಂಚರವ ಇರಲಲ್ಲ. ಆಗಗ ನೇರಲಯ ಪದರ ಮರಗಳಲŃ
ಪಕಳರ ಹಕħಗಳ ಮತŁ ಚಮĿತĶದĸದ ಕಣಬರತĶತĶ. ಆ ಮಟ ಮಟ ಮಧŀಹĺದಲŃ ಅವಗಳ ಆ ಕಯಥವ
ಧೂತಥತನವಲ್ಲದ ಲೇಲಯಗರಲಲ್ಲ. ಅವ ಕಗತĶದĸವೇ ಏನೇ? ಆದರ ಕೇಳಸತĶರಲಲ್ಲ. ಎರಡ ಎತĶಗಳ ಕತĶಗಯಲŃದ್ದ
ಸಮರ ನಲŅತĶ ಐವತĶ ಕರಗಂಟಗಳ ಇಂಪಗ ನದಗೈದ ಮಹರಣŀಮೌನವನĺ ಮಥಸತĶದ್ದವ. ಆ ಹಗಲ, ಆ
ಬಸಲ. ಆ ಕಡನ ಹಸರ ಶಂತ, ಆ ವಜನತ, ಆ ಗಡಯ ಡೇಲಯಮನತ, ಆ ಘಂಟನದದ ಜೇಗಳದಲ
ಇವಗಳಲŃ ಗಡಯಳಗದ್ದ ಹಸದ ಆಯಸಗಂಡದ್ದ ಜನಗಳ ಮತಬಟı ತಕಡಸಲರಂಭಸದ್ದರ. ನಂಗನ ಕಡ
ಅರನದĸಯಲŃದ್ದನ. ಅವನ ಕೈಲದ್ದ ಬರಕೇಲ ತನĺ ಚಟವಟಕಯನĺಳದ ಬಗತĶ. ಅವನ ತಲ ಹಗಲಮೇಲ
ಮಲಗಲಳಸತĶತĶ. ಗಡ ತಗದಂತಲ್ಲ ತಗತĶತĶ. ಆ ಮಹ ನಶĬಲ ಜಗತĶನಲŃ ಗಡಯಂದೇ ಚಲಸವ
ಕ್ಷಿದŁವಸĶವಗತĶ.

ಮನಯ ಕಡಗ ಮಖ ಮಡದ ಎತĶಗಳಗ ಹದಯನĺ ಹೇಳಕಡಬೇಕಗರಲಲ್ಲ. ಸರಥ ಇಲ್ಲದದ್ದರೂ ಸರಕ್ಷಿತವಗ ಮನ


ಸೇರತĶವ. ಆದರ ಇಂದ ಒಂದ ಅಚತಯಥ ನಡದತĶ. ನಂಗನ ಹರಡವ ಗಡಬಡಯಲŃ ಎತĶಗಳಗ ನೇರ ಕಡಸವದನĺ
ಮರತಬಟıದ್ದನ. ಗಡ ಹದನಲħನ ಮೈಲ ಕಲ್ಲನĺ ದಟ ತೇಥಥಹಳńಯಂದ ಒಂದವರ ಅಥವ ಎರಡ ಮೈಲ ಹೇಗತĶ.
ಲಚĬನಗ ಬಹಳ ಬಯರಕಯಗ ನೇರ ಕಂಡರ ಸಕ ಎನĺವಷıಗತĶ. ಅನತದರದಲŃ ಹದಯ ಪಕħದಲŃ ಒಂದ
ಕರಯದĸದ ಅದರ ಕಣĵಗ ಬತĶ. ಕಡಲ ನಡಗಯನĺ ಚರಕ ಮಡತ. ನಂದಗ ಅಷı ಜೇರಾಗಯ ಕಲ ಹಕತ.
ಗಡಯಲŃ ಯರಗ ಬಹŀಪŁಜİಯರಲಲ್ಲ. ಏರಯೇ ರಸĶಯಗದĸದರಂದ ಕರ ಸŅಲĻ ಕಡದಗತĶ. ಎತĶಗಳ ಒಂದೇ ಸಮನ
ನೇರನ ಕಡಗ ಭರದಂದ ಸಗದವ. ಬಲಗಡ ಚಕŁವ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಅಪಯವೇನಂಬದನĺ ಸರಯಗ ಅರಯದದ್ದರೂ
“ನಂಗ! ನಂಗ! ನಂಗ೧” ಎಂದ ಕಗದರ. ಉಳದವರಲ್ಲ ಎಚĬತĶ ” ಹೇ ಹೇ ಹೇ” ಎಂದ ಕಗಕಂಡರ. ನಂಗನ
ಎದĸ ಮಗದರವನĺ ಬಲವಗ ಜಗĩ ಎಳದನ. ಆದರ ಆಗಲೇ ಕಲ ಮಂಚದĸದರಂದ ಗಡ ಉರಳತ. ಏರಯ
ಕಳಭಗದಲŃದ್ದ ಒಂದ ಕಡ ಮವನಮರಕħ ಕಮನ ಡಕħ ಹಡಯತ. ನಂದಗ ಕತĶಗನೇಣ ಬಗಯಗ
ಭೇಗಥರಯಲರಂಬಸತ. ಗಡಯಲŃ ಒಬĽರ ಮೇಲಬĽರ ಉರಳಬದ್ದರ. ಗಡ ಮರಕħ ತಗ ನಂತಕಡಲ ಪಟıಣĵ,
ಸಂಗಪĻಗೌಡರ, ರಾಮಯŀ, ಹರಗ ಹರದರ. ನಂಗನ ಗಡಯ ಕತĶರಯಂದ ಕಳಕħ ನಗದ, ನಂದಯ ಕರಳ ಕಣĵಯನĺ
ಬಚĬ ಬಡಸಲಳಸದನ. ಆದರ ಸಧŀವಗಲಲ್ಲ. ನಂದ ಮಳńಗಣĵ ಮಡಕಂಡ ಬಸಗಟıತĶತĶ. ನೇಣ ಅದರ ಕತĶಗಯನĺ
ĔಣĔಣಕħ ಬಗಯತĶತĶ. ನೇಣನĺ ಕಯĸಹಕಲ ಗಡಚೇಲದಲŃ ಕತĶ ಹಡಕದನ. ದರದೃಷıದಂದ ಅದ ಇರಲಲ್ಲ.
ಎಲ್ಲರೂ ಗಬರಯಂದ ಏನಮಡಲ ಸಧŀವಗಲಲ್ಲ. ಕಡಗ ಪಟıಣĵನ ಒಂದ ದಪĻ ಕಗĩಲ್ಲನĺ ತಗದಕಂಡ ಬಂದ
ನಗಕħ ಬಗದದ್ದ ನೇಣನĺ ಜಜĮ ಜಜĮ ತಂಡಮಡದನ. ನಂದ ಕತĶನĺ ಇಳಸತ. ಅಷıರಲŃ ಗಡಯ ಒಳಗಡಯಂದ
ಹವಯŀನ ” ಕಕħಯŀ ಕಕħಯŀ,ಅಯŀೇ” ಎಂದ ನರಳತĶದĸದ ಕೇಳಬಂದ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಅಲŃಗ ನಗĩದರ. ಅವನ
ಬನĺಮಳ ಟŁಂಕಗ ಬಡದ ಉಳಕ ಬಹಳ ನೇವಗತĶ. ಅವನಗ ಏಳಲ ಸಧŀವಗಲಲ್ಲ. ಪಟıಣĵ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಸೇರ
ಅವನನĺ ಮಲ್ಲಗ ಕಳಗಳಸದರ. ಆದರ ಹವಯŀನ ನಲ್ಲಲರದ ರಸĶಯ ಪಕħದಲŃ ನಲದಮೇಲಯ ಮಲಗದನ.

ರಾಮಯŀನ ತನĺ ತಲಗ ತಗಲದ್ದ ಗಡಯ ಗಟದ ಪಟıನಂದ ನೇಯತĶದ್ದರೂ ಹವಯŀನ ಸķತಯನĺ ನೇಡ
ಗಬರಯಗ ಅವನ ಬಳಗರ ಬಂದ “ಏನಯĶ ಅಣĵಯŀ?” ಎಂದನ. ಹವಯŀನ ಯತನ ಸಚಕವದ
ಮಖಖಿನĺತಯಂದಲ ಧŅನಯಂದಲ “ಟŁಂಕನ ಏಣ ಬನĺ ಮಳಗ ಬಡದಬಟıತ.” ಎಂದನ. ರಾಮಯŀನ ಹನಗಣĵಗ
ಅಣĵನ ಹಕಕಂಡದ್ದ ಷಟಥನĺ ಎತĶ ಪಟıದ ಸķಳವನĺ ಅವಲೇಕಸದನ. ಗಯವೇನ ಆಗರಲಲ್ಲ. ಒಂದ ಕಡ
ಹಸರಗಟı ಸತĶಲ ಕಂಬಣĵವೇರತĶ. ಅದನĺ ಮಲ್ಲಗ ನೇವದನ. ಹವಯŀನ ನೇವನĺ ಸಹಸಲರದ “ಅಯŀೇ” ಎಂದ
ಕಗಕಂಡನ. ರಾಮಯŀನ ಅಣĵನ ನೇವನĺ ಪರಹರಸಲ ಏನಬೇಕದರೂ ಮಡಲ ಸದĹನಗದ್ದನ. ಆದರ ಏನ
ಮಡಲ ತೇಚಲಲ್ಲ.

ಪಟıಣĵ, ನಂಗ, ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಮವರೂ ಗಡಯನĺ ಎತĶ ನಲŃಸ ಅದನĺ ರಸĶಗ ತರವ ಪŁಯತĺ ಮಡತĶದ್ದರ.
ಎತĶಗಳರಡ ಕರಯ ಮಲಯ ಕಸರನಲŃ ಮಳಕಲ ಮಚĬವವರಗ ನಂತ ಹಯಗ ನೇರನĺ ಸೇದ ಕಡಯತĶದĸವ.
ಲಚĬನ ಮಗದರದ ನೇಣ ಹಸರಾದ ಜಂಡಹಲŃನ ಮೇಲ ಜೇಲಡತĶತĶ. ಅದರ ನರಳ ಬಲಪಕħದ ಕಡಗ ಸರದ
ಅಧಥ ನೇರನ ಮೇಲಯೂ ಅಧಥ ಹಲŃನ ಮೇಲಯೂ ಮಲಗತĶ. ಪŁತಬಂಬ ಮತŁ ನೇರನ ಮಸಕನĺಡಯಲŃ ನೇರವಗತĶ.
ನಂದ ನೇರ ಕಡದ ಹಂತರಗತ. ಕಲವ ಕಪĻಗಳ ಚಮĿ ನಗದ ದರ ಸರದವ.

ಗಡಯನĺೇನ ಎತĶ ನಲŃಸದ್ದರ. ಆದರ ಇಳಜರ ಕಡದಗದĸದರಂದ ಆ ಮವರ ಬಲವ ಅದನĺ ರಸĶಗ ನಕಲ
ಸಲದಯತ. ಬಹಳ ಪŁಯತĺ ಮಡ ಬವರ ಸರಸದರ. ಬಹಶಃ ಬೇರ ಸಮಯದಲŃಗದ್ದರ ಮವರ ಶಕĶಯೇ
ಸಕಗತĶತĶ. ಆದರ ಹಸದ ಹಟıಯಲŃ ಯರತನ ಏನ ಮಡಯರ? ಅವರ ಪŁಯತĺ ವಫಲವಗತĶದĸದನĺ ಕಂಡ
ರಾಮಯŀನ ಸಹಯಕħ ಹೇದನ. ಆದರೂ ಗಡ ರಸĶಗ ಏರಬರಲಲ್ಲ.

ಅಪರಾಹĵದ ಸಯಥನ ಹಳಯತĶಲ ಇದ್ದನ. ಆಕಶದಲŃ ಒಂದರಡ ತಂಡ ಮಗಲ ಸೇಮರಗಳಂತ ಸತĶತĶದ್ದವ.
ಸಮಸĶ ಅರಣŀ ಪŁಂತವ ನಶĬಲ ನೇರವವಗತĶ. ಗಳ ಕಡ ಬೇಸತĶರಲಲ್ಲ. ಪಕħದಲŃ ಗದĸಯ ಕೇಗನಲŃ ದಡij ಮವನ
ಮರದಡಯಲŃ ಕಲವ ಕಲĺಡಗಳ ಮೇಯವಂತ ತೇರತĶತĶ. ಮತĶ ಕಲವ ಮಗĩಲಗ ನಶĬಂತಲಸŀದಂದ ತಕಡಸತĶ
ಮಲಕ ಹಕತĶದĸವ.

ಇದ್ದಕħದ್ದಹಗ ಕರಯ ಆಚದಡದಲŃ ದಟıವಗದ್ದ ಕಡನಂದ ಯರೇ ಕರದ ಸದĸಗ ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಕಡ ನೇಡದರ. ಮರಗಳ
ನಳಲನಲŃ ಪದಗಳ ನಡವ ಯರೇ ಇಬĽರ ಬರತĶದĸದ ಕಣĵಗ ಬತĶ.
ಚನĺಯŀನ ಮೇನ ಷಕರ
ಮತĶಳń ತೇಥಥಹಳńಗ ಸಮರ ಮರ ಮರವರ ಮೈಲಯ ದರದಲŃ ಕಪĻಕħ ಹೇಗವ ಸರಕರ ರಸĶಯ
ಬಲಭಗದಲŃತĶ. ಅಲŃಯ ಸಹಕರರೂ ಪಟೇಲರೂ ಆದ ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಹಂಚನ ಮನ ಮರಗಳ ಮರಯಲŃದ್ದರೂ ರಸĶಗ
ಸŅಲĻಮಟıಗ ಕಣವಂತತĶ. ರಸĶಯಂದ ಅವರ ಮನಗ ಸಮರ ಎರಡ ಮರ ಫಲಥಂಗಗಳಷı ಗಡಹದಯತĶ.
ಅಲŃಗಲŃ ಅವರದಂದ ದಡij ಮನ. ಉಳದವ ಅವರ ಒಕħಲಗಳ ಹಲŃ ಮನಗಳ ಮತĶ ಅವರ ಕಲಯಳಗಳ
ಹಲŃಗಡಸಲಗಳ.

ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಮಗ ಚನĺಯŀನ ತರಣನ. ಅವನ ತೇಥಥಹಳńಯಲŃ ಕಲವ ಕಲ ಓದ ಬಟıದ್ದನ. ಅವನಗ ಬೇಟ ಎಂದರ
ಬಹಳ ಪŁೇತ. ಹಟıಗ ಅನĺವಲ್ಲದದ್ದರೂ ಲಕ್ಷಿಸದ ಕೇವ ಹಡದ ಕಡನಲŃ ತರಗವದಂದರ ಅವನಗ ಪರಮಹŃದ. ಅವನ
ಒಳńಯ ಈಡಗರನ ಹೌದ. ಅವನಟı ಗರ ತಪĻದ ಎಂದ ಹಳńಯವರಗಲ್ಲ ತಳದಹೇಗತĶ. ಅವನದ ಒಳńಯ
ಸಂತೇಷದ ಪŁಕೃತ; ಬಹಳ ಸರಳ ಸŅಭವದವನ. ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರಲŃ ಅವನಗ ಬಹಳ ಸĺೇಹ. ಬಂಧವŀದ ಜತಗ
ಸĺೇಹವ ಬರತರ ಕೇಳಬೇಕ?

ಪŁತಃಕಲ ತೇಟದ ಕಡಗ ಹೇಗದ್ದ ಚನĺಯŀನ ಸರಕರ ರಸĶಯ ಮಗಥವಗ ತಮĿ ಮನಗ ಹೇಗತĶದ್ದನ. ಅವನ
ಪŁತದನವ ಪŁತಃಕಲ ಹಗ ತರಗಡವದ ವಡಕಯಗತĶ. ಒಳńಯ ಗಳಯನĺ ಸೇವಸಬೇಕಂದಲ್ಲ ಅವನ ಹಗ
ಸಂಚರ ಹೇಗತĶದĸದ; ತಂದಗ ತಳಯದಂತ ಸಗರೇಟ ಸೇದಲೇಸಗ! ತೇಥಥಹಳńಯ ಶಲಯಲŃ ಅವನ ಕಲತ
ವದŀಗಳಲŃ ಅದಂದ ಶಶŅತವಗ ಅವನನĺ ಕೈಬಡದತĶ.

ಚನĺಯŀನ ರಸĶಯಲŃ ವರಾಮವಗ ಸಗರೇಟ ಸೇದತĶ ಬರತĶದ್ದನ. ನಲħೈದ ನಯಗಳ ಅವನ ಸತĶಮತĶಲ ಪರವರ
ಕಟıಕಂಡ ಬರತĶದĸವ. ಇದ್ದಕħದ್ದಹಗ ಗಡ ಎತĶನ ಗಂಟಯ ಸದĸ ಕೇಳಸತ. ತೇಥಥಹಳńಯಂದ ಕಪĻಕħ ಹೇಗವ ಗಡ
ಇರಬಹದಂದ ಚನĺಯŀ ಹಂತರಗ ನೇಡದನ. ಯವ ಗಡಯೂ ಕಣಸಲಲ್ಲ. ಪನಃ ತರಗ ಎದರಗ ನೇಡಲ ಹದಯ
ತರಗಣಯಲŃ ಕಮನಗಡಯಂದ ತನĺ ಕಡಗ ಬರತĶದĸದ ಗೇಚರಸತ. ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಗಡ ಎಂಬದ
ಅವನಗ ಒಡನಯ ಗತĶಗ ಅಧಥ ಪರೈಸದ್ದ ಸಗರೇಟನĺ ಹದಯ ಪಕħದ ಒಂದ ಪದರಗ ಬಸಡದನ. ಅವನ ಹಗ
ಮಡದದರಲŃ ಏನೇ ಒಂದ ವಧವದ ಚೇರಭವವತĶ. ಸಗರೇಟನĺ ಪದಗ ಎಸಯಲ ಎರಡ ಮರ ನಯಗಳ
ಅಲŃಗ ಓಡಹೇಗ ಹಗಯಡತĶದ್ದ ಅದನĺ ಮಸ ನೇಡದವ. ಚನĺಯŀನ ಗದರಸ ಕರಯಲ ಹಂದಕħ ಬಂದವ.

ಗಡ ಅವನ ಪಕħದಲŃ ನಂತತ. ಒಳಗನಂದ “ನಮಸħರ” ಎಂದ ಧŅನಯಯತ.

“ಯರದ? ಪಟıಣĵನೇನೇ?” ಎಂದನ ಚನĺಯŀ. ನಂಗ ಬಹಳ ಭಯಭಕĶಯಂದ “ಹೌದ, ಅಯŀ” ಎಂದನ.

ಪಟıಣĵನ ಗಡಯ ಮಂಭಗದಲŃ ಹರಗ ಇಣಕ ಮಖ ಹಕದನ.

“ದರ?” ಎಂದ ಕೇಳದನ ಚನĺಯŀ.

“ಇಲ್ಲ ತೇಥಥಹಳńಯವರಗ.”

“ಯಕ?- ಓಹೇ ಹವಯŀ ರಾಮಯŀ ಬತಥರೇನ?”

“ಹೌದ, ಕಗದ ಬಂದದ. ಅದಕħೇ ಗಡ ಕಳಸದĸರ.”

“ನನ ಗಡಯಲŃ ಮವ ಇದĸರ ಅಂತ ಮಡದĸ” ಎಂದ ಚನĺಯŀನ ಹೇಳತĶದ್ದ ಹಗಯ ಡೈಮಂಡ ರೂಬಯನĺ ಕಚĬ
ಮರದ ಗಲಟ ಎಬĽಸತ. ಓಡಹೇಗ ಡೈಮಂಡಗ ಒಂದ ಪಟı ಕಟı ಓಡಸ ಬಂದ” ಹಗದರ ಮಧŀಹĺದ ಊಟಕħ
ನಮĿಲŃಗ ಬಂದಬಡಲ” ಎಂದನ.
“ಗೌಡರ ಸೇದ ಮನಗೇ ಬಂದಬಡ ಅಂತ ಹೇಳದರ.”

“ಹವಯŀನಗ ಹೇಳ, ನನ ಹೇಳĸ ಅಂತ. ಇವತĶಂದ ದನ ಮನಗ ಹೇಗದದ್ದರ ಗಂಟ ಮಳಗ ಹೇಗವದಲ್ಲ.”

ಪಟıಣĵ ಹಲŃಬಟı ನಗತĶ “ಅದಕħಲ್ಲ! ಗೌಡರ ಸಟı ಮಡĶರೇ ಏನೇ? ಎಂದ ನನ ಹಂಗ ಹೇಳದĸ. ನೇವ
ಮತĶೇನ ತಳಕಳńಬರದ” ಎಂದನ.

“ನನ ಹೇಳĸ ಅಂತ ಹೇಳ ಹವಯŀನಗ. ನೇವ ಇಲŃಗ ಬರಬೇಕದರೇನ ಹನĺರಡ ಗಂಟ ಹಡದರತĶದ. ಊಟ
ಮಡಕಂಡ ಹತĶ ಇಳದ ಮೇಲ ಹೇದರಾಯತ.

“ಆಗಲ ಹೇಳĶೇನ.”

ಚನĺಯŀನ ಮತಡತĶ ಲಚĬನ ತಡಯಮೇಲದ್ದ ಒಂದ ಸಣĵ ಗಯವನĺೇ ನೇಡತĶದ್ದವನ ಪಟıಣĵನಡನ ಮತ


ನಂತಡನ “ಇದೇನೇ ನಂಗ, ಎತĶನ ತಡಯಮೇಲ ಗಯ?” ಎಂದನ.

ನಂಗನ “ಯವದೇ ಎತĶ ಇಡದದĸ. ಏನ ಮಡೇದ? ಈ ಲಚĬತĶ ಎಲ್ಲ ಎತĶನ ಕೈಲ ಕೇಡಟಕħ ಹೇಗĶದ” ಎಂದ
ಕಥಯನĺ ಮಂದವರಸವದರಲŃದ್ದನ. ಚನĺಯŀನ “ಹಗದರ ಹರಡ-ಪಟıಣĵ, ಅವರಬĽರಗ ಹೇಳ ನನ
ಕಯತĶತೇಥನ ಅಂತ” ಎಂದನ.

ಪಟıಣĵನ “ಆಗಲ, ನಮಸħರ” ಎಂದನ. ಗಂಟಯ ನದದಡನ ಗಡ ಹರಟತ.

ಗಡ ಕಣĿರಯದ ಮೇಲ ಚನĺಯŀನ ಪದಯ ಬಳಗ ಹೇಗ ಹಡಕದನ. ಅವನ ಪದಗ ಕೈಯಟı ಕಡಲ
ಹಣĵೇತಯಂದ ಚಮĿ ನಗದ ಓಡತ. ನಯಗಳ ಅದನĺ ಬನĺಟıದವ. ಆದರ ಅದ ಸಕħದ ಮತĶಂದ ಪದಯಲŃ
ಅವತಕಂಡ ಪŁಣರĔಣಮಡ ಕಂಡತ. ಸಗರೇಟ, ಇನĺ ಹಗಯಡತĶಲ ಇತĶ. ಅದನĺ ಬಯಗಟı ಸೇದದ
ಕಡಲ ಸಜೇವವಯತ. ಚನĺಯŀನ ತನĺ ತನೇ ನಗದರಲಲ್ಲ.

ಮನಯ ಕಡಗ ಹೇಗತĶದĸಗ ಅವನ ಮನಸತನಲŃ ಏನೇ ಒಂದ ಹಸ ಯೇಚನ ಮಡ, ಅದನĺ ಸವದ
ಸಂತೇಷಪಟıನ. ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರನĺ ಆ ರಾತŁ ಮನಯಲŃಯೇ ಉಳಸಕಳńಬೇಕಂದ ನಧಥರಸ, ರಾತŁಯ ಔತಣಕħಗ
ಮೇನನ ಷಕರ ಮಡಬೇಕಂದ ಯೇಚಸ, ನಂಜನ ಹಲŃಮನಯ ಬಳ ಹೇಗ ಅವನನĺ ಕಗದನ. ಕಂಬಳ
ಹದದಕಂಡ ಕರಯ ವŀಕĶಯಂದ ಗಡಸಲನ ಕಗĩವಯಂದ ಈಚಗ ಬಂದತ.

ಚನĺಯŀನ “ಬೈಲಕರಗ ಮೇನ ಹಡಯೇಕ ಹೇಗಬೇಕ. ಎಂಟವರ ಗಂಟ ಹತĶಗ ಮನಗ ಬ” ಎಂದನ.

ನಂಜನ ಕಂಬಳಯ ಒಳಗ ತಡಯನĺ ಬರಬರನ ಕರದಕಳńತĶ ದೇಘಥವಗ” ಅದರಾಗಲŃ ಮೇನ ಅವ? ಸಕħದೇರಲ್ಲ
ಹಡದ ತಗದಬಟıದĸರ. ತಬನ ಕರಗದರೂ ಹೇಗಬೈದತĶ” ಎಂದನ.

“ಬೇಡ. ಬೈಲಕರಗೇ ಹೇಗೇಣ. ರಸĶ ಪಕħದಲŃದ. ಸಲಭವಗ ಹೇಗ ಬರಬಹದ. ಅದ ಅಲ್ಲದ ಕನರನ ಗಡ
ತೇಥಥಹಳńಗ ಹೇಗದ. ಹನĺರಡ ಗಂಟ ಹತĶಗ ಹಂದಕħ ಬರಬಹದ. ಬರವಗ ಅದರ ಮೇಲೇ ಹತĶಕಂಡ
ಬಂದರಾಯತ. ಮತŀರ ಆ ತಬನ ಕರಗ ಸಯĶರ ಅಷı ದರ ಆ ಬಸಲನಲŃ?”

ನಂಜನ ಸಮĿತಸದನ. ಚನĺಯŀನ ಮನಯ ಕಡಗ ತರಗ, ಸĺೇಹತರನĺ ಸಂಧಸವ ಸಂತೇಷವನĺ ಮನಸತನಲŃಯ ಸವಯತĶ
ಹೇದನ.

ಶನಕ ಪರವರವ ಆತನನĺ ಹಂಬಲಸತĶ.

ಹಲŃಗಡಸಲನ ಕರಬಗಲನಲŃ. ಒಳಗಧಥ ಹರಗಧಥ ದೇಹ ಮಡಕಂಡ ಹಸĶಲ ಮೇಲ ಒಂದ ಕಲಟı. ಬಗಲ
ಎರಡ ನಲವಗಳನĺ ಎರಡ ಕೈಯಂದಲ ಹಡದ ಬಲŃನಂತ ಬಗ ನಂತದ್ದ ನಂಜನ ಹಕಕಂಡದ್ದ ತಂಬಲದ ಕಂಪ
ಉಗಳನĺ ಬಗಲನ ಒಂದ ಹರಭಗದ ಪಕħಕħ ಬಣದಂತ ಪಚಕħನ ಉಗಳ, ಗಂಟಲ ಸರಮಡಕಳńಲಂಬಂತ ಕಮĿತĶ,
ಆಮಯ ತಲ ಅದರ ದೇಹದಲŃ ಹದಗವಂತ ಗಡಸಲಳಗ ಹೇದನ. ಹಲŃ, ತರಗ, ಕಬĽನ ಸಪĻ, ಮಡಕ ಚರ, ಕಂಬಳ
ಚಂದ ಮದಲದ ಪದಥಥ ಮತĶ ಪದಥಥಶೇಷಗಳ ಅಸĶವŀಸĶವಗ ಕಕħರದ ಹರಡದ್ದ ಆ ಗಡಸಲನ ಅಂಗಳದಲŃ, ಅಥವ
ಅಂಗಳ ಎಂಬ ಹಸರನ ಸķನದಲŃ, ನಂಜನ ಎಂಜಲಗ ಸķಳ ಸಕħ ಒಂದಷı ಜಗ ಕಂಪಯತ. ಉಗಳ ಬದ್ದ ಜಗದಂದ ಕಂಪ
ನಣಗಳ ಗಂಯŀಂದ ಹರ ಮತĶ ಕತವ.

ನಂಜನ ಜತಯಲಲŃ ಕಂಬರ. ಆದರ ಅವನಗ ತನĺ ಜತಯ ಕಸಬ ಒಂದ ವನ ಉಳದಲ್ಲ ಕಸಬಗಳ ತಕħಮಟıಗ
ಬರತĶದĸವ. ಅವನ ಶಮಯŀಗೌಡರ ಒಕħಲಗ ಅವರ ಗದĸ ಮಡ ಕಂಡದ್ದರೂ ಅವನ ಆಸಕĶಯಲ್ಲ ಬೇರಯ ಕಡಗತĶ.
ಒಳńಯ ಈಡಗರನಗದ್ದರೂ ಅನೇಕ ದಡij ಬೇಟಗಳಲŃ ಸಹಸಕಯಥಗಳನĺ ಸಧಸದ್ದರೂ ಆ ವಚರವಗ ಜನರ
ಅವನನĺ ಹಗಳತĶದ್ದರೂ ಅವನಗ ಅದರ ಲĕ ಇರಲಲ್ಲ. ಅವನ ಬೇಟಯಡತĶದĸದ ಮಂಸಕħಗ. ಅದನĺ ಹಗಳದ
ತನĺ ಗರ, ಸಮಥŀ, ಧೈಯಥ ಇವಗಳನĺ ಹಂಡ, ಕಳń, ಅದಕħಗ ಅವನ ರಾತŁ ಹಗಲನĺದ ಮಳ ಬಸಲನĺದ ದರ ಸಮೇಪ
ಎನĺದ ಮನ ಮನಗ ಅಲಯತĶದ್ದನ. ಎಷıೇ ಸರ ರಾತŁಯಲŃ ಹದಯಬಳ ಕಡದ ಬದĸದĸ ಬಳಗĩ ಮನಗ ಬಂದದ್ದನ.
ಒಂದ ಸರ ಮಳಗಲದ ಸಂಜಯಲŃ ಅವನ ಒಂದ ಹಳńಗ ಹೇಗ ಚನĺಗ ಅಕħಬೇಜ ಕಡದ, ಮತĶೇರ, ಕಸರಗದĸಯ
ಅಂಚನಲŃ ತರಾಡತĶ ಬರತĶದ್ದನ. ಹಗಲ ಮೇಲ ಯಜಮನರ ಅವನಗಗ ಇಟıಕಳńಲ ಕಟıದ್ದ ಒಂದ ಕೇಪನ
ಬಂದಕ ಇತĶ. ಬಹಶಃ ನಂಜನ ಮನೇರಾಜŀದಲŃ ಅವನೇ ಚಕŁೇಶŅರನಗದ್ದಂತ ತೇರತĶದĸತೇ ಏನೇ? ಇದ್ದಕħದ್ದಂತ
ಅವನ ಕಣĵಗ ವಕರಾಕೃತಯಳń ಭಯಂಕರ ಶತŁವಬĽನ ಗೇಚರವದನ. ನಂಜನ ತರಾಡತĶ ತದಲತĶ” ಆ‌‌ಞ!
ನ-ನĺ ಮಂ-ದೇ-ನೇ ನ-ನĺ-ಟ” ಎಂದ ಬಂದಕನĺ ಕೈಲ ತಗದಕಂಡ, ನಲದ ಕಡಗ ಚಚ ಗದĸಯಂಚನ ಕಳಭಗಕħ
ಗರಯಟıನ.ಡಗರನಂದ ಆಹರಾನŅೇಷಣಗಗ ಆಗತನ ಹರಗ ಬಂದದ್ದ ಕರೇಡಯಂದ ತನĺ ಬಳಗ ಕರಯಕೇಲ
ಬರತĶದĸದನĺ ಕಂಡ ಬದರ,ಕಂಬಗಳನĺ ಮೇಲಕħ ನಮರಸಕಂಡ ಡಗರನ ಕಡಗ ಓಡತಡಗತ. ನಂಜನ ಕಣĵಗ ಶತŁವ
ವಕಟಕರವದ ತನĺ ತೇಳಗಳನĺ ಮೇಲತĶ ಉರವಣಸ ಬರತĶದ್ದಂತ ತೇರ” ಆಞ! ಮತĶ! ನ-ನŀ-ರ! ಗತĶೇ! ಎಂದವನ
ಗಂಡ ಹರಸಯಬಟı ಗಂಡ ನಳńಗ ಸವರಕಂಡ ಹೇಗ ಗದĸಯ ನಲವನĺ ಪŁವೇಶಸ ಕಸರನĺ ಮದĸ ಮದĸಯಗ
ಮೇಲಕħ ಹರಸತ. ನಳń ನಚĬ ನರಾಯತ! ನಂಜನ ಕಡದ ಮತĶನಲŃ ಮದಲೇ ತರಾಡತĶದ್ದವನ ಕೇವಯನĺ
ಬಲವಗ ಎದಗತĶ ಹಡದರಲಲ್ಲವಗ,ಅದ ಈಡ ಹರಸದಡನ ಹಂದಕħ ಒದĸದರಂದ ದಢುಮĿನ ಗದĸಗ ಬದ್ದನ. ಬತĶದ
ಸಸಗಳಲ್ಲ ಬಗ ಮರದ. ಅವನ ಮೈ ಮಖ ಎಲ್ಲವ ಕಸರಾಯತ. ದರದಲŃ ಗದĸಯ ಕಲಸದಲŃದ್ದ ಕಲವರ ಓಡಬಂದ
ನೇಡಲ ಸಹಸದ ಆದŀಂತವಲ್ಲ ಗತĶಗ ಚನĺಗ ನಕħಬಟıರ. ಕೈಯಲŃ ಹಡಯಬಹದಗದ್ದ ಬಡಪŁಣಯದ ಏಡಗ
ಗಂಡ ಹಡದ ಸಂಹರಸದ ಕಥ ಊರಲ್ಲ ಹಬĽ ನಂಜನ ನಗಗೇಡದನ. ಗೌಡರ ಮತŁ ಕೇವಗ ಬಗಬಂದತಂದ
ಅವನನĺ ಚನĺಗ ಅಂದರ.

ನಂಜನ ಬೇಗ ಬೇಗ ಗಂಜಯೂಟ ಮಡಕಂಡ ಗೌಡರ ಮನಗ ಹೇದನ. ಚನĺಯŀ ಆಗಲ ಹರಡಲ ಸದ್ದವಗದ್ದನ.
ಒಡಯನ ತೇಟಕೇವಯನĺ ಆಳ ಕೇಪನ ಕೇವಯನĺ ಹಗಲಮೇಲಟıಕಂಡ ಬೈಲಕರಗ ಮೇನ ಹಡಯಲ
ಹರಟರ. ಅಧಥಗಂಟಯಲŃ ಕರಯನĺ ಸೇರ, ಸರಕರ ರಸĶಗ ಎದರ ದಡದಲŃದ್ದ ಎರಡ ಮರಗಳ ಮೇಲ ಇಬĽರೂ ಹತĶ
ಬಂದಕ ಹಡದ ಕಳತರ.

ಗಂಟ ಒಂಬತĶಗದ್ದರೂ ಬೇಸಗಯ ಬಸಲ ಬರಸಗದ್ದರೂ ಆ ಕಡನ ಹಸರನಲŃ ಎಲ್ಲವ ತಂಪಗತĶ. ಮನಗಳಂದ ತರ
ಬರತĶದ್ದ ಬಸಲನ ಕೇಲಗಳ ನಸĶರಂಗವಗ ಕನĺಡಯಂತ ನೇಲಕಶವನĺ ಬಳĿಗಲಗಳನĺ ಪŁತಬಂಬಸತĶದ್ದ ಕರಯ
ಸಲಲವĔದಲŃ ನಲದಡತĶದ್ದವ. ಕರಯ ತಂಬ ಪಚ ಬಳದತĶ. ಆದರ ಆಳವಗದ್ದ ಕಲವ ಭಗಗಳಲŃ ಪಚ ತಲಯತĶ
ಕಣತĶರಲಲ್ಲವದ್ದರಂದ ನಮಥಲವಗದ್ದಂತ ತೇರತĶತĶ. ಮಲಗಳಲŃ ಕಸ ಜಂಡ ಆವಲ ಮದಲದ ಜಲಸಸŀಗಳ
ಬಳದ ಅರಣŀವಗತĶ. ಅವಗಳ ಮಧŀ ಹಂಡ ಕೇಳಗಳ ಬಚĬ ಬದರ ಚಲಸತĶದĸವ. ಕಲವ ಕಪĻಗಳ ಆಗಗ ವಟಗಟı
ಹರಾಡತĶದĸವ. ಗದಮಟıಗಳ ಕರ ಹಂಡಗಳ ಅಲ್ಲಲŃ ಮಲಗಟıತĶದĸವ. ಕರಯ ಮಧŀ ಆಗಗ ಮೇನಗಳ ನೇರ
ಕಚĬದಗ ನಶĬಲವದ ಜಲವ ಕಂಪಸ ಅಲಯಲಯಗತĶತĶ. ಅಂತಹ ಸಮಯಗಳಲŃ ಬಸಲ ತಳತಳಸ ಕಣಯತĶತĶ.
ಒಂದಂದ ಸಲ ಮೇನಗಳ ನೇರನ ಮೇಲ ತೇಲತĶದ್ದ ಯವದದರೂ ಆಹರಪದಥಥಗಳಗ ಎರಗತĶದĸದರಂದ ” ಟಕ
ಟಮಕ” ಎಂದ ಸದĸಗತĶತĶ. ಪಕ್ಷಿಗನದಂದ ಮತŁವೇ ಭಗĺವಗದ್ದ ಕಂತರಮೌನದಲŃ ಆ ಸದĸ ಶಂತಗ ಚಕħಗಳಗಳ
ಇಡವಂತ ಕೇಳಸತĶತĶ.
ಚನĺಯŀನ ಕತದ್ದ ಕಂಬ ಕರಗ ಚನĺಗ ಬಗದĸದರಂದ ತನ ಕತದ್ದ ಮರ, ತನ, ಬಂದಕ. ಆಸನಕħ ಮತĶಗಗ
ಹಕಕಂಡದ್ದ ಕರಯ ಕಂಬಳ ಎಲ್ಲವ ಖಚತ ಚತŁದಂತ ಸĻಷıವಗ ನೇರನಲŃ ಪŁತಬಂಬತವಗದĸವ. ತನ ಕತದ್ದ ಮರದಲŃ
ಒಂದ ಕಂಬಯಂದ ಮತĶಂದ ಕಂಬಗ ಚಕŁಕರವಗ ಬಲಯನĺ ಬೇಸ ಕಟı, ಅದರ ಕೇಂದŁದಲŃ ನಶĬಲವಗ ಮಂಡಸದ್ದ
ಬಣĵಬಣĵದ ದಡij ಸಲಗವಂದ, ಪŁತಬಂಬದಲŃ ಆಕಶದ ನೇಲಕħದರಾಗ ಕಣತĶತĶ. ಚನĺಯŀನ ಕೇವಯನĺ ಕೈಯಲŃ
ಹಡದ ಕರಯ ಕಡಗೇ ಹಡಕನೇಟದಂದ ನೇಡತĶ ಕದನ.

ಸಮರ ಒಂದ ಗಂಟಯ ಹತĶ ಕಳಯತ. ಕರಯ ನೇರನ ಮೇಲ ಪŁತಃ ಸಯಥತಪದಲŃ ನೇಳವಗ ಒರಗದ್ದ ಮರದ
ನಳಲಂದ ಕŁಮೇಣ ಸಂಕಚತವಗತĶ ಮರದ ಬಡದ ಕಡಗ ಸರಯತಡಗತ. ಕರಯ ನಡಮಧŀ ಮೇನಗಳ ಆಗಗ
ಕಣಸತĶದ್ದರೂ ಚನĺಯŀನ ಕಳತಲŃ ಅವಗಳ ಸಳವಕಡ ಇರಲಲ್ಲ. ನೇರ ಆಳವಗರವ ಸķಳದಲŃ ಒಂದವೇಳ ಈಡ
ಹಡದರೂ ಮೇನನĺ ಹರಗ ತಗಯಲ ಅಸಧŀವದದರಂದ ಅವನ ಆ ಸಹಸಕħ ಕೈಹಕಲಲ್ಲ. ಒಮĿ ಸŅಲĻ ದರದಲŃಯ
ಮತĶಂದ ಮರದ ಮೇಲ ಕತದ್ದ ನಂಜನನĺ ಕರದ “ಏನೇ, ಮೇನ ಕಣಸತĶವೇನೇ?” ಎಂದ ಕೇಳದನ.

“ದರದಗೇನೇ ಆಡĶವ. ಬೇದಗ ಮತŁ ಒಂದ ಬಲಥಲ್ಲ. ಅವರ ಹಟı ಹಳಗಕ! ನ ಹೇಳŃಲŃೇನ ಆಗಲೇ! ತಬನ
ಕರಗ ಹೇಗದŁ ಇಷı ಹತĶಗ ಒಂದರಡನĺದŁ ಬಡಚಕಳńಬೈದತĶ.”

ಮತĶ ಇಬĽರ ಸಮĿನದರ. ಚನĺಯŀನಗ ಕಳಗ ನೇಡ ನೇಡ ಬೇಜರಾಗ ಮೇಲ ನೇಡತಡಗದನ. ಬಲಯ ಮಧŀ
ಗಗನಕħದರಾಗ ಕಳತದ್ದ ಕಡಜೇಡನ ನಶĬಲವಗದĸದ ಕಣĵಗ ಬತĶ. ಪಕħದಲŃದ್ದ ಒಂದ ಸಣĵ ಚಗರಲಯನĺ ಕತĶ ಮದĸ
ಮಡ ಆ ಜೇಡನ ಕಡಗ ಎಸದನ. ಗರ ಜೇಡನಗ ಬೇಳಲಲ್ಲ. ಅಂತ ಎಲಯ ಮದĸ ಸಲಗನ ಬಲಗ ತಗಲ ಸಕħಕಂಡ
ಜೇಲಡತ. ಆ ಹಲಯ ಬಣĵದ ಜೇಡನ ಬಣದಂತ ಹರ ಬಂದ ಎಲಯ ಮದĸಗ ಎರಗತ. ಮತĶ ನರಾಶಯಂದ ಹಂದಕħ
ಓಡಹೇಗ ಮದಲನಂತಯ ಕಳತಕಂಡತ. ಆ ಪŁಣಯ ಉದ್ದವದ ಕಲಗಳನĺ ವಕಟಕೃತಯನĺ ಭೈರವ
ವಣಥಗಳನĺ ನೇಡ ಚನĺಯŀನಗ ಬೇಭತತದಂದ ಮೈನಡಗತ. ತರವಯ ಬಂದಕನĺ ತಡಗಳ ಮೇಲ ಭದŁವಗ
ಮಲಗಸಟıಕಂಡ. ಕೇಟನ ಒಳಜೇಬನಂದ ಸಗರೇಟ ಪಟıಣವನĺ ತಗದ, ಒಂದ ಸಗರೇಟನĺ ಬಯಲŃಟıನ. ತಟಗಳ
ಅದನĺ ಬೇಳದಂತ ಮತĶಗ ಹಡದಕಂಡವ. ಸಗರೇಟ ಪಟıಣವನĺ ಜೇಬಗ ಹಕ, ಬಂಕಪಟıಣವನĺ ತಗದ, ಒಂದಕಡij
ಗೇಚದನ. ಸರ‌್ರಂಬ ಸದĸನಡನ ಅಗĺದೇವನ ಪŁತŀĔವಗಲ ಕಡijಯನĺ ಸಗರೇಟನ ತದಗ ಆನಸದನ. ತĔಣವ
ತಟಯಸಂದಗಳಂದ ಧೂಮ ಮೇಘಗಳ ಹರಡತĶರಲ ಸಗರೇಟನ ತದ ದೇದೇಪŀಮನವಯತ. ಕಡijಯನĺ ತಗದ
ಪನಃ ಜೇಡನ ಬಲಗ ಎಸದನ. ಎಸದಡನಯ ಬಂಕಯರದ ಆ ಕಡij ಬಲಗ ತಗದರೂ ಸಕħಕಳńದ ಕಳಗ ನೇರಗ ಬದĸತ.
ಚನĺಯŀನ ದೃಷı ಕಡijಯನĺೇ ಅನಸರಸತĶತĶ. ಕಡij ನೇರಗ ಬದ್ದಕಡಲ ಸಣĵ ಪಟı ಹಡಮೇನಗಳ ಚಳಚಳನ ಸದĸ
ಮಡತĶ ಅದಕħ ಎರಗದವ ಅದ ತನĺವ ವಸĶವಲ್ಲವದ್ದರಂದ ಮತĶ ಹಂತರಗ ಹೇಗ ಅದರ ಸತĶಲ ಆಶĬಯಥದಂದಲೇ
ಎಂಬಂತ ಆಡತಡಗದವ. ಅರಕಪĻ ಅರಬಳńಗದ್ದ ಆ ಬಂಕಕಡij ನೇರನಮೇಲ ತೇಲತĶತĶ. ಚನĺಯŀನ ಪನಃ ತಲಯತĶ
ಹಯಗ ಧೂಮಪನ ಮಡತĶ ಕಳತನ. ಹಳದ ಬಣĵದ ಹಕħಯಂದ ವೇಗವಗ ಹರಬಂದ ಚನĺಯŀ ಕತದ್ದ ಮರದ
ಮೇಲ ಅನತದರದಲŃಯ ಕತಕಂಡ, ಎರಡ ಮರಸರ ಸಳńಹಕ, ಒಡನಯ ಚನĺಯŀನನĺ ಕಂಡ ಬಚĬ ಪಟಪಟ
ಎಂದ ರಕħಯ ಸದĸ ಮಡತĶ ಹರಹೇಯತ.

ಚನĺಯŀನ ಕಳಗ ನೇಡದನ. ತಡಯ ಮೇಲದ್ದ ಬಂದಕನĺ ಫಕħನ ತಗದಕಂಡನ. ಸಗರೇಟ ಬಯಲŃ ಹಗಯ
ಹಗಯಡತĶತĶ. ತನ ಕತದ್ದ ಸķಳಕħ ಸŅಲĻ ಸಮೇಪದಲŃ ನೇರ ಮಲಗಟıತĶದĸದ ಅವನ ಕಣĵಗ ಬತĶ. ಅವಲ ಮೇನನ
ಮರಗಳಂಬದೇನ ಅವನಗ ತĔಣವೇ ಗತĶಯತ. ನರಾರ ಬಹ ಸಣĵ ಮರಗಳ ಮೇಲಕħ ಬರತĶಲ ಕಳಕħ
ಹೇಗತĶಲ ಕರಯ ನೇರಗ ರೇಮಂಚನವನĺಂಟಮಡತĶದĸವ. ಮರಯಡಸತĶದ್ದ ದಡij ಮೇನಗಳ ಮತŁ
ಕಣಸತĶರಲಲ್ಲ. ಮರಗಳ ಚಲನಯಂದ ದಡij ಮೇನಗಳ ತನಗ ಸಮೇವತಥಯಗತĶವ ಎಂದ ತಳದ, ಮಂದ
ಏನಗತĶದಯೇ ಎಂಬ ಅನಶĬಯತ ಆಶಂಕಗಳಂದ ಅವನ ಸŅಲĻ ಉದŅಗĺನಗ ನೇರನ ಕಡಗ ಹಚĬ ಎಚĬರಕಯಂದಲ
ತೇಕ್ಷ್ಣತಯಂದಲ ನರೇಕ್ಷಿಸತಡಗದನ. ಮರಗಳ ಗಂಪ ಇನĺ ಬಳ ಸರತ. ಬೇಟಗರನ ತನĺ ನರ ನಡಗಳಲ್ಲ
ಬಗಯವಂತ ಸಮಸĶ ಶಕĶಯನĺ ದೃಷıಯಂದಕħೇ ನವೇದಸದನ. ಆಗ ಅವನಗ ಮೇನಮರಗಳದ್ದ ಆ ಕರಯ ಭಗವೇ ಸಮಸĶ
ಜಗತĶ ಆಗಹೇಗತĶ. ಏಕಗŁತಯಂದ ಸತĶಣ ಪŁಪಂಚದ ಪŁಜİಯೇ ಅವನಗರಲಲ್ಲ. ಹಗ ತನĿಯನಗ ನೇಡತĶರಯರ
ನೇರನಲŃ ಒಂದ ಅಡ ಕಳಗ ಏನೇ ಕರŁಗ ಉದ್ದವಗ ಕಂಡಂತಯತ. ಚನĺಯŀನ ಕೈಗಳ ಕೇವಯನĺ ದೃಢಮಷıಯಂದ
ಹಡದ ಸನĺಹಗಳಸವಷıರಲŃ ತಯಮೇನ ಮೇಲಕħ ಬಂದ, ಅಲŃ ಬದĸದ್ದ ಬಸಲನಲŃ ಸĻಷıವಗ ಕಣಸಕಂಡತ. ಆದರ
ಅದ ಇನĺ ನೇರನಲŃ ಅಧಥ ಅಡಯಷı ಕಳಗ ಇದĸದರಂದ ಈಡ ವŀಥಥವಗವದಂದ ಅನಭವದಂದ ತಳದದ್ದ ಚನĺಯŀನ
ಮೇನ ನೇರ ಕಚĬವ ಸಮಯವನĺೇ ಕದನ. ಕೈ ಮತŁ ಕೇವಯನĺಗಲೇ ಗರಯಟıಕಂಡ ಸದĹವಗತĶ.

ಸಯಥತಪದಂದ ಪŁಕಶತವಗದ್ದ ಆ ವನಪಷħರಣಯ ವರಯಲŃ ಒಂದವರ ಮಳದದ್ದದ ಅವಲ ಮೇನ ಆಡತĶತĶ.


ಇದ್ದಲನಂತ ಕರŁಗ ಕಣಸತĶದĸ ಅದರ ದೇಹದ ಶರೇಭಗದಲŃ ಕಣĵಗಳರಡ ಗಲಗಂಜಗಳಂತ ಕಂಪಗ ತೇರತĶದĸವ.
ಅದರ ಕವಗಳ ಪಕħದಲŃಯೂ ಬಲದಲŃಯೂ ಬನĺನ ಮೇಲಯೂ ಇದ್ದ ರಕħ ಗರಗಳ ಅತĶ ಇತĶ ಆಡತĶ
ಕŁಡೇನĿತĶವಗದĸವ. ಅದರ ಲೇಲಯಲŃ ಒಂದ ವಧವದ ಧೇರ ಗಂಭೇಯಥವ ಸವಧನವ ಜಗರೂಕತಯೂ
ಸಂಶಯಶಂಕಗಳ ಮಳತವಗದĸವ ಚನĺಯŀನ ನೇಡತĶದ್ದ ಹಗಯ ಮತĶಂದ ಮೇನ ಕಣಸಕಂಡತ. ಅವನ
ಮನಸತನಲŃ ಉದŅೇಗದಡನ ಅತŀಸಯೂ ಉತĻನĺವಗ ಎರಡನĺ ಒಂದೇ ಈಡಗ ಸಡತĶೇನಂದ ಹಗĩದನ. ಆಮತತ್ಯ ದಂಪತ
ತಮĿ ಶತಸಂತನದ ಸಂಸರದಡನ, ಮರದ ಮೇಲ ಪŁಣ ಹರಣಕħಂದ ತವಕಪಡತĶ ದೃಷıಮತŁನಗ ಕಳತದ್ದ ಚನĺಯŀ
ರದŁ ಸಮೇಪŀವನĺ ತಲಮತŁವ ಅರಯದ ವಹರಾಸಕĶವಗದĸವ. ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ ಒಂದ ಮೇನ ನೇರ ಕಚĬಲಂದ
ಮೇಲ ಮೇಕಕħೇರತ. ಚನĺಯŀನಗ ಒಂದಂದ Ĕಣವ ಒಂದಂದ ವಷಥದಂತಇ ಮತತ್ಯಗಮನ ಅತŀತ ಸವಧನವಗ
ಕಂಡತ. ಅವಲ ಮೇನನ ಕಣĵಗಳನĺ ಸತĶದ್ದ ಕಂಪ ಬಣĵದ ಉಂಗರಗಳ ಪŁಸļಟವಗ ಗೇಚರವದವ. ಪಕħದ ಮತĶ
ಪಕħದ ರಕħಗಳ ಹಂದಕħ ಮಂದಕħ ಒಯŀಯŀನ ಆಡದವ. ಮೇನನ ತಲ ಮೇಲಗ ದೇಹವ ಇಳಯಗದĸದರಂದ ಅದ
ಮದಲದĸದಕħಂತಲ ಸŅಲĻ ಗಡijವಗ ತೇರತ. ತರತರದ ಮಚĬವಂತದ್ದ ಅದರ ಬಯಯ ಬಳಯ ಗರ ಕಣಸಕಂಡತ.
ಚನĺಯŀನ ದೇಹದ ನರಗಳನĺಲ್ಲ ಬಗದ, ಉಸರ ಕಟı, ರಪĻ ಹಕದ, ಕೇವಯ ಕದರಯನĺೇರಸ, ಬಲŃಗ ಕೈಹಕಕಂಡ,
ಗರಯಟı ಅನವದನ. ಮೇನ ನೇರ ಕಚĬತ! ಚನĺಯŀ ಬಲŃ ಎಳದನ! ನೇರ ಈಡನ ಆಘತದಂದ ನಲĸಸಗಳಗ
ಸಡಯತ. ಈಡನ ಢಂಕರವ ಮೌನವನĺ ಮದಥಸ ಗಡij ಬಟıಗಳಂದ ಅನರಣತವಯತ. ಪಟıಬದ್ದ ಮೇನ ನೇರನ
ಮೇಲ ಕಳಗ ಹರ ನಗದ ಸದĸಮಡ ನೇರ ಸೇರತ.

“ನಂಜ! ನಂಜ! ಓಡಬರೇ, ಓಡಬರೇ, ಬೇಗ ಬರೇ!” ಎಂದ ಚನĺಯŀ ಒಂದೇ ಉಸರನಲŃ ಕಗದನ.

ನಂಜನ ಕೇವಯನĺ ಮರದ ಮೇಲಯ ಇಟı, ಆದಷı ವೇಗದಂದಲ ಎಚĬರಕಯಂದಲ ಮರವನĺಳದ ಧುಮಕ
ಧವಸದನ. ಓಡವಗ ಕನಗಟıದ್ದ ಕಸರನ ಮೇಲ ದಟıವಗ ಪಸರಸ ಬದĸದ್ದ ತರಗಲಗಳ ಮೇಲ ರಭಸವಗ ಕಲಟı ಜರ
ಬದĸ ಕೈ ಮೈಯಲŃ ಕಚĬಯಗ ಸŅಲĻ ಪಟıದರೂ ಲಕħಸದ ಮೇನ ಒದĸಡಕಂಡದ್ದ ಜಗಕħ ನಗĩದನ. ಮೇನ
ಅಷıರಲŃಯ ಮಳಗ ಕಣĿರಯಗತĶ. ನಂಜನ ಮಳಕಲನವರಗ ನೇರನಲŃ ಹದ ” ಎಲŃ ಹಡದದĸ?” ಎಂದನ.”

“ಸŅಲĻ ಮಂದ” ಎಂದ ಮರದ ಮೇಲಂದ ಉತĶರ ಬಂದತ.

ನಂಜನ ಸಂಟದವರಗ ಹದನ.

“ನನĺ ಬಲಕħ ಹಡಕ.”

ನಂಜನ ನೇರನಲŃ ಬಗ ನಲದವರಗ ಕೈಹಕ ಹಂದ ಮಂದ ಹಡಕಡದನ. ಕಳಕದĸ ನೇರಲ್ಲ ಬಗĩಡವಯತ. ನಂಜನ
ಸಂಟದ ಪಂಚಯಲ್ಲ ಒದĸಯಯರ. ತೇಳ ಭಜದವರಗ ಮಳಗ, ನೇರ ಎದಗ ಮಟıತĶತĶ. ಅವನ ಹಜĮಯತĶ
ಇಟıಂತಲ್ಲ ಕಸರಗಳಯ ಗಳńಗಳ ಮಲಗಟıಕಂಡ ಮೇಲ ಬರತĶದ್ದವ.

ಸŅಲĻ ಹತĶ ತಡವ ತಡವ ಹಡಕ ಉಸತಂದ ಎದĸ ನಂತ. ” ಹಂಗದŁ ಎಲŃ ಹೇಯĶಪĻ, ಅದರ ಹಟı
ಹಳಗಕ?”ಎಂದನ.

“ಛೇ! ಹಡಕ ನೇಡೇ! ಸರಯಗ ಏಟಯ ಬದĸದ. ಅಲŃೇ ಎಲŃೇ ಸತĶ ಬದĸರಬೇಕ. ಇನĺಂದ ಸŅಲĻ ಮಂದ ಮಂದ
ಹೇಗ ಹಡಕ.”

“ಎಂಥ ಮಂದ್ಹಾೇಗೇದಪĻ! ಗಂಡನೇ ಏನೇ! ಹಳದĸ! ಅಲŃ, ಅದŁ ಹಟı ಹಳಗಕ, ಆ ರೇತ ಒದħಂಡದĸ ಯತĶ
ಮಖ ಹೇಯĶಪĻ?”

“ಯತĶಮಖನ ಹೇಗŃಲ್ಲ! ಅಲŃೇ ಬದĸರಬೇಕ. ಸರಯಗ ಹಡಕನೇಡ” ಎಂದ ಚನĺಯŀನ ರೇಗ ಕಟವಗ ನಡದನ.

ನಂಜನ ದಡಕħ ಬಂದ ಪಂಚಗಂಚಯನĺಲ್ಲ ಬಚĬಟı ಕಪೇನಧರಯಗ ಮತĶ ಕರಗಳದನ. ನೇರ ಸಂಟದ ಮೇಲಕħ ಬಂದತ.

“ಇನĺಂದ ಹಜĮ ಮಂದ” ಎಂದ ಮರದಂದ ಅಪĻಣಯಯತ. ನಂಜನ ಮಂದವರನ. ನೇರ ಎದಗ ಬಂದತ.

“ಹಂ, ಸಕ. ಈಗ ಹಡಕ”.

ನಂಜನ ನಂತಹಗಯ ಕಲನಂದಲ ತಡವ ಹಡಕತಡಗದನ. ನೇರನ ಶೈತŀದಂದ ಅವನ ಮೈ ರಮĿಂದತ. ಐದ


ನಮಷವಯತ. ಚನĺಯŀನಗ ಆಗಲೇ ಆಶಭಂಗವಗತಡಗ” ಏನೇ? ಸಕħಲಲ್ಲವೇನೇ?” ಎಂದ ಕೇಳದನ.

“ಅದŁ ಹಟı ಹಳಗಕħ! ಎಲŃ ಹೇಯĶಪĻ” ಎನĺತĶ ನಂಜನ ಹಜĮಯನĺೇ ಎತĶ ಎತĶ ಇಟı ಹಡಕದನ.

“ನನೇ ಬಲೇಥನ!”

“ತಡೇರ, ಇಲŃೇನೇ ಸಕħದ್ಹಾಂಗಗĶದ! .. ಹೇ ಇಲŃ ಬದ್ದವಳ ಲೌಡ!”

ಎನĺತĶ ನಂಜನ ನೇರನಲŃ ಮಳಗ ಕಣĿರಯದನ. ಚನĺಯŀನ ಸಂತೇಷದಂದ ಕಣĵರಳಸ, ನಂಜನ ಮೇಲೇಳವದನĺೇ
ನೇಡತĶದ್ದನ. ಕರಯ ನೇರ ಅಲŃೇಲಕಲŃೇಲವಗವಂತ ನಂಜನ ತಪĻನ ತಯĸ ಎದĸ ನಂತನ. ಕೈಯಲŃ ಮೇನ!
ಅದರ ಹಟı ಬಳńಗ ಕಣಸತ.” ತಲ ಹಟı ಹರಹೇಗŀದ” ಎನĺತĶ ಅಲŃಂದಲ ಅದನĺ ದಡಕħ ನಂಜನ ಮೇಲಕħ ಬಂದನ.

“ಇನĺಂದ ಸŅಲĻ ಹತĶ ನೇಡೇಣೇನೇ? ಇದಂದ ಎಲŃ ಸಕಗĶದ? ಅದ ಅಲ್ಲದ ಕನರನ ಗಡ ಇನĺ ಬರಲಲ್ಲ.”
ಎಂದನ ಚನĺಯŀ.

ನಂಜನ ಹಂಕರದಂದ ಸಮĿತಸ, ಮೇನನĺ ಒಂದ ಕೈಯಲŃಯೂ, ಪಂಚಯನĺ ಮತĶಂದ ಕೈಯಲŃಯೂ ಹಡದಕಂಡ,
ತನĺ ಗತĶಗ ಹೇದನ. ಆಗಲ ಹತĶ ನತĶಗೇರತ. ಆದರ ಆಶಗ ಮತಯಲŃ? ಇಬĽರೂ ಮತĶ ಕಯತĶ ಕಳತರ.

ದರದಲŃ ಗಂಟಯ ಸದĸನಡನ ಗಡಯ ಸದĸ ಕೇಳಸತ. ಚನĺಯŀನ ರಸĶಯ ಕಡಗ ನೇಡತĶದ್ದನ. ಮಕħಲ ಪಲ
ಕನರನ ಗಡಯೇ ಇರಬೇಕಂದ ಊಹಸದನ. ಅಷıರಲŃ ರಸĶಯ ತರವನಲŃ ವೇಗವಗ ಬರತĶದ್ದ ಗಡ ಕಣಸತ. ಅದ
ಕರಯ ಏರಯ ಮಧŀಕħ ಬಂದಗ ಕಗ ನಲŃಸಬೇಕಂದ ಆಲೇಚಸ ಸಮĿನ ಕಳತನ. ತನĺ ಮತŁರಗ ತನĺಂದದಗವ
ವಸĿಯವನĺ ಕಲĻಸಕಂಡ ಹಗĩದನ. ಅವನ ನೇಡತĶದ್ದ ಹಗಯೇ ಎತĶಗಳ ಚರಂಡಯ ಕಡಗ ಧವಸದವ. ಕಗ
ಕೇಳಸತ.ಗಡ ಉರಳತ!

ಇಬĽರೂ ಆದಷı ಶೇಘŁವಗ ಮರಗಳಂದ ಕಳಗ ಧುಮಕ ಇಡಕರಗಳಲŃ ನಗĩ ಐದ ನಮಷದಲŃ ಗಡ ಬದ್ದಲŃಗ ಓಡದರ.

ಆರ ಜನರೂ ಸೇರ ಶŁಮದಂದ ಗಡಯನĺ ರಸĶಗ ಎಳದ, ನಲದ ಮೇಲ ಮಲಗದ್ದ ಹವಯŀನನĺ ಗಡಯಲŃ ಮಲಗಸದರ.
ರಾಮಯŀನ ಕŁಪ ಬಚಲಂದ ಟŁಂಕನಲŃ ಇಟıದ್ದ ತೈಲದಂದ ಹವಯŀನ ಬನĺನĺ ತಕħದರ. ಹವಯŀನಗಗದ್ದ ಪಟı
ಅವರ ಊಹಸದದಕħಂತಲ ಬಲವದದಗತĶ. ಅವನ ಯತನಯಂದ ನರಳತಡಗದ್ದನ.

ನಂಗನ ಬರಕೇಲನ ದಂಡನಂದ ಎತĶಗಳ ಮೇಲ ತನಗಗದ್ದ ಸಟıನĺಲ್ಲ ತೇರಸಕಳńತĶ ಗಡ ಕಟıದನ. ಚನĺಯŀನ ತನĺ
ಬಂದಕನĺ ಪಟıಣĵನ ಕೈಯಲŃ ಕಟı, ಅವನ ಜಗಕħ ತನೇ ಕತನ. ನಂಜ ಪಟıಣĵ ಇಬĽರೂ ಗಡಯ ಹಂದ ಕಲ
ನಡಗಯಲŃಯ ಹರಟರ.

ಗಡಬಡಯಲŃ, ಆ ದನ ಚನĺಯŀನ ತನĺ ಮತŁ ಬಂಧುಗಳಗಗ ಹಡದದ್ದ ಮೇನ, ತನĺ ಪತŁ ಮತŁ ಬಂಧುಗಳಂದ ಚರ
ವಯೇಗಹಂದ ಕರಯಚಯ ದಡದಲŃ ಕŁಮಕೇಟಗಳಗ ಆಹರವಗ ಉಳದ ಹೇಯತ. ಸŅಲĻ ದರ ಹೇದ ಮೇಲ
ನಂಜನಗ ಅದರ ನನಪಯತ. ಆದರ ಹವಯŀನ ನರಳವಕಯನĺ ಆಲಸಯೂ ಉಳದವರ ದಃಖಕŁಂತವದ ಮೌನವನĺ
ನೇಡಯೂ ಮರಳ ಹಂದಕħ ಹೇಗ ಅದನĺ ತರವದ ತನಗ ಹೇನವಂದ ಭವಸ ಸಮĿನದನ.
ಸೇತ
ಬಳಗĩ ಚನĺಯŀನ ಕಂಬರ ನಂಜನಗ ಮೇನ ಬೇಟಗ ಬರಲ ಹೇಳ ಬಂದ ಮನಯ ಹಬĽಗಲನĺ ಪŁವೇಶಸತĶದĸಗ ಯರೇ
ತನĺ ಹಸರನĺ ಕಗ ಕರದಂತಗ ತರಗ ನೇಡದನ. ಅವನ ತಯ ಗೌರಮĿನವರ ದನದಕಟıಗಯಂದ ಹಲ ತಂಬದ
ಹತĶಳಯ ತಂಬಗಯಂದನĺ ಕೈಯಲŃ ಹಡದಕಂಡ ಬರತĶದ್ದರ. ಅವರ ಅಂಗಲ ಮೇಗಲ ಬರಳ ಸಂದಗಳಲŃ
ಹಸಹಸಯದ ಹಸರಮಶŁತವದ ಕರ ಬಣĵದ ಸಗಣ ಮತĶಕಂಡತĶ. ಸೇರಯನĺ ಸŅಲĻ ಮೇಲತĶ ಕಟıಕಂಡದĸದರಂದ
ದಂತದ ಬಣĵದ ಕಲಗಳ ಕಳಭಗವ ಸಗಣಯ ಬಣĵಕħ ತರತಮŀವಗತĶ. ಹಜĮ ಇಟıಂತಲ್ಲ ಅವರ ಕೈಗಕ ಕಡಗ ಮತĶ
ಬಳಗಳಂದ ಹರಹಮĿತĶದ್ದ ಝಣತħರವ ಚನĺಯŀನ ಮನಸತಗ ತಯಯ ಪŁೇತಉ ಮಹಮಯನĺ ಸರವ
ಡಂಡಮದಂತತĶ. ಗೌರಮĿನವರೇನೇ ನೇಡವದಕħ ಲĔಣವಗದ್ದರ. ಆದರ ಚನĺಯŀನ ದೃಷıಗ ಬದĸದ ತಯಯ
ಪವತŁತ, ಸೌಂದಯಥವಲ್ಲ. ಗೌರಮĿನವರಲŃ ತರಳಯ ವೈಯŀರವ ಪರಪಕŅವಗ ಗರತಯ ಗಂಭೇಯಥಕħ ತರಗದĸತ.ಅವರ
ಅಂಗಭಂಗಯಲŃ ಚಂಚಲತ ಮದಹೇಗ ಸķರಭವ ಅಭವŀಕĶವಗತĶ. ತರಣŀದರಾಗವೇಗಗಳೇಲ್ಲ ಮಯವಗ
ತಂಬಯೌವನದ ಪವನ ಸĺೇಹ, ನಃಸŅಥಥತ, ಸಹಷĵತ, ಸಂಯಮಗಳ ಮೈದೇರದĸವ. ಅವರನĺ ನೇಡದರ
ವಸಂತಪŁಭತದ ತಂಬಲರನಲŃ ಬಳಕವ ಬಳńಯ ನನಪಗತĶರಲಲ್ಲ: ಚನĺಗ ಚಕħಟವಗ ಬಳದ, ಬಡದಲŃ ಸಣĵ ದಡij
ಸಸಗಳನĺ ಹತĶ, ಗನಯಂದ ನಸಬಗ ನಂತ ಕದಳಯ ಜİಪಕವಗತĶತĶ. ಆ ಮತೃದೇವ ಚನĺಯŀನ ಬಳಗ ಬಂದ ನಲ್ಲಲ
ಅವನಗಂದ ಅನವಥಚನೇಯವದ ಆಹŃದವಯತ. ತನ ಮತĶ ಶಶವಗ ಆ ಮತಯ ತಡಯ ಮೇಲ ಕಳತ, ಆಕಯ
ದವŀವĔದ ಮೇಲ ನಲದಡ, ತಲಯ ಕದಲನಲŃಯೂ ಮಖದ ಮೇಲಯೂ ಕೈಯಡ, ಆಕ ಕಡವ ಮತĶಗಳಂದ
ತಣಯಬೇಕ, ಎನĺಸತ. ಗೌರಮĿನವರ ಹಡದದ್ದ ಚನĺದಂತದ್ದ ಹತĶಳಯ ತಂಬಗ ಎಳಬಸಲನ ರಶĿಯಲŃ ತಳತಳಸ ಚನĺಯŀನ
ಕಣĵ ಕಕħತĶತĶ. ಅವರ ಮಂಗೈ ಮೇಲ ಕಚĬಸಕಂಡದ್ದ ಲತಕರದ ಹಚĬಯ ನಸಹಸರ ಬಣĵವಯ ಅವರ
ಗೌರವಣಥಕħಂದ ಆಭರಣವಗ ತೇರತĶತĶ. ಚನĺಯŀನ ನವೇನನದದರಂದ ಹಚĬ ಕಚĬಸಕಳńವದ ಅನಗರಕ
ಪದĹತಯಂದ ಭವಸ, ತನĺ ತಂಗ ಮದಲದವರಗ ಅದನĺ ತಪĻಸದ್ದರೂ ತನĺ ತಯಯ ಕೈಯಲŃದ್ದ ಹಚĬ ಆತನಗ
ಸಂತೇಷಪŁದವಗತĶ. ಏಕಂದರ ಆ ಹಚĬ ಕಚĬದ ಕೈ ಅವನನĺ ಎತĶ ಆಡಸ ಸಲಹ ದಡijವನನĺಗ ಮಡತĶ. ನತŀ
ಪರಚಯದಂದ ಅದ ಎಷı ಸŅಭವಕವಗತĶಂದರ ಅದಲ್ಲದ ತಯಯ ಕೈ ಆತನಗ ಪರಕೇಯವಗ ಕಣಸತĶದĸತೇ ಏನೇ!
ಹಲ ತಂಬದ್ದ ಆ ತಂಬಗಯ ಕಂಠದಲŃ ಬಳĺರ ಬಳಯಣĵಯ ಮಗಲ ಮದĸಯಂತ ಮೃದವಗ, ಮನೇಹರವಗ,
ಮತೃವತತಲŀದಂತ ಆಪŀಯಮನವಗತĶ. ಆ ನರಯ ಮದĸಯ ಮೇಲ ಭಗದಲŃದ್ದ ಒಂದರಡ ಗಳńಗಳ ಬಚĬಗದ್ದ
ಬಳಗನ ಸಯಥನ ಹಂಬಳಕನಲŃ ಕಮನ ಬಲŃನ ಕರತತĶಗಳಂತ ಬಣĵಬಣĵವಗದĸವ. ತಯ ಮಕħಳಬĽರ ಛಾಯಗಳ
ನಲದ ಮೇಲ ನೇಳವಗ ಬದĸ, ಬಳಯದ್ದ ಸಣĵ ಬಳದ ಬಳಯ ಗೇಡಯ ಮೇಲ ಎದĸ ನಂತದĸವ. ಚನĺಯŀನಡನ
ಮನಯನĺ ಸೇರದ್ದ ನಯಗಳಲŃ ಕಲವ ಒಳ ಅಂಗಳಕħ ದಟದĸವ. ಕಲವ ಹರಗ ಬಸಲನಲŃ ಹಯಗ ಮಲಗ ತಮĿನĺ
ಪೇಡಸತĶದ್ದ ನಣಗಳನĺ ಚಮĿ ಚಮĿ ಹರ ಹರ ಬಯ ಹಕ ಅಟıಕಳńತĶದĸವ. ರೂಬ ಮಂಗಲರ ಹಂಗಲ ಮೇಲ
ಕಳತ ತಯ ಮಕħಳ ಮಖ್ ಕಡಗೇ ಕತಹಲನಯನವಗ ನೇಡತĶ, ಅವರಾಡತĶದ್ದ ಮತಗಳನĺ ತಳದಕಳńಲ
ಪŁಯತĺಸವಂತತĶ. ನಳಲನಲŃ ಅದರ ಲಂಗಲದ ಹಷಥಪŁದಶಥನ ಚಲನ ಲಖಿತವಗತĶ. ಬಹಶಃ ಗೌರಮĿನವರ ಕೈಲದ್ದ
ಹಲನ ಪತŁಗಗರಬೇಕ.

“ತಮĿ” ಗೌರಮĿನವರ ಮಗನನĺ ಕರಯತĶದĸದ ಹಗ-” ಒಂದ ಕಲತಮಡಕಡĽೇಕಲ್ಲ.” ತಯಯ ಮಖದಲŃ


ಅಹೇತಕ ಹಷಥದ ಕರನಗಯಂದ ಸಳದಡ,ತಂಬಲದಂದ ದಡಮ ಬೇಜಗಳಂತ ಕಂಪಗದ್ದ ಅವರ ದಂತಪಂಕĶಯ ಸŅಲĻ
ಭಗ ಗೇಚರವಯತ.

“ಏನ ಹೇಳಬರದ?”

“ನೇನ ಮಡಕಡĶೇನ ಅಂದŁ ಹೇಳĶೇನಪĻ.”

“ಹೇಳ ಅಂದŁ!”

ತಯಮಕħಳಬĽರೂ ಸಂಭಷಣಯನĺ ಸವಯತĶದ್ದರ. ಆ ಸವಗೇಸħರವೇ ಅದ ಪŁರಂಭವಗದ್ದಂತಯೂ ತೇರತĶತĶ.


ಗೌರಮĿನವರ ವಳಂಬವೇನೇ ಅದಕħ ಪŁಬಲವದ ಸಕ್ಷಿಯಗತĶ.

“ಕಳಗ ಹೇಳ ಹತĶಲಂದ ಸŅಲĻ ಹರವಸಪĻ ತರಸ ಕಡĶೇಯ?”

“ನೇನೇ ಹೇಳವŅ ತತಥನ.”

“ನ ಹೇಳದರ ಎಲŃ ಕೇಳĶನೇ”

“ಕೇಳದ ಏನ, ಒಲŃ ಅಂತನ?”

ಚನĺಯŀನಗ ಮತನ ಮಮಥ ಗತĶಗಲಲ್ಲ. ಮತಗಗಯೇ ತಯಗ ಹರವ ಸಪĻ ಬೇಕಗತĶಂಬದ ಅವನಗ ಹಳಯದ
ಹೇಯತ. ಆ ವಷಯವ ಕ್ಷಿದŁವಂದ ಪರಗಣಸ ಬೇರ ಮತ ಎತĶದನ.

“ಅದರಲ, ಮಧŀಹĺ ಹವಯŀ ರಾಮಯŀ ಮೈಸರಂದ ಬತಥರ.” ಚನĺಯŀನ ಅಥಥವ ಊಟದಲŃ ಏನದರೂ
ವಶೇಷವಗಲ ಎಂಬದಗತĶ. ತಯಗ ಅದ ಗತĶಯತ.

“ಯರ ಹೇಳದರ ನನಗ?” ಎಂದ ಗೌರಮĿ ಸŅಲĻ ಉತತಹದಂದಲ ಕೇಳದರ.

“ಯರೂ ಹೇಳಲಲ್ಲ; ಕನರನ ಗಡ ರಸĶೇಲ ಹೇಗĶತĶ. ಕೇಳ ತಳದ.. ನನೇಗ ಬೈಲಕರಗ ಮೇನ ಹಡಯಲ ಹೇಗĶೇನ.
ಬೇಗ ಕಫ ತಂಡ ಕಡ”.

“ಕಫ ತಂಡ ಆಗಲೇ ಆಗದ. ನೇನೇ ಬರಲಲ್ಲ.”

ಅಷıರಲŃ ಪಕħದಲŃ ತೇಟದ ಬೇಲಯಲŃದ್ದ ಗಲಬ ಗಡಗಳ ಪದಯಂದ ” ಅಣĵಯŀ ಇಲŃ ಸŅಲĻ ಬ” ಎಂಬ ಇಂಪದ ಕರ
ಕೇಳಸತ. ತಯ ಮಕħಳಬĽರೂ ತರಗ ನೇಡದರ. ಸೇತ ಗಲಬಯ ಪದಯ ಬಳ ಕೈಯಲŃ ಒಂದರಡ ಹವಗಳನĺ ಹಡದ
ನಗತĶ ನಂತದ್ದಳ. ಪಕħದಲŃ ಅವಳ ಪಟı ತಂಗ ಲಕ್ಷĿ ಅಕħನ ಸೇರಯ ನರಗಗಳನĺ ಭದŁವಗ ಹಡದ ನಂತದ್ದಳ.

ಗೌರಮĿನವರ “ಅಯŀೇ, ಇವಳ ದಸಯಂದ ಅಗೇದಲ್ಲ. ಅವಳನŀಕೇ ಅಲŃಗ ಕರಕಂಡ ಹೇಗದĸ? ಹವ ಗೇವ ಇತಥವ
ಅಂದರ ಕೇಳೇದಲ್ಲ. ನನೇನ ಸಯಲ? ತಮĿ, ಅವಳನĺ ಎತĶಕಂಡ ಬರ” ಎಂದ ಮಗನಗ ಬಸಸ ಹಬĽಗಲನĺ ದಟ
ಒಳಗ ಹೇದರ. ಚನĺಯŀನ ತಂಗಯ ಬಳಗ ಹೇದನ. ಲಕ್ಷĿ ಅಣĵಯŀ ಬಂದದನĺ ಕಂಡ ತನ ಮನಯಂದ ಅಷı ದರ
ಹೇಗದĸ ಸಹಸಕħಗಯೇ ಎಂಬಂತ ನಗತĶ ಅವನಲŃಗ ಓಡ ಬರವ ಸಂಭŁಮದಲŃ ಲಂಗಕħ ಕಲ ಸಕħಸಕಂಡ ಹಸರ
ಹಲŃನ ಮೇಲ ಬದĸ ಅಳತಡಗದಳ. ಚನĺಯŀ ಓಡಹೇಗ ಅವಳನĺ ಎತĶಕಂಡ ಸಮಧನಪಡಸದನ. ಅಲŃಂದ ಸೇತಯ
ಬಳಗ ಹೇಗತĶ” ಯಕೇ? ಕರದದĸ?” ಎಂದನ.

“ಆ ಗಲಬ ಹವ ಕಯħಡೇ” ಎಂದ ಕೈ ತೇರಸದಳ.

ಚನĺಯŀಲಕ್ಷĿಯನĺ ಮಲ್ಲನ ಮತĶ ಪೃಥŅಯಲŃ ಸಂಸķಪನ ಮಡ ಸೇತಗ ಹ ಕಯĸ ಕಟı “ಹಂ, ಸಕ,ಇನĺ ಬನĺ
ಹೇಗೇಣ” ಎಂದನ.

ಸೇತ “ಇಲ್ಲ ಅಣĵಯŀ ನನನĺ ಒಂದ ಸŅಲĻ ಹ ಕಯĸಕಂಡ ಬತೇಥನ” ಎಂದಳ.

“ಅವŅ ಕರದದĸ ಕೇಳŃಲŃೇನ. ಸಟı ಮಡĶದ!”

“ಲಕ್ಷĿೇನ ಕರಕಂಡ ಹೇಗ, ನ ಬತೇಥನ ಆಮೇಲ.”

“ಯರಗೇ ಅಷıಂದ ಹವ! ನನಗೇನ ಮದವ ಗದವಯೇ?”


ಎಂದ ಚನĺಯŀನ ನಕħನ.

ಸೇತ ಮನಸನಂದ ಕನĺ ಊದಕಂಡ ತಟ ಚಚಕಂಡ “ಹಂ, ನನಗಲ್ಲ. ನನĺ ಅತĶಗಗ!” ಎಂದಳ.

ಚನĺಯŀನ ಅವಳ ಕೈಯನĺ ಹಡದ ಬಹ ಮೃದವಗ ಹವನĺ ಗದĸವಂತ ಗದĸದನ.

ಸೇತ “ಮತŀಕ ನೇನ ಹಂಗ ಹೇಳದĸ?” ಎಂದ ಕಂಕನಗ ನಕħಳ.

“ಯಕ ಹೇಳದĸೇ? ಇವತĶ ಯರ ಬತಥರ ಗತĶೇನ?”

ಸೇತ ಗೌರಮĿ ಚನĺಯŀರ ಆಡತĶದ್ದ ಮತಗಳಂದ ಎಲ್ಲವನĺ ತಳದದ್ದಳ. ಆದರೂ ಏನ ತಳಯದವಳಂತ ” ಯರ


ಬತಥರ!” ಎಂದಳ. ಅವಳ ಮಖದ ಭಂಗಯೇ ಬದಲಯಸತĶ.

“ಯರ? ನನĺ ಭವಂದರ, ಮೈಸರಂದ”

“ಯರ? ರಾಮಯŀ ಭವನೇ?”

“ಇದೇನ! ಗತĶಲ್ಲದ ಇದ್ದವರ ಹಗ ಅಡijೇಯಲŃ! ರಾಮಯŀ ಭವ ಒಬĽರೇ ಏನ ಮೈಸರಗ ಹೇಗದ್ದವರ?”

ಸೇತ ತಲಬಗ ಸಮĿನದಳ.

“ಏನಪĻ ಮದವ ಆಗಬೇಕದŁೇನ ಹಸರ ಹೇಳೇಕ ಇಷıಂದ ನಚಗೇನ?”

ಸೇತಗ “ಅಣĵಯŀ, ನೇನ ಸಮĿನರೇ” ಎಂದ ಮನದಳ.

“ಅಲŃ ಮತĶೇ; ಮದವಯಗೇಕ ಮಂಚೇನ ಹಸರ ಹೇಳೇಕ ನಚĶೇಯಲŃ!”

ಸೇತಗ ಮನಭಂಗವದಂತಗ, ಅದನĺ ಧೈಯಥ ಪŁದಶಥನದಂದ ಪರಹರಸಕಳńಬೇಕಂದ ನಣಥಯಸ. ಕತĶತĶ ಅಣĵನ ಕಡಗ
ನೇಡ, “ಯರೇ? ಹವಯŀ ಭವನ ಬತಥರ! ಅಷıೇನ?” ಎಂದಳ. ಅವಳ ಕನĺಗ ರಕĶವೇರ ಮಖ ಕಂಪಯತ.

ಚನĺಯŀ” ಅಯŀೇ ಗಂಡಬೇರ! ಗಂಡನಗವವನ ಮೇಲ ಗೌರವವೇ ಇಲ್ಲವಲŃೇ! ಅವರ ಬರಲ ಹೇಳĶೇನ!” ಎಂದ ನಕħನ.
ಲಕ್ಷĿ ಹಲŃನಲŃ ತನĺ ಪಟı ಕೈಗಳಂದ ಏನನĺೇ ಹಡಕತĶದ್ದಳ.

ಸೇತಗ ಕತĶರಯ ನಡವ ಸಕħಂತಯತ. ಕಣĵಗಳಂದ ನೇರ ಹಮĿಕನĺಗಳ ಮೇಲ ಹರದವ. ಚನĺಯŀನ ತೃಪĶನದಂತಗ”
ಲಕ್ಷĿೇ ಬರ ಮನಗ ಹೇಗೇಣ” ಎಂದ ಹೇಳತĶ ಅವಳನĺ ಎತĶಕಳńಲ ಹೇದನ. ಲಕ್ಷĿ” ನನಲŃ!” ಎಂದ
ಅಳತಡಗದಳ. ಆದರೂ ಚನĺಯŀ ಬಲತħರದಂದ ಅವಳನĺ ಎತĶಕಂಡ ಮನಗ ಹೇದನ. ಸೇತ ತಲಬಗ
ಕಂಬನಗರಯತĶಲೇ ನಂತದ್ದಳ.

ಸೇತಯ ಕಂಬನಗಳಗ ನಜವದ ಕರಣ ದಃಖವಗರಲಲ್ಲ. ಯರಾದರೂ ಆ ಕಂಬನಗಳನĺೇ ಪŁಶĺಸದ್ದರ ಅವ ಹೇಳವ ಕಥ


ಬೇರಯಗರತĶತĶ. ಪŁಯಶಃ ಒಂದ ಕಂಬನ” ನನ ನಚಕಯಂದ ಬಂದ” ಎನĺತĶತĶ.ಇನĺಂದ ” ನನ ಅಭಮನ
ಭಂಗವದದರಂದ ಬಂದ” ಎನĺತĶತĶ. ಮತĶಂದ ” ನನ ಬಂಕದ ಪರಣಮ” ಎನĺತĶತĶ. ಮಗದಂದ ” ನನ
ಹಷಥಶŁ” ಎನĺತĶತĶ. ಅಂತ ಚನĺಯŀನ ಹೇದ ತಸ ಹತĶನಲŃಯ ನಚಕ ಅಭಮನ ಬಂಕಗಳಲ್ಲವ ವೈಶಖ
ಮಧŀಹĺದ ಕಡನೇಲ ಬನನಲಲŃ ತಂಡ ಮೇಡವ ಮಲ್ಲಗ ಕರಗ ಲೇನವಗವಂತ ಮಯವಗ ಹಷಥನೇಲವಂದೇ
ಸವಥವŀಪಯಗ ಸķರವಯತ. ಪೃಥŅೇ ಸಂದರಯ ದಗಂತಧರದಲŃ ಉಷಃಕಲದ ಮಂದಹಸವ ಮೈದೇರವಂತ ಸೇತಯ
ಗಲಬ ಚಂದಟ‌ಗಳಲŃ ಕರನಗ ಮಡ, ಕನಗಳ ಮೇಲ ತರತರಯಗ ಪŁವಹಸ, ಮಖಮಂಡಲವನĺ ಪŁಸನĺವಗ
ಮಡತ. ಮಖಪŁಸನĺತಗ ಮನಃಪŁಸನĺತ ಕರಣವಗತĶ. ಆಕಯ ಮನದಲŃ ಹವಯŀನ ಸಂದರಮತಥ ಅವಭಥವಸತĶ.
ಅವನ ವಚರವಗ ಅನೇಕ ಭವಗಳ ದೃಶŀ ಸಂಕಲಗಳ ಅನಭವಗಳ ಚತĶ ಭತĶಯಲŃ ಚತŁತವಗ ಬಹŀ
ಪŁಜİಶನŀಳದ ಆಕ ನನಪನ ನಂದನವನದಲŃ ಅಪತರಯಗ ಸಂಚರಸತಡಗದಳ.

ಸೇತಗ ಹವಯŀನ ಚಕħಂದನಂದಲ ಚರಪರಚತ ಸĺೇಹಮತಥ. ಗೌರವನವರ ಕಡಯ ಪĔ ವಷಥಕħ ಒಂದ


ಸರಯದರೂ ಕನರಗ ನಂಟರಾಗ ಹೇಗ ಒಂದರಡ ವರಗಳಗಂತಲ ಹಚĬಗಯ ಅಲŃದĸ ಬರತĶದĸದ
ವಡಕಯಗತĶ. ಹವಯŀನ ಸೇತಗಂತಲ ಐದರ ವಷಥ ಹಚĬ ವಯಸತನವನಗದ್ದರೂ ಸೇತಗ ತನĺ
ಓರಗಯವರಗಂತಲ ಅವನಲŃಯೇ ಹಚĬ ಮೈತŁ, ಪŁೇತ,ಸಲಗ, ತನ ಊಟಕħ ಕರವದ ಹವಯŀನ ಪಕħದಲŃ;
ಆಟವಡವದ ಹವಯŀನ ಜತಯಲŃ; ಓದವಗ ಹವಯŀನೇ ಪಠ ಹೇಳಕಡಬೇಕ. ” ಹವಯŀ ಭವ” ಎಂದರ
ಸೇತಗ ಪಂಚಪŁಣ. ಒಂದ ಸರ ಮಕħಳಲ್ಲರೂ ಸೇರ ಸಂಸರದ ಆಟ ಆಡತĶದĸಗ ಹವಯŀನಗ ಸೇತಯನĺ ಕಟı,
ವವಹವಗಬೇಕಂದ ನಶĬಯವಯತ. ಧರ ಎರಯವ ಅನಕರಣವ ನಡದಹೇಗ ಹವಯŀ ಸೇತಗ ತಳ ಕಟıದನ.
ದಂಪತಗಳಗ ಒಂದ ಬಟıಗಂಬಯ ಕಸ ಹಟıತ! ಅಲŃಂದ ಗಂಡಹಂಡರ ತೇಥಥಹಳńಯ ಎಳńಮಸಗ ಹೇದದನĺ
ಅಭನಯಸದರ. ಮೇಳಗ ತೇರಗ ಹೇಗ ಮಠಾಯ, ಮಂಡಕħ, ಕಡಲ, ಖರ್ಥರ, ಬತĶಸ, ಪೇಪ ಮದಲದ
ಪದಥಥಗಳನĺ ವಕŁಯಮಡದ್ದನĺ ನಟಸದರ. ಒಂದ ಸರ ಗಂಡಹಂಡರ ಕಲಹವನĺ ಅಭನಯಸ ಹವಯŀನ
ಸೇತಯನĺ ಹಡಯವಂತ ಮಡದನ. ಆಗ ಆಟದ ಭೂಮಕಯಲŃ ಸೇತಯ ಅಣĵನಗದ್ದ ರಾಮಯŀನ ಅವಳನĺ ಬಡಸದನ.
ಆ ದನವಲŃ ಸೇತ ಹವಯŀರ ನಜವಗಯೂ ಮದವಯದವರಗಂತಲ ಹಚĬಗ ಮರದ ನಲದರ. ಒಬĽರನĺಬĽರ
ಅಗಲಲೇ ಇಲ್ಲ. ರಾತŁ ಮಲಗವಗಲ ಕಡ ಸೇತ ಹವಯŀನಡನೇ ಮಲಗವನಂದ ಹಠಮಡದ್ದಳ. ಆಗ ಗೌರಮĿನವರ
ಎರಡ ಗದĸಗದĸ, ಒಳಗ ಎಳದಕಂಡ ಹೇಗದ್ದರ. ಈ ವನೇದ ವವಹದ ಸದĸ ಎಲ್ಲರ ಕವಗ ಬದĸ. ವನೇದಕħಗ
ಎಲ್ಲರೂ ಅವರಬĽರನĺ ದಂಪತಗಳಂದೇ ಕರಯ ತಡಗದ್ದರ. ಇನĺಂದ ಸರ ಭಗವತರಾಟದಲŃ ನೇಡದ್ದ
ಸŅಯಂವರಾನಕರಣಯ ಲೇಲಯಲŃ ಸೇತ ಹವಯŀನಗ ತನೇ ತಯರ ಮಡದ ಹವನ ಮಲಯನĺ ಹಕ, ಅವನನĺ
ಪತಯನĺಗ ವರಸದ್ದಳ. ಮತĶಂದ ಸರ, ಆಗ ಸೇತಗ ಆರೇಳ ವಯಸತರಬಹದ. ಹವಯŀನಗ ಹನĺಂದ
ಹನĺರಡರಬಹದ. ಕನರಗ ಔತಣಕħ ಬಂದದ್ದ ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಜೈಮನ ಭರತವನĺ ಓದ ಅಥಥ ಹೇಳತĶದĸಗ
ಹಡಗರ;; ಅವರನĺ ಮತĶದ್ದರ. ಸೇತ ಹವಯŀನ ಹಗಲ ಮೇಲ ಕೈಯಟı ಅವನನĺ ಅಪĻಕಂಡಂತ ಕಳತದ್ದಳ. ಕಥಯಲŃ
ದಂಪತಗಳ ಅನರಾಗ ಪŁಸಂಗ ಬಂದಗ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಕಳತವರಗಲ್ಲ ಸೇತ ಹವಯŀರನĺ ತೇರಸ ಏನೇನೇ ಹಸŀದ
ಮತಗಳನĺ ಹೇಳಲ, ಬಲಕ ಬಲಕಯರಬĽರೂ ಅವಮನವದದರಂದ ಅಳತĶ ಒಬĽರನĺಬĽರ ಅಗಲ ದರ ದರ
ಸರದ ಕಳತದ್ದರ. ಗಲಬ ಪದಯ ಬಳಯಲŃ ನಂತದ್ದ ಸೇತಯ ಮನಸತನಲŃ ಇಂತಹ ನರಾರ ಚತŁಗಳ ಸಳದ ಅವಳಗ
ಹಷಥವಯತ. ಅವಗಳಲŃ ಮತĶ ಕಲವ ಸನĺವೇಶಗಳನĺ ನನದ ತನĺಳಗ ತನ ನಚಕಂಡ ಮಗಳನಗ ನಕħಳ. ಅವಳ
ಅಲŃದĸದನĺ ಅರಯದ ಹರಬಂದ ಸಮೇಪದ ಒಂದ ಕಂಬಯಲŃ ಕಳತ ಉಲŃಸದಂದ ಗನಲೇಲವಗದ್ದ ಒಂದ
ಪಕಳರ ಹಕħಯೂ ಅದರ ದನಯೂ ಅವಳ ಕಣĵಗಗಲ ಕವಗಗಲ ಬೇಳಗೇ ಇಲ್ಲ.

ಬಲŀವ ಕಳದ ತರಣŀವ ಪŁಪĶವದ ಮೇಲ ಸೇತ ಹವಯŀರ ಸಂಬಂಧವ ಲೇಕದ ದೃಷıಗ ದರ ದರವದಂತ
ಕಣತĶತĶ. ಆದರ ಅಂತರಂಗದಲŃ ಅವರ ಹಚĬ ಹಚĬ ಸಮೇಪವಗತĶದ್ದರ. ಆದರೂ ಅವರ ಸಂಬಂಧವ ಇನĺ ಯವಕ
ಯವತಯರ ” ಬೇಟ” ವಗರಲಲ್ಲ.;ಬಲಕ ಬಲಕಯರಲŃರವ ಮಗĹವದ ” ಬಲŀ ಪŁಣಯ” ಮತŁವಗತĶ. ಈಗ
ಅವರ ಒಬĽರನĺಬĽರ ಅಗಲದĸದರಂದ ವರಹಯತನಯೂ ಇರಲಲ್ಲ; ಒಬĽರನĺಬĽರ ಅನವರತವ ನನಯತĶಲ
ಇರಲಲ್ಲ; ನನĺ ಸೇತಗ ಹವಯŀನ ಆಲೇಚನಯೇ ಇರಲಲ್ಲ; ಈವತĶ ಚನĺಯŀನಂದ ಸದĸ ತಳದಮೇಲಯೇ ಆಕಯಲŃ
ಪವಥಸĿೃತ ಎಚĬತĶ, ಇಷı‌ದನವ ಸಪĶವಗದ್ದ ಸĺೇಹವ ಮತĶ ಪŁಬದ್ದವಗತĶ. ಹವಯŀನ ಮನದಲŃ ಅದ ಕಡ
ಆಗರಲಲ್ಲ.

ಹಠಾತĶಗ ಸೇತ ಕಣತĶದ್ದ ಹಂಗನಸನ ಬಣĵದ ಗಳń ಬರದಂತಗ ಎಚĬತĶ ನೇಡತĶಳ; ಬಳಯಲŃದ್ದ ಎತĶರವದ ಒಂದ
ಅಡಕಯ ಮರದಂದ ಹಳಯಂದ ಕಳಗ ಬೇಳತĶತĶ. ನೇಳವಗದ್ದ ಅದರ ಕಂದ ಬಣĵದ ಸೇಗಯ ಗರಗಳ ಗಳಯಲŃ
ಥರಥರ ನಡಗತĶದĸವ. ಅದ ĔಣಧಥದಲŃಯ ಕಳಗದ್ದ ಒಂದ ಬಳಯ ಸಸಯ ಹಡಲಗ ತಗ, ಅದರ ಅಖಂಡ ಸĺಗĸ
ಕೇಮಲ ಶŀಮಲವಗದ್ದ ಎಲಯನĺ ಸೇಳ, ನಲದ ಮೇಲದ್ದ ಮೇಲ ಸಪĻನ ಜಗĩನ ಮೇಲ ದಢಾರ್ ಎಂದ ಶಬĸ
ಮಡಕಂಡ ಬದĸತ. ಬಳಯ ಹಡಲ ಆಘತಕħ ತತĶರಸ ಮೇಲಕħ ಕಳಕħ ಉಯŀಲಯಂತ ತಗತ, ಮಸ ಬಣĵದ
ಕಠನ ದೇಹ, ಮೇಘ ಚಂಬತವದ ಉನĺತಶರ, ಶರದಲŃ ಪೌರಷಯಕĶವಗ ಬಳದ ನಲĸಸಗ ಧನಸತನಂತ ಕಳಗ ಬಗದ್ದ
ಕಪĻ ಹಸರನ ಹಡಲಗಳ, ಆ ಹಡಲಗಳ ಕೇಂದŁದಲŃ ಹಸರ ಈಟಯಂತ ಚಪಗ ನಟıನ ಗಗನಕħದರಾಗ ನಂತದ್ದ ಅದರ
ಸಳ, ಹಡಲಗಳ ಬಡದಲŃದ್ದ ಕಡಹಸರ ದಂಡಗದರಾಗ ತಯಯ ಒಲĿ ಹಸಳಯ ಹೃದಯವನĺ ಆವರಸವಂತ ಒಳಗದ್ದ
ಮೃದವದ ಹಂಗರವನĺ ಅಪĻದ್ದ ಬಳ ಹಳದ ಬಣĵದ ಹಂಬಳ- ಇವಗಳಂದ ಅಲಂಕೃತವಗ ಧೇರವಗ ನಂತ
ಹವಯŀನನĺ ಸĿರಣಗ ತರತĶದ್ದ ಆ ಅಡಕಯ ಮರದ ಬಡದಲŃ ಬಳಯ ಸಸ ಸೇತಗ ತನĺನĺ ಜİಪಕಕħ ತರವಂತತĶ.
ಬಳಯ ಕಂದನ ಹಡಲ ತಗ ತಗ ಕŁಮೇಣ ನಶĬಲವಯತ. ಅಣĵನಗ ಹೇಳದ್ದಂತ ಸೇತ ಹ ಕಯŀಲಲ್ಲ. ವಸಂತದ
ಮಂದಪವನನ ಉದŀನದ ಕಸಮ ಕಂಜಗಳಲŃ ಲಲತ ಗಮನದಂದ ಸಂಚರಸವಂತ ಅವಳ ಸŅಲĻ ಉತħಂಠತಭವದಂದ
ಬಣĵದ ಸೇರಯ ನರ ಸದĸಮಡ ಬಳಕವಂತ ತೇಲ ನಡದ ಮನಯ ಹಬĽಗಲನĺ ಪŁವೇಶಸತĶದĸಗ ಕಟıಗಯಡ ತಯದನ
ಮೈ ನಕħತĶದ್ದ ಎಳಗರವಂದ ಸೇತಯನĺ ಎವಯಕħದ ನೇಡತĶತĶ.

ಸೇತ ಕಲ ತಳದಕಂಡ, ಹಗಳನĺ ತನĺ ಕಟıಡಯಲŃಟı ಅಡಗಮನಗ ಹೇದಗ ಗೌರಮĿನವರ ಹೇಳಗ


ಮಡವ ಸನĺಹದಲŃದ್ದರ. ಚನĺಯŀನ ತಂಡ ಪರೈಸ ಕಫ ಕಡಯತĶದ್ದವನ” ಹ ಕಯĸಯĶ?” ಎಂದ ತಂಗಯ ಕಡಗ
ವŀಂಗŀವಗ ನೇಡ ನಕħನ. ಸೇತ ಹಬĽ ಗಂಟಹಕ ಮತಡದ ತಯಗ ಕಲಸದಲŃ ನರವದಳ.
ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮರನಯ ಹಂಡತ
ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮಂಗಳರ ಹಂಚನ ದಡijಮನ ಕಡ ಕಕħರದ ಬಟıಗಡijಗಳ ತಪĻಲನಲŃ. ಮಹ ವಟವೃĔದ
ಬಡದಲŃ ಎದĸರವ ಹತĶದ ನನಪ ತರವಂತ ಏಕಂತವಗತĶ. ಮನಯ ಪವೇಥತĶರ ದಕħಗಳಲ್ಲಂತ ಕಡಬಟıಗಳ
ಹಗĩೇಡ ಭಯಂಕರ ಸಮೇಪವಗ ಮೇಲದĸತĶ. ಪಶĬಮ ದಕ್ಷಿಣ ದಕħಗಳಲŃ ಅವರ ಗದĸ ತೇಟಗಳ, ಒಕħಲ ಮತĶ ಆಳಗಳ
ಹಲŃಮನ ಮತĶ ಬಡರಗಳ. ಕಣ. ಕಟıಗ ಹಟıಗಳ ಇದ್ದವ.

ಮನ ಹಳಯ ಕಲದĸ. ರಚನಯಲŃ ಎಲŃಲŃ ನೇಡದರೂ ಭೇಮತ ಪŁಧನವಗತĶ. ಗೇಡ ಕಂಭಗಳಂದ ಹಡದ ತಲ
ಪಕಸ ರೇಪಗಳವರಗ ಸķಲತ ತೇರತĶತĶ. ಮನಗ ಹದಸದ್ದ ಮಂಗಳರ ಹಂಚಗಳ ಮಳ ಬಸಲಗಳಲŃ ಹವಸ ಹಬĽ,
ಒಣಗ, ತಮಗ ಸಹಜವಗದ್ದ ಮಣĵನ ಕಂಬಣĵವನĺ ತರದ ಕಪĻಗದ್ದವ. ಅಲ್ಲಲŃ, ಮಂಗರಗಳಲŃ ಬದ್ದ ದಡij ದಡij
ಆಲಕಲŃಗಳಂದ ಬರಕ ಬಟı ಸೇರತĶದ್ದ ಹಂಚಗಳನĺ ತಗದ ಹಸ ಹಂಚಗಳನĺ ಹಕದĸದರಂದ ಸವಥಸಮನŀವದ
ಪŁಚೇನತಯ ನಡವ ಅಪವಥವ ವರಳವ ಆಗರವ ನವೇನತ ತಲಹಕದಂತತĶ. ಮನಗ ಉಪಯೇಗಸದ್ದ
ಮರಮಟıಗಳಲ್ಲ ಅನೇಕ ವಷಥಗಳಂದ ಹಗ ಹಡದ ತರಣĵ ಬಳದಂತ ಕರŁಗಗದ್ದವ. ಗೇಡಗಳಲŃ ಒಂದರಡ ಎಡ
ಹತĶಗಳ ದಡijದಗ ಬಳದದ್ದವ. ಆ ಹತĶಗಳಗ ಪಜ ಸಮಯದಲŃ ಬಳದದ್ದ ಕಂಪ ಬಳ ನಮಗಳ ಚತŁ ವಚತŁವಗದ್ದವ.
ಪŁಕರದ ನಡವ ಇದ್ದ ಅಂಗಳದಲŃ ಕಗĩಲŃನಂದ ವರಚಸದ್ದ ಒಂದ ದಡij ತಲಸೇ ಪೇಠವ ಶರದಲŃ ಪಷĻವಗ ಬಳದದ್ದ
ಒಂದ ತಲಸಯ ಗಡವನĺ ಹತĶ” ಅಂಗಳದ ದೇವರಾಗ” ಕಳತತĶ. ಅಂಗಳದ ಮಲಯಲŃ ಅಡಕ ಒಲ; ಪಕħದಲŃ ಮಣĵದ
ನೇಗಲ ಜಗಲಯ ಮೇಲ ಒಂದ ಹಗĩಡಯರದ ಸತĶಲ ಕಲವ ತರಪತಯ ಬಣĵದ ಚತŁಗಳದĸವ. ಜತಗ ರವವಮಥನ
ಬಣĵದ ದೇವತಗಳ ಕಳತದ್ದರ. ಒಬĽಬĽರ ದೇಶ ಭಕĶರ ಪಟಗಳ ಭರತಂಬಯ ಚತŁ ಪಟವ ಅಲŃದĸದ.
ಸವಥವŀಪಯಗತĶದ್ದ ರಾಷ್ಟ್ರೇಯ ಮಹಸಭಯ ಪŁಭವವ ತನĺ ಕ್ಷಿೇಮಕರವದ ಆಶೇವಥದ ಹಸĶವನĺ ಆ ಮಲನಡನ
ಮಲಗ ಚಚತĶ ಎಂಬದಕħ ಸĻಷıವದ ಸಕ್ಷಿಯಗ. ಆ ಮನಯಲŃ ಪŁಚೇನ ನವೇನಗಳ ಸĺೇಹವೇ ಸಮರವೇ
ನಡಯತಡಗದ್ದಂತ ತೇರತĶತĶ. ಇದ ಆ ಮನಯ ಸನĺವೇಶ ಮತĶ ರೂಪಲĔಣಗಳ ಸķವರ ಸķತಯ ಸķಲರೇಖ ಚತŁ.

ಅದರ ಜಂಗಮಸķತಯೂ ಸಧರಣವಗ ಕತಹಲಕರಯಗಯೇ ಇರತĶತĶ. ಏಳಂಟ ನಯಗಳ. ಕಲವ ಚೇನ, ಕಲವ
ಕಂತŁ. ಕಲವ ಬಳ, ಕಲವ ಕಪĻ, ಕಲವ ಬಣĵ ಬಣĵ . ಕಲವ ಮಲಗದ್ದರ, ಕಲವ ಒಳಗ ಹರಗ ಸತĶವದ. ಆಗಗ ಗೌಡರ
ಹತĶರಕħ ಕಯಥಥಥವಗ, ಬಳ ಬಟıಯವರೂ ಆಳಕಳಗಳ ಬಂದ ಹೇಗತĶರವದ. ಹತĶಲ ಕಡಯ ತಮĿ
ಪŁಪಂಚವನĺ ಅತಕŁಮಸ ಬಂದ ಕೇಳಗಳ- ಹಂಜ, ಹೇಂಟ, ಮರ ಇತŀದ ಅಲ್ಲಲŃ ಸತĶ ಮೇಯತĶದĸ, ಅನವಯಥವಗ
ಅಸಹŀಮಡ, ಯರಾದರೂ ಮನಷŀರಾಗಲ ನಯಗಳಗಲ ಅಟıದಗ ಮತŁವೇ ಕಕħಟನದದಡನ ಹರಗ
ಧವಸವದ. ಮನಗ ಹತĶಕಂಡೇ ಇದ್ದ ಕರಯವ ಕಟıಗಯಂದ ವಶೃಂಖಲವದ ದನಕರಗಳ ಒಮĿಮĿ ಸĻಷıವದ ತಮĿ
ಖುರಪಟ ಧŅನಗಳಂದ ಅಲŃದ್ದವರಗ ತಮĿನĺ ಅಟıವಂತ ಎಚĬರಕ ಹೇಳತĶ ಬರವದ; ಬತĶ ಮದದ ಸದĸ ಮಡವದ.
ಇತŀದ, ಇತŀದ, ಇತŀದ.

ಇಷıಲ್ಲವ ಆ ಮನಯ ಮಂಚಕಡ” ಯ ಚತŁ. “ಹತĶಲ ಕಡ” ಯ ಚತŁವೇ ಬೇರ. ಅಲŃ, ಸಂದಭಥ ಸಕħದಗಲಲ್ಲ
ಕŁಮಕŁಮಗಳನĺ ಒಂದನತ ಗಣನಗ ತರದ ತಮĿ ಉದರ ಪೇಷಣ ಮಡಕಳńತĶ ಡಳńೇರ ಕಲ ಚಚಕಂಡ
ಬದĸರವ ಕನĺ ಮರಗಳ! ತನĺ ಹ ಮರಗಳಡನ ನಲವನĺ ಕದರ ಗಲೇಜ ಮಡತĶರವ ಹೇಂಟ. ಮಲಯಲŃ ಸಕħದ
ಮೇಲ ದಡij ಬಟıಯಲŃ ನಲŃಹಲŃನ ಮೇಲರವ ಮಟıಗಳನĺ ರಕħಗಳಲŃ ಅಪĻಕಂಡ ಕವ ಕತರವ ಕಕħಟ ಗಭಥಣ!
ಒಂದಡ ದಡijದದ ಮರವನ ಒಲ. ಅಲŃಯೇ ಮೇಲಗಡ ನೇತಡತĶರವ ತಟıಯಲŃ ಸಂಡಗ ಮಡಲ ಒಣಗಲಟıರವ
ಮಂಸದ ದಡij ದಡij ತಂಡಗಳ. ಅಟıದ ಮೇಲ ಕರಹಡದ ಪರಕಗಳ ದಡij ಕಟı. ಒಂದಕಡ ಗೇಡಗ ಆನಸ
ನಲŃಸರವ ಒಂದರಡ ಒನಕಗಳ. ಬಳಯಲŃ ಕಲŃನ ಒರಳ ಮತĶ ಕಡಗಂಡ. ಒಂದ ಬೇಸವ ಕಲŃ; ಮಟıಗತĶ; ನೇರ
ತಂಬದ ತಮŁದ ಹಂಡ, ಸಂದಗಂದಗಳಲŃ ಕಕħರದರವ ಜೇಡರ ಬಲಗಳ ತಮಲ ಜಟಲ ವನŀಸ! ಮಡದ ಬಸಡರವ
ಒಣಗದ ಹಮಲ. ತಲ ಬಚ ಎಸದರವ ಕದಲನ ಕರಯ ಮದĸ. ತಂಬಲದ ಕಂಪದ ಉಗಳ. ಇವಗಳಗಲ್ಲ
ಮಕಟಪŁಯವಗ ಮತŁದ ವಸನ, ಇತŀದ,ಇತŀದ,ಇತŀದ!
ಆ ಮನಯಲŃ ಮವತĶ ನಲŅತĶ ಮಂದ ನರಾತಂಕವಗ ವಸಮಡಬಹದಗತĶ. ಈ ಕಥಯ ಕಲಕħ ಪವಥದಲŃ
ಗಂಡಸರ. ಹಂಗಸರ. ಮಕħಳ ಎಲŃ ಇಪĻತęದ ಮವತĶ ಮಂದ ಮನಯವರೂ ಹತĶ ಹದನೈದ ಜನ ಸೇವಕರೂ ಒಟı
ನಲŅತęದ ಜನಗಳ ಮ ಟıಗ ಮನಯನĺಲ್ಲ ತಂಬರತĶದ್ದರಂತ; ಒಟı ಕಟಂಬವಗದĸದರಂದ ಹಗದĸದರಲŃೇನ
ಆಶĬಯಥವಲ್ಲ. ಆದರ ಕಲವ ವಷಥಗಳ ಹಂದ ಮನಗ ಮರಯಮĿನ ಸಡಬ ರೇಗ ಕಲಟı ಅನೇಕರನĺ ಆಹತ
ತಗದಕಂಡದ್ದರಂದ ಈಗ ಆ ಕಟಂಬದಲŃ ಏಳ ಜನರ ಮತŁ ಇದ್ದರ. ಅದರಲŃಯೂ ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರ ಓದಲ
ಹೇಗದĸದರಂದ ತತħಲದಲŃ, ಆಳಗಳನĺ ಬಟıರ, ಮನಯವರಾಗದ್ದವರ ಐದೇ ಮಂದ. ಯಜಮನರಾಗದ್ದ
ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ; ಅವರ ಮರನಯ ಹಂಡತ ಸಬĽಮĿ; ಅವರ ಎರಡನಯ ಹಂಡತಯ ಮಕħಳದ ಪಟıಮĿ. ವಸ;
ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಗತಸದ ಅಣĵನ ಸಹಧಮಥಣಯೂ ಹವಯŀನ ಮತೃವ ಆದ ನಗಮĿನವರ.

ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಮದಲ ಅವರ ಅಣĵ ಸಬĽಯŀಗೌಡರ ಸಯವಗ ಅವರಗ ಚಂದŁಯŀ ಗೌಡರಗ ಮನಸತ
ಸರಯರಲಲ್ಲ. ನಗಮĿನವರ ತಮĿ ಗಂಡನ ಸವಗ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರೇ ಕರಣವಂದ ಎಲ್ಲರಂದಗ ಸರತĶದ್ದರ. ತನĺ
ಗಂಡನ ಮೇಲ “ದಯŀಮಡ” ಕಂದರಂದ ಆಕ ನಂಬಟıದ್ದರ. ವಸĶವಂಶ, ಅವರ ರೇಷĿ ಕಯಲಯಂದ ಮೃತರಾಗದ್ದರ.
ಚಂದŁಯŀಗೌಡರೂ ನಗಮĿನವರ ಮತನಲŃ ಇತರರಗ ನಂಬಗಯಗವಂತ ವತಥಸತĶದ್ದರ. ಆಕಯ ವಷಯದಲŃ
ದŅೇಷದಂದಲ್ಲದದ್ದರೂ ಅನದರದಂದ ಇರತĶದ್ದರ. ನಂದದಯ ನಗಮĿವನರಗ ಅವರ ಒಂದಂದ ಅನವರಣಯೂ
ಭಯಂಕರರ ವೈರದಂತ ತೇರತĶತĶ. ಹವಯŀನಗ ಇದಲ್ಲ ಗತĶದ್ದರೂ ಆತನ ಭವಜೇವಯಗದĸದರಂದಲ. ಆತನ
ಗಮನವಲ್ಲ ವದŀಜಥನಯ ಕಡಗದĸದರಂದಲ, ರಾಮಯŀನ ವಶŅಸದ ಪŁಭವದಂದಲ, ಯವ ಇತŀಥಥದ ಕಯಥಕħ
ಕೈಹಕದ ಸಮĿನದ್ದನ.

ರಾಮಯŀನ ತಯ- ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಪŁಥಮ ಪತĺ- ತೇರಕಂಡಗ ಅವರ ದಃಖತರೇಕದಮದ ಆತĿಹತŀ


ಮಡಕಳńಲೇಸಗ ಬಂದಕನĺ ಕೈಗ ತಗದಕಂಡದ್ದರೂ ಒಂದ ವಷಥದ ಒಳಗಗಯ ಅವರಗ ಎರಡನ ವವಹ
ನಡದಹೇಗತĶ. ಎರಡನ ಹಂಡತ ಪಟıಮĿ ವಸ ಇಬĽರನĺ ಹತĶ, ಮರನಯ ಹರಗಯಲŃ ಶಶ ಸಮೇತ
ದವಂಗತರಾದರ. ಅವರ ತೇರಕಂಡ ಇನĺ ಒಂದ ವಷಥ ಕಳಯವದರಳಗ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಮರನಯ ಮದವ
ಅವಶŀಕತಯೂ ತೇರ ಎಲ್ಲರನĺ ಆಶĬಯಥಗಳಸದರ. ಅವರ ವಧುರರಾದ ಕಲವ ತಂಗಳಳಗ ಅವರ ಮೇಲ ಅಪವದ
ಹಟıತĶ. ಅವರ ಸೇರಗರರಾಗದ್ದ ರಂಗಪĻಸಟıರ ಕೈಕಳಗ ಕಲಸ ಮಡತĶದ್ದ ಒಬĽ ದಕ್ಷಿನ ಕನĺಡ ಜಲŃಯ ಹಂಗಸನ ಪರವಗ
ಅವರ ಪŁದಶಥಸದ ಅನನŀ ಸಧರಣವದ ಅನರಾಗವ ಅಪವದಕħ ಕರಣವಗತĶ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ದೃಢಕಯರಾಗ
Ħಮಂತರಾಗದ್ದರೂ ನಡವಯಸತ ಮೇರದĸದರಂದಲ ಮರ ಮಕħಳ ತಂದಯಗದĸದರಂದಲ, ಸಸಂಸ್ಕೃತರಾದ
Ħಮಂತರಲ್ಲರೂ ಅವರಗ ಹಣĵ ಕಡಲ ಹಂಜರದರ. ಗೌಡರ ಅಪŁತಭರಾಗದ ನಲŃಹಳńಗ ಹೇಗ ಹಣĵ ಕೇಳದರ.
ಅಸಂಸ್ಕೃತರೂ ಒರಟ ಜೇವಗಳ ಬಡವರೂ ಆಗದ್ದ ನಲŃಹಳńಯವರ ಹಗĩ ಮರಮತಡದ ಹಣĵ ಕಡಲ ಒಪĻದರ. ಆ
ವಚರ ತಳದ ಕಡಲ ಮತĶಳń ಶಮಯŀಗೌಡರೇ ಮದಲದ ಹತಚಂತಕರೂ ಬಂಧುಗಳ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರನĺ ಆ
ಸಹಸದಂದ ಪರಾಜ್ಞĿಖಗಳಸರ ಪŁಯತĺಸದರ. ಆ ಹಣĵನĺ ತರವದ ನಮಗ ಯೇಗŀವಲ್ಲ ಎಂದರ. ಪಟıಮĿ, ವಸ
ಇಬĽರೂ ತಮĿ ದಡijಮĿನಂದ ಎಲ್ಲ ವಷಯಗಳನĺ ಅರತ ಕಣĵೇರ ಕರದರ. ಗೌಡರ ಮೇಲ ದŅೇಷವದ್ದ ನಗಮĿನವರಗ
ಕನಕರವಂಟಯತ. ಏನಂದರೂ ಗೌಡರ ನವದಂಪತŀ ಪŁೇಮವ ಮತŁ ಒಂದನತ ಕಗĩಲಲ್ಲ. ವವಹವ
ನಶĬಯವಯತ. ಮೈಸತನಲŃದ್ದ ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರಗ ವಷಯವೇನ ಗತĶಗಲಲ್ಲ. ಗೌಡರ ಇಷıದ ಪŁಕರ ವವಹ
ಮಹೇತತವಕħ ಅವರಬĽರನĺ ಆಹŅನಸಲ ಇಲ್ಲ. ಆದಕರಣ ಗೌಡರ ತೃತೇಯ ವವಹದ ವಚರದಲŃ ಅವರಲŃ ಸಂಪಣಥ
ಅಂಧಕರವತĶ.

ಅಂತ ಸಬĽಮĿನ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಧಮಥಪತĺಯಗ ಕನರಗ ಬಂದಳ.

ಸಬĽಮĿ ಹಂದ ಒಂದರಡ ಸರ ವವಹ ಮಹೇತತವಗಳಗ ಹೇಗದĸಗ ನರದದ್ದ ಗೃಹಸķರ ಸಭಯಲŃ ಹವಯŀನ
ತೇಜೇಮತಥಯನĺ ನೇಡದ್ದಳ. ನರದದ್ದ ಸěೇಯರ ಅವನ ವಚರವಗ ಆಡಕಳńತĶದ್ದ ಪŁಶಂಸತĿಕವದ
ಮತಗಳನĺ ಕೇಳದ್ದಳ. ಹಡಗಯರ ಚಲವರಾದ ಹಡಗರನĺ ಕಂಡಗ ಏನೇನ ಭವಸತĶರೇ, ಊಹಸತĶರೇ
ಅಥವ ಆಶಸತĶರ ಅದನĺಲ್ಲವನĺ ಬರಯ ಹಗಲಗನಸಗಳಂಬದ ಆಕಗ ಚನĺಗ ತಳದತĶ. ನೈಶಕಶದ ಬಹದರ
ಪŁಂತದಲŃ ಶಶŅರ ಜŀೇತಯಂದ ತಳತಳಸವ ತರಗ ಅಳಪವ ಮಣĵನ ಹಣತಯಗದ್ದಳವಳ. ಉರಯವ ಸಡರಲ್ಲದ
ಮಣĵನ ಹಣತ ಆ ದರದ ತರಗಯೇ ತನĺದಯಲŃರದ ಸಡರಾಗಬೇಕಂದ ಬಯಸದರ ಅದ ಅಪŁಪŀವೇ ಹರತ
ಅಪರಾಧವಲ್ಲ. ಕನರನ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ತಮĿ ಮನಗ ಹಣĵ ಕೇಳಲ ಬಂದದĸರ ಎಂಬ ಸದĸ ಆಕಯ ಕವಗ ಬದ್ದ ಕಡಲ
ಅಘಟನ ಘಟನವದಂತ ಆಕಗ ದಗľ್ರಮಯದರೂ, ನಲಕದ ನĔತŁವ ಹಸĶಗತವಗತĶದಂದ ಆನಂದ ಸಂಭŁಮ
ಸŁೇತವಗದ್ದಳ. ಆದರ ನಜವದ ಸಂಗತ ತಳದ ಮೇಲ ಆಕ ಹತಶಯದರೂ ಹಚĬೇನ ವŀಸನಪಡಲಲ್ಲ. ಸಧರಣ
ಜೇವನಕŁಮದಂತ ಆಕ ಯವನದರಬĽ ಬಡ ರೈತನ ಕೈ ಹಡದ ದಡಮಯಂದ ಜೇವನಯತನ ಮಡಬೇಕಗತĶ.
ಕನರನಂತಹ ಒಂದ ದಡij ಮನಗ ಯಜಮನರಾಗ ಗಣŀರಾಗದ್ದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಕೈಹಡಯವದ
ಹಗĩಡತಯಗವದ ಒಂದ ಮಹ ಸಕೃತವಂದೇ ಭವಸ ಸಂತಷıಳದಳ. ಕಶಲಹೃದಯರಾದ ತರಳಯರಗದರ ತವ
ಒಲದವನನĺಳದ ಬೇರಯವನನĺ ಮದವಯಗವದ ವಧುರ ವವಹವ ಎದಬರಯವ ಮಹಸಂಕಟಗಳಗತĶವ.
ಆದರ ಸಬĽಮĿನ ಬಳನಲŃ ಅಂತಹ ಕಶಲತಗ ಅವಕಶವಗಲ ತವಗಲ ಸŅಲĻವ ಇರಲಲ್ಲ. ಆದ್ದರಂದ ಆಕ ಸಂಭŁಮದಂದಲ
ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ತೃತೇಯ ವಧುವಗ ಕನರಗ ಬಂದದ್ದಳ.

ದರದŁದಲŃ ಹಟı ಬಳದ. ಅಸಂಸ್ಕೃತರಂದ ಪೇಷತವಗ, ಅವರ ನಡನಡ ಆಚರ ವŀವಹರ ಶೇಲಗಳನĺ ಕಲತ
ಸಬĽಮĿನಲŃ ಸಸಂಸ್ಕೃತ ಸěೇ ಸಹಜವದ ಔದಯಥ ಗಂಭೇಯಥ ನಯವನಯ ಸಂಯಮ ಸಂಚಲನಗಳ ಒಂದನತ
ಇರಲಲ್ಲ. ಆದಕರಣ ಅದವರಗ ಅವಕಶ ಸಕħದ ಸಪŁವಗದ್ದ ಅಹಂಕರ, ಛಲ, ದಪಥ, ಸŅಥಥಪರತ, ದರಭಮನ,
ಮದಲದ ಕಡಭವಗಳ ಆಕ ಯಜಮನರ ಪತĺಯಗ ಕನರಗ ಹಗĩಡತಯದ ಕಡಲ ಭಯನಕವಗ ಹಡಯತĶ
ನಂತವ. ಆಕ ಎಲ್ಲದರಲŃಯೂ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲಯೂ ನದಥಕ್ಷಿಣŀವಗ ಹಕಂ ಚಲಯಸತಡಗದಳ. ಪŁತಯಂದರಲŃಯೂ
ಸಣĵ ಬದĸಯೇ ಪŁಕಶತವಯತ. ಅದ ಎಷı ಅಧೇಗತಗ ಇಳಯತಂದರ,ಹಟıದಂದನಂದಲ ಸಬನನ ಹಸರನĺೇ
ಕೇಳದ ಇದ್ದ ಆಕ, ಒಂದಸರ ನಗಮĿನವರ ವಸವನ ಮೈಗ ತನĺ ಸಬನನĺ ಹಚĬದರಂದ ಕೇಳ, ಬಯಗ ಬಂದಂತ
ಬಯĸಬಟıಳಂತ! ನಗಮĿವರಗ ಆ ಹಸ ಕಡ ರಾಣಯ ಆಳŅಕ ಸರಬೇಳಲಲ್ಲ. ಪಟıಮĿನಗಂತ ಸಬĽಮĿನ ನರಳ ಕಂಡರೂ
ಆಗದಂತಯತ. ತಪĻ ಬಣĵ ಮದಲದ ಪದಥಥಗಳಗಂತ ಆ ಹಗĩಡತ ಬೇಗಮದŁ ಮಡಬಟıಳ. ಹೇಗಗ ಮನಯಲŃ
ಮರ ಹತĶ ಕದನವಗ ನಮĿದ ತಪĻಹೇಗತĶ.

ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಸŅಭವತಃ ದಪಥಶೇಲರಾಗದ್ದರೂ ತಮĿ ನವವಧುವನ ಮಧುಯಥಸರ ಶೇಷಣಸಕĶರಾಗ


ಅಂತರಂಗದಲŃ ಆಕಯ ಸತŁಗಂಬಯಂತದರ. ಚಕħವಯಸತನಲŃಗದ್ದರ ಸಬĽಮĿ ಅವರ ಕಣĵಗ ಸಂದರಯಗರವದಂತ
ಇರಲ, ಕರೂಪಯಗ ಕಣತĶದ್ದಳ. ಆದರ ಈಗ ಅವರಗ ಆಕ ರತಯಗದ್ದಳ. ಹಳಯದಕħ ಹಸದದದಲ್ಲವ
ಸೌಂದಯಥವೇ! ಅವರ ಸಬĽಮĿನನĺ ತದĸವದಕħ ಬದಲಗ ಆಕಯ ಚಡಯ ಮತಗಳಗ ಕವಗಟı ನಗಮĿನವರ
ಮೇಲಯೂ ತಮĿ ಸŅಂತ ಮಕħಳಬĽರ ಮೇಲಯೂ ಕಠೇರರಾದರ. ಇದರಂದ ಸಬĽಮĿನಗ ಮತĶಷı ಕೇಡ ಬಂದಂತಗ
ಎಲ್ಲರನĺ ಹಯತಡಗದಳ

ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ತಮĿ ಹದನಂಟ ವಷಥದ ಪಟı ಹಂಡತಗ ಶರಣದದರಲŃ ಒಂದ ರಹಸŀವತĶ. ಹಚĬ
ವಯಸತಗದĸದರಂದ ಚಕħ ವಯಸತನ ಹಡಗಗ ತನ ವರನಲ್ಲ ಎಂಬದ ಅವರಗ ತಳಯದ ಇರಲಲ್ಲ. ಸೌಂದಯಥ ಯೌವನ
ಸರಸ ಇವಗಳಂದ ತರಣಯನĺ ವಶಮಡಕಳńವ ಸಯೇಗವ ತಮĿದಗರಲಲ್ಲವದದರಂದ ಚಡಯ ಮತ
ಕೇಳವದ. ಅವಳನĺ ಅನಗರಕವಗ ವತಥಸಲ ಬಡವದ. ವಸನ ಭೂಷಣಗಳನĺ ಮೇಲŅಯĸ ತಂದಕಡವದ. ಇವೇ
ಮದಲದ ಹೇನೇಪಯಗಳಂದ ತಮĿ ಪತĺಯ ಮನಸತನĺ ತಮĿ ಕಡಗ ಒಲಸಕಳńಲ ಸಹಸ ಮಡತĶದ್ದರ. ಅದ
ಅಲ್ಲದ ಆಕಯ ಹೃದಯವ ಅನŀಕŁಂತವದೇತ ಎಂಬ ಭೇತಯೂ ಅವರನĺ ಒಳಗಳಗೇ ಪೇಡಸತĶತĶ. ಆ ಆಶಂಕಗ
ಆಧರವಗದ್ದವರ ಅವರ ಮನಯಲŃ ಆಳ ಕಲಸಮಡಸತĶದ್ದ ಸೇರಗರ ರಂಗಪĻಸಟıರ.

ಅಂತ ನಲŃಹಳńಯ ಜನರಂದ” ಸಬĽ” ಎಂದ ಕರಯಸಕಳńತĶದ್ದವಳ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಕೃಪಯಂದ ಕನರ ಸಬĽಮĿ
ಹಗĩಡತಯಗದ್ದಳ.
ಸೇರಗರರ ಕೇಪನ ಕೇವ
ತರಂಗತ ಸಹŀದŁ ಶŁೇಣಗಳಂದ ರಚತವದ ಬಹದರದ ಪŁಚೇ ದಗಂತ ರೇಖಯ ದೇಘಥ ಸಪಥವನŀಸವ
ಸದŀಃಪŁಫುಲŃತವದ ಉಷಃ ಕಂತಯಂದ ತಕħಮಟıಗ ಸĻಷıವಗದ್ದರೂ ಬೇಗಬೇಗನ ಪŁಸļಟವಗತĶದ್ದರೂ. ಕನರ ಬಟıದ
ಕನನಂತರದಲŃ ಮತŁ ಕತĶಲ ಇನĺ ದಟıವಗ ಮತĶಕಂಡಂತತĶ. ಗರಶಖರದಲŃ ಪಣಥಸಮಕೇಣಥವಗದ್ದ ಮಹ
ತರವಂದರಲŃ ಎಲಗಳ ಮರಯ ಕತĶಲಯ ಗಬĽದಲŃ” ಗತĶ ಕತ” ಹದಗಕಂಡದ್ದ ಕಡಕೇಳಯ ಹಂಜನಂದ
ಪವಥದಕħನ ಕಡಗಮĿಯೂ ಕಡನ ಕತĶಲಯ ಕಡಗಮĿಯೂ ನೇಡ ನೇಡ ಇಮĿನಸತ ಮಡಕಂಡತĶ. ಮಡಲನĺ
ನೇಡದರ ಪŁಭತ ಪಯಥಟನಕħ ಹರಡ ಎಂದ ಕರಯವಂತ ಮನಮೇಹಸತĶ. ಕಡನ ಕತĶಲಯದರೇ ಸŅಲĻ ತಳ
ಎನĺವಂತತĶ. ಮರಗಳ ದಟıೈಸವಕಯಂದ ತಂಗಳಯ ತೇಟಕħ ಅಡಚಣಯಗದ್ದರೂ ಅದರ ಕಳಪಥ ಎಲ್ಲ ಕಡಯೂ
ಹಸರಸತĶ. ಹಂಜನ ಬಚĬನಯ ತಪĻಳದ ಒಳಗ ನಗĩಹೇಗತĶ. ಅದ ಸಹಸ ಪŁೇರಕವಗದ್ದತೇ ಹರತ ಸಹಸ
ನವರಕವಗರಲಲ್ಲ. ಹಂಜ ಕವಗಟı ಆಲಸತ. ಅನಂತರಣŀವ ನಃಶಬĸವಗ ಘನೇಭೂತ ಮೌನದಂತತĶ. ಆದರ ತಸ
ಹತĶನಲŃಯ ಕಡನ ಕತĶಲಯ ಸೈನŀದಲŃ ಬರಕ ತೇರ ಅರಣೇದಯದ ಕರಣವಹೇನ ರಕĶರಾಗವ ಅಲ್ಲಲŃ ದಳಯಟı
ವನಪŁಂತವನĺ ಆಕŁಮಸಲರಂಭಸತ. ದರದ ಕಣವಯಲŃ ಸಳńಹಕಲ ತಡಗದ್ದ ಮಡವಳ ಹಕħಯ ಗನವ ಹಂಜನಗ
ಕೇಳಸ ತನ ಕಳತದ್ದ ಕಂಬಯ ದಪĻ ದಂಡನಮೇಲ ನಮರ ನಂತ, ನೇಳವಗ ಮೈಮರದ, ದೇಘಥಸŅರದಂದ ವನಮೌನವ
ಎಚĬರವಂತ ಕಗ, ಪಟಪಟನ ರಕħಗಳನĺ ಬಡಯತĶ ಕಳಗ ಹರತ. ಸತĶಲದ್ದ ಮರದ ಎಲಗಳ ಬರಬರನ ಸದĸ
ಮಡದವ. ಹಂಜದ ರಕħ ಪಕħ ತಪĻಳಗಳಲŃ ಪŁತಃ ಶೇತಲ ವಯ ಸŅಲĻ ವೇಗವಗಯೇ ಪŁವೇಶಸದ್ದರಂದ ಅದ
ಮದಲಗಂತಲ ಹಚĬ ತಂಪಗರವಂತ ತೇರತ. ನಲವನĺ ಮಟıದಡನ ಕತĶತĶ, ಎದಯಬĽಸ, ಕರಲನĺ ಕಂದಗೈದ,
ಪಕħದ ಗರಗಳನĺ ನಮರಸ ” ಕಕħಕೇ” ಎಂದ ಗಟıಯಗ ಕಗ, ಮತĶ ರಕħ ಬಡದ, ತನĺ ಕಲಸಕħ ಕಕħ ಹಕತ.
ಒಡನಯ ಕಡನಲŃ ಅಲ್ಲಲŃ ಕಡಕೇಳಗಳ ಕಗ ಪಟಪಟನ ರಕħ ಬಡಯವ ಸದĸ ಕೇಳಸತ.

ಹಂಜವ ತರಗಲಯಡಯ ಮಣĵನĺ ಕದರ, ಕದರ, ಹಳ ಹಪĻಟಗಳನĺ ಭಂಜಸತ. ನಡನಡವ ಒಂದಂದ ಸರ ಹಣĵ
ಕೇಳಗಳನĺ ಕರದ ಕಗತ.ಹಟı ತಂಬದ ಯವ ಹೇಂಟ ತನ ಪŁಣಯ ಸಖಕħ ಅಭಲಷ ಪಟıೇತ! ವನಕಕħಟರಾಜನ
ಬಳಗ ಯವ ರಾಣಯೂ ಬರಲಲ್ಲ. ಹಂಜವ ಮತĶ ಒಂದೇ ಸಮನ ನಲ ಕದರವ ಕಲಸಕħ ಕಲ ಹಕತ. ಸಮರ ಒಂದ
ಗಂಟಯ ಮೇಲ, ಹಟı ಪಟıಗ ತಂಬದ ಮೇಲ ಹಂಜಕħ ಮತĶ ಹೇಂಟಯ ನನಪಗ ಕಗತ. ಆ ಕಗನಲŃ “ಇನĺ ಮಂದ
ಏಕಂತವನĺ ಸಹಸಲರ” ಎಂಬ ವŀಥಯೂ” ಬ ಪŁಯ, ಬೇಗ ಬ”ಎಂಬ ಪŁೇಮಹŅನದ ಮಧುಯಥವ ಕಡದĸವ.
ಹಂಜವ ಬಂಕದಂದ ಸಲ ಸಲವ ಕಗ ಕರಯಲ ಒಂದ ಹೇಂಟಯೂ ಅದರ ದಡij ಮರಗಳ ಸದĸಮಡಕಂಡ
ಓಡಯೇಡ ಬಳಗ ಬಂದವ. ಹಂಜವ ಒಡನಯ ಹೇಂಟಯ ಬಳಗ ಹೇಗ ಪŁಣಯ ಪŁದಶಥನ ಮಡತ. ಆದರ ಹೇಂಟ
ಪಕħಕħ ಸರದ ಭೇಗಸಕĶಗಂತಲ ಭೇಜನಸಕĶಯನĺ ಹಚĬಗ ತೇರತ. ವಷಯವನĺ ತಳದ ಹಂಜವ ಪನಃ ನಲ ಕದರ,
ಹೇಂಟಯನĺ ಲಚಗಟı ಬಳಗ ಕರದ, ಹಳಗಳನĺ ತನĺಸತಡಗತ. ಔತಣಕħ ಅನಹತರಾಗದ್ದರೂ ಮರಗಳ ತಯಯ
ಉಣಸನಲŃ ಪಲಕಂಡವ.

ಸಯೇಥದಯವಗ ಹಂಬಸಲ ದೇಘಥತರಚĭಯಗಳ ಮಧŀ ತರ ಬಂದ ಕರಚಲ ಗಡಗಳ ಮೇಲಯೂ ಪಣಲಗ


ಹಣದಕಂಡದ್ದ ಬಳń ಹದರಗಳ ಮೇಲಯೂ ಶಷħಪಣಥವೃತವಗದ್ದ ನಲದ ಮೇಲಯೂ ಬದĸತ. ಇತರ ವನŀಪಕ್ಷಿಗಳ
ತಮĿ ತಮĿ ಧŅನ ಪŁದಶಥನದಲŃ ತಡಗದವ. ಒಂದ ಕಡ ಕಜಣವ ತನĺ ಸŅಗೇಥಯ ಸಮಧುರವದ ಗನಧರಯಂದ
ಅರಣŀ ಪವಥತಗಳನĺ ಸಂಗೇತ ಸŁೇತದಲŃ ತೇಲಸತĶತĶ. ಒಂದ ಕಡ ಗಳವಂಡಗಳ ಚಕತ ವಣ ಮನೇಹರವಗತĶ. ಒಂದ
ಕಡ ಕಮಳń ಲಲನಕಂಠವ ಬಸಲ ಬದĸದ್ದ ಮರದ ಬರಲ ನತĶಯಂದ ದನಜೇನ ಸಸತĶತĶ. ಒಂದಡ ಮಂಗಟı ಹಕħಗಳ
ವಕಟ ನದವ ಕಡನĺ ಭಯಗಳಸವಂತತĶ. ಹ ತಂಬದ ಮರಗಳಲŃ ಲಕ್ಷಿಂತರ ಜೇನ ಹಳಗಳ ಓಂಕರದಂತ
ಝೇಂಕರಸತĶದ್ದವ. ಸಂತೇಷದ ಸಂಭŁಮದಲŃ ಹಂಜವ ಮತĶ ಕೇಕ ಹಕ ಕಗತಡಗತ. ಈ ಸಲದ ಕಗ
ಹಣĵಕೇಳಯನĺ ಕರಯಲಸಗವಗರಲಲ್ಲ; ತನ ಗಂಡ ಎಂಬದನĺ ಹಮĿಯಂದ ಕಡಗಲ್ಲ ಸರವ ಕಗಗತĶ.
ಆದರೂ ಸŅಲĻ ಹತĶನಲŃಯ ಹೇಂಟಯಂದ ದರದಲŃ ” ತಕೇ ತಕ ತಕ ತಕ” ತಕೇ ತಕ ತಕ ತಕ ” ಎಂದ ಬೇಟದ
ಧŅನ ಮಡತಡಗತ. ಹಂಜವ ತಲಯನĺ ಸŅಲĻ ಒಲದ, ಒಕħಣĵನಂದಲ ಬಹದರ ನೇಡವಂತ ಒಂಟಗಲನಲŃ ನಂತ
ಕತಹಲವಷıವಗ ನಷĻಂದವಗ ಆಲಸತ. ಜತಯಲŃ ಹೇಂಟಯದ್ದರೂ ಕಡ ಅದರ ಮನಸತ ಚಂಚಲವಗ ಮತĶಂದ
ಹೇಂಟಗ ಮರಹೇಯತ. ಹಂಜವ ಇದನĺ ತŀಜಸಲಂದಲ್ಲ. ಅದನĺ ಬಳಗ ಕರಯಲಂದ, ಸŅಲĻ ದರ ಓಡಹೇಗ ನಂತ
ಕೇಕ ಹಕತ! ಆ ಕಗ ಮರದನಯಯತ. ಆದರ ಆ ಹೇಂಟ ಬಳಗ ಬರದ ಮದಲದ್ದ ಜಗದಂದಲ ತಕೇ ತಕ ತಕ ತಕ”
ಎಂದ ಕರಯತಡಗತ. ಹಂಜದ ಮನಸತ ಕಣದ ಹಣĵಗ ಅಳಪತ. ಮತĶ ಸŅಲĻದರ ಓಡಹೇಗ, ಸಂಶಯದಂದ ನಂತ,
ತನ ಹಂದ ಬಟı ಬಂದದ್ದ ಹೇಂಟಮರಗಳ ಕಡಗ ಮಂದ ಹೇಗಲೇ ಬೇಡವೇ ಎಂದ ಪŁಶĺ ಕೇಳವಂತ ನೇಡತ. ಹೇಂಟ
ಮತĶ ಮರಗಳ ನಲವನĺ ಕದರವದರಲŃಯೂ ಮತಯಂದ ಕಟಕವದರಲŃಯೂ ತಲŃೇನವಗದĸ ಹಂಜದ ಕಡಗ
ಗಮನವಟıಂತ ತೇರಲಲ್ಲ. ಪನಃ ” ತಕೇ ತಕ ತಕ ತಕ!” ಹಂಜವ ಬಚĬ ಎರಡ ಹಜĮ ಹಂದ ಸರದ ನಂತತ. ಅದರ
ನಲವನ ಭಂಗ ನೇಟಕħಂತಲ ಹಚĬಗ ಆಲೇಚನಯನĺೇ ಸಚಸವಂತತĶ. ಏಕಂದರ ಆ ಹೇಂಟಯ ಕರಯಲŃ ಏನೇ
ಅಪಸŅರ ಕೇಳಸದ ಹಗಯತಲ್ಲವೇ? ಪನಃ ” ತಕೇ ತಕ ತಕ ತಕ ತಕ!” ಚಃ! ಅಪಸŅರವಲŃ ಬಂತ! ಅದ ಕಕħಟ ಲಲನಯ
ಇನದದ ಸಸŅರ ಮೇಳವಲ್ಲದ ಮತĶೇನ? ಎಂದ ಯೇಚಸತĶರವಷıರಲŃ ಮತĶ! ” ತಕೇ ತಕ ತಕ ತಕ ತಕ! ತಕೇ ತಕ
ತಕ ತಕ!” ಹಂಜವ ಪŁಣಯವೇಶದಂದ ಮಂದ ನಗĩ ಇಳಜರನಂದ ಉಬĽನ ಕಡಗ ಧವಸತ. ಸŅಲĻ ದರ ಹೇಗ
ನೇಡತĶದ; ಪದಗಳ ನಡವ ಅಡಗ ನಂತಂತದ ಒಂದ ಮನಷŀಕರ! ಅಲŃಂದಲ ಕೇಳಬರತĶದĸದ ಆ ಮಯ ಹೇಂಟಯ
ಕರ! ಹಂಜವ ಬದರ ಹಂತರಗವದರಲŃತĶ. ಅಷıರಲŃ ಏನೇ ದೇಹಕħ ತಗಲದಂತಗ ಮಹ ಶಬĸವಯತ. ಹಂಜವ
ಮಛಥ ಹೇಗ ನಲಕħರಳತ! ಆ ಕೇವಯೇಡನ ಸದĸಗ ಬದರ, ಹಂದ ತಸ ದರದಲŃ ಮೇವರಸತĶದ್ದ ಹೇಂಟ ತನĺ
ಮರಗಳಡನ ರಕħಗ ಬದĸ ಹೇಳತ.

ಇನĺ ಬಸಯಗದ್ದ ನಳಗಯ ತದಯಂದ ಹಗಯಡತĶದ್ದ ಕೇಪನ ಕೇವಯನĺ ಕೈಯಲŃ ಹಡದ, ಕನರ ಸೇರಗರ
ರಂಗಪĻ ಸಟıರ ತವ ಅಡಗ ನಂತದ್ದ ಹದರನಂದ ಹರಗ ನಗದ, ಹಂಜವದ್ದ ಜಗಕħ ಕತರದಂದ ನಗĩದರ. ಹಂಜವ
ನಶĬಲವಗ ಬದĸತĶ. ಅದರ ಮೈಯಂದ ಚಮĿದ ನತĶರ ನಲದ ಮೇಲಯೂ ತರಗಲ ಕಸಕಡijಗಳ ಮೇಲಯೂ ಕಂಪಗತĶ.
ತಂಡಯ ಹಣĵನĺ ನಗವಂತ ಕಂಪ ದಸವಳವನĺ ಮೇರ ಆರಕĶವಗದ್ದ ಅದರ ಚಟı ನತĶಯನĺ ಕೇಮಲ
ರಮಣೇಯವಗ ಅಲಂಕರಸತĶ. ಅದರ ಕತĶನ ಮೇಲದ್ದ ಪೇತವಣಥದ ತಪĻಳĩರಗಳ ನವಲನ ಕಂಠĦಯನĺ ನನಪಗ ತರವಂತ
ಕೇಲĽಸಲನಲŃ ನಣĵಗ ಮರಗತĶದ್ದವ. ಅದರ ರಕħಯ ಮತĶ ಪಕħದ ಗರಗಳ ತರತರದ ಬಣĵಗಳಂದ ಶೇಭಸದĸವ. ಮರ
ಕವಲಗದ್ದ ಅದರ ಪದಗಳರಡ ಮಣĵಡದ ಮಸದĸವ. ಪದಗಳ ಮೇಲ ನಸಗಂಪ ಬಣĵವಗದ್ದ ಅದರ ಮಂಗಲಗಳ
ಹಂಭಗದಲŃ ಕಠನ ಕಂಟಕಗಳಂತ ನಖಗಳರಡ ಅಧಥ ಅಂಗಲದಷı ಉದ್ದವಗ ಆಯಧಗಳಂತದĸವ. ಪಕħದಲŃದ್ದ
ನೇಳವದ ಕರŁನ ಗರಗಳರಡ ಗವಥತ ವನŀಸದಂದ ಕಂಕ ನಲದ ಮೇಲೇರಗ ಮರಗತĶದĸವ. ಮೇಲĿಗವಗದ್ದ ಅದರ
ಕಣĵ ರಪĻ ಮಚĬ ಜೇವನದ ಮೇಲ ಮರಣದ ಪರದ ಬದ್ದಂತತĶ. ಸೇರಗರರ ಸೌಂದಯಥಪಂಜದಂತ ಭೂಗತವಗದ್ದ ಆ
ಹಂಜವನĺ ತೃಪĶಯಂದಲ ಆತĿ ಪŁಶಂದಯಂದಲ ನೇಡ, ಬಗĩ. ಎಡಗೈಯಂದ ಅದರ ಕತĶಗಯನĺ ಹಡದತĶ, ಪಕħದ
ನೇಳವದ ಗರಗಳ ನಲವನĺ ಗಡಸತĶರಲ, ತವ ಮದಲದ್ದ ಜಗಕħ ಎತĶಕಂಡ ಹೇದರ. ಅಲŃ ಅವರ ಕರಯ ಕಂಬಳ
ಬದĸತĶ. ಅದರ ಪಕħದಲŃ ಕೇಳಯನĺ ಎಸದ, ಕೇವಗ ಈಡ ತಂಬಲ ಅನವದರ.

ಸೇರಗರ ರಂಗಪĻಸಟıರ ಸಮರ ಮವತęದ ವಯಸತನ ಸಧರಣವದ ಅಳ. ಪಷĻವಗದ್ದ ಅವರ ಆಕರದಲŃ
ಆಕಷಥಣೇಯವದ ವಶೇಷತಯೇನ ಇರಲಲ್ಲ. ಬಣĵ ಎಣĵಗಂಪ. ಮಖ, ಚಪĻಟ. ಕಣĵ ಹಬĽ ತಟಗಳಲ್ಲ ಕಟಲ. ತಟಗಳ
ಯವಗಲ ತರದಕಂಡರತĶದĸದರಂದ ದಂತಪಂಕĶ ತೇರ ನಗತĶರವಂತ ಭಸವಗತĶತĶ. ಅವರ ನಕħಗ ಹಳ
ಹಡದ ಕಪĻಗದ್ದ ಹಲŃಗಳ ತೇರತĶದĸವ. ಕವಗಳಲŃದ್ದ ಹರಳ ಕತĶದ್ದ ಒಂಟಗಳ ಅವರ ರಸಕತಗ ಸಕ್ಷಿಯಗದĸವ.
ಕನĺಯಲŃ ಅಗಲವಗದ್ದ ಕಪĻ ಮಚĬಯಂದ ಪŁಮಖವಗತĶ. ಅವರ ನಶŀದ ಬಣĵದ ಬನೇನ ಹಕ, ಮಳಕಲನವರಗ
ಕಚĬಪಂಚಯಟıದ್ದರ. ಬನೇನನ ಬಳಯ ಗಂಡಗಳ ಬಹದರದವರಗ ಕಣತĶದĸವ. ಬತĶಲಗದ್ದ ಅವರ ಮಳಕಲಗಳ
ಕಳಭಗವ ರೇಮಮಯ. ಎಡಗಲನಲŃ ಒಂದ ದೇವರ ಸರಗಯ ಬಳಯತĶ. ಅಡಗಳಲŃ ಒರಟ ಒರಟಗ ದಪĻವಗರವ
ಮಲನಡನ ಮಟıಗಳದĸವ.

ರಂಗಪĻ ಸಟıರ ಗಟıದ ಕಳಗನವರ. ಕಲಯಳಗಳನĺ ಗಟıದ ಮೇಲಕħ ತಂದ ಮೇಸěಯಗ ಕಲಸ ಮಡಸತĶದ್ದರ. ದಕ್ಷಿಣ
ಕನĺಡ ಜಲŃಯಂದ ಬರವ ಮೇಸěಗಳನĺ ಸೇರಗರರಂದ ಕರಯತĶರ.

ಸಟıರ ಕನರನಲŃ ಐದ ವಷಥಗಳಂದಲ ಆಳಟıಕಂಡ ಬಹಳ ನಂಬಕಯಂದ ಇದ್ದರ. ಬೇಟಯಲŃಯೂ ಅವರ


ಕಲಯಳಬĽಳ ಬೇಟದಲŃಯೂ ಅವರಗ ಆಸಕĶ. ತಮĿ ನಜವದ ಸಂಸರವ ಊರನಲŃದĸದರಂದ ಗಟıದ ಮೇಲಂದ
ತತħಲಕ ಸಂಸರವನĺಟıಕಳńವದ. ಅಷıೇನ ಮಹ ಪಪವಂದ ಅವರ ಭವಸರಲಲ್ಲ. ತಮĿ ಬೇಟದ ಹಣĵನ
ಸಹಯದಂದಲ ಅವರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರನĺ ಒಳಗ ಹಕಕಂಡದĸರಂದ ವದಂತಯತĶ.

ಷಕರಯದ ಸಂತೇಷದಲŃ ಸಟıರ ಕೇವಗ ವರಾಮವಗ ಈಡ ತಂಬತĶ ನಂತದ್ದರ. ಮಸಯನĺ ಹಕ, ಅದರ ಮೇಲ
ಕತĶವನĺ ಗಜದಲŃ ಇಡಯತĶದĸಗ ಅದವರಗ ಕಂಬಳಯ ಪಕħದಲŃ ನಷĻಂದವಗ ಬದĸದ್ದ ಹಂಜವ ಲಬಲಬ
ಒದĸಡಕಂಡತ. ಸತĶದ ಎಂದ ಭವಸದ್ದ ಸಟıರಗ ಸŅಲĻ ಆಶĬಯಥವಗ ಕಳಗ ನೇಡದರ. ಹಂಜವ ಮತĶ ನಶĬಲವಯತ.
ಎಲŃಯೇ ತಸ ಪŁಣವತĶ, ಅದ ಹೇಯತ, ಎಂದ ಜೇಬನಂದ ಚರಯನĺ ತಗದ ಅಂಗೈಯಮೇಲ ಅದರ ಪŁಮಣ
ನಣಥಯ ಮಡತĶದĸಗ ಕೇಳ ಬಡಬಡನ ಒದĸಡಕಂಡ ಎದĸನಂತ ತರಾಡತĶ ಓಡತಡಗತ. ಸಟıರ ಚರಯನĺ
ಫಕħಪಕħನ ನಳಗಗ ಸರದ ಎಡಗೈಯಲŃ ಕೇವ ಹಡದ, ಬಲಗೈಯಂದ ಆ ಪŁಣಯನĺ ಹಡದಕಳńಲ ಹೇದರ ಅದ
ತಪĻಸಕಂಡ ಹೇಗತĶದಂದ ಅವರ ಕನಸನಲŃಯೂ ಭವಸರಲಲŃ. ಆದರ ಕೇಳ ವಕŁ ವಕŁವಗ ತರಾಡಕಂಡ ಪದ
ಪದಗಳಲŃ ನಸಳತಡಗತ. ಒಂದ ಮರ, ಎರಡ ಮರ, ಹತĶ ಮರಾಯತ. ಸಟıರಗ ದಗಲಗ ಕೇವಯನĺ
ಕಳಗಟı, ಕೈಗಳರಡನĺ ಮಂದಕħ ಚಚ, ಹಂಜವನĺ ಹಡಯಲ ಸವಥಪŁಯತĺವನĺ ಮಡದರ. ಕೇಳ ಅಲŃ ನಗĩ,
ಇಲŃ ನಸಳ, ಕಡಗ ಒಂದ ನಗĩಲಗದದ್ದ ಪದಗಳ ಹಂಡನಲŃ ಕಣĿರಯಯತ. ಸಟıರ ಹತಶರಾಗ ದಃಖಿತರಾಗ
ಕಪತರಾಗ ಪŁಣ ಹೇಗತĶದ್ದ ಸದ್ದನĺೇ ಆಲಸತĶ ನಸತಹಯರಾಗ ನಂತಬಟıರ. ಸದĸ ದರವಗತĶ ಬಂದ ಸŅಲĻ
ಹತĶನಲŃಯ ಎಲ್ಲ ನೇರವವಯತ. ಸಟıರ ಖಿನĺಮಖರಾಗ ನಟıಸರ ಬಡತĶ ಹಂದಕħ ಬರವಗ ದರಯಲŃ ಹಕದ್ದ
ಕೇವಯನĺತĶಕಂಡ ಕಂಬಳಯದ್ದ ಜಗಕħ ಹೇದರ. ಕಂಬಳ ಕರŁಗ ಹಸŀಮಡವಂತ ಬದĸತ!

ಭಗĺಮನೇರಥರಾದ ಸಟıರ ಏನದರೂ ಬೇಟ ಮಡಲೇ ಬೇಕಂದ ದŅಗಣತ ಸಹಸದಂದ ಹಂಚಹಕತĶ ಕಡನಲŃ
ಸಂಚರಸತಡಗದರ. ತರಗತĶದĸಗ ಒಂದಡ ಬಳń ಹಬĽ ಸŅಲĻ ಅಪವಥವಗ ಸಮತಟıಗದ್ದ ಜಗವಂದ ಅವರ ಕಣĵಗ
ಬತĶ. ಸಟıರ ಕತಹಲವ ಕರಳ ಅಲŃಗ ಹೇದರ. ಅದರ ಮೇಲ ನಂತಗ ಸķಳವ ಮಂಚದಷı ಸಮತಟıಗದ್ದಂತ ಅಡಗಳಗ
ಅನಭವವಗಲ ಹಬĽದ್ದ ಬಳńಗಳನĺ ಕತĶಳದರ. ನೇಡತĶರ;ಯರೇ ನಟ ಕಡಟı ಇತರರಗ ಕಣಬರದಂದ ಬಳń
ಹಬĽಸದĸರ! ನಣಪಗ ಕಯĸ ತಲಗಳ, ಹಲಗಗಳ, ರೇಪ ಪಕಸಗಳ ರಾಶರಾಶಯಗ ಸವŀವಸķತವಗ ಬದĸವ!
ಯರೇ ಲೈಸನತ ಇಲ್ಲದ ನಟ ಕಡಸದĸರ ಎಂಬದೇನೇ ಕಡಲ ಗತĶಗ, ನಧಯನĺ ಕಂಡವರಂತ ಹಷಥತರಾದರ.
ಮಡದವರ ಮನಗ ಹರವ ಮನĺ ನೇಡದವರೇ ಮನಗ ಹತĶರ! ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಕಡ ಖಚಥಲ್ಲದ ಬಟıಯ
ನಟ ಸಕħಂತಗತĶದ. ತಮಗ ಪಲ ದರಯತĶದ. ಸಟıರ ಮನಸತನಲŃ ಬೇಟಯ ವಚರವಳದ ನಟಗಳನĺ ಸಗಸವ
ಉಪಯವಂದೇ ಉಳಯತ. ಆ ದನ ಬಳಗĩ ಕೇವತಗದಕಂಡ ಹರಟದĸ ಸಥಥಕವಯತಂದ ಹಗĩದರ. ಕೇಳ
ಹೇದರೇನ? ನಟ ಸಕħತಲŃ!

ಅಷıರಲŃ ಸಮೇಪದಲŃ ಮರ ಕಯŀವ ಸದĸ ಕೇಳಸದಂತಗ, ಸಟıರ ಕಳńರನĺ ಹಡಯಲ ಹೇಗವ ಪೇಲೇಸನವರಂತ
ಮಲ್ಲನ ಮಂಬರದರ. ನೇಡತĶರ; ತಮಗ ಗರತದ್ದ ಬಡಗಗಳ! ಹಮĿರದ ದಂಡಗಳನĺ ದಡಯಕħ ಹಕ, ಉದ್ದವದ
ಗರಗಸಗಳಂದ ಕಯŀತĶದĸರ! ಬಣĵಬಣĵದ ಮರದ ಹಡ ರಾಶರಾಶಯಗ ಬದĸದĸ. ” ಬಹಳ ದನಗಳಂದಲ ಈ ಕಲಸ
ನಡಯತĶದ” ಎಂದ ಸರವಂತತĶ. ಬಡಗಗಳ ಸಟıರನĺ ಕಂಡ ಸŅಲĻ ಅಪŁತಭರಾದರೂ ಅವರನĺ ಹತĶರಕħ ಕರದ.
ಎಲಯಡಕ ಕಟı, ಮತಕತಮಡ ಉಪಚರಸದರ. ಸಂಭಷಣಯಂದ ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಬಹಳ ದನಗಳಂದಲ
ಕಳńನಟ ಕಯŀಸತĶದĸರ ಎಂಬ ಸಂಗತ ಸಟıರಗ ಗತĶಯತ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಮಯŀ ತೇರಸಕಳńಲ ಒಳńಯ
ಅವಕಶ ಕಂಡಹಡದನಂದ ಹಗĩ, ಕನರನ ಕಡಗ ಹರಟರ. ಗರಗಸದ ಸದĸ ಬರಬರತĶ ದರವಗ ಕವಮರಯಯತ.

ಸಟıರ ತವ ಕಂಡ ದೃಶŀದ ವಚರವಗ ಆಲೇಚಸತĶ, ದಟıವದ ಕಡನ ಹಳವನಲŃ, ಎತĶಬೇಳ ಕಲ ಕೇಸತĶರಲ.
ಬಳń ತರಚ ಬತĶಲಗದ್ದ ಕಲಗ ಬಡದ ಪೇಡಸತĶರಲ. ಒಮĿ ಬೇಗ ಬೇಗ, ಒಮĿ ಮಲ್ಲಮಲ್ಲನ ನಡದರ. ಆ ಕಡನಲŃ
ಅಂತಹ ದರಯ ಜಡ ಹೇಗಯತಂಬದ ಅವರಗ ಗತĶಗಲಲ್ಲ. ಆ ಕಲದರ ನಟıಗ ಒಂದ ದಡij ಬಗನಯ ಮರದ
ಬಡಕħ ಹೇಗದĸದನĺ ಕಂಡಗ ಸೇರಗರರಗ ಅಥಥವಯತ. ಯರೇ ಲೈಸನತ ಇಲ್ಲದ ಕಳńಬಗನ ಕಟıದ್ದರ.

ಎತĶರವಗ ಬಳದದ್ದ ಆ ಬಗನ ಮರದ ನತĶಯಲŃ ಅದರ ಹವಗ ಕಟıದ್ದ ಕಳńನ ಮಡಕಯ ಕರಯ ಗೇಳವ ನೇತಡತĶತĶ.
ಮರಕħ ಆನಸ ಬಳńಗಳಂದ ಬಲವಗ ಕಟıದ್ದ ಒಂದ ಬದರನ ಏಣಯ ಕಲಗಳ ಸಮದದ್ದರಂದಲ, ಅವಗಳಗ ಹಸ ಮಣĵ
ಮತĶಕಂಡದ್ದರಂದಲ, ಅಲŃಯ ಪಕħದಲŃ ಉಗಳದ್ದ ತಂಬಕನ ಕಂಪ ಇನĺ ಹಸಯಗದĸದರಂದಲ, ಸŅಲĻ ಹತĶಗ
ಮಂಚ ಯರೇ ಅಲŃಗ ಬಂದದ್ದರಂಬದ ನವಥವದವಗತĶ. ಸಟıರಗ ಕಳńನ ಮಡಕಯನĺ ಕಂಡ ಬಯಲŃ ನೇರೂರದರೂ
ಏಣ ಹತĶವ ಸಹಸಕħ ಹೇಗದ ತಮĿ ದರ ಹಡಯತĶದ್ದರ. ಆದರ ಪದಗಳಲŃ ಏನೇ ಸದĸ ಕೇಳಸ ನಂತ ಪರೇಕ್ಷಿಸದರ
ದರದ ಹಳವನಲŃ ಏನೇ ಅಲŃಡದಂತಗಲ ಬಗĩ ಚನĺಗ ನೇಡದರ. ಯವದೇ ಪŁಣ ನಂತದ ಅವರಗ ಕಣಸತ.
ಆ ಹದರನಲŃ ಅದ ಇಂತಹ ಪŁಣಯೇ ಎಂದ ನಧಥರಸಲಗಲಲ್ಲ. ತಡಮಡದರ ಓಡಹೇದೇತಂದ ಗರಯಟı ಈಡ
ಹಡದರ.

“ಯರ‌್ರೇ ಅದ ಈಡ ಹಡĸೇರ?” ಎಂಬ ಮನಷŀವಣಯಂದ ಪŁಣ ನಂತಂತದ್ದ ಸķಳದಂದ ಕೇಳಸತ.

ಸಟıರಗ ಎದ ಹರ, ಮೈಮೇಲ ಕದ ನೇರ ಚಲŃದಂತಗ, ನಡಗ, ಬವರ, ನಡಸಯĸ, ನಲ್ಲಲರದ ನಲದ ಮೇಲ
ಕಸದಬಟıರ. ಪŁಣಯಂದ ಬಗದ ಯರನĺೇ ಕಂದಬಟıನಂದ!

“ಯರ‌್ರೇ ಅದ ಈಡ ಹಡĸೇರ?” ಎಂದ ಮತĶ ಕೇಳತĶ ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಬೇಲರ ಜತಯ ಜೇತದಳ
ಬೈರನ ಹದರನಂದ ಹರಗ ಬಂದ ಕಣಸಕಂಡನ. ಸಟıರ ಅವನ ಕಣĵಗ ಬದ್ದ ಕಡಲ” ನೇವೇನಯŀ ಈಡ
ಹಡĸದĸ?” ಎಂದ ಬಳಗ ಬಂದನ.

ಸಟıರ ಅವನನĺ ಮಕವಗ ಭಯಚಕತರಾಗ ದೃಷıಸದರ. ಅವನ ಕಳಕಗದ್ದ ಕರಯ ದೇಹದಲŃ ಮಳಕಲನವರಗದ್ದ
ಸಂಟದ ಪಂಚಯಂದಲ್ಲದ ಬೇರ ನಲ ಎಂಬ ಪದಥಥವ ಇರಲಲ್ಲ. ಮಂದಲಯಲŃ ಕದಲ ಹಟıದ್ದರೂ
ಲಳದಕರವಗ ಕತĶದ್ದ ಚೌರದ ಗರತ ಕಣತĶತĶ. ಅವನ ಜಟı ಕಟıದ್ದರೂ ಕಲಂತರದಂದ ಎಣĵ ಕಣದ ಒರಟಗ
ಸಕħಸಕħಗ ಕದರಕಂಡತĶ. ಗಡij ಮೇಸಗಳ ಅಂಗಲ ಅಂಗಲ ಬಳದದ್ದವ. ಕವಯಲŃ ಒಂಟಗಳ. ತೇಳನಲŃ ಕರಯ
ದರದಂದ ಬಗದ ಕಟıದ್ದ ತಮŁದ ತತಯೂ ಇದĸವ. ಮಲೇರಯದ ಕಡಮಯಗರಲಲ್ಲ. ಅವನ ಮೈಮೇಲದ್ದ
ಸಟıಗಯದ ಕಲಗಳ ಹಳńಯ ವೈದŀದ ರಾĔಸೇ ಭವಕħ ಪŁಮಣವಗದĸವ. ಬತĶಲಯಗದ್ದ ಅವನ ಮಖ ಕೈ ಮೈ
ಕಲಗಳಲŃ ಗಯವಗಲ ರಕĶವಗಲ ತೇರದದĸದನĺ, ಅವನ ವಣಯ ನರದŅಗĺತಯನĺ ಕಂಡ ಸಟıರಗ ಜೇವ
ಬಂದಂತಗ ನಟıಸರ ಬಡತĶ” ಹೌದ ಮರಾಯ! ನನೇ ಹಡĸದĸ!” ಎಂದರ.

ಸಟıರ ಸķತಯನĺ ನೇಡ ಬೈರನ” ಇದŀಕŁಯŀ ಹಂಗ ಮಡĶೇರ?” ಎಂದ ಕೇಳದನ.

“ನನಗೇನ ಆಗಲಲ್ಲವೇನೇ?”

“ಏನ ಆಗŃಲ್ಲ!. ಯಕ?”

“ಯಕ ಇಲ್ಲ. ದೇವರೇ ಕಪಡದನಪĻ” ಎಂದ ಸಟıರ ಕೇವಗ ನಮಸħರ ಮಡದರ.

“ಎಂತದಕħ ಹಡĸದĸ?”

“ನನಗೇ”

“ನನಗ?”

“ಅದŀಕ ಹಗ ಅಡಗಕಂಡ ಕತದĸ, ಮರಾಯ? ಕಂದೇ ಹಕದĸನಲŃ ನನĺ!” ಎಂದ ಸಟıರ ನಡದದನĺ ವವರಸದರ.

“ನನ ಹಡಗ ಬಳńಗಗ ಬಂದವನ ಅಲŃ ಕತದĸ.”

ಸಟıರಗ ತನ ಹಡದದ್ದ ಈಡನ ಗರ ಹೇಗ ತಪĻತಂದ ಅಥಥವಗಲಲ್ಲ. ಇಬĽರೂ ಸೇರ ಈಡನ ಜಡ ನೇಡದರ. ಯವ
ಮರಕħಗಲ ಗಡಕħಗಲ ಎಲಗಗಲ ಎಷı ಹಡಕದರೂ ಚರ ತಗಲದದ ಕಣಸಲಲ್ಲ.

“ಬೈರಾ, ನನಗ ಗŁಹಚರ ನಟıಗತĶ; ನನಗ ಆಯಸತ ಗಟıಯಗತĶ. ಇಲ್ಲದದ್ದರ ಅಷı ಚನĺಗ ಗರಯಟı ಈಡ
ತಪĻವದಂದರೇನ? ಚರಬದ್ದ ಗರತೇ ಕಣದ ಮಂಗಳಮಯವಗವದಂದರೇನ? ಈ ಸರ ಭೂತರಾಯನಗ ಒಂದ ಕೇಳ
ಹಚĬಗ ಕಡತĶೇನಪĻ!”

ಸಟıರ ಈಡನ ಜಡ ನೇಡತĶ ನೇಡತĶ ಬೈರನ ಅಡಗ ಕತದ್ದ ಜಗಕħ ಸಮೇಪವದರ.

ಬೈರನ ಗಬರಯಗ” ಹಳಗ ಹೇಗಲ, ಹಂದಕħ ಬನĺ, ಮತŀಕ ಮಂದ ಹೇಗĶೇರ” ಎಂದ ಅವರನĺ ಹಂದಕħ ಕರದನ.

ಆದರ ಸಟıರ ಮಗಗ ಬೈರನ ಗಟı ಆಗಲೇ ಬದĸಹೇಗತĶ. ಬೈರನ ಅಡಗದ್ದ ಜಗದಲŃ ಒಂದ ಕಂಬಳ, ಒಂದ ಮಡಕ,
ಒಂದ ಬಗನಯ ಕತĶ ಇದ್ದವ. ನೇಡತĶರ; ಮಡಕಯ ತಂಬ ಆಗತನ ಮರದಂದ ಇಳಸದ್ದ ನರ ನರ ಕಳń! ಘಮĿಂದ
ವಸನ ಬರತĶದ!

“ಏನೇ ಇದ, ಬೈರಾ! ನೇನ ಏನೇ ಆ ಬಗನ ಕಟıದವನ?”

ಬೈರನ ಮಖ ಸಣĵಗಯತ. ಸಟıರ ಹಡದ ಈಡ ತಗಲದ್ದರೂ ಅವನಗಷı ನೇವಗತĶರಲಲ್ಲ. ತನĺ ಗಟı


ರಟıಯತಂದ ಬದರದನ. ಸಟıರ ಬಳಗ ಬಂದ ಕಲಗ ಬದĸ ” ನಮĿ ದಮĿಯŀ ಅಂತೇನ! ಯರಗ ಹೇಳಬೇಡ” ಎಂದನ.

“ಅಲ್ಲವೇ, ನನĺ ಕಳń ಬಗನಯ ದಸಯಂದ ನನĺ ಕತĶಗಗ ನೇಣಗತĶತĶಲŃೇ! ನನĺ ಮನ ಹಳಗಲ! ಅಲŃ ಯಕ
ಕತಕಂಡದĸಯೇ!”

“ಹೇಗಲ ಬಡ. ಆಗದĸ ಆಗ ಹೇಯĶ.. ಕಳń ಚನĺಗದಯೇನೇ?”

ಬೈರನ ಬೇಲರವನ; ಅಸĻೃಶŀನ. ಆದರೂ ಯರೂ ಕಣದ ಕಡನಲŃ ಸಟıರ ಬಗನಯ ಹಳಯಲŃ ಅವನ ಬಗĩಸಕಟı
ನರಗಳನĺ ಚನĺಗ ಹೇರದರ. ಆಗಲೇ ಮಧŀಹĺದ ಸಮಯವಗತĶ. ಇಬĽರೂ ಒಬĽರ ಗಟıನĺಬĽರ
ಮನಸತನಲŃಟıಕಂಡ ಕನರನ ಕಡಗ ಇಳದರ.

ಬೈರನಗ ಗಂಡ ತಗದದĸದಕħ ಕರಣ ಸಟıರ ಮನಸತಗ ದರಯಲŃ ತಟಕħನ ಗತĶಯತ. ಅವರ ಕೇವಗ ತಂಬಲ
ಚರಯನĺ ಕೈಯಲŃ ಹಡದದĸಗ ಹಂಜ ಎದĸ ಓಡತಡಗತಷı? ಅವಸರದಲŃ ಚರಯನĺ ನಳಗಗ ಸರದ ಪŁಣಯನĺ
ಹಂಬಲಸದ್ದರ. ಆಮೇಲ ನರಾಶರಾಗ ಹಂತರಗದವರಗ, ಚರ ಕಳಗ ಉರಳ ಬದĸಹೇಗದಂತ ನಳಗಗ ಕತĶವನĺ ಹಕ
ಇಡಯಲ ಮರತಹೇಯತ. ಕೇವಯ ಕವಗ ಕೇಪನĺ ಮತŁ ಹಕಕಂಡ ಮಂದನ ಬೇಟಗ ಹರಟದ್ದರ. ದರಯಲŃ
ಕೇವಯನĺ ಕಳಗ ಮೇಲ ಅಲŃಡಸತĶ ಸಗದಗ ಎಲŃಯೇ ಚರಯಲ್ಲ ನಲಕħರಳ ಹೇಗದĸವ. ಆದ್ದರಂದಲೇ ಅವರ
ಈಡ ಹಡದಗ ಬರಯ ಸದĸ ಮತŁವಗ ಬೈರನ ಬದಕಕಂಡದĸ!

ಸಟıರ ಹಂಜನಗ ಮನಸತನಲŃಯ ವಂದಸದರ.


ಕಡಗೇಲ ಕಂಬದ ಸಕ್ಷಿಯಲŃ
ಅಡಗ ಮನಯ ಒಲಯಲŃ ಅಗĺ ತನĺ ಲೇಲಮಯ ಜಹŅಗಳಂದ ಒಲಯ ಮೇಲಟıದ್ದ ಕಲŃಗಡಗಯ ಮಷೇಮಯವಗದ್ದ
ಬನĺನĺ ನಕħತĶದ್ದನ. ಧಮಥರಾಯ, ಜನಮೇಜಯರಾಯ ಮದಲದ ಪರಾಣಪರಷರ ಪಣŀ ಯಗಗಳಲŃ ಪತ ಹವಸತನĺ
ಆಸŅದಸದ್ದ ಪವನ ಪವನಸಖನ, ಕಲಯಗದ ಮಹಮಯಂದಲ ಎಂಬಂತ, ಕನರ ಸಬĽಮĿನ ಕೈಗ ಬದĸ, ಕಲŃಗಡಯ
ಬನĺ ನಕħವ ಪತತ ಕತಥವŀದಲŃ ತನĿಯನಗದ್ದನ. ಸಬĽಮĿ ಕೈಲ ಸೌಟ ಹಡದ ಒಲಯ ಬಡದಲŃ ನಂತದ್ದಳ, ಅಗĺಗ
ಅಂಕಶವಗ! ಗಡಗಯಲŃ ಬೇಯತĶದ್ದ ಮೇಲೇಗರವ ಗಜಗಜನ ತಕಪಕಗಟıತĶ ಆವಯ ಬಳńಸರ ಬಡತĶತĶ.

ಸತĶಣ ಜಗತĶನಲŃ ಬಳಗಗದ್ದರೂ ಅಡಗ ಮನಗ ಇನĺ ಮಬĽ ತಪĻರಲಲ್ಲ. ಏಕಂದರ ಅದಕħದĸದ ಒಲಯ ಮೇಲಗಡ ಒಂದೇ
ಕಟಕ. ಆದರೂ ಪಕಶಲಯ ರೂಪರೇಖ ತಕħಮಟıಗ ಪŁವಶಥತವಗತĶ. ಬಗಮರಗ, ಉಪĻನಮರಗ, ಕೈಯದĸವ ಹತĶಳಯ
ತಂಬಳ, ಸಕħದ ಮೇಲ ಮಣಸನಕಯಯ ಬಟı, ಮಸರ ಗಡಗ, ಮಜĮಗ ಚರಗ, ಕಡಗೇಲ ಕಂಬ, ತಪĻ ಬಣĵ
ಮದಲದವಗಳನĺ ಇಟı ಬೇಗ ಹಕದ ಒಂದ ಕಲಬ, ಮಣಯ ರಾಶ, ಅಡಗ ಮನಯ ಒಂದ ಅನವಯಥವದ
ಅಂಗವಗ ಒಲಯ ಪಕħದ ಬಚĬನಯ ಮಲಯಲŃ ತನĺರಡ ಮರಗಳಡನ ಪವಡಸದ್ದ ಬಕħ, ಅಲ್ಲಲಲŃ ಹರ ಹರ
ಕರತĶದ್ದ ಮನ ನಣಗಳ, ಇತŀದ. ಯರಾದರೂ ಪŁಕĶನ ವಮಶಥನ ವಚĔಣರ ಆ ಅಡಗಮನಯನĺ ಪŁವೇಶಸದ್ದರ
ಪರಾಣ ಪŁಸದ್ದವದ ಗವಯನĺ ಅಥವ ಪಳಬದ್ದ ದೇವಲಯವನĺ ಮನಸತಗ ತರತĶತĶ. ಅದರ ವತರಣ ಅಷıಂದ
ಪವಥಕತಯಂದ ತಂಬಕಂಡತĶ!

ಅಲŃ ಅನೇಕ ತಲಮರಗಳ ತಂದಂಡಹೇಗದ್ದವ. ಆ ಮರಡಯ ಎತĶರದ ಕಡಗೇಲ ಕಂಬವ ಶತಮನಗಳಗ


ಸಕ್ಷಿಯಗ ನಂತತĶ. ಎಷı ಜನ ಹಣĵಗಳ ಅದರ ಮಂದ ಕಳತ ಪŁತಃಕಲದಲŃ ಮಸರ ಕಡದದĸರ! ಅದಕħ ಎಷı
ಕೇಮಲ ಕರಗಳ ಸĻಶಥವಗದ! ಎಷı ಕಂಠಗಳ, ಎಷı ರೂಪಗಳ. ಎಷı ವಧವದ ಸಂಭಷಣಗಳ, ಎಷı ಕ್ಷಿದŁ ಕಲಹಗಳ
ಅದಕħ ತಳದವ! ವಸವಮ ತಯ, ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ತಯ, ಅವರ ಅಜĮನ ತಯ, ಅವರ ಅಜĮನಜĮನಜĮನ ತಯ- ಎಲ್ಲರೂ
ಪರಚತರ ಆ ಕಡಗೇಲ ಕಂಬಕħ! ಆಕಡಗೇಲ ಕಂಬಕħ ಎಲŃಯದರೂ ಮತಡವ ಶಕĶ ಬಂದರ ಎಷı ಗಟıಗಳ
ರಟıಗಹೇಗತĶವ! ಎಷı ಸĺೇಹ ಪŁೇಮಗಳ ನಚĬನರಾಗ ಮಣĵಗಡತĶವ! ಎಷı ದŅೇಷ ಮತತಯಥಗಳ ಹಳಗ, ಮತĶ
ಸĺೇಹ ಶಂತಗಳ ಮಡತĶವ! ಅದಕħಲŃಯದರೂ ಬಯ ಬಂದರ ದೇವರೇ ಗತ! ರಾಮಯಣ ಮಹ ಬರತಗಳ‌ಗಂತಲ
ದಡij ಪರಾಣವಗ ಹೇಗತĶದ! ” ಅಯŀೇ ನವ ರಾಮ, ಸೇತ, ಹನಮಂತ, ರಾವಣ, ಪಂಚಪಂಡವರ, ಕೃಷĵ, ಕರವ,
ದŁಪದ ಇವರಗಳ ಕಥಯೇ ಹಚĬಂದ ತಳದದĸವಲŃ!” ಎಂದ ವಲĿೇಕ ವŀಸದ ಕವವಯಥರೂ ನಚ ತಲಬಗ
ಬೇಕಗತĶದ. ಸದŀಕħ ಅದಕħ ಬಯಲ್ಲ; ಅಥವ ಇದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದವರಂತ ನಟಸತĶದ. ಆದ್ದರಂದ ಅವರಲ್ಲರೂ ಬದಕಕಂಡದĸರ!

“ವಸ, ನನĺ ನೇನ ಬಣĵ ಕದĸದĸ ಹೇಳಲೇನ?”

ಕಮĿಣĵ ಬಳದದ್ದ ಗೇಡಗ ಒರಗ ಮಣಯ ಮೇಲ ಕತ, ನಲದ ಮೇಲ ಬಳಯ ಎಲಯಲŃದ್ದ ಉಪĻಟıನĺ ಅನನŀ ಮನಸħನಗ
ಮಕħತĶದ್ದ ವಸ ಬಚĬಮಗಳನಗವಂತತĶ! ವಸವಗ ದಗಲಯತ, ಯರ ನೇಡದ್ದರ ತನ ಬಣĵ ಕದĸದನĺ ಎಂದ!
ತನಗ ಕೇಳಸದ್ದ ಧŅನ ತೇರಕಂಡ ಅಜĮಮĿನ ಧŅನಯಂತತĶ. ಅಜĮಮĿನೇ ಕಡಗೇಲ ಕಂಬದಲŃ ಅಡಗಕಂಡ ಮತಡದರಂದ
ಭವಸ ಮನಸತನಲŃಯ ” ಅಜĮಮĿ, ನನĺ ದಮĿಯŀ! ಹೇಳಬೇಡ! ಚಕħಮĿ ಇಲŃೇ ನಂತದ!” ಎಂದ ಮತĶ ಉಪĻಟı ಮಕħಲ
ತಡಗದನ. ಉಪĻಟı ಕನĺ ಗಲ್ಲ ಮಗ ಎಲ್ಲವನĺ ಆವರಸತĶ.

ಸŅಲĻ ದರದಲŃ ತರಕರ ಹಚĬತĶ ಕಳತದ್ದ ನಗಮĿನವರ ತವ ಮಲ್ಲಗ ಕೇಳದ ಪŁಶĺಗ ವಸ ಬಚĬದದನĺ ಕಂಡ, ಮಗಳ
ನಕħ, ಕನಕರದಂದ ಸಮĿನದರ. ಅಣĵಂದರಂತಯ ಕŁಪ ಬಡತĶೇನಂದ ಅವನ ತಲಯಲŃ ಕದಲ ಪಟಲಂ ಅವನ
ಎಡಗಡಯ ನಣĩದಪ ಮತĶ ಕವಗಳನĺ, ಜೇನಹಟıಯನĺ ಹಜĮೇನ ಹಳಗಳ ಮತĶವಂತ ಮತĶದ್ದವ. ಗಂಡಗಳಲŃ
ಗಡಪರಾಗದ್ದ ಅವನ ಷರಟ “ಆ” ಎಂದ ಬಯĸರದಕಂಡ ಬೇದಯ ಹಚĬನಂತ ಅಸĶವŀಸĶವಗತĶ. ಅದರ ಮೇಲದ್ದ
ಕಳಯ ಭರವ ಒಂದ ಘಟı ಸಬನಗ ಬವರ ಕೇಳಸವಂತತĶ. ಅವನಟıದ್ದ ಅಡijಪಂಚಯೂ ಷರಟನ
ಸಂಗತಯಗವದಕħ ಯೇಗŀವಗಯ ಇತĶ. ನಗಮĿವನರಗ ಅವನನĺ ಕಂಡ ಮದĸ ಸಸತ. ತರಕರಯನĺ ಕೈಯಲŃಯ
ಹಡದ ಅವನನĺೇ ನೇಡ ತಡಗದರ.
ವಸ ಎಲಯ ಮೇಲದ್ದ ಉಪĻಟıನĺ ಪರೈಸ “ಚಕħಮĿ, ಮತĶಷı ಉಪĻಟı!” ಎಂದನ.

ಸಬĽಮĿ ಸಡಕನಂದ “ಏನ ಹಟıೇನೇ ನನĸ? ಉಪĻಟıಲ್ಲ!” ಎಂದ ಸೌಟನಂದ ಗಡಗಯಲŃ ಬೇಯತĶದ್ದ ಪದಥಥವನĺ
ತರವತಡಗದಳ.

ವಸ ಹತಶನಗ ಹನಗಣĵಗ ತನĺದರ ನಲದ ಕಡಗ ನೇಡದನ. ಆಗತನ ಬಸಲ ಕಟಕಯ ಸರಳಗಳನĺ ದಟ ಬಂದ
ಪಟıಪಟıಯಗ ಬದĸತĶ. ಹಗಯ ಕಟಕಯ ಕಡಗ ನೇಡದನ. ಹರಗಡ ಹಂಬಸಲ ಹಲಸನ ಮರದ ತಳರನ ಮೇಲ
ನಲದಡತĶತĶ. ದರದ ಕಡಮರಗಳ ಹಸರ ಅವನನĺ ಕರಯವಂತ ತೇರತ. ಅಷıರಲŃ ಕಡನಂದ ಒಂದ ಈಡನ
ಸದĸ ಕೇಳಸತ. ಅಂದ ಅವನ ಮಡಬೇಕಗದ್ದ ಸಹಸ ಕತಥವŀಗಳಲ್ಲ ನನಪಗ ಬಂದವ. ಹವಣĵಯŀ ರಾಮಣĵಯŀ
ಬರತĶರ; ಅವರಗ ಕಲŃಸಂಪಗ ಹಣĵ. ಬಮĿರಲ ಹಣĵ ತರಬೇಕ. ತನ ಹಂದನ ದನ ಒಡijದ್ದ ಉರಳನಲŃ ಹಕħ
ಸಕħಬದĸದಯೇ ಏನೇ ನೇಡಬೇಕ. ಆ ಹಳಚಪĻನ ಮಟıನಲŃ ಪಕಳರನ ಹಕħಯ ಮಟıಗಳ ಏನಗವಯೇ
ನೇಡಬೇಕ. ಬೈರನ ಮಗ ಗಂಗ ಹಡಗನ ಹತĶರ ಕಳಲ ಮಡಲ ಹೇಳದದ ಎಲŃಯವರಗ ಸಗದಯೇ ವಚರಸಬೇಕ.
ನನĺ ರಬĽರ ಬಲŃನಂದ ಹಡದ ಹಕħಯಂದ ಪದಗ ಬದĸ, ಎಷı ಅರಸದರೂ ಸಕħಲಲ್ಲವದ್ದರಂದ, ಅದನĺ ಪತĶ
ಮಡಬೇಕ. ಯೇಚಸದಂತಲ್ಲ ಪಟı ಉದ್ದವಗತĶ ಹೇಯತ. ಹಟಮಡ ಉಪĻಟı ಈಸಕಳńಲ ಹತĶರಲಲ್ಲ.
ಕಣĵೇರದರತĶರಲ ಸಟıನಂದ ಲೇಟದಲŃದ್ದ ಕಫಯನĺ ಒಂದೇ ಗಟಕಗ ಕಡದ, ಲೇಟವ ಸದĸಗವಂತ ನಲಕħ ಬಡದ”
ಇದŁಪĻನĿನೇ ಗಂಟ! ಹಡĽೇಮಂಡ!” ಎಂದ ನನವಧವಗ ಗಣಗಟı ಬಯŀತĶ. ಅಡಗಮನಗ ಬರತĶದ್ದ ಅವನ
ಪಟıಕħಯŀನ ಏನಯತಂದ ಕೇಳದರೂ ನಲ್ಲದ, ಉತĶರ ಹೇಳದ, ರಭಸದಂದ ಹರಗ ನಗĩದನ.

ಇದನĺಲ್ಲ ನೇಡತĶ ಕಳತದ್ದ ನಗಮĿನವರ ಮೈ ಬಂಕಯಗತĶ. ಪಟıಮĿ ಒಳಗ ಬರಲ ಅವಳಡನ ನಡದದನĺಲ್ಲ
ಖರವಗ ಸŅಲĻ ಗಟıಯಗಯ ಹೇಳದರ.

ವಸ ಬೈದದ ಸಬĽಮĿನಗ ಕೇಳಸ. ಆಕಯ ಮನಸತಗಲ ಅಗĺಪವಥತವಗತĶ. ನಗಮĿನವರ ಹೇಳ ಮಗಸದ ಕಡಲ
ಮತನ ಮಳ ಸರಯತಡಗತ. ನಡನಡವ ಬೈಗಳದ ಆಲಕಲŃಗಳ ಗಂಡಗಳಂತ ಸಡಯತĶದ್ದವ.

“ಗಂಡನĺ ಕಳಕಂಡ ಮಂಡೇರ ಹಣೇಬರವೇ ಹಂಗ ಅವರ ಕಣĵ ಇಂಗಹೇಗಲ.. ಸಳńಸಳń ಹೇಳದ, ಚಡ ಹೇಳದ
ಅವರ ನಲಗ ಬದĸೇಹೇಗಲ. ನನೇ ಹಳಮನಗ ಯಕ ಬಂದನೇ, ದೇವರ ಕಣĵಗ ಒರಲ ಹಡದ ಹೇಗಕ! ಗಂಜ
ಕಡħಂಡತಥದĸ. ಅವರ ಬಯಗಲ್ಲ ಹಳ ಬದĸ ಹೇಗಕ.. ಏನ ಉರಸĶರೇ. ಏನ ಉರೇತರೇ.. ಇಬĽರನĺ ತಂದ ಮರ
ಮನೇಥಯವಳನĺ ತನĺಕ ನೇಡĶದ. ಮಖಕħ ಬಂಕ ಹಕ .. ಹಡಗರ ಮಕħಳಲŃ ನನĺ ಮೇಲ ಎತĶಕಟı ಬಯಗ
ಬಂದ್ಹಾಂಗ ಬಯತೇದ!..”

“ಯರೇ ಎತĶಕಟıದĸ? ಯವಗŃ?”

“ಅವನ ಕಡಗ ಕಣĵ ಮಸಗದĸ ನನಗ ಕಣಲಲŃೇನೇ?”

“ಬಯಗ ಬಂದ್ಹಾಂಗ ಬಯĶಯ? ದಂಡ ಬಸವ!”

“ಯರೇ ದಂಡ ಬಸವ? ಹದರಗತĶ!”

ನಗಮĿನವರಗ ಸಹಸಲಸಧŀವಯತ. ಸಬĽಮĿ ಆ ರೇತ ಮೇರ ಮೇರ ಎಂದ ಬೈದರಲಲ್ಲ. ಮಂದೇನ ಮಡತĶದ್ದರೇ
ಏನೇ? ಅಷıರಲŃ ಎಲ್ಲವನĺ ಆಲಸತĶದ್ದ ಪಟıಮĿ ” ದಡijಮĿ, ಸಮĿನರ! ಆ ನಯ ಕೈಲ ಏನ ಮತ?” ಎಂದಳ.

“ಯರೇ ನಯ? ಬಜರ!” ಎಂದ ಎದĸ ನಂತಳ.

ಚಕħಂದನಂದಲ ಕಷıಮಡ ಬಳದದ್ದ ಸಬĽಮĿ ಪಟıಮĿನಗಂತಲ ಬಲಷIJಯಗದ್ದರೂ Ħಮಂತ ಕನŀಯ ವŀಕĶತŅಕħ ಅಳಕ
ಗಣಗತĶ ಹಂದಕħ ಹೇದಳ.
ಅಷıರಲŃ ಕಲŃಗಡಗಯಲŃದ್ದ ಪಲŀ ಹತĶಹೇಗತĶ. ಸಬĽಮĿ ಆ ಕೇಪದಲŃ ಗಡಗಯನĺ ಒಲಯ ಮೇಲಂದತĶ ನಲದ ಮೇಲ
ಸŅಲĻ ಜೇರಾಗಯ ಇಟıಳ. ಅನೇಕ ವಷಥಗಳಂದ ಬಳಕಂಡ ಬಂದದ್ದ ಆ ಕಲŃಗಡಗ ಕನರ ಮೇಲ ಹರಯತಡಗತ.
ಸಬĽಮĿನ ಕೇಪ ಭಯನತಪಗಳಗ ತರಗ, ಮೇಲೇಗರವನĺ ಬೇಗಬೇಗನ ಬೇರಯ ಪತŁಗ ಸರಯತಡಗದಳ.

ಇನĺ ತರಕರ ಹಚĬತĶಲ ಇದ್ದ ನಗಮĿನವರಗ ಪಟıಮĿ” ಅಯŀೇ, ಹೇಯĶಲŃೇ, ದಡijಮĿ! ಮತĶನಂಥ ಗಡಗ!”
ಎಂದಳ.

“ಹೇದರ ಹೇಯĶ, ಬಡ. ಎಲ್ಲ ಹಳಗ ಹೇಗŃ. ನನಗೇನ? ನೇನೇನ ಈಮನಯಲŃ ಸಸŅತವೇ?” ಎಂದ ನಗಮĿ ತರಗ
ನೇಡದ ತಮĿ ಕಲಸಕħ ಕೈ ಹಕದರ.

ಪಟıಮĿ ಸಮĿನರಲರದ” ಅದರ ಓಡನಲŃೇ ತಲೇ ಕರಬೇಕ ಹಡħಂಡ” ಎಂದ ಹಲŃ ಕಡದಳ.

“ನನĺಜĮ ಬಬೇಥಕ” ಎಂದಳ ಸಬĽಮĿ.

“ನನĺಜĮ ಹೇತ ಬಂದಲŃ ನಂಗ ಕತ ಬರಾಕ ಯಗŀತಯಲŃೇ! ತಡೇ.. ಅಪĻಯŀನಗ ಹೇಳ ಮಡಸĶೇನ.”

“ಅಪĻಗರೂ ಹೇಳ! ಅಜĮಗರೂ ಹೇಳ” ಎಂದ ಬಟıಳ ಸಬĽಮĿ.

“ಹೇಸಗಗ ಕಲŃಹಕದ್ಹಾಂಗ ಮಡĶೇಯಲŃ! ಸಮĿನತೇಥಯ ಇಲŅ?” ಎಂದರ ನಗಮĿ, ಪಟıಮĿನನĺ ನದೇಥಶಸ.

“ಬಯಗ ಯವಗŃ ಹೇಸಗಯೇ” ಎಂದಳ ಸಬĽಮĿ.

ಮಂದ ಯರೂ ಮತಡಲಲ್ಲ. ಅವರವರ ಕಲಸದಲŃ ತಡಗದರ. ಕಡಗೇಲ ಕಂಬವ ಅĔರಶಃ ಸಕ್ಷಿೇಭೂತವಗ ನಂತತĶ.
ಕಟಕಯಂದ ಬಂದ ನಲದ ಮೇಲ ಬದĸದ್ದ ಪಟı ಬಸಲನಲŃ ನಣಗಳ ನದಮಡ ಹರ ಹರ ಬಸಲ ಕಯಸತĶದĸವ.
ಬಕħ ಮಲಯಲŃ ಎದĸ ಕಳತ ಮೈ ನಕħಕಳńತĶತĶ. ಅದರ ಎರಡ ಮರಗಳ ವಸ ತಂದ ಚಲŃದ್ದ ಉಪĻಟıನ ಚರಗಳನĺ
ನಕħತĶದ್ದವ. ಅದರಲŃಂದ ಮರ ಸĺೇಹಪವಥಕವಗ ಬಲವನĺ ನಗಹಮಯವ್ ಎನĺತĶ ಸಬĽಮĿನ ಬಳಗ ಹೇಗಲ,
ಕೇಪದಂದದ್ದ ಅವಳ ಝಾಡಸ ಒದ್ದ ಏಟಗ ಘ್ಹಾಕ ಎಂಬ ಶಬĸದಡನ ಒಲಯ ಮಲಗ ಹರ ಹೇಗ ಗೇಡಗ ತಗಲ
ಬದĸತ.

ಅಷıರಲŃ ಹತĶಲ ಕಡಯ ಬಗಲಲŃ ಯರ” ಅಮĿ! ಅಮĿ!” ಎಂದ ಕರದರ.

ಯರೂ ಉತĶರ ಕಡಲಲ್ಲ. ಕರದವಳ ಬೇಲರ ಬೈರನ ಹಂಡತ ಸೇಸ ಎಂದೇನೇ ಎಲ್ಲರಗ ಗತĶಯತ.

ಸೇಸ ಮತĶ ಗಟıಯಗ” ಅಮĿ! ಅಮĿ! ಯರ‌್ರೇ ಒಳಗ?” ಎಂದ ಕಗದಳ. ಉತĶರ ಬರದರಲ ಕಟಕಯ ಬಳ ಬಂದ
ಕಗದಳ.

ಒಲಯ ಬಳ ಇದ್ದ ಸಬĽಮĿ” ಯರೇ ಅದ?” ಎಂದ ಸಡಕದಳ.

“ನನŁೇ, ಸೇಸ. ಅಕħ ಬೇಸಕ ಹೇಳ ಕಳತದŁ”.

“ಯರೂ ಸಯŃಲ್ಲ ಇಲŃ, ಕಡಬ ನರಯಕ!” ಎಂದಳ ಸಬĽಮĿ, ಸೇಸಗ ಅಥಥವಗಲಲ್ಲ.

“ತಂಗಳ ಹಕĶೇನ ಅಂದದŁ” ಎಂದಳ ಮಲ್ಲಗ.

“ಯರೇ ಹೇಳದĸ?”

“ನಗಮĿೇರ.”
ಹವಯŀ ರಾಮಯŀ ಬರತĶರಂದ ಕೇಳ, ನಗಮĿನವರ ರಟı ಮಡಲೇಸಗ ಹಟı ಬೇಸಕಡಲ ಸೇಸಗ
ಹೇಳಕಳಹಸದ್ದರ.
“ನಂಗತĶಲ್ಲ! ಯರ ಏನದŁ ಸಯŃ! ಅನĺನ ಇಲ್ಲ; ಗನĺನ ಇಲ್ಲ!”
ಪಟıಮĿ ರಭಸದಂದ” ಸೇಸೇ” ಎಂದ ಕಗದಳ.
“ಆಞ” ಎಂದಳ ಕಟಕಯ ಹರಗ ಸೇಸ.
“ಅನĺ ಕಡĶೇನ ನಲŃ!”
“ಹನŁವŅ!”

ಒಲಯ ಬಳ ಒಂದ ಬೇಗಣಯಲŃ ಕಳದ ರಾತŁ ಉಳದದ್ದ ಅನĺವನĺ ನಯಗಳಗಗತĶದ ಎಂದ ಸಬĽಮĿ ಇಟıದ್ದಳ. ಆ
ಲಕħದ ಮೇಲಯ ಆವೇತĶ ಎಸರಗ ಕಡಮ ಅಕħ ಹಕದ್ದಳ. ಪಟıಮĿ ಸರಸರನ ಹೇಗ ಆ ಬೇಗಣಯನĺ ಎತĶಕಂಡ
ಹತĶಲ ಕಡಗ ಹರಟಳ. ಸಮಧನದ ಸಮಯವಗದ್ದರ ಸಬĽಮĿ ಅನĺವನĺ ನಯಗಗಟıದ ಎಂದ ಹೇಳತĶದ್ದಳ.
ಪಟıಮĿ ಅದನĺ ಸೇಸಗ ಕಡಲ ಹಟಮಡತĶಲ ಇರಲಲ್ಲ. ಸೇಸಗ ಅನĺವಲ್ಲವಂದ ಹೇಳಕಳಹಸಬಹದಗತĶ. ಆದರ
ಈಗನ ಸķತಯೇ ಬೇರಯಗತĶ. ಸಬĽಮĿ ದಡದಡನ ಓಡಬಂದ. ಕಸದಕಳńಲ ಬೇಗಣಗ ಕೈ ಹಕದಳ. ಪಟıಮĿ
ಕಸವನಂದ ಎಳದ ಜಗĩದಳ. ಬೇಗಣ ದಢಾರನ ಕಳಗ ಬದĸ, ಸಗಣ ಬಳದದ್ದ ಕರಯ ನಲದ ಮೇಲ ತಮŁವಣಥದ
ಕೇಸಕħಯನĺದ ರಾಶ ಕದರಬದĸತ. ಪನಃ ಬೈದಟವಗ ಸಬĽಮĿ ಹಂದಕħ ಹೇದಳ. ಪಟıಮĿ ಬದ್ದ ಅನĺವನĺಲ್ಲ ಮತĶ
ಬೇಗಣಗ ಹಕಕಂಡ, ಹತĶಲಕಡ ಬಗಲಲŃ ಕಯತĶದ್ದ ಸೇಸಯ ಬಳ ಇಟı, ಸಟıನಲŃ ಮತಡದ ಹಂದಕħ ಬಂದಳ.
ಸೇಸಗ ಪಕಶಲಯಲŃದ ಘೇರಯದĹ ಸದĸ ಶಪಗಳಂದ ಗತĶಗತĶ. ಜಗಳದ ಕಳನĺ ತಗದಕಳńಲ ಬದರ,
ಅದನĺಲŃಯ ಬಟı. ತನĺ ಬಡರಕħ ಸೇಜಗಪಡತĶ ಹೇದಳ. ಯಜಮನರ ಅಡಗ ಮನಯಲŃ ಅಷıಂದ ಕವ
ಏರತĶಂದ ಆಕ ಊಹಸರಲಲ್ಲ.

ಹತĶಲ ಕಡ ಅಂಗಳದಲŃ ಡಳńೇರ ಬದĸದ್ದ ನಯಮರಗಳ ಪಟıಮĿ ಬೇಗಣ ಹತĶಕಂಡ ಹೇಗತĶದĸದನĺ ಕಂಡ
ಆಕಯ ಹಂದ ಬಲವಲŃಡಸತĶ ಹೇಗ ಅನĺಕħ ದರವಗ ನಂತದĸವ. ಅಥವ ಕಣಯತĶದĸವ. ಸೇಸ
ಕಣĿರಯಗವದರಲŃಯ ಆ ಮರಗಳ ಬೇಗಣಗ ಬಯ ಹಕದವ. ಅವಗಳ ಕಳ ಮಕħತĶದĸದನĺ ಕಂಡದ್ದರ
ಬಕಸರನ ನಚತĶದ್ದನ. ಕಲ ವಳಂಬವದರ ಅನĺ ಮಯವಗತĶದ ಎಂದ ಕಲವನĺೇ ವಂಚಸವ ರೇತಯಲŃ ಅವ
ಕಳಣĵವದರಲŃ ತನĿಯವಗದ್ದವ. ಬಲಗಳ ಆನಂದದಂದ ಕಣಯತĶರಲ. ಹಟıಗಳ ಮಂಗರ ಮಳಯಲŃ
ಹಳಗಳ ನರಯೇರವಂತ ĔಣĔಣಕħ ಉಬĽತĶದĸವ. ಪಕħದಲŃದ್ದ ಕಚĬಯಲŃ ಮೇಯತĶದ್ದ ಕಲವ ಕೇಳಗಳ
ನಯಮರಗಳನĺ ಲಕħಸದ ಬಂದ, ಬೇಗಣಯಂದ ಅನĺಹರ ಮಡತಡಗದವ. ನಯಮರಗಳಗ ಹರಗನ ಪŁಜİಯ
ಇದ್ದಂತ ತೇರಲಲ್ಲ. ತನ ಕೇಳಯನĺ ಅಟıವಷıರಲŃಯ ಮತĶಂದ ಮರ ಅನĺವನĺ ಮಗಸಬಟıರ, ಎಂದ ಭವಸ
ಪŁತಯಂದ ಮರಯೂ ಸĻಧಥ ಹಡತĶ! ಆ ನಯಮರ ಮತĶ ಕೇಳಗಳ ಗಲಭ ಸŅಲĻ ದರದಲŃದ್ದ ಟೈಗರಗ ಕೇಳಸ,
ಕತಹಲ ಪರಹರಾಥಥವಗ ಎದĸ ಬಂದತ. ನೇಡತĶದ; ಅನĺಸŅಗಥದ ಹಬĽಗಲ ತರದಬದĸದ! ಬೇಗವಲ್ಲ, ಕವಲಲ್ಲ!
ಸರ, ಒಂದೇ ಏಟಗ ಹರಬಂದ ಕೇಳಗಳನĺ ಅಟı, ನಯಮರಗಳನĺ ಗರ‌್ರಂದ ದರ ತಳń, ಬೇಗಣಗ ಬಯ
ಹಕತ. ಆದರ ನಯಮರಗಳ ಬಡಬೇಕಲŃ! ಮತĶ ಮತĶ ಮೇಲŅಯĸ ಬಂದ ಬೇಗಣ ಬಯ ಹಕದವ. ಟೈಗರಗ ರೇಗ
ಚನĺಗ ಕಚĬ ಓಡಸತ. ಮರಗಳ ಆತಥನದವನĺ ಕೇಳ ರೂಬ, ಡೈಮಂಡ, ರೇಜ, ಟಪತ. ಕತŅಲ ಎಲ್ಲವ ಬಂದ, ನೇಡ,
ಬೇಗಣಗ ನಗĩದವ. ದಂಬಗರಂಭವಯತ. ಬೇಗಣ ತಲಕಳಗಗ ಉರಳ ಅನĺ ಊರಲ್ಲ ಹಬĽತ.
ನಯಗಳಗಂತಲ ಕೇಳಗಳಗ ಅನಕಲ ಹಚĬಗ ಅವ ನಗĩದವ. ಟೈಗರಗ ಡೈಮಂಡಗ ರೇಜಯ ಪŁಣಯ
ವಚರವಗ ಮದಲ ವೈಮನಸತದĸದರಂದ ಎರಡಕħ ಪŁಬಲವದ ದŅಂದŅ ಯದĹ ಪŁರಂಭವಗ, ಗಲಟ ಮನಯ ಮಲ
ಮಲಗ ಕೇಳಸತ. ನಯಮರಯಂದ ಕದನವಡತĶದ್ದ ದಡij ನಯಗಳ ಕಲ ತಳತಕħ ಸಕħ ಕಚĬಗ ಧಪĻಂದ
ಬದĸತ. ಕರಯ ಬಣĵದ ಕಸರ ಸದರ ಮೈ, ಮಖ, ಕಣĵ ,ಕವ ಎಲ್ಲದಕħ ಮತĶಕಂಡತ. ಅದೇ ಸಮಯದಲŃ ಕಚĬಗ ಬದĸದ್ದ
ಅನĺವನĺ ಆಯತĶದ್ದ ಹಂಜನಂದ ತಸĿತಗಯೇ ಅಕಸĿತಗಯೇ ಮರಯ ಕಣĵನĺ ಬಲವಗ ಕಟಕತ. ಮರ ಅತ
ದರಣವದ ನೇವಂದ ಎಡಬಡದ ಅರಚಕಳńತಡಗತ.
ಬೈಲರ ಬೈರನ ಮಗ ಗಂಗಹಡಗನಡನ
ಚಕħಮĿ ಹಚĬಗ ಉಪĻಟı ಕಡದದ್ದ ಸಟıನಲŃ ಅಡಗಮನಯಂದ ಹರನಗĩದ ವಸ ಜಗಲಗ ಬಂದನ. ಬಗಲ ತರದ
ಬೇರವನ ಪಕħದಲŃ ಕದರ ಬದĸದ್ದ ಲಕħಪತŁದ ಪಸĶಕಗಳ ಮಧŀ ಅವನ ತಂದ ಕಲವ ಜನಗಳಡನ ಮತನಡತĶ ಕಳತದ್ದರ.
ವಸವಗ ಅವರ ಯರ ಯರ ಎಂದ ನೇಡಲ ಪರಸತĶರಲಲ್ಲ. ತಂದಯ ಗಮನವ ತನĺ ಮೇಲ ಬೇಳದಂತ ಸದĸಗೈಯದ
ಹೇಗ, ಮಂಡಗಯ ಅಗŁಭಗಕħ ಮಳ ಹಡದ ಜೇಡಸದ್ದ ಮಖ ಕಟıದ ದಡijನ ಕಡಕೇಣಗಳಗ ” ದಡij” ಎಂದ
ಹಸರ-ಕೇಡಗ ಕೈಹಕದನ. ಕೈಗ ಬಂದ ತನĺ ಅಂಗಯನĺ ತಗದಕಂಡ ಕರಜಗಲಯ ಒಂದ ಮಲಗ ನಡದ. ಮದĸಯಗ
ಬದĸದ್ದ ಒಂದ ಕಂಬಳಯ ಬಳ ನಂತ “ಪಟı! ಪಟı! ಏ ಪಟı!” ಎಂದ ಕರದನ. ಗಡಯಳ ನಂಗನ ಮಗ ಪಟıನ
ಕಂಬಳಯಳಗನಂದಲ “ಆಞ” ಎಂದನ.

“ನನĺ ಹೇಳದ್ದ ಕಲತಕħ ಬತೇಥಯೇನೇ?”

“ನನĺ ಮಳń ಚಚĬದĸ ಬಳ ನೇವಗದ. ನ ಬರಾದಲ್ಲ. ನೇವೇ ಹೇಗ.”

“ಕಲŃನ ಚೇಲ ಎಲŃದಯೇ?”

ಪಟıನ ತಲಗದರ, ಜಲŃ ಸರದ, ಕಣĵನಲŃ ಹಕħಕಟı ವಕರವಗದ್ದ ತನĺ ಮಖವನĺ ಕಂಬಳಯಂದ ಹರಗ ಹಕ
ವಸವನĺ ನೇಡ” ಆ ಹಬĽಗಲ ಸಂದೇಲ ಹರ ಪಕಸ ಎಲŃ ಇಡĶರಲŃ.”

“ಹİ”

ಬಳಯಲŃ ಡಲ ಬಲ ಅಲŃಡಸತĶ ನಂತತĶ. ಅದ ಮರಹಕದ್ದರಂದ ವಸ ಅದಕħ ತಂಡಕಟı ಸಲಗಯಗತĶ.

“ಅಲŃಂದ ಕಮĿಣĵ ಬಟı ಇಟıರಲ್ಲ”

” ಹİ” ವಸವಗಗಲ ಬೇಸರವಗತಡಗತĶ.

“ಅದŁ ಹತŁ ಒಂದ ಕಣ ಅದ”

“ಹİನೇ.” ವಸವನ ಧŅನ ಕಪತವಯತ.

“ದಡij ಕಣ ಅಲ್ಲ, ಸಣĵದ.”

“ಹೇಳೇ ಅಂದŁ.”

“ಬೈರ ಮಡದ್ದಲ್ಲ, ಸದ್ದ ಮಡದĸ.”

ವಸ ಮಖ ಕರಳಸಕಂಡ ಅಲŃಂದ ದಡಕħನ ಹರಟ ಹೇಗ ಹಬĽಗಲ ಸಂದಯಲŃ ಅರಸದನ. ಹರ, ಪಕಸ, ಗದ್ದಲ,
ಕಣ! ಸಣĵ ಕಣಗ ಕೈಹಕಲ ಮೇನ ಚರಗಳನĺ ತನĺತĶದ್ದ ಇಲಯಂದ ಕೈಮೇಲಯ ಹತĶ ನಗದ ಪಕħದಲŃದ್ದ
ಡಗರನಳಗ ನಗĩತ. ವಸ ಸರಕħನ ಎದĸ ನಂತ ನಟıಸರಳದನ. ಪಟıನ ಮೇಲ ಸಮĿಸಮĿನ ರೇಗದನ; ಮತĶ ಪಟı
ಮಲಗದ್ದಲŃಗ ಹೇದನ. ಅವನ ಮದಲನಂತಯ ಕಂಬಳ ಮದĸಯಗ ಬದĸದ್ದನ.

“ಏ ಪಟı!”
ಪಟı ಮತĶ ತಲಯನĺ ಹರಗ ಹಕದನ.

“ಎಲŃಟıಯೇ, ಸಕħಲ್ಲಲŃ!” ಎಂದ ಸಡಕದನ ವಸ.

“ನನ ಹೇಳಬೇಕದŁ ಹೇಗಬಟŁ. ಆ ಹಣತೇಮದಥ ಬೇರನ ಸಂದೇಲಟıೇನ!”

ವಸ ಹೇಗ ಹಡಕಲ ಸಣĵ ಕಲŃಹರಳಗಳನĺ ತಂಬದ್ದ ಚೇಲ ಸಕħತ. ಸŃೇಟ ಪಸĶಕಗಳನĺ ಹಕಕಂಡ ಸħಲಗ
ಹೇಗಲೇಸħರ ಹಲಸಕ ಟıದ್ದ ಚೇಲಕħ ರಬĽರ್ ಬಲŃಗಗ ಕಲŃ ಹರವ ಚಕರ ಸಕħತĶ. ರಜ ಕಲದಲŃ ಅದಕŀೇಕ
ನರದŀೇಗವಗಬೇಕ?

ವಸ ಅದವರಗ ಕೈಯಲŃಯ ಹಡದಕಂಡದ್ದ ಅಂಗಯನĺ ತಟıಕಳńಲ ತಡಗದನ. ಹಂದನ ದನ ಅದನĺ ಮೈಯಂದ


ಸಲದಡವ ಗಡಬಡಯಲŃ ತೇಳಗಳಲŃ ಒಂದ ಅಡಮೇಲಗದ್ದರಂದ ಸŅಲĻ ತಂದರಕಟıತ. ಅಂತ ಯಕĶಗಂತಲ
ಹಚĬಗ ಬಲಪŁದಶಥನದಂದ ಅಂಗ ತಟıನ. ಜೇಬಗ ಕೈಹಕ ನೇಡತĶನ; ರಬĽರ್ ಬಲŃ ಮಯವಗದ! ಉಪನŀಸ
ಮಡಲ ವೇದಕಯ ಮೇಲ ನಂತ ವಗĿಗ ತನĺ ಮಸĶಕವೇ ಗೈರಹಜರಂದ ತಳದ ಬಂದರ ಹೇಗಗಬಹದ ಹಗಯತ.
ವಸಗ! ಗಬರಯಗ ಜೇಬಗಳನĺಲ್ಲ ಜಡĶ ಮಡದನ. ಸವಥವಸĶ ಸಂಗŁಹಶಲಗಳಂತದ್ದ ಆ ಜಗಟದ ಜೇಬಗಳಂದ
ಹರಬದĸ ಒಂದಂದ ಪದಥಥಗಳ ಬಳಕ ಕಂಡವ; ಮರದ ಮರದ ಹೇಗದ್ದ ಒಂದ ಸಣĵ ಸರಸŅತಯ ಬಣĵದ ಚತŁ;
ಜಜĮ ಹೇಗದ್ದ ಒಂದ ತವರದ ಪೇಪ; ಯವ ಕಲದĸೇ ಏನೇ ಒಂದ ರಟıಯ ಚರ ಎರಡ ಮರ ಬಳಪದ ಚರ;
ಸಂಡ ಮಸಡಯ ಒಂದ ಸೇಸದ ಕಡijಯ ವಮನವತರ; ಏಳಂಟ ಕೇವಯ ಚರ; ಒಂದ ಬಣĵದ ಬಂಗ ಅಧಥ ತಂದದ್ದ
ಒಂದ ಉತĶತĶಯ ಹಣĵ ; ಒಂದರಡ ದಂಡನಯ ಕಲŃ ಹರಳಗಳ; ಅಜಬಜಯಗದ್ದ ಬಮĿರಲ ಹಣĵಗಳ; ಒಂದ
ಧೂಪದ ಕಯ; ರಬĽರ್ ಚರಗಳ; ಹಗĩ; ಅಷıವಕŁವಗದ್ದ ಒಂದ ಹಡಹೇದ ಸಣĵ ಚರ; ಒಂದ ಬಣĵಬಣĵವಗದ್ದ
ಹಕħಯ ಪಕħ; ಒಂದ ಸೇಫıಪನ್; ಒಂದ ಮಧŀ ತತಗದ್ದ ಮರ ಕಸ.. ಹಳ ಸಮನಗಳ! ತಗದಷı ಇವ! ಅĔಯ
ಪತŁಯೇ ದŁಪದಯ ಸೇರಯೇ ಆ ಜೇಬ! ರಬĽರ್ ಬಲŃ ಮತŁ ಗೇಚರವಗಲಲ್ಲ. ಮದಲ ಯರೇ ಕದĸರಬೇಕಂದ
ಶಂಕ ಪಟıನ; ಆಮೇಲ ಪಟıನೇ ಕದĸರಬೇಕಂದ ಸದĹಂತ ಮಡ ನಲದ ಮೇಲ ಹರಡದ್ದ ಸಮನಗಳಲŃ ಒಂದನĺ ಬಡದ
ಜೇಬಗಳಗ ತಂಬದನ. ತಂಬವ ಗಲಬಲಯಲŃ ಸŅಲĻ ಮಣĵ ಪŁವೇಶಮಡತ.

ಪಟıನಂದ ರಬĽರ್ ಬಲ್ಲನĺ ಕಕħಸಬಡಲ ಹಂದಕħ ಹರಟನ, ಅದಕħಗಯಡ ಆ ಕಳńನ ಕಲನೇವನ ನವದಂದ ತನĺ ಜತಗ
ಬರಲಲ್ಲ ಎಂಬದ ವಸವಗ ನವಥವದವಯತ.!

ಆದರ ದರಯಲŃಯ ರಬĽರ್ ಬಲŃ ಬದĸತĶ!

ಅವಸರದಲŃ ಅದ ಜೇಬನಂದ ಬದĸದ ಅವನಗ ಗತĶಗರಲಲ್ಲ. ತಪĻಸಕಂಡ ಹೇಗ ನದĸ ಮಡತĶರವ ಕಳńನನĺ
ಪೇಲೇಸನವನ ಹಡಯವಂತ ವಸ ಬಲ್ಲನĺ ತಡಕ ಹಡದ, ಮತĶ ಹಣಸಯ ಮರದ ಬಡಕħ ಹೇಗ ಕಲŃನ ಚೇಲದ
ದರವನĺ ಬಗಲಗ ಜನವರದ ರೇತಯಲŃ ತಗಲ ಹಕಕಂಡ ಹರಟನ.

ಗಟıದಳಗಳ ಕಟıಣಯ ಕಲŃಗಳ ಮೇಲ ಕತĶ ಮಸಯತĶದ್ದರ. ಕಲವ ಹಣĵಳಗಳ ಬಸಲ ಕಯಸತĶ ಕಳತ
ಗಳಪತĶದ್ದರ. ಅವರ ನಡವ ಗಂಗಯೂ ಸಲಂಕೃತಳಗ ಕಳತ ಹರಟತĶದ್ದಳ. ಸೇರಗರರ ಮತĶ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ
ವಶŅಸಕħ ಪತŁಳಗದ್ದ ಅವಳ ಉಳದವರಲ್ಲರಗ ತನಗರವ ಬಧŀತಯನĺ ಪŁದಶಥಸಲಂಬಂತ ವಸವನĺ ಕರದಳ. ಆದರ
ವಸ ಹಂತರಗದ ನಡದನ.

ಹೇಗವಗ ವಡಕಯಂತ ಬತĶದ ಹಟı ರಾಶರಾಶಯಗ ಬದĸದ್ದ ಉಮĿಗಡij” ಯ ಕಡಗ ಇಣಕ ನೇಡದನ. ಔದಸೇನŀದ
ನೇಟವ ಇದ್ದಕħದ್ದಂತ ಕತಹಲ ದೃಷıಯಗ ನಂತನ. ಏಳಂಟ ಹರಸಲಕħಗಳ ಅಲŃ ಮೇಯತĶದĸವ. ಕಡಲ ಚೇಲದಂದ
ಒಂದ ಕಲ್ಲನĺ ತಗದ. ರಬĽರ್ ಬಲŃಗ ಹಡ ಹದಯೇರಸ ಎಳದ, ಗರ ನೇಡತĶದ್ದನ. ಅಷıರಲŃ ಅವನ ಗರಯಟıದ್ದ ಹಕħ
ಕಪĻಳಸ ಹರ ಮತĶಂದ ಕಡ ಕತತ. ವಸ ಹಕħಯನĺೇ ನೇಡ ಗರಯಡತĶ ಸŅಲĻ ಮಂದವರದನ. ಅವನ ಬಲಗಲ
ಒಂದ ಸಗಣ ಗಪĻಯನĺ ಮಟı ತಣĵಗಯತ. ಬರಳ ಸಂದಗಳಲŃ ಸಗಣ ಪಚಪಚನ ಮೇಲ ಬಂದತ. ವಸವಗ ಅಸಹŀವಗ
ಕಲ ಕಡಹಬೇಕಂದ ಮನಸತಯತ. ಆದರೂ ನಶĬಲವಗ ನಂತ ಹಕħಗ ಗರಯಟıನ. ಅವನನĺೇ ಹಂಬಲಸ ಬರತĶದ್ದ
ಡಲ ಒಡಯನ ಬೇಟಗ ಸಹಯಮಡಲಂದ ಹಕħಗಳ ಕಡ ವೇಗದಂದ ನಗĩತ. ಅವಗಳಲ್ಲ ಪಟಪಟನ ಹರ ಮರಗಳಲŃ
ಮರಯದವ. ವಸಗ ಸಟı ಬಂದ ಹಕħಗಟıದ್ದ ಗರ ನಯಗೇ ತರಗಸಬಟıನ, ಡಲ ನೇ‌ವದನಗೈಯತĶ ಓಡತ.
ಕಲಗ ಹಡದದ್ದ ಸಗಣಯನĺ ಹಲಸನ ಮರದ ಬೇರಗ ತಕħ ಒರಸ ಗಂಗನನĺ ಕರಯಲಂದ ಬೈರನ ಬಡರಕħ ಹೇದನ.

ಬಡರದಲŃ ಬೈರನ ಇರಲಲ್ಲ. ಅವನ ಹಂಡತ ಸೇಸಯೂ ಇರಲಲ್ಲ. ಬೈರನ ದರ ಕಡನಲŃದ್ದ ಬಗನ ಮರಕħ
ಹೇಗಬೇಕದ್ದರಂದ ದನಗಳನĺ ಬೇಗನ ಮೇವಗ ಬಡಲ ಹಟıಗ ಹೇಗದ್ದನ. ಸೇಸ ನಗಮĿನವರ ಹಟı ಬೇಸಲ
ಹೇಳಕಳಹಸದ್ದರಂದ ” ಮನಗ” ಹೇಗದ್ದಳ. ಬಳಗĩ ಸಂಚರ ಹೇಗ ಹಂತರಗದ್ದ ಗಂಗ ಹಡಗನ ಬಡರದ ಬಗಲಲŃ
ಕಳತ ಏನೇ ಮಡತĶದ್ದನ. ಅವನ ಎದರ ಒಂದ ಕರಯ ಕಂತŁ ನಯ ಅವನ ಕೈಕಡ ನೇಡತĶ ಅಮವಸŀಯಂತ ಕರŁಗ
ಕಳತತĶ. ಅಲŃಯ ಪಕħದಲŃ ಮಲŃಗ ಬಳń ಹಬĽದ್ದ ಒಂದ ಹಲವಣದ ಮರದ ಬಡದಲŃ ಗಲೇಜನಲŃ ಹೇಂಟಯಂದ
ಮರಗಳಡನ ಕದರವ ಕಲಸದಲŃತĶ.

ನಯ ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ ದರ ನೇಡ ಬಗಳತ. ಗಂಗ ತರಗ ನೇಡದನ. ವಸ ಬರತĶದ್ದನ. ಗಂಗನ ಗಬರಯಂದ ತನĺ
ಕೈಲದĸದನĺ ನಲದ ಮೇಲ ಬದĸದನĺ ಬಡರದಳಗಣ ಕತĶಲಗ ಎಸದನ. ಅಷıರಲŃ ವಸ” ಓ ಗಂಗ” ಎಂದ ಕಗದನ.
ಗಂಗನ”ಓ” ಎನĺತĶ ವಸವಗ ಅಭಮಖನಗ ಹೇದನ. ವಸ ಬಡರದ ಅಂಗಳಕħ ಬರತĶದĸದನĺ ಕಂಡ ” ನೇವĶಕ
ಬತೇಥರಯŀ? ನನೇ ಬತೇಥನ, ನಲŃ”ಎಂದನ. ಅವನ ನಡ ನಡಗಳಲŃ ಆಶಂಕ ಭಯಗಳದĸದ ವಸಗ ಗತĶಗಲಲಗಲ.
ಅವನ ನೇರವಗ ಹಲಯರ ಅಂಗಳಕħೇ ಹೇಗ ನಂತನ.

ಮಲನ ಕಪೇನ ವನ ದಗಂಬರನಗ, ಚಮಥಕħ ತಕħ ಹಡಯದಂತ ಕಣಸತĶದ್ದ ಅವನನĺ ನೇಡ” ಕಳಲ ಆಯĶೇನೇ?
ಎಂದ ಪŁಶĺ ಮಡದನ.

“ಇಲŁಯŀ, ಇನĺ ಆಗಲ್ಲ” ಎಂದ ಗಂಗನ ನಯ ಮಸನೇಡತĶದ್ದ ತಪĻಳ ಗರಗಳ ಕಡ ಕಳń ನೇಟ ನೇಡದನ.

“ಎಲŃ? ಎಷıಗದ? ನೇಡಣ, ತಗಂದ ಬ.”

“ಅಪĻ ಎಲŃೇ ಇಟı ಹೇಗŀನ.” ವಸĶವಂಶವೇನಂದರ ಅವನ ಕಳಲನĺ ಮಡವ ತಂಟಗೇ ಹೇಗರಲಲ್ಲ.

“ಹೇಗಲ ಬ. ನನĺ ಹಡದ ಹಕħ ಹಡಕೇಣ.”

ಗಂಗ ಮತĶ ಬಗಲ ಬಳ ಇದ್ದ ತಪĻಳದ ಕಡ ಕಳńನೇಟ ನೇಡ” ಬತĶ ಬೇಳŃಲŃೇ ! ಅದಲŃ ಸಗĶದŁ ಈಗ?” ಎಂದನ.

“ಛೇ, ಸರಯಗ ಕಳಗ ಬದ್ದದ. ನ ನೇಡೇನ.”

“ಬದĸದŁ ರಾತŁ ನರೇಗರೇ ಕಚħಂಡ ಹೇಗರಾಕ ಸಕ.”

“ನೇ ಬತೇಥಯೇ ಇಲŃೇ?. ಅದಂದħೇ ಅಲ್ಲ ಸಬ ಒಡijದ್ದನĺ ನೇಡħಂಡ ಬರಬೇಕ.. ಆ ಪಕಳರದ ಮರೇಗ ಹಣĵ
ಕಡĽೇಕ. ಆಮೇಲ ಇವತĶ ಮಜĮನ ಹವಣĵಯŀ ರಾಮಣĵಯŀ ಬತಥರ ಮೈಸರಂದ ಅವರಗ ಬಮĿರಲ ಹಣĵ ಕಲತಂಪಗ
ಹಣĵ ತರಬೇಕ..”

“ಬಡರದಗ ಯರೂ ಇಲ್ಲಲŁೇ! ಏನĿಡದ? ಅವŅ ಮನೇಗ ಹೇಗŀದ.”

ವಸ ತನಬĽನ ಹೇಗಲ ಮನಸತ ಮಡ ಹಂತರಗ ಎರಡ ಹಜĮ ನಡದದ್ದನ. ಸೇಸ ಮನಯಲŃ ನಡದದ್ದ ಘಟನಯನĺೇ
ಯೇಚಸತĶ ಜೇಲಮಖ ಹಕಕಂಡ ಬರತĶದĸದ ಕಣĵಗ ಬದĸ” ಗಂಗ, ಸೇಸ ಓ ಅಲŃ ಬತಥ ಇದ. ನೇನ ಬ”
ಎಂದನ.

ಬತೇಥನ ತಡೇರ” ಎಂದ ಗಂಗನ ಬಡರದ ಒಳಗ ಹೇ‌ಗ, ಸŅಲĻ ಹತĶ ಮಡಕಂಡ ಕೈಯಲŃಂದ ಕತĶ ಹಡದ
ವಸವನ ಬಳಗ ಬಂದ ಮಲ್ಲಗ ” ಅವŅಗ ಹೇಳ ನೇವ” ಎಂದನ.
ಅಂಗಳಕħ ಬಂದದ್ದ ಸೇಸಗ ವಸ” ಸೇಸ, ಗಂಗನĺ ಕರಕಂಡ ಹೇಗĶನೇ. ಸŅಲĻ ಕಲತ ಇದ. ಎಂದನ. ಸೇಸ “ಆಯĶಯŀ” ಎಂದ
ಬಡರದ ಒಳಗ ಹೇದಳ. ಹಡಗರಬĽರೂ ಹರಟರ.

ಕಲವ ದನಗಳ ಹಂದ ವಸ. ಗಂಗ, ಪಟı ಮವರೂ ಸೇರ ಹಕħಯ ಗಡಗಳಗಗ ಪದಗಳನĺ ಅಜಮಯಸ
ಮಡತĶದĸಗ ಒಂದ ಪಕಳರ ಹಕħಯ ಗಡ ಕಣĵಗ ಬದĸತĶ. ಆ ಗಡನಲŃ ಕಂಪನೇಲ ಬಣĵವಗ ಚಕħ ಚಕħಯಗದ್ದ
ಮರ ಪಟı ಮಟıಗಳದ್ದವ. ಮಟıಗಳನĺ ಯರೂ ತಗಯಕಡದಂದ ಮರಗಳದ ಮೇಲ ತಯ ಮತĶ ಮರಗಳನĺ
ಒಟıಗ ಹಡದ ಸಕಬೇಕಂದ, ವಸ ಕಟıಪĻಣ ಮಡದ್ದನ. ಅವನ ದನಕħ ಕಡಯಪĔ ಎರಡ ಸರಯದರೂ ಹೇಗ
ಮಟıಗಳನĺ ನೇಡಕಂಡ ಬರತĶದ್ದನ. ಹೇದಗ ಪŁತ ಸಲವ ಕವ ಕತರತĶದ್ದ ಹಕħ ಹರಹೇಗತĶತĶ. ಒಂದ ದನ
ಹೇಗ ನೇಡತĶನ; ಮಟıಗಳಡದ ಮರಯಗದĸವ. ಮರಗಳ ನೇಡವದಕħ ಹೇಸಗಯಗದ್ದವ. ಮಟıಗಳಡದ
ಮರಯಗದĸವ. ಮರಗಳ ನೇಡವದಕħ ಹೇಸಗಯಗದĸವ. ತಪĻಳಲ್ಲದ ಮೈ, ಬೇಡ ಮಂಡ, ದೇಹದ ಗತŁಕħ ಅತ
ಎಂದ ಕಣವ ಕಕħ, ಎಲ್ಲವ ಜಗಪತ ಹಟıಸವಂತತĶ. ವಸ ನೇಡದಗಲಲ್ಲ ಅವ ತಮĿ ಕಂಪ ಪರಯ
ಬಯಗಳನĺ, ಜಗತĶನĺೇ ನಂಗತĶೇವಂಬಂತ ಅಗಲವಗ ತರದ ಗೇಗರಯತĶದĸದರಂದ, ಅವನ ಪಕħದಲŃಯ
ಯಥೇಚĭವಗ ಬಳದರತĶದ್ದ ಲಂಟನದ ಹಣĵಗಳನĺ ಕಯĸ ಬಯ ಮಚĬವತನಕ ಸರಯತĶದ್ದನ. ಹೇಗ ತಯ
ಕಡತĶದ್ದ ಬಯತತĶಗಳಂದಗ” ಮಲತಯ” ಯದ ವಸ ಕಡತĶದ್ದ ಕೈ ತತĶಗಳ ಸೇರ ಆ ಮರಗಳ ಅಜೇಣಥದಂದ
ಹೇಗ ಸಯಲಲ್ಲವೇ ದೇವರೇ.ಬಲ್ಲ !(ಪಟı, ಗಂಗ ಅವರ ಬೇರ ಕಡತĶದ್ದರೇ ಏನೇ?) ಕಡ‌ಗ ಮರಗಳಗ ಗರ
ಮಡಲರಂಭಸತ. ವಸ ಇನĺ ಸಮĿನ ಬಟıರ ಹಕħಗಳ ಮರಗಳನĺ ಹರಸಕಂಡ ಹೇಗಬಟıವ ಎಂದ ಅವಗಳನĺ
ಹಡಯಲ ಪಟı ಗಂಗರಡನ ಮಂತŁಲೇಚನ ಮಡ, ಗಂಗನ ಯಂತŁĤತಯಂದಲ ಪಟıನ ಶŁಮದಂದಲ ತನĺ
ನೇತೃತŅದಂದಲ ಆ ಪದಗ ಸಮೇಪದಲŃಯ ಒಂದ ” ಸಬ” ಯಡijದ್ದನ. ಅದನĺೇ ನೇಡಕಂಡ ಬರಲ ಅವನ ಆ ದನ
ಪŁತಃಕಲ ಗಂಗದŅತೇಯನಗ ಹರಟದĸದ.

ಹೇಗ ನೇಡತĶರ; ” ಸಬ” ಹಕħ ಸಕħಬದĸದ. ಹದಯೇರದ ಧನಸತನಂತ ನಲದಂದ ಮೇಲದĸ ಬಗದ್ದ ಸಡಗೇಲನ
ತದಯಂದ, ನಲಕħ ಬಮĿನ ನೇರವಗ ಇಳದದ್ದ ಸತŁದ ಮಧŀ, ಉರಳಗಣĵನಲŃ ಒಂದ ಕಲ ಸಕħ ತಲಕಳಗಗ ನೇತಡತĶದ.
ಪಕಳರ ಹಕħ! ಬಹಳ ಒದĸಡ ಬಳಲದĸದರಂದ ಅದ ನಶĬಲವಗತĶ. ಅದರ ಎದಯ ಬಳಪ ಅಡijಕಯಂತ ಕತĶಗಯನĺ
ಸತĶದ್ದ ಕಂಪ ಬಸಲನಲŃ ರಾರಾಜಸತĶದĸವ. ಹಕħಯ ಬಳಯಲŃ ಆಕಷಥಣಗಗ ಕೇಲಗ ಸಕħಸಟıದ್ದ ತೇನಹಣĵ ರಕĶವಣಥದ
ಮಸಕನ ಜೇಳದಂತ ರಂಜಸತĶ.

ಹಡಗರಬĽರೂ ಕೇಕ ಹಕತĶ ಅಟıಹಸದಂದ ನಗĩದರ. ಬಗಲನಲŃದ್ದ ಕಲŃಚೇಲವ ತಗಡ ಪಕħಕħ ಬಡಯತĶದ್ದರೂ
ವಸಗ ಲĕವರಲಲ್ಲ. ರಾĔಸಗತŁಗಳರಡ ತನĺ ಬಳಗ ರಭಸದಂದ ಬಂದದನĺ ಕಂಡ. ಮದಲೇ ಬಳಲ ತಣĵಗಗದ್ದ ಆ ಬಡ
ಪಕ್ಷಿ ಮತĶ ರಕħಗಳನĺ ಪಟಪಟನ ಬಡದಕಂಡ ಬಂಧವಮಕĶವಗಲ ಪŁಯತĺಸತ. ಆದರ ವಸವನ ಕೈ ಅದನĺ
ಹಡದಕಂಡತ. ಭೇತಯಂದಲ ಆಯಸದಂದಲ ದŅಗಣತವಗ ಏದತĶದ್ದ ಹಕħಯ ಕಲನĺ ಉರಳನಂದ ಬಡಸದರ.

ವಸ ಅದರ ನಣĩರಗಳನĺ ಸವರ ಮತĶಕಡತĶ” ಗಂಗ. ತಯ ಹಕħ ಸಕħತ. ಇದರ ಜತಗ ಮರಗಳನĺ ತಗದಕಂಡ
ಹೇಗ ಪಂಜರದಗ ಇಡೇಣ” ಎಂದ ಪರಮಹŃದಮದ ನಡದನ.

ಗಂ‌ಗನ ಹಕħಯನĺ ಅಭೇಷıಕ ನಯನಗಳಂದ ನೇಡತĶ, ” ಮತĶ ಸಬ” ಒಡijನ. ಗಂಡ್ಹಾಕħ ಸಕħದŁ ಸಕħಬೈದ” ಎಂದನ.

ವಸ ಎಡಗೈಯಲŃ ಹಕħ ಹಡದಕಂಡ, ಬಲಗೈಯಂದ ಸಡಗೇಲನĺ ಬಗಸ, ಸತŁವ ಸಡಲವಗವಂತ ಮಡದನ. ಗಂಗ
ಸಬಯಡijತಡಗದನ. ಸಬಯಡij ಪರೈಸತಂದ ತಳದ ವಸ ಕೈಬಟı ಕಡಲ ಅಕಸĿತĶಗ ಕಣಯ ಕಡij ಸಡಯತ.
ಸಡಗೇಲ ರಭಸದಂದ ಹಂದಕħ ಚಮĿ ಅವನ ಎಡಗೈಗ ಬಲವಗ ತಗಲತ. ಹಕħ ಕೈತಪĻತ! ಹರಹೇಗ ಒಂದ ಪದಯ
ಕಡijಯ ಮೇಲ ಕಳತತ. ವಸ ನಷħರಣವಗ ಗಂಗನನĺ ಶಪಸತĶ ಹಕħಯನĺ ಹಡದಕಳńಲ ಓಡದನ. ಅದ ಹರ
ಮತĶಂದ ಕಡ ಕತತ. ಅದಕħ ದರ ಹರಹೇಗವ ತŁಣವರಲಲ್ಲ. ಕಲವ Ĕಣಗಳ ಹಂದ ಅದನĺ ಮತĶಟı ಮದĸಸದ್ದ
ವಸ ಅದರ ಮೇಲ ಸಟıಗ, ಬಲŃಗ ಕಲŃಹಡ ಸಳದ ಹಡದನ. ಒಂದ ಕಲŃ ತಪĻತ, ಮತĶಂದ ಸರಯಗ ಹಕħಯ
ತಲಗ ಬದĸ ಅದನĺ ನಲಕħರಳಸತ, ವಸ ಓಡಹೇಗ ಹಡದಕಂಡನ. ಆದರ ಅದಕħ ಜೇವವರಲಲ್ಲ. ಅವನಗ ಆಸಯದĸದ
ಜೇವದ ಹಕħಯ ಮೇಲ ಹನಗಣĵಗ ಗಂಗನನĺ ಬೈಯತĶ ಮರಗಳದ್ದ ಗಡಗ ಹೇಗ ನೇಡತĶನ; ಹಣĵ ಹಕħಗಳರಡ
ವŀಸನ ಸಚಕವಗ ಕಗತĶ ಸತĶಲ ಹರಾಡತĶವ!( ಉರಳಗ ಸಕħದĸ ಯವದೇ ಬೇರ ಹಕħ.)

“ಏ ಗಂಗ, ಮರಗಳಲ್ಲಲŃೇ!” ವಸವನ ವಣ ರೇದನವಗತĶ.

ಗಂಗನ ಓಡಬಂದ ತನ ಗಡನĺ ನೇಡ ” ಅಯŀಯŀೇ ಏನದವŁೇ? ಎಂದನ.

“ಯರೇ ಬಡijೇಮಕń ಕದĸಕಂಡ ಹೇಗದರ!”

“ಹರಹೇದŅ ಏನೇ?”

“ಹರಹೇಗದŁ ತಯಹಕħ ಹೇಂಗ ಬಡಕಳńತĶದĸವೇನ?” ಎಂದ ವಹಂಗ ದಂಪತಯ ಕಡಗ ಮಗದೇರದನ.

“ಹಂಗದŁ ಯರ‌್ರೇ ಕಂದħಂಡಹೇದŁ? ಅವರ ಎದಗ ರಣಹಡಯ!”

“ನೇ ತಗದಕಳńಲಲ್ಲವೇನೇ?” ವಸ ಕೇಪರಣೇನೇತŁನಗ ನೇಡದನ. ಅವನ ಶೇಕಕೇಪಗĺಗಳಗ ದಹಸಲ


ಯವದದರೂ ಒಂದ ವಸĶ ಬೇಕತĶ. ಸದŀಕħ ಹತĶರದಲŃದ್ದವನ ಗಂಗ!

ಆದರ ಗಂಗನ ಅಸĻೃಶŀನದ ತನĺನĺ ವಸ ಮಟıವದಲ್ಲವಂಬ ಕಚĬನಂದ ಸŅಲĻವ ಅಪŁತಭನಗದ ” ನ ಈ ಕಡಗೇ ಬರಲಲ್ಲ.
ದೇವŁಣ! ಪಟıಯŀ ಏನದŁ ಬಂದದŁೇ ಏನೇ..” ಎಂದ ವಸವನ ಕೇಪಗĺಯ ಪŁವಹವನĺ ಬೇರಯ ದಕħಗ
ತರಗಸಲ ಉಪಯ ಹಡದನ.

“ಅವನ ಕಲಗ ಮಳń ಚಚĬಕಂಡ ಬದĸನ!”

ವಸವಗ ಯವದ ಬಗಹರಯಲಲ್ಲ. ಕಳńನನĺ ಬಯಗ ಬಂದಂತ ಶಪಸತĶ. ಗಂಗನನĺ ಕರದಕಂಡ ಹಂದನ ದನ
ಸಂಜಯಲŃ ಪದಗ ಬದĸ ಸಕħದದ್ದ ಹಕħಯನĺ ಅರಸಲ ಹೇದನ. ಎಷı ಹಡಕದರೂ ಅದ ಸಕħಲಲ್ಲ.

ಆಮೇಲ ಬಲಕರಬĽರೂ ಹಣĵಗಳಗಗ ಅಲದ ಅಲದ ಸಮರ ಹನĺಂದ ಗಂಟಯ ಹತĶಗ ಬೈರನ ಬಡರಕħ ಬಂದರ.
ಬೈರನ ಬಡರಕħ ಬಂದದ್ದರ ಕಳಲನĺ ನೇಡಬಹದಂದ ಆಸಪಟı ವಸ ನಟıಗ ಮನಗ ಹೇಗದ. ಗಂಗನಡನ
ಹೇಗದ್ದನ.

ಬಡರದಳಗಣ ಕಗĩವಯಲŃ ಪಕಕಯಥದಲŃ ತಡಗದ್ದ ಸೇಸ ಮಗನ ಬಂದದನĺ ಧŅನಯಂದ ತಳದ, “ಗಂಗ” ಎಂದ
ಕಗದಳ.

ಹರಗಡ ವಸವನಡನ ಕಳಲನ ವಚರವಗ ಮತಡತĶದ್ದ ಗಂಗ ” ಓ” ಎಂದನ.

ಸೇಸ ಒಳಗನಂದ “ಈ ಹಕħ ತಪĻಳಸ ಸಟıಕಡೇ” ಎಂದಳ. ಅದನĺ ಕೇಳ ಗಂಗನ ಮೈಗ ಕದನೇರ ಹಯĸಹಗಯತ.
ಕಣĵ, ಬರಗಗ ಮಖ ಬಪĻಯತ.

ವಸ ಸಂಶಯದಂದ ” ಎಲŃತĶ ಹಕħ?” ಎಂದನ.

“ನ. ನ. ನ, .ಬಳಗĩ” ಎಂದ ಗಂಗ ತದಲತĶದ್ದಂತಯ, ಸೇಸ ಹರಗ ಬಂದ, ಒಂದ ಹಕħಯನĺ ಎರಡ ಮರಗಳನĺ
ಗಂಗನ ಕಲಬಡಕħ ಎಸದ ಒಳಗ ಹೇದಳ.

ವಸ ನೇಡತĶನ; ಹಕħ ಗಜಗಲಥ ಹಕħ; ತನ ಹಂದನ ದನ ಸಂಜಯಲŃ ಹಡದದĸ! ಮರಗಳ ಪಕಳರದ ಮರಗಳ;
ಆ ಗಡನಲŃದ್ದವ! ಗಂಗನ ಮೇಸಕħ ಮಕಸಕ್ಷಿಗಳಗ ಪಕ್ಷಿಶಶಶವಗಳ ನಲದ ಮೇಲ ನಶĬಲವಗ ಬದĸವ!

ಗಂಗ ನಡಗತĶ ನಂತದ್ದನ. ವಸವನ ಮನಸತಗ ವಷಯವಲ್ಲ ವಶದವಗ, ಅವನ ಕೇಪ ಮೇರ ಮೇರತ. ಬೇಲರವನನĺ
ಮಟıಬರದಂದ ಗತĶದ್ದರೂ ಒನಕಯಂದ ಹಟı ಕಟıವಂತ ಗಂಗನ ಮೈಗ ಗದĸ, ತನĺ ಜೇಬನಲŃದ್ದ ಹಕħಯನĺ ತಗದ
ಅವನ ಹಟıಗ ರಪĻಂದ ಹಡದ ಮನಯ ಕಡಗ ಅಳತĶ ಹೇದನ.

ದರಯಲŃ ಬೇಲರವನನĺ ಮಟıದ್ದಕħ ಪŁಯಶĬತĶರೂಪವಗ ಹಟıಗ ಹೇಗ ಸಗಣಯನĺ ಮಟı, ಹತĶಲಕಡಯ ಬಗಲನಂದ
ಮನಯನĺ ಪŁವೇಶಸದನ. ಅಡಗ ಮನಯಲŃ ತಂದಯ ಕŁೇಧಧŅನಯೂ ಗದĸಗಳ ಸದĸ ಚಕħಮĿನ ಆತಥನದವ
ಕೇಳಸದವ.
ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ದಬಥರ
ವಸ ಬಳಗĩ ಅಡಗ ಮನಯಂದ ಜಗಲಗ ನಗĩ ಬಂದವನ ಸŅಲĻ ಸವಧನವಗ ನೇಡದ್ದರ, ತನĺ ತಂದಯಡನ
ಮತಡತĶದ್ದರ ಅಗŁಹರದ ಜೇಯಸರ ವಂಕಪĻಯŀನವರ, ಕಳಕನರ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ, ಹಳಪೈಕದ ತಮĿ ಎಂಬದ
ಗತĶಗತĶತĶ. ಅವರವರ ಅವರವರ ಮನಕħ ತಗವ ಸķನಗಳಲŃ ಕಳತದ್ದರ. ಪŁತಯಬĽರ ವೇಷವ ಅವರವರ ಸಂಸ್ಕೃತ
ಸಂಪತĶಗಳಗ ಸಕ್ಷಿಯಗತĶ.

ತಳńಗ ಉದ್ದವಗದĸ, ಎಡಗಣĵ ಹಕತ ಕರಡಗದ್ದ ವಂಕಪĻಯŀನವರ ಗೇಡಯ ಪಕħದಲŃಟıದ್ದ ಅಗಲವದ ಒಂದ
ಮಣಯ ಮೇಲ ಪದĿಸನ ಹಕ ಕಳತದ್ದರ. ಏಕಂದರ, ಶದŁರ ಮನಯ ಜಮಖನ ಮದಲದ ವಸěದಗಳನĺ
ಮಟıವದ ಸಂಪŁದಯ ಬŁಹĿಣರಾಗದ್ದ ಅವರ ಮಡಗ ಮೈಲಗ ಎಂದ ಅವರ ಮತವಗತĶ. ಅವರ ಅಂಗ ಮದಲದ
ನವೇನ ವಸನಗಳನĺ ತಟıರಲಲ್ಲ. ಆಷೇಥಯವಗ ಬಂದದ್ದ ಮೈ ಚಮಥವೇ ಅವರಗ ವಸನವಗತĶ. ಆದರ ಗೌರವಥಥವಗ
ಒಂದ ಬಳಯ ಬಟıಯನĺ ಹದದದ್ದರ; ಮಳಕಲನವರಗ ಕಚĬಹಕದ್ದರ. ಅವರ ಉಡಗಯಲ್ಲವ ಶಭŁವಲ್ಲದದ್ದರೂ
ಧೌತವಗತĶ. ಸŅಲĻ ಚನĺಗ ನೇಡದ್ದರ ಸಂಟದಲŃ ನಶŀದ ಡಬĽಯನĺ ಸಕħಸದĸರ ಎಂಬದ ಗತĶಗತĶತĶ. ಅವರ
ಉದŀೇಗಗಳಲŃ ಮಖŀವದದಂದರ ದೇವರ ಪಜ, ನಮತĶ ನೇಡವದ, ಭವಷŀತĶ ಹೇಳವದ, ಜತಕ ಬರಯವದ
ಮತĶ ನೇಡವದ, ಲಗĺಕħ ಮಹತಥ ಇಟıಕಡವದ, ಶದŁರ ಭೂತದಗಳಗ ರಕĶದ ಬಲಕಡವ ಮದಲ ಹಣĵ
ಕಯ ಮಡವದ, ಮಂತŁದಂದ ದವŅಗಳನĺ ಬಡಸವದ ಮತĶ ಹಡಸವದ. ಇತŀದ. ಆದಕರಣ ಹಳńಯವರಗಲ್ಲ
ಅವರನĺ ಕಂಡರ ಭಯ, ಭಕĶ.

ಜಗಲಯ ತಣಯಲŃ ಹಸದ್ದ ಮಲನವದ ಜಮಖನದ ಮೇಲ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಅಭಮಖವಗ ಕಳತದ್ದ ವŀಕĶ
ಕಳಕನರ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ. ಅವರ ತಮĿ ವಯಸತಗಂತಲ ಹಚĬಗ ಮದಕರಾಗದ್ದರ. ಒಂದ ಅಂಗ ಹಕ.
ಮಳಕಲನವರಗ ಅಡijಪಂಚ ಸತĶದ್ದರ. ಬಟıಯಗಯದ ಎಷı ವಷಥಗಳಗದ್ದವೇ ಏನೇ! ಅಂಗಗ ಮೇಲನ
ಗಂಡಗಳರಲಲ್ಲ; ಇದ್ದ ಕಳಗಣವಗಳನĺ ಹಕರಲಲ್ಲ. ಷಟಥ ಅವರ ಭಗಕħ ಮಲದ ಕಂಬಗತĶ. ಆದ್ದರಂದ ಬಳಯ
ಕದಲ ತಂಬದ್ದ ಅವರ ಎದಯೂ ಸಕħಸಕħಗದ್ದ ಹಟıಯೂ ಕನಕರ ಹಟıಸವಂತ ಕಣಸತĶದĸವ. ಒಂದರಡ ದನಗಳ
ಹಂದ ಕ್ಷಿರ ಮಡಸಕಂಡದ್ದ ಅವರ ಮಖದ ಮೇಲ ಮದತನದ ತರಗಳ ಒಂದರ ಮೇಲಂದಗ, ಒಂದರ ಹಂದಂದಗ
ಅಪĻಳಸದ್ದವ. ಹಲŃಲ್ಲದ ಬೇಡಬಯಯ ದಸಯಂದ ಕನĺಗಳ ಕಣವಯಗದ್ದವ, ಅರವತĶ ಎಪĻತĶ ಬೇಸಗಗಳ ಬಸಲನಲŃ
ಸಟı ಸಟı ಕಪĻಗದ್ದ ಅವರ ಮಖಚಮಥದ ಹಂದ ಗಲ್ಲ ಕನĺ ಮತĶ ತಲಯ ಎಲಬಗಳ ನರಗಳ ಚಚಕಂಡದ್ದವ.
ನಣĵಗ ಬೇಡಗದĸ, ಮಧŀ ಬಳಯ ಕದಲ ವರಳವಗ ಬಳದದ್ದ ತಲಗ ಒಂದ ಕಂಪ ವಸě ಸತĶದ್ದರ. ಅವರ ಮತಡದರ
ಹಸಳಯ ತದಲ ಧŅನಯಲŃ ಇ ಕರ ಪŁಧನŀವ ಕಂಡಬರತĶತĶ.

ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಕನರಗ ಹಚĬಕಡಮ ಒಂದ ಮೈಲ ದರವದ್ದ ಕಳಕನರನಲŃ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಗದĸ ತೇಟಗಳನĺ
ಗಡ ಗತĶಗಗ ಮಡಕಂಡ ಒಕħಲಗದ್ದರ. ಅವರಗ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ತಂದ ತತ ಎಲ್ಲರೂ ಪರಚತರಾಗದ್ದರ. ಒಕħಲತನದಲŃ
ಮದಲ ನಮĿದಯಗದ್ದವರ ಹಣĵಗಳಗಗ ತರವನĺ ತತĶ ತತĶ ಈಚಗ ಬಹಳ ದರದŁವಸķಗ ಇಳದದ್ದರ. ಅವರ
ಗŁಹಚರಕħ ತಕħಂತ ಮವರ ಹಂಡರೂ ಸತĶ ನಲħನೇ ಹಂಡತಯೂ ರೇಗದಂದ ನರಳತĶದ್ದಳ. ಅವರ ದŅತೇಯ ಪತĺಯಲŃ
ಹಟıದ್ದ ಓಬಯŀನಂಬ ಮಗನಗ ಇಪĻತęದ ವಷಥವಗತĶ. ತೃತೇಯ ಪತĺಗ ಏಳಂಟ ವರಷದ ಹಡಗಯಬĽಳದ್ದಳ.

ಓಬಯŀನಗ ವಯಸತ ಇಪĻತęದಗದ್ದರೂ ಇನĺ ವವಹವಗರಲಲ್ಲ. ಆದಕರಣವಗ ತಂದ ಮಕħಳಗ ಇತರ


ವŀಜಂತರಗಳಂದ ಮನಸĶಪವಂಟಗ ಓಬಯŀನ ತನ ಬೇರ ಸಂಸರ ಹಡತĶೇನಂದ ಹದರಸತĶದ್ದನ.
ವಹರವಗದದĸದಕħ ಕರಣ, ತರ ಕಡಲ ಹಣವರಲಲ್ಲ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಲŃ ಆಗಲೇ ಸವರ ರೂಪಯ ಸಲವದĸದರಂದ
ಅವರ ಇನĺ ಮಂದ ಒಂದ ಕಸನĺ ಕಡವದಲ್ಲವಂದ ಹಟ ಹಡದ್ದರ. ಅದಕħಗಯೇ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಆ ದನ ಬಳಗĩ
ಕನರಗ ಬಂದದ್ದರ. ಆ ಮದಕನಗ ಜೇವನವಲ್ಲ ನರಕಯತನಯಂತ ಇದĸತ ಎಂಬದನĺ ಆತನನĺ ಕಂಡಡನ
ಹೇಳಬಹದಗತĶ.

ಕಳಗ ದರದಲŃ ಕರಜಗಲಯ ಕಸರಹಲಗಯ ಮೇಲ, ತನĺ ಕಂಬಳ ಹಕಕಂಡ ಅದರ ಮೇಲ ಕತದ್ದ ಮರನಯವನ
ಹಳಪೈಕದ ತಮĿ. ಅವನ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಒಕħಲ. ಆದರ ಕಲಕಸಬ ಬಗನಕಟı ಕಳń ಇಳಸವದ. ಕಳńನ ಮಹಮಯಂದಲ
ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಅಚĬಮಚĬಗದ್ದನ. ಅವನ ಜೇವನವ ಸರಾಗವಗತĶಂಬದ ಅವನ ಮೈಕಟıನಂದ ಸĻಷıವಗತĶತĶ.
ಹತĶರ ತೇಪ ಹಕದ್ದ ಹರಕ ಅಂಗಯಂದನĺ ತಟı ಕಸ ಕಟıದ್ದನ. ಹರದ ಕಟಕಯಗದ್ದ ಅವನ ಅಂಗಯ ಬಲತೇಳನಲŃ
ಕರಯ ಹಗĩದಂದ ಸತĶದ್ದ ಒಂದ ತಯತ ಕಣತĶತĶ. ಕದರಕಂಡದ್ದ ಅವನ ಮಡಯಲŃ ಒಂದ ಹಸ ಮಲŃಗ ಹವನ
ಗಂಡಯತĶ! ಅವನ ಸತĶಕಂಡದ್ದ ಕಳ ಪಂಚ ಎಷı ಮೇಟಗತĶಂದರ ಕಪೇನ ಪŁಂಪಚವ ಗತĶಗತĶತĶ. ಹಂದ ಒಂದ
ಸರ ಬಗನಯ ಮರದಮದ ಕಳಗ ಬದĸ ಅವನ ಮೇಲತಟ ಹರದಹೇಗದĸದ ಅಲŃದ್ದ ಕಲಯಂದ ಗತĶಗತĶತĶ. ಅಡಕ
ಚಪĻರದ ಕಂಡಗಳಲŃ ತರಬರತĶದ್ದ ಬಸಲ ಕೇಲಗಳ ಅವನ ಮೈಮೇಲ ಸತĶಲ ಬಲ ಬಲಯಗ ಬದĸದĸವ. ”
ಕತŅಲ” ನ ಕಲಬಡದಲŃ ಮಲಗ, ಅವನ ತನĺ ನೇವ ದಂತಲ್ಲ ಒಂದ ಅಂಗಲ ಉದ್ದದ ತನĺ ಬಲದಂದ ಹಷಥಪŁದಶಥನ
ಮಡತĶತĶ.

ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ತಮĿ ಬೇರವನ ಪಕħದಲŃ ಲಕħಪತŁಗಳ ನಡವ ಮಂಡಸ ಎಲ್ಲರಡನಯೂ ಸಂಭಷಣ ನಡಸತĶದ್ದರ.
ಎಲ್ಲರೂ ಗಟıಯಗ ಮತಡತĶದ್ದರ. ಅದಕħ ಕರಣ ಸಹಕರರ ಎರಡ ಕವಗಳಲŃಯೂ ಕಣತĶದ್ದ ಹತĶಯ ಮದĸಗಳ!
ಅವರ ಕವಗಳರಡ ಸೇರ ಸೇರ ಮಂದವಗದĸವ. ಆದ್ದರಂದ ಸದ ಮದĸನಣĵ ಹಕ, ಹತĶ ಇಡತĶದĸದ ಅವರ ದೈನಂದನ
ಕಯಥಕŁಮವಗ ಹೇಗತĶ.

ತಲಬಗ ಲಕħದ ಪಸĶಕದ ಕಡಗೇ ನೇಡತĶದ್ದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ತಲಯತĶ ಅಣĵಯŀಗೌಡರನĺ ಕರತ ತವ ಹಂದಯೇ
ಹೇಳದĸದನĺ ಮತĶ ಸಮಥಥಸವ ಧŅನಯಂದ” ಇಲŃ ನೇಡ, ಬಡij ಕಡ ಸವರದ ಇನĺರ ಮಕħಲ ಮರ ವೇಸ
ಬೇಳ ಆರ ಪೈ ಆಗĶದ ಬಕ” ಎಂದ ಪಸĶಕವನĺ ಅವಲೇಕನಕħಗ ಸŅಲĻ ಮಂದ ಚಚದರ.

ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಲಕħವನĺ ಅವಲೇಕಸಲ ಸŅಲĻವ ಕತಹಲ ತೇರದ, ತಂಬಲ ತಂಬದ್ದ ಬಯನĺ ಎತĶ ” ಹೌದ,
ಣಣೇಣ ಅಳń ಅಂಟೇಣ?” ಎಂದರ.

ಸಹಕರರ ಪಸĶಕವನĺ ಇನĺ ಸŅಲĻ ಮಂದಕħ ಸರಸ” ನೇಡ, ನೇನೇ ನೇಡ!”ಎಂದರ.

ಅಣĵಯŀಗೌಡರಗ ಓದಬರಹ ಲೇಶಮತŁವ ಬರತĶರಲಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅಥಥವಲ್ಲದ ಅನೇಕ ಇತರ ಕಮಥಕŁಯಗಳನĺ


ಮಡವಂತ, ಮಂದ ಬಗ ಪಸĶಕವನĺ ನೇಡ. ಮದಲ ಹೇಳದದನĺೇ ಮತĶ ಉಚĬರಸದರ.

“ನನĺಂದ ಇನĺಂದ ಕಸ ಕಡೇಕ ಆಗೇದಲ್ಲ. ಕಟı ಬಕೇನೇ ತೇರಸದರ ಸಕಗದ” ಎಂದರ. ಸಹಕರರ.

“ಏಣ ಮಡೇಡ ಹೇಳ. ಅವಣಗಂಡ ಲಗĵ ಮಡĽೇಕೇ ಬೇಡೇ.ಣಮĿ ಸಳ ಣಣೇಣ ಣಂಗದಳń. ಣಣಂಡ
ಯಳೇ ಸಟŁ ಅವಣಡijಣಲ್ಲ ಟೇಸೇಥಕ” ಎಂದ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಎದĸ ಹೇಗ ಅಂಗಳದ ಒಂದ ಮಲಯಲŃ ಬತĶದ
ಹಟı ತಂಬಟıದ್ದ ಒಂದ ಡಬĽಕħ ಬಯತಂಬದ್ದ ತಂಬಲವನĺ ಉಗಳ ಹಂದಕħ ಬಂದ ಕತರ.

“ನೇ ಲಗĺ ಮಡೇದ ಬŀಡ ಅಂತ ಹೇಳದನೇ ನನ? ನನĺಂದ ಒಂದ ಕಸ ಕೇಳಬೇಡ. ಈ ವಷಥದ ಗತĶಗೇನ ಪರಾ
ಕಟıಲ್ಲ ನೇನ” ಎಂದ ಕಠನವಗ ನಡದ ಸಹಕರರ ವಂಕಪĻಯŀನವರ ಕಡಗ ತರಗ” ನೇವ ಹೇಳ ಜೇಯಸರ,
ಯಮಥನ ಹಳಗĽೇಕ. ಹೇಂಗ ಸಲ ಕಡĶ ಹೇದರ?” ಎಂದರ.

ಜೇಯಸರ ಅಣĵಯŀಗೌಡರನĺ ಕರತ “ಹೌದ ಕಣೇ, ಅಣĵಯŀ, ನನಗಷı ವಯಸತಗದ. ಇನĺ


ಗತĶಗವದಲ್ಲವೇನೇ? ಸಲ ಮಡತĶಲೇ ಇದĸಬಟıರ ಬಳಯತĶಲೇ ಹೇಗತĶದ. ಅದನĺ ಯವಗ ತೇರಸವದ?
ಋಣ ಎಂಬದ ಕತĶಗಗ ಕಲŃಗಂಡ ಕಟıಕಂಡ ಹಗ. ” ಸಲವನ ಕಂಬಗ ಹಲೇಗರಂಡಂತ, ಸಲಗನ ಬಂದ
ಎಳವಗ ಕಬĽದಯ ಕೇಲ ಮರದಂತ ಸವಥĤ” ಎಂದ ಮದಲಗ ಸಣĵ ಉಪನŀಸ ಮಡದರ. ಜೇಯಸರಗ
ಸಹಕರರಲŃ ಐನರರ ಮೇಲಯೇ ಸಲವಗತĶ.

“ಹೌದ ಸŅಮ, ನೇವೇನೇ ಹೇಳĶೇರ. ಈಗ ಕಲŃಗಂಡ ಕಟıಕಂಡಗದಯಲ್ಲ. ಏನ ಮಡೇದ? ಹಡಗನಗ ನನಗ


ದನನ ಜಟಪಟ. ವಯಸತ ಇಪĻತęದಗ ಹಯĶ. ಮದವ ಮಡದದŁ ಮನ ಬಟı ಹೇಗĶೇನ ಅಂತನ. ಮನĺ ಸೇತಮನ
ಸಂಗಪĻಗೌಡŁ ಹತŁ ಹೇಗ, ನಂಗತĶೇ ಇಲ್ಲ. ಸಲ ಕೇಳದನಂತ. ಅವರ ನಮĿ ಗೌಡರಗ ನನಗ ಮದಲೇ ಸರಯಲ್ಲ. ನನĺ
ಹತŁಕħ ಬರ‌್ಬೇಡ ಅಂದŁಂತ.” ಎಂದ ಅಣĵಯŀ ಗೌಡರ ಜೇಯಸರಗ ಹೇಳ ಮಗಸವಷıರಲŃಯೇ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ
ರೇಗ;

“ಹೇಗ, ಅವನಗ ಹೇಳ, ಸಂಗಪĻಗೌಡŁ ಹತŁನ ಸಲ ಕೇಳ ಅಂತ. ನನĺಂದ ಒಂದ ಕಸ ಹಟıೇದಲ್ಲ.” ಎಂದ
ಜೇಯಸರ ಕಡ ತರಗ, ಸಂಮಧನ ಧŅನಯಂದ ” ನೇವೇನ ಬಂದದĸ, ಜೇಯಸರ?” ಎಂದರ.

“ಚಂದŁಮೌಳೇಶŅರನ ಪŁಸದ ಕಟı ಹೇಗೇಣ ಎಂದ ಬಂದ”ಎಂದ ಹೇಳತĶ ಜೇಯಸರ ಪಕħದಲŃಟıಕಂಡದ್ದ ಒಂದ
ಗಂಟನಂದ ಹವ ಕಂಕಮ ತಂಬದ್ದ ತಂಗನಕಯಯ ಹೇಳನĺ ತಗದ ಸಹಕರರ ಮಂದಟıರ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ
ಅದನĺ ಭಕĶಯಂದ ಸŅೇಕರಸ ಕಂಕಮವನĺ ಹಣಗ‌ಟı.ಹವನĺ ಹಣಗ ಮಟıಸಕಂಡ ಕವಯ ಮೇಲ ಸಂದಯಲŃ
ಸಕħಸದರ.

ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಚಂತಕŁಂತರಾಗ ಅಂಗಳದ ಮಧŀಯದ್ದ ತಳಸಯ ಕಲ್ಲನĺೇ ನೇಡತĶದ್ದರ. ಮನಯಲŃ ರೇಗಗŁಸĶಳಗ


ಬದĸಕಂಡದ್ದ ಹಂಡತಯ ಚಕŁವ ಮನಬಟı ಹೇಗತĶೇನಂದ ಕŁರನಗದ್ದ ಮಗನ ಚತŁವ ಏನ ಅರಯದ ಮಗಳ
ಚತŁವ ಮನಸತಗ ಬಂದ, ಮದಕನಗ ತನĺ ಮೇಲ ತನಗೇ ಕನಕರ ಹಟı, ಕಣĵಗಳಂದ ನೇರ ಹರದ ಸಕħಗನĺಗಳ ಮೇಲ
ಉರಳದವ. ಆದರ ಅಂಗಳದಲŃದ್ದ ಕಲŃದೇವರ ಮತŁ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗಂತಲ ಕಲŃಗ ಕಳತತĶ!

ಇಷıರಲŃ ಅಡಗ ಮನಯಳಗ ಆಗತĶದ್ದ ವಗŀದĹದ ಸದĸ ಜಗಲಗ ಕೇಳಸತ. ಮನಸತನಲŃ ರೇಗದರೂ ಗೌಡರ ಜೇಯಸರ
ಮಂದಯೂ ಇತರರ ಎದರೂ ತಮĿ ಗೃಹಕೃತŀದ ಕೇಟಲಗಳನĺ ಪŁದಶಥಸಲ ಇಷıಪಡದ ಸಮĿನ ಕಳತರ.

“ಚಂದŁಯŀ,ಆ ಸತŀನರಾಯಣ ವŁತಕħ ಇಪĻತĶ. ರೂಪಯ ಖಚಥಗದ. ಅದನĺ ಕಟıದ್ದರ ಆಗತĶತĶ.” ಜೇಯಸರ ವಣ
ಯವದೇ ಒಂದ ಮಹಬದĸವದವನĺ ಬೇಧಸವಂತತĶ. ರೂಪಯ ಕಡವದರಂದ ಸಹಕರರಗ ಅಪರ
ಶŁೇಯಸತ ಲಭಸತĶದ ಎನĺವಂತತĶ.

ಗೌಡರ ಒಂದ ಸರ ಕಮĿ, ಗಂಟಲ ಸರಮಡಕಂಡ” ಅವತĶ ಮವತĶ ಕಟıದĸನಲŃ. ಅದರಲŃೇ ಮರಕಂಡಬಡ.
ನಮĿ ಲಖĨಕħ ಹತĶ ರೂಪಯ ಮತŁ ಖಚಥ ಬರದಕಳĶೇನ” ಎಂದ ಜೇಯಸರ ಕಡ ಪŁಶĺಪವಥಕವಗ ನೇಡದರ.

ಜೇಯಸರ ಬಹಳ ಗಂಭೇಯಥದಂದಲ ಧಮಥಕತಯಂದಲ” ದೇವರ ಲಖĨವನĺ ನನĺ ಲಖĨಕħ ಯಕ ಸೇರಸವದ?


ಹಗ ಮಡವದರಲŃ ನನಗ ಅನಷıವದ. ಖತ ಬೇರ ಬೇರಯಗದ್ದರ ವಸ.” ಎಂದ ಕಣĵ ಮಚĬತರದರ.

ಗೌಡರ ಜೇಯಸರಗಂತಲ ಹದನೈದ ಇಪĻತĶ ವಷಥಗಳ ಹಚĬ ವಯಸತನವರಾಗದ್ದರೂ, ಬŁಹĿಣನ ಶದŁನನĺ


ಬಹವಚನದಲŃ ಮತಡಸವದ ಶಪಕħ ಸಮನವಂದ, ಏಕವಚನದಲŃ ಮತಡಸವದ ಅನಗŁಹಕħ ಸಮನವಂದ
ಭವಸ ವೇದಮತಥಗಳಲ್ಲ ಮ ರಾ Ħಗಳನĺ ” ಅವನ” “ನೇನ” ಎಂದೇ ಸಂಬೇಧಸತĶದĸದ ಆ ನಡನ ವಡಕಯಗತĶ.

ಅಷıರಲŃ, ತಮĿನ ಕಲಬಳ ಮಲಗಸತĶದ್ದ ಕತŅಲನ ಹತĶಲ ಕಡಯ ಬಗಲಲŃದ ಸŅಜತ ಸŅರವನĺ ಆಲಸ ಅಲŃಗ
ನಗĩತ. ಗೌಡರ ಸŅಲĻ ಆಲೇಚಸ, ಬೇರವನಂದ ಇಪĻತĶ ರೂಪಯಗಳನĺ ಎಣಸ ತಗದ, ಜೇಯಸರ ಮಂದಟıರ.
ಜೇಯಸರ ಅದನĺ ಎತĶ ಸರಗನ ತದಯಲŃ ಕಟıತĶದĸಗ ಹತĶಲಕಡ ಶನಕಸಮರದ ಕೇಲಹಲವ ಭಯಂಕರವಗ
ಕೇಳಸತ.

ಗೌಡರ ತಮĿನ ಕಡಗ ತರಗ “ತಮĿ, ತಮĿ! ಅಲŃೇಡೇ” ಎಂದರ. ತಮĿನ ಮನಯ ಹರಗಡಯಂದ ಹತĶಲ ಕಡಗ,
ಒಡŀಣದಲŃದ್ದ ಬಗನ ಕತĶ ಗಣ ಗಣ ಸದĸ ಮಡವಂತ ಓಡದನ.

ಜೇಯಸರ ಹೇಗಲೇಸಗ ಮೇಲದ್ದರ. ಗೌಡರೂ ಅವರನĺ ಬೇಳħಳńಲ ಎದĸ ನಂತ ಕರಜಗಲಗ ಇಳದರ. ಎದĸ
ನಂತಡನಯ ಅವರ ಹದĸಕಂಡದ್ದ ಕಂಪ ಬಣĵದ ಶಲ ಕಳಚ ಕಳಗ ಬದĸ, ದೃಢಕಯವಗ ಕದಲ ತಂಬದ್ದ ಅವರ
ಎದ ಗೇಚರಸತ. ಒಡನಯ ಮತĶ ಶಲನĺತĶ ಹದĸಕಂಡರ.
ಬಗಲ ದಟವದರಳಗ ಜೇಯಸರ” ನಮĿ ಹಡಗನಗ ಒಂದ ತಯತ ಬೇಕಂದ ಹೇಳದĸರ” ಎಂದರ.

“ಹೌದ ಬೇಕತĶ” ಎಂದ ಗೌಡರ ಜೇಯಸರಡನ ಹಬĽಗಲ ಕಡಗ ಹರಟರ.

“ಹೇದ ವಷಥ ಒಂದ ಕಟıದĸ..”

“ಏನ ಮಡೇದ ಹೇಳ. ನಮĿ ಹವಯŀ ಹೇದ ರಜದಲŃ ಬಂದವನ ಏನೇನೇ ಬೇಧಸ ಹೇಗದ್ದ. ಅವನ ಮತ
ಕೇಳ ತಯತ ಕತĶ ಬಸಡ ಬಟıದĸನ”.

“ನನ ಹೇಳದĸ ನನಗ ಮದಲೇ, ಈಗನ ವದŀಭŀಸ ಹಡಗರನĺ ಹಳಮಡಬಡತĶದ ಎಂದ! ದೇವರ ದಂಡರ ಭಕĶ
ಗಕĶ ಎಲ್ಲ ನನಥಮ! ಜತಗ ನರಾರ ಹವŀಸಗಳನĺ ಬೇರ ಕಲತಬಡತĶರ. ನನĺ ಮನ ಜಮೇನ ಉಳಯಬೇಕದರ ಅವರ
ಓದ ನಲŃಸ, ಮದವ ಗದವಮಡ ಕಲಸಕħ ಹಚĬ. ಸಂಸರ ತಲಗ ತಗದರ ಆಗ ಬದĸ ಬರತĶದ.”

“ಹಂಗ ಮಡೇದ ಸೈ ಅಂತ ಕಣĶದ- ಈಗ ನೇಡ; ಆ ಹವಯŀ, ಅವನ ದಸಯಂದ ರಾಮಯŀ, ಇಬĽರೂ ಸೇರ ದಯŀ
ದŀವರ ಭೂತ ಗೇತ ಜಕಣ ಗಕಣ ಒಂದ ಬŀದ ಅಂತ ಬೇದತೇಕ ಸರ ಮಡದĸರ. ಆ ಹವಯŀನಂತ ಅದಂತಂತದ-
ಬಗವದĩೇತಯಂತ ಉಪĺಷತĶಂತ- ಓದ ತಲ ಕಡಸಕಳńತĶದĸನ. ಮನಗ ಬಂದವನ ಒಂದ ಆಳ ಕಳನ ಕಲಸ ಕಡ
ನೇಡೇದಲ್ಲ. ಉಪĻರಗ ಮೇಲ ಓದತĶ ಕಳತಬಡĶನ.”

“ಹೌದ, ದಡದ ಹಕವವರ ಒಬĽರದ್ದರ ಮತĶೇನ ಮಡತĶನ? ಅವನ ಪಲ ಅವನಗ ಕಟı ಬೇರ ಹಕ! ಆಗಲ್ಲ
ಸರಹೇಗತĶದ. ಈ ಶದŁ ಮಕħಳಗಲ್ಲ ಉಪನಷತĶ ಭಗವದĩೇತ ಗಂಧವದರೂ ಗತĶಗತĶದಯ? ನಮಗೇ
ಗತĶಗವದಲ್ಲ.”

ಗೌಡರ ನಗತĶ “ನಮಗ ಗತĶಗದ ಏನ?” ಎಂದರ.

“ಹಗಲ್ಲ, ಚಂದŁಯŀ, ನನಗ ಗತĶಲ್ಲ. ಎಂತಂಥ ಆಚಯಥರೇ ಅವಗಳಗ ವŀಖŀನ ಬರಯಲ ತಣಕಬಟıದĸರ. ಅವರಲŃಯೇ
ಏಕಮತವಲ್ಲ..ಈ ಶದŁಮಕħಳಗಲ್ಲ ಗತĶಗತĶದಯೇ. ಅದನĺಲ್ಲ ಓದ ಮನ ಹಳಮಡ ಕಳńತĶರ; ಅಷı!..”

“ನನ ಅವರನĺ ಈ ಸರ ಓದ ಬಡಸ ಮನ ಕಲಸಕħ ಹಕಬೇಕಂತ ಮಡದĸೇನ” ಎಂದ ಗೌಡರ ನಶĬತವಣಯಂದ ಸŅಲĻ
ರಾಗವಗ ಹೇಳದರ.

“ಹಗ ಮಡದರ ನನĺ ಮನ ಉಳಯತĶದ ನೇಡ. ದೇವರ ಕೇಪಕħದರ ಪತŁರಾಗಬಹದ ಏಕಂದರ, ಅವನ
ದಯಸಗರ, “೦.೦” ಕರಣಶಲ. ಆದರ ಈ ಭೂತ ದವŅಗಳ ಸಟıಗ ಬದ್ದರ ಉಳಗತಯಲ್ಲ.ತಳದವನಗ ನನಗ ನನೇನ
ಹೇಳವದ?”

“ಅಯŀೇ, ಉಂಟ ಸŅಮ? ನೇವಲ್ಲದ ಮತŀರ ಹೇಳೇರ ನಮಗ.” ಜೇಯಸರ ಹಡದ. ಮಟıನ ಸದĸ ಮಡತĶ,ಕಡ
ಸಡ ಕಂಡ ಹರಟಹೇದರ. ಗೌಡರ ಹಂತರಗ ಜಗಲಗ ಬಂದರ. ತಮĿನ ಕಚĬ ಹಡದ ಅಸಹŀವಗದ್ದ
ನಯಮರಯಂದನĺ ಅದರ ಕತĶಗಯ ಚಮಥವನĺ ಬರಳ ತದಯಂದತĶ ಎತĶ, ಹಡದ ನಂತದ್ದನ. ಆ ಮರಯ ತಯ
ರೂಬ ಅವನ ಬಳ ನಂತ ತನĺ ಕಂದನನĺೇ ಎವಯಕħದ ನೇಡತĶತĶ.

ಗೌಡರ “ಥ, ಅದನĺೇಕ ಇಲŃಗ ತಂದŀೇ ಅತĶಲಗ ತಗಂಡ ಹೇಗ ಬಸಡ” ಎಂದರ.

“ಹಳ ಕೇಳ, ಕಣĵ ಕಕħ ತಗದೇಬಟıದ” ಎಂದ ತಮĿನ ನತĶರ ಸೇರತĶದ್ದ ಮರಯ ಕಣĵನĺ ಪರೇಕ್ಷಿಸದನ. ಗೌಡರ
ಮತĶ” ಹಳಗ ಹೇಗಲ.ಅತĶಲಗ ಬಸಡೇ ಅಂದರ!” ಎಂದ ಗದರಸದರ.

“ನನರೂ ತಗಂಡ್ಹಾೇಗ ಸಕħೇಳĶೇನŁಯŀ.”

“ಏನದŁ ಸಯ!”
ತಮĿನ ನಯಮರಯಡನ ಹಬĽಗಲ ದಟ ಹೇದನ. ರೂಬಯೂ ಅವನ ಹಂದಯ ಹೇಯತ.

ಕಲನೇವನಂದ ಏಳಲರದ ಕಂಬಳ ಸತĶಕಂಡ ಮಲಗದ್ದ ಪಟıನ ಎಲ್ಲವನĺ ಆಲಸತĶದ್ದನ. ನಯಮರಗಗದ್ದ


ದಃಸķತಯನĺ ಅದನĺ ತಮĿನ ಕಂಡಯŀತĶದĸದನĺ ಅವನ ಸಹಸಲರದ ಮಲ್ಲನ ಎದĸ ಕಂಟತĶ ಹಬĽಗಲನĺ ದಟ
ತಮĿನನĺ ಕಗದನ;

“ವಸಯŀ ಬಯĶರೇ! ಅವರದĸ ಆ ಮರ.”

“ಗೌಡŁ ಹೇಳದŁ, ಅದಕħೇ ತಗಂಡ್ಹಾೇಗĶದĸೇನ” ಎಂದ ಹೇಳದ ತಮĿನ ಮರಯನĺ ಕಳಕħ ಬಟıನ. ಏಕಂದರ ವಸ
ಸಮĿನ ಬಡವವನಲ್ಲವಂದ ಅವನಗ ಗತĶತĶ. ರೂಬ ಮರಯನĺ ನಕħತಡಗತ.

ಪಟı ಕಂಟತĶದĸದನĺ ಕಂಡ ತಮĿ “ಅದŁೇನŁೇ ನಮĿ ಕಲ?”ಎಂದನ.

“ಮಳń ಚಚĶ” ಎಂದ ಪಟıನ ಅಂಗಲ ತೇರಸದನ. ಕಲಕೇತಕಂಡ ನಡವ ಮಳń ಕರŁಗ ಕಣತĶತĶ. ತಮĿನ
ಒಂದ ದಡಲಗಡದ ಮಳń ತಂದ, ಕಲನಲŃದĸ ಮಳńನĺ ಬಡಸ ತಗದನ. ಮಳńನಡನ ಸŅಲĻ ಕೇವ ಬಂದ ಪಟıನಗ
ಆಹŃದವಯತ. ತಮĿ ಹರಟಹೇದ ಮೇಲ ಪಟı ನಯಮರಯನĺ ತಳದ ಮದĸ ಮಡಲ ಬವಯಕಟıಗ
ಎತĶಕಂಡ ಹೇದನ.

ಗೌಡರ ಜೇಯಸರನĺ ಬೇಳಕಟı ಬಂದಗ ಅಣĵಯŀ ಗೌಡರ ತಲಮೇಲ ಕೈ ಹತĶಕಂಡ ಚಂತಸತĶ ಕಳತದ್ದರ. ಅವರ
ಎದಯಲŃ ದಃಖ ಕಡಲಡತĶತĶ. ಬಳನ ಬಂಕಯಲŃ ಬಂದ ಬಂದ ಅವರ ಜೇವ ಕಂದಹೇಗತĶ. ಅವರಗ ಮಂದೇನ
ಮಡಬೇಕಂಬದೇ ಹಳಯಲಲ್ಲ. ಸಮಸŀ ಅತ ಜಟಲವಗ ಕಂಡಬಂದಗ” ದೇವರೇ, ನಟಕ ಪರೈಸಲ; ಜೇವನದ ಮೇಲ
ಮರಣದ ಕನಡ ಪರದ ಬೇಳಲ” ಎಂದ ಪŁಥಥಸವದ ಸŅಭವಕ. ಆ ಮದಕನ ಸķತಯೂ ಹಗತĶ.

ಗೌಡರ ಮನಸತನĺ ಹಕħ ನೇಡದ್ದರ ಅವರ ನಡತಯೂ ಅಷıೇನ ಕŁರವಗ ಕಣತĶರಲಲ್ಲ. ಅವರ ಸŅಲĻ ಇಕħಟıನಲŃ
ಸಕħಕಂಡದ್ದರ. ತಮĿ ತಂದ ತತಂದರ ಕಲದಂದಲ ನಂಬಕಯಗ ಒಕħಲತನ ಮಡಕಂಡ ಬಂದದ್ದವನಗ,
ಚಕħಂದನಂದಲ ತಮಗ ಚರಪರಚತನಗದ್ದವನಗ, ಕಷıದಲŃ ಬದĸದ್ದ ಮದಕನಗ ದಡijದ್ದವರ ದಡij ಕಡಲಗವದಲ್ಲ.
ಎಂದ ಹೇಳದದ ಕŁರವಗಯ ಕಣತĶದ. ಆದರ ಗೌಡರ ಹೇಗ ಸಲ ಕಟı ಅನೇಕ ಸವರ ರೂಪಯಗಳನĺ
ಕಳದಕಂಡದ್ದರ. ಅಣĵಯŀಗೌಡರಂದ ಬಡijಯ ಹಣ ಬರವ ಮಗಥವ ಅವರಗ ತೇರದದĸದರಂದ ಇನĺ ಹಚĬ ಸಲ
ಕಡಲ ಹಂಜರದರ. ಗೌಡರ ಮನಸತನಲŃ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ದಃಸķತಗ ಅವರೇ ಕರಣರಲ್ಲದ ತವ ಕರಣರಲ್ಲವಂದ
ಸĻಷıವಗತĶ. ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ನಲħ ಮದವಗಳನĺೇಕ ಮಡಕಳńಬೇಕಗತĶ? ಒಂದಂದ ಹಣĵಗ ಅಷıಂದ
ಹಣವನĺೇಕ ತರ ಕಡಬೇಕಗತĶ.? ಯೌವನದಲŃ ಪಟı ಅತ ಸಖಕħ ವೃದĹಪŀದಲŃ ಪŁಯಶĬತĶವಗ ಕಷıಪಡಬೇಕದದ
ಅವರ ಕಮಥ! ಜತಗ ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರಲŃಗ ಓಬಯŀನ ಹೇಗದ್ದನಂಬದನĺ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಬಯಂದ ಕೇಳದ
ಮೇಲಂತ ಅವರಗ ಮನಸತ ಮರದ ಹೇಗತĶ.

“ಹಂಗದŁ ನನೇನ ಮಡŃ? ಕತĶಗಗ ನೇಣ ಹಕಕಳŃೇ?” ಎಂದರ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ.

“ಏನದರೂ ಮಡ! ಸಲ ಕಡೇಕ ನನĺಂದ ಸಧŀವಲ್ಲ.”

“ಹಂಗದŁ ಬತೇಥನ” ಎಂದ ಮದಕನ ಕೈಮಗದ, ಮೇಲದĸ. ಗೇಡಗ ಒರಗಸಟıದ್ದ ಬತĶದ ದಣĵಯನĺ ಊರಕಂಡ,
ನಸಬಗ ನಡಯತĶ ಹಬĽಗಲ ದಟದನ. ಗೌಡರ ಚನĺಗ ಒಂದ ಸರ ನಶŀ ಹಕಕಂಡ ತಮĿ ಲಕħಪತŁಗಳಲŃ
ಮಗĺರಾದರ.

ಬಸಲ ತಸಮಟıಗ ಬರಸಗಯ ಇತĶ. ದಣĵಯೂರ ಹೇಗತĶದ್ದ ಮದಕನ ಮೇಲ ನಷħರಣಯಂದ ವತಥಸವಂತತĶ.
ಸಮರ ಐದವರ ಐದಮಕħಲ ಅಡ ಎತĶರವಗದ್ದ ಮದಕನ ನರಳ ಒಂದ ಒಂದಕಲ ಅಡಯಗ, ಅದ
ಅವನತĿದ ಶೇಚನೇಯವಸķಯ ಪŁತಬಂಬವಂಬಂತ, ಪದತಲದಲŃ ನಲದ ಮೇಲ ಹರಳ ಹಡಯಲŃ ಮಲ್ಲಗ
ಮಂಬರಯತĶತĶ.

ಮದಕನ ಒಂದ ಸರ ತಲಯತĶ ನೇಡದನ. ಮರದ ಮೇಲ ಕಗಯಂದ ಕ! ಕ! ಎಂದ ಕರಯತĶತĶ. ಮದಕನ
ನಡಸಯĸ ಮತĶ ತಲಬಗ ಮಂದ ಸಗದನ. ಒಂದ ಓತಕŀತ ಬೇಲಯ ಮೇಲ ಕಳತ ” ಹಗಗಬೇಕ! ಹಗಗಬೇಕ!”
ಎಂದ ತಲಯಲŃಡಸ ಹಂಗಸವಂತತĶ.
ಬಂಕದ ಸಂಗರ
ಮತĶಳń ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಸĺನ ಮಗಸ ಬಚĬಲ ಮನಯಂದ ಜಗಲಗ ಬಂದ, ಗೇಡಯ ಮೇಲದ್ದ ದಡij ಗಡಯರದ
ಕಡಗ ನೇಡದರ. ಗಂಟ ಹತĶವರಯಗ ಹತĶ ನಮಷವಗತĶ. ನಗಂದಗಯಂದ ನಮದ ಪಟıಗಯನĺ ತಗದ
ಮಂದಟıಕಂಡ, ಒಂದ ಅಗಲವದ ತಳńನಯ ಮಣಯ ಮೇಲ ಪದĿಸನ ಹಕ ಕತರ. ಅವರ ಎದರಗ ನೇರವಗ
ಅಂಗಳದಲŃ ತಲಸಯ ಪೇಠವ ಕಂಪ ಬಳ ನಮಗಳಂದಲ ವವಧ ವಣಥದ ಪಷĻಗಳಂದಲ ಅಲಂಕೃತವಗತĶ. ಆ
ಕಲಯಲŃ ತಮĿ ಮಗಳ ಸೇತಯ ಕಶಲತಯನĺ ಕಂಡ, ಗೌಡರ ಹೃದಯದಲŃ ದೇವರ ಭಕĶಯಂದಗ, ಅದಕħಂತಲ ಹಚĬಗ
ಮಗಳ ಮೇಲಣ ವತತಲŀವ ಸೇರ ನಲದಡತ.

ಗೌಡರ ದೇಹಕħ ಬಜĮ ಬಂದದ್ದರೂ ಹಟı ಡಳńಗದ್ದರೂ ನೇಡವದಕħ ಲĔಣವಗಯ ಇದĸ, ಯೌವನ ಕಲದಲŃ
ಸļರದŁಪಯಗದ್ದರಂಬದನĺ ಸĻಷıಗಳಸತĶತĶ. ಭಕĶ, ಈಶŅರಾರಾಧನ ಮದಲದ ಧಮಥಕ ಭವಸಧನಗಳಂದಲೇ
ಮತŁ ಸಧŀವಗಬಹದದ ಒಂದ ಓಜಸತ ಅವರ ವŀಕĶತŅದಲŃ ಕಣಸತĶತĶ. ಸಂಟಕħ ಮಳಕಲ ಮಚĬವ ಹಗ ಒಂದ
ಪಣ ಪಂಚಯನĺ ಮತŁ ಉಟıದ್ದ ಅವರ ನಗĺ ವಗŁಹವ ಗಂಭೇರ ಪŁಕೃತಯವರಲŃ ಗೌರವವನĺ, ಲಘ ಪŁಕೃತಯವರಲŃ
ವನೇದವನĺ ಉದŁೇಕಸತĶತĶ. ಹಟı ಎದ ಭಜ ಹಣಗಳ ಮೇಲ ನಮಗಳನĺ ಹಕ ಹಕ, ಬಳಕಕಣದ ಚಮಥಭಗಗಳ
ಬಳńಗಗ ಸŅಭವಕವದ ನಮಗಳೇ ಎಂಬಂತದĸವ. ಹಟı ಹಣಗಳಲŃ ಚಮಥವ ಮಡಕ ಮಡಕಯಗ ಅವರ
ವಯಸತಗ, ಅವರ ಪಡತĶದ್ದ ಸಖಜೇವನಕħ ಸಕ್ಷಿಯಗತĶ. ಅಂತ ಒಟıನಲŃ ಅವರಲŃಯದರೂ ಬŁಹĿಣರಾಗದ್ದರ ”
ಗಡij ವೈದಕ” ರಂಬ ಹಸರಗ ಪತŁರಾಗತĶದ್ದರಂದ ಹೇಳಬಹದಗತĶ.

ಗೌಡರ ಬತĶ ಹಣದ ಮಡದ್ದ ನಮದ ಪಟıಗಯ ಮಚĬಳವನĺ ತರದರ. ನಮದ ಪಟıಗಯೂ ತಲಸಯ ಪೇಠದಂತಯೇ
ಅವರಗ ಪವತŁ ವಸĶವಗತĶ. ಅದ ಬಹಳ ಪರಾತನವದದಂದ ಅದರ ಬಣĵ ಹೇಳತĶತĶ. ನವೇನ ವಚರವದಗಳ ಆ
ಪಟıಗಯಲŃ ಇಣಕ ನೇಡದ್ದರ ಮೃದಹಸŀಹಸತರಾಗ ತರಸħರದಂದ ಅದನĺ ” ಮತಭŁಂತಯ ಮದĸನ ಮನ!” ಎಂದ
ಕರಯತĶದ್ದರ. ಪŁಚೇನ ಸಂಪŁದಯ ಪŁೇಮಗಳ ನೇಡದ್ದರ ಭಕĶಪವಥಕ ಬದĸಯಂದ ಅದನĺ ” ಶಂತಯ ಎಲವನ!”
ಎಂದ ಕರಯತĶದ್ದರ, ಆದರ ನಮದ ಪಟıಗ ಮತŁ ಮೌನಯಗರತĶತĶ.

ಅದರ ಕತĶಲಗವಯಲŃ ಅನೇಕ ವಸĶಗಳ ಬಹಳ ಕಲದಂದಲ ತಪಸತ ಮಡತĶದĸವ; ಕಂಪ ನಮದ ಕರಡಗ; ಬಳ
ನಮದ ಉಂಡಗಳ; ತಳಸೇಮಣಗಳ ಮಲ; ಒಣಗದ ತಲಸಯ ಎಲಗಳ; ಎರಡ ಅಂಗಲ ಚದರವಳń ಒಡಕಲ ಕನĺಡ;
ಕಂಪ ಮತĶ ಬಳಯ ನಮದ ಕಡijಗಳ; ವಭೂತಯ ಹಡ; ನಲħೈದ ಜರಠವದ ಮರಕಸ , ಆರಕಸಗಳ; ಒಂದ
ಬಳńಯ ಸಣĵ ತŁಶಲ; ಇತŀದ. ಪಟıಗಯ ಸಂದಗಳಲŃ ಆಸĶಕರ ಸಮಜದಲŃ ನಸĶಕರೂ ತಮĿ ಅಭಪŁಯಗಳನĺ
ಗೇಪŀವಗಟıಕಂಡ ಜೇವನಯಪನ ಮಡವಂತ, ಕಲವ ಸಣĵ ತಣಸನ ಹಳಗಳ ಗೌಡರ ಕಣĵಗ ಬೇಳದಂತ
ವಸಮಡಕಂಡದĸವ.

ಗೌಡರ ಸವಧನದಂದಲ ಭಕĶಯಂದಲ ತೃಪĶಯಂದಲ ತಮĿ ವಶಲ ಶರೇರಪŁಂತದ ನದಥಷı ಸķನಗಳಲŃ ಕಂಪ
ಬಳಯ ನಮದ ಪತಕಗಳನĺ ಸಂಸķಪಸ, ಬಯಲŃ ದೇವರ ನಮಗಳನĺ ಉಚĬರಸತĶ ಮೇಲದĸ, ಪಕħದಲŃದ್ದ ಬಳńಯ
ತಂಬಗಯನĺ ತಗದಕಂಡ ತಲಸೇ ಪೇಠದ ಬಳಗ ಹೇದರ. ಅಡಕ ಚಪĻರದ ಕಂಡಗಳಂದ ತರಬರತĶದ್ದ
ಬಸಲಕೇಲಗಳಂದ ಅಂಗಣದ ತಂಬ ಪಟıಪಟıಯಗ ಗಂಡಗಂಡಗ ಚತŁವಚತŁವಗ ಬಳಕ ನಳಲಗಳ ರಂಗೇಲ
ಹಕದಂತ ಮನೇಹರವಗತĶ. ಗೌಡರ ಮಹಕಯದ ಮೇಲಯೂ ಆ ರಂಗೇಲ ಬದĸ, ಬಳ ಕಂಪ ನಮಗಳಡನ ಪಂದŀ
ಹಡತĶ. ಬಣĵದ ಚಟıಯಂದ ಅಂಗಳದಲŃ ಹರಾಡತĶ ದೃಶŀಕħ ಮತĶನತ ರಮಣೇಯತಯನĺ ದಯಪಲಸತĶತĶ.
ನಯಗಳ ದರದ ಮಲಗಳನĺ ಹಡದ ಮಲಗದ್ದವ. ಗೌಡರ ದೇವರಾಧನಯಂದರ ಆ ದಷı ದನವರಗ ಅಷıಂದ
ಭೇತ!

ಗೌಡರ ಪೇಠದ ಮೇಲ ಹರವಣದಲŃದ್ದ ಹವಗಳನĺ ದೇವರಗ ಮತĶಷı ಮಡಸತĶ” ಸೇತ” ಎಂದ ಕರದರ. ಹಗ
ಕರಯವದ ಅವರಗ ಪದ್ದತಯಗತĶ.
ಸೇತ ತಳತಳನ ಹಳಯತĶದ್ದ ಬಳńಯ ಪಂಚಪತŁಯಲŃ ಅದಕħಂತಲ ಬಳńಗದ್ದ ಹಲನĺ ತಂಬಕಂಡ, ಅವಗಳರಡನĺ
ಮೇರದ ಮಖ ಪŁಸನĺತಯಂದ, ಸೇರಯ ನರ ಮಮಥರಗೈಯತĶರಲ ಬಳńಯಂತ ಬಳಕ ನಡದ ತಂದಯ ಬಳಗ ಬಂದಳ.
ಹಗ ಬರವದ ಆಕಗ ಪದ್ದತಯಗತĶ. ಆಕಯನĺ ನೇಡ ಗೌಡರಗ ಮಖಸĶತಯೂ ಆತĿಶŃಘನಯೂ ಎರಡ ಒಟıಗ
ಬಂದಂತಯತ. ಆಗತನ ಸĺನಮಡ ಧೌತಂಬರವನĺಟıದ್ದ ಆಕ ಹಸ ಮಳಯಲŃ ಮಂದ ತವರಯ ಹಸ ಮಗĩಯಂತ
ಮದĸಗಯೂ ಮನೇಹರವಗಯೂ ಇದ್ದಳ. ಆಕ ಇನĺ ಯವ ಒಡವಗಳನĺ ಧರಸರಲಲ್ಲ. ತಲಯನĺ
ಬಚಕಂಡರಲಲ್ಲ. ಕತĶಲĩದಲ ಗಂಚಲ ಗಂಚಲಗಯೂ ತರತರಯಗಯೂ ನತಂಬದಚಯವರಗ ಸŅಚĭಂದವಗ
ಪŁವಹಸದĸದ ಆಕ ತಂದಗ ಪಜಯಲŃ ಸಹಯವಗ ಅತĶ ಇತĶ ತರಗತĶದĸಗ ಕಣತĶತĶ. ತರಣಯ
ಬಂಬದಲŃಯೂತೇಜಸŅಗಳಗ ಕಣĵಗಳಲŃಯೂ ಆ ದನ ಏನೇ ಒಂದ ವಧವದ ತೃಪĶ ಸಂತೇಷಗಳ ಹಸ ಕಳ
ಮಳದೇರತĶ.

“ಚನĺಯŀ ಎಲŃ ಹೇದನೇ? ಇವತĶ ಬಳಗನಂದ ನೇಡಲಲ್ಲ” ಎಂದ ಮದಲಗ ಗೌಡರ ಪಜಯ ಮಧŀ ಮಧŀ
ಮತಡತಡಗದರ. ಮನಸತ ಕೈಕಲಬಯಗಳಗ ಪಜವಧನವನĺ ಎಷıೇ ವಷಥಗಳ ಹಂದಯೇ ಚನĺಗ
ಕಲಸಬಟıದ್ದರಂದ, ಈಗ ಅದ ಪಜಗ ಭಂಗತರದ ಬೇರಯಡ ಸಂಚರಸಬಹದಗತĶ.

“ಬಳಗĩ ಕೇವ ತಗಂಡ ಮೇನ ಹಡಯೇಕ ಹೇದ. ಇವತĶ ಕನರ ರಾಮಯŀ ಬವೇರ ಬತಥರಂತ” ಎಂದಳ
ಸೇತ, ಸೇತಗ ತಂದಯಲŃ ಹಚĬ ಸಲಗ.

“ಯವಗ ಬತಥರಂತ?”

“ಇಷı ಹತĶಗೇ ಬರಬೇಕಗತĶಪĻ!”

ಗಡಯರದಲŃ ಗಂಟ ಹಡಯತ. ಗೌಡರ ಹನĺಂದ ಇರಬಹದಂದ ಯೇಚಸ ನೇಡತĶರ, ಹನĺರಡ! ಹನĺಂದ
ಹಡದದĸ ಅವರ ಗಮನಕħ ಬಂದರಲಲ್ಲ. ಅಡಗ ಮನಯಂದ ರಚರಚಯದ, ಭĕಭೇಜŀಗಳ ಕಂಪನĺ ಹತĶಕಂಡ
ಬಂದ ಗಳ ದೇವರ ಪಜ ಮಡತĶದ್ದವರ ಮಗನĺ ಪŁವೇಶಸತ.

ದೇವರ ಪಜ ಶೇಘŁದಲŃಯ ಮಕĶಯವಯತ. ಮಗಳ ತಂದ ಕಟı ಪŁಸದವನĺ ತೇಥಥವನĺ ಸŅೇಕರಸ, ತಂದಯಂತಯ
ಪŁದಕ್ಷಿಣ ನಮಸħರಗಳನĺ ಕಟಡಗ ಹೇದಳ. ಗೌಡರ ಸŅಲĻ ಹತĶ ಕದ, ಚನĺಯŀನಗಲ ಕನರ ಗಡಯಗಲ
ಬರದದĸದನĺ ಕಂಡ, ಅಡಗ ಮನಗ ಹೇಗ ಭೇಜನವನĺ ಪರೈಸ ಬಂದರ. ಕಳನ ಅವರಗಗ ಜಗಲಯ ಮೇಲ
ಜಮಖನ ದಂಬಗಳನĺ ಹಸ, ಹರವಣದಲŃ ಎಲಯಡಕ ಇಟıದ್ದನ.

ಗೌರಮĿನವರ ಊಟಮಡ ಎಂದ ಹೇಳದರೂ ಕೇಳದ, ತಯಯಡನಯೇ ಉಣĵತĶೇನಂದ ಸೇತ ಹಟಮಡ, ತನĺ
ಕಟಡಗ ಹೇಗ ಬಗಲ ಹಕಕಂಡ ಚಪಯ ಮೇಲ ಕಳತ ಅಲಂಕರದಲŃ ಉದŀಕĶಯದಳ. ಎಣĵ, ಕನĺಡ, ಬಚಣಗ,
ಹಮಲ ಮದಲದ ಸಲಕರಣಗಳ ಸತĶಲ ಬದĸದĸವ. ಸೇತ ಕನĺಡಯಲŃ ಆಗಗ ಮಖ ನೇಡಕಂಡ ತನĺನĺ ತನ
ಮೇಹಸತĶದ್ದಂತ ತೇರದಳ. ಒಂದರಡ ಸರ ಬಚĬ ಬಗಲ ಕಡ ನೇಡದಳ. ಬಗಲಗ ತಳ ಹಕದĸೇನಂದ ಧೈಯಥಗಂಡ
ಮತĶ ನಲಥĔವಗ ತನĺ ಕಯಥದಲŃ ತಡಗದಳ. ಕದಲ ಮಟı ನೇಡಕಂಡಳ. ಇನĺ ತೇವವಗಯ ಇತĶ. ಬೇರಯ
ದನಗಳಲŃಗದ್ದರ” ಅವŅ ಬಯĶದ” ಎಂದ ಅವಳ ಎಂದಗ ಹಸ ಕದಲಗ ಎಣĵ ಸವರವ ಸಹಸಕħ ಕೈಹಕತĶರಲಲ್ಲ. ಆದರ
ಇಂದ ಸೇತಗ ಸಹಸ ಬಂದತĶ. ಹಲಸಗ ಬಳದದ್ದ ಲವಣŀಸĺಗĸವದ ಆ ಕೇಶರಾಶಯನĺ ಪಶಪಶಗಳನĺಗ ತಡಕ,
ಮಂಗಡಗ ಸಳದಕಂಡ, ತೈಲಲೇಪನ ಮಡದಳ. ನಡನಡವ ದಪಥಣ ದಶಥನಮಡತĶ, ಕಣĵ ಮಗ ತಟ ಕನĺ
ಗಲ್ಲಗಳನĺ ಪŁಶಂಸನೇಯ ದೃಷıಯಂದ ನೇಡಕಳńತĶದ್ದಳ. ಒಂದ ಸರ ಕನĺಡಯನĺ ನೇಡಕಳńತĶದĸಗ ಯರೂ
ಬಗಲ ತಟıದಂತಗ ಆಲಸದಳ.

“ಅಕħಯŀ! ಅಕħಯŀ!” ಎಂದ ಲಕ್ಷĿ ಕೇಚದನಯಂದ ಬಗಲನĺ ಗದĸತĶಲ ಬಕħ ಪರಚದಂತ ಉಗರಗಳಂದ
ಪರಚತĶಲ ಇದĸದ ಸೇತಗ ಗತĶಯತ.

ಸೇತ ಸಟıನಂದಲ ತರಸħರದಂದಲ ಹಲŃ ಕಚĬದವಳ, ಬಗಲ ತರಯಬರದಂದ ದೃಢನಶĬಯ ಮಡಕಂಡ, ಮತĶ
ಕದಲಗ ಎಣĵ ಹಚĬವ ಕಲಸಕħ ತಡಗದಳ. ಆದರ ಲಕ್ಷĿಯ ಕರಯೂ ತಡನವ ಪರಚವಕಯೂ ಬರಬರತĶ
ಪŁಬಲವದವ. ಒಂದ ಸರ ಕೇಪದಂದ ” ಅಲŃರೇ ಬತೇಥನ!” ಎಂದ ಗದರಸದಳ. ಆದರ ಲಕ್ಷĿ ಮದಲಗಂತಲ ಹಚĬಗ
” ಸತŀಗŁಹ” ಮಡತಡಗದಳ. ಸೇತ ರೇಗ, ಬೈದ, ಬಗಲ ತರಯವದೇ ಇಲ್ಲವಂದ ಕಠನವಗ ಹೇಳದಳ. ಲಕ್ಷĿ ಒಳಗ
ಬಂದರ ಅಲಂಕರಕħ ಅದಕħ ಬೇಕಗವ ಏಕಗŁತಗ ಭಂಗಬರತĶದ ಎಂದ ಸೇತಯ ಮನಸತ. ಜತಗ ಲಕ್ಷĿ ಏನ ಅರಯದ
ಹಡಗಯಗದ್ದರೂ ಅವಳದರ ಪದೇಪದೇ ಕನĺಡ ನೇಡಕಳńವದಂದರ ಸೇತಗ ಸಂಕೇಚ.

ಸೇತ ಹದರಸದ ಕಡಲ ಬಗಲಚ ಕŁಂತಗರಂಭವಯತ. ಲಕ್ಷĿ ಗಟıಯಗ ಅಳತĶ ಬದĸ ಹರಳತĶ ಅವŅನನĺ
ಕಗತಡಗದಳ. ಸೇತ ಸಟıನಂದ ನಗĩ ಬಂದ ಬಗಲ ತರದಗ ಲಕ್ಷĿ ಪಕħದಲŃ ಗೌರಮĿನ ನಂತದ್ದರ. ” ಯಕ? ಬಗಲ
ಹಕħಂಡದĸೇಯ?” ಎಂದ ಗದರಸತĶ ಲಕ್ಷĿಯನĺ ಎತĶಕಂಡ ಕೇಣಯಳಗ ಬಂದರ. ಚಪಯ ವತವರಣವನĺ
ಕಂಡ” ಅಯŀೇ ನನĺ! ಕದಲ ಆರಬೇಕದರ ಸರಮಡಬಟıಯೇನೇ?” ಎಂದರ.

“ಕದಲ ಆರತĶ!” ಎಂದ ಸೇತ ಹಬĽಗಂಟದಳ.

“ಏನದರೂ ಮಡ! ನೇನೇನ ಹೇಳದೇರ ಮತ ಕೇಳೇದಲ್ಲ!” ಎಂದ ಗೌರಮĿನವರ ಲಕ್ಷĿಯನĺ ಚಪಯ ಮೇಲ
ಕರಸ, ಸೇತಗ” ಇಲŃ ಬ, ತಲ ಬಚĶೇನ” ಎಂದರ.

ಸೇತ “ಬೇಡ, ನನೇ ಬಚಕಳĶೇನ” ಎಂದಳ. ಅವಳಗ ತಯಯ ಸಹಯವ ಒಂದ ಅಡಚಣಯಗತĶ. ಗೌರಮĿನವರಗ
ಮಗಳ ಮನಸತ ಗತĶಗ ” ಏನದರೂ ಮಡ” ಎಂದ ಹೇಳತĶ ಒಳಗಳಗ ಮಗಳ ನಗತĶ, ಮತĶ ಅಡಗಮನಗ
ಹೇದರ. ಬಹಶಃ ಅವರಗ ತಮĿ ತರಣŀದ ನನಪಗರಬಹದ.

ತಯ ಕಣĿರಯದ ಕಡಲ ಸೇತ, ಚಪಯ ಮೇಲ ಮಗĹವಗ ಗಂಬಯಂತ ಕತದ್ದ ಲಕ್ಷĿಯ ಕಡ ಕಣĵ ಕರಳಸ ನೇಡ”
ಏನಗತĶೇ ನನಗ? ಜೇವಹೇಗĶತĶೇನ?” ಎಂದ ಹಲŃ ಮಟı ಕಚĬದಳ. ಲಕ್ಷĿ ಮತĶ ಬಯನĺ ಹಂಜಸ ಅಳಲ
ಪŁರಂಭಮಡತĶದ್ದಳ. ಸೇತ ಮತĶ ಗೌರಮĿವನರಲŃ ಬಂದಬಡತĶರಯ ಎಂಬ ಭೇತಯಂದ, ಪಕħನ ಚಪಯ ಮೇಲ
ಕಳತ ತಂಗಯನĺ ಎದಗವಚಕಂಡ, ಅತŀಂತ ಮಧುರವಣಯಂದ ” ಅಳಬೇಡೇ! ನನĺ ಚನĺ! ನನಗ ಹ ಮಡಸĶೇನ!
ಹವಯŀ ಬವ ಬತಥರ ಕಣೇ!” ಎಂದ ಲಲŃಗೈದ ಮದĸಡ ಮತĶಟıಳ. ಲಕ್ಷĿ ಸಮĿನದಳ. ಅವಳಗ “ಹವಯŀ ಬವ
ಬರತĶರ” ಎಂದ ಅಕħ ಹೇಳದದ, ತನ ಅಳಬರದದಕħ ಮಹಪŁಬಲವದ ಕರಣವಗ ತೇರತೇ ಏನೇ!
ಅಣĵಂದರಡನ ಹವಯŀನ ಹಸರನĺ ಹೇಳಲ ನಚತĶದ್ದ ಸೇತಗ ಲಕ್ಷĿಯಡನ ಹೇಳಲ ಸಂಕೇಚವಗಲಲ್ಲ. ಅಷıೇ ಅಲ್ಲ.
ಹಸರನĺ ಉಚĬರಸ ಸವಯತĶದ್ದಳ.

ಲಕ್ಷĿ ಸಮĿನದ ಮೇಲಯೂ “ಹವಯŀಬವ ಬತಥರ ಕಣೇ! ಹವಯŀ ಬವ!” ಎಂದ ಮತĶಮತĶ ಒತĶ ಹೇಳದಳ. ಲಕ್ಷĿಗ
ಹವಯŀನ ನನಪ ಇರಲ ಇಲ್ಲ; ಬರಲ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅಕħನ ಪŁೇತ ಗೌರವಗಳಗ ಪತŁನದವನ ತನಗ ಮನŀನಂದ
ಭವಸವಂತ ಬಪĻಗ ನೇಡದಳ

ಸೇತ ತಲಬಚ, ಬೈತಲ ತಗದ, ಜಡ ಹಕಕಂಡಳ. ಆಮೇಲ ಮದĸದ ಹಣಯ ಮೇಲ ಕೈಬರಳನಂದ ಕಂಕಮವನĺ
ದಂಡಗಡತĶದĸಗ ಲಕ್ಷĿಯ ಚೇಷıೇಯಂದ ಕೈ ಅಲŃಡ, ಪŁಚೇನತಂಬನಯ ಲಲಟದಲŃ ಪಣಥಮ ಚಂದŁಬಂಬದಂತ
ವತಥಲವಗರಬೇಕಗದ್ದ ಕಂಕಮದಬಟı ಬಲಚಕħಯಂತ ದೇಘಥವಕŁವಯತ. ತಂಗಯನĺ ಗದರಸ, ಕನĺಡ
ನೇಡಕಳńವದಕħ ಹಚĬ ಅವಕಶವ ಪŁಬಲಕರಣವ ದರಕದದಕħಗ ಹಷಥಪಡತĶ, ಬಟıನĺ ಸರಮಡಕಳńವ
ನವದಲŃ ಬಹಳ ಕಲ ಪŁತಬಂಬವನĺ ಪŁಶಂಸಮಡದಳ. ತರವಯ ಕವ, ಮಗ, ಕೈಕಲ, ನತĶಗಳಗ ಎಚĬರಕಯಂದಲ
ಕಶಲತಯಂದಲ ಒಡವಗಳನĺಟıಕಂಡಳ. ಕೈಗ ಹಂಬಳಯಟı, ಅದನĺ ಕನĺಡಯಲŃಯೇ ನೇಡದಳ!

ಈ ಮಧŀ ಲಕ್ಷĿತನĺಯವಗದ್ದಳ. ಬಚಣಗ, ಹವ, ಆಭರಣಗಳನĺಲ್ಲ ಒಂದಂದನĺಗ ಪರೇಕ್ಷಿ ಮಡತĶದ್ದಳ ಎಣĵಯ


ಕಡಕಗ ಕೈ ಹಕದಳ. ಅದ ಅವಳ ಲಂಗದ ಒಂದ ಭಗವ ತಯĸ ಹೇಯತ. ಇನĺೇನ ಪŁವಹವ
ಹಮಲಯದ್ದಲŃಗ ನಗĩಬೇಕ, ಅಷıರಲŃ ಸೇತ ಕಂಡ ಚೇರದಳ. ಬೇಗಬೇಗನ ಹಮಲಯನĺ ತಗದ ಬೇರ ಕಡ ಇಟı,
ಎಣĵಯ ಪರಪತŀಕħ ಬದಲಗ ತಂಗಯ ಪರಪತŀ ಮಡದಳ. ಅವಳ ಕನĺಯನĺ ಹಡದ ಚವಟ ಮಲದಳ. ಈ ಸರ ಲಕ್ಷĿ
ತನĺದೇ ಅಪರಾಧವಗದ್ದರಂದ ಗಟıಯಗ ಅಳಲಲ್ಲ; ಕನĺ ತಟಗಳನĺ ಹಂಜಸಕಂಡ ನೇರವವಗ ರೇದಸತಡಗದಳ.
ಗಟıಯಗ ಅತĶರ ಗೌರಮĿನವರೂ ಬಂದ ಗದĸತĶರಂದ ಆಕಗ ಭೇತ. ಅಷıರಲŃ ಯವದೇ ಗಡ ಬಂದ ಸದĸಗ ಸೇತ ”
ಹವಯŀಬವ ಕಣೇ!” ಎನĺತĶ ಕಟಕಯ ಬಳಗ ಓಡಹೇಗ ನೇಡದಳ. ಬಸಲ ಬದĸದ್ದ ಕಂಪ ರಸĶ ನಜಥನವಗತĶ. ಯವ
ಗಡಯ ಚಹĺಯೂ ಇರಲಲ್ಲ. ರಸĶಯ ಚರಂಡಯಲŃ ಕಲವ ಕೇಳಗಳ ಮತŁ ಕದರತĶದĸದ ಅವಳ ಕಣĵಗ ಬತĶ. ಲಕ್ಷĿಯೂ
ಅಳವದನĺ ಸದŀಕħ ನಲŃಸ, ಕಟಕಯ ಬಳಗ ಬಂದ ನಂತ ನಕħಳಸ ನೇಡತĶದ್ದಳ. ಅವಳ ಕಣĵಗ ಕೇಳಗಳ ಕಡ
ಕಣಸಲಲŃ. ಆಕಶ, ಮೇಡಗಳ, ಮರಗಳ ಹಸರ ನತĶ, ಅವಗಳನĺ ವಭಗಸವಂತದ್ದ ಕಟಕಯ ಸರಳಗಳ, ಇಷı ಅವಳ
ಕಣĵಗ ಕಂಡದĸ!

ಸೇತ ಹತಶಳಗ ಹಂದಕħ ಬಂದ, ಎಣĵಯನĺಲ್ಲ ಆದಷı ಮಟıಗ ಬಳಯ ಕಡಕಗ ತಂಬದಳ. ಚಪಯನĺತĶ ನೇಡತĶಳ;
ನಲ ಎಣĵ ಹೇರ ಕರŁಗಗತĶ. ಅದ ಕಣಸದಂತ ಮತĶ ಪŁರಂಭಸ, ಎಣĵಯಂದ ಒದĸಯಗದ್ದ ತನĺ ಲಂಗದ ಭಗದ ಕಡಗೇ
ನಸತಹಯಳಗ ಜಗಪತಯಂದ ನೇಡತĶದĸದ ಅಕħನ ಕಣĵಗ ಬತĶ. ಸೇತ ಬಯಲŃ ಶಪಗಳನĺ ಗಣಗತĶ ಮದĸ
ತಂಗಯ ಲಂಗಭಗವನĺ ತನĺ ಕೈಗಣಕħ ಕಟı, ಕಡಕಗೇ ಎಣĵಯನĺಲ್ಲ ಮತĶ ಹಂಡದಳ!

ಸೇತಯನĺ ಹವ ಮಡದರಲಲ್ಲ. ಅದಕħ ಮದಲ” ಕಡಯ ಸರ” ಕಡಯ ನಟಕದಂತ, ಕನĺಡ ನೇಡತĶದ್ದಳ. ಎತĶನ
ಗಂಟ ಸರದ ಸದĸ ಗಡ ಚಕŁಗಳ ಸದĸ ಚನĺಗ ಕೇಳಸತ. ” ಹವಯŀಬವ ಬಂದರ ಕಣೇ!” ಎಂದ ಕಟಕಗ ಓಡದಳ.
ನೇಡತĶಳ. ಕಮನಗಡ, ಕರ ಬಳ ಎತĶಗಳ; ಲಚĬ. ನಂದ! ಓಹ ನಂಗ! ಹಂದ ಯರದ? ಪಟıಣĵ, ನಂಜ, ಕೇವ
ಹತĶಕಂಡ ಬರತĶದĸರ! ಮಂದಗಡ ಯರ ಗಡಯಳಗ ಕತವರ? ರಾಮಯŀ ಬವ! ಹವಯŀ ಬವ ಎಲŃ?
ಉನĺತ ಗರಶೃಂಗದಲŃ ನಂತ. ದರದ ದಗಂತದಲŃ ಚಂದŁೇದಯವನĺೇ ನಟıನೇಟದಂದ ನರೇಕ್ಷಿಸವ ಕಬĽಗನಂತ, ಸೇತ
ಉತħಂಠತಯದಳ. ಜಡ, ಹವ, ಒಡವ, ಮಖ, ಕಣĵ , ಚಲವ, ಎಲ್ಲವ ಎಲŃ? ಸೇತ ತನĺನĺ ತನ ಮರತ
ದೃಷıಮತŁವದಳ.

ಹರ ಅಂಗಳದಲŃ ಗಡ ನಂತತ. ಗಡಯ ಹಂದಗಡಯಂದ ಚನĺಯŀ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಕಳಗ ಹರದರ. ನಂಗನ ಕಳಗ ಹರ
ಗಡ ಬಟı ಮೇಲ ಮಂದಗಡಯಂದ ರಾಮಯŀನ ಇಳದನ.

ಸೇತ ಹವಯŀನನĺ ಕಣದ ಸŅಲĻ ಚಕತಯದಳ

ಅಲŃದ್ದವರಲ್ಲರ ಮಖದಲŃಯೂ ಕಳವಳವತĶ. ಯರೂ ಗಟıಯಗ ಮತಡತĶರಲಲ್ಲ. ಪಟıಣĵನ ತನĺ ಕೈಲದ್ದ ಕೇವಯನĺ
ನಂಜನ ಕೈಗ ಕಟı ಗಡಯ ಮಂದಕħ ಬಂದನ. ಗಡಯಳಗ ಯರಡನಯೇ ಮತಡದನ. ಅದಲ್ಲವನĺ ಕಂಡ
ಸೇತಯ ನತĶರ ನಡಗಳಲŃ ಬಸಯಗ ಹರಯತಡಗತ. ಚನĺಯŀನ ಗಡಯಳಗ ಹೇಗಲ ಅವನನĺ ಹಡದಕಂಡ
ಮಲ್ಲನ ಹವಯŀನ ಇಳಯತಡಗದನ. ಸೇತ ಗಬರಯದಳ. ಚನĺಯŀನ ಬಲಗಡ ತೇಳ ಹವಯŀನ ಬನĺನĺ
ಅವಲಂಬನವಗ ಹಡದತĶ.

“ನಡೇತೇಯೇ? ಎತĶಕಂಡ ಹೇಗೇಣೇ?” ಎಂದ ಕೇಳದರ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ.

“ಪವಥಯಲ್ಲ, ನಡಯಬಹದ” ಎಂದನ ಹವಯŀ.

ಸೇತ ಜಗಲಯ ಬಗಲಗ ಓಡಹೇಗ ನಂತಳ. ಎಲ್ಲರೂ ಜಗಲಗರ ಬರತĶದ್ದರ. ಮಲಗದ್ದ ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಎದĸ
ಗಬರಯಗ ಹವಯŀನ ಕಡಗ ಓಡದರ.

“ಏನ? ಏನಯĶ?”

“ಏನ ಇಲ್ಲ. ನೇವ ಗಬರಯಗಬೇಡ. ಬನĺಗ ಟŁಂಕ ತಗಲ ಸŅಲĻ ಪಟıಗದ!” ಎಂದ ಹವಯŀನ ತನĺ ನೇವ ಅಷıೇನ
ಉದŅೇಗಕħ ಕರಣವದದಲ್ಲ. ಎಂಬದನĺ ಗೌಡರಗ ಸಮಥಥಸವಂತ ನಗಮಖವದನ.

ಉಳದವರೂ ಹವಯŀ ಹೇಳದದನĺೇ ಸಮಥಥಸದರ. ಗಡ ಉರಳ ಬದĸದನĺ ಯರಬĽರೂ ಹೇಳಲಲ್ಲ. ಗೌಡರ


ಬಗಲಲŃ ನಂತದ್ದ ಸೇತಯನĺ ನದೇಥಶಸ, ಹಸಗ ಹಸವಂತ ಹೇಳದರ. ಆದರ ಅಷıರಲŃಯ ಅಲŃಗ ಬಂದದ್ದ ಕಳನೇ ಆ ಕಲಸ
ಮಡದನ. ಸೇತಯೂ ಅವನಗ ನರವದಳ.

ಊಟವದ ತರವಯ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಶŀಮಯŀಗೌಡರಗ ನಡದದನĺಲ್ಲ ಹೇಳ “ಇಷıದದೇ ದೇವರ ಕೃಪ!” ಎಂದ
ಕನಗಣಸದರ. ಪಟıಣĵನ ನಡನಡವ ಬಯಹಕ ವವರಸತĶದ್ದನ. ಅವನ ವವರಣ ನಡದ ಕಥಗಂತಲ ಉದ್ದವಗತĶ.
ರಾಮಯŀನ ಅಣĵನ ಬಳ ಕಳತ ಬನĺಗ ಎಣĵ ನಂಬಯ ಹಣĵನ ರಸಗಳನĺ ತೇಡತĶದ್ದನ. ಚನĺಯŀನ ಅವನಗ ಸಹಯ
ಮಡತĶ ಮತಕಥಯಡತĶದ್ದನ. ಸೇತ ಬೇಕದ ಸಲಕರಣಗಳನĺ ಒದಗಸತĶ ” ನಸಥಮĿ” ನಗದ್ದಳ.

ಅಂತ ಆ ದನ ನಜವಗ ” ಹಬĽದಟ” ಉಂಡವರ ಶŀಮಯŀಗೌಡರ, ಲಕ್ಷĿ ಇಬĽರೇ.


ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಸಂಸರ ಶಲ
ಬಸಲ ಬರಸಗತĶ. ಗಳ ಮಲ್ಲಗ ಬೇಸತĶದ್ದರೂ ಅದರಂದ ಬೇಗ ಕಡಮಯಗತĶರಲಲ್ಲ. ಮರದ ನಳಲ ಬಡದಲŃ ಬಳಲ
ಮಲಗ ದಣವರಸ ಕಳńತĶತĶ. ಆಕಶದ ನೇಲದಲŃ ಮಗಲ ಮದĸ ಮದĸಯಗ ತೇಲತĶತĶ. ಮಲಗಡಗಳ ತರ
ತರಯಗ ನಲಥĔಧೇರತಯಂದ ದಗಂತ ವಶŁಂತವಗದ್ದವ. ಕನರನಂದ ನವಥಣŀ ಮನಸರಾಗ ಹರಟ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ
ಮದದೇಹ ಆಯಸದಂದ ನಡಯಲರದಯತ. ಕತಕಳńಬೇಕಂಬ ಮನಸತನĺ ಎರಡ ಮರ ಸರ ನವರಸ,
ದಣĵಯೂರಕಂಡ ಬಗ ಬಗ ನಡದರ. ಒಣಗ ಬರತĶದ್ದ ಗಂಟಲನĺ ಎಂಜಲ ನಂಗ ನಂಗ ತೇಯಸದರ. ಬಹಳ
ದನಗಳಂದಲ ರೇಗಗŁಸķಯಗ ಮಲಗದ್ದ ತಮĿ ಹಂಡತಯ ಬಳಗ ಬೇಗ ಹೇಗಬೇಕಂದ ಅವರ ಮನಸತ ತಡಯತĶತĶ.
ಅದರಲŃಯೂ ದರಯಲŃ ಕಗ ಕರದದನĺ ಕೇಳ ಅವರಗ ಗಬರಯಗತĶ. ಆದರ ಶರೇರದ ಆಯಸ ಆತĿದ
ಸಹಸೇಚĭೇಗಳಗಂತಲ ಪŁಬಲವದದರಂದ ಒಂದ ಬಸರ ಮರದ ಬಡದಲŃ ಕಳತರ. ನಟıಸರಬಟıರ. ತಲಯ ಮೇಲದ್ದ
ಕಂಪವಸěವನĺ ತಗದ ಬವರನĺರಸ ಬೇಸಕಂಡರ. ಬೇಸತĶದ್ದ ಕಂಬಟıಯನĺ ಕಂಡ ಮರದ ಎಲಗಳಲŃ ಕಳತದ್ದ ಕಲವ
ಉರಳ ಹಕħಗಳ ಕರದನಗೈಯತĶ ಹರಹೇದವ.

ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಮನಸತನಲŃ ಅಶಂತಯ ಕŁಂತ ಪŁರಂಭವಗತĶ. ಅವರ ಸķತ ಮರಭೂಮಯಲŃ ಕಣĵ ಕಟı ಬಟıವನಂತ
ಇತĶ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಸಲ ಕಡವದಲ್ಲ. ಮಂದೇನ ಗತ? ಮಗನ ತನĺನĺ ಬಟı ಹೇದರ ತನಗರ ದಕħ?
ರೇಗಯದ ಹಂಡತಗ ವೃದĹನದ ತನಗ ದಬಥಲಯದ ಪಟı ಮಗಳಬĽಳ ಶಶŁಷ ಮಡಬಲ್ಲಳ? ಉಳವವರಾರ?
ಬತĶವವರಾರ?. ಅಯŀೇ ದೇವರೇ, ಕಡಗಲದಲŃ ಎಂತಹ ಕಷı ಕಟı! ತನĺ ಜೇವನದ ಚತŁಗಳಲ್ಲ ಕಣĵಮಂದ ಸಳದವ.
ಮದಕನ ಹೃದಯ ಶೇಕದಂದ ವದೇಣಥವಯತ. ಪŁಕೃತ ಪŁಪಂಚವಲ್ಲದ ಬೇರ ಯರೂ ಅಲŃರಲಲ್ಲ. ಎಳಮಕħಳಂತ ಬಕħಬಕħ
ಅಳತಡಗದರ. ನರಾಯಣ ನನಗ ಕೇಳಸದೇ? ಮದಕನ ನನಗ ಎಷı ಸರ ಮಡಪ ಕಟıದĸನ? ತರಪತ
ಧಮಥಸķಳಗಳಗ ಹೇಳಕಂಡದĸನ.. ವಂಕಪĻಯŀನವರಂದ ಚಂದŁಮೌಳೇಶŅರನಗ ಹಣĵ ಕಯ ಕಣಕಗಳನĺ ಅಪಥಸದĸನ!
ಅವರಂದಲೇ ನಮತĶ ಕೇಳಸ ಚೇಟ ವಭೂತ ತಂದದĸನ!.. ದವŅ, ಭೂತ, ಜಕħಣ, ಪಂಜŁೇಳń ಮದಲದ ಅಂತರಬಂತರಗಳಗಲ್ಲ
ಕೇಳಗಳನĺ ಬಲ ಕಟıದĸನ.. ತನಗ ತಳದದ್ದ ಗಡಮಲಕ ಕಷಯಗಳನĺ ಮಡದĸನ. ಕಲವರೇನೇ ಹೇಳದರ; ಆಸĻತŁಗ
ಹೇಗ ಡಕıರಂದ ಔಷಧ ತಗದಕಂಡ ಬ ಎಂದ ; ಕರದಕಂಡ ಹೇಗ ಡಕıರಗ ತೇರಸ ಎಂದ.. ಮದಕನ
ಯೇಚಸದನ. ಆಸĻತŁ ಡಕıರಗಳಂದೇನಗತĶದ? ಅಗŁಹರದ ಜೇಯಸರ ವಂಕಪĻಯŀನವರ ಮಂತŁತಂತŁಗಳಂದಲ
ತರಪತ ಧಮಥಸķಳಗಳ ದೇವರಗಳಂದಲ ತನĺ ಹಳńಯ ವೈದŀದಂದಲ( ತನ ಎಷı ಜನರಗ ಮದĸ ಕಟıಲ್ಲ! ಎಷı
ಜನರ ಬದಕಕಂಡಲ್ಲ!) ಭೂತ ಜಕħಣಗಳಂದಲ ಆಗದ ಕಯಥ ಆಸĻತŁ ಡಕıರಗಳಂದೇನಗತĶದ? ಎಷıೇ ಜನರಗ ತನೇ
ಉಪದೇಶ ಮಡಲ್ಲವೇ ಆಸĻತŁಗ ಹೇಗಬೇಡ ಎಂದ? ” ಅಪĻ ಅವŅ ಸತŁ ಆಸĻತŁ!” ಎಂಬ ಗದಯಲ್ಲವೇ? ವೇದ ಸಳńದರೂ
ಗದ ಸಳńಗದ!. ಎಲŃ ಕಮಥದ ಫಲ. ಹಂದನ ಜನĿದಲŃ ಬನĺಗ ಹತĶದದ ಸಮĿನ ಹೇಗತĶದಯ?. ಮತĶ ಮದಕನಗ
ತನĺ ನಲħ ಮದವಗಳ ನನಪಯತ. ಒಂದ ಸರ ತನ ಮಡದĸ ತಪĻ ಎನĺಸತ. ಆದರ ಮತĶ ಮದವ
ಮಡಕಳńವದರಲŃ ತಪĻೇನ! ಸಂಸರ ಸಗವದ ಹೇಗ? ಎಂದ ತನĺನĺ ತನೇ ಸಮಥಥಸಕಂಡನ.. ಯೇಚಸತĶದ್ದ
ಹಗಯ ಸಮೇಪದ ಒಂದ ಮರದಲŃ ಕಗ ಮತĶ “ಕ ಕ ಕ” ಎಂದ ಕರಯತಡಗತ. ಮದಕನ ಬಚĬ ಬದĸ ನೇಡದನ.
ಹಸರಲಗಳ ನಡವ ಒಂದ ಕಂದಬಣĵದ ದಪĻ ಕಂಬಯ ಮೇಲ ಕಗ ಕರŁಗ ಕಳತ ಕಗತĶತĶ. ನೇಡತĶನ; ಸಡಗಡನ
ಕಡಗೇ ಮಖ ಹಕಕಂಡದ! “ನನĺ ಗಂಟಲ ಕಟıೇಹೇಗ” ಎಂದ ಮದಕನ ಶಪಸತĶ ಮೇಲದĸ, ತಲಗ ಕಂಪ ವಸěವನĺ
ಸತĶಕಂಡ, ದಣĵಯೂರ ಬಗ ಮಂದವರದನ. ಬಸಲ ಮತĶಷı ಪŁಖರವಗದ್ದಂತ ತೇರತ. ಆ ಮಟಮಟ
ಮಧŀಹĺದ ಜಗತĶನಲŃ ನಜಥನತಯ ಭೇಷಣ ಮೌನ “ನೇನ ನಗಥರಕ ” ಎಂದ ಬರಳ ತೇರ ಹಸŀಮಡವಂತತĶ.

ಗದĸ ಕಡಗಳ ಮಧŀ ತಮĿ ಕರದದ ಹಲŃಮನ ಕಂಡಬರಲ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಆದಷı ಪŁಯತĺದಂದ ಬೇಗಬೇಗನ
ಕಲಹಕದರ. ಅರಣŀದಲŃ ಬದĸರವ ಅನಥ ಶವದಂತ ಆ ಹಲŃಮನ ನಶĬಲ ನೇರವವಗತĶ. ಮನಷŀಜೇವ ಸಂಚರದ
ಗರತ ಕಡ ಕಣತĶರಲಲ್ಲ. ತನĺ ಗೇರಯನĺ ಸೇರಕಳńಲ ಹೇಗವ ಹಗಲ ಪಶಚಯಂತ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ
ನಡಯತĶರಲ ಮನಯಂದ ರೇದನ ಧŅನ ಕೇಳಸತ! ಅವರ ಜಂಘಬಲ ಉಡಗದಂತಯತ. ಮತĶ ಸŅಲĻ ನಡದರ. ಗೇಳ
ತಮĿ ಮಗಳದಂದ ಗತĶಯತ. ನೇಳವಗ ನಡಸಯĸ” ನರಾಯಣ!” ಎಂದರ. ದೇವರ ನಮ ತಮĿ ಕವಗ
ಕೇಳಸಲಲ್ಲ. ಕಣĵೇರ ಬವರನಂದಗ ಸೇರ ಹರಯತĶತĶ. ತಪĻಯ ರಾಶಯಲŃ ಕದರತĶದ್ದ ಕೇಳಗಳನĺ ಹರಗ ಆ ಮನಯ
ಸķತಸಚಕವಗ ಮಛಥಹೇದಂತ ನದĸಮಡತĶ ಬದĸದ್ದ ಕರಯ ನಯಯನĺ ಗಣನಗ ತರದ ದಟ ಒಳಗ ನಗĩದರ.
ಹಸĶಲ ದಟವಗ ಬಹಳ ತಗĩಗದ್ದ ಬಗಲನ ಮೇಲಕಟı ತಲಗ ತಗತ.

ಆವೇತĶ ಬಳಗĩ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಕನರಗ ಹರಟಗ ಮನಯಲŃ ಅವರ ಮಗ ಓಬಯŀನದ್ದನ. ತಂದಮಕħಳಗ ಈಚೇಚಗ
ಸರಯದ ಮತ ಕತ ಇರಲಲ್ಲವದ್ದರಂದ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ತಮĿ ಮಗಳನĺ ಸಂಬೇಧೇಸವ ನವದಂದ ತನ ಕನರಗ
ಹೇಗ ಬರತĶೇನಂದ ಮನಗಲಸವನĺ ರೇಗಯನĺ ನೇಡಕಳńಬೇಕಂದ ಮಗನಗ ಕೇಳಸವಂತ ಗಟıಯಗ ಹೇಳ
ಹರಟಹೇದರ. ಅವರ ಮಗಳ, ಅರಯದ ಹಡಗ, ತನĺ ತಯಯ ಬಳ ಕತದ್ದಳ. ತಯ ವಂತ ವಕರಕ ತಲನೇವ
ಜŅರಗಳಂದ ನರಳತĶದ್ದಳ. ಆ ಹಡಗಯೂ ಕಡ ಆರೇಗŀವಗರಲಲ್ಲ. ಪದೇ ಪದೇ ಚಳಜŅರ ಬರತĶದĸ, ಜŅರದ ಗಡij ಬಳದ,
ಸರಯದ ಆಹರವಗಲ ಗಳಯಗಲ ಶಶŁಷ ಸಖಗಳಗಲ ಇಲ್ಲದ ಕಲŃನ ತಳದಲŃ ಬಳಯವ ಹಲŃನ ಕಣದಂತ ಇದ್ದಳ.
ಬಲŀ ಸಹಜವದ ಆಟ ಕಣತ ಮರತಗಳನĺ ಅವಳ ಹಟıದಂದನಂದಲ ಕಂಡರಲಲ್ಲ. ಸಮೇಪದಲŃ ಯವ ನರಮನಯೂ
ಇರದದĸದರಂದ ಅವಳ ಭಗಕħ ಮಕħಳ ಕಟವ ಕಥವತಥಯಗತĶ. ಹೇಗಗ ಅವಳ ದೇಹದ ಬಳವಣಗಯಂತ ಆತĿದ
ಬಳವಣಗಯೂ ಸŅಭವಕವದ ಸನĺವೇಶದ ಅಭವದಂದ ಕಬĮವಗತĶ. ಅವಳ ತಂದ ಬಹಳ ಮದಕನಗದĸದರಂದಲ
ನರಾರ ಚಂತ ತಪತŁಯಗಳಂದ ನೇಯತĶದĸದರಂದಲ ಮಗಳನĺಡಸವ ಅಥವ ಒಡಗಡ ಆಡವ ಗೇಜಗ
ಹೇಗರಲಲ್ಲ. ಕಲಸ ಕೈತಂಬ ಇರತĶದ್ದ ಆಕಯ ತಯ ಮಲಯನĺ ಕಡ ಅವಸರ ಅವಸರವಗ ಊಡದ್ದಳ. ತಯಗದರೂ
ತಯಯ ಸಖ ಲಭಸರಲಲ್ಲ. ಮಗಳಗ ಮಗವನ ನಲĿಯೂ ಲಭಸರಲಲ್ಲ. ಅಣĵನದ ಓಬಯŀ ತಂದ ಮಲತಯಯರನĺ
ಕಣತĶದ್ದಂತಯ ಮಲತಂಗಯನĺ ಕಣತĶದ್ದನ. ಹೇಗಗ ಆ ಬಲ ತಂದತಯಗಳಡನ ಒಂದ ರೇತಯಲŃ
“ಅನಥ”ಯಗ ಬಳಯತĶದ್ದಳ.

ತಂದ ಹೇದ ಸŅಲĻ ಹತĶನಲŃ ಓಬಯŀ ತನĺ ಮಲತಂಗಯನĺ ಅಡಗ ಮನಗ ಕರದ ಒಲ ಹತĶಸವಂತ ಅಪĻಣ ಮಡದನ.
ಆ ಹಡಗಗ ಅಣĵನಂದರ ಹಲಯನĺ ಕಂಡಷı ಭಯ. ಎಷıೇ ಸರ ಮಖ ಮೇರ ನೇಡದ ಹಡಯತĶದĸದರಂದ
ಅಣĵನ ಮತಗ ಬದಲ ಮತಡದ ಕಲಸ ಮಡತĶದ್ದಳ.

“ನನ ಹಟıಗ ಹೇಗ ದನ ಬಟı ಬತೇಥನ. ಗಂಜ ಮಡಡ” ಎಂದ ಕಣĵ ದಡijಗ ಮಡ ಹೇಳ, ಓಬಯŀ
ಹರಟಹೇದನ.

ಹಡಗ ಒಲ ಹತĶಸವ ಸಹಸಕħ ಕೈ ಹಕದಳ. ಆದರ ಕಟıಗ ಇರಲಲ್ಲ. ಹರಗ ಹೇಗ ” ಜಗĩ” ಕಡijಗಳನĺ
ಆಯತಡಗದಳ. ಆಯತĶದĸಗ ತಯ ವಂತ ಮಡಕಂಡ ಸದĸ ಗಟıಯಗ ಕೇಳಸತ. ಓಡಹೇಗ ನೇಡತĶಳ;
ತಯ ಹಸಗಯ ಮೇಲ ಕತದĸಳ. ಬಟıಯಲ್ಲ ವಂತಮಯವಗದ. ದಗಥಂಧ ಆ ಮನಯ ಒಳಗದ್ದ ಕತĶಲಯನĺ
ಹರಗಟıವಂತದ! ಮಗಳಗ ಅಸಹŀವಗಲ ಜಗಪತಯಗಲ ಉಂಟಲಲ್ಲ. ಅಭŀಸದಂದ ಅವಳಗ ಎಲ್ಲದರಲŃಯೂ
ಸಹಷĵತಯಂಟಗತĶ. ತಯಯ ಕದರದ ತಲ, ಬತĶದ ಕನĺ, ನಸĶೇಜವಗದ್ದ ಕಣĵಗಳ, ಜೇಣಥಶೇಣಥವಗದ್ದ ದೇಹ,
ಇವಗಳನĺ ನೇಡ ಅವಳಗ ಕನಕರ ಹದರಕ ಒಂದೇ ತಡವ ಉಂಟದವ. ತಟ ಕಂಪಸದವ. ಕಂಬನ ಸರದವ. ತಯಗ
ಮತಡವ ಬಲವ ಇರಲಲ್ಲ. ಕರಣಪಣಥ ದೃಷıಯಂದ ಮಗಳ ಮಖವನĺೇ ದರದರ ನೇಡದಳ. ಆಕಯ ದೃಷı
ಅಲೌಕಕವಗತĶ. ಬಸಯದ ಕಂಬನ ಬಳಬಳನ ಹರದ ಜŅರತಪĶ ಕಪೇಲಗಳನĺ ತೇಯಸದವ. ಏನದರೂ
ಕಡಯವದಕħ ಬೇಕಂದ ಕೈಸನĺಯಂದ ಸಚಸದಳ. ಹಡಗ ಓಡಹೇಗ ಒಂದ ಸಣĵ ಮಡಕಯಲŃ ನೇರ ತಂದಳ.
ಬಲ್ಲವರಾಗದ್ದರ ಅಂತಹ ರೇಗದ ವಷಮವಸķಯಲŃ ತಣĵೇರನĺ ಎಂದಗ ಕಡಯಲ ಕಡತĶರಲಲ್ಲ. ನೇರ ಕಡ
ನಮಥಲವದದಗರಲಲ್ಲ. ಅವರ ಬವಯಗ ಉಪಯೇಗಸತĶದ್ದ ಗದĸಯ ಹಂಡದĸ. ಆ ಹಂಡದಲŃ ಬಟı
ಒಗಯವದರಂದ ಮದಲಗಂಡ ಎಲ್ಲ ಶೌಚಯಥಗಳ ನಡಯತĶದĸದರಂದ ಹವಸ ಹಬĽ ನೇರ ಹಸರಗಟıತĶ.
ಒಮĿಮĿ ಹಗಲ ಬಸಲನಲŃ ಎಮĿಗಳ ಅದರಲŃ ಬದĸ ಹರಳಡತĶದĸದರಂದ ಅದರಲŃ ಸಗಣ ವಸನಯೂ ತಂಬದĸತ.

ಅರಯದ ಮಗಳ ಕಟıಳ; ಜŅರಪೇಡತಳಗ ಅರವಗಟı ತಯ ಕಡದಳ. ಕಡದವಳ ಹಗಯೇ ವಂತಮಯವಗದ್ದ


ಹಸಗಯ ಮೇಲ ಮಲಗದಳ. ಹಡಗ ಕೈಲದಮಟıಗ ವಂತಯನĺಲŃ ಬಳದ. “ಅವŅ! ಅವŅ!” ಎಂದ ಕರದಳ. ತಯ
ಅಳಮಗವಗ ಕಣĵೇರಗರಯತĶ ಮತಡಲ ಪŁಯತĺಸದಳ. ಮಗಳ ಅವಳ ಮಗದಡಗ ಕವಯಡijದಳ. ತಯ
ಮಗಳನĺ ಶೇಣಥವದ ತನĺ ಕೈಗಳಂದ ತಬĽ ಬಕħಬಕħ ಅತĶಳ. ಆ ನಜಥನ ನೇರವದಲŃ ಹಡಗಗ ಹದರಕಯಗ “ಅಣĵಯŀ
“ಅಣĵಯŀ” ಎಂದ ಕಗಕಂಡಳ. ಓಬಯŀ ಹರಗನಂದ ಓಡಬಂದ ನೇಡದಗ ಮಲತಯ ಎಂದನಂತಯ ಪವಡಸದ್ದಳ.
ಸಮĿನ ಗಲಭ ಮಡದದಕħಗ ತಂಗಯನĺ ಗದರಸ, ಚಂದŁಮೌಳೇಶŅರನಗ ಮಡಪ ಕಟıಲಂದ ಅವಳ ಕೈಯಲŃದ್ದ ಒಂದ
ಬಳńಯ ಕಡಗವನĺ ಕೇಳದನ. ಹಡಗ ಕಟıಳ. ಅದನĺ ಒಂದ ಸರ ರೇಗಗ ಪŁದಕ್ಷಿಣ ಬರಸ, ಅಗŁಹರಕħ ಹೇಗ
ವಂಕಪĻಯŀನವರಂದ ಪಜ ಮಡಸತĶೇನಂದ ಹೇಳ. ಜೇಬಗ ಹಕಕಂಡನ.

ಓಬಯŀ ತಂಗಯ ಕೈಲ ಬಂಕ ಹತĶಸವಂತ ಹೇಳ ತನ ಗಂಜಮಡಲ ಸನĺಹಮಡತĶದ್ದನ. ಹಡಗ ಒಲಯನĺ ಊದ
ಊದ ಸೇತ ಹೇದಳ. ಹಗಯದĸ ಕಣĵ ಮಗನĺಲ್ಲ ತಂಬತ. ಕಣĵ ಕಂಪಗ ನೇರ ಧರಾಕರವಗ
ಸರಯತಡಗತ. ಮಗನಂದ ಸಂಬಳದ ನೇರ ಹರಯತಡಗತ. ಹಡಗ ಸಂಬಳ ಸರಯತĶ, ನಲಕħ ಒಲತೇಳಗ
ತನĺ ಕಳಕ ಚಂದ ಸೇರಗ ಒರಸಕಳńತĶ ಮತĶಮತĶ ಊದದಳ. ಆದರ ಅಗĺ ದೇವನಗ ಬದಲಗ ಧೂಮಷಶಚಯ
ಆವಭಥವಸತĶತĶ.! ಹಡಗ ಒಂದ ಸರ ಸಟıನಂದ ಒಲಗ ಉಗಳದಳ. ಕಡಗ ಮಲ್ಲಗ ಅಳತಡಗದಳ. ಓಬಯŀ ಅವಳಗ,
ಹಗ ಹಕದ್ದಕħಗ, ಧಕħನ ಒಂದ ಗದĸ ಗದĸ, ದರ ತಳń, ತನ ಬಂಕಮಡ ಗಂಜಗ ಎಸರ ಇಟıನ, ಹಡಗ ಮಲಯಲŃ
ಬಕħ ಬಕħ ಅಳತĶದ್ದಳ.

ಓಬಯŀ ತನೇ ಬಡಸಕಂಡ ಗಂಜಯಂಡಮೇಲ ತಂಗಗ ” ನನĺವŅಗಷı ಹಕ! ನೇನಂಡ, ಅಪĻಯŀಗಷıಡ” ಎಂದ ಹೇಳ
ಮನಯಂದ ಹಟ ಹೇದನ.

ಹಡಗ ತಯಯ ಬಳ ಸŅಲĻ ಗಂಜಯನĺ ತಗದಕಂಡ ಹೇದಳ ತಯ ಕಣĵ ಮಚĬ ನದŁ ಮಡತĶದ್ದಳ. ಹಡಗಗ
ಭಯವಗ ಹಂದಕħ ಬಂದ, ಒಂದ ಎಲಗ ಗಂಜ ಸರದ ಉಣತಡಗದಳ. ಕರಯ ನಯಯೂ ಬಂದ ಎಲಯಮಂದ
ಜಲŃ ಸರಸತĶ ಕತಕಂಡತ, ಹಡಗ ಅದಕħ ನಲದ ಮೇಲ ಸŅಲĻ ಗಂಜ ಹಕದಳ. ಪŁಣ ನಲಗ ನೇಡ ನೇಡ
ಲಚಗಡತĶ ಗಂಜಯನĺಲ್ಲ ನಕħತ. ಹಡಗಗ ನಯಗಂತ ಹಚĬನ ಸಂಗತ ಇರಲಲ್ಲ. ಓಬಯŀನ ಸಂಗಕħಂತಲ ನಯಯ
ಸಂಗವ ಎಷıೇ ಸಖಕರವ ಧೈಯಥಕರವ ಆಗತĶ.

ಹಡಗ ಹರ ಅಂಗಳಕħ ಬಂದ ಎಲಯನĺ ಬಸಡದಳ, ಕಲವ ಕೇಳಗಳ ಅಲŃಗ ನಗĩ ಅನĺದ ಅಗಳಗಳನĺ ಕಕħ ಕಕħ
ತನĺತಡಗದವ. ಗದĸಯಲŃ ಕಳತದ್ದ ಕಲವ ಹರಸಲ ಹಕħಗಳ ಹರದವ. ಅಲ್ಲಲŃ ಕಲವ ಕಲĺಡಗಳ ಮೇಯತĶದ್ದವ.
ಆಕಶ, ಅರಣŀ,ಪವಥತ, ಗದĸ, ಬಯಲ, ಸಮಸĶ ಜಗತĶ ನಶĬಂತೇದಸವಗತĶ. ಹಡಗ ಬಹಳ ಹತĶ ನಂತ
ನೇಡದಳ. ಗಳ ಬಳಕ ಜೇವಗಳಂದ ಹರಗಡ ಜಗತĶ ಮನೇಹರವಗತĶ. ಮತĶ ನಂತ ನೇಡದಳ; ತಂದಯ
ಆಗಮನದ ಸಳವ ಎಲŃಯೂ ಗೇಚರಸಲಲ್ಲ. ಕಡಗ ಗದĸಯಲŃದ್ದ ಹಂಡದ ಬವಗ ಹೇಗ ಕೈ ಬಯ ತಳದಕಂಡ
ಹಂತರಗ ಬಂದ ತಯಯನĺ ಮಟı ಅಲŃಡಸ” ಅವŅ! ಅವŅ!” ಎಂದ ಕರದಳ. ಹಂದ ಯವ ಮತಯ ಸĻಶಥವ ಪರಮ
ಹಷಥಕರವಗತĶೇ ಅದ ಇಂದ ಮಗಳಗ ಭಯನಕವಗತĶ. ತಯ ಮಲ್ಲನ ಎವದರದಳ. ಆ ಕಣĵಗಳ ಬಳಪನĺ ಕಂಡ
ಹಡಗ ಹದರ ಚೇರದಳ. ಅವಳಗ ಜೇವ ಸಚನಯೂ ಮೃತŀವನಂತಯೇ ಭೇಕರವಗತĶ. ತಯ ಮತĶ ಕಣĵ ಮಚĬದಳ.
ಹಡಗ ಶೇಕಕħಂತಲ ಅತಶಯವಗ ಭಯದಂದ ರೇದಸತಡಗದಳ. ಸŅಲĻಕಲ ಅತĶ. ಮತĶ ಸಮĿನದಳ. ಒಂದರಡ
ಸರ ಬಗಲಗ ಬಂದ ಹರಗ ನೇಡದಳ. ತಂದಯ ಸಳವ ಎಲŃಯೂ ಕಣಸಲಲ್ಲ. ಮತĶ ಒಳಗ ಹೇಗ ತನĺ
ಸಮಥŀಥವನĺಲ್ಲ ವಚĬಮಡ ಕŁಂದಸಲರಂಭಸದಳ. ರೇದನ ಧŅನ ಮೌನಕħಂತಲ ಹತಕರವಗತĶ. ಹಚĬ
ಧೈಯಥಕಡವಂತತĶ.

ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಪŁವೇಶಸಲ ಹಡಗ ಜೇರಾಗ ಅಳತಡಗದಳ. ಮದಕನಗ ಎದಹರ ರೇಗಯ ಬಳಗ ಹೇದನ.
ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಹಳńಯ ವೈದŀರಾಗದĸ, ಅನೇಕ ಸರ ರೇಗಗಳ ಮರಣ ಶಯŀಯ ಬಳ ನಂತದ್ದರ. ಅಂತಹ ಸಮಯಗಳಲŃ
ಇತರರಗ ಧೈಯಥ ಹೇಳತĶದ್ದರ. ಆದರ ಇಂದ ಹಗರಲಲ್ಲ. ಮದಕನ ಹೃದಯವ ಸಂಸರದ ಅಸಂಖŀ ನಷħರಣ ಆಘತ
ಘಷಥಣಗಳಂದ ತರಗಲಯಂತ ಝಝಥರತವಗತĶ. ಜಳńಗತĶ. ಮದಕನ ಅಳತಡಗದನ. ರೇಗ ಮಲ್ಲನ ಕಣĸರದ
ನೇಡದಳ. ಜೇವವದಯಂದ ತಳದಕಡಲ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಅಳವದನĺಳದ ಕಯಥಸಧನಗ ಕೈಹಕದರ.
ತಣĵಗಗತĶದ್ದ ಕೈಕಲಗಳಗ ಬಸಬದಯಜĮದರ. ರೇಗಯ ಬಯĸರದ ಮದĸ ಹಂಡದರ. ಮಗಳಗ ಹಲ ತರಲ
ಹೇಳದರ. ಆದರ ಆ ದನ ಅವರಗದ್ದ ಒಂದೇ ಹಸವನ ಹಲನĺ ಕರದರಲಲ್ಲ. ಓಬಯŀನ ದನಗಳನĺಲ್ಲ ಮೇಯಲ ಕಡಗ
ಅಟıಬಟıದ್ದನ. ಕಡಗ ಗಂಜಯ ನೇರನĺೇ ಸŅಲĻ ಸŅಲĻವಗ ಬಯಗ ಬಟıರ. ರೇಗ ಕಡದಳ. ಈಗಲೇ ಆಗಲೇ ಪŁಣ
ಹೇಗತĶದ ಎಂಬದೇನೇ ಮದಕನಗ ಗತĶಯತ. ಮಗನಲŃ? ಎಂದ ಕೇಳಲ ಹಡಗ ಎಲ್ಲವನĺ ಹೇಳ ತನĺ
ಕಡಗವಲ್ಲದ ಬರಗೈಯನĺ ತೇರದಳ. ಮದಕನ ನಡಸಯĸ ತಲಯ ಮೇಲ ಕೈ ಹತĶಕಂಡ ಕಳತಬಟıನ.
***

ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ತಮĿನĺ ಬೇಳħಂಡಮೇಲ ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಸŅಲĻ ಹೇತĶ ಲಕħಪತŁ ನೇಡತĶದĸ, ಆ ಮೇಲ
ಬಚĬಲ ಮನಗ ಹೇಗ ಮಂದ ಬಂದರ. ಅವರ ಮನಸತ ಸŅಲĻ ಕಲಕಹೇಗತĶ. ಮದಕನ ಗೇಳನĺ ಕಂಡ ಅವರಗ
ಎದಯಲŃ ಕನಕರವಂಟಗತĶ. ಆದರ ಅದನĺ ಪŁಯತĺಪವಥಕವಗ ದಮನಮಡದ್ದರ. ಅದಂದ ಕಡ ಅವರ ಒಳ
ಮನಸತನಲŃ ಕದಯತĶತĶ. ವಂಕಪĻಯŀಜೇಯಸರಡನ ತವ ಮತಡತĶದĸಗ ಅಡಗ ಮನಯಲŃ ನಡದದ್ದ ಕದನದ
ಕೇಲಹಲವ ಮತĶಂದ ಕಡ ಪೇಡಸತĶತĶ. ಹಂಡತಯ ಚಡಯನĺ ಪŁತ ರಾತŁಯೂ ಕೇಳ ಕೇಳ, ಅವರ ದೃಷıಗ
ನಗಮĿವನರ ವಷಸಪಥಣಯಂತ ತೇರತĶದ್ದರ. ಆದರ ಹವಯŀನ ಮೇಲ ಗೌಡರಗದ್ದ ಒಂದ ವಧವದ ಭಯ
ಗೌರವದಂದಲ, ನಗಮĿನವರ ಅಣĵನ ಹಂಡತ ಎಂಬ ದಕ್ಷಿಣŀದಂದಲ. ಲೇಕಪವದದ ಭೇತಯಂದಲ, ಏನನĺ
ಮಡಲರದಯೂ ಮಡಲಲ್ಲದಯೂ ಸಮĿನದ್ದರ.

ಇಂತಹ ಮನಸತನಲŃ ಅವರ ಮಣಯ ಮೇಲ ಕಳತ ನಮಧರಣ ಮಡತĶದĸಗ ಪಟıಮĿ ಜಗಲಗ ಬಂದ ಬಳಗĩ
ನಡದದಲ್ಲವನĺ ಚಕħಮĿನಗ ವರೇಧವಗವ ರೇತಯಲŃ ವಣಥಸ ಹೇಳದಳ. ಗೌಡರಗ ಅಡಗಯ ಮನಯ ಜಗಳಗಳೇನ
ಅಪವಥವದವಗರಲಲ್ಲ. ಆದರ ಇಂದ ಅಗŁಹರದ ಜೇಯಸರ ವಂಕಪĻಯŀವನರ ಮಂದ ತಮಗ
ಅವಮನವಯತಲŃ ಎಂದ ಆಗಲೇ ಕವಏರದ್ದ ಎದ ಕಡಕಡಯಯತ. ಸದŀಕħ ಹತĶರವದ್ದ ಪಟıಮĿನನĺೇ ನದೇಥಶಸ
ಎಲ್ಲರಗ ತಗಲವಂತ ಗಟıಯಗ ಬೈದರ. ಪಟıಮĿ ಕಣĵೇರ ಸರಸತĶ ದಡijಮĿನ ಬಳಗ ಹೇದಳ.

ಗೌಡರ ಅಡಗ ಮನಗ ಹೇಗ ಊಟಕħ ಕಳತಕಳńವಗಲ ಒಲಯ ಬಳ ಒದĸಯಗದ್ದ ಕಸರದĸದ್ದ ನಲವ ಅವರ ಕಣĵಗ
ಬತĶ. ಮದವಯದದಂನಂದ ಹಸ ಹಂಡತಯ ಮೇಲ ಕŁರವಗ ವತಥಸರಲಲ್ಲ. ಆದರ ಎಷıದರೂ ದಡijವರ
ಮನಯಲŃಯ ಹಟı ಬಳದದ್ದ ಅವರಗ, ಹಂದ ಎರಡ ಸರಯೂ ದಡij ಮನತನದ ಹಣĵಗಳನĺೇ ತಂದ ಮದವಯಗ
ಅವರ ಶೇಲ ಆಚರಗಳ ಮೇಲĿಯನĺ ಅನಭವಸದ್ದ ಅವರಗ, ಸಬĽಮĿನ ವತಥನ ಅನೇಕ ಸರ ಸರಬದĸರಲಲ್ಲ. ಆ ಸಟıನ
ಪಡಗಳಲŃ ಸೇರ ತಳĿಯ ಪಟıಣದಲŃ ಮಲ್ಲಗ ಸಡಮದĸಗತĶ.

ಊಟ ಮಡಲ ಪŁರಂಭಸದಗಲ ಅವರ ಮಖ ಕŁರವಗತĶ. ಮೇಲೇಗರ ಸೇದಹೇಗದĸದ ಗತĶದಮೇಲಂತ


ಕಕಥಶವಯತ.

ಬಡಸತĶದ್ದ ಹಂಡತಯನĺ ನೇಡ ” ಏ! ಯಕ? ಮೇಲೇಗರ ಹತĶಹೇಗದಯಲŃ?” ಎಂದ ಭಯಂಕರವಗ ಕಗದನ.


ಆ ಪŁಶĺ ಮಂದನ ಕಯಥಕħ ನವಮತŁವಗತĶ. ಸಬĽಮĿ ಇನĺ ಉತĶರ ಹೇಳಲ ಪŁರಂಭಸರಲಲ್ಲ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ
ಮೇಲದĸ ನಗಂದಗಯ ಸಂದಯಲŃ ಬಕħನĺ ಹದರಸ ಓಡಸಲಂದ ಇಟıದ್ದ ಒಂದ ದಪĻನಯ ನಕħಯ ಕೇಲನĺ ಎಂಜಲ
ಕೈಯಂದಲ ಸಳದಕಂಡ ಹಂಡತಗ ರಪĻ ರಪĻನ ರಕħಸವಗ ಹಡಯತಡಗದರ. ಸಬĽಮĿ ” ದಮĿಯŀ! ಎಂದ ಚೇರದಳ.
ಅವಳ ಚೇರದಷı ಹಚĬಗಯೇ ದಬĽಗಳ ಬೇಳತಗದವ. ಒಂದ ನಮಷದಲŃ ಆ ನಕħಯ ಕೇಲ ಕಲವ ಕೈ ಬಳಗಳ
ಹಡಯದವ. ಎಡಗೈಯಂದ ಹಂಡತಯ ತರಬ ಹಡದಕಂಡ ಬಲಗೈಯಂದ ಗದ್ದ ತಡಗದರ. ನಗಮĿ ಪಟıಮĿ
ಇಬĽರಗ ಸಬĽಮĿನ ಸಹಯಕħ ಬರಲ ಮನಸತಗದ್ದರೂ ಗೌಡರ ಭೇಷಣ ಕŁೇಧಕħ ಹದರ, ದರ ಬಪĻಗ ನಂತದ್ದರ.
ಅಷıರಲŃ ಕಡನಂದ ಹಂತರಗ ಬಂದದ್ದ ಸೇರಗರ ರಂಗಪĻಸಟıರ ಅಡಗ ಮನಯಲŃಗತĶದ್ದ ಸದ್ದನĺ ಕೇಳ ಒಳಗ ನಗĩ ಬಂದ,
ಗೌಡರಗ ಕೈಮಗದ ” ಬೇಡ ನನĺಡಯ!” ಎಂದ ಬೇಡತಡಗದರ. ಹತĶಲಕಡಯಂದ ಆಗತನ ಒಳಗಬಂದ ವಸವ
ತನĺ ದಡijಮĿ ಅಕħಯŀರಡನ ನಂತ, ಏಕೇ ಏನೇ ಅಳತಡಗದನ. ಪಟıಮĿನ ಅಳತĶದ್ದಳ. ವಸ ಒಂದೇ ಒಂದ
Ĕಣ ನಂತದ್ದನೇ ಏನೇ! ತಂದಯ ಬಳಗ ಓಡ” ಬೇಡ ಅಪĻಯŀ! ಬೇಡ ಅಪĻಯŀ! ಎಂದ ಅಳತಡಗದನ.
ಸಬĽಮĿನಗಂತ ಒರಲವ ಶಕĶಯೂ ಉಡಗಹೇಗತĶ.

ಪರಕೇಯರಾದ ಸೇರಗರರ ಬಂದದರಂದಲ, ಪŁೇತಯ ಮಗನ ಆತಥನದದಂದಲ, ಕೈಸೇತದರಂದಲ ಗೌಡರ


ಹಂದಕħ ಸರದ, ಏದತĶ ನಂತರ. ಅವರ ತಟ ನಡಗತĶದ್ದವ. ಎದ ಉಬĽಯಬĽ ಬೇಳತĶತĶ. ಕಣĵಗಳರಳ ಕಂಪಗದĸವ.
ಗಂಡನ ತರಬ ಕದರದ್ದ ತಲಗದಲನĺ ಬಟıಡನ ಸಬĽಮĿ ನಲಕħರಳದಳ!
ಕಳńಂಗಡ
ಓಬಯŀ ಜನĿವತĶದಗ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ನಮĿದಯಗ ಬಳವ ಸಂಸರಯಗದ್ದರ. ಕಟıಗಯಲŃ ದನಕರ, ಕಣಜದಲŃ
ಬತĶ, ಪಟıಗಯಲŃ ಒಡವ ವಸĶ, ದೇಹದಲŃ ಬಲ. ಹೃದಯದಲŃ ಹರಷ, ಹಳńಯವರ ಗೌರವ ಸĺೇಹ-ಎಲ್ಲವ ಅವರಗದĸವ.
ಓಬಯŀ ಸಧರಣ Ħಮಂತರ ಮಕħಳಂತಯ ಬಳದನ. ತನĺ ತಯ ಸಯವಗ ಅವನ ತಕħಮಟıಗ ಮನಯ ಕಲಸಗಳನĺಲ್ಲ
ಚನĺಗ ನೇಡಕಳńತĶ ತಂದಗ ಅಚĬಮಚĬಗದ್ದನ. ಗದĸ ತೇಟಗಳ ಅವನ ಗಯĿಯಂದಲ ಊಜಥತವಗದĸವಂದ
ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳತĶದ್ದರ. ಎಂದ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಎಂಟನರ ರೂಪಯ ತರ ತತĶ ಮರನ ಮದವ ಮಡಕಂಡರೇ
ಅಂದನಂದ ಓಬಯŀನ ಮನಸತ ಮರಯತಡಗತ. ತಂದ ಮತĶ ಮದವ ಮಡಕಳńವದರಲŃ ಅವನಗ ಸಹನಯರಲಲ್ಲ.
ಅದರಲŃಯೂ ಎಂಟನರ ರೂಪಯ ತರ ತರವದ ಅವನಗ ಸಂಸರ ವನಶಕರವಗ ತೇರತ. ಮಲತಯಯಬĽಳ
ಬರವದ ಅವನಗ ಅನಷıವಗತĶ. ಅಡಗ ಮಡ ಹಕವದಕħ ಹಣĵ ಬೇಕಗದ್ದರ ತನಗೇ ಏಕ ಒಂದ ಮದವ
ಮಡಬರದಗತĶ? ತನಗದರ ಕಡಮ ತರಕħೇ ಹಣĵ ದರಯತತĶಲ್ಲ!

ತಂದಯ ತೃತೇಯ ವವಹದ ಕಲದಂದ ಆತನ ಪರವಗಯೂ ಮನಗಲಸದಲŃಯೂ ಉದಸೇನನಗದ್ದ ಓಬಯŀ, ಆತನ
ಒಂಬೈನರ ರೂಪಯ ತರ ತತĶ ನಲħನ ಮದವ ಮಡಕಳńಲ, ಸಂಪಣಥ ವರೇಧಯಗ ವತಥಸಲರಂಭಸದನ.
ಯವಕನಗದ್ದ ತನಗ ಸಲಭವಗ ಮದವ ಮಡವದನĺ ಬಟı. ವಯಸತ ಹೇದ ತಂದ ಅಷıಂದ ಹಣವನĺ ತರವಗ
ತತĶ ತನೇ ಮದವಯದದ ಮಗನ ಈಷŀಥಕೇಪವೈರಗಳಗ ಕರಣವಯತ. ತನ ಕಷıಪಟı ಮಂದನ ಸಖಕħಂದ
ದಡದದನĺಲ್ಲ ಅವವೇಕಯದ ತಂದ ದಂದವಚĬ ಮಡದರ ಯವ ಮಗನ ತನ ಸಹಸಯನ? ಅಂದನಂದ
ಅಣĵಯŀಗೌಡರಗ ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಲŃ ಸಲ ಬಳಯತĶ ಹೇಯತ. ಹಟıವಳ ಇಳಯತĶ ಹೇಯತ.
ಯವಕನಗದ್ದರೂ ಮದವಯಲ್ಲದ ತಂದಗ ವರೇಧಯಗದ್ದ ಮಗನ ನನವಧದಲŃ ದಂದವಚĬ ದರಾಚರಗಳಗ
ಕೈಹಕದನ. ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಮನಯಲŃ ಮದಲನಂದಲ ಹಂಡ ಮಡಕಂಡ ಕಡಯತĶದ್ದರ. ಆದರ ಹದĸಮೇರ
ಹೇಗತĶರಲಲ್ಲ. ಮನಯ ಮಮತ ಕನಗಂಡಮೇಲ ಓಬಯŀ ಹರಗ ಹೇಗ ಕಳń ಸರಾಯಗಳನĺ ಕಡಯಲ ಮದಲ
ಮಡದನ. ಅದರ ವಚĬಕħಗ ಅಡಕ ಬತĶ ಮದಲದ ಪದಥಥಗಳನĺ ಮನಯಂದ ಗಟıಗ ಸಗಸತĶದ್ದನ. ಶೇಂದ
ಅಂಗಡಯಲŃಯೂ ಹಳಪೈಕದ ತಮĿನಲŃಯೂ ಸಲವಯತ. ಅದನĺ ತೇರಸಲ ಒಡವ ವಸĶಗಳನĺ ಕದĸಯĸನ. ಕಡಗ
ಮದŀಪನದ ಜತಗ ಕಮನೇಪŁಣಯವ ಅಕಸĿತĶಗ ಲಭಸದದ, ಅಭŀಸವಗ, ಹವŀಸವಗ ಪರಣಮಸತ.

ಅವನ ಒಮĿ ಕನರನ ಬಳಯ ಕಡನಲ್ಲದ್ದ ಒಂದ ಹಣĵನ ಮರಕħ ” ಮರಸ” ಕರಲ ಹೇಗದ್ದನ. ರಾತŁ ಎಂಟ ಗಂಟಯ
ಹತĶಗ ಕಮಥಗಲದĸ ಆಕಶವನĺಲŃ ತಂಬತ. ಬಳĸಂಗಳ ಸಂಪಣಥವಗ ಕಣĿರಯಯತ. ಬರಗಳ ಬೇಸತ. ಸಡಲ
ಮಂಚ ಜೇರಾಯತ. ಮಳ ಬರತĶದಂದ ಹದರ ಮರದ ಮೇಲದ್ದ ಅಟıಣಯಂದ ಕಳಗಳದ ಮನಯ ಕಡಗ ಹರಟನ.
ಸŅಲĻದರ ನಡಯವದರಳಗ ದಡij ದಡij ಹನಗಳ ಪಟಪಟನ ಬೇಳತಡಗದವ, ಎರಡ ಫಲಥಂಗಗಳ ದರದಲŃ
ಕನರ ಸೇರಗರ ರಂಗಪĻಸಟıರ ಗಟıದಳಗಳ ಬಡರಗಳದĸದ ನನಪಗ ಬಂದ, ಆಕಡಗ ವೇಗವಗ ನಡದನ. ಅಷıರಲŃ
ಮಳ ಉನĿತĶ ರಭಸದಮದ ಆಲಕಲŃಗಳನĺ ಬೇರತĶ ಸರಯತಡಗತ. ಓಬಯŀ ಕೇವಯನĺ ಹಗಲಮೇಲ ಹತĶಕಂಡ
ಓಡದನ. ಎಲ್ಲ ಬಡರಗಳಂದಲ ಸŃಲĻದರ ಪŁತŀೇಕವಗ, ಪŁಶಸĶವಗದ್ದ ಒಂದ ಬಡರದಲŃ ದೇಪ ಉರಯತĶದĸದ
ಅವನ ಕಣĵಗ ಬದĸ, ಅದರಳಗ ನಗĩದನ.

ಅದ ಸೇರಗರ ರಂಗಪĻಸಟıರ ಪŁೇಯಸ ಗಂಗಯ ಬಡರವಗತĶ. ಸರಗರರ ಸಧರಣವಗ ರಾತŁಗಳನĺಲ್ಲ ಆ


ಬಡರದಲŃಯ ಕಳಯ ಬೇಕಗದĸದರಂದ ಗಂಗಗ ಇತರ ಆಳಗಳಗಂತಲ ಹಚĬಗ ಎಂದರ, ಎರಡ ಅಂಕಣದಷı ಅಗಲದ
ಬಡರವನĺ ಉಳದಲ್ಲರ ಬಡರಗಳಗಂತಲ ಒಂದಷı ಚನĺಗ ಕಟıಸಕಟıದ್ದರ.

ಸಲಂಕೃತಳದ ಗಂಗ ಸೇರಗರರಗಗ ಕಯತĶದ್ದಳ. ಏಕಂದರ ಅವರ ಊಟಗೇಟಗಳಲ್ಲ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮನಯಲŃಯ


ನಡಯತĶತĶ. ಅವರ ಮನಯ ಸೇರಗರರಗ ಮಖŀವಸವ ಆಗತĶ. ಗಂಗಯ ಬಡರ ರಾತŁಯ ” ಉಪವಸ”
ಮತŁವಗತĶ. ಸಟıರ ರಾತŁಯೂಟ ಪರೈಸಕಂಡ ಗೌಡರಡನ ಮತಕತಯಡದ ಮೇಲ ಉಳದ ಬಡರಗಳಲŃ
ಆಳಗಳಲ್ಲರೂ ನದĸ ಹೇದ ತರವಯ ಸದ್ದಲ್ಲದ ಗಂಗಯ ಬಡರಕħ ಬರವದ ವಡಕಯಗತĶ. ಆ ದನವ ಗಂಗ ತನĺಟ
ಮಗದಮೇಲ ” ವಸಕಸಜĮಕ” ಯಗ ಕಯತĶದ್ದಳ. ಮೇಡ ಮತĶ, ಸಡಲ ಮಂಚ ತರಲ ಅವಳಗ ಗಬರಯಯತ.
ಪŁಯನ ಬರತĶನೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂದ. ಅಷıರಲŃಯ ಮಳಯೂ ಭರದಂದ ಸರಯತಡಗತ. ಆಕ ಆಸಗಟı
ನಟıಸರಬಟıಳ. ಅಷıರಲŃ ಯರೇ ಹರಗಡ ಬಡರದ ತಡಕಯ ಬಗಲನĺ ತಟıದರ, ಉತħಂಠತಯದ ಗಂಗ ಬಗಲ
ತರದ ನಕħಳಸ ನೇಡತĶಳ ಸೇರಗರರಲ್ಲ; ಕಳಕನರ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಮಗ ಓಬಯŀಗೌಡರ! ಗಂಗ ಹಕದ ಚಪಯ
ಮೇಲ ಓಬಯŀ ಕಳತ, ಓಡಬಂದ ಆಯಸವನĺ ಪರಹರಸಕಂಡ, ಮಖದಮೇಲದ್ದ ಹನಗಳನĺ ಒರಸ ಕಂಡನ; ಗಂಗ
ಪŁಶĺಗ ಉತĶರವಗ ತನ ಅಲŃಗ ಬಂದದಕħ ಕರಣವನĺ ಹೇಳದನ. ಹರಗಡ ಮಳ, ಗಳ, ಮಂಚ, ಸಡಲ
ಭಯಂಕರವಗತĶ. ಗಂಗ ಸಟıರ ಆಗಮನದ ಆಸಯನĺ ಸಂಪಣಥವಗ ತರದಬಟıಳ. ಓಬಯŀ ಬಂದದ ಆಕಗ
ಸಕೃತವಗಯ ತೇರತ. ಗಂಗಯ ಕಣĵಗ ಯವಕನ ಅĔತವದ ರಸಲಫಲದಂತ ಕಣಸದನ. ಪŁಣಯ ವದಗĹಯಗದ್ದ
ಆಕಗ ಮಗĸನದಬĽ ಯವಕನನĺ ತನĺ ಬಲಗ ಬೇಳವಂತ ಮಡವದ ಅಷıೇನ ಸಹಸವಗ ಕಣಲಲ್ಲ. ಓಬಯŀನ
ಅಷıೇನ ವೈರಾಗŀದ ಸķತಯಲŃರಲಲ್ಲ.

ಗಂಗ ಓಬಯŀನ ಕಳತದ್ದ ಚಪಯ ಮೇಲಯ ಒಂದ ಪಕħದಲŃ ಕಳತ ಮತಕತಯಡತಡಗದಳ. ಅವಳ ಕಣĵ ಹಬĽ
ತಟ ಕನĺಯಗ ಶರೇರವಲ್ಲವ ಪತಂಗವನĺ ಮೇಹಸವ ಲೇಲಮಯ ಜŅಲಯಂರ ಚಂಚಲ ಮೇಹಕವಯತ. ಆದರ
ಓಬಯŀನ ಭವದಲŃ ಮದಮದಲ ಯವ ವಕŁತಯೂ ಇರಲ‌ಲ್ಲ. ಮಳ ನಲŃವವರಗ ಮತಡಬೇಕಂದ ಮತŁ
ಮತಡತĶದ್ದನ. ಆದರ ಗಂಗ ಮಯ ತಂಬ ಯೌವನದ ಯವಕನನĺ ಬಹಳ ಹತĶ ಮಗĹವಗರಲ ಬಡಲಲ್ಲ. ಅವಳ
ಆ ಮತ ಈ ಮತ ತಗದ ಓಬಯŀನ ಮದವ ಮತ ತಗದಳ. ಉದಸಭವದಂದ ಮತಡತĶದ್ದ ಓಬಯŀನ
ಭವಪವಥಕವಗ ಮತಡತಡಗದನ. ಅವರ ಮತಡತĶದ್ದ ವಷಯವ ಸಡಮದĸನಂತ ಅವರ ಮದŀ ಇತĶ. ಗಂಗ
ಓಬಯŀರ ಬಂಕಯ ಬತĶಗಳಂತ ಆಚಗ ಈಚಗ ಕಳತದ್ದರ. ಮತಡತĶ ಆಡತĶ ಇದ್ದಕħದ್ದಹಗ ಓಬಯŀನ ಮಖಕħ
ನತĶರೇರತ; ಎದ ಬಚĬತ ಮೈಬವರತ. ಅವನಗ ಅದರ ಅಥಥವಯತ. ಅದವರಗ ಇರದದ್ದ ಭವವೇಂದ ಅವನ
ಮನಸತನಲŃ ಮಂಚತ. ವಚĔಣಳದ ಗಂಗಗ ಅದ ತಳಯದ ಹೇಗಲಲ್ಲ. ಒಂದರಡ ಮತಡ, ತಡಕಯ ಒಳಗ ಹೇಗ,
ಕಯಸ ಹದಮಡದ್ದ ಸಹಯದ ನರಗಳńನĺ ತಂದಕಟıಳ. ಓಬಯŀನಗ ಮಳಯಲŃ ತಯĸ ಚಳಯಗದĸದರಂದ,
ಚನĺಗ ಹೇರಬಟıನ. ಆಮೇಲ ಎಲಯಡಕ ನೇಡದಳ ಅದನĺ ಸŅೇಕರಸದನ. ಮಳಯಲŃ ಮನಗ ಹೇಗವದ ಸಧŀವಲ್ಲ,
ಅಲŃಯೇ ಮಲಗವದ ಲೇಸ ಎಂದಳ. ಓಬಯŀ ಅದಕħ ಸಮĿತಸದನ. ಅವನಗನĺ ತನĺ ಸಮĿತಯ ಅಥಥವ
ಪರಣಮವ ಸಂಪಣಥವಗ ಮನಸತಗ ಹಳದರಲಲ್ಲ.

ಬಡರದ ತಡಕಯ ಬಗಲ ಹಕತ. ದೇಪವರತ. ಹರಗಡ ಮಂಗರ ಮಳಯೂ ಗಳಯೂ ಮಂಚ ಸಡಲಗಳ
ಹಚĬದĸ ತಂಡವಗೈಯತĶದĸವ. ಬಳಗĩ ಮಂಜನ ಗಂಗಯ ಬಡರದಂದ ಹರಬದ್ದ ಓಬಯŀ ಹಂದನ ದನದ
ಹಡಗನಗರಲಲŃ. ಅವನಗ ನವನಭವದ ಮಧುರ ಪŁಪಂಚವೇಂದ ಪŁತŀĔವಗತĶ. ಆಗ ಅವನಗ ಅಥಥವಯತ, ತನĺ
ತಂದ ಅಪರ ಧನ ವŀಯಮಡ ನಲħ ಮದವಗಳದದೇಕ ಎಂದ! ಅಂದನಂದ ಅವನ ವಚĬ ಇಮĿಡಯಯತ. ದನದಂದ
ದನಕħ ಅಧೇಗತಗಳಯತĶ ಹೇದನ.

***

ತಂಗಯ ಕೈಕಡಗವನĺ ಈಸಕಂಡ ಮನಯಂದ ಹರಟ ಓಬಯŀ ನಟıದ ಸೇತಮನಗ ಹೇದನ. ತೇಥಥಹಳńಗ ಹೇಗದ್ದ
ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಇನĺ ಹಂತರಗಲಲ್ಲ ಎಂದ ಗತĶಗ, ಅಲŃಯೇ ಊಟ ಕತĶರಸ, ಹಗಲ ನದĸ ಮಡಕಂಡ. ಅಗŁಹರಕħ
ಹೇರಟನ. ಬಸಲನಲŃ ಬಯರಕಯಗಲ ಕಳńಂಗಡಯ ನನಪಯತ. ಅಂಗಡಯವನಲŃ ಸಲವಗದĸದರಂದಲ ಸಲ
ತೇರಸದ ಕಳń ಕಡವದಲ್ಲವಂದ ಹಂದ ಹೇಳದĸದರಂದಲ ಸಲಕħ ತಗದ ಮಡತĶದĸದರಂದಲ ಓಬಯŀನ ಅಲŃಗ
ಹೇಗಲ ಹಂಜರದನ. ಜೇಬನಲŃದ್ದ ಬಳńಯ ಕಡಗದ ನನಪ ಬಂದ ಅವನ ಕಣĵ ನವಪŁಭಯಂದ ಮಂಚತ. ಆದರ ದೇವರ
ಕಣಕ ಎಂದ ಹದರ ಹಂಜರದನ. ಅವನ ಪತತನಗದ್ದನೇ ಹರತ ಇನĺ ಧೂತಥನಗರಲಲ್ಲ. ಭೇತಯ ಸಹಯದಂದ
ಪŁಲಫಭವನĺ ಗದĸ ಅಗŁಹರಕħ ಹೇದನ.

ಅಗŁಹರ ತಂಗತೇರದಲŃದĸ, ನೇಡಲ ಒಂದ ರಮಣೇಯ ಸķನವಗತĶ. ಎದರಗ ನಮಥಲವಗ ಗಗನ


ಪŁತಬಂಬಕವಗದ್ದ ತಂಗಯ ನೇಲ ನೇರನಹನಲ, ನಣĵನಯ ಬಳ ಮಳಲರಾಶಯೂ, ಹಳಯ ನಡವ ಅಲ್ಲಲŃ ಮೇಲದĸ
ನೇರನಲŃ ಬದĸರವ ಆನಗಳಂತ ತೇರವ ಹಬĽಂಡ ಕರಬಂಡಗಳ, ಹಳಯ ಅಂಚನಂದ ಪŁರಂಭವಗ ನೇಲಕಶದ
ದಗಂತದವರಗ ಹಬĽದಂತ ತೇರತĶದ್ದ ಹಸರಾದ ಅರಣŀ ಶŁೇಣಯೂ ಅಗŁಹರವನĺ ಮನೇಹರ ದೃಶŀವನĺಗ
ಮಡದĸವ. ಹಳಯ ದಡದಲŃಯ ಚಂದŁಮೌಳೇಶŅರನ ಗಡಯೂ, ಅದಕħ ಸಮೇಪದಲŃಯ ಕೈಹಂಚ ಹದĸಸದ್ದ
ವಂಕಪĻಯŀಜೇಯಸರ ಮನಯೂ ಎದĸವ. ಮನಯ ಹರಭಗ ಚಕħಟವಗಯೂ, ರಂಗವಲŃಯಂದ
ಶೇಭತವಗಯೂ, ಬŁಹĿಣರ ಮನ ಎಂದನಸಕಳńವದಕħ ಯೇಗŀವಗಯೂ ಇತĶ. ಬೇಲಯ ಮೇಲ ಕಂಪ ಮತĶ ಕಪĻ
ಬಣĵದ ಸೇರಗಳನĺ ಪಂಚಗಳನĺ ಹರಡದ್ದರ.

ಅಂಗಳದಲŃ ಆಡತĶದ್ದ ಇಬĽರ ಹಡಗರ ಓಬಯŀನನĺ ಕಂಡಡನಯ ಶದŁನ ಬಂದನಂದ ಆಟವನĺ ಬಟı ದರ ಹೇಗ
ನಂತರ. ಓಬಯŀ ಅವರನĺ ಮತಡಸದನ. ವಂಕಪĻಯŀನವರ ಮನಗ ಬಂದಲ್ಲವಂದ ಗತĶಯತ. ಓಬಯŀ
ನೇರಡಕಯಗತĶದ ಎಂದ ಹೇಳದ್ದರಂದ, ಒಬĽ ಹಡಗನ ಚಂಬನಲŃ ತಣĵೇರನĺ ಒಂದ ಸಣĵ ಬಳಯ ಕೇತನಲŃ ಕಂಬಣĵದ
ಜೇನಬಲ್ಲವನĺ ತಂದ ದರ ನಂತನ. ಓಬಯŀ ಹತĶ ಹಜĮ ಹಂದಕħ ಸರದ ನಲ್ಲಲ. ಹಡಗನ ಮಂದಕħ ಬಂದ
ಚಂಬನĺ ಎಲಯನĺ ಅಂಗಳದಲŃ ಇಟı, ಮತĶ ಹಂದಕħ ಹೇದನ. ಇನĺಬĽ ಹಡಗನ” ಕಚĬಕಂಡ ಕಡಯಬೇಡೇ,
ಎತĶ ಕಂಡ ಕಡ”ಎಂದನ. ಓಬಯŀ ನಡನಡವ ಬಲ್ಲವನĺ ತನĺತĶ ಚಂಬನĺ ಎತĶಕಂಡೇ ನೇರ ಕಡದನ. ಪತŁಯನĺ
ಎತĶ ಕಡಯವ ಅಭŀಸವಲ್ಲದದರಂದ ನೇರ ಮಖದ ಮೇಲಯೂ ಅಂಗಯ ಮೇಲಯೂ ಬದĸ ಹರದಹೇಯತ.
ಬŁಹĿಣ ಬಲಕರ ಅದನĺ ನೇಡ ಜಗಪತ ತಳದರ. ಶದŁರ ವಚರದಲŃ ಅವರಗ ಹರಯರ ಕಲಸದ್ದ ತರಸħರ ಮತĶನತ
ಹಚĬಯತ.

ವಂಕಪĻಯŀನವರ ಸಕħದದĸದರಂದ ಚಂದŁಮೌಳೇಶŅರನಗ ಕಣಕಯಪಥಸ ಪಜಮಡಸಲ ಸಧŀವಗದ ಓಬಯŀನ


ದೇವಲಯದ ಬಳಗ ಹೇಗ ಹರಗಡಯಂದಲ ದೇವರಗ ಕೈಮಗದನ. ಅಲŃಂದ ಸೇಪನಗಳನĺಳದ ಹಳಯ ಬಡಕħ
ಹೇದನ. ಅಲŃ ತಂಡ ಹಕ ಸಕದ್ದ ದಡij ಸಣĵ ಮೇನಗಳ ನರಾರ ಕಣಸಕಂಡವ. ಬŁಹĿಣರ ಮತŁವೇ
ಉಪಯೇಗಸತĶದ್ದ ಆ ಘಟıದಲŃ ಮೇನಗಳಗ ಯವ ಅಪಯವ ಇರದದĸರಂದಲ, ದೇವರ ಮೇನಗಳಗ ಆಗಗ ಅಲŃಗ
ಬಂದವರಲ್ಲ ಅಕħ, ಬಳಹಣĵ, ತಂಗನಕಯಯ ಚರಗಳ, ಮದಲದ ಪದಥಥಗಳನĺ ಹಕತĶದĸದರಂದಲ ಆ
ಸķಳದಲŃ ಸವರಾರ ಮೇನಗಳ ಬಹಳ ಸಲಗಯಂದ ಇದĸವ. ದೇವರ ಮೇನಗಳಂದ ಶದŁರಾರೂ ಅವಗಳ ತಂಟಗೇ
ಹೇಗತĶರಲಲ್ಲ. ಅಲŃಯ ಮೇನಗಳನĺ ಕಯĸ ಪಲŀ ಮಡದರ ಸಗಣಯಗಬಡತĶದ ಎಂದ ಅನೇಕರ
ಹೇಳಕಳńತĶದ್ದರ. ಅದ ಓಬಯŀನಗ ಗತĶತĶ. ಅವನ ನೇರನ ಬಳಗ ಹೇಗಲ ಅನೇಕ ಮೇನಗಳ ಯರೇ ತಂಡ
ಹಕಲ ಬಂದರಂದ ಭವಸ ಓಡಬಂದವ. ಕಲವ ಮೇನಗಳಂತ ನಲħೈದ ಅಡ ಉದ್ದವಗ ಒಂದರಡ ಅಡ
ಅಗಲವಗದ್ದವ. ಸತĶ ನೇಡದಗ ಓಬಯŀನ ಕಣĵಗ ಯರೂ ಕಣಸಲಲ್ಲ. ಎಲಯಡಕಯ ಜೇಬನಂದ ಹಗಸಪĻನĺ ತಗದ
ಸಣĵದಂದಗ ಸೇರಸ ತಕħ ಒಂದ ಗಳಗ ಮಡ ನೇರಗ ಎಸದನ. ಇಪĻತĶ ಮವತĶ ಮೇನಗಳ ಯವದೇ ತಂಡ ಎಂಬ
ಭŁಂತಯಂದ ಅದಕħ ಎರಗದವ. ಅಗŁಹರದ ಪŁಜಗಳಂತ ಹಟıಬಕವಗದ್ದ ಆ ಮತತ್ಯಗಳಗ ಭಕ್ಷŀಭĕ ವವೇಕವಚರ
ಪŁಯಶಃ ಮರತ ಹೇಗದĸತೇ ಏನೇ! ಓಬಯŀ ಹಗಸಪĻನĺ ಎಸದ ಒಂದರಡ ನಮಷಗಳಲŃ ಒಂದ ಸಧರಣಗತŁದ
ಮೇನ ಹಟıಮೇಲಗ ಬಡಬಡನ ಒದĸಡಕಂಡ ಚಮĿ ದಡಕħ ಬದĸತ. ತಲವಸěವನĺ ತಗದ ಬಚĬ, ಬೇಗಬೇಗನ ಆ
ಮೇನನĺ ಅದರಲŃ ಸತĶ, ಬಗಲಗ ಹಕಕಂಡ, ಕಳńಹದಯಲŃ ಹರಟನ. ಬಗಲಲŃದ್ದ ಮೇನ ಪŁಣಸಂಕಟದಂದ
ĔಣĔಣಕħ ನಮರತĶತĶ. ಅದ ನಮರದಂತಲ್ಲ ಓಬಯŀನ ಬಲವಗ ಅದಮತĶದ್ದನ. ಸŅಲĻದರ ನಡಯವದರಳಗ
ಪŁಣ ತಟಸķವಯತ. ಹತĶ ಬೈಗಗತĶತĶ.

ಮತĶಳńಗ ಕನರಗ ಮಧŀ ಒಂದ ಕಳńಂಗಡಯತĶ. ಅಲŃಗ ಸಮರ ಏಳಂಟ ಮೈಲಗಳ ದರದಂದಲ ಗರಾಕಗಳ
ಬರತĶದ್ದರ. ಸಯಂಕಲದಂದ ಪŁರಂಭವಗ ರಾತŁ ಎಂಟ ಒಂಬತĶ ಗಂಟಯವರಗ ಆ ” ಕಡಮಜĮಗಯ ಹೇಟಲನಲŃ”
ಜನಸಂದಣಯೂ ಗಲಭಯೂ ಹರಟ ಹಡದಟಗಳ ತಪĻತĶರಲಲ್ಲ. ಆ ಅಂಗಡಯವನ ಕಳńಗ ಮತĶ ಬರವದಕħಗ
ಏನೇನೇ ಗಡಮಲಕಗಳನĺ ಸೇರಸತĶದĸದರಂದ ಅವನ ಕಳń ಎಂದರ ಜನರ ಬದĸ ಸಯತĶದ್ದರ. ಗರಾಕಗಳಲŃ
ಮಖŀರಾದವರಂದರ ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಆಳಗಳ, ಮತĶಳń ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಆಳಗಳ. ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ
ಆಳಗಳ. ಒಕħಲಗಳಲŃಯೂ ಅನೇಕರ ಅಲŃಗ ಆಗಗ ಬಂದ ಹೇಗವ ಪದĹತಯತĶ. ಆಳಗಳಂತ ತಮĿ ಹಟıಗ
ಅನĺವಲ್ಲದದ್ದರೂ ತಮĿ ಹಂಡರ ಮಕħಳಗ ಕಳಲ್ಲದದ್ದರೂ ಲಕħಸದ ದನಗಲಯ ಬತĶವನĺ ಕಳńಂಗಡಗ ಸರದ ಉನĿತĶರಾಗ
ಹಂದರಗತĶದ್ದರ. ಕಲವ ಸರ ಕತĶ ಹರ ಗದ್ದಲ ಮದಲದ ಸಮನಗಳನĺ ಕದĸ ತಂದಕಟı ಕಳń ಹಂಡಗಳನĺ
ಕಡಯತĶದ್ದರ.
ಅಗŁಹರದಂದ ದೇವರ ಮೇನನĺ ಬಗಲಗ ಹಕಕಂಡ ಹರಟ ಓಬಯŀ ಕಳńಂಗಡಯದ್ದ ಹದಯಂದಲ ಹೇಗಲ ಮನಸತ
ಮಡದನ. ಏಕಂದರ, ಅದ ಸಮೇಪದ ಹದಯಗತĶ. ಒಂದ ವೇಳ ಗರತನವರ ಯರಾದರೂ ಅಲŃದ್ದರ ಏನದರೂ
ಸŅಲĻ ಪŁಯೇಜನವಗಬಹದಂದ ಆತನಗಂದ ದರದಸಯೂ ಇತĶ. ಅವನ ಕಳńಂಗಡಯ ಬಳಗ ಬರವಷıರಲŃ ಬೈಗ
ಕಪĻಗತĶ. ಹಲŃನ ಮಡ ಬಹಳ ಕಳಕħ ಬಗದ್ದ ಅಂಗಡಯ ಒಳಭಗದಲŃ ದೇಪ ಹತĶಸದĸದ ಅಲŃದ್ದ ಕಂಬಳಕನಂದ
ಗತĶಗತĶತĶ. ಅಂಗಡಯ ಒಳಗ ಹರಗ ಹಲವ ಜನರ ನರದದ್ದರ. ಒಳಗ ಮೇಲಜತಯವರ, ಹರಗ ಕೇಳ
ಜತಯವರ. ಅಂಗಡಯವನ ತನĺ ಮಗನಂದಗ ಮಧŀವನಯೇಗದ ಕಯಥದಲŃ ತಡಗದ್ದನ. ಅವನ ಹಂಡತಯೂ
ಗರಾಕಗಳಗಗ ಒಳಗಡ ಮಂಸ, ಉಪĻಮೇನ, ಮಟı ಮದಲದ ವŀಂಜನಗಳನĺ ಬೇಯಸತĶದ್ದಳ ಎಂಬದ ಕಳń
ಹಂಡತಗಳ ವಸನಯಂದಗ ಸೇರಬರತĶದ್ದ ಚಕಣದ ಕಂಪನಂದ ತಳಯತĶತĶ.

ಅಲŃ ಸೇರದ್ದವರಗಲ್ಲರಗ ಓಬಯŀನ ಗರತತĶ. ಓಬಯŀನಗ ಅನೇಕರ ಗರತ ಸಕħತ. ಕಲವರ ಅಂಗಳದಲŃ ಗಂಪಗಂಪಗ
ಕಳತ ಉಪĻಮೇನ ಮತĶ ಮಂಸದ ತಂಡಗಳನĺ ಕಚĬ ಎಳದ ಜಗಯತĶ, ನಡನಡವ ಹಂಡ ಕಡದ ಹರಟ ಹಡದ
ಕೇಕಹಕ ನಗತĶದ್ದರ. ಒಳಗಡ ಕಲವರ ಕಳń ಕಡಯವದರಲŃಯೂ ಇಸĻೇಟ ಆಡವದರಲŃಯೂ ತನĿಯರಾಗದ್ದರ.
ಮತĶಳńಯ ನಂಜನ ತನಬĽನ ಪŁತŀೇಕವಗ ಒಂದ ಕಲ ಮಣಯ ಮೇಲ ಕಳತ ಎಡದ ಕೈಯಲŃ ಕರಟದ ಚಪĻನಲŃದ್ದ
ಹರಮಂಸವನĺ ತನĺತĶ ಎದರಗದ್ದ ಹಂಡದ ಮಗಯನĺೇ ಎವಯಕħದ ನಟıಸತĶ, ನಡನಡವ ಹಲŃಗ ಅಡಚಣಯದ
ಎಲಬನ ಚರಗಳನĺ ಬೈಗಳದಂದಗ ನಲಕħ ಉಗಳತĶದ್ದನ. ಅವನ ಕಳńನ ಮಗಯನĺ ನೇಡತĶ ತನĺತĶದĸಗ ದವಡ
ಮತŁ ಚಲಸತĶತĶ. ತನĺ ಬಡರದಲŃ ಮಡಬಂದದ್ದ ಅನಹತವನĺ ಅವನ ಮನಸತ ಇನĺ ಮಲಕ ಹಕತĶತĶ.
ಅವನಗಲೇ ಎರಡ ಮಗ ಕಡದ ಮರನ ಮಗಗ ಸದĹನಗತĶದ್ದನ. ಅವನ ಓಬಯŀನ ಕಡ ನೇಡದಗ ಕಣĵ
ತೇಲಗಣĵಗ ಕŁರವಗದĸವ. ಬತĶಲಯಗದ್ದ ಹಟı ಊದಕಂಡತĶ. ಓಬಯŀನ ಅವನನĺ ಮತಡಸಲಲ್ಲ. ಅವನೇ
ಮದಲ ಪŁರಂಭಸದನ.

“ಅಲŃ ನೇವೇ ಹೇಳŁೇ. ನನĸೇನ್ ತಪĻ? ನ ಮಡಸ ಕಟıದĺ ನ ಕೇಳದŁ ಅವಳĸೇನ ಜೇರ! ಏನŁೇ! ಹೇಳŁೇ ನೇವ! ಚನĺಗ
ಹಡħಂಡ ಗದĸೇ ಗದĸೇ ಗದĸ ಹಕĸ, ಅವಳಕħನĺಹ! ಹ! ಹ! ” ಎಂದವನ ಚನĺದ ಬಗಡಯಂದನĺ ಸಂಟದ
ಪಂಚಯಂದ ಎಂಜಲ ಕೈಯಲŃ ತಗದ ತೇರಸದನ. ನಂಜನ ನತĶಗ ಮತĶೇರ ಬರತĶತĶ.

ಆ ದನ ಬಳಗĩ ಚನĺಯŀನಡನ ಮೇನ ಬೇಟಯಡಲ ಹೇಗ ಕನರ ಗಡಯ ಹಂದ ಅಪರಾಹĵದಲŃ ಮನಗ ಬಂದ
ನಂಜನ ಸಯಂಕಲವಗಲ ಕಳńಂಗಡಗ ಹರಟನ. ಕೈಯಲŃ ದಡijಗಲ ದವಸವಗಲ ಇರಲಲ್ಲ. ಹಂಡತಯ ಕವಯಲŃದ್ದ
ಬಗಡಯನĺ ಕೇಳದನ. ಅವಳ ಕಡವದಲ್ಲ ಎಂದ ಹೇಳಲ ಅವಳನĺ ಚನĺಗ ಹಡದ. ಆಭರಣವನĺ ಕವ ಹರಯವಂತ
ಎಳದ ಕಸದಕಂಡ ಕಳńನ ಅಂಗಡಗ ಬಂದದ್ದನ. ಅದನĺೇ ಕರತ ಅವನ ಓಬಯŀನಡನ ಹೇಳದĸ.

ಅಷıರಲŃ ಅಲŃಗ ಬಂದ ಅಂಗಡಯವನ ನಂಜನ ಕೈಯಲŃದ್ದ ಬಗಡಯನĺ ತಗದಕಂಡ ಹೇಗ ಪಟıಗಗ ಹಕದನ. ನಂಜನ
ಅದನĺ ಗಣನಗ ತರದ ಮಗಯಲŃದ್ದ ಮಧŀವನĺ ಚನĺಗ ಹೇರ, ತಟಯನĺ ಚಪĻರಸತĶ, ನ ದಡĸದĸ ನ ಕಡĸದĸ!
ಹಹಹ! ” ಎಂದ ಚರಕಗ ರಭಸದಂದ ಹೇಳದನ. ಒಳńಯ ಕಳńಗ ಕಳń ಬರಸದ ಕಲಗಚĬ ನೇರನĺ ತಂದ ಹಯĸನ.
ನಂಜನಗ ಒಳńಯ ಕಳńಗ ಕಳń ಬರಸದ ಕಲಗಚĬಗ ವŀತŀಸ ಕಂಡಹಡಯವಷı ಪŁಜİ ಇರಲಲ್ಲ. ಏನನĺೇ ಅಸĻಷıವಗ
ಒರಲತĶ ತಂದ ಕಡಯವ ಕಲಸಕħ ಕೈಬಯ ಹಕದನ. ಅವನ ಹಟıಯ ಮೇಲಲŃ ಹಂಡ ಸೇರ ಪಂಚ ಒದĸಯಗತĶ.

ಓಬಯŀನನĺ ಯರೂ ಅತಥಯಗ ಸŅೇಕರಸಲಲ್ಲ. ಜತಗ ಅಂಗಡಯವನ ಕಟı ಸಲವನĺ ತೇರಸದ ಒಂದ ಹನಯನĺ
ಕಡವದಲ್ಲವಂದ ಹೇಳಬಟıನ. ಓಬಯŀನಗ ಕಳń ಮಂಸಗಳ ಕಂಪ ಕಮನೇಯವಗತĶ. ಆ ಗಳಯನĺ ಆದಷı
ಪŁಣಯಮ ಮಡದನ. ತೃಷĵ ಬರಬರತĶ ಅತಯಯತ. ಮಲ್ಲಗ ಕಂಕಳದಲŃ ಸತĶಟıಕಂಡ ಮೇನನĺ ತಗದ
ಅಂಗಡಯವನಗ ಕಟı ಅದಕħ ಬದಲಗ ಕಳń ಕಡವಂತ ಅಂಗಲಚದನ. ಅದ ಅಗŁಹರದ ದೇವರ ಮೇನ ಎಂಬ
ಸಂಗತಯನĺ ಮತŁ ತಳಸಲಲ್ಲ. ಅಂಗಡಯವನ ಮೇನನĺ ಸŅೇಕರಸ, ಸŅಲĻ ಕಳńನĺ ಬದಲಗ ಕಡಸದನ. ಅದನĺ ಕಡದ
ಮೇಲಂತ ಓಬಯŀನಗ ಮತĶಷı ಕಡಯಬೇಕಂಬ ಹಚĬ ಮತಮೇರ, ಜೇಬನಲŃದ್ದ ದೇವರ ಕಣಕಯ ಬಳńಯ ಕಡಗವನĺ
ಬಯಲಗಳದನ. ಅದನĺ ಅಡವಗ ತಗದಕಂಡ ಕಳń ಕಡಬೇಕಂದ, ಹಂದನಂದ ಹಣ ಕಟı ಬಡಸಕಳńತĶೇನಂದ
ಅಂಗಡಯವನಗ ತಳಸದನ. ಅಂಗಡಯವನ ಸಂತೇಷದಂದ ತಗದ ಕಂಡನ. ಹಣ ಕಟı ಬಡಸಕಳńತĶೇನ ಎಂಬದ
ಬರಯ ಮತಂದ ಅವನಗ ಅನಭವದಂದ ಚನĺಗ ಗತĶಗತĶ.
ವĤĿಯಮತŁವಗದ್ದ ಅಂಗಡಯ ವತವರಣ ಬರಬರತĶ ಶಬĸಮಯವಗತĶ ಬಂದತ. ಇತĶ ಕಳń ಹಂಡಗಳ
ಖಲಯದಂತಲ್ಲ ಅತĶ ಮನವರ ಮೃಗಗಳಗತĶ ಹೇದರ. ಅಶŃೇಲವದ ಮತಗಳ ಬೈಗಳಗಳ ಕಯಥಗಳ
ಸŅಂಚĭಂದವಗ ಉಪಕŁಮವದವ. ಓಬಯŀನ ಚನĺಗ ಕಡದ ಹಣĵದನ. ನಂಜನ ಉಟı ಪಂಚಯನĺ ಬಚĬ ತಲಗ
ಸತĶಕಂಡ ವಕರವಗ ಕೇಕ ಹಕತĶ, ಅಸಹŀವದ ಹಡಗಳನĺ ಒರಲತĶ, ಹರಬದ್ದನ. ಅಂಗಳದಲŃ ಹಡದಟವ
ಆರಂಭವಯತ. ಆಗ ರಾತŁ ಎಂಟ ಗಂಟಯಗತĶ. ಹಗಲನಲŃ ಮನಯಂತ ಮೌನವಗದ್ದ ಕಳńನ ಅಂಗಡ ಆ ರಾತŁ
ನಶಚರನಂತ ಭಯನಕ ಬೇಭತತರಗಳಂದ ತಂಬಹೇಯತ.

ಅಷıರಲŃ ಹರಗಡಯಂದ ಯರೇ ಇನĺಬĽರ ಅಸĻೃಶŀರ ಬಂದ ಹಂಡ ಕೇಳದರ.

ಅಂಗಡಯವನ “ಏನೇ ಬೈರಾ, ಇಷı ಹತĶನಗ?” ಎಂದನ. ಬಂದದ್ದವರ ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಆಳಗಳ; ಬೇಲರ
ಬೈರ ಮತĶ ಸದ್ದ.”

“ಇವತĶ ಹತĶಗಹೇಯĶ ಕಣŁ. ಕಳಕನರ ಅಣĵೇಗೌಡರ ಹಡĶಗ ಸಡ ಕಡij ಮೈ ನೇವಗತĶ. ಒಂದಂದŁಪಯ


ಕಟŁ; ಹಂಗ ಬಂದŀ ಇಲŃಗ” ಎಂದನ ಸದ್ದ.

“ಏನಗತĶೇ ಅವರಗ?” ಎಂದ ಕೇಳದನ ಅಂಗಡಯವನ.

“ಏನೇ ಆಗತĶಂತ. ಕಳń ಕಡŁ” ಎಂದನ ಬೈರ. ಅವನಗ ಹಂಡ ಮಖŀವಗತĶ ಹರತ ಮರಣಕħ ಕರಣಗೇರಣಗಳ
ಮಖŀವಗರಲಲ್ಲ.

“ಓಬೇಗೌಡŁೇ ಕೇಳದರೇನೇ?” ಎಂದ ಅಂಗಡಯವನ ಹಸ ಗರಾಕಗಳಗ ಸರಬರಾಯ ಮಡಲ ತಗದನ.

ಓಬಯŀನಗ ಸದ್ದನ ಮತೇನೇ ಕೇಳಸತ. ಆದರ ಅದರ ಸಂಪಣಥ ಪŁಭವವನĺ ಗŁಹಸವ ಪŁಜİ ಅವನಲŃರಲಲಲ. “ಅಯŀೇ
ಹಯĶೇನೇ!” ಎಂದ ಗಟıಯಗ ಅಳತಡಗದನ. ಆ ಅಳವನಲŃ ಉನĿದವತĶೇ ಹರತ ಶೇಕವರಲಲಲ. ಮದŀದಂದ
ಉತĻನĺವಗದ್ದ ಉನĿದ ಹರಹಮĿಲ ದರ ಹಡಕತĶತĶ. ಅದಕħಂದ ಕಲವ ಲಭಸದಂತಯಷı!

ಓಬಯŀ ಮತĶನಂದ ತತĶರಸತĶ ಮೇಲದ್ದನ. ಅಂಗಳಕħ ಇಳಯವಗ ಉರಳಬದ್ದನ. ಮತĶ ತರಾಡತĶ ಎದĸ ನಂತ.
ರೇದನಗೈಯತĶಲ ನಡದ ಕತĶಲಯ ಕಬಥಸರನಲŃ ಕರಗ ಕಣĿರಯದನ. ಅಲŃದ್ದವರಗ ತಲನಟıಗದĸದ್ದರ ಅವನನĺ ಆ
ಸķತಯಲŃ ಮನಗ ಹೇಗಗಡತĶರಲಲ್ಲ. ಆದರ ಕಳńಂಗಡಯಲŃ ಕಡತ ಕಣತ ಗಲಭ ಹೇರಾಟಗಳ ಹಳ ನರಯೇರತĶ.
ಕನಬೈಲನ ಕಳńಗತĶ
ಜಗತĶ ರಾತŁಯ ನೇರವ ನದĸಗ ಸನĺಹಗಳಸತĶತĶ. ಸಯಥನಗಲ ಮಳಗ, ಪಶĬಮದಕħನ ಪವಥತ ವರಚತ ದಗಂತದಲŃ
ಅಪರಾಸĶದ ಕನĺೇಲಯ ಬೈಗಬಣĵವ ತಳಮಗಲಗಳ ಹೃದಯಮಧŀ ಅಂತಯಥಮಯಗತĶ. ಅರಣŀವೃತವದ ಗಂಭೇರ
ಸಹŀದŁ ಶŁೇಣಗಳ ಗರಕಂದರಗಳ ಮೇಲ ಇರಳದೇವ ತನĺಡಯ ಕರಸರಗನĺ ಮಲ್ಲನ ಹದಸತĶದ್ದಳ. ಗಡಗ ಹೇಗವ
ಹಕħಯ ಹಡ ಮಗದತĶ. ಹಟıಗ ಹೇಗವ ದನದ ಕಗ ನಂತತĶ. ಅವಗಳಗ ಬದಲಗ, ಮಲನಡನಲŃ ಬೈಗಹತĶನಲŃ
ಕೇಳಬರವ, ಓಂಕರದಂರ ನಡನĺಲ್ಲ ತಂಬತಳಕವ ಸವರಾರ ದಂಬ ಜೇನಹಳಗಳ ಝೇಂಕರದ ನರಂತರ ನದವಹನ
ಅಥವ ವರಧ ಮರಯತಡಗತĶ. ಮರಗಡಗಳ ಸĻಷıಕೃತಗಳ ಮದ ಅಸļಟಕರವ ಮಸಮಸ ಮಸಲ ಮಸಲಗ
ತೇರತĶತĶ.

ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮನಗ ತಂಕಣ ದಸಯಲŃದ್ದ ಒಂದ ಗಡಗಡಗಡನ ನತĶಯಲŃ ಸಣĵ ಬಂಕಯಂದ
ಉರಯತĶತĶ. ಸತĶಲ ಮರಗಳ ದಟıವಗ ಬಳದ ಕಡಗದ್ದರೂ. ಆ ಸķಳದಲŃ ಕಲವ ಹಬĽಂಡ ಹಸಬಂಡಗಳದĸ
ಬಯಲ ಬಯಲಗತĶ. ಹಗಲ ಅಲŃ ನಂತ ನೇಡದರ ಸತĶಮತĶ ಬಹದರದವರಗ ಕಣಸವಂತತĶ. ಸೇತಮನ
ಮತĶಳń ಮದಲದ ಅನೇಕ ಮನಮರಗಳನĺ, ಹಬĽದ ಕಡಗಳ ನಡವ ಮೇಲೇಳವ ಹಗಯಂದಲ ಅಡಕ
ತೇಟಗಳಂದಲ ಗದĸ ಬಯಲಗಳಂದಲ ಗರತಸಬಹದಗತĶ. ಆಗಂಬ ಘಟ, ಕಂದದ ಗಡij, ಕದರಮಖ, ಮೇರತ
ಪವಥತ ಮದಲದ ಸಹŀದŁಯ ಭಗಗಳ ಕಲವ ಸರ, ಪŁತಃಕಲದಲŃ ನಂತ ನೇಡದರ, ನೇಲ ವಯ ಮಂಡಲದಲŃ
ಪಶĬಮ ನೇಲಕಶಕħದರಾಗ ಮೈಲತತĶನ ಮಹರಾಶಗಳಂತ ದಗಂತ ಖಚತವಗ ರಂಜಸತĶದ್ದವ. ಸಯೇಥದಯ
ಸಯಥಸĶ ಚಂದŁೇದಯಗಳ ದŅಗಣತ ರಮಣೇಯವಗ ಶೇಭಸತĶದĸವ. ರಜಕಲದಲŃ ಊರಗ ಬಂದಗ ಹವಯŀ
ರಾಮಯŀರಗ ಅದಂದ ನತŀ ಸಂದಶಥನದ ಸೌಂದಯಥ ಸķನವಗತĶ. ಹಳńಗರ ಆ ಸķಳಕħ ” ಕನಬೈಲ” ಎಂದ
ನಮಕರಣ ಮಡದ್ದರ.

ಅಂದ ಆ ಬೈಗಗಪĻನಲŃ ಆ “ಕನಬೈಲ”ನಲŃ ಉರಯತĶದ್ದ ಕರಬಂಕ ಒಮĿಮĿ ಸಣĵದಗ ಆರಹೇದಂತಗತĶತĶ.


ಒಮĿಮĿ ಪŁಕಶಮನವಗ ಪŁಜŅಲಸತĶತĶ. ಮಢಗŁಮŀರಾರಾದರೂ ದರದಂದ ನೇಡದ್ದರ ಅದನĺ ಕಳńದವŅವಂದ
ತಳಯತĶದ್ದರ. ತಳದವರ ” ದಂದ”( ಅಡಕ ಅಥವ ಬದರ) ದಬĽಗಳಂದ ಮಡದ ಪಂಜ) ಎಂದ ಹೇಳತĶದ್ದರ. ಆದರ
ಯರಾದರೂ ಧೇರ ಕತಹಲಗಳ ಅಲŃಗ ಹೇಗ ನೇಡದ್ದರ ವಸĶವಂಶ ಬೇರಯಗರತĶತĶ.

ಬಂಕಯ ಬಳ, ಅದಕħ ಕರಣವದ ಒಂದ ಮನಷ್‌ಉಆಕೃತ ಗೇಚರವಗತĶತĶ. ಇನĺ ಸŅಲĻ ಮಂದವರದದ್ದರ ಕಳńನ
ವಸನ ಗತĶಗತĶತĶ. ಹತĶರ ಹೇಗದ್ದರ, ಕನರನಲŃ ನವ ಬಳಗĩ ಕಂಡ ಹಳಪೈಕದ ತಮĿನ ಒಂದ ಮಣĵನ ಮಗಯಲŃ
ಕಳń ಕಯಸತĶದ್ದನಂಬದ ಪŁತŀĔವಗತĶತĶ!

ತಮĿನ ಬಗĩ ಬಂಕ ಊದವದ, ಎದĸನಂತ ಕನರನ ಕಡಗ ನರೇಕ್ಷಿತ ನಯನವಗ ನೇಡವದ. ಮತĶ ಯರನĺ ಕಣದ
ಹತಶನಗ ಕರಕಳńವದ. ಒಮĿಮĿ ಕಮĿ ಗಂಟಲ ಸರಮಡಕಳńವದ. ಅಭŀಸದಂದಲೇ ಎಂಬಂತ ತಡ ಹಟı
ಬನĺ ಕಲಗಳನĺ ಕರದಕಳńವದ. ಒಮĿಮĿ ನಜಥನತ ನೇರವತಗಳ ಭರವನĺ ಹಗರಮಡಕಳńಲೇಸಗ
ಸದĸಮಡವದ. ಹೇಗ ವತಥಸತĶದ್ದನ. ನಡ ನಡವ ಏನನĺೇ ಆಲೇಚಸ” ಬಡijೇಮಕń ಯರರಬೇಕ? ಕಡಲŃ ದರ
ಮಡĶ ಇದರಲŃ!” ಎಂದ ತನಗ ತನ ಹೇಳಕಳńವನ. ” ಮಡń, ಇನĺಂದ ಸರ” ಮಕಥ” ಬಂದಗ ಮಡಸĶೇನ”
ಎಂದವನ ಮತĶ ಆರಹೇದ ಬಂಕಯನĺ ಊದದನ. ಬದ ಹರತ. ಸತĶಲದ್ದ ಕಸಕಡij ಹಲŃಗಳನĺ ಹಕ ಮತĶ
ಊದದನ. ಹಗ ಮದĸ ಮದĸಯಗ ಮೇಲದĸ ಮತĶ ಭಗĩಂದ ಬಂಕ ಹತĶಕಂಡತ.

ಪಕħದ ಕಡಗಳಲŃ” ಬಗನ ಕಟı” ಕಳń ಇಳಸವದ ತಮĿನ ಕಲಕಸಬಗತĶ. ಅವನ ಅದನĺ ಹರಗಡ ಮರಾಟ
ಮಡತĶರಲಲ್ಲ. ಎಂದದರೂ ಒಂದಂದ ಸರ ಕಳń ಹಚĬಗ ಉಳದರ ಕಳńಂಗಡಗ ಕದĸ ಮರತĶದ್ದನ. ಅದರಲŃಯೂ
ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಪŁತದನವ ” ಕನಬೈಲ” ನಲŃ ಕಳń ಕಯಸಕಡವದ ಮಮಲಗತĶ. ಅವನ ಅವರ
ಒಕħಲಗದĸದರಂದ ಒಡಯರಗ ಅದಷıಮಟıಗ ಸಹಸಹ ಮಡವದ ಅವನ ಶŁೇಯಸತಗತĶ. ಗೌಡರೂ ಅವನನĺ ಇತರ
ಒಕħಲಗಳಂತಲ್ಲದ ಹಚĬ ಆದರದಂದ ಕಣತĶದ್ದರ. ಅವನಗ ಕೇಳದಹಗ ಸಲ; ಕೇಳದ ಗದĸ ಸಗವಳಗ; ಕೇಳದ ಎತĶ
ಉಳವಗ! ಕಲವ ಸರ ತಮĿನ ಕಲಸಕħ ತಮĿ ಮನಯ ಗಡ ಎತĶ ಆಳಗಳನĺ ಕಡತĶದ್ದರ. ಏಕಂದರ ಇತರರ ಮಡವ
ಕಲಸವನĺ ಮಡಲ ಅನೇಕರದ್ದರ. ಆದರ ತಮĿನಂತ ಗಟıಗತĶ.ಬೇಲರ, ಕಂಬರರ. ಮರಾಟಗರ. ಸಟıರ. ಒಕħಲಗರ
ಇವರ ಯರಗ ಜತಪದĹತಯಂತ ಬಗನ ಕಟıವ ಹಕħಲ್ಲ. ಆ ಹಕħ ಹಳಪೈಕರದ. ಆದ್ದರಂದಲ ಕನರನಲŃ ಹಳಪೈಕದ
ತಮĿನಬĽನೇ ಬಗನ ಮರಗಳ ಆಡಳತಕħ ಸವಥಧಕರಯಗದ್ದನ. ಬೇರ ಯರಾದರೂ ಆ ಕಲಸಕħ ಕೈ ಹಕದ್ದರ ಕಡಲ
ಜತಬಹರರಾಗ ಬಹಷ್ಕೃತರಾಗತĶದ್ದರ. ಆ ದನ ಮಧŀಹĺ ಬೇಲರ ಬೈರನ ರಂಗಪĻಸಟıರ ಕಲಗ ಬದ್ದದĸ ಲೈಸನತ ಇಲ್ಲದ
ಬಗನಕಟıದ ರಾಜಕೇಯ ಭಯದಂದ ಮತŁವೇ ಅಲ್ಲ; ಅದರಂದಗ ಜತ ಕಟıಹೇಗತĶದ ಎಂಬ ಸಮಜಕ ಭೇತಯೂ
ಸೇರತĶ!

ಪŁತಸĻಧಥಗಳರೂ ಇಲ್ಲದ, ನರಾತಂಕವಗ, ಲೈಸನತ ಪಡದಕಂಡರವದಕħಂತಲ ಎರಡ ಮರ ಪಲ ಹಚĬಗ ಬಗನ


ಕಟıಕಂಡರತĶದ್ದ ತಮĿನ ಕಣĵಗ ಕಲ ದನಗಳಂದ ಕಡನಲŃ ಕಲದರಗಳಗತĶರವದ ತಳದಬಂದ, ಒಂದಡ ಹೇಗ
ನೇಡತĶನ; ಯರೇ ಒಂದ ಮರಕħ ಬಗನ ಕಟıದĸರ! ಯರಂಬದ ಅವನ ಊಹಗ ಹಳಯಲಲ್ಲ. ಬೇಲರ ಬೈರನ ಆ
ಕಲಸಕħ ಹೇಗತĶನಂದ ಅವನ ಸŅಪĺದಲŃಯೂ ಭವಸವಂತರಲಲ್ಲ. ಏಕಂದರ, ಬಗನ ಕಟıವ ಕŁಮ, ಹದ, ರೇತ, ವಚರ
ಇವಲ್ಲ ಆ ಮಡij ಹಲಯನಗ ಹೇಗ ತಳಯಬೇಕ? ಅವನಲ್ಲ, ಅವನ ಇಪĻತĶಂದ ಪತೃಗಳ ತಲಗಳಲ್ಲ ಸೇರದರೂ ಆ ಕಲಸ
ಅಸಧŀ ಎಂದ ತಮĿನ ಹಮĿಯಗತĶ. ಆದ್ದರಂದ ತಮĿನ ತನ ಕಳńಬಗನ ಕಂಡದ್ದನĺ ಆ ಕಳńನನĺ ಹಡಯವ ಕಲಸದಲŃ
ಸಹಯಕನದನ. ಬೈರ ತಮĿರ ಸರದಯಮೇಲ ಕದರೂ ಕಳńನ ಸಗಲಲ್ಲ; ಆಗಗ ಕಳń ಕಳವಗತĶತĶ! ಕಳńನೇ
ಪೇಲೇಸೇನವನಗದĸನ ಎಂಬದ ತಮĿನಗ ಗತĶಗಲಲ್ಲ. ಕಡಗ ಸಟıಬಂದ ಆ ಮರದ ಕೈಯನĺೇ ( ಕಳń ಕಡವ ಬಗನಯ
ಮರದ ಹ) ಕಡದಹಕದನ.

ಕಲವ ದನಗಳಲŃ ಬೈರನ ಮತĶ ಮತĶಂದ ಬಗನ ಮರಕħ ಮಡಕ ಕಟıದನ! ಆ ಮರದಡಯಲŃಯೇ ಅವನಗ ರಂಗಪĻಸಟıರ
ಕೇವಪಜ ಮಡವದರಲŃದ್ದದĸ! ಆ ಮರ ಸŅಲĻ ಗಟıಗ, ಸಧರಣವಗ ಯರ ಕಣĵಗ ಬೇಳದ ಸķಳದಲŃತĶ. ಆದರ
ತಮĿನ ಆ ದನ ಸಂಜಯಲŃ ತನ ಕಟıದ್ದ ಬಗನಯ ಮರಗಳನĺ ನೇಡ ಕಳń ಇಳಸಕಂಡ ಬರಲ ಕಡಗ ಹೇಗ, ಹಗಯೇ
ಬೇಲ ಬಗಯಲ ಬಗನಯ ಚರಯನĺ ಹಡಕತĶದĸಗ ಅವನ ಕಣĵಗ ಬೈರನ ಹಸಹದಯೂ ಬತĶ. ಅದರಲŃ ಹೇಗ
ನೇಡತĶನ; ಮತĶ ಕಳńಬಗನ ಕಟıದĸರ! ಹದಗಸಟı ಬಂಬ ಫಕħನ ಕಣĵಗ ಬದĸದ್ದರೂ ಸ.ಐ.ಡ. ಗಳಗ ಅಷı ಆಶĬಯಥ
ಆನಂದ ಕŁೇಧಗಳಗತĶರಲಲ್ಲ.! ತಮĿನಗ ಆಯತ! ಆ ಬಗನ ಕಟıದ್ದ ರೇತಯಂದ ಹಂದ ಕಳńಬಗನ ಕಟıದ್ದವನೇ ಅದನĺ
ಕಟıರಬೇಕಂದ ಊಹಸ, ಈ ಸರ ಅವನನĺ ಹೇಗದರೂ ಹಡಯಬೇಕಂದ ನಧಥರಸದನ.

ಸಯಂಕಲ ” ಕನಬೈಲ” ನಲŃ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗಗ ಕಳń ಕಯಸತĶದ್ದ ತಮĿನ ತನ ಕಂಡ ಕಳńಬಗನಯ


ವಚರವಗಯೇ ಆಲೇಚಸತĶ ” ಬಡijೇಮಕń” ಯರಬೇಥಕ? ಕಡಲ್ಲ ದರಮಡĶ ಇದĸರಲ್ಲ!” ಎಂದ, ನಡನಡವ ”
ಇನĺಂದ ಸರ ” ಮಕಥ” ಬಂದಗ ಮಡĶೇನ” ಎಂದ ಹೇಳಕಳńತĶದ್ದನ. ತಮĿನ ನರೇಕ್ಷಿಸತĶದ್ದ ಹಗಯ ಕತĶಲ ಕಪĻಗ
ಕವಯತ. ದಗಂತದಲŃ ಮತŁವ ಭೂಮ ಆಕಶಗಳಗ ವŀತŀಸ ಕಣತĶತĶ. ಚಕħಗಳಂತ ಬನನ ಮೈಯಲŃ ಎದ್ದ ಬಳńಯ
ತರಗಜĮಗಳಂತ ಲಕ್ಷಿೇಪಲĔವಗದĸವ; ಆಕಶಗಂಗ ಅಥವ ಅಮೃತ ಪಥವ ಚನĺಗ ತರಸಕಂಡರ ಮೈಮೇಲ ಕಣವ
ಬದಬದಗರಯಂತಯೂ ತಮĿನಗ ತೇರತĶತĶ. ಅವನ ಅತĶ ಕಡ ದೃಷı ಇಟıದ್ದರ ಮತĶಮĿ ಚನĺಗ ಹಲŃ
ಕರಯವವರಗ ತರಸಕಂಡ, ಕಳńನ ಮಗಯನĺ ಕಲŃಲಯಂದ ಕಳಗಟı, ಒಂದ ಮತĶಗದಲಯಂದ ಅದರ ಬಯ
ಮಚĬ, ಕಲŃ ಹೇರ, ಅತĶಯತĶ ತಳĿಮೇರ ತರಗಡತಡಗದನ. ಜೇಬನಲŃ ಎಲಯಡಕಯದ್ದರೂ ಕಳń ಕಡದ ತಂಬಲ
ಸವಯಬೇಕ; ಮದಲೇ ಎಲ ಹಕಕಂಡರ ಕಳńನ ರಚ ಸಕħವದಲ್ಲ ಎಂದ ಸಮĿನದ್ದನ. ಕಳń ಕಡಯೇಣವಂದರ
ಗೌಡರನĺ ಬಂದಲ್ಲ. ಅವರಗಲŃಯದರೂ ಕಡಮಯದರ! ಗದĸತĶರ! ಅದ ಅಲ್ಲದ ಒಮĿಮĿ ಜತಗ ಯರನĺದರೂ
ಕರದ ತರತĶದĸದ ಉಂಟ.

ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ ತಮĿನ ಕತಹಲದಂದ ನಂತ ಎವಯಕħದ ನೇಡತಡಗದನ. ” ಕನಬೈಲ” ಗ ನೈಋತŀ ದಕħನಲŃ ಸಮರ
ಒಂದ ಒಂದವರ ಮೈಲ ದರದ ಕಣವಯ ತಪĻಲನಲŃ ಒಂದ ಬಂಕ ಗೇಚರಸತ. ಸತĶಲ ಮತĶದ್ದ ಕತĶಲಯಲŃ ಅದರ
ತಪĶಸವಣಥಕಂತ ದೇದೇಪŀಮನವಗ ಮನೇಹರವಗತĶ.ತಮĿನ ನೇಡತĶದ್ದ ಹಗಯೇ ಬಂಕ ಹರದಯತ. ಅದರ
ಮನೇಹರತ ಮದ ರದŁತಯಗತಡಗತ. ಮದಲ ಸķರವಗ ತೇರತĶದĸ ಆಮೇಲ ಚಂಚಲ
ಭೇಮಜŅಲಮಯವಗ ಬಂಕಯ ಮರಳĩಳಂತ ವಕಟ ನೃತŀಮಡಲರಂಭಸತ. ಗಡijದ ನತĶಯಲŃ ನಂತ ನೇಡತĶದ್ದ
ತಮĿನ ಏನರಬಹದಂದ ಶಂಕಸದನ, ಏನೇನನĺೇ ಊಹಸದನ. ಯವದದರೂ ಗಡಸಲಗ ಬಂಕ ಬದĸರಬಹದ?
ಅಥವ ಹಲŃ ಬಣಬಗ? ಅಥವ ಕರಗಡijಗ? ಅಥವ ಬದರಮೇಳಗ? ಅಲŃ ಯವ ಗಡಸಲ ಇಲ್ಲ! ಹಲŃ ಬಣಬಗ ಬಂಕ
ಬದĸದ್ದರ ಬಂಕ ತಗಲದ ಹಲŃನ ಮದĸಗಳ ಹರಾಡಬೇಕತĶ! ಬದರಮಳಗ ಬಂಕ ಬದĸದ್ದರ ಗಣĵಗಳ ಒಡದ ಸಡಯವ
ಸದĸ ಕೇಳಸಬೇಕತĶ! ಕರಗಡijಯ ಬಂಕ ಹೇಗ ಒಂದೇ ಸಮನ ದೇದೇಪŀಮನವಗ ಉರಯವದಲ್ಲ! ಆಲೇಚಸತĶದ್ದಂತ
ತಮĿನ ಬಚĬದನ. ಅವನ ಮನಸತಗ ಮತĶಂದ ಸತŀ ಹಳಯತ. ಬಂಕ ಉರಯತĶದĸದ ಕನರನ ಶĿಶನದಲŃಯಲ್ಲವ?
ಕಳಕನರ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಹಂಡತಗ ಕಯಲ ಜೇರಾಗತĶ! ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಕಳńಗತĶಗ ಹತĶಗ ಸರಯಗ ಬರದ
ಇದĸದಕħ ಅದೇ ಕರಣವರಬಹದ! ತಮĿನ ಮತĶ ಬಂಕಯ ಕಡಗ ನೇಡದನ.

ಈ ಸರ ಅವನ ಆಲೇಚನ ಊಹಗಳಲ್ಲವ ದೃಷıಯಲŃ ಪŁತŀĔವಗದĸವ. ಆ ಬಂಕ ಹಗೇಕ ವಕಟಕರವಗ ಕಣಯತĶದ?


ಅದ ನಜವಗಯೂ ಹಣ ಬಂಕ! ಅದರಲŃ ದವŅಗಳವ! ಅದೇ ಆ ಜŅಲಯ ವಕರಾಕೃತ! ಆ ಬಂಕಯ ಬಳಕನಲŃ ಯರೇ
ಸಳದಡತĶದĸರಲ್ಲವ? ತಮĿನ ಒಳಗಣĵಗ ಸಡನ ಮೇಲದ್ದ ಹಣವ ಹಲŃಕರಯ ಮೈಮರದ ಹಸŀಮಡತĶದ್ದಂತ
ತೇರತ! ತನ ಕೇಳದ್ದ ಕಲವ ಭಯನಕ ಕಥಗಳ ನನಪಗ ಬಂದವ. ಮನಷŀರ ಮನಗ ಹೇದಮೇಲ ಪಶಚಗಳ ಬಂದ,
ಸಡನ ಮೇಲ ಅರಬಂದದ್ದ ಹಣವನĺ ಕಳಗಳಸಕಂಡ, ಪಲ ಹಂಚಕಂಡ ತನĺತĶ ಕಣಯತĶವಂತ! ಆ ಸಮಯದಲŃ
ಜೇವವದ್ದರೂ ಸಹ ಕಣĵಗ ಬದ್ದವರನĺ ಸೇಳ ತನĺತĶವಂತ! ತಮĿನಗ ಕಡ ಮತĶ ಕಡನ ಮೃಗಗಳಲŃ ಅಂಜಕಯರಲಲ್ಲ; ಆದರ
ಪಶಚ ಎಂದರ ಅವನಗ ನತĶರ ತಣĵಗಗತĶತĶ. ಕತĶಲಲŃ ಕಡಗಡijದ ನತĶಯಲŃ ನಂತ ತಪĻಲನ ಸಡಗಡನಲŃ
ಧಗಧಗಸತĶದ್ದ ಸಡಬಂಕಯನĺ ಕಂಡ ಅವನಗ ತನĺ ಸತĶಲ ದವŅಗಳ ನಂತ ತನĺನĺೇ ಅಳಯಸಯಂದ ನೇಡತĶದ್ದಂತ
ಭಸವಯತ. ಕತĶಲಯಲŃ ಪಶಚಗಳ ಕಣĵಗಳಂದ ಕಕħರದಂತಯತ. ಅಷıರಲŃ ಅವನ ಸಮೇಪದಲŃ ಏನೇ ಪಟಪಟನ
ಸದĸಗ ವಕರವಗ ಕಗಕಂಡತ. ತಮĿನಗ ತನĺ ನಡಗಳಲŃ ನತĶರಗ ಬದಲಗ ಕತĶಲಯ ಪŁವಹಸದಂತಯತ. ಅವನ
ಅನದŅಗĺನಗದ್ದರ ಅದಂದ ಕರಡಗಪĻಟ ಹಕħ ಎಂದ ಗತĶಗತĶತĶ. ಆದರ ಬಚĬದ ಮನಸತಗ ವಕೃತಯಲ್ಲದ ಪŁಕೃತ
ಗೇಚರಸವದ ದಲಥಭ. ತಮĿನ ಬದರ ನೇಡತĶನ ಮರಗಳ ಸಂದಯಲŃ ಏನೇ ಬಳńಗ ನಂತಹಗದ! ಅದ ದರದ
ಆಕಶ ಮತŁವಂದ ಅವನ ಕದಡದ ಬಗಗ ಗತĶಗಲಲ್ಲ. ತಮĿನ ಒಂದೇ ಸಮನ ಕಳńನĺಮಗಯನĺ ಅಲŃಯ ಬಟı
ಮನಯ ಕಡಗ ಧವಸತಡಗದನ.

ಸŅಲĻ ದರ ಹೇಗವಷıರಲŃ ಯರೇ ಕಗದಂತಯತ. ತಮĿನಗ ಮತĶ ಗಬರಯಗ ಮಲ್ಲಗ ಓಡತಡಗದನ. ಮತĶ
ಗಟıಯಗ ಕಗದಂತಯತ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಧŅನಯ ಗರತ ಸಕħ ನಂತನ. ಸೇರಗರ ರಂಗಪĻಸಟıರಡಗಡ
ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಹತĶರಕħ ಬಂದ ಮತಡಸದ ಮೇಲಯೇ ತಮĿನಗ ಎದ ಗಟıಯದದ!

“ಎಲŃಗ ಹೇಗĶದĸೇಯೇ?” ಎಂದರ ಗೌಡರ.

“ನೇವ ಬತಥರೇ ಇಲŃೇ ಅಂತ ಮನಗ ಹೇಗĶದĸ” ಎಂದನ ತಮĿ.

ಮತĶ ಮವರೂ “ಕನಬೈಲಗ” ಹಂತರಗದರ. ತಮĿನಗ ಸಡನ ಬಂಕಯಗಲ. ಕರಡಗಪĻಟ ಹಕħಯ ಕಗಗಲ,
ಮರದ ಸಂದಯ ಆಕಶವಗಲ. ಈಗ ಭಯಂಕರವಗ ಕಣಲಲ್ಲ. ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ತಮĿ ಆಳಗಳನĺ ಕರದ ಕಂಡ ಹೇಗ
ದಹನಕಯಥದಲŃ ಅವರಗ ಸಹಯಮಡದĸ, ಆದ್ದರಂದಲ ಹತĶದದರಂದ ಸೇರಗರರನĺ ಜತಗ ಕರದಕಂಡ
ಬಂದದĸ ಎಲŃ ತಮĿನಗ ಗತĶಯತ. ತಮĿನ ಬಸ ಬಸ ಕಳńನĺ ಕರಟಗಳಲŃ ಬಗĩಸಕಟıನ. ಗೌಡರೂ ಸೇರಗರರೂ
ಚನĺಗ ಹೇರದರ. ನಡವ ಮತಡತĶಲ ಇದ್ದರ.

“ನೇವ ಕಂಡದĸಲŃ?” ಎಂದ ಗೌಡರ ಕೇಳದರ.

“ಕಣ, ಆ ಉಬĽನಚ” ಎಂದ ಸಟıರ, ಆ ಕಡ ಬಟıಗಳಲŃ ಒಂದ ದಕħನ ಕಡ ಕೈತೇರದರ.

“ನಟ ಕಡಸದವರ ಸಂಗಪĻಗೌಡŁೇ ಅಂತ ನಮಗ ಗತĶಗದĸ ಹೇಗ?”

“ಆ ಬಡಗಯವರಲ್ಲ ನಮĿರನವರೇ ಅಲĸ? ಎಲ್ಲ ಹೇಳ ಬಟıರ ನನಗ!”


“ಹಂಗದರ ಒಂದ ಕಲಸಮಡ. ನಳ ಬಳಗĩ ಆಳ ಕರಕಂಡ ಹೇಗ, ಆದಷı ನಟ ಹರಸಕಂಡ ಬಂದಬಡ.
ಆಮೇಲ ಏನಗĶದ ನೇಡಕಳĶೇನ ನನ.”

“ಅಲŃ ಅಯŀ, ಯರೇ ಕಡ ತಂಬ ಕಳńಬಗನ ಕಟıದĸರಲ್ಲ! ಮನĺ ಮನĺ ಒಂದ ಕೈ ಕಡij ಹಕĸ! ಇವತĶ ನೇಡĶೇನ,
ಮತĶಂದ!” ಎಂದ ತಮĿನ ನಡವ ತನĺ ದರನĺ ಹೇಳಕಂಡನ.

“ಯರ? ನನಗ ಗತĶೇನೇ?”

“ಯರಂತ ಹೇಳŃ?

ಸೇರಗರರ ಸಮĿನದ್ದರ. ಅವರಗ ಒಮĿ ಬೈರನ ಹಸರನĺ ಹೇಳ. ಆ ದನ ತಮಗದ ಅನಭವವನĺ ಹೇಳಬಡಬೇಕಂದ
ಚಪಲತಯಯತ. ಸತŀ ಬದĸಯಂದಲ್ಲ. ಸಹಸದ ಬದĸಯಂದ! ಆದರ ಬೈರನ ಕಲಗ ಬೇಳವದರಂದಲ,
ಕಳńಕಡವದರಂದಲ ಸಟıರ ನಲಗಗ ಬೇಗಮದŁ ಹಕದ್ದನ.

“ಇನĺಂದ ಸರ “ಮಕಥ” ಬಂದಗ ಆ ಮರ ತೇರಸ, ಅವನೇ ಹಡೇಲ ಕಳńನĺ” ಎಂದರ ಗೌಡರ.

“ಹೌದ, ನನ ಒಂದರಡ ಮರ ಲಸನ್ ಇಲĸೇ ಕಟıೇನಲŃ! ಅವನĺ ಕಡಗ ಕರಕಂಡಹೇದŁ ಅವನĺ ನೇಡಬಡĶನೇ
ಏನೇ! ” ಎಂದನ ತಮĿ ದೇನವಣಯಂದ.

“ಪವಥ ಇಲŃೇ! ಅದಕħೇನ? ನನ ಹೇಳĶೇನ. ಕೈ ಬಚĬಗ ಮಡದŁಯĶ! ಅವನಪĻನ ಗಂಟೇನ ಹೇಗĶದ! ಮರ ಕಡನĸ;
ಕಟıಂವ ನೇನ!”

ದರದ ಕಣವಯಲŃದ್ದ ಸಡನ ಬಂಕಯನĺೇ ನೇಡತĶದ್ದ ಸೇರಗರರ ಬಚĬಬದ್ದರ. ಕೈಲದ್ದ ಕರಟವ ಕಳńನಡನ ಕಳಗ ಬತĶ.
ಅವರಗ ತವ ನೇಡದ್ದ ಹಣದ ವಕಟ ಚತŁವ ನನಪಗ ಬಂದ ಭೇತಯಗತĶ. ಗಟıದ ಕಳಗನವರ ಜೇವಂತವಗರವಗಲೇ
ಮೇಸಗರರಂದ, ಗಟıದ ಮೇಲನವರನĺ ಸತĶ ಮೇಲ ನಂಬಬರದಂದ ಅವರ ನಂಬಗಯಗತĶ. ಗಟıದ ಮೇಲನ ”
ದಯŀ”ಎಂದರ ಪೇಲೇಸನವರೂ ಜೈಲ ಬಗĩಸಲರದ ಅವರನĺ ಮಲನಡನವರ” ದಯŀ” ಗಳಂದ ನŀಯವಗ
ವತಥಸವಂತ ಮಡತĶದ್ದರ.

ಸಟıರ ಸķತಯನĺ ನೇಡ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಸŅಲĻ ಭೇತಯಗ ಕಡಗ ನೇಡ. ” ಇವತĶ ಅಮವಸŀ ಅಲ್ಲವೇ?
ಹತĶಗತĶದ. ಮನಗ ಹೇಗವ” ಎಂದರ.

ಅವರ ಸŅರ ಮತĶ ಮತಗಳ ಅಥಥ ಎಲ್ಲರಗ ಆಯತ. ಅದನĺ ಮತŁ ಕರತ ಮತಡದ ಬೇರ ವಷಯ ಮತಡತĶ
ಎಲ್ಲರೂ ಮನಯ ಕಡಗ ಹರಟರ. ಅಷıರಲŃ ಗಡ ಎತĶಗಳ ಗಂಟಯ ಸŅರ ಕತĶಲಯ ಮೌನದಲŃ ಮೃದ ಮಧುರವಗ
ಮಲ ಮಲಯಗ ಹನಹನಯಗ ತರ ತರಯಗ ಕೇಳಬಂದತ. ಆದರ ಅದನĺ ಆಲಸದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಲŃ ಹಷಥಕħಂತಲ
ಹಚĬಗ ಕŁೇಧ ಉಂಟಯತ. ಮಧŀಹĺವೇ ಬರಬೇಕಗದ್ದ ಗಡ ರಾತŁಯವರಗ ಬರದದĸದ ಅವರ ಕೇಪಕħ ಕರಣ.
ಅದ ಅಲ್ಲದ ಆ ದನ ಪŁತಃಕಲದಂದ ನಡದ ಒಂದಂದ ಘಟನಯೂ ಜೇಯಸರದĸಗಲೇ ಅಡಗ ಮನಯಲŃ
ಕಗಟವದದĸ. ಅಣĵಯŀಗೌಡರಗ ಹಣ ಕಡದ ಕಳಹಸಬೇಕಗ ಬಂದದĸ, ಆಮೇಲ ಪಟıಮĿ ದರ ಹೇಳದ್ದ, ತವ
ಹಂಡತಯನĺ ಹಡದದĸ. ತೇಥಥಹಳńಗ ಹೇದ ಗಡ ಸಕಲಕħ ಬರದದĸದ. ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಕಳńನಟ
ಕಡಸತĶದĸರಂದ ಸಟıರಂದ ತಳದದĸ, ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಹಂಡತ ತೇರ ಕಂಡದ್ದರಂದ ಅಲŃಗ ಆಳಗಳಡನ ಹೇಗ
ದಣಯಬೇಕಗ ಬಂದದĸ- ಗೌಡರ ಮನಸತನĺ ಕಲಕತĶಲೇ ಬಂದದದರಂದ ಅವರಗ ಸಮಧನವರಲಲ್ಲ. ಕತĶಲಯಲŃ
ಕಲŃಮಳńನ ಹದಯಲŃ ನಮಷಕħಂದ ಹಜĮಯಡತĶ ತಡವ ಎಡವ ನಡಯತĶ ಮಂದವರದರ. ಮನಯ ಸಮೇಪಕħ
ಬರಲ ನಯಗಳ ಕಗಟದಂದಗ ಮನಷŀ ಕಂಠದ ರೇದನದ ಬಬĽಯೂ ಕೇಳಸ. ಗೌಡರಗ ಗಬರಯಯತ.

“ಯರ‌್ರೇ ಅದ ಅಳೇದ?” ಎಂದ ಹಂದ ಬರತĶದ್ದ ಸೇರಗರರನĺ ಕೇಳದರ.

ಸೇರಗರರ ಸŅಲĻ ನಂತ ಆಲಸ” ಹಳ ನಯ! ಏನ ಬಬĽ ಹಕĶವ?” ಎಂದರ.


ತಮĿನ “ನಗಮĿನೇರ ದನ ಕೇಳĸಂಗ ಆಗĶದ” ಎಂದನ.

ಮವರೂ ಮತĶ ಮಂದವರದರ. ಹಬĽಗಲ ಬಳಗ ಬರಲ ಒಳಗನಂದ ” ಅಯŀೇ ದೇವರೇ, ನನĺ ಗಡ ಹಳಗ! ನನĺ
ಕಣĵಂಗ ಹೇಗ!.. ನನೇನ ಮಡದĸೇನೇ ನನಗ?.. ಅವರನĺ ತಂದಕಂಡದĸ ಸಲದ, ಇದĸಬĽ ಮಗನ ಬನĺ
ಮರದೇನೇ! ನನĺ ಗಡ ಹಳಗ!” ಎಂದ ಮದಲಗ ಬೈಗಳವ ಆತಥನದವ ಭಯಂಕರವಗ ಕೇಳಸತ. ಗೌಡರ
ಮನಯಳಗ ಹೇಗ ನೇಡತĶರ. ಜಗಲಯ ದೇಪದ ಮಂದ ಕಂತಯಲŃ ಅಂಗಳದ ನಡವ ತಳಸಯ ಕಲŃಪೇಠದ ಬಳ
ನಗಮĿನವರ ನಂತ ಶಪಸತĶ ಅಳತĶ ಆಗಗ ತಮĿ ತಲಯನĺ ಕಲŃನ ಪೇಠಕħ ರಭಸದಂದ ಬಡಯತĶ, ತಲ ಎದಗಳನĺ
ಎರಡ ಕೈಯಂದಲ ಹಡದಕಳńತĶ, ಶೇಕದ ಮತಥಯಗ ನಂತದĸರ! ಪಕħದಲŃ ಪಟıಮĿ ವಸ ಇಬĽರೂ ಅಳತĶ
ಸಮಧನಪಡಸತĶ ನಂತದĸರ! ಸŅಲĻ ದರದಲŃ ನಂತ ಪಟıಮĿನ ಸಂತೈಕಯ ಮತಗಳನĺ ಹೇಳತĶದĸನ!
ಹಳತ ಹಸತ ಸೇರದರ
ಮತĶಳńಯಂದ ಕನರನ ಗಡ ಅಪರಾಹĵದಲŃ ಹರಡಬೇಕಂದ ನಣಥಯವಗತĶ. ಹವಯŀನ ಬನĺ ನೇವ
ಗಣವಗವವರಗ ಮತĶಳńಯಲŃ ಇರಬೇಕಂದ, ರಾಮಯŀನ ಒಂದರಡ ದನಗಳ ಮಟıಗ ಅಣĵನಡನ ಇರಬೇಕಂದ,
ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ದನವದರೂ ಉಳಯ ಬೇಕಂದ ಇತŀಥಥವಯತ. ಚನĺಯŀನಗ ಮತŁರ ಹಚĬಕಲ ತಮĿಮನಯಲŃ
ನಲ್ಲಬೇಕದ ಸಯೇಗ ಲಭಸತಂದ ಬಹಳ ಸಂತೇಷವಯತ. ನಂಗನ ಪಟıಣĵನ ಇನĺೇನ ಗಡಕಟı ಹರಡಬೇಕ,
ಅಷıರಲŃ ಕಳನ ಓಡಬಂದ ಅಗŁಹರದ ಜೇಯಸರ ವಂಕಪĻಯŀನವರೂ ಬರತĶರಂತ, ಸŅಲĻ ನಲ್ಲಬೇಕಂತ ಎಂದ
ಹೇಳದನ.

ಕನರನಂದ ಹರಟ ಜೇಯಸರ ಅಗŁಹರಕħ ಹೇಗ ಊಟ ಪೇರೈಸಕಂಡ ನೇರವಗ ಮತĶಳńಗ ಹೇಗದ್ದರ.


ಶŀಮಯŀ ಗೌಡರಂದಲ ಸŅಲĻ ದಡij ಬರಮಡಕಳńವದೇ ಆ ಪŁಯಣದ ಮಖŀ ಉದĸೇಶವಗತĶ. ಜತಗ ದೇವರ
ಪŁಸದವನĺ ತಗದಕಂಡ ಹೇಗದ್ದರ. ಜೇಯಸರಗ ಜಗಲಯ ಮೇಲ ಮಲಗದ್ದ ಹವಯŀನನĺ ನೇಡದ ಕಡಲ
ಒಂದ ವಧವದ ಜಗಪತಯಯತ. ಏಕಂದರ, ಅವನ ತಮĿ ವŀಪರಕħ ಮಲಧನದಂತದ್ದ ಹಳńಗರ ಮೌಢŀವನĺ
ನವರಸಲ ಮಡತĶದ್ದ ಪŁಯತĺವ ಜೇಯಸರ ಭಗಕħ ಅಸಹನೇಯವಗತĶ. ಅದ ಅಲ್ಲದ ಬŁಹĿಣರಾದ ತಮಗಂತಲ
ಶದŁನದ ಅವನಗೇ ಉಪನಷತĶ ಭಗವದĩೇತ ಮದಲದವಗಳ ಪರಚಯವ ಜİನವ ಹಚĬಗದ ಎಂಬದ, ಇತರರಗ
ತಳಯಲ ಸಮಥŀಥವಲ್ಲದದ್ದರೂ. ಜೇಯಸರಗ ಚನĺಗ ತಳದತĶ. ಆದ್ದರಂದ ಅವನ ವಷಯದಲŃ ಒಂದ ತರನದ ಭಯವ
ಇತĶ. ಅಂತ ಹಚĬಗ ಮತಡದ ತಮĿ ಪŁಸದ ವನಯೇಗ ಮಡದರ. ಹವಯŀನ ನಮŁಭವದಮದ ಅದನĺ
ಸŅೇಕರಸದನ. ಹವಯŀನ ಸķತಯನĺರತ ಧೈಯಥಗಂಡ ಜೇಯಸರ ಬನĺನೇವ ಹೇಗವಂತ ಮಂತŁ
ಮಡವದಗಯೂ ತಯತ ಕಟıವದಗಯೂ, ಪಜ ಮಡಸವದಗಯೂ, ಗŁಹಗತಯನĺ ಸರಮಡವದಗಯೂ
ಶŀಮಯŀಗೌಡರಡನ ಹೇಳದರ. ಗೌಡರ ಮರಮತಡದ ಸಮĿತಸ ಹವಯŀನಗ ಜೇಯಸರ ಅನಗŁಹದ
ವಚರವಗ ಹೇಳದರ. ಹವಯŀನ ನಕħ ಹಸŀಮಡಬಟıನ. ಜೇಯಸರಗ ಅವನಗ ಬಸಬಸಯಗ ನಲħ
ಮತಯತ. ಜೇಯಸರಗ ಮಖಭಂಗವಯತ. ಸಂಗಪĻಗೌಡರೂ ಶŀಮಯŀಗೌಡರೂ ಜೇಯಸರ ಪರವಗಯೂ,
ಚನĺಯŀ ರಾಮಯŀರ ಹವಯŀನ ಪರವಗಯೂ ಮತಡತಡಗದರ. ಮದಲ ವನೇದವಗ ನಡಯತĶದ್ದ ಚಚಥ
ಕಡಕಡಗ ವಷದವಗಲರಂಭಸತ.

ಜೇಯಸರ ಸಟıಗ “ಹವಯŀ, ನನಗ ಈ ಬದĹ ಒಳńಯದಲ್ಲ. ಹಂದನಂದ ನಡದಬಂದ ಆಚರ, ದೇವರ, ವೇದ,
ಶಸěಗಳಲ್ಲ ಅಲ್ಲಗಳಯವ ನನಗ ಕೇಡ ತಪĻದಲ್ಲ” ಎಂದರ.

ಹವಯŀನ “ನೇವ ತಳದವರಂದಕಂಡ ಹಳńಯವರಗ ಮೌಢŀವನĺೇ ಉಪದೇಶಮಡ, ನಮತĶ ಹೇಳವದ. ವಭೂತ


ಕಡವದ, ಸತŀನರಾಯಣ ವŁತ ಮಡಸವದ, ದವŅ ಪಶಚಗಳಗ ಬಲಕಡಸವದ, ಇದರಂದ
ಹಟıಹರದಕಳńತĶದĸೇರ. ಟŁಂಕ ತಗಲ ಬನĺ ನೇವಗದ್ದರ ಔಷಧ ಮಡ ಎಂದ ಹೇಳವ ಬದಲ ಬದ ಕಂಕಮ
ಹಚĬ, ಮಂತŁ ಹಕಸ ಎಂದ ಹೇಳತĶದĸೇರಲŃ! ಇದ ಯವ ತತŅ ಶಸěದಲŃ ಹೇಳದ? ಹಗ ಹೇಳರವ ಗŁಂಥಗಳದ್ದರ ಅವ
ಮನĺಣಗ ಯೇಗŀವದವ? ನಮĿ ಬೇಧನಯಂದ ಎಷı ಜನರ ರೇಗಕħ ಸರಯಗ ಮದĸಮಡದ, ಬರಯ ಬದ
ವಭೂತಗಳನĺೇ ಹಚĬಕಂಡ ಪŁಣ ಕಳದಕಳńತĶದĸರ” ಎಂದ ಮದಲಗ ರಭಸದಂದ ಹೇಳಬಟıನ.

“ಏನಯŀ, ನನĺ ತಂದ ಎಷı ಗೌರವದಂದ ನಡದಕಳńತĶದ್ದನ? ಅವನಗ ದೇವರಲŃ ಎಷı ಭಯ , ಭಕĶ! ನೇನ
ಚಕħವನಗದĸಗ ನನೇ ಎಷı ಸರ ಚೇಟ ವಭೂತ ಕಟıದĸೇನ.!” ಎಂದ ಜೇಯಸರ ಹಳಯ ಕಥಗಳನĺಲ್ಲ ಹೇಳದರ.

ಹವಯŀನ ತಂದಯ ನನಪಗ ಮೃದವದನ. ನಮŁ ವಣಯಂದ ಮತĶ ಹೇಳದನ.

“ಜೇಯಸರೇ, ದಯವಟı, Ĕಮಸ, ನನ ಮತಡದĸ ನಮĿ ಮೇಲ ಅಗೌರವದಂದಲ್ಲ. ನಮĿ ತತŅಗಳಂದ ಜನರಗ ಎಷı
ಹನಯಗತĶದ ಎಂದ ಹೇಳದನಷıೇ! ನಮĿ ಮನಸತನಲŃ ಕೃತŁಮತ ಇಲ್ಲದ ಮತŁಕħೇ ನೇವ ಹೇಳವದಲ್ಲ ಸತŀವಗಲರದ.
ನಮĿತಂದ ಶŃೇಷĿ ಜŅರದಂದ ನರಳತĶದĸಗ ನಮĿ ಪಜ, ಮಂತŁ, ತಂತŁಗಳಗೇಸħರವಗಯಲ್ಲವೇ ಅವರ ಅಂಗಳಕħಳದ
ಬಂದ ತಲಸೇಪೇಠದ ಮಂದ ಕಳತ, ತಣĵೇರ ತಂಗಳಗಳ ಸೇಂಕಗ, ರೇಗ ಮತĶ ವಷಮವಗ, ಕಡಗ ತೇರಕಂಡದĸ!
ಆಸĻತŁಯಲŃ ಅಂತಹ ರೇಗಯನĺ ಅಲಗಡವದಕħ ಬಡವತĶರಯೇ? ನೇವೇನೇ ಸದದĸೇಶದಂದಲೇ ಆ ಕಲಸ ಮಡದರ
ಆದರ, ಸದದĸೇಶ ಅಜİನವನĺ ಸಜİನವನĺಗ ಮಡಲರದ. ನನೇಗ ಮತಡಲರ ದಯವಟı Ĕಮಸ,.. ನನಗ
ನಮĿಲŃ ಅಗೌರವ ಎಂದ ಮತŁ ತಳಯಬೇಡ.. ನಮĿ ತಂದ ಗೌರವಸದ ನಮĿನĺ ನನ ಗೌರವಸತĶೇನ.”

ಸೇತ ಬಸನೇರ ತಂದಳ. ಚನĺಯŀ ರಾಮಯŀರ ಬನĺಗ ಸಕಕಡಲ ಪŁರಂಭಸದರ. ಸಂಗಪĻಗೌಡರೂ ಶŀಮಯŀಗೌಡರೂ
ಜೇಯಸರೂ ಯವದೇ ಬೇರ ವಷಯಮತಡತಡಗದ್ದರ.

ಅಷıರಲŃ ಹರಗಡ ಯರೇ ಬಬĽಹಕ ರೇದಸವದ ಕೇಳಸ ಎಲ್ಲರೂ ಗಬರಯಗ, ಏನ? ಏನ? ಎನĺವಷıರಲŃ
ಕಂಬರ ನಂಜನ ಹಂಡತ ಗಟıಯಗ ಅಳತĶ ಅಂಗಳಕħ ಬಂದಳ. ಅವಳ ಕವ ಹರದ ಸೇರಯ ಮೇಲ ನತĶರ ಸೇರತĶತĶ.
ಕನĺ, ಕೈ ಎಲŃ ರಕĶಮಯವಗತĶ. ವಚರಸಲಗ ಅವಳ ಗಂಡನ ಅವಳನĺ ಹಡದ, ಕವಯ ಬಗಡಯನĺ ಹರದ
ಕತĶಕಂಡ ಕಳńಂಗಡಗ ಹೇದನಂದ ಗತĶಯತ. ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಕŁದĹರಾಗ ನಂಜನನĺ ಎಳದ ತರಲ ಕಳನನĺ
ಪಟıಮĿನನĺ ಅಟıದರ. ಆದರ ನಂಜ ಸಕħಲಲ್ಲ. ” ಅವನ ಮನಗ ಬರಲ, ಮೈ ಮರಯತĶೇನ” ಎಂದ ಹೇಳ ಅವಳ ಕವಗ
ಬಳದಕಳńಲ ಸŅಲĻ ತಂಗನಣĵಯನĺ ಕಡಸ ಸಮಧನಮಡ ಕಳಸದರ.

ಈ ಗಲಭಗಳಲ್ಲ ಮಗಯವ ವೇಳ‌ಗ ಕತĶಲಯತ. ಜೇಯಸರ ಗಡ ಹಡಯತĶದ್ದವನ ಹಲಯನಲ್ಲವಂದ ತಳದ


ಮೇಲ ಗಡ ಹತĶದರ. ಪಟıಣĵ ಗಡಯ ಹಂಭಗದಲŃ ಜೇಯಸರಗ ದರವಗ ಕಳತನ. ಗಡ ಕನರಗ ಹರಟತ.

ಗಡ ಕಳńಂಗಡಯ ಸಮೇಪಕħ ಬರತĶದĸಗ ರಸĶಯ ಪಕħದ ಕಡಗತĶಲಯಲŃ ಬಳńಗದ್ದ ಒಂದ ಮೈಲಕಲŃನ ಬಳ ವŀಕĶಯಬĽನ
ನಂತ ಕಂಡಬಟıಯಗ ಬಯŀತĶ, ಉಗಳತĶ, ಮೈಲಕಲŃಗ ಗದĸ ಒದಯತĶದ್ದನ. ಗಡ ಹತĶರಕħ ಬರಲ, ಅದಕħ ಕಟıದ್ದ
ಲಟೇನನ ಬಳಕನಲŃ ಆ ವŀಕĶ ನಂಜನಂದ ಗತĶಯತ. ಅವನಗ ಇತĶಳ ಧŀಸವರಲಲ್ಲ. ಕಡದ ಹಣĵಹಣĵಗದ್ದನ. ಆ
ಮೈಲಕಲ್ಲನĺ ತನĺ ಹಂಡತಯಂದೇ ಅಥವ ಇನĺವ ಶತŁವಂದೇ ಭವಸ ಒದĸ ಒದĸ ಗದĸತĶದ್ದನ. ನಂಗ ಗಡ
ನಲŃಸಬೇಕಂದದ್ದನ. ಆದರ ಜೇಯಸರ ಹದರ, ಒಂದೇ ಉಸರನಲŃ”ಮಂದಕħ ಹಡ, ನಲŃಸಬೇಡ” ಎಂದರ. ಸŅಲĻ ದರ
ಹೇದ ಮೇಲ ಅವರ ಗಡಯಂದಳದ ಪŁೇತ ಪಶಚಗಳಗ ಕೇಳಸವಂತ ದೇವರನಮವನĺ ಗಟıಯಗ ಜಪಸತĶ ಅಗŁಹರಕħ
ಅಗಲವ ದರಯಲŃ ಹೇದರ. ಹೇಗವಗ ನಳ ಕಳಹಸತĶೇನ ಎಂದ ಗಡಯ ಲಟೇನನĺ ತಗದಕಂಡರ.
ಕತĶಲಯಲŃ ಕಡನ ಕಲದರಯಲŃ ಹೇಗಬೇಕಗದĸದರಂದ ಅವರಗ ಬಳಕನ ಅವಶŀಕತ ನಜವಗತĶ.

ಜೇಯಸರನĺ ಬೇಳħಂಡ ಗಡ ಮಂಬರಯತ. ಕತĶಲಯಗದ್ದರೂ ಎತĶಗಳಗ ರಸĶಯ ಜಡ ಚನĺಗ ಕಣತĶದĸದರಂದ


ಚರಕಗ ನಡಯತಡಗದವ. ಅದ ಅಲ್ಲದ ಅವಗಳಗ ಹರಳಯ ನನಪ ಚಟಯ ಏಟಗಂತಲ ಬಲವಗತĶ. ಮನಯಲŃ
ಬಂದ ಬಸಬಸಯಗರವ ಹರಳ ತಮಗಗ ಸದĹವಗರತĶದ ಎಂಬದ ಅವಕħ ಅಭŀಸ ಮಹಮಯಂದ ತಳದಹೇಗತĶ.

ಗಡ ಕಳńಂಗಡಯದ್ದ ಜಗವನĺ ದಟ ಸŅಲĻ ದರ ಹೇಗತĶ. ಕಡ ಸŅಲĻ ದಟıವಗ ಬಳದದĸದರಂದ ಮನಷŀರ


ಕಣĵಗಂತ ರಸĶ ಕಣತĶಲೇ ಇರಲಲ್ಲ. ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ ರಾತŁಯ ಮೌನವನĺಲ್ಲ ಮಧುರವಗ ಮಥಸತĶದ್ದ ಎತĶಗಳ ಕರಳ
ಗಂಟಗಳ ಲೌಹರವಮಲ ಸĶಬĸವಯತ. ಎತĶ ನಂತ, ಗಡ ನಂತದĸತ! ಎತĶ ಉಸರಾಡವದ ಮತŁ ಕೇಳಸತĶತĶ.
ಅನŀಮನಸħರನಗ ಗಡಯಳಗ ಕತದ್ದ ನಂಗ ಎಚĬತĶ ಎತĶಗಳನĺ ಚಪĻರಸದನ. ಅವ ಕದಲಲಲ್ಲ. ಬಚĬ ಉಸರಾಡತĶದĸವ.
ಬರಕೇಲನಂದ ಹಡದನ. ಎತĶ ಕಣದಡ ಗಂಟಗಳ ಸದĸಯತೇ ಹರತ, ನಂತ ಹಜĮ ಕೇಳಲಲ್ಲ. ನಂಗ ಪಟıಣĵರಗ
ಆಶĬಯಥವಯತ. ಎಲŃಯದರೂ ದರಯ ಪಕħದಲŃ ಹಲ ಕತರಬಹದಂದ ಊಹಸದರ. ನಂಗನಂತ ಕಳಗಳಯಲೇ
ಇಲ್ಲ. ಪಟıಣĵ ಕಳಗಳದ ಗಡಯ ಮಂದ ಹೇದನ. ರಸĶಯ ಮಧŀ ಅವನ ಕಲಗ ಏನೇ ಬಚĬಗ ಸೇಂಕದಂತಯತ.
ಬಗ ನೇಡತĶನ ಮನಷŀದೇಹ; ರಸĶಗ ಅಡijಲಗ ಬದĸದ! ಅದಕħಗಯೇ ಎತĶ ಮಂದ ಹೇಗದ ನಂತದĸದ! ನಂಗನಂದ
ಬಂಕ ಪಟıಗ ಈಸಕಂಡ ಒಂದ ಕಡij ಗೇಚ ನೇಡತĶನ ಕಳಕನರ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಮಗ ಓಬಯŀ! ಮಧŀಪನದಮಂದ
ಮಛಥಹೇಗ ಬದĸದĸನ! ಇಬĽರೂ ಸೇರ ಅವನನĺ ಎತĶ ಗಡಗ ಹಕಕಂಡರ.

ಗಡ ಕನರಗ ಬರತĶದĸಗ ದರದಂದಲ ಗಂಟಯ ಸದ್ದನĺ ಕೇಳ ವಸ, ಪಟı ಇಬĽರೂ ಹಬĽಗಲಗ ಬಂದದ್ದರ. ವಸವಗ
ಹವಣĵಯŀ ರಾಮಣĵಯŀರನĺ ಎದರಗಳńಲ ಎದ ಹಡಸದಷı ಉತತಹ, ಉಲŃಸವತĶ. ಆದರ ಪಟıಣĵನಂದ ವಷಯವಲ್ಲ
ಗತĶದ ಮೇಲ ಅವನ ಮಖ ಖಿನĺವಯತ. ಹೇರಾಸ ಗಳńಯಂತ ಒಡದಹೇಯತ. ಒಳಗ ಓಡಹೇಗ ದಡijಮĿ
ಅಕħಯŀರಗ ಪಟıಣĵ ಹೇಳದ್ದನĺಲ್ಲ ಉದŅೇಗದಂದ ಹೇಳಬಟıನ. ಹಡಗನದದರಂದ ಮತಡವದರಲŃ ಎಚĬರಕ ಸಲದ”
ಗಡ ಬದĸ ಹವಣĵಯŀನ ಬನĺ ಮರದದಯಂತ. ರಾಮಣĵಯŀನ ಅವನಡನ ಮತĶಳńಯಲŃ ಇದĸನಂತ” ಎಂದ
ನಡದದನĺದರೂ ಸŅಲĻ ಅತŀಕĶಯಂದ ಹೇಳದನ. ಒಡನಯ ನಗಮĿನವರ ಗಟıಯಗ ರೇದಸತĶ ಎದ ಬಡದಕಳńತĶ
ದೇವರನĺ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರನĺ ಸಬĽಮĿನನĺ ಬಯಗ ಬಂದಂತ ಶಪಸತĶ ಅಂಗಳಕħ ನಗĩ ತಲಸಯ ಕಲŃಗ ತಲ
ಚಚĬಕಳńತಡಗದರ. ಅಷı ಹತĶಗ ಸರಯಗ ಕನಬೈಲನಲŃ ಕಳńಕಡದ ಪರೈಸ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರೂ ಸಟıರೂ
ತಮĿನಡನ ನಗಮĿವನರ ಬೈಗಳವನĺಲ್ಲ ಆಲಸತĶ ಮನಯಳಗ ಪŁವೇಶಮಡದರ.
ಹಲŃಯ ಕೃಪ
ಅಮವಸŀಯ ಕಗĩತĶಲ ಕವದ ನಡ ಕಡಗಳಲ್ಲ ಮಸಯ ಮದĸಯಗತĶ. ಮೇಘರಕĶ ಗಗನತಲದಲŃ ಅಸಂಖŀ ತರಗಳ
ಉಜŅಲ ಪŁಭಯಂದ ಮಣಕತĶದĸವ. ಮತĶಳńಯ ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಮನಯ ಜಗಲಯಲŃ ಪŁಕಶಮನವಗ ಉರಯತĶದ್ದ
ಲŀಂಪನ ಬಳಕಗ ಮೇಹತವಗ ನಲħರ ದೇಪದ ಹಳಗಳ ಹರಾಡತĶದĸವ. ಜಗಲಯ ಮೇಲ ಶŀಮಯŀಗೌಡರ,
ಸಂಗಪĻಗೌಡರ, ರಾಮಯŀ ಮತಡತĶ ಕಳತದ್ದರ. ಮತನ ವಸĶೇಣಥ ಮೈಸರನಂದ ಬೈಲಕರಯವರಗ ಹಬĽತĶ.

ಲಕ್ಷĿ ಒಳಗನಂದ ಓಡಬಂದ ತಂದಯ ಬಳಗ ಹೇಗತĶದ್ದಳ. ಮಧŀ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಅವಳನĺ ಹಡದಕಂಡ ತಡಯಮೇಲ
ಕರಸಕಂಡರ. ಅವಳ ಮದಲ ಸಂಕೇಚಭವವನĺ ಪŁದಶಥಸದರೂ. ತಸ ಹತĶನಲŃಯ ” ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻ ಮವ”
ನಡನ ಸಲಗಯಂದ ಮತಡತಡಗದಳ. ಮತಗಳೇ ವಧವಧವಗ ವಚತŁವಗದĸವ. ಮಕħಳಡನ ವನೇದ
ಮಡವದಂದರ ಸಂಗಪĻಗೌಡರಗ ಬಹಳ ಆಸ. ಸಂಗಪĻಗೌಡರೂ ಭರತ ರಾಮಯಣಗಳ ಕಥಗಳನĺ ಸŅರಸŀವಗ
ಹೇಳತĶದĸದರಂದ ಮಕħಳಲ್ಲರಗ ಅವರಂದರ ಕತಹಲ. ಲಕ್ಷĿ ಮತĶ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ವನೇದ ಸಂಭಷಣಯಲŃ
ನಡನಡವ ಭಗಗಳಗ ಉಳದವರೂ ನಗತĶದ್ದರ.

ಸಂಗಪĻಗೌಡರ “ಲಕ್ಷĿೇ, ನೇನ ನನĺವŅನ ಮಗಳೇ? ನನĺಪĻನ ಮಗಳೇ?” ಎಂದ ಕೇಳದರ.

ಲಕ್ಷĿ “ನನĺವŅನ ಮಗಳ” ಎಂದಳ.

“ಯರ ಹೇಳದವರ ನನಗ? ನನĺ ಕಣĵದರ ನನĺ ಅಪĻಯŀ ಒಂದ ಮಣ ಅಡಕ ಕಟı ನನĺ ಕಂಡಕಂಡದ್ದರ,
ಕಂದರಯವರ ಕೈಯಂದ! ಅವŅನ ಮಗಳಲ್ಲ ನೇನ; ಅಪĻಯŀನ ಮಗಳ.”

ಲಕ್ಷĿ ಹಬĽ ಗಂಟಹಕ “ಊ‌ಞ ಹİ ನನ ನನĺವŅನ ಮಗಳ!” ಎಂದಳ.

“ಹೇಗಲ ಬಡ. ನನĺಪĻಯŀ ನನĺವŅಗ ಏನಗಬೇಕ? ಹೇಳ.”

“ಅಪĻಯŀಗ ಬೇಕ” ಎಂದಳ ಲಕ್ಷĿ. ಅವಳ ಭಗಕħ ತನ ಕಟı ಉತĶರ ಸಂಪಣಥವಗ ಸತŀವಗತĶ. ಆದರ, ಎಲ್ಲರೂ
ಗಳńಂದ ನಗಲ, ಮಖ ಪಚĬಯತ.

“ಹೇಗಲ! ನನĺವŅ ನನĺಪĻಯŀಗ ಏನಗಬೇಕ? ಅದನĺದŁ ಸರಯಗ ಹೇಳ.”

ಲಕ್ಷĿ ಉತĶರ ಕಡಲ ಹಂದಗಯಲ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ “ಅವŅಗ ಬೇಕಲ್ಲವೇನೇ ?” ಎಂದರ.

ಅದನĺೇ ಹೇಳಬೇಕಂದದ್ದ ಲಕ್ಷĿ “ಊಞ” ಎಂದಳ.

“ಹಗದರ ನನĺವŅ ನನಗ ನನĺಪĻಯŀಗ ಇಬĽರಗ ಅವŅ?”

“ಹİ” ಎಂದಳ ಲಕ್ಷĿ. ಎಲ್ಲರೂ ನಕħರ.

ಲಕ್ಷĿ ಹೇಗದರೂ ಮಡ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಮನಸತನĺ ಬೇರಯ ಕಡಗ ತರಗಸಬೇಕಂದ ಮನಸತಮಡ, ಅವರ ಹದĸಕಂಡದ್ದ
ಶಲನĺ ಹಡದ ” ಇದ ಅಪĻಯŀನ ಶಲ!” ಎಂದ ರಾಗ ಎಳದಳ.

“ಒಳńಹಡಗ ನೇನ? ನನವತĶ ತೇಥಥಹಳńಯಂದ ತಂದೇನ”

“ಹİ, ನಂಗತĶ. ಇದಪĻಯŀನ ಶಲ!”

“ಅದ ಹŀಗ ಗತĶ? ಏನ ಹಸರ ಬರದದಯೇನ?”


ಲಕ್ಷĿ ಶಲನĺ ತನĺ ಮಗನ ಹತĶರಕħ ಹಡದಕಂಡ” ಅಪĻಯŀನ ವಸನ ಇದ, ನೇಡ!” ಎಂದಳ.

ಎಲ್ಲರೂ ಗಳńಂದ ನಗತಡಗದರ. ಲಕ್ಷĿ ಮದಲ ಅಪŁತಭಳದರೂ ಕಡಗ ತನ ಗಹಗಹಸ ನಕħಳ.

ಚನĺಯŀನ ಒಳಗನಂದ ಬಂದ ರಾಮಯŀನನĺ ಕರದನ. ಇಬĽರೂ ಹವಯŀ ಮಲಗದ್ದ ಕಟıಡಗ ಹೇದರ. ಜಗಲಯಲŃ
ಗದ್ದಲವಂದ ಅವನನĺ ಸಯಂಕಲ ಒಳಗ, ಸೇತಯ ಅಲಂಕರದ ಕಟıಡಗ ಸಗಸದ್ದರ. ಸೇತಯೂ ಬಹಳ ಸಂಭŁಮದಂದ
ಶಶŁಷಗ ಸಹಯಕಳಗದ್ದಳ.

ಚನĺಯŀ ರಾಮಯŀರಬĽರೂ ಸೇರ ಹವಯŀನ ಬನĺಗ ಬಸ ಬೇರನ ಶಖ ಕಟıರ. ಮದĸನಣĵಯನĺ ಚನĺಗ ನೇವ ಬಳದರ.
ಮಧŀ ಮಧŀ ಹವಯŀನ ನೇವನಂದ ” ಅಯŀೇ” ಎನĺತĶದ್ದನ. ಸಮೇಪದಲŃ ನಂತದ್ದ ಸೇತಗಂತ ನೇವ ಅವರಗ ನೇವ
ಮಡತĶರ? ನನಗದ್ದರ ನೇವಗದಂತ ಎಣĵ ಉಜĮತĶದĸ” ಎಂದಕಳńತĶದ್ದಳ. ನಡನಡವ ಪಸಮತನಲŃ ತನĺಣĵಗ
ಏನೇನ ಸಲಹ ಕಡತĶದ್ದಳ. ಅವನ ಮಗಳĺಗ ನಗತĶ ಅವಳ ಹೇಳದಂತ ಮಡತĶದ್ದನ. ಸೇತ ಪದೇ ಪದೇ ಸಲಹ
ಕಡಲ ಅವನಗ ಬೇಜರಾಗ ಒಂದ ಸರ ” ಸಕ, ಸಮĿನರೇ ನೇನ ಮಹವೈದŀಗತĶ!” ಎಂದಬಟıನ. ಆಕಗ
ಮಖಭಂಗವದಂತಗ ಖಿನĺತ ನಂತಳ. ರಾಮಯŀನ ತರಗ, ಅವಳನĺ ನೇಡದನ. ಅವಳ ನಚಕಯಂದ ತಲಬಗದಳ.
ಬಹಳ ದನಗಳ ಮೇಲ ಅವಳ ಚಲವನĺ ನೇಡದ ರಾಮಯŀನ ಮನದಲŃ ಏನೇ ಒಂದ ತರನದ ಕಳವಳವದಂತಗ, ಮತĶ
ಹವಯŀನ ಕಡ ತರಗ ತನĺ ಕಯಥದಲŃ ತಡಗದನ. ಅವನ ಹೃದಯದಲŃ ದರದಸಯಂದ ಅಂಕರಸದರಲಲ್ಲ.

ಶಶŁಷಯ ಕಯಥ ಮಗದಮೇಲ ಅವರಲ್ಲರೂ ಸೇರ ಸŅಲĻ ಹತĶ ಮತಡತĶದ್ದರ. ಚನĺಯŀನ ಗಡ ಉರಳದಗ
ಬೈಲಕರಗ ತನ ಹೇಗ ಬಂದನಂಬದನĺ ತಳಸದನ. ನಡನಡವ ವನೇದವ ಸಗತĶತĶ. ಗೌರಮĿವನರ ಬಂದ
ಹವಯŀನನĺ ನೇವನ ವಚರವಗ ಮತಡಸ, ತರವಯ ಸೇತಯ ಕವಯಲŃ ಏನನĺೇ ಉಸರದರ. ತಯ
ಮಗಳಬĽರೂ ಹರಟಹೇಗ, ತಸ ಹತĶನಲŃಯ ಹವಯŀನ ಭೇಜನಕħ ಸಲಕರಣಗಳನĺ ಸದ್ದಮಡಕಂಡ ಬಂದರ.
ಜತಯಲŃ ಕಳನ ಕಲವ ಪತŁಗಳಲŃ ಊಟದ ಪದಥಥಗಳನĺ ಇಟıಕಂಡ ಕಂಕರನಗ ಬಂದದ್ದನ. ಅಷıರಲŃ
ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ತಮĿ ನಚĬನ ಕವŀವಗದ್ದ ಜೈಮನ ಭರತವನĺ ಓದಲ ಪŁರಂಭಸದĸದ ಕೇಳಬಂದ, ಚನĺಯŀ
ರಾಮಯŀರಬĽರೂ ಹವಯŀನ ಅಪĻಣ ಪಡದ ಜಗಲಗ ಹೇದರ. ಗೌರಮĿವನರ ಸೇತಯ ಸಹಯದಂದ ಹವಯŀನನĺ
ದಂಬಗ ಒರಗ ಕರವಂತ ಮಡ, ಒಂದ ಕಲಮಣಯ ಮೇಲ ಹತĶಳಯ ತಟıಯಮೇಲಟı ಬಳಯ ಎಲಯಲŃ ಊಟವನĺ
ಬಡಸದರ. ಹವಯŀ ಅತĶಯವರಡನ ಮತಡತĶ. ಆಗಗ ಸೇತಯ ನಗಮಖವನĺ ನಗಮಖನಗ ನೇಡತĶ
ಉಣತಡಗದನ. ಅವರಬĽರ ದೃಷıಸಂಗಮದ ಕ್ಷಿೇತŁಕħ ಪŁೇಮದಡನ ಸಂಕೇಚವ ಯತŁ ಬಂದತĶ.

ಇತĶ ಜಗಲಯ ಮೇಲ ಲಕ್ಷĿ ತಸಹತĶನಲŃಯ ಭರತವನĺ ಕೇಳ ಸಕಗ ಕರಕಳ ಕಡಲರಂಭಸದಳ. ಶŀಮಯŀಗೌಡರ
ಕಳನನĺ ಕಗ ಕರದ, ಅವಳನĺ ಒಳಗಯŀವಂತ ಹೇಳದರ. ಅವಳ ಹೇಗವದಲ್ಲವಂದ ರಂಪಮಡದಳ. ಆದರ
ಕಳನ ಅಳತĶ ಪŁತಭಟಸತĶದ್ದ ಅವಳನĺ ಬಲತħರದಂದಲ ಎತĶಕಂಡ ಗೌರಮĿನ ಬಳಗ ತಂದನ. ಸೇತ ತಂಗಯನĺ
ಸಮಧನಪಡಸಲ ಪŁಯತĺಸದಳ. ಹವಯŀನ ಒಂದರಡ ಲಲŃಯ ಮತ ನಡದನ. ಆದರ ಲಕ್ಷĿ ಅಳವನĺ ನಲŃಸಲಲ್ಲ.
ಕಡಗ ಗೌರಮĿನವರ ನಸಮನದ ಲಕ್ಷĿಯನĺತĶಕಂಡ ಅಡಗಯ ಮನಗ ಹೇದರ. ಸೇತ ಕಳನನĺ ಕರತ ಮಲ್ಲಗ ”
ನನಲŃ ನೇಡಕಳńೇನೇ, ನೇನ ಹೇಗ; ಬಳńೇ ಹಕೇಕ ಹತĶಯĶ. ಬೇಕದರ ಕರೇತೇನ” ಎಂದಳ. ಕಳನ ಕಲವ
ಪತŁಗಳನĺತĶಕಂಡ ಅಡಗಯ ಮನಗ ಹೇದನ.

ಅಡಗಯ ಮನಯಲŃ ಲಕ್ಷĿ ಇನĺ ಅಳತĶಲೇ ಇದ್ದಳ. ಗೌರಮĿನವರ ಹೇಳಗ ಕಟı ಮಗಳನĺ ಸಂತೈಸಲ
ಪŁಯತĺಸತĶದ್ದರ. ಲಕ್ಷĿ ಹೇಳಗಯನĺ ದರ ನಕ ಚಲŃಡದಳ. ತಯಗ ಸಟıಬಂದ ಒಂದ ಗದĸ ಗದĸದರ. ಮಗಳ
ಗಟıಯಗ ರೇದಸತĶ ದರ ಹೇಗ ಒಂದ ಕಂಬದ ಮಲಯಲŃ ಮದĸಯಗ ಕತಳ. ತಯ ಮನಸತ ಕರಗ ಮದĸ
ಮತನಂದ ಅವಳನĺ ಎಷıಷı ಬಗಯಗ ಕರದರೂ ಅವಳ ಬರಲ ಇಲ್ಲ. ಅಳವನĺ ಕಡಮಮಡಲ ಇಲ್ಲ. ಗೌರಮĿ
ಕಳನಡನ ಗಂಡಸರತ ಎಲ ಹಕವ ಕಯಥದಲŃ ತಡಗದರ. ಲಕ್ಷĿಗ ಅತĶ ಅತĶ ಬೇಸರವಗ ಸಮĿನದಳ. ಮತĶ ತಯ
ಕರಯಲ ಎಂದ ಹರೈಸದಳ. ಆದರ ತಯ ಕರಯಲಲ್ಲ. ಅಭಮನಭಂಗವಇ ಮತĶ ಅತĶಳ. ಆ ರೇದನದಲŃ ಧŅನ
ಮತŁವದĸೇತ ಹರತ ಶೇಕಭವವನತ ಇರಲಲ್ಲ. ಬಹಳ ಹತĶದರೂ ತಯ ಕರಯದರಲ ಅವಳ ಧŅನಯಂದ
ಮತŁವೇ ರೇದಸತĶ” ಮತĶ ಕರದರ ಬತĶೇಥನ! ಮತĶ ಕರದರ ಬತĶೇಥನ!” ಎಂದ ಸಚನ ಕಡತಡಗದಳ. ತಯ
ಕರಯದ ತನ ಹೇಗವದ ಅವಮನಕರವಂದ ಭವಸದಳೇ ಹರತ ” ಮತĶ ಕರದರ ಬತĶೇಥನ!” ಗೇಗರಯವದ
ಮತĶ ಹಚĬನ ನಚಕೇಡಂದ ಅವಳಗ ಗತĶಗವಂತರಲಲ್ಲ. ಗೌರಮĿನವರ ಮನಸತನಲŃ ಮಗಳನಗ ನಗತĶ ಮಗಳನĺ
ಎತĶಕಂಡ ಮದĸಟı, ಹೇಳಗಯನĺ ನೈವೇದŀ ಮಡದರ. ಕಳನಗ ಮತŁ ನಗವನĺ ತಡಯಲಗಲಲ್ಲ. ಗೌರಮĿವನರ,
ಮತĶ ಎಲŃ ಮಗಳಗ ಮಖಭಂಗವಗ ರಂಪಮಡತĶಳಯೇ ಎಂದ ಶಂಕಸ ಕಳನಗ ಕಣĵಸನĺಮಡ, ಅವನನĺ ಚನĺಗ
ಬೈಯವಂತ ನಟಸದರ. ಲಕ್ಷĿಗ ತೃಪĶಯಗ, ಹೇಳಗಯನĺ ತನĿಯತಯಂದ ತನĺಲರಂಭಸದಳ.

ಹಂದದ್ದ ಸಲಗಯಂದ ಹವಯŀನಡನ ಮತಡಲ ಅನಕಲವಗತĶದ ಎಂಬ ಅಭಸಂಧಯಂದ ಸೇತ ಕಳನನĺ


ಉಪಯಮಡ ಕಟıಡಯಂದಚ ಕಳಹಸದ್ದಳ. ಆದರ. ಕಳನ ಹರಟಹೇದ ಮೇಲ, ಆಕಯ ಹೃದಯದಲŃ
ಕಳವಳಕħರಂಭವಯತ. ಮನಸತನಲŃ ತನ ಹಂದ ಎಂದ ಅನಭವಸ ಅರಯದ ಲಜĮ ಮಡತ. ಕಲಗತ ತನĺ ಜೇವನದಲŃ
ಒಂದ ನತನತಯನĺ ತಂದಬಟıದ ಎಂದ ಆಕಗ ಆ ಮದಲ ಗತĶಗರಲಲ್ಲ. ಹವಯŀನಡನ ಹಂದ ಎಷı ನೇರವಗ
ಧೇರವಗ ವತಥಸದ್ದಳ! ಆದರ ಇಂದ ಆಕಗ ಹಗ ವತಥಸವದಂತ ಇರಲ, ಮತಡಲ ಕಡ ಸಧŀವಗದಷı
ಸಂಕೇಚವಯತ. ಮತಡಬೇಕಂದ ಎದ ಹತರಯತĶತĶ. ಎರಡ ಮರ ಸರ ಪŁಯತĺಸದಳ. ಪŁಯತĺವ
ಉದŅೇಗಜನŀವದ ಮೌನದಲŃ ಕನಗಂಡತ. ಆಕಯ ಮಖ ನಸಗಂಪೇರ ಬವರದಂತಯತ. ಊಟ ಮಡತĶದ್ದ
ಹವಯŀನನĺ ನೇಡದಳ. ಹಂದದ್ದ ಬವನಗ ಕಣಲಲ್ಲ. ಸೌಂದಯಥ ಪೌರಷಗಳ ಮದಲದĸದಕħಂತಲ ಅತಶಯವಗ
ತೇರ, ಆತನ ಅಲೌಕಕವಗದ್ದಂತ ತೇರತ. ಸೇತಗ ಆತನಲŃ ಅನರಾಗ ಮದಲಗಂತಲ ಹಚĬತ. ಆದರ ಅನರಾಗದಂದಗ
ಭಯಮಶŁತ ಗೌರವವ ಸೇರ. ಆಕ ಹಂದಣ ಸಲಗಯಂದ ಮತಡಸಲರದ ಹೇದಳ. ಹವಯŀ ಬನĺನೇವನಂದ
ಶಶŁಷಹಥನಗರದದ್ದ ಪĔದಲŃ ಸೇತ ಅಲŃ ಅವನಡನ ಒಬĽಳೇ ಇರಲರದ ಹರಟಹೇಗತĶದ್ದಳೇ ಏನೇ! ಆದರ
ಈಗ ಊಟಮಡತĶದ್ದ ರೇಗಯನĺ ಬಟıಹೇಗವದ ಆಕಗ ಉಚತವಗ ತೇರದ ಸಮĿನ ನಂತಳ. ಅದ ಅಲ್ಲದ ಆ
ಉದŅೇಗ ಅಥವ ಉತħಂಠತಯಲŃಯೂ ಕಡ ಆಕಗ ಹಷಥವಗದರಲಲ್ಲ. ಒಂದ ಸರ ಕಳನನĺ ಕರಯಬೇಕಂದ
ಎಣಸದವಳ ಮತĶ ಸಮĿನದಳ. ಸಂಕೇಚ ಸನĺವೇಶ ಹೇಗೇ ಪರಹರವಗ, ತನĺಷı ಕೈಗಡವದಂದ ಆಕಗಂದ
ದರದಸಯೂ ಇತĶ. ತನೇ ಮದಲ ಬವನಡನ ಮತನಡಲಗದದ್ದರೂ ಬವನವರಾದರೂ ಮತ ಪŁರಂಭಸದರ
ಆಗ ವಧಯಲ್ಲದ ಮತಡಬೇಕಗತĶದ ಎಂದ ಅವಳ ಹರೈಸದಳ. ಜಗಲಯಂದ ಭರತಪಠನ ಮಡತĶದ್ದ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ
ರಾಗದ ಧŅನಯನĺ ಆಲೈಸವಳೇ ಎಂಬಂತ ಗೇಡಗ ಒರಗಕಂಡ ಸŅಲĻ ದರವಗ ನಂತದ್ದಳ.

ಹವಯŀ ಊಟಮಡತĶದ್ದರೂ ಅವನ ದೃಷı ಸವಥವŀಪಯಗತĶ. ಸೇತ ಕಳನನĺ ಹರಗ ಕಳಹಸದದ ಅವನಗ
ಅಥಥಗಭಥತವಗಯ ತೇರತ. ಅವನಗ ಸೇತಯಡನ ಮತಡಬೇಕಂಬ ಆಕಂಕ್ಷಿಯತĶ. ಆದರ ಆ ಆಕಂಕ್ಷಿ
ಉತħಂಠತವಗರಲಲ್ಲ. ಬಲŀದಂದಲ ತನĺಡನ ಒಡನಡದವಳಲŃ ಮತಡಲ ಸಂಕೇಚವೇನ? ಉತħಂಠತಯೇನ?
ಹೇಗಂದ ಅವನ ಯೇಚಸದದ. ಆಮೇಲ ಸಳńಗ ತೇರತ. ಏಕಂದರ, ಅವನ ಸೇತಯಂತ ಮತಡದ ಸಮĿನದನ.
ಕಠಡಯಲŃ ಇತರರದĸಗ ಅವಳನĺ ಋಜವಗ ನೇಡತĶದ್ದವನಗ, ಈಗ ಕತĶತĶ ನೇಡವದಕħ ಸŅಲĻ ಸಂಕೇಚವಯತ.
ಕಲಗತ ಅವನಲŃಯೂ ಬದಲವಣ ಮಡತĶ.

ಒಮĿ ಅವಳನĺ ಮತಡಸಲ ತಲಯತĶದವನ ಗೇಡಯ ಕಡ ನೇಡತಡಗದನ. ಹತĶಳಯ ದೇಪದ ಕಂಬದ ಮೇಲ
ಸಧರಣ ಪŁಕಶಮನವಗ ಉರಯತĶದ್ದ ಹಣತಯ ಸಡರನ ಬಳಕನಲ್ಲ, ಬಳಯಗೇಡಯ ಮೇಲ, ಹಲŃಯಂದ
ಸಣĵಪಟı ಹಳಗಳನĺ ಷಕರಮಡಲ ಹಂಚಹಕ ಕಳತತĶ. ಅದರ ನಣĵನಯ ಕಂದಬಣĵದ ಮೈ ನಶĬಲವಗತĶ. ಬಲ
ಮತŁ ಆಗಗ ಅತĶಇತĶ ಕಂಕ ಬಳಕತĶತĶ. ಅಂತಹ ಸಮಯಗಳಲŃ ಬಲದ ನರಳ ಗೇಡಯ ಮೇಲ ಕರŁಗ ಸಣĵಗ
ಮನಚಗ ಕಣದಡತĶತĶ. ಅದರ ಕಣĵಗಳರಡ ಬಹ ಸಣĵ ಕರಮಣಗಳಂತ ದೇಪದ ಬಳಕನಲŃ ಮದĸಗ ಮರಗತĶದĸವ.
ಹವಯŀ ನೇಡತĶದ್ದ ಹಗ ಹಲŃ ಸರಸರನ ಮಂಬರಯತ. ಸಣĵ ಹಳವಂದ ಅದರ ಗರಯಗತĶ. ಹಳವನ ಬಳ
ಸೇರ ನಂತ ಗರ ನೇಡ ಎರಗತ. ಹಳ ಅದರ ಬಯಲŃ ಕಣĿರಯಯತ. ಅದನĺಲ್ಲ ಸĔĿವಗ ನರೇಕ್ಷಿಸತĶದ್ದ ಹವಯŀನ
ಕಣĵಗ ಇನĺೇನ ಕಣಸತ. ಹಲŃ ಕತದ್ದ ಜಗದಲŃಯ ಸೇಸಕಡijಯಂದ ಏನನĺೇ ಸಣĵಗ ಬರದಂತತĶ. ಬರವಣಗಯ ಅಧಥ
ಭಗವನĺ ಹಲŃಯ ದೇಹ ಮಚĬಬಟıತĶ. ಅದನĺ ಓದವ ಕತಹಲದಂದ ಹವಯŀ ಸŅಲĻ ತಲಬಗ ಮಂದವರಯಲ
ಹಲŃ ಹದರ ಓಡತ. ಅದನĺೇದದ ಕಡಲ ಅವನ ಮಖಕħ ನತĶರೇರದಂತಯತ. ” ಹವಯŀ ಬವನನĺೇ
ಮದವಯಗತĶೇನ” ಎಂದದ್ದ ಆ ಲಪಗ ಸೇತಯ ಕತಥಳಂಬದೇನ ಅĔರದಂದ ಅವನಗ ಗತĶಯತ. ದರದಲŃ ನಂತ
ನೇಡತĶದ್ದ ಸೇತಗ ಮತŁ ಇದಲ್ಲ ತಳಯಲಲ್ಲ ಎಂದೇ ತನ ಬರದದĸದ ಆಕಗ ಅಂದ ಮರತಹೇಗತĶ. ಅಲ್ಲದ ಬವ
ಹಲŃಯನĺೇ ನೇಡತĶದĸರಂದ ಭವಸದಳ.

ಹವಯŀನಗದ್ದ ಸಂದೇಹ ಸಂಕೇಚಗಳ ತಲಗಹೇಗ ಅವನ ಆಸಗಂದ ಊರಗೇಲ ಸಕħಂತಯತ.


ಭವಗೇಪನಮಡ, ಮತĶ ಎರಡ ತತĶ ಉಂಡ, ಸೇತಯ ಕಡ ನೇಡದನ. ಹಣತಯ ಮಂದ ಕಂತಯಲŃ ಅವಳ
ಸŅಪĺಸಂದರಯಂತ ನಂತದ್ದಳ. ಆ ಅಸĻಷıತಯ ಅವಳ ಸೌಂದಯಥವನĺ ದŅಗಣತ ಮೇಹಕವಗ ಮಡತĶ. ವಸಂತ ಕಲದ
ಸಂಧŀನಶಯಲŃ ಮರದನ ಅರಳಲರವ ಗಲಬಯ ಮದĸ ಮಗĩನಂತ! ಅದರಲŃಯೂ ಹಲŃಯ ಕೃಪಯಂದ ಗೇಡಯ
ಮೇಲ ಅವನೇದದ ಲಪ, ಹೃದಯದಲŃ ಅದವರಗ ಗಪĶವಗ ಅಸĻಷıವಗ ಸಪĶವಸķಯಲŃದ್ದ ಆಸಯಂದನĺ ವŀಕĶ
ಸĻಷıವನĺಗ ಮಡದĸದರಂದ,ಹವಯŀನ ಕಣĵಗ ಸೇತ ಕಮನಬಲŃನಂತ ಪŁೇಮ ಸೌಂದಯಥಗಳ ಸಮಧುರ ಮತಥಯಗ
ಕಣಸಕಂಡಳ. ಅವನ ಕಣĵಗಂದ ಹಸ ಬಳಕ ಬಂದತĶ. ಅವನ ಎದಯಲŃ ಒಂದ ಹಸ ಆಸ ಪŁಬಲವಗ ಮಡತĶ.
ಗೇಡಯ ಲಪಯನĺ ಓದವ ಮದಲಗದ್ದ ಔದಸೇನŀಪŁಯವದ ಭವ ಮದಹೇಗ ಉತħಂಠತ ತಲದೇರತĶ.
ಹವಯŀ ತನĺ ಅಂತಃಕರಣದ ನಗಢಗಹŅರದಲŃ. ತನಗ ತನ ತಳಯದಂತ ಸೇತ ಯವದೇ ಒಂದ ಅಭೇದŀವದ
ಬದŀತಯಂದ ತನĺವಳಗದ್ದಂತ ಭವಸದನ. ಅವನಗ ಗೇಡಯ ಬರವಣಗ ಸೇತಯದ ಎನĺವದಕħಂತಲ ವಧಯ ಲಲಟ
ಲಖಿತವಂಬಂತ ಭಸವಯತ. ಅವನ ಭಗಕħ ” ಹವಯŀ ಬವವನĺೇ ಮದವಯಗತĶೇನ” ಎಂಬ ಬರಹ ಒಂದ
ಮಹರಹಸŀವ ಶಕĶಪಣಥವ ಆದ ಪŁೇಮಮಂತŁವಗ ಪರಣಮಸತĶ. ಅವನ ಕಣĵ ಮತĶ ಮತĶ ಗೇಡಯ ಕಡಗ
ಹೇಗತĶತĶ. ಗೇಡಯ ಲಪಯೂ ಸೇತಯಷıೇ ಸಮĿೇಹಕವಗತĶ. ಸŅಲĻಹತĶಗ ಮಂಚ ಕೇವಲ ಜಡಮತŁವಗದ್ದ ಆ
ಗೇಡ ಈಗ ಘನಚೈತನŀವಗತĶ. ಮದಲ ಪŁಣ ಮತŁವಗದ್ದ ಆ ಹಲŃ ಈಗ ಒಂದ ಮಹ ಶಭಶಕನದಂತ
ಪವತŁವಗತĶ. ಆಶಸಚಕವಗತĶ. ಪŁೇತಪತŁವಗತĶ. ತತħಲದಲŃ ಅವನಗ ತನĺ ಬನĺನ ಯತನಯೂ ಕಡ
ಮರತಹೇಗತĶ.

“ಸೇತ ಸŅಲĻ ನೇರ ಕಡ.”

ಹವಯŀ ಪŁಯಸ ಉದŅೇಗ ಸಂಭŁಮಗಳಂದ ನೇರ ಕೇಳ, ತಮĿಬĽರ ನಡವ ಇದ್ದ ಮೌನಪತಳಕħಂದ ಸೇತವ ಬೇಸದನ.
ಅಥವ ಅವರಬĽರ ಪŁೇಮಪŁವಹಗಳಗ ಮಧŀ ತಡಹಕ ನಂತದ್ದ ಅಣಕಟıನಲŃ ಒಂದ ಬರಕ ಮಡದನ. ಒಂದ ನಮಷದ
ಹಂದ ದಭೇಥದŀ ಭಯಂಕರವಗ ನಂತದ್ದ ಕಲŃ ಸŅಲĻ ಬರಕ ಬಡವದ ತಡ, ಕಚĬಕಚĬ ತೇಲ ಹೇಯತ. ಅದ ಅಲŃತĶ
ಎಂಬದಕħ ಕರಹ ಕಡ ಇಲ್ಲದಂತಯತ. ಕಟı ದಬಥಲವಗತĶ. ಎಂದಲ್ಲ ಪŁವಹಗಖ ಶಕĶ ವೇಗಗಳ ಅಷı
ಪŁಬಲವಗದĸವ. ಅದನĺ ಕಂಡ ಸೇತ ಹವಯŀರಬĽರಗ ಆಶĬಯಥವಯತ. ಆಗ ಅವರಗ ಅಂತರವಲೇಕನಶಕĶ

ಕಟı ಬರಕ ಬಡವದನĺೇ ಕಯತĶದĸವ. ಬರಕ ಬಟıಡನಯ ಕೃತಕ ನಮಥತವಗದ್ದ ಸಂಕೇಚದ ಕಟı ಕಚĬಹೇಗ
ಲಹರಗಳಂದದವ. ಸೇತಯ ಸķತಯೂ ” ಮತĶ ಕರದರ ಬತĶೇನ” ಎಂದ ಅಡಗ ಮನಯಲŃ ಗೇಗರಯತĶದ್ದ ಲಕ್ಷĿಯ
ಸķತಯೇ ಆಗತĶ. ಬವನ ನೇರ ಕೇಳದಡನಯ ಹಂದದ್ದ ನಚಕ ಸಂಕೇಚಗಳನĺಲ್ಲ ವಸĿೃತಯ ಅತಲ ಜಲದಲŃ ಅದĸ
ತೇಲಕಟı, ಸಂಭŁಮಸದರಗಳಂದ ಹವಯŀನ ಬಳಗ ಬಂದ, ಅತŀಂತ ವನಯಪವಥಕವದ ಅವŀಕĶ ಕೇಮಲ
ಶೃಂಗರಭವದಂದ ಅವನ ಕಡ ನೇಡತĶ ” ಕೈ ತಳಯೇಕೇನ” ಎಂದಳ.

“ಅಲ್ಲ, ಕಡಯವದಕħ” ಎಂದ ಹವಯŀ ಮಗಳನಗ ಮಗನಗ ಆಕಯ ಸĺಗĹ ಮಧುರ ಸಜಲ ನಯನಗಳನĺ ನಟıಸದನ.
ಅವಳ ಕಣĵ, ಕರಳ, ಕದಪ, ಕನĺ , ಕವ, ಕರಳ, ಕೈ ಒಂದಂದ ಅವನಗ ದೈವಕ ಪವಡವಗ ತೇರದವ. ಅಂತ
ಅವಳ ಹಂದನ ಸೇತ ಆಗರಲಲ್ಲ. ಹಂದ ಸಧರಣವಗದĸದ ಒಲĿಯ ಮೈಮಯಮದ ಇಂದ ಅಸಧರಣವಗತĶ.

“ನೇರ ಯಕ ಕಡೇತೇರ? ಹಲದ!”

ಸೇತಯ ವಣ ಕಮಳńಯ ಕಂಠದಂತ ಮನಮೇಹಕವಗತĶ. ಅವಳ ಬವನ ಮರತĶರಕħ ಕಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಪಕħದಲŃದ್ದ
ಒಂದ ಪತŁಯಂದ ಲೇಟಕħ ಬಳńಗದ್ದ ಬಚĬನಯ ಹಲನĺ ಹಯĸ ಹವಯŀನಗ ನೇಡದಳ. ತನĺ ಪŁೇಮಮೃತವನĺ ತನĺ
ಇನಯನಗ ನೇಡವಂತ, ಹವಯŀನ ಕೈ ನೇಡ ಅದನĺ ಕೇಮಲವಗ ತಗದಕಂಡ, ಹಟı ತಂಬದ್ದರೂ ಹವನ
ಸೌಂದಯಥಕħಗಯೇ ಅದರ ಮಕರಂದ ಪನಮಡವ ದಂಬಯಂತ ಕಡಯತಡಗದನ. ಕಡಯತĶದ್ದರೂ ಮಗವತĶದ
ಕಣĵತĶ ಸೇತಯ ಕಡ ನೇಡದನ. ಅವಳ ಅವನನĺೇ ನೇಡತĶದ್ದಳ. ಇಬĽರ ಕಣĵಗಳ ಸಂಧಸ, ಬರಯಲದ ಹೇಳಲರದ
ತಳಯಲರದ ಮಧುರ ಘಟನಗಳದವ. ಒಲದರಡ ದೃಷıಗಳ ಸಂಗಮವ ತಂಗ ಭದŁಯರ ಗಂಗಯಮನಯರ
ಸಂಗಮಕħಂತಲ ಪವತŁವದದ. ಗಢವದದ. ಮಹತĶದದ. ರಾತŁ ಮಲಗವಗ ಹವಯŀ, ತನĺ ಸಮೇಪದಲŃ
ಮಲಗಲ ಹವಣಸತĶದ್ದ ಚನĺಯŀನಗ ಕಣದಂತ, ಗೇಡಯ ಮೇಲದ್ದ ಸೇತಯ ಬರಹವನĺ ಕೈ ಬರಳನಂದ ಉಜĮ ಅಳಸದನ.
ಅವನ ದೃಷı ಪದೇ ಪದೇ ಅತĶಕಡಗೇ ಹೇಗತĶತĶ. ಇತರರ ಯರಾದರೂ ಅದನĺ ಕಂಡರ ಸೇತಗ ನಚಕಗೇಡಗತĶದ ಎಂಬ
ಆಶಂಕಯಂದ ಅವನ ಅದನĺ ಉಜĮಬಡಲ ಮನಸತ ಮಡದ್ದನ. ಆದರ ಮನಸತ ಕಡಲ ಒಡಂಬಡಲಲ್ಲ. ತನಗ ಅತŀಂತ
ಪŁಯವ ಆಶಸಚಕವ ಆದದನĺ ಯರ ಒಮĿನಸತನಂದ ಹಳಮಡಯರ? ಅದನĺ ಮತĶ ಮತĶ ನೇಡ
ಓದಬೇಕಂದ ಅವನಗ ಮನಸತಗತĶತĶ. ಅಂತ ಕಡಗ, ಸೇತಗ ಅವಮನವಗಬರದ ಎಂದ ದಟı ಮನಸತಮಡ ಅದನĺ
ಉಜĮ ಅಳಸಬಟıನ. ಅಳಸದಡನಯ, ಏಕೇ ಏನೇ, ಅವನ ಅಂತಃಕರಣ ತಳಮಳಗಂಡತ. ಅವನ ಹೃದಯ ಏನೇ
ಅಪಶಕನ ಕಂಡಂತ ಭಯಗಂಡತ. ಮನಸತ” ಅಯŀೇ ಅಳಸಬರದಗತĶ. ಅದನĺ ಯರ ತನ ಓದತĶದ್ದರ?”
ಎಂದಕಂಡತ. ಅದನĺ ಮತĶ ಮದಲದ್ದಂತ ಮಡಲ ಅವನದ ಹತರಯತ. ಅವನ ಉದŅೇಗ ಎಷı ಪŁಸļಟವಗತĶ
ಎಂದರ ಚನĺಯŀ” ಏನ, ಹವಯŀ, ಬಹಳ ನೇಯತĶದೇನ! ಬಹಳ ಹತĶ ಕತದ್ದರಂದ ಅಂತ ಕಣĶದ. ಮಲಗಬಡ”
ಎಂದನ.

“ಅಷıೇನ ನೇವಲ್ಲ” ಎಂದ ಹವಯŀ ಚನĺಯŀನ ಸಹಯದಂದ ಮಲಗಕಂಡನ.

ಚನĺಯŀ ಉಃಫೆಂದ ಊದ ದೇಪ ಆರಸದನ. ಅಮವಸŀಯ ಕಗĩತĶಲ ಹರಗನಂದ ತಕħನ ನಗĩಬಂದ ಕಟıಡಯನĺಲ್ಲ
ದಟıೈಸ ತಂಬತ. ಆ ಕಗಥತĶಲಯಲŃ ಹಣತಯ ಬತĶಯ ತದ ಇನĺ ಕಂಪಗ ಕಂಡವಗದĸ, ಅದರಂದ ಉಗವ ಎಣĵಹಗಯ
ಕನರ ವಸನ ಅಲŃಲ್ಲ ವŀಪಸತĶ. ಚನĺಯŀ ತಸಹತĶ ಮತಡತĶದĸ ನದĸಹೇದನ. ಮನ ನಃಶಬĸವಗತĶ. ಹರಗ
ನಃಶಬĸ. ಆಗಗ ಕಟıಗಯಂದ ದನಗಳ ಕಂಬಕħ ಕೇಡ ಬಡಯವ ಸದĸ, ಹಸಗಲŃಗಳ ಮೇಲ ಗರಸಟı ಸದĸ,
ದಂಟಗಳ ಸದĸ ಕೇಳಬರತĶತĶ. ಆದರ ಆ ಸದĸ ಸಮದŁಕħ ಒಂದ ಹನ ಹಲ ಹಕದಂತಗತĶದĸತ ಹರತ
ನೇರವತಯನĺ ಒಂದನತ ಅಳಕಸಲ ಸಮಥಥವಗರಲಲ್ಲ. ಎಲŃ ನೇಡದರೂ, ಎತĶ ಆಲಸದರೂ, ಕತĶಲ ಮತĶ ಮೌನಗಳ
ಪತರಯ ಕಣತĶತĶ; ಕೇಳತĶತĶ. ಜಗತĶ ನಃಶಬĸ ನದŁಮದŁತವಗತĶ.

ಆದರ ಹವಯŀನಗ ನದŁ ಬರಲಲ್ಲ. ಬನĺನೇವನ ಜತಗ ಮನಸತ ಕ್ಷಿಭತವಗದĸದರಂದ ಆತನ ವವಧ ಆಲೇಚನಗ
ಅರಣŀದಲŃ ತಳಲ ತಡಗದನ. ಅವನ ಪŁಕೃತ ಸŅಭವಕವಗಯ ತತŅಕವ ಕಲĻನ ಪŁಧನವ ಭವಮಯವ ಆಗತĶ.
ಅಂದ ನಡದ ಘಟನಗಳಲŃ ಒಂದಂದ ಅವನ ಭಗಕħ ಅಥಥಗಭಥತವಗತĶ. ಗಡ ಬೇಳಬೇಕೇಕ? ತನಗ ಮತŁ
ನೇವಗಬೇಕೇಕ? ಗೇಡಯ ಮೇಲ ಹಲŃ ಕಣಬೇಕೇಕ? ಆ ಹಲŃ ಸೇತ ಬರದದನĺ ತೇರವಂತ ಆಚರಸಬೇಕೇಕ?
ಹವಯŀನಗ ವಧ ತನಗ ಸೇತಗ ಯವದ ಒಂದ ಶಶŅತವದ ಸಂಬಂಧದ ಕಲĻನ ಮಡಬೇಕಂದ ಗಟıಗ ವŀಹವನĺ
ರಚಸದ್ದಂತ ತೇರತ. ಬೇರಯ ಸಮಯದಲŃಗದ್ದರ ಅವನ ತೇಕ್ಷ್ಣಮತ ಅವಗಳನĺಲ್ಲ ಸಮನŀವಂದ ಲಕħಸದ ಇರತĶತĶ. ಆದರ
ಪŁೇಮವಶವದ ಹೃದಯಕħ ಎಲŃಲŃಯೂ ಎಲ್ಲದರಲŃಯೂ ಶಕನಗಳ ತೇರತĶವ.

ಸೇತಯನĺ ಕರತ ಆಲೇಚಸತĶದ್ದಂತ ಅವನ ಮನಸತ ತನĺ ವದŀಭŀಸದ ವಚರವಗ ನನಯತಡಗತĶ. ಮಹಪರಷರ
ಜೇವನ ಚರತŁಗಳನĺ ಓದದ್ದ ಆತನಲŃ ತನ ಮಹತħಯಥಗಳನĺ ಸಧಸಮ ಕೇತಥವಂತನಗಬೇಕಂಬ ಮಹದಕಂಕ್ಷಿ
ಉದľವಸತĶ. ಎಂತಹ ಮಹತħಯಥ, ಅದನĺ ಯವ ರೇತಯಲŃ ಸಧಸಬೇಕ, ಎಂಬದಂದ ಆತನಗ ಹಳದರಲಲ್ಲ.
ಆದರ ತಂದ ತೇರದಂದನಂದ ಚಕħಪĻ ತನĺ ವದŀಭŀಸದ ವಷಯದಲŃ ಉದಸೇನನಗದ್ದನಲ್ಲದ ನರತĶೇಜಕನಗಯೂ
ವತಥಸತĶದ್ದನ. ಪŁತ ವಷಥವ ವದŀಭŀಸವನĺ ನಲŃಸಬೇಕ ಎಂದ ಹಠ ಹಡಯತĶದ್ದನ. ಅವರವರಂದ ಹೇಳಸ, ತನ
ವದಸ, ಹವಯŀ ಮಂದವರದದ್ದನ. ಅಲ್ಲದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ತಮĿ ಮಗ ರಾಮಯŀನ ವದŀಭŀಸದ ಸಲವಗಯೂ
ಅಣĵನ ಮಗನ ಎಷıವನĺ ನರವೇರಸಬೇಕಗ ಬಂದತĶ. ಹವಯŀ ತನಗ ಆಸĶ ಮನಗಳಂದ ಬೇಡ, ವದŀಜಥನಯದರ
ಸಕಂದ ಮನಸತನಲŃ ಗತĶಮಡದ್ದನ. ಆದರ ವಧವಯದ ತನĺ ತಯಯ ಸಲವಗ ಅದನĺ ಬಯಬಟı
ಯರಡನಯೂ ಹೇಳರಲಲ್ಲ. ನಗಮĿನವರ ಹಂದನ ವಷಥ ಮಗನ ರಜಕħ ಬಂದಗಲ ತಮಗ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ
ಸಂಸರದಲŃ ಒಟıಗರಲ ಮನಸತಲ್ಲವಂದ, ತವಬĽರೂ ತಮಗ ಬರಬೇಕದ ಆಸĶಯಲŃ ಪಲ ತಗದಕಂಡ ಬೇರಯಗ
ಸಂಸರ ಹಡಬೇಕಂದ ಮಗನಡನ ಬಹಳವಗ ಹೇಳದ್ದರ. ಮಗನ ತನĺ ವದŀಭŀಸದ ನಪವನĺ ತಂದಡij ತಯಯನĺ
ಸಮĿನರಸದ್ದನ. ಅದ ಅಲ್ಲದ ಭವಜೇವಯಗದ್ದ ಅವನಗ ಬೇರ ಸಂಸರ ಮಡವ ಕೇಟಲಯೂ ಭರವ
ಅಸಹŀವಗತĶ. ತನĺ ಮಹದಶ ಕೈಗಡಲ ಪŁತಬಂಧಕವದದ ಯವದನĺ ಕೈಕಳńಲ ಅವನ ಹಂಜರಯತĶದ್ದನ.

ಆಲೇಚನಯ ಮಧŀ ಹವಯŀನ ಒಂದ ಸರ ಹಸಗಯಲŃ ಹರಳ ಬನĺನೇವನಂದ ನರಳದನ. ಸŅಲĻ ಹತĶದಮೇಲ
ನೇವ ನಂತ, ದೃಷıಸķರವಗ, ಎದರಗದ್ದ ಕಟಕಯ ಕಡ ನೇಡದನ. ಕತĶಲ ತಂಬದ್ದ ದರದ ಬಂದಳದಲŃ ಕಲವ
ನĔತŁಗಳ ಪŁಕಶಮನವಗ ಮರಗತĶದĸವ. ಭೂಸಂಚರಯಗದ್ದ ಅವನ ಮನಸತ ಮಲ್ಲಗ ವಶŅಯತŁಯಯತ.
ಖಗೇಲಶಸěĤರ ಹಸ ಹಸದಗ ಕಂಡ ಹಡದದ್ದ ಅದĽತ ವಷಯಗಳನĺ ಓದ ತಳದದ್ದ ಅವನ ಆತĿ ಬೇರಂದ ನತನ
ಭವದಂದ ಉಜŅಲವಯತ. ಆ ನĔತŁಗಳ ಎಷı ಕೇಟŀಂತರ ಮೈಲಗಳ ದರದಲŃವ? ಅದರಲŃ ಒಂದಂದ
ಭೂಮಗಂತಲ, ಸಯಥನಗಂತಲ, ಎಷı ಕೇಟŀಂತರ ಪಲ ಹರದಗದ! ಎಂತಹ ಭಯಂಕರವದ ಅಗĺಪŁವಹಗಳ
ಅಲŃ ಸಮಜŅಲ ಭೇಷಣತಯಂದ ನಗĩ ಹರದ ತಂಡವವಡತĶವ? ಈ ಕಲ ದೇಶಗಳ ಎಷı ಬಗನಲಕದಷı
ಅನಂತವಗವ? ಈ ಛಂದೇಮಯವದ ಮಹ ಬŁಹĿಂಡದ ಗನವನĺ ರಚಸರವ ದವŀಕವಯ ಮಹಮಯೇನ? ಕ್ಷಿದŁ
ನĔತŁವದ ಸಯಥನ ಸತĶ ತರಗವ ಈ ಭೂಮ ಈ ವಶŅದಲŃ ಎಂತಹ ಸಣĵ ಹಡ! ನಗರಕತಗಳ ಮನಷŀನ ಈ
ಬೃಹತĶದ ವಶŅದ ವŀಪರಗಳಲŃ ಎಷı ಅತಸಮನŀ? ಎಷı ಅಜİತ? ಯೇಚಸತĶ ಯೇಚಸತĶ ಹವಯŀನ ದೃಷı
ತರಗಳಗಂತಲ ಬಹದರವಗ ಹೇಯತ. ತನ ತನĺ ಜೇವನವ ಅಂತರಲ, ಸಮಸĶ ಪŁಪಂಚವ. ಮಹತŅವದವ
ಎಂದ ಪರಗಣತವದ ಅದರ ಪŁಸದĹ ವŀಪರ, ಚೇಷıೇ, ಸಹಸಗಳ ಕ್ಷಿದŁದಲŃ ಕ್ಷಿದŁತಮವಗ ದರದŁವಗ ತೇರದವ.
ಆತನ ದೇಹ ಅವŀಕĶಭೇಷಣವದ ಮಧುರ ರಸವೇಶದಂದ ಜಮĿಂದ ವಕಂಪಸತ. ರದŁನಂದದಂದ ಆತನ ಹೃದಯ ಹಗĩತ.

ಆ ದನ ಹಂದಂದ ಸರ ಅವನದ ಹಗ ಹಗĩದĸತ. ಗೇಡಯ ಮೇಲ ಸೇತಯ ಪŁೇಮಶಸನವನĺ ಓದದಗ, ಅಂತರĔದಲŃ


ಸಂಚರಸತĶದ್ದ ಅವನ ಮನಸತ ಮತĶ ಭೂಮಗಳದ ಮತĶಳńಗ ಬಂದತ. ಬಗಗಣĵನಲŃ ಸೇತಯ ಮತಥ ಮಡತ. ಆ ರಮಣ
ಎನತ ಸಂದರವಗದĸಳ! ನೇಡದನತ ನೇಡಬೇಕನĺಸತĶದ! ಆಕಯ ಕದಪ ಎಷıಯ ನಣಪಗದ! ಪŁೇಮ ಮಧುಯಥ
ತಂಬದಂತದ! ಅಲŃ ತಂಬದ ಪŁೇಮ ಮಧುಯಥ ಕಂದಟಗಳಲŃ ಹರಸಸವಂತದ! ಹವಯŀ ಮನಸತನಲŃ ಆ
ಮತಥಯನĺ ಆಲಂಗಸ ಚಂಬಸದನ! ಕಟಕಯಲŃ ಕಂಡ ನĔತŁ ಅವನನĺ ದರದರ ದರಕħ ಎಳದಯĸ ಈ
ಪŁಪಂಚವನĺ ಅದರ ವŀಪರಗಳನĺ ಕ್ಷಿದŁವಗ ಕಣವಂತ ಮಡಬಟıತ. ಹಗಯ ಸೇತಯನĺ ನನದ ಹವಯŀನ
ಮನಸತಗ ವಶಲ ವಶŅವೇ ಕ್ಷಿದŁವದಂತ ತೇರತ. ಲಲನಯ ಸೌಂದಯಥ ಪŁೇಮಗಳ ಪŁಲಯ ಜಲದಲŃ ಕೇಟŀಂತರ ಗŁಹ
ನĔತŁ ನೇಹರಕ ಖಚತವದ ಅನಂತ ಕಲದೇಶಗಳ ಮಹಬŁಹĿಂಡ ಸಣĵದಂದ ಗಳńಯಂತ ನಸತಹಯವಗ ತೇಲತĶತĶ!
ನĔತŁಧŀನಕħಂತಲ ಸೇತಯ ಒಲĿಯ ಸಹಸŁಪಲ ಮಧುರ ಮಹತĶರಾಗ ತೇರತ. ಸೇತಯ ಪŁೇಮಮಹಮಯಂದ.
ಮದಲ ಕ್ಷಿದŁವಗ ಕಂಡದ್ದ ತನ ತನĺ ಜೇವನವ ಈಗ ವಶŅವŀಹದಲŃ ಮಹೇನĺತವಗ ಪŁಮಖವಗ ತೇರದವ.
ಹವಯŀನ ಹೃದಯದಲŃ ಆಗಲ ಅಂತಃಸಮರಕħ ಅಂಕರ ಸķಪನಯಗತĶ. ಒಮĿ ಆಕಗಗ ಸಂಸರದ ಭರವನĺ
ಹರವದ ಅಷıೇನ ಹೇನವಲ್ಲ, ನಷıಕರವಲ್ಲ ಎಂದ ಆಲೇಚಸದನ. ಮತĶಮĿ ತನĺ ಮಹದಕಂಕ್ಷಿಯ ಆದಶಥ
ಅವನನĺ ತನĺಡಗ ಸಳಯತĶತĶ. ಆಲೇಚನಗಳ ಬರಬರತĶ ಮಬĽದವ. ಹವಯŀ ಮೈಸರನ ಕಕħನಹಳńಯ ಕರಯ
ಏರಯ ಮೇಲ ವಯವಹರಕħಗ ನಡಯತĶದĸನ. ಸಂಧŀಕಲದ ಪಶĬಮ ಗಗನದ ಮೇಘಲೇಕದಲŃ ಖೂನಯದಂತದ!
ರಕĶಪತವದಂತದ! ಕರ ನಸĶರಂಗವಗದ ಗಡಮರಗಳ ನಶĬಲವಗವ. ಆ ಸěೇ ಯರ? ದರದಲŃ ಬರತĶದĸಳ! ಹವಯŀ
ನೇಡತĶನ; ತನĺ ತಯ ನಗಮĿನವರ! ಇದೇನಶĬಯಥ! ಇಲŃಗ ಹೇಗ ಬಂದಳ ತಯ! ಹವಯŀ ಕರಯತĶ
ಮಂದವರದನ. ನಗಮĿನವರ ಸಮೇಪಕħ ಬಂದರ. ಅವರ ಹಣಯಲŃ ಗಯವಗ ರಕĶ ಸೇರತĶದ! ಮಛಥಯಂದ
ಕಳಗ ಬೇಳತĶದĸರ! ಹವಯŀ ಬಳಗ ನಗĩದನ. ಆದರ ಕಲ ಕೇಳಲಗಲಲ್ಲ! ಅಯŀೇ.. ಹವಯŀ ಬಚĬ ಬದĸ ಕಣĸರದನ.
ಕಕħನ ಹಳńಯ ಕರಯ ಏರಯ ಮೇಲ ನಡಯತĶದĸಲ್ಲ. ಮತĶಳńಯಲŃ ಹಸಗಯ ಮೇಲ ಮಲಗದĸನ! ಅವನಗ ಸŅಲĻ
ಗಬರಯದರೂ ವಚತŁ ಸŅಪĺಕħಗ ಮನಸತನಲŃಯ ನಕħ, ಮತĶ ಕಣĿಚĬದನ. ಅಗŁಹರದ ಜೇಯಸರ ವಂಕಪĻಯŀನವರ
ಬಚĬಲ ಮನಯಲŃ ಮೇಯತĶದĸನ! ಬŁಹĿಣರ ಸĺನದ ಮನಯಲŃ ನೇರ ತಂಬದ ಹಂಡಯನĺ ಮಟıಬಟıದĸನ! ಅಷıರಲŃ
ಜೇಯಸರ ಅಲŃಗ ಓಡಬಂದ ಕŁೇಧದಂದ ದಣĵಯತĶದĸರ! ಹವಯŀ ” ತಡಯರ ತಪĻಯĶ, Ĕಮಸ!” ಎಂದ
ಕಗಕಂಡರೂ ಅವರ ಬನĺಗಂದ ಪಟı ಇಳಸಯೇ ಬಟıರ! ಹವಯŀ “ಅಯŀೇ” ಎಂದ ಕಮಟ ಬದ್ದನ.
ಎಚĬರವಯĶ. ನದĸಯಲŃ ಹಸಗಯ ಮೇಲ ಹರಳದ್ದರಂದ ಬನĺ ನೇಯತĶತĶ. ಅವನ” ಅಯŀೇ” ಎಂದದನĺ ಕೇಳ
ಚನĺಯŀನಗ ಎಚĬರವಗತĶ.

“ಹವಯŀ, ಹವಯŀ” ಎಂದ ಕರದನ ಚನĺಯŀ.


ಹವಯŀ ” ಏನ?” ಎಂದನ.

“ಏನ ಇಲ್ಲ, ಬೇಡ.”

“ಕನವರಸ ಕಗದ ಅಂತ ಕಣĶದ.”

ಮತĶ ಇಬĽರೂ ಸಮĿನದರ. ಸŅಲĻ ಹತĶನಲŃ ನಶ ಮೌನನದŁಗಳ ನರಂಕಶ ಪŁಭತŅ ಲೇಕವನĺಲ್ಲ ಮಳಗಸಬಟıತ.
ನರ ರೂಪಯ ನೇಟ
ಮರದನ ಬಳಗĩ ಮಂಜನ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮತĶಳńಗ ಕಲ ನಡಗಯಲŃಯ ಹರಟರ. ಅವರ ಮನಸತ
ವಕ್ಷಿಬĸವಗತĶ. ಹಂದನ ರಾತŁ ಪಟıಣĵನ ನಡದ ಸಂಗತಯನĺಲ್ಲ ಹೇಳಲ. ಅವರ ನಂಗನನĺ ಹಡಯವದಕħಂತಲ
ಹಚĬಗ ಬೈದದ್ದರ. ಅಲ್ಲದ ನಗಮĿನವರ ಶೇಕಪŁೇರತವದ ನಂದಯನĺ ಕೇಳ ಅವರ ಮನಸತ ಮರದಹೇಗತĶ. ದೇವರ
ಕಲŃಗ ತಲಚಚĬಕಂಡ, ನಗಮĿನವರ ಹಣಯಂದ ನತĶರ. ಸೇರ, ಎಚĬರ ತಪĻ, ಮನಯವರಗಲ್ಲ ಗಬರಯಗತĶ. ತವ
ಮನಯ ಯಜಮನರಾಗದĸದರಂದಲ ನಗಮĿನವರ ಮನಸĘಪĶಯ ಸಲವಗಯೂ ನಂದವನನĺ ವಚರಸಬೇಕಂಬ
ಧಮಥಬದĸಯಂದಲ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಹವಯŀನನĺ ನೇಡಲಂದ ಅಷı ಮಂಜನ ಮತĶಳńಗ ಕಲನಡಗಯಲŃಯ
ಹರಟದ್ದರ. ಏಕಂದರ ಗಡದರ ಹಚĬ ಸತĶಗತĶ. ತಮĿ ಮಗನನĺ ನೇಡವ ಕತಹಲ ಅವರಲŃ ಇಲ್ಲದರಲಲ್ಲ. ಒಂದ
ಬಗಯದ ಅಳಕ ಇತĶ. ಏಕಂದರ ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರಗ ತಳಯದಂತ ತವ ಕಸಂಸ್ಕೃತ ಕನĺಯನĺ ಮದವಯಗದĸದ
ಅವರ ಅಂತಃಕರಣದಲŃ ಇತĶೇಚಗ ಒಂದ ಅಪರಾಧದಂತ ಭಸವಗತಡಗತĶ. ಹಡಗರಗ ತವ ಮದವಯಗದ್ದ ವಷಯ
ಈಗಗಲ ತಳದಬಟıದ್ದರ! ತನĺಡನ ಹೇಗ ವತಥಸತĶರ ಎಂದ ಮನಸತ ಕಳವಳಗಂಡತĶ. ಇದಲ್ಲದರ ಜತಗ ಆ ದನವೇ
ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಕಡಸದ್ದ ಕಳńನಟಗಳನĺ ತಮĿ ಮನಗ ಗಟıಗ ಸಗಸವ ಸಹಸವ ನಡಯಬೇಕಗತĶ.
ಅದಕħಗ ಗೌಡರ ತವ ಮನಯಲŃಯ ಇದĸಕಂಡ, ಏನದರೂ ಅನಹತ ಅಚತಯಥ ನಡಯದಂತ ನೇಡಕಳńೇಕಂದ
ಹಂದನ ದನ ನಧಥರಸದ್ದರ. ಆದರ ವಧ ಅವರನĺ ಮತĶಳńಗ ಕಳಹಸಲ ಒಳಸಂಚ ಹಡತĶ. ಆದ್ದರಂದ ಅವರ
ಸೇರಗರರನĺ ಪಟıಣĵನನĺ ಕರದ. ಹೇಳಬೇಕದದನĺಲ್ಲ ಹೇಳ. ಮನಯ ಹಬĽಗಲನĺ ದಟದ್ದರ.

ಅಷıರಲŃ ವಸ ಓಡಬಂದ “ದಡijಮĿ ಮತĶಳńಗ ಹೇಗಬೇಕಂತ, ಹವಣĵಯŀನĺ ನೇಡೇಕ” ಎಂದ ತಳಸದನ.

ಗೌಡರ ಮನದಕಂಡ “ಯಕಂತ? ಬೇಡ. ನನ ಹೇಗ ನೇಡಕಂಡ ಬತೇಥನ!” ಎಂದ ಗದರಸ ಮಂದವರದರ.

ಹತĶ ಹಜĮ ಹೇದವರ ಮತĶ ನಂತರ. ಮದಲೇ ತನĺ ಮೇಲ ಹಬĽತĶದ್ದ ನಗಮĿನವರ ದರಗ ಮತĶಷı
ಮನಯಗವದಂದ ಭವಸ ವಸವನĺ ಕರದ” ಹೇಗಲ ಅಂತ ಹೇಳೇ. ನಂಗನಗ ಹೇಳ ಕಡಗ ಗಡ ಕಟıಕಂಡ
ಬರಲ ಅಂತ” ಎಂದರ.

ವಸ “ನನ ಬತೇಥನ, ಅಪĻಯŀ! ಹವಣĵಯŀ ನೇಡĽೇಕ” ಎಂದನ.

ಗೌಡರ ಅಧಥ ಜಗಪತಯಂದಲ ಅಧಥ ಕŁೇಧದಂದಲ “ಏನದರೈ ಸಯ!” ಎಂದ ಮಂದ ನಡದರ.

ವಸ ಹಂದನಂದ “ಪಟıಕħಯŀನ ಬತಥದಂತೇ” ಎಂದ ಕಗದನ. ಗೌಡರ ಮತಡದ ಹಂತರಗ ನೇಡದ ಹರಟ
ಹೇದರ.

ಓಬಯŀನ ಗೌಡರ ಹೇಗವದನĺೇ ಕಯತĶ ಚೌಕಯ ಮಲಯಲŃ ಕಂಬಳಯನĺ ಸತĶ ಹದದಕಂಡ ಅಲಗಡದ
ಮಲಗದ್ದನ. ಹಂದನ ರಾತŁ ಪŁಜİ ಮರಳದಗ, ಅವನಗ ತನ ಎಲŃದĸೇನ ಎಂಬದೇ ತಳಯಲಲ್ಲ.ಅಮವಸŀಯ ಕಗĩತĶಲಯಲŃ
ಮನಯನĺ ಗರತಸಲ ಸಧŀವಗಲಲ್ಲ. ಅಂತ ತನಲŃಯೇ ಸರಕ್ಷಿತವಗದĸೇನ ಎಂದ ಅವನಗ ಗತĶಯತ. ತನĺನĺ
ಯರ ತಂದರ. ಹೇಗ ತಂದರ. ಯವದ ಬಗಹರಯಲಲ್ಲ. ಆ ವಚರದಲŃ ಅವನ ಮನಸತ ಹರಗದ್ದ ಕಗĩತĶಲಯನĺೇ
ಹೇಲತĶ. ಆದರ ಬಳಕ ಹರದ ಮೇಲ ತನ ಕನರನಲŃ ಇದĸೇನಂದ ಗತĶಗ ಭೇತಗಂಡನ. ಏಕಂದರ,
ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ತನĺನĺ ಶಕ್ಷಿಸದ ಸಮĿನ ಬಡವವರಲ್ಲ ಎಂದ. ಆದ್ದರಂದ ಅವನ ಸĻಶಥಮತŁದಂದಲೇ ಅಪಯವನĺ
ಬಗದ ಮೈ ಮದಗಸ ನಜೇಥವವದಂತ ಉಂಡಯಗ ಬದĸಕಳńವ ಬಸವನ ಹಳವನಂತ ಚೌಕಯ ಮಲಯಲŃ
ಅಚಲನಗದ್ದನ. ಗಟıಯಗ ನಡಯತĶದ್ದ ಮತಕತಗಳಂದ ಗೌಡರ ಮತĶಳńಗ ಹೇಗತĶರಂದ ತಳದಮೇಲ ಅವನಗ
ಜೇವ ಬಂದಂತಯತ. ಗೌಡರ ಮನಯ ಹಬĽಗಲ ದಟಹೇದದೇ ತಡ, ರಾತŁ ಊಟವಲ್ಲದ ಬಹಳ ಹಸದದ್ದ ಅವನ
ಬವಗ ಹೇಗ ಹಲŃಜĮ ಮಖ ತಳಯವ ಶಸěವನĺ ತŅರಯಂದ ಪರೈಸ, ಅಡಗ ಮನಗ ಹೇದನ, ಅಲŃ ಸಬĽಮĿ
ಪಕಕಯಥದಲŃ ತಡಗದ್ದಳ.
ನಲŃಹಳńಯ “ಸಬĽ” ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರನĺ ಮದವಯಗ “ಸಬĽಮĿ”ನದ ಮೇಲ, ಓಬಯŀ ಯವದೇ
ಭೂಗತವಗದ್ದ ದರದ ಸಂಬಂದವಂದನĺ ಸಂಶೇಧನಯಂದ ಕಂಡಹಡದ ಅವಳನĺ ” ತಂಗ” ಎಂದ
ಕರಯತಡಗದ್ದನ. ಸಬĽಮĿನ ಅವನನĺ ” ಓಬಣĵಯŀ” ಎಂದ ಕರಯತĶ ಅವನ ಬಂದಗಲಲ್ಲ ಕಫಯನĺೇ
ತಂಡಯನĺೇ ಅಥವ ತನ ಗಟıಗ ತರಸ ಇಟıಕಂಡದ್ದ ಹಂಡವನĺೇ ಕಟı ನಂಟರಪಚರ ಮಡತĶದ್ದಳ.
ಕರಣವೇನಂದರ,ಸಬĽಮĿ ಕನರನಲŃ ಏಕಕಯಂತದ್ದಳ. ನಗಮĿ, ಪಟıಮĿ, ವಸ ಮತĶ ಅಲŃಗ ಬರತĶದ್ದ ಇತರ
ಬಂಧುಗಳ, ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಸ್ಕೃತಯ ದೃಷıಯಂದ ಅವಳಗ ಬಹದರವಗದ್ದರ; ಪರಕೇಯರಾಗದ್ದರ. ಆದ್ದರಂದ ಅವರ
ಮಟıಕħೇರ ಮತಕತಯಡಲ ಅವಳಂದ ಆಗತĶರಲಲ್ಲ. ಬೈಗಳದಲŃ ಮತŁವೇ ಅವಳ ಎಲ್ಲರಗಂತಲ ಹಚĬ
ಜಯಶಲಯಗತĶದ್ದಳ. ಸಂಸ್ಕೃತಯಲŃಯೂ ಬಡತನದಲŃಯೂ ತನಗ ಸರಸಮನನಗದ್ದ ಓಬಯŀನನĺ ಅಣĵ ಎಂದ
ಕರಯವದ ಅವಳಗ ಪŁಯೇಜನಕರಯಗತĶ. ಅವನಡನ ತನĺ ಸಖದಃಖಗಳನĺ ಹೇಳಕಳńವಳ. ಓಬಯŀನ
ಇತರರ ತಳĿಯಂದ ಆಲಸಲಲ್ಲದ ಅವಳ ಮತಗಳನĺ ಎಷı ಹತĶ ಬೇಕದರೂ ಆಲಸತĶದ್ದನ. ಕರಣ ಅವಳಲŃದ್ದ
ಬಂಧುಪŁೇಮವಗರಲಲ್ಲ; ಅವಳಂದ ತನಗಗತĶದ್ದ ಊಟೇಪಚರ ಮತĶ ಅವಳಂದ ತನ ಬಯಸತĶದ್ದ ಉಪಕರ.

ಓಬಯŀ ಅಡಗಮನಗ ಬರಲ ಸಬĽಮĿ ಆದರದಂದ ಅವನಗ ಮಣಹಕ. ಕಫ ತಂಡ ಕಟıಳ. ಪಟıಮĿ ವಸ ಇಬĽರೂ
ನಗಮĿನವರ ಕೇಣಯಲŃ ಮತĶಳńಗ ಹೇಗಲ ಸನĺಹ ಮಡವದರಲŃ ಮಗĺರಾಗದ್ದರ. ಆದ್ದರಂದ ಸಬĽಮĿನಗ
ದೇಘಥಕಲ ಮತಡಲ ಅವಕಶ ಸಕħತ. ಸಬĽಮĿ ತನಗ ಆ ಮನಯಲŃ ಒದಗತĶದ್ದ ಕಷıಗಳನĺಲ್ಲ ಹೇಳಕಂಡಳ. ಹಂದನ
ದನ ನಡದದನĺಲ್ಲ ಸಂಗವಗ ಹೇಳ ಕಂಬನಗರದಳ. ಓಬಯŀನ ತನĺ ತಂದಯಂದ ತನಗದಗದ್ದ ಕಷı ಸಂಕಟಗಳನĺಲ್ಲ
ಹೇಳದನ. ಹಂದನ ದನ ಅವನ ಚಕħತಯ ಸತĶದನĺ ಸಬĽಮĿ ನನಪಮಡಕಟıರೂ ಅವನ ಅದರ ವಚರವಗ ಒಂದ
ಮತನ್ಊ ಆಡಲಲ್ಲ ಶೇಕಪŁದಶಥನವನĺಂತ ಒಂದನತ ಮಡಲಲ್ಲ. ಅದಕħ ಬದಲಗ ತನĺ ಸಂಕಟಗಳನĺ ಸರಸವಗ
ಸವಸĶರವಗ ಹೇಳದನ. ಸಬĽಮĿ ಅದನĺಲ್ಲ ಕೇಳ ಸಹನಭೂತಯಂದ ಮತĶಷı ಅತĶಬಟıಳ, ಅವಳದ ತನಗಗ ಮರಗದ
ಎಂದ ತಳದ ಕಡಲ ಓಬಯŀನ ದೇನವಣಯಂದ ” ನನĺಂದ ಒಂದ ಉಪಕರ ಆಗಬೇಕ” ಎಂದನ. ಎಲ್ಲರಂದಲ
ಕಡಗಣಸಲĻಟıದ್ದರಂದ ಸಬĽಮĿ ಓಬಯŀನ ತನĺಂದ ಉಪಕರ ಬಯಸವದ ತನಗಂದ ಹಮĿಯಂದ ತಳದಳ.

“ಅಯŀ ಮರಾಯ, ನನೇನ ಉಪಕರ ಮಡೇನ?” ಎಂದಳ.

“ನೇನ ಮಡದರ ನನ ಬದಕĶೇನ. ಇಲĸದ್ದರ ಕತĶಗಗ ನೇಣ!” ಎಂದ ಓಬಯŀ ನೇಣದಂತಯ ಅಭನಯಸದನ.

“ಏನಗಬೇಕ ಹೇಳಪĻ. ನನĺಂದಗದದŁ ಮಡĶೇನ.”

“ಏನಲ್ಲ, ನನಗ ಸŅಲĻ ದಡij ಬೇಕಗದ ತತಥಗ. ಇನĺಂದ ತಂಗಳಳಗ ಕಟıಬಡĶೇನ!”

“ಅಯŀೇ ಮರಾಯ, ದಡij ನನಲŃಂದ ತಲಥ? ಅದ ಆಗದ ಹೇಗದ ಮತ!”

“ಸಬĽಕħ, ಸಹಕರರ ಕೈ ಹಡದವಳ ನೇನೇ ಹೇಂಗ ಹೇಳದರ!” ಓಬಯŀನ ವಣ ಅತ ದೇನವಗತĶ.

ಸಬĽಮĿನಗ ಮಖಸĶತಯೂ ಅಭಮನಭಂಗವ ಒಟıಗ ಆದಂತಯತ. ತನ ಸಹಕರರ ಪತĺಯದದರಂದ ಹಣ


ಕಡಲ ಸಮಥಥಳಗರಬೇಕ ಎಂದ ಭವಸದಳ. ಕಡದದ್ದರ ಯೇಗŀತಗ ಕಂದ! ಆದರ ತನĺಲŃ ಒಡವ ವಸĶಗಳದĸವ
ಹರತ ಹಣವಲ್ಲ! ತನಗ ಹಣವನĺ ಕಡವದ ಗಂಡನ ಕತಥವŀವಗದĸರಬೇಕ ಆದರ ಕಟıಲ್ಲ! ತನಗ ಮೇಸಮಡದĸ!
ತಳಯದ ತನĺನĺ ಹೇಗ ಮೇಸಮಡವದೇ? ನನĺ ತನĺನĺ ಹಡದರಲ್ಲವ? ಸಬĽಮĿನಗ ಗಂಡನ ಮೇಲ ಕೇಪವ ಬಂದತĶ.

ಓಬಯŀನಗ ಹಣವಲ್ಲ ಎಂದ ಹೇಳಕಳಹಸಬಹದಗತĶ. ಆದರ, ಆ ಮಂಕಹಣĵ ಹಗ ಹೇಳವದ ತನĺ ಮನಕħ ಕಡಮ
ಎಂದ ಬಗದಳ. ತನĺಲŃ ಹಣವ ಇದ ಎಂದ ತೇರಸಕಳńಬೇಕಂಬದ ಅವಳ ಆಸಯಗತĶ. ಓಬಯŀನಗ ಸŅಲĻ ಇರವಂತ
ಹೇಳ, ಮಲಗವ ಕೇಣಗ ಹೇದಳ.

ಕಲವ ವಷಥಗಳ ಹಂದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಕೈಗ ಒಂದ ನರ ರೂಪಯನ ಎರಡ ಅಧಥ ನೇಟಗಳ ಬಂದದĸವ. ಆದರ
ಅವಗಳ ನಂಬರ ಬೇರ ಬೇರಯಗತĶ. ಯರ ಕಟıರ? ಎಲŃಂದ ಬಂದವ? ಎಂಬದಂದ ಅವರಗ ಗತĶಗಲಲ್ಲ.
ತಮĿಡನ ಲೇವದೇವ ನಡಸದ ಯರನĺ ಕೇಳದರೂ ” ತವಲ್ಲ” ” ತವಲ್ಲ” ಎಂದಬಟıರ. ಹಳńಗರಾಗದ್ದ ಅವರಗ ಸರಕರಕħ
ತಳಸ ಹಣ ಪಡಯವಷı ಮಂದಳತನ ಇರಲಲ್ಲವೇ? ಅಥವ ಆ ತಂದರ ತಗದಕಳńಲ ಅವರ ಇಷıಪಡಲಲ್ಲವೇ?
ಅಂತ ಆ ಎರಡ ಅಧಥ ನೇಟಗಳನĺ ಒಂದ ಹಳಯ ಅಂಗಯ ಜೇಬಗ ಹಕ ತಮĿ ಕೇಣಯಲŃಟıದ್ದರ. ಅದನĺ ಸಬĽಮĿ
ತನ ಕನರಗ ಹಸ ಹಣĵಗ ಬಂದಗ ಗಂಡನ ಅಂಗಯನĺ ಪರೇಕ್ಷಿಸವ ಕಲದಲŃ ನೇಡದಳ. ಅವಳಗ ಓದ ಬರಹ
ಲವಲೇಶವ ಬರದದĸದರಂದ, ಪಟıಮĿನಂದ ಅದ ನರ ರೂಪಯನ ನೇಟ ಎಂದ ತಳದಕಂಡದ್ದಳ. ಅವಳಗಗಲ
ಪಟıಮĿಗಗಲ ನಂಬರ ಬೇರ ಬೇರಯಗರವ ವಚರ ಗತĶರಲಲ್ಲ. ನೇಟದರ ಸರ” ನಡಯತĶದ! ಎಂದ ಅವರ
ಭವವಗತĶ. ಆ ನೇಟನĺ ಸಬĽಮĿ ಎಷıೇ ಸರ ಅಭೇಷıಕ ನಯನಗಳಂದ ತಗದ ತಗದ ಈಕ್ಷಿಸದ್ದಳ. ಗಂಡನಗ ಅಲŃ
ನೇಟಟıದೇ ಮರತಹೇಗದ ಎಂದ ಭವಸದ್ದಳ. ವಷಯವನĺ ಗಂಡನಡನ ತಳಸರಲಲ್ಲ. ” ಎಂದದರೂ ಸಮಯ
ಬದĸಗ ಉಪಯೇಗಸಬಟıರಾಯತ”ಎಂಬದ ಅವಳ ಆಶಯವಗತĶ.

ಸಬĽಮĿ ಆ ನರ ರೂಪಯ ನೇಟನ ಎರಡ ತಂಡಳನĺ ತಂದ, ಒಂದ ತಂಗಳಳಗಗ ವಪಸ ಕಡಬೇಕಂದ ಹೇಳ,
ಓಬಯŀನಗ ನೇಡದಳ. ಅವನಗ ಅತŀನಂದವಯತ. ಅವನ ನರĔರಕಕ್ಷಿ! ಅಷıರಲŃ ವಸ ಮವನ ಮನಗ ಹೇಗಲ ತಕħ
ವೇಷಭೂಷಣಗಳನĺಲ್ಲ ಹಕಕಂಡ, ಉಕħತĶದ್ದ ಹರಷವನĺ ಕೇಕಹಕ ಪŁದಶಥಸತĶ, ಮಗಲ ಕವದ ಮಬĽದ
ಮಳಗಲದಲŃ ಬಸಲ ಇಣಕ ಬರವಂತ ಇಮĿಡ ಕಫಗ, ಎಂದರ ಎರಡನಯ ಸರ ಕಫ ಕಡಯಲಂದ ಅಡಗಮನಗ
ಬಂದನ. ಸಬĽಮĿ ಓಬಯŀ ಇಬĽರೂ ಬಚĬ ಜಗರೂಕರಾದರ. ಓಬಯŀನ ನೇಟನ ತಂಡಗಳನĺ ಬೇಗ ಬೇಗ ಜೇಬಗ
ಸೇರಸದನ. ಬಲಕನ ಅದಂದನĺ ಅವಲೇಕಸದ” ಚಗಮĿ, ಕಫೇ! ಎಂದ ಕಗ ಹೇಳತĶ ಒಂದ ಮಣಯಮೇಲ
ಕತನ.ಹಡಗನ ಹೃದಯದಲŃ ಹಂದನ ದನದ ಅನದರಣಯ ಸĿತ ಸಂಪಣಥವಗ ವಲಪĶವದಂತತĶ. ಸಬĽಮĿನ
ತನ ಮಡರವ ಕಯಥವನĺ ಮಚĬಲಂಬಂತ ನಗಮಗದಂದ ಕಫ ಕಡಲ ಹವಣಸದಳ. ಓಬಯŀನ” ಓಹೇ ಏನ
ವಸ, ದರಸ ಹಕದĸೇಯ?” ಎಂದನ.

ವಸ ಓಬಯŀನನĺ”ಓಬಣĵಯŀ, ನನĺ ಯರೇ ನನĺ ಹಡದ ಹಕದ್ದರಂತ ದರೇಲ? ನಮĿ ಗಡ ಬರವಗ ನಂಗ ಪಟıಣĵ
ಎತĶ ಗಡೇಗ ಹಕħಂಡ ಬಂದŁ!” ಎಂದ ಕೇಳದನ. ಕಡದದ ಹಚĬಗ ಬದĸದ್ದ ನಂಬದ ಅವನಗ ಗತĶಗರಲಲ್ಲ.

ಓಬಯŀ ಹೇಳದನ “ಯರೂ ಹಡದಹಕಲಲŃ, ಅಗŁರಕħ ಹೇಗದĸ ಕಲಸದಮೇಲ. ಬರವಗ ಕಪĻಯĶ. ಕಳńಂಗಡ ದಟ
ಸŅಲĻದರ ಬಂದದĸ, ನೇಡ! ಮರಗತĶಲ! ದರ ಮೇಲ ಏನೇ ಬಳńಗ ಕಂಡತ. ನೇಡĶೇನ, ಭೂವಗ ಆಕಸಕħ ಒಂದಗ
ನಂತಬಟıದ..”

“ಎಂತದೇ?” ನಮĿ ಭೂತರಾಯ!”

ವಸ ಮತĶ ಬದರಗಣĵಗ ನೇಡತಡಗ “ಆಮೇಲ?” ಎಂದನ.

ಆ ನಡನ ವಡಕಯಂತ ಪŁತಯಂದ ಮನಯವರೂ ಹತĶರ ಅಂತರಬಂತರ ಭೂತ ಪಶಚಗಳನĺ ಪಜಸವದಂಟ;


ಮನಯ ಸತĶಣ ಸಮೇಪದ ಕಡನಲŃ ಮರಗಳ ಬಡದಲŃರವ ಕಲವ ಕಲŃಗಳನĺೇ ” ದಯŀದ ಬನ” ಎಂದ ಕರಯತĶರ.
ಪŁತ ವಷಥವ ಆಯ ದಯŀದ ಯೇಗŀತಗ ತಕħಂತ ಕೇಳ ಕರಗಳನĺ ಬಲ ಕಡತĶರ. ಜನರಗ ಕಡಪŁಣಗಳ
ಭಯಕħಂತಲ ಈ ದಯŀಗಳ ಭಯವೇ ನಮಥಡಯಗರತĶದ. ಅವಗಳ ಅನಗŁಹ ಶಕĶಗಂತಲ ನಗŁಹ ಶಕĶಯಲŃಯೇ
ಎಲ್ಲರಗ ಹಚĬ ನಂಬಗ. ಆದ್ದರಂದ ಅವಗಳಲŃ ಭಕĶಗಂತಲ ಭಯವೇ ಹಚĬ ಭಯವನĺೇ ಭಕĶ ಎಂದ ಕರದಬಡತĶರ.
ಪŁತಯಂದ ಮನಯಲŃಯೂ ಅದರದರ ದವŅದ ಕಥಗಳ ಬೇಕದಷıರತĶವ. ಹರಯವರ. ಕರಯವರಗ ಆ ಕಥಗಳನĺ
ಸŅರಸŀವಗ ಹೇಳತĶರ. ಕೇಳ ಕೇಳ ವಸವಗಂತ ಭೂತರಾಯ ಎಂದರ ಬಹಳ ಭಯವಗತĶತĶ. ಭೂತರಾಯನನĺ
ಸಕ್ಷಿತĶಗ ಸಂದಶಥಸದ್ದ ಓಬಯŀ ಅವನ ಕಣĵಗ ಮಹವೇರನಗ ತೇರದನ. ಬದರಗಣĵಗ “ಆಮೇಲ” ಎಂದನ.

“ಆಮೇಲನ?” ಗತĶೇ ಇದ! ಕೈಮಗದಕಂಡ ರಸĶ ಮೇಲ ಉದĸದ್ದ ಅಡijಬದĸ “ಭೂತರಾಯ, ನನĺ ತಪĻ ಏನದŁ
ಮಂದನ ಹರಕಗ ಒಂದ ಕೇಳ ಕಡĶೇನ!” ಅಂತ ಹೇಳಕಂಡ ಒಂದ ಸರ ಅದರ ಕೈಲದ್ದ ಕಬĽಣದ ದಣĵ ನಲಕħ ಕಟıತ!
ರಾಮ ರಾಮ! ಸಡಲ ಬಡದ್ಹಾಂಗಯĶ. ಧತತಪĻ ಬದĸದĸ! ನಂಗ ಪಟıಣĵ ಗಡಗ ಹಕħಂಡ ಬಂದŁ.”

ವಸವಂತ ಓಬಯŀ ಹೇಳದದನĺಲ್ಲ ಸಂಪಣಥವಗ ನಂಬದನ. ಓಬಯŀ ಕಡ ಅದರಲŃ ಅಧಥವನĺಗಲ


ನಂಬಕಂಡಬಟıದ್ದನ. ತನ ಹೇಳದĸ ತನಗೇ ಅಷı ಸŅರಸŀವಗ ಕಂಡತĶ. ಸಬĽಮĿಗಂತ ಅದರಲŃ ಚಚ ಸಳńರಲಲ್ಲ!

ಓಬಯŀ ಸಬĽಮĿನನĺ ಬೇಳħೇಂಡ ಅಡಗ ಮನಯಂದ ಹರಟವನ ನೇರವಗ ಹಬĽಗಲ ದಟದನ. ಜೇಬನಲŃದ್ದ
ನೇಟನ ಎರಡ ತಂಡಗಳ ಮಹಮಯಂದ ಅವನಗರಡ ರಕħ ಬಂದಂತಗತĶ. ಹರ ಅಂಗಳದಲŃ ಪಟıಣĵ, ಸೇರಗರರ,
ಬೇಲರ ಬೈರ, ಸದ್ದ, ಹಳಪೈಕದ ತಮĿ, ಸೇರಗರರ ಕಡಯ ಗಟıದಳಗಳ- ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಭŁಮದಂದ ಮತಡತĶ, ಒಬĽಬĽರ
ಒಂದಂದ ಕಯಥದಲŃ ನಯಕĶರಾಗದ್ದರ. ನಂಗನ ಮತĶಳńಗ ಹರಡವದಕħಗ ಗಡಯ ಎತĶಗಳನĺ ಹಡದಕಂಡ
ಗಡಯ ಬಳ ಸದ್ದನಗ ನಂತ. ಹಂದನ ದನದ ಸಹಸ ಮತĶ ಅನಹತಗಳನĺ ಕಲವ ಆಳಗಳಗ ವಣಥಸತĶದ್ದನ.
ಎಳಬಸಲನಲŃ ಗಡ, ಎತĶ, ಮನಷŀರ ನಳಲಗಳಲ್ಲ ನೇಳವಗದĸವ. ಪಟıಣĵ ಹಗಲಮೇಲ ಒಂದ ತೇಟಕೇವ
ಹೇರಕಂಡ, ಯದĹಕħ ಹರಡವ ಸೈನŀಧಪತಯ ಹಮĿ ಠೇವಗಳಂದ ವತಥಸತĶದ್ದನ. ಅವನ ಸತĶಮತĶಲ ನಯಗಳ
ಹಷಥಪŁದಶಥನ ಮಡತĶದĸವ. ಅವರ ಹರಟದĸದ ಷಕರಗಲ್ಲ, ನಟ ಸಗಸವದಕħ ಎಂದ ಆ ಪŁಣಗಳಗೇನ
ಗತĶ?

ಸಧರಣವಗ ಆಳಗಳ ಕಲಸಕħ ಹರಡವಗ ಜೇಲ ಮಖ ಹಕಕಂಡ ಹರಡತĶದĸದ ಪದĹತಯಗದ್ದರೂ ಆ


ದನದ ಕಲಸವ ಕಳńನಟ ಸಗಸವ ಕಳń ಸಹಸವಗದĸದರಂದ ಎಲ್ಲರಗ ಹಮĿಸತ ಬಂದತĶ. ಶಂತಯ ಸಮಯದಲŃ
ಮೈಮರದ ದಡಯಲರದ ಜನಂಗಗಳ ಯದĹಕಲದಲŃ ರಕĶ ಸೇರ ಸಯವದನĺ ಅನಘŀಥವಂದ ಉತತಹಪŁದಶಥನ
ಮಡವದಲ್ಲವ? ಅಡಕಹಳಯ ಕಲವಗಳನĺ ಧರಸ, ಬತĶಲಯ ಮೈ ಬಟıಕಂಡ, ಭಜದಮೇಲ ಕಂಬಳ ಹಕ ಕಂಡ,
ಸಂಟಕħ ಮಳಕಲದ್ದದ ಕಳಕ ಚಂದಗಳನĺ ಸತĶಕಂಡ ಶೇಣಥ ದೇಹಗಳಗದ್ದ ಆ ಅಂಜಬರಕರಾದ ಗಟıದಳಗಳಲŃ
ಅಂದ ಸಮರೇತತಹ ಮಡತĶ. ಆದ್ದರಂದಲ ಅವರ ಮತ ಕತಗಳಲŃ ಅಷıಂದ ಸಂಭŁಮಮಸಕĶಗಳದ್ದದĸ.

ಓಬಯŀ ಬಂದ ಕಡಲ ಎಲ್ಲರ ದೃಷıಯೂ ಅವನ ಮೇಲ ಬದĸತ. ಕಲವರ ತಮĿ ತಮĿಲŃಯ ಗಸಗಸ
ಮತಡಕಂಡದ್ದರಂದ ತನĺ ಸಂಗತ ಅವರಲ್ಲರಗ ತಳದದ ಎಂದ ಅವನಗ ಗತĶಯತ. ತಂಗಪĻಸಟıರ ಕೇಳದ ಪŁಶĺಗ
ಅವನ ವಸವಗ ಹೇಳದ ಭೂತರಾಯನ ಕಥಯನĺ ಮತĶನತ ಸವಸĶರವಗ ಬಣĵಸದನ.
ಪಟıಣĵ ನಕħ”ಹೌದ, ಕಳńಂಗಡ ಭೂತರಾಯನರಬೇಕ” ಎಂದನ. ಕಲವರೇನ ನಕħರ. ಆದರ ಹಲವರ ಭೂತದ
ವಚರದಲŃ ಲಘವತಥನ ಕ್ಷಿೇಮಕರವಲ್ಲ ಎಂದ ನಗಲಲ್ಲ. ಓಬಯŀನಗ ಪಟıಣĵನ ವŀಂಗŀ ಅಭಪŁಯವದರೂ ಆಗದವಂನಂತ
ನಟಸ “ತŀ! ನಂಗತĶಲ್ಲವೇನೇ? ಕಳńಂಗಡ ಭೂತವಲ್ಲ. ನಮĿ ಭೂತರಾಯನೇ! ಆಕಸಕħ ಭೂವಗ..” ಎಂದ ಕಥಯನĺ
ಮತĶ ಪŁರಂಭಸವದರಲŃದ್ದನ.
ಪಟıಣĵ “ಸಕ ಬಡೇ; ನನಗ ಎಲŃ ಭೂತಗಳ ಪರಚಯವೇನ! ಎಂದನ.
ಓಬಯŀ ಇನĺ ಹಚĬ ಮತಡದರ ಗಟı ರಟıಗತĶದಂದ ಭವಸ, ಬದರ, ಹಳಪೈಕದ ತಮĿನ ಹತĶರ ಎಲಯಡಕ
ಕೇಳವದರಂದ, ಪಟıಣĵ ಹೇಳದĸ ತನಗ ಕೇಳಸಲಲ್ಲ ಎಂಬಂತ ನಟಸದನ.
ಸŅಲĻ ಹತĶನಲŃ ಸಹಸಗಳ ದಂಡ ಹಂಡಗ ಪಟıಣĵನ ನಯಕತŅದಲŃಯೂ ಸೇರಗರರ ಮಗಥದಶಥತŅದಲŃಯೂ ಶನಕ
ಪರವರ ಸಹತವಗ ಕಲಕಲರವದಂದ ಕಡಗ ಧಳಯಟıತ!
ಆ ದನದ ಸಹಸಕಯಥದಲŃ ಹಣĵಳಗಳಗ ಸķನವರಲಲ್ಲ. ಆದ್ದರಂದ ಅವರಾರೂ ಕಲಸಕħ ಹೇಗ ” ಕತದ್ದರ” ಎಂದರ
ರಜ ತಗದಕಂಡದ್ದರ. ಓಬಯŀ ಹೇದಗ ಗಂಗ ತನĺ ಬಡರದಲŃದ್ದಳ. ಅವನ ಅವಳಡನ ಬಹಳ ಹತĶ ಸರಸ
ಸಲŃಪಗಳಲŃ ಕಳದನ. ಮತನ ಮಧŀ ಸೇರಗರರ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಕಡಸರವ ಕಳńನಟ ಸಗಸಲಂದ ಗಂಡಳಗಳಡನ
ಹೇಗದĸರ ಎಂಬದ ಗತĶಯತ. ಗಟıನĺ ಸೇರಗರರ ತನĺನಯಳಗ ಹೇಳದ್ದರ. ಗಂಗ ತನĺನಯರಲŃ ಒಬĽನಗದ್ದ
ಓಬಯŀನಗ ಹೇಳದಳ! ಅದನĺ ಹೇಳವಗ ಗಟıನĺ ರಟı ಮಡತĶೇನ ಎಂಬ ಭವವೇ ಅವಳಗರಲಲ್ಲ.ಏನೇ ಮತನ ”
ಮಜ” ದಲŃ ಅದನĺ ಹೇಳಬಟıಳ.
ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಮಚĬಗಗ ಪತŁನಗ, ತಂದಯ ಸಲದಂದಲ ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಪೇಡನಯಂದಲ ಪರಾಗಲ
ತನಗಂದ ಸಸಮಯ ದರಕತಂದ ಬಗದ, ಓಬಯŀ ಗಂಗಯ ಬಡರದಂದ ನೇರವಗ ಸೇತಮನಗ ಹೇದನ.

ಕಳಕನರಗ ಹೇಗಲಲ್ಲ!
ಕತĶಲಗರಯ ಸರವನಲŃ ಕಡಹಂದಯ ಬೇಟ
ಬತĶರದ ಜಗತĶನಲŃ ಮಹದŅ್ಯಪರಗಳ ಜರಗತĶರತĶವ, ಘೇರ ಸಂಗŁಮಗಳಗ ಕರೇಟ ಸಂಹಸನಗಳರಳ ರಾಜŀಗಳದĸ
ಬದĸ ಕಲಗಳಗ ಹೇಗ ರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಜೇವನಗಳಲŃ ಮಹ ಪರವತಥನಗಳಗತĶರತĶವ. ಸಜೇವ ಜŅಲಮಖಿಗಳಂದ
ನಗರಗಳ ಭಸĿವಗತĶವ. ಅತ ಪŁವಹದಂದ ಪŁಂತಗಳ ಕಚĬಹೇಗತĶವ. ಲಕ್ಷಿಂತರ ಜನರ ಸಯತĶರತĶರ.
ಮನಷŀರ ಯಂತŁಕಶಲದಂದ ಮರಭೂಮಗಳ ನಂದನವನಗಳಗತĶವ. ಕವŀ ಕಲಗಳ ಅಭವೃದĹ ಹಂದತĶರತĶವ.
ಸತĶವರ ಸಂಖŀಗಂತಲ ಹಚĬ ಸಂಖŀ ಹಟıತĶರತĶರ. ಸಮದŁಗಳ ಕರಳ ದŅೇಪಗಳ ಮಳಗ ದŅೇಪಗಳೇಳತĶರತĶವ.
ಸಯಥ ಚಂದŁಗŁಹಗಳ ಅನಂತಕಶದಲŃ ಯವ ಉದĸೇಶದಂದಲೇ ಏನೇ ಸತĶತĶರ. ಬರಗಣĵಗ ಕಣದ
ಯಂತŁದೃಷıಗ ಮತŁ ಗೇಚರವಗರವ ತರ ನೇಹರಕಗಳಲŃ ಭಯಂಕರ ಅನಲ ವಪŃವಗಳಗತĶರತĶವ. ಆದರ ಇವಗಳ
ಯವದರಂದಲ ವಕ್ಷಿಬĸನಗದ ತನĺ ಆತĿಶಂತಯ ಸಧನಯಲŃಯ ತನĿಯನಗರತĶನ. ಹಮಲಯದ ಗಹಯಲŃ
ತಪಸತಮಡವ ವೈರಾಗ! ಆ ವೈರಾಗಯಂತರವ ಕಲವ ಸķನಗಳವ. ಸಹŀದŁಶŁೇಣಗಳಲŃ.

ಆ ಸķನಗಳ ಮಹ ಗರಭತĶಗಳ ಮಧŀ ಗಂಭೇರ ನೇರವ ಕಂದರಗಳಲŃ ನರಂಕಶವಗರತĶವ. ಕನರನ ಸಮೇಪದಲŃ”


ಕತĶಲಗರ” ಅವಗಳಲŃ ಒಂದ. ಅದರ ಹಸರೇ ಸķತಸಚಕವಗದ. ಕತĶಲಗರಯ ಮೇಲ ಮಟಮಟ ಮಧŀಹĺದಲŃ ಮತŁ
ಬಸಲ ಬೇಳತĶತĶ. ಆ ಬಸಲಗ ಮರಗಳ ನತĶಯ ಮೇಲಲ್ಲದ ಒಳಗ ಪŁವೇಶಮಡಲ ಅವಕಶವರಲಲ್ಲ. ಅಷı ನಬಡವಗ,
ಅಷı ಉನĺತವಗ ಬಳದದĸವ. ಅಲŃಯ ಮರಗಳ. ಆ ಮರಗಳ ಬಡದಲŃ. ಎರಡ ಗರಪĔಗಳ ಸಂಧಯಲŃ ಯವಗಲ
ನೇರ ಸŁವಸತĶದ್ದ ಕರಹಳń ಹರಯತĶತĶ. ನಜವಗಯೂ ಅದ ಹರಯತĶದĸದ ಮಳಗಲದಲŃ ಮತŁ. ಬೇಸಗಯಲŃ ಆ
ಜಗವಲ್ಲ ತೇವವಗ ನೇರ ಸŁವಸ ಕಸರಕಸರಾಗರತĶತĶ. ಕವಡಗಳಲŃ ಉಸಬಕಲಟıರ ಸಂಟದವರಗ ಮಳಗವಂತತĶ.
ಆ ಸರವನಲŃ ಲಕ್ಷಿೇಪಲĔ ಜತಯ ಜಂಡಹಲŃ,ಮಂಡಗ, ಕೇದಗ, ಬತĶ, ವಟ, ಕಸ ಮಂತದ ನರಾರ ವಧವದ
ಜಲಪŁಯ ಸಸŀಗಳ ಅಸĶವŀಸĶವಗ ಕಬĽ ಬಳದ ನಂತದĸವ. ಕಲವಡಗಳಲ್ಲಂತ ನಯ ನಸಯಲ ಕಡ ಸķಳವರದಷı
ನಬಡವಗತĶ. ಅಲŃಯ ಇಂಬಳ( ಜಗಣ) ಗಳಗ ಚರಂಜೇವತŅದಲŃ ಲಭಸತĶ. ಬಟıಬೇಸಗಯಲŃಯೂ ಕಡ, ಇತರ ಸķಳಗಳಲŃ
ಇಂಬಳಗಲ್ಲ ಮೃತಪŁಯವಗರತĶದĸಗ, ಅಲŃ ಕಲಡಲ ಸಧŀವರಲಲ್ಲ. ವಟ ಬತĶಗಳನĺ ಕಡದ ತರಲ ಹೇಗತĶದ್ದವರ.
ಉಪĻ ಸಣĵಗಳನĺ ಬಟıಯಲŃ ಕಟıಕಂಡ ಹೇಗ ಒರಸ ಒರಸ ಅವಗಳನĺ ನವರಸಕಳńತĶದ್ದರ. ಆಗಲ ಕಡ ಅವ
ನತĶರ ಹೇರದ ಬಡತĶರಲಲ್ಲ. ತಮĿ ಅಮರತಯಲŃ ಅವಗಳಗ ಅಷı ನಂಬಗ! ಕೇದಗ ಹವನ ಕಂಪಗಗಯೇ ನೇರ
ನಳಲಗಳ ತಂಪಗಗಯೇ ಅಥವ ಕಪĻ ಮದಲದ ಕ್ಷಿದŁಜೇವಗಳನĺ ನಂಗವ ಹಟıಯಪಡಗಗಯೇ ದಸರ.
ಕಳಂಗ, ನಗರ, ಕೇರ ಮದಲದ ಹವಗಳ ಅಲŃರತĶದĸವ. ಇನĺ ಸಳńಗಳಗಂತ ಅದ ನಲಬೇಡಗತĶ. ಹಕħಗಳ ಆ
ಎಡಗ ದರತಪĻಯೂ ಕಡ ತಲಹಕತĶರಲಲ್ಲ. ಬೇಸಗಯಲŃ ಮತŁ ಆ ಕಡನ ಜಂತಗಳ, ಹಲಯಂದ ಹಡದ
ಕಡಕೇಳಯವರಗ, ಅಲŃಗ ಜಲಪನ ಮಡಲ ಬರತĶದĸವ.

ಕತĶಲಗರಯ ಸರವನ ಇರವ ಅದರ ವತವರಣ ಪŁಭವದಂದಲ ಗತĶಗತĶತĶ. ಬೇಟಗರರಾದರೂ ಆ ಎಡಯನĺ


ಸಮೇಪಸದರ, ಮದಲ ಶೇತವಲಯವನĺ ಪŁವೇಶಸದಂತ ಕಳರಾಗತĶತĶ. ಆಮೇಲ ಯವದೇ ಒಂದ ಮಹಗಹಯನĺ
ಹೇಗವಂತ ಬಳಕ ಕಡಮಯಗ ಬನದ ಮಬĽಗತĶಲ ದಟı್ಯಸತĶತĶ. ಮೌನವ ನಜಥನತಭವವ ನಶĬಲತಯೂ
ಬರಬರತĶ ಅತಶಯವಗ, ಮನಸತ “ಬಕೇ” ಎನĺಲ ತಡಗ, ಯವದೇ ಒಂದ ವೈಶಚಕವದ ಅಮತŀಥಪŁಪಂಚಕħ
ಹೇದಂತಗ, ಭೇಕರತ ನಳನಳಗಳಲŃಯೂ ಹಸರಸ, ರಕĶದ ಒಂದಂದ ಬಂದವನಲŃಯೂ ಚಳಗ ಚಳ ಹಡಸತĶತĶ.
ಮೌನವಂತ ಶಬĸದ ಅಭವ ಮತŁವಗರದ ಕವಗ ಕೇಳಸವಂತ ಸಭವಗರತĶತĶ. ಬನಗತĶಲಯ ಮಂದತಮ ಪŁಭಯ
ಮಯ ಪŁಭವದಂದ ಅಲŃದ್ದ ಗಡಮರಗಳಲ್ಲ ಗಂಭೇರ ಸŅಪĺ ಮದŁತವದಂತ ಪŁೇತವತĶಗ ತೇರತĶದĸವ. ಮಣĵನಲŃ
ಹಳಟı ಹಣವ ಕಳತ ಕರಗ ಹಳಗಳ ಮಜಮಜಯಡವ ಸಮಯದಲŃ ಜೇವವ ಮರಳದರ ಅದಕħ ಎಂತಹ
ಮಜಗರದ ಅನಭವವಗಬಹದೇ ಅಂತಹ ಅನಭವವಗತĶತĶ. ಅಲŃಗ ಹೇದ ಬೇಟಗರನಗ. ಅಂತ ಸಧರಣವಗ
ಆ ಪತಳ ನತಕಕħ ಯರೂ ಹೇಗತĶರಲಲ್ಲ.

ರಾತŁ ಕಡನಲŃಲ್ಲ ತರಗ ಹಟıತಂಬದ್ದ ಒಂಟಗ ಹೇರ ಹಂದಯಂದ ಆ ದನ ಪŁತಃಕಲ ಕತĶಲಗರಯ ಸರವಗ ಬಜಯ
ಮಡ ಮಗĩಲ ಬದĸತĶ ಎಂದರ ಬಸಲ ಬೇಗಗ ಕೇಣಗಳ ಕಸರನಲŃ ಬದĸ ಹರಳಡವಂತ ಹರಳಡತĶತĶ. ಮನಷŀನಗ
ನರಕಸದೃಶŀವಗದ್ದ ಆ ಜಗ ಮಹಕಯದ ಆ ವನ ವರಾಹನಗ ಸŅಗಥದ ನಂನದ ಜಲಕŁೇಡಸķನವಗತĶ. ಪŁಣ ಹರಳ
ಹರಳ, ಅದರ ಮೈತಂಬ ಬದ ಬಣĵದ ಕಸರ ಅಂಟ, ಕದಲ ಕಣದಷı ನಣಪಗತĶ. ಮಸಡಯನĺ ಕಸರಗ ಅದĸ
ಅದĸ ಕಣĵ ಕೇರಗಳ ವನ ಉಳದ ತಲಯಲŃ ಮಣĵನಲŃ ಮಡಟı ಹಗತĶ. ಅಪಯದ ದೃಷıಯಂದ ಭಯಂಕರವಗದ್ದರೂ
ನೇಟಕħ ಹಸŀಸĻದವಗತĶ. ಕಸರನಲŃ ಹರಳ ತೃಪĶಯದಮೇಲ ಪŁಣ ಸಮĿನ ಬದĸಕಂಡತ. ಮಲ್ಲಗ ಕಣĵ ಮಚĬತ.
ಕಪĻಗಳ ಹರ ಸದĸಮಡದಗ ಕಣĸರದ ನೇಡತĶ ಮರಳ ಎವ ಮಚĬತĶತĶ. ಸŅಲĻ ಹತĶ ನದĸ ಮಡತ. ಇದ್ದಕħದ್ದಂತ
ದರದಲŃ ಜನರ ಮತಡವ ಸದĸ ಕೇಳಸತ. ಹಂದ ಜಗರೂಕವಗ ಆಲಸತ. ಮತĶ ಯವ ಅಪಯವನĺ ನರೇಕ್ಷಿಸದ
ಉದಸೇನವಯತ. ಮತĶ ಜನರ ಮತಡವ ಸದĸ ಸಮೇಪವದಂತ ತೇರತ. ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ ಸತĶಮತĶಲ
ಹಳವನಲŃ ಸಣĵ ಪŁಣಗಳ ಓಡಡವ ಸದĸಯತ. ಹಂದಗಡ ನಯಯಂದ ತೇಕ್ಷ್ಣವಗ ಬಗಳತ. ಮದಲ ಮದಲ,
ಮದಸನ ವರಾಹ ಅದನĺ ಲಕħಸಲಲ್ಲ. ಆದರ ನಯ ನಲħೈದ ಸರ ಒಂದೇ ಸಮನ ಕಡನ ಮೌನಕħ ಬಣವಸದಂತ ಕಗಲ,
ಹಂದ ಮೈ ರೇಮಗಳನĺ ಹರಮಡಕಂಡ ಮೇಲದĸ ಹೇಂತರಗ ನಂತತ. ಅಷıರಲŃ ಮದಲನ ನಯಯ ಕಗನĺ ಕೇಳ
ನಲħೈದ ನಯಗಳ ಹರ ನಗĩಬಂದ ಹಂದಯ ಸತĶಲ ಸŅಲĻ ದರದಲŃ ನಂತ ಬಗಳದವ. ಹಂದ ಅಲŃಂದ
ಕಲಕೇಳಲ ಹವಣಸತĶದ್ದಂತಯ ಮತĶ ಎರಡ ಮರ ನಯಗಳ ನಗĩಬಂದವ. ನಯಗಳ ನಲĸಸಗಳಂದಲ ಅದರ
ಮೈಮೇಲ ಬೇಳಹೇಗಲ ಆ ಒಂಟಗ ಒಂದ ಸರ ಕಡ ನಡಗವಂತ ಭಯಂಕರವಗ ಹಂಕರಸ ಮಂದ ನಗĩತ. ಅಲŃದ್ದ
ನಯಗಳ ಚಮĿ ನಗದ ತಪĻಸಕಂಡ, ಮತĶ ಅದನĺ ತಡದ ನಲŃಸ, ಕಗತಡಗದವ. ಆದರೂ ಹಂದ ಮತĶ ನಲħ ಹಜĮ
ಮಂದ ನಗĩತ. ನಯಗಳ ಅದರ ಕೇರಗ ಸಕħದ ತಪĻಸಕಂಡ ಪನಃ ಅದನĺ ತಡದ ಕಗತಡಗದವ.ಕಡನ ಮೌನ
ಹಂದಯ ಹಂಕರ ಮತĶ ನಯಯ ಕಗಗಳಂದ ಸಮĿಥತವಯತ. ಅಷıರಲŃ ಮನಷŀರ ಕಗ ಕೇಳಸ, ಹಂದ ಅಲŃ
ನಂತರ ಕ್ಷಿೇಮವಲ್ಲವಂದ ಒಂದೇ ರಭಸದಂದ ಕಲಕತĶ ನಗĩತ. ಈ ಸರ ಎಲŃಯೂ ನಲ್ಲದ ಓಡಬಡಬೇಕಂದ ಮನಸತ
ಮಡತĶ.ನಯಗಳಗ ಹದರಯಲ್ಲ ಮನಷŀರಗ ಹದರ. ಹಂದ ಹತĶ ಇಪĻತĶ ಮರ ಓಡತĶ. ಹಂದಗಡಯಂದ ಬಗಳತĶ
ಬರತĶದ್ದ ನಯಗಳಲŃ ಒಂದ ಅದರ ಬನĺನ ಮೇಲ ಹರ ಕಚĬತ. ಸŅಸರಂĔಣಗಗಯೂ ಪŁತಭಟನಗಗಯೂ ಪŁತ
ಹಂಸಗಗಯೂ ಕರಳದ ಹಂದ ಗರಕħನ ಹಂದರಗ ಹಂಕರಸತĶ ನಯಗಳ ಕಡಗ ರಭಸದಂದ ನಗĩತ. ಅದ ಹಂತರಗದ
ವೇಗಕħ ಅದರ ಬನĺ ಕಚĬದ ನಯ ಕವಣಕಲŃಸದಂತ ಒಂದಮರ ಚಮĿ ಬದĸ, ಮರಕħ ಮೈ ತಗಲ ನೇವನಂದ
ಕಗಕಂಡತ. ಇತರ ನಯಗಳ ಯಕĶಯಂದ ನಗದ ತಪĻಸಕಂಡವ. ಹಂದಅದೇ ಮಖವಗ ಮತĶ ಓಡತ. ಮತĶ
ನಯಗಳ ಗಟıಯಗ ಬಗಳತĶ ಹಂಬಲಸದ ಹೇಗ ಆ ಒಂಟಗ ಹಂದ ನಲ್ಲಲಆರದ ಓಡಲಆರದ ನಯಗಳ ಪೇಡನಗ
ಸಕħ ಹಂಕರಸತĶ ಅಲŃಂದಲŃಗ, ಇಲŃಂದಲŃಗ ಹಳವನಲŃ ತಳಲತĶತĶ. ಬೇಟಯಲŃ ಪಳಗದ್ದ ಆ ನಯಗಳ ಹಂದಯನĺ
ಹೇಗಗಡದಯೂ ಅದರಮದ ತವಸಕಳńದಯೂ ಅದನĺ ತಡದ, ಮನಷŀರಗ ” ಹಂದ ತಡದದĸೇವ” ಎಂದ ಸಚನ
ಕಡವಂತ ಬಗಳತĶದ್ದವ. ಸŅಲĻ ಹತĶಗ ಮಂಚ ” ಸತĶ ಶವ” ದಂತ ನಃಶಬĸವಗದ್ದ ಆ ” ಕತĶಲಗರಯ ಸರ” ಈಗ
ಕಕಹಕವ ಹಚĬನಂತ ಶಬĸಮಯವಗತĶ.

ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಕಡಸದ್ದ ಕಳńನಟಗಳನĺ ಕದĸ ಸಗಸಲಂದ ಕನರನಂದ ಹರಟದ್ದ ಸಹಸಗಳ ದಂಡ ” ಕತĶಲಗರಯ
ಸರ” ವಗ ಸಮೇಪದಲŃ ಹೇಗತĶದĸಗ, ಜತಯಲŃ ಬರತĶದ್ದ ನಯಗಳ ಇದ್ದಕħದ್ದಂತ ನಲವನĺ ಮಸ ” ಗಲ ಹಡ”
ಯತĶ ಹಚĬ ವೇಗದಂದಲ ಉತತಹ ಉದŅೇಗಗಳಂದಲ ಹಳವನಲŃ ಹಡಕ ನೇಟದಂದ ತರಗತಡಗದವ!
ನಯಗಳಗ ಯವದೇ ಪŁಣಯ ” ಗಳ ಸಕħದ” ಎಂದ ಎಲ್ಲರಗ ಗತĶಯತ. ಎಲ್ಲರೂ ನಲದ ಕಡ ನೇಡ ಹತĶದರ.
ಹಳಪೈಕದ ತಮĿ ” ಇಲŃ ನೇಡ ಪಟıೇಗೌಡŁೇ, ಹಂದ ಹಜĮ! ಇವತĶ ಬಳಗĩ ಹೇಗŀದ!” ಎಂದನ, ಪಟıಣĵನಡನಎಲ್ಲರೂ
ಅಲŃಗ ಹೇಗ ನೇಡದರ. ಸೇರಗರರ ಸಕ್ಷಿತ್ ಹಂದಯನĺೇ ಕಂಡವರಂತ ಹಷಥತರಾಗ” ಏನ ಮಡವ?” ಈ
ಕಲಸವಂದ ಇಲ್ಲದದ್ದರ ಒಂದ ಷಕರ ಕಂಬದತĶ! ಹೌದ ‌ಗೌಡŁೇ?” ಎಂದರ.

ಗಟıದಳಬĽನ ” ಕಣನ ಇಲŃ, ಮಸಡ ಊರತĶ” ಎಂದ ಸŅಲĻ ದರದಲŃ ಮತĶಂದಡ ಬಗದನ.

“ಹೌದ ಕಣŁೇ, ದಯ್ಹಾಂದೇ! ಅದŁ ಹಜĮೇನೇಡ! ದನನ ಹಜĮ ಇದ್ಹಾಂಗದ!” ಎಂದನ ಬೈರ.

ಅಷıರಲŃ ಕತĶಲಯಗರಯ ಸರವನಲŃ ನಯ ಬಗಳತ. ಎಲ್ಲರೂ ಬಚĬ ಅವಕħಗ ಕಣĵರಳಸ ಕವಗಟı ಆಲಸತĶ ನಂತರ.
ಕಡನ ಮೇಲ ಬದĸ ಹಸರಗಟıದ್ದ ಪವಥಹĺದ ಬಸಲನಲŃ ಮರಗಳ ದಟıವದ ಕರನಳಲ ನಲದಮೇಲ ಮಸ ಹಯĸಂತ
ಅಲ್ಲಲŃ ಬದĸತĶ. ಹತĶರದಲŃಯ ಹರಾಡ ಹಡತĶದ್ದ ಪಕಳರ ಹಕħಗಳ ಕಗ ಕೇಳಸತ.
ನಯ ಒಂದ ಸರ ಕಗತ, ಎರಡ ಸರ ಕಗತ. ಬ ವೌ ವೌ!”

“ಟೈಗರಲ್ಲವೇನೇ?” ಎಂದ ಪಸಮತನಲŃ ಕೇಳದನ ಪಟıಣĵ.

“ಹೌದ ಕಣŁೇ” ಎಂದ ಮಲ್ಲನ ಸಮĿತಸದನ ಹಳ ಪೈಕದ ತಮĿ.

“ಸಮĺ ಕಗಕಲ್ಲ ನೇಡ ಅದ! ಹಂದ ಕಂಡŁೇ ಸೈ ಹಂಗ ಕಗದ!” ಎಂದನ ಬೈರ.

ಅಷıರಲŃ “ಬ ವೌವೌ!” ” ಕಯİ ಕಯİ!” ಮದಲಗ ನಯಗಳ ನನ ಸŅರಗಳ ಕೇಳಬಂದವ. ತಮĿನ ಹೃದಯ ಬಯಗ
ಬಂದಂತಗ ಪಟıಣĵನನĺ ನದೇಥಶಸ ಗಟıಯಗದ್ದ ಪಸಮತನಲŃ “ಹಂದ ತಡijವ ಕಣŁೇ! ಓಡŁೇ!” ಎನĺತĶದĸಗಲ
ಹಂದಯ ಭಯಂಕರ ಹಂಕರ ನಯಗಳ ಬಬĽಯನĺ ಮೇರ ಕೇಳಸತ! ಪಟıಣĵ ಸŅಲĻವ ತಡಮಡದ “ಕತĶಲಗರಯ
ಸರ”ವಗ ನಗĩದನ. ತಮĿ “ಅಯŀೇ ನನ ಕೇವ ಬಟı ಬಂದನಲŃ!” ಎಂದಕಂಡ ನಂತಲŃ ನಲ್ಲದ ಅತĶತĶ
ಓಡಡತಡಗದನ. ಗಟıದಳಗಳಂತ “ಇಲŃ ಬರೇ” ಅಲŃ ಹೇಗೇ” ಎಂದ ಕಗತĶ ಸಲಭವಗ ಹತĶಲ
ಮರಗಳವಯೇ ಎಂದ ನೇಡತಡಗದರ.

ಪಟıಣĵ ನಯಯ ಕಗ ಕೇಳಬರತĶದ್ದ ಕಡಗ ದಟıವದ ಹಳವನಲŃ ಕಣĵಮಚĬಕಂಡ ನಗĩದನ. ಅವನ ಮನಸತಲ್ಲ
ಹಂದಯ ಮೇಲತĶ. ಕಲವಡಗಳಲŃ ನಟıಗ ಹೇಗಲರದ ನಲದವರಗ ಬಗ ನಸಯಬೇಕಗತĶ. ಬಳń ಗಡ ಹೇದರ
ಮರಗಳ ಹಜĮಹಜĮಗ ತಡಗಟı ನಂತದĸವ. ಇಂಬಳಗಳ ಹತĶ ನತĶರ ಹೇರತಡಗದĸದ ಅವನ ಗಮನಕħ ಬರಲಲ್ಲ. ನಲ
ಆ ಟೇಪಯಗ ಅವತರ ಎತĶದಂದನಂದಲ ನೇರ ಕಣದ,ಎಣĵಯ ಜಡij ಹಡದ ಮೇಣಗಪĻಟವಗದ್ದ ಅವನ “ಹಸನದ
ತೇಪ” ಯ ಸಂದಗಂದಗಳಲŃ ಗಡಹಡದ ಹರಹಮĿದ ಕದಲ ಕದರಕಂಡತĶ. ನಡನಡವ ಕಳಚಬೇಳಲ
ಅಣವಗತĶದ್ದ “ತೇಪ”ಯನĺ ತಲಗ ಒತĶಕಂಡ ಬಹ ಕŃೇಶದಂದ ಆದರೂ ವೇಗದಂದ ಮಂದವರದನ. ಶಬĸದಂದ ಹಂದ
ನಯಗಳನĺ ಬದರಸ ಅತĶ ಇತĶ ನಗĩತĶದĸದ ಅವನಗ ಗತĶಯತ. ಹಂಕರದಂದ ಅದ ದಡij ಒಂಟಗನರಬೇಕಂದ
ಊಹಸದನ.

ಪಟıಣĵ ಬಹಳ ಎಚĬರಕಯಂದ ಹಳವನಲŃ ನಸಳ ನಡದ ಬದĸತ. ಸಕರಗಳ ಸಮರ ರಂಗಕħ ಬಳಯದನ! ಹಂದಯೂ
ಅವನ ಕಣĵಗ ಬದĸತ. ಅದನĺ ಸಡಲ ಬಂದಕನĺ ಸರಕħನ ನಗಹದನ. ಆದರ ಸತĶಲ ಮತĶದ್ದ ನಯಗಳ ಮನಷŀನ
ಸಮೇಪŀವನĺರತ ಧೈಯಥಗಂಡ, ಪŁಣಯನĺ ನಲĸಸಗಳಂದಲ ಮೇಲŅಯĸ ಪೇಡಸಲ ಪŁರಂಭಮಡದದರಂದ ಕೈ
ತಡದನ. ಏಕಂದರ, ಅನೇಕ ಬೇಟಗರರ ಅಂತಹ ಸಮಯಗಳಲŃ ವವೇಚನ ಸಲದ ಹೇಗ ಹಂದಯಜತಗ ನಯಗಳನĺ
ಕಂದದಂಟ. ಅವನ ಸರಯದ ಸಮಯಕħಗ ಹವಣಸತĶದĸಗಲ ಹಂದಗ ಮನಷŀನ ಸಳವ ಸಕħ, ಒಂದ ಬರ,
ಪರಾರಯಗಲ ರಭಸದಂದ ಓಡತĶ. ಆಗ ನಯಗಳ ಸŅಲĻಹಂದ ಬದ್ದ ಹತĶನĺ ಕದ, ಮರ ಗಡ ಪದಗಳ ಮಧŀ ಅಲ್ಲಲŃ
ಮಂಚ ಮಂಚತĶದ್ದ ಹಂದಗ ಪಟıಣĵ ಒಂದ ಗಂಡ ಹಡದನ. ಕಣĵ ಮಚĬ ಬಡವಷıರಲŃಯ ಮತĶಂದ ಈಡ
ಹರತĶ. ಈಡ ಹರದ ಸದ್ದನĺ ಕೇಳದ ನಯಗಳಂತ ರಣಭೇರಯನĺ ಆಲಸದ ಸೈನಕರಂತ ಮೃಗಯವೇಶದಂದ
ಸಕರನನĺ ಹಂಬಲಸದವ, ಪಟıಣĵನ ಬನĺಟıದನ. ಆದರ ಆ ದಟı ಹಳವನಲŃ ಹಂಬಲಸಲ ಸಧŀವಗದ, ಸŅಲĻದರ
ಓಡದವನ. ಏದತĶ ಹಗಯ ನಂತಬಟıನ. ಹಂದ ನಯಗಳ ಸದĸ ಬರಬರತĶ ದರದರವಗ ಕವಮರಯಯತ.

ಹಂದಗ ಈಡ ಹಡದಲŃಗ ಬಂದ, “ಗಂಡನ ಹಯಲ” ನೇಡ, ನತĶರ ಗತĶರ ಬದĸದಯೇ ಏನೇ ಎಂದ ಹಳವನĺ
ನಲವನĺ ಪರೇಕ್ಷಿೇಸದನ. ಒಂದಡ ಎಲಗಳ ಮೇಲ ರಕĶ ಸೇರತĶ. ಗಂಡ ತಗಲದ ಎಂಬದೇನೇ ನಶĬಯವಯತ.
“ಹೇಯ!” ಎಂದ ಗಟıಯಗ ಕಗ ಕರದನ. “ಹಯ!” ಎಂದ ದರದಂದ ತಮĿನ ಮರತĶರ ಬಂದತ. ಕಡ
ನೇರವವಗತĶ. “ಇಲŃ ಬರೇ” ಎಂದನ.

ತಮĿನ ಹಂದ ಬದĸದ ಎಂದೇ ನಶĬಯಸ ಓಡೇಡತĶ ಬಂದನ. ಏಕಂದರ, ಪಟıಣĵನ ಇಟı ಗರ ತಪĻದ ಎಂದ
ಅನಭವದಂದ ಎಲ್ಲರಗ ತಳದತĶ. ಅದಂದ ವಧವದ ಮಢ ನಂಬಕಯೂ ಆಗಬಟıತĶ. ಹಂದನಂದ ಸೇರಗರರೂ
ಬೈರನ” ಹೇ!.. ಹೇ!.” ಎಂದ ಕರದ ಗತĶಹಚĬತĶ ಬಂದರ. ಅಂಜಬರಕರಾದ ಗಟıದಳಗಳಲŃ ಕಲವರ ಹಂದಯ
ಆಭಥಟ, ನಯಗಳ ಬಬĽ, ಬಂದಕನ ಢಂಕರಗಳನĺ ಕೇಳ, ಗಯದ ಹಂದ ಎಲŃ ತಮĿ ಕಡಗೇ ನಗĩತĶದಯೇ ಎಂದ
ಹದರ, ಆಗಲೇ ವೃಕ್ಷಿಲಂಗನ ಕತರರಾಗದ್ದರ. ಅವರಲŃ ಡಳńಹಟıಯ ಸೇಮನಂತ ದಪĻವದ ಒಂದ ನಂದಯ
ಮರವನĺೇ ತಬĽ, ಹತĶಲಳಸ, ಸಲಸಲವ ಜರತĶದ್ದನ. ಜರದಂತಲ್ಲ ಅವನ ಭಯೇದŅೇಗಗಳ ಹಚĬ, ಮತĶಷı
ಗಡಬಡಯಂದ ಮರವನĺ ಹತĶಲಳಸ, ಮತĶಷı ರಭಸದಂದ ಜರ ಬೇಳತĶದ್ದನ. ಅಲŃದ್ದವರಲ್ಲರೂ ಭಯಗŁಸĶರಾಗದĸದರಂದ
ಯರೂ ನಗಲಲ್ಲ ಅವರವರ ಪಡ ಅವರವರಗಗತĶ. ನಯಗಳ ಬಬĽಯೂ ಹಂದಯಬĽರವ ನಂತ ಪಟıಣĵನ ಕರಯೂ
ತಮĿನ” ಓ” ಕಳńವಕಯೂ ಕೇಳಸಲ, ಗಟıದಳಗಳಗ ಹೇಗಲದ್ದ ಜೇವ ಬಂದಂತಗ, ಮಲ್ಲಮಲ್ಲನ ಪಟıಣĵ
ಕರಯತĶದ್ದಲŃಗ ಹರದ ನಡದರ.

ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರ ಗಂಡನ ಹಯಲನĺ ಹಡಕದರ. ಮದಲನ ಈಡ ಕಡಕನ ತೇಟದದ್ದರಂದ ಒಂದರಡ ಕಡಕಗಳ
ಗಡಗಳಗ ತಗಲದĸದ ಕಂಡಬಂದತ. ಎರಡನ ಈಡ ಗಂಡನದ. ಎಷı ಅರಸದರೂ ಗಂಡ ಯವ ಗಡಕħಗಲ ಮರಕħಗಲ
ಬಡದಂತ ಕಣಲಲ್ಲ. ಬಹಳ ಹತĶ ಪರೇಕ್ಷಿ ಮಡದ ತರವಯ ಗಂಡ ಹಂದಗ ತಗಲದ, ಆದರ ಅಪಯದ ಸķಳಕħ
ಏಟಬೇಳಲಲ್ಲವದ್ದರಂದ ಪŁಣ ಓಡಹೇಗದ ಎಂದ ನಧಥರಸದರ.

ಅಲŃ ಚಲŃದ್ದ ರಕĶವನĺ ನೇಡದ ಹಗಲ್ಲ ಸೇಮನಂತ ಬಯ ಬಯ ಬಟı ಬೇಗತĶದ್ದನ. ಅವನಗ ಮಂಸವಂದರ
ಜೇವಕħಂತಲ ಬಲ್ಲವಗತĶ. ಅವನ ಡಳńಗ ನಜವದ ಕರಣ ಜŅರಗಡijಯಗದ್ದರೂ ಹಳńಯವರಲ್ಲ ಅವನ ತನĺತĶದ್ದ
ಮಂಸದ ಪŁಮಣವೇ ಅದಕħ ಕರಣವಂದ ಹೇಳತĶದ್ದರ. ಅವನಗ ಕಡ ತನಗ ಮಂಸದಲŃದ್ದ ಅತŀಶಯನĺ
ಅಡಗಸಟıಕಳńವಷı ಸಂಯಮ ಶಕĶಯರಲಲ್ಲ. ಹಂದ ಒಂದ ಸರ ಬಟೇಯಲŃ ದಡij ಕಡವಯಂದನĺ ಕಂದ ಹಸಗ
ಮಡತĶದĸಗ, ಅವನ ಪಲಗ ಬಂದ ಮಂಸ ಸಲದಹೇಗ ಇನĺಬĽನ ಪಲನಂದಲ ಒಂದಷıನĺ ಕದĸ, ಎಲ್ಲರ ನಂದಗ
ಹಸŀಕħ ಗರಯಗದ್ದನ.

“ಈಗೇನ ಮಡೇದ, ಹೇಳ” ಎಂದನ ಪಟıಣĵ.

“ಸŅಲĻ ದರ ಹೇಗ ನೇಡವ. ನಯ ಬರಲಲ್ಲ” ಎಂದರ ಸೇರರಗರರ.

“ಹೌದ ಕಣŁ, ಅಲŃಲŃದŁ ಸತĶಬದĸದŁ? ಒಂದ ಹಂದೇನ ದಂಡಗĶದಲŃ! ಅದŁ ಜೇವ ಉಳದ್ಹಾಂಗ ಆಗŃಲ್ಲ, ನಮಗ
ಸಕħದ್ಹಾಂಗ ಆಗŃಲ್ಲ!” ಎಂದನ ಬೈರ.

“ಹೌದ! ಇವತĶನ ಕಲಸಕħ ಹತĶದರ? ಗೌಡರ ನಮĿನೇನ ಸಮĿನ ಬಡೇದಲ್ಲ” ಎಂದ ಪಟıಣĵ ಕಲಸದ ನನಪ
ಮಡಕಡಲ ಎಲ್ಲರ ಮಖವ ಪಚĬಗ ನರತತಹಗಳದರ.

ತಮĿ “ಹಳ್ಹಾಂದ! ಇವತĶೇ ದರಗಡij ಬರಾದೇ? ಗೌಡŁದŁ ಮನೇಲದĸದŁ ಕೇಳ್ ಬೈದಗತĶ.ನಳ ನಟ ಹತೇಥವ ಅಂತ.
ಹಳಗ ಹೇಗŃ, ಹೇಗನ ಬನĺ, ನಯ ಕರೇರ” ಎಂದನ ಹತಶಭವದಂದ.

ಎಲ್ಲರೂ ಮನಸತನಂದ ಒಪĻಗಯನĺ ನಟಸದರ. ಪಟıಣĵ “ಕŁ! ಕŁ!” ಎಂದ ಗಟıಯಗ ನಯ ಕರಯತಡಗದನ.

ರಕĶವನĺೇ ಅಭೇಷıಕ ದೃಷıಯಮದ ನೇಡತĶದ್ದ ಸೇಮನ ಎದಯಲŃ ಸಂತಪದರಯದĸ. ಕನಕರ ಹಟıವಂತ ಅಗಲವಗ
ಬಯತರದ “ಅಯŀಯŀೇ ಒಡಯ, ಆ ಹಂದ ಬಟıಹೇಪದೇ? ಕಣನ ರಯĶ (ರಕĶ ಎಂಬದಕħ) ಹŀಂಗ ಕೇಡ ಹರದತĶ!
ಹಂದ ಅಲŃೇ ಸತĶ ಬದĸರಬೇಕ! ಒಂದ ಸŅಲĻ ದರ ಹೇಗ ನೇಡಕಂಡ ಹೇಗವ” ಎಂದ ಒದರದನ.

ಎಲ್ಲರ ಮನಸತ ಹಗಯೇ ಇತĶ. ಆದರೂ ಸೇಮನ ದಕ್ಷಿಣŀಕħೇ ಎಂಬಂತ ರಕĶದ ಜಡನĺ ಹಡಕಕಂಡ ಹರಟರ.
ನತĶರ ಕಲವಡಗಳಲŃ ಹಚĬಗ ಸೇರತĶ. ಮತĶ ಸŅಲĻದರ ಏನ ಸೇರರಲಲ್ಲ. ಹಂದ ಓಡಲರದ ನಂತ ನಂತ ಹೇಗದ
ಎಂಬದ ತಳಯತ. ಅದ ನಂತಡಗಳಲŃ ರಕĶ ಸೇರ ಹಪĻಗಟıತĶ. ಹೇಗ ಮಂದ ಮಂದ ಹೇಗತĶದĸಗಲ ಒಂದ ಈಡ
ಕೇಳಸತ.

ಪಟıಣĵ “ಹೇಯ, ನಮĿ ಹಂದಗೇ ಯರಾದರೂ ಹಡದರೇ?” ಎಂದನ. ಅಷıರಲŃ ನಯಗಳ ಕಗಟದ ಸದĸ
ಬಹದರದಲŃ ಕೇಳಸತ ಹಗಯತ.

ಎಲ್ಲರೂ ಈಡ ಕೇಳಸತ ಕಡಗ ವೇಗವಗ ಧವಸದರ. ಮಂದವರದಂತ ನಯಗಳ ಕಗ ಹಚĬ ಹಚĬ ಸĻಷıವಗ ಕೇಳ
ಬಂದತ. ಮತĶಷı ಬೇಗಬೇಗನ ನಡದರ.

ಸŅಲĻದರ ಹೇದಮೇಲ ನಯಗಳ ಕಗ ಕೇಳಸಲಲ್ಲ; ಮನಷŀರ ಮತ ಕೇಳಸತ, ಸೇರಗರರ ಸತĶಮತĶಲ ತರಗ


ನೇಡ” ಹೇಯ, ಪಟıೇಗೌಡರ, ನಟ ಕಡದಲŃಗೇ ಬಂದದĸೇವ” ಎಂದರ.

ಹೇಗ ನೇಡತĶರ; ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಮಗ ಕೃಷĵಪĻನ, ಅವರ ಆಳ ಕಲಸĶರ ಜತಯೂ, ಹತĶಪĻತĶ ಜನಗಳಂದಗ
ನಟ ರĔಣಗ ಸದĹರಾಗ ನಂತದĸರ! ಇವರ ನಯಗಳ ಅವರ ಸತĶಲ, ನಡದ ಚೇರತನವನĺೇ ಅಥವ
ಡಕಯತಯನĺೇ ಸಚಸಲಂಬಂತ, ಕತರತಯಮದ ಸತĶಡತĶವ! ಪಟıಣĵನನĺ ಕಂಡಡನ ಟೈಗರ ಓಡಬಂದ ಮೈಮೇಲ
ಹರ ಹರ ಸಂತೇಷ ಪŁದಶಥನಮಡತ.
ಕಲಸĶರ ಜಕ ಮತĶ ಟೈಗರ್ ನಯ
ಹವಯŀನನĺ ನೇಡಲ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮತĶಳńಗ ಬರತĶರಂದ ತಳದ. ಅವರನĺ ಅಲŃ ಸಂಧಸಲ ಮನಸತಲ್ಲದ,
ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಬಳಗĩ ಬಹ ಮಂಚತವಗ ಎದĸ, ತಮĿ ಮನಗ ಹೇಗದ್ದರ. ಅಲŃಗ ಬಂದ ಓಬಯŀನಂದ ತವ ಕಡಸದ್ದ
ನಟ ಸಗಸತĶರ ಎಂಬ ಸಂಗತಯನĺ ತಳದ, ಕಂಡವಗ, ತಮĿ ಮಗ ಕೃಷĵಪĻನನĺ ತಮĿ ಆಳ ಕಲಸĶರ ಜಕಯನĺ
ಹತĶಪĻತĶ ಜನಗಳಡನ ನಟ ರĔಣಗ ಕಳಹಸದರ. ” ಹಣ ಉರಳದರೂ ಚಂತಯಲ್ಲ, ನಟದ ಒಂದ ತಂಡ ಅವರ
ಕೈಸೇರಬರದ. ಬಂದದĸಲ್ಲ ಬರಲ, ನನ ನೇಡಕಳńತĶೇನ.ಇದರಲŃ ನನĺ ಮನ ಮರ ಹೇದರೂ ಹೇಗಲ!” ಎಂಬದರ
ಭೇಷಣ ಆಜİಯೂ ಪŁತಜİಯೂ ಆಗತĶ. ಬಲಷIJನ ಪಂಡನ ಧೂತಥನ ಆಗದ್ದ ಕಲಸĶರ ಜಕ ” ಹಣ ಉರಳಸಲೇಬೇಕ”
ಎಂದ ಅಥಥಮಡಕಂಡ ದೃಢ ಮನಸತ ಮಡ ಹರಟದ್ದನ.

ಅವರಲ್ಲರೂ ನಟ ಕಡದದ್ದ ಸķಳವನĺ ಸೇರತĶದ್ದ ಹಗಯ ನಯಗಳ ಹಂದಯನĺ ಅಟıಸಕಂಡ ಬಂದವ. ಹಂದ
ಗಯದಂದಲ ಆಯಸದಂದಲ ಮಲ್ಲಮಲ್ಲಗ ಓಡತĶತĶ. ಕೃಷĵಪĻನ ತನĺ ಕೈಲದ್ದ ಬಂದಕನಂದ ಒಂದ ಗಂಡ
ಹಡದನ. ಹಂದ ಸತĶ ಬದĸತ. ನಯಗಳ ಅದನĺ ಮತĶ ಅಲಬದವ.

ಕೃಷĵಪĻನಗ ನಯಗಳ ಕನರನವಂದ ಗರತಯತ. ಕಲಸĶರ ಜಕಯ ಸಲಹಯಂತ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರ ಹಂದಯನĺ ಒಂದಡ
ಸಪĻನ ತಂಡಗಳಂದ ಮಚĬದರ. ಅದರ ಮೇಲ ಕಂಬಳ ಹಸಕಂಡ, ಕೈಯಲŃಂದ ದಣĵ ಹಡದಕಂಡ, ಕಲಸĶರ ಜಕ
ಕಳತಕಂಡನ. ನಯಗಳ ಬಳಸರಲ ಪŁಯತĺಪಟıಗ ದಣĵಯನĺ ಬೇಸ ಪŁಹರಸದನ. ಅವಗಳಲ್ಲ ಅಲŃಯ ಸತĶಲ
ಸಳದಡಹತĶದವ. ಪಟıಣĵ ಇತರರಡನ ಅಲŃಗ ಬರಲ, ಟೈಗರ ದರ ಹೇಳವ ರೇತಯಲŃ ಅವನ ಮೈಮೇಲ ಹರ ಹರ
ಬದĸ, ಜಕ ಕತದ್ದ ಕಡಗ ಓಡಹೇಗ ನೇಡ, ” ಇಲŃದ!” ಎನĺವಂತ ಸಚಸ ಬಲವಳńಡಸತĶತĶ.

ಅನಭಶಲಯಗದ್ದ ಪಟıಣĵನಗ ĔಣಮತŁದಲŃ ನಡದ ಸಂಗತಯಲ್ಲ ಗತĶಯತ. ತಮಗ ಕೇಳಸದ್ದ ಈಡ ಕೃಷĵಪĻ


ಹಡದದಗರಬೇಕ. ಹಂದ ಸತĶರಬೇಕ. ಅದನĺ ಅಲŃದ್ದವರ ಅಡಗಸರಬೇಕ. ಏಕಂದರ ಹಂದ ಮಂದ ಹೇಗದ್ದ ಪĔದಲŃ
ನಯಗಳ ಅದನĺ ಹಂಬಲಸದ ಅಲŃಯ ನಲŃತĶರಲಲ್ಲ. ನಯಗಳ ಉದŅೇಗವ ನಡವಳಕಯ ರೇತಯೂ ತನĺ ಊಹಯನĺೇ
ಸಮಥಥಸತĶತĶ. ಅಲŃದ್ದವರ ಮಖಭಂಗಯೂ ಏನೇ ಒಂದ ಗಟıನĺ ಬಟıಕಡಬರದಂಬಂತದ! ಎಲ್ಲರೂ ಮತ ನಲŃಸ
ಮಂದೇನಗವದೇ ಎಂಬ ನರೇĔಣಯಂದ ನಂತದĸರ.

ಇಷıಲ್ಲವ ಗತĶದರೂ ತಳಯದವರಂತ ಪಟıಣĵ ಮಯಥದಗಗ ” ಕೃಷĵಪĻಗೌಡರಗ ನಮಸħರ!.. ಏನ ಷಕರಗ


ಬಂದರೇನ?” ಎಂದ ಕೇಳದನ. ಅವನ ಮಖದಲŃ ಹಸನಗ ಮಗಳ ಬರಯತĶತĶ.

ಕೃಷĵಪĻನ ವನೇದವಗಯ “ನಮಸħರ” ಹೇಳ ಸಮĿತಸದನ. ಅವನ ವಣಯಲŃ ಮದಲಕ ತಂಬತĶ. ಕಲಸĶರ ಜಕಯ
ಕಡ ಒಂದ ಸರ ಫಕħನ ತರಗ ನೇಡ, ಮತĶ ಪಟıಣĵನನĺ ಕರತ “ಎರಡ ಈಡ ಕೇಳತಲŃ ನಮĿ ಕಡಯವರೇ
ಹಡದದĸೇನ?” ಎಂದನ.

“ಹೌದ, ನನೇ ಹಡದದĸ, ಒಂದ ಹಂದಗ, ಇತĶ ಮಖನ ಬಂತಪĻ! ಇತĶಲಗ ಒಂದ ಈಡ ಕೇಳಸĶಲŃ, ಯರ
ಹಡದದĸ?”

“ಒಂದ ಈಡೇನೇ ಕೇಳಸತ ಈ ಕಡ. ಯರ ಹಡದರೇ ಗತĶಲ್ಲ.”

“ನಮĿ ನಯ ಇಲŃ ಅವ?” ಎಂದ ಪಟıಣĵ ಜಕಯ ಕಡ ಸಂಶಯದಂದ ನೇಡದನ.

“ಈಗ ನೇವ ಬರೇಹತĶಗ ಬಂದವಷı!” ಎಂದ ಜಕ ದಣĵ ಬೇಸ ತನĺ ಬಳಗ ಬರತĶದ್ದ ನಯಗಳನĺ ಚದರಸದನ. ಟೈಗರ
ದರ ಚಮĿನಂತ ರೇಷದಂದ ಜಕಯ ಕಡಗ ಬಗಳತ.

ಪಟıಣĵನ ಸೇರಗರರೂ ಸŅಲĻ ಪಚĬದರ. ಯರೂ ಇರವದಲ್ಲ. ನಟಗಳನĺ ಸರಾಗವಗ ಸಗಸಬಡಬಹದಂದ


ಭವಸದ್ದ ಅವರಗ, ಅಷı ಜನರ ಅಲŃದ್ದದĸ ಆಶĬಯಥವಗ ಕಂಡತ. ಅದರಲŃಯೂ ಕಲಸĶರ ಜಕ! ಆ ಪಟಂಗನ ಖೂನ
ಮಡವದಕħ ಹೇಸವದಲ್ಲ! ಇವತĶ ನಟ ಸಗಸವದ ಅಸಧŀ ಎಂದ ಮನದಲŃಯ ನಣಥಯಸದರ.

ಗಂಡಗಂಡಯಲŃ ಪಟıಣĵನೇನ ಕಲಸĶರ ಜಕಗ ಕಡಮಯದವನಲ್ಲ. ಅವನಗ ಮನ, ಮರ, ಹಂಡರ, ಮಕħಳ, ಆಸĶ,
ಭೂಮ ಒಂದ ಇರಲಲ್ಲ ಅವನ ಯವದಕħ ಅಂಜದವನ ಅಲ್ಲ. ಬೇಟಗಳಲŃ ಹಲ ಹಂದಗಳಡನ ಭಯಂಕರ
ಸನĺವೇಶಗಳಲŃ ಸಕħ ಪರಾಗದ್ದನ. ಕಡನಲŃ ರಾತŁ ಹಗಲನĺದ ಹಗಲಮೇಲ ಕೇವ ಹಕಕಂಡ, ಯವಗ ಬೇಕಂದರ ಆವಗ
ಅಲದಡತĶದ್ದನ. ಎಷıೇ ರಾತŁಗಳನĺ ಕಡನಲŃ ನಲದಮೇಲ ನಶĬಂತನಗ ಮಲಗ ಕಳದದ್ದನ. ಭಯವಂಬದ ಅವನರಯದ
ಅನಭವವಗತĶ. ಹಂದಯ ಕೇರಯ ಗಯಗಳ ಅವನ ಮೈಮೇಲ ನಲħೈದಕħಂತ ಹಚĬಗಯ ಇದĸವ. ಕಚĬದ ಸಹಸ
ಧೂತಥತನಗಳಲŃ ” ದೈತŀ” ಸದೃಶŀನಗದ್ದನ. ಆದರ ಕಲಸĶರ ಜಕಯಂತ ಮನ ಮಯಥದಗಳನĺ ಬಟı, ಕಟıಬಳ
ಬಳದವನಗರಲಲ್ಲ. ಜಕ ಮಹ ಕಡಕ, ಕಟಕ, ಅವನ ಕಚĬದಗ ಅಜİನ ಅಸಂಸ್ಕೃತಗಳ ಮಲಧರವಗದ್ದವ. ಅವನಲŃ
ಒಂದ ವಧವದ ” ಹಂದತನ” ವತĶ. ಪಟıಣĵನಲŃದ್ದ ನಯವಗಲ, ಸಂಸ್ಕೃತಯಗಲ, ಗೌರವ ಬದĸಯಗಲ ಸŅಲĻವ
ಇರಲಲ್ಲ. ಹಮĿರದ ಹಗĩಂಬಗಳಂತ ಗಂಟಗಂಟಗ ಮರಡಗದ್ದ ಅವನ ಕಲ ಕೈಗಳ, ಕರಯ ಮೈ, ಸಡಬದĸ
ಕಣಕಣಯಗದ್ದ ಮಖ, ನೇಳವಗ ಪದಪದಯಗ ಮೃಗೇಯವಗದ್ದ ಮೇಸಗಳ, ಮೇಲĸಟಯನĺ ಮೇಟ ಮೇಲದĸ
ಕಣತĶದ್ದ ಉಬĽಹಲŃ, ಕಂಪ ವಸěವನĺ ಸತĶಕಂಡದ್ದ ಕಗĩಲŃನಂತದ್ದ ಬೇಳತಲ, ಕರಾಳವದ ಹಬĽಗಳ, ಕಕಥಶ ದೃಷıಯ
ಮಳńಗಣĵಗಳ. ಚಪĻಟಯಗದ್ದ ಸಂಡಮಗ-ಇವಗಳಲŃ ಒಂದಂದ ಅವನ ಕŁರತ ಭೇಷಣತ ನದಥಕ್ಷಿಣŀಗಳಗ
ಸಕ್ಷಿಯಗದĸವ. ಪರಾಣಗಳ ಕಲವಗದ್ದರ ಅವನನĺ ಹಡಂಬ, ಬಕಸರ, ವರಾಧ ಮದಲದ ರಾĔಸರ ಜತಗ ಸೇರಸ
ಬಡಬಹದಗತĶ. ಮತಂತರದಂದ ಅವನಲŃದ್ದ ರಾĔಸೇಭವ ಒಂದನತ ಪಳಗರಲಲಲ. ಕĝಸĶ ಸಮಜದ ಅಭವದಂದ
ಅದರ ಸಂಯಮ ನಯಮಗಳಗ ಸಕħದ, ಸŅಚĭಂದ ಜೇವನದಂದ ಇಮĿಡ ಕರಾತನಗದ್ದನ. ತೇಥಥಹಳńಯಲŃ ತನĺನĺ ಕĝಸĶ
ಮತಕħ ಸೇರಸದ ಪದŁಯನĺೇ ಕಲ್ಲಲ ಹೇಗದ್ದನಂತ! ಮತಕħ ಸೇರದರ ಹಣ ಕಡತĶೇನಂದ ಸಳńಡ
ಮೇಸಮಡದದಕħಗ! ಹಚĬಗ ಬŁಂದ ಕಡಯಲ ಹಣ ದರಕತĶದ ಎಂದೇ ಅವನ ಕĝಸĶಮತಕħ ಸೇರದ್ದನಂತ! ಆಮೇಲ
ಪದŁಯಂದ ದಡij ಸಕħದರಲ, ಸೇತಮನಯಲŃ ಕಲವ ವಷಥಗಳಂದ ಸೇರಕಂಡದ್ದನ. ಸಂಗಪĻಗೌಡರೂ ತಮĿ ಬಲಕħ
ಅಂಥವನಬĽನ ಇರಬೇಕಂದ ಅವನಗ ಅನĺ ಹಕ ಇಟıಕಂಡದ್ದರ.

ಎರಡ ಮರ ನಯಗಳ ಒಂದಡ ನಲದ ಮೇಲ ದಟıವಗ ಬದĸದ್ದ. ತರಗಲಗಳಲಲŃ ಏನನĺೇ ನಕħತĶದĸದನĺ ಕಂಡ
ಸೇಮನ ಅಲŃಗ ಹೇಗ ನೇಡ ” ಅಯŀಯŀ ಯŀೇ! ಏನ ರಯĶ ಕೇಡಹೇಯತĶ ಕಣ! ಪಟıೇಗೌಡŁೇ, ಹಂದ
ಹಡijಲ್ಲಂಬŁಲŃ, ಇಲŃ ಬಂದ ಕಣ” ಎಂದ ಕಳńರನĺ ಪತĶ ಮಡದ ಸಂಭŁಮದಂದ ಕಗದನ.

ಪಟıಣĵ, ರಂಗಪĻಸಟıರ, ತಮĿ,ಬೈರ ಎಲ್ಲರೂ ನೇಡದರ. ಕೃಷĵಪĻನ ಕಡಯವರ ಮತŁ ಒಬĽರೂ ನಂತಲŃಂದ ಅಲಗಡದ
ತಮĿ ತಮĿಲŃಯ ಒಬĽರ ಕಣĵನĺಬĽರ ನೇಡಕಂಡರ.

“ಕೃಷĵಪĻಗೌಡರೇ, ಇಲŃ ಬನĺ” ಕರದನ ಪಟıಣĵ.

ಕೃಷĵಪĻ ಸŅಲĻವ ಚಲಸದ “ಯಕ?” ಎಂದನ, ಅವನ ಧŅನಯಲŃ ಪŁತಭಟನಯತĶ.

ಸೇರಗರರಗ ರೇಗ “ಯಕ ಅಂದŁ? ಇಲŃ ಬಂದ ಕಣ! ಹಂದ ಹಡĸಲ್ಲ ಅಂತ ಸಳń ಹೇಳದರಾಯĶೇನ? ರಕĶ ಕೇಡ
ಹರದತĶ. ಹಂದ ಬದĸತĶ. ಒದĸಕಂಡತĶ. ಕಣĶದ!” ಎಂದರ.

ಹಂದಮೇಲ ಕಂಬಳ ಹಸಕಂಡ ಕತದ್ದ ಜಕಗ ಆವೇಶವೇರತĶತĶ. ಆದರ ತನ ಕಳತ ಜಗದಂದ ಎದ್ದರ ನಯಗಳ
ಗಟıನĺ ಬಯಲ ಮಡತĶವ ಎಂಬ ಹದರಕಯಂದ ಅಲŃಂದಲೇ ” ಏನŁೇ, ನೇವ ಹೇಳೇದ? ಮನ ಮಯಥದ ಬಟı
ಮತಡĶೇರ! ನಮĿ ಹಂದ ಹಣ ನಮಗŀತಕħ? ಹಚĬಗ ಮ..” ಕಳತದ್ದ ಜಕ ದಡಕħನ ಬಚĬ ಬದĸದĸ ದರ ಹರ ಚಮĿ
ನಂತನ. ಹಠಾತĶಗ ಅವನ ಕಂಬಳಯ ಪೇಠ ಚಲಸತĶ. ಅದರಡಯಲŃದ್ದ ಸಪĻಗಂಬಗಳಲŃ ಸದĸಯತ. ಕಂಬಳ
ಉಸರಳದಕಳńವಂತ ಡಳńಗ ಮೇಲದĸ ಮಂಬರಯತ! ನಯಗಳಲ್ಲ ĔಣಧಥದಲŃ ಅಲŃಗ ನಗĩದವ. ಕಂಬಳ
ಕಳಗರಳತ. ಸಪĻ ತಲಗಯತ. ಗಯದ ಹಂದ ಹರಳಡವದ ಕಣಸಕಂಡತ. ರೇಷದಂದದ್ದ ಟೈಗರಂತ ಅದರ
ಕತĶಗಗಗ ಬಲವಗ ಕಚĬ ಅಲಬತĶತĶ. ಜಕ ಭಯದಂದ ದರ ಓಡದದನĺ ಕಂಡಡನ ಪಟıಣĵನಗ ಗಟı ತಳದ
ಬಂದಕನĺ ಗರ ಮಡದ್ದನ. ಆದರ ಹಂದ ಓಡಹೇಗವಂತರಲಲ್ಲವದ್ದರಂದ ಬಂದಕನĺ ಕಳಗಟı, ಜೇಬನಲŃದ್ದ ದಡij
ಚರಯನĺ ತಡಕ ಹಡದ, ನಯಗಳ ನಡವ ನಗĩ, ಹಂದಯ ಕತĶಗಗ ತವದನ. ಬಸ ರಕĶದ ಬಗĩ ಚಲಕħನ ಹರ ಅವನ
ಕೈ ಕಂಪಯತ!

ಕೃಷĵಪĻನ ಮೈಯದರಕಣಡ ತಸ ಹತĶನಲŃ ನಶĬಲವಯತ. ಪಟıಣĵ ರಕĶಮಯವಗದ್ದ ಚರಯನĺ ನಲದ


ಮೇಲಸದ, ದರ ನಂತ, ನಡಸಯŀತĶದ್ದನ. ನಯಗಳ ಮತŁ ಇನĺ ಪŁಣಯ ಮೇಲದ್ದ ತಮĿ ರೇಷವನĺಲ್ಲ
ತೇರಸಕಳńವದರಲŃ ಮಗĺವಗದ್ದವ. ದರ ಓಡ ಹೇಗದ್ದ ಜಕ, ಹಂದಯ ಮೇಲದ್ದ ತನĺ ಹಕħನĺ ಮತĶ ಸķಪಸಲೇಸಗ
ರಭಸದಂದ ನಗĩಬಂದ, ನಯಗಳನĺ ದಣĵಯಣದ ಚದರಸ, ಪಕħದಲŃ ನಂತನ.

ಸೇರಗರರ “ಏ,ನಯ ಯಕ ಅಟĶೇಯೇ?” ಎಂದ ಕಗದರ.

ಜಕ “ಏನŁೇ! ಏ, ಗೇ” ಅಂತೇರ! ನಮĿ ಹಂಡĶೇಗ ಹೇಳ “ಏ” ಅಂತ.. “ಎಂದವನೇ ತನĺ ಕಡಯವರನĺ ಕರತ” ಬನŁೇ ಇಲŃ.
ಹಂದ ಕಲħಟı ಹರ “ಎಂದ ಭೇಷಣ ಧŅನಯಂದ ಅಪĻಣ ಮಡದನ. ಸೇರಗರರೂ ತಮĿವರಗ ಹಗಯೇ ಅಪĻಣ
ಮಡದರ.

“ಮೈಮೇಲ ಬಂದŁ ಹಣ ಉರಳಸಬಡŁೇನ” ಎಂದ ಜಕ ದಣĵಯನĺ ಭದŁಮಷıಯಂದ ಹಡದ ನಂತನ.

ಅನಹತವಗತĶದ ಎಂದ ಅಳಕ, ಕೃಷĵಪĻ ” ಜಕೇ, ಜಕೇ, ಇಲŃ ಬರೇ” ಎಂದ ಕರದನ.

ಜಕ “ಬಡ ಸŅಮ, ಹಂದ ಹೇಗĽೇಕ. ಇಲĸದŁ ನನĺ ಹಣ ಹೇಗಬೇಕ” ಎಂದವನ ಕೃಷĵಪĻನ ಕಡಗ ತರಗ ಕಡ ನೇಡಲಲ್ಲ.
ಟೈಗರ ದರ ನಂತ ಜಕಯನĺ ರೇಷದೃಷıಯಂದ ನೇಡತĶತĶ. ಸೇರಗರರೇನೇ ಅಪĻಣ ಮಡದರ. ಆದರ ಜಕಯ
ದಣĵಗ ಹದರ ಯರೂ ಮಂದವರಯಲಲ್ಲ.

ಬಡಗಳń ಡಳń ಹಟıಯ ಸೇಮನ ಮತŁ ಮಂದ ಸಗದನ. ಅವನ ಮಂದವರದದ ಮಂಸಲೇಭದಂದಲೇ
ಹರತ ಧೈಯಥದಂದಲ ಅಲ್ಲ, ಶಕĶಯಂದಲ ಅಲ್ಲ, ಅವರಡರಲŃ ಅಲŃದ್ದವರಲ್ಲರೂ ಅವನಗಂತ ಮೇಲಗದ್ದರ.

ಬರತĶದ್ದ ಸೇಮನನĺ ಕಂಡ ಜಕ “ಬೇಡ, ದರ ಹೇಗ!” ಎಂದ ಗಜಥಸದನ.

ಸೇಮನ ಲಕ್ಷಿಸಲಲ್ಲ. ಅವನ ಮನಸತನಲŃ ಜಕ ಹದರಸತĶನಯ ಹರತ ಇಷı ಜನರ ಮಧŀ ನಜವಗಯೂ ತನĺನĺ
ಹಡಯವದಲ್ಲ ಎಂದ ಊಹಸದ್ದನ.

ಆದರ ಊಹ ತಪĻಯತ. ಜಕ ದಣĵಯನĺ ಬಲವಗ ಬೇಸದನ. ಸೇಮನ ಮೈಗ ಬೇಳವ ಪಟıನĺ ನವರಸಲ ಕೈ
ಎತĶದನ. ಪಟı ಎಡಗೈಗ ತಗಲ “ಅಯŀೇ, ಸತĶೇ!” ಎಂದ ಅರಚಕಂಡ ಕಸದಬದ್ದನ.

ಸರಗರರ ಕŁೇಧದಂದಲ ಭಯದಂದಲ ಗಟıಯಗ “ಹಡ! ಟೈಗರ್! ಹಡ!” ಎಂದ ಕಗದನ.

ಸೇಮನ ಬದĸಡನಯ ಪಟıಣĵ ಕೃಷĵಪĻ ಎಲ್ಲರೂ “ಜಕೇ! ಜಕೇ!” ಎಂದ ಗದರಸತĶ ಅವನದ್ದಲŃಗ ಬರತĶದ್ದರ.

ಸೇರಗರರ “ಹಡ! ಟೈಗರ್! ಹಡ!” ಎಂದ ಕಗದಡನಯ, ಮದಲನಂದಲ ಜಕಯ ಮೇಲ ರೇಷವಟıದ್ದ ಆ ದಡij
ಜತಯನಯ ಬಣದಂತ ಚಮĿ ಜಕಯ ಮೇಲ ನಗĩತ. ಅವನ ಸŅಲĻ ಹಂದಕħ ಹರನಂತ. ದಣĵಯನĺ ಬಲವಗ ಬೇಸ,
ಅದರ ತಲಗ ಹಡದನ. ನಯ ಕಗಕಳńತĶ ಕಳಗ ಬತĶ.

“ಕಂದŀೇನೇ ನಯೇನ!” ಎಂದ ಪಟıಣĵ ದಃಖೇದŅೇಗದ ಧŅನಯಂದ ಕಗ, ಓಡ, ಕಳಗ ಬದĸದ್ದ ನಯಯ ಬಳ ಕಳತ
ಬಗದನ.

ಕೃಷĵಪĻ “ನನಗೇನ ಪತĶ ಕದರದಯೇನೇ?” ಎಂದ ಗದರಸತĶ ಜಕಯ ಕೈಯಂದ ದಣĵ ಕಸಕಂಡನ.
ಟೈಗರ್ ನಶĬಲವಗತĶ. ತಲಗ ಬದ್ದ ಪಟıನಂದ ಬರಡ ಬರದ ಬಳಯ ರೇಷĿೇಯಂತದ್ದ ಅದರ ನಣĩದಲ ನತĶರನಂದ
ತಯĸ ಕಂಪಗತĶ. ಮಗ ಬಯಗಳಲŃಯೂ ರಕĶ ಹರಟತĶ. ಜೇವವರವ ಸಚನ ಒಂದನತ ಇರಲ‌ಲ್ಲ. ತರದ
ಗಜಗಣĵಗಳ ಪಟıಣĵನ ಕರಳನಲŃ ಉರ ಹತĶಸತĶದĸವ. ಅವನ ಅದರ ಮೈ ಸವರದನ. “ತೇಪ” ಯಂದ ಗಳ
ಬೇಸದನ. “ಟೈಗರ್! ಟೈಗರ್!” ಎಂದ ಕರದನ “ಬೈರಾ! ಬೈರಾ!” ನೇರ ತಗಂಡಬರೇ” ಎಂದ ಅಳದನಯಂದ
ಹೇಳದನ. ಬೈರ ಓಡದನ.

ಸೇರಗರರೂ ಕೃಷĵಪĻನ ಸೇಮನನĺ ಎತĶ ಕರಸ, ಅವನ ಕೈಗ ಬಟı ಸತĶತĶದ್ದರ. ಉಳದವರಲŃ ಕಲವರ ಪಟıಣĵನ
ಸತĶಲ, ಮತĶ ಕಲವರ ಸೇಮನ ಸತĶಲ, ಗಂಪಕಟıಕಂಡ ಮೌನವಗದ್ದರ. ಜಕ ಮತಡದ ದರ ಹೇಗ
ನಂತದ್ದನ. ಅವನಲŃ ಸŅಲĻ ವವೇಕೇದಯವದಂತತĶ. ರೇಷವೇಶಗಳಗ ಬದಲಗ ಅವಮನ ಪಶĬತĶಪಗಳ
ಮಳದೇರದĸವ. ಹಡಬಚĬದ್ದ ಅವನ ಮೃಗೇಯ ಧೈಯಥ ಹಡಮಚĬ ಅಧೇರವಗತĶ.

ಧೈಯಥಗಳಲŃ ಎರಡ ವಧಗಳವ. ಒಂದನಯದ ಮೃಗೇಯ ಮತĶ ತಮಸ. ಎರಡನಯದ ದೈವಕ ಮತĶ ಸತŅಕ. ತಮಸ
ಧೈಯಥ ರಾಗಮಲವದದ. Ĕಣಕ ಉದŁೇಕಗಳಂದ ಉದĸಪನವದದ, ಅವವೇಕವದದ. ಸತŅೇಕ ಧೈಯಥ
ನೇತಮಲವದದ. ಮದಲನಯದ ಹಲŃಬಂಕಯಂತ. ಎರಡನಯದ ಕಲŃದ್ದಲ ಬಂಕಯಂತ. ಮೃಗೇಯಧೈಯಥ
ದೇಹಬಲದ ಮೇಲ ನಂತದ. ದೈವಕಧೈಯಥ ಆತĿಬಲದ ಮೇಲ ನಂತದ, ಮೃಗೇಯಧೈಯಥ ತನಗಂತಲ ಬಲವತĶರವದ
ಪŁತಭಟನಯಂದ ಕಗĩಹೇಗತĶದ. ಸತĶ್ವಿಕ ಧೈಯಥ ಕಷı ಸಂಕಟ, ಪŁತಭಟನಯಂದ ಮತĶನತ ಹಗĩ ಉಜŅಲವಗತĶದ.
ಮದಲನಯದಕħ ಮರಣಭಯವದ, ಎರಡನಯದಕħ ಅದಲ್ಲ ಮದಲನಯದ ಕೇಡಯಗರವ ಮರವೇಷದ ಹೇಡತನ.
ಎರಡನಯದ ಶಲಬಗೇರವ ಯೇಸಕŁಸĶನ ಅಪರ ಸಮಥŀಥ, ತಮಸಧೈಯಥ ಉದŁೇಕ ಕನಗಂಡಡನಯ ತಲ
ಬಗತĶದ. ಆದ್ದರಂದಲ ಜಕ ಮಕನಯಯನĺ ಕಲಗೈದ ತನĺವರಂದಲ ತರಸ್ಕೃತನಗ ದರ ನಂತದĸ.

ಬೈರನ ಒಂದ ದಡij ಎಲಯಲŃ ಸರವನಂದ ನೇರ ತಂದ ಪಟıಣĵನ ಹೇಳಕಯಂರತ ನಯಯ ತಲಮೇಲ ಸŅಲĻನೇರ
ಹಕದನ. ಅದರ ಬಯಗಷı ನೇರ ಹಕಬೇಕಂದ ಪಟıಣĵನ ಪŁಯತĺಪಟıನ. ಆದರ ಬಯ ತರಯಲಲ್ಲ. ಅವನಗದ್ದ
ದರದಸಯೂ ಸಡದಡದ, ನಯ ಬದಕತĶದಯೇ ಸಯತĶದಯೇ ಎಂಬ ಸಂದೇಹ ಜನŀವಗದ್ದ ಉದŅೇಗ ಕನ
ಮಟı, ರೇಷ ಹಗಯಡತ. ಭೇಷಣನದನ.

ಬೇಟಗರನಗ ನಯಗಳಂದರ ಪŁಣ. ಅದರಲŃಯೂ ಚನĺಗ ಷಕರ ಮಡವ ನಯಗಳನĺ ಬಂಧುಮಮತಯಂದ


ಕಣತĶನ. ಅವಗಳಗ ತನĺಂತಯ ವŀಕĶತŅವದ ಎಂಬವದರಲŃ ಅವನಗ ಸŅಲĻ ಮತŁವ ಸಂದೇಹವರವದಲ್ಲ.
ನಯಗಳಗಗವ ಅಪಯವ ತನĺ ಅಂಗಗಳಗದ ಅಪಯದಂತ. ಶವಜ ತನಗ ಬಲಗೈಯಂತದĸ ಪŁೇತಪತŁನಗದ್ದ
ತನಜಯ ಮರಣವತಥಯನĺ ಕೇಳದಗ ಎಷı ಶೇಕಪಟıನ ಅಷıೇ ಶೇಕವಗತĶದ, ಬೇಟಗರನಗ ತನĺ ನಚĬನ
ನಯಯ ಸವನಂದ!

ಟೈಗರ್ ಮೃರಪಟıದ ನಶĬಯವದಡನಯ ಪಟıಣĵ ರೇಷ ಭೇಷಣನಗ, ಮಯŀ ತೇರಸಕಳńವ ಛಲದಂದ ಮೇಲದ್ದನ.
ಹನ ತಂಬದ್ದ ಅವನ ನೇತŁಗಳ ವಸļರತವಗ ಆರಕĶವದವ. ಕŁೇಧವೇಗದಂದ ತಟಗಳ ಕಂಪಸದವ. ಮಖ
ಕರಾಳಕಕಥಶವಯತ. ನರಗಳ ಮಂಸಖಂಡಗಳ ಬಗದ ದೃಢನಶĬಯತ ಮಖದ ರೇಖ ರೇಖಗಳಲŃಯೂ
ಪŁಸļಟವಗತĶ. ಹಂದಯ ರಕĶದಂದ ಮದಲೇ ಕಂಪಗದ್ದ ಅವನ ಕೈ ಮೈಗಳ ಅವನ ಸķತಯĺನĺ ದŅಗಣತ ರೌದŁವನĺಗ
ಮಡದವ. ಅಲŃದ್ದವರಲ್ಲರೂ ಮಂದೇನೇ ಅನಹತವಗವದದಂದ ಆಶಂಕಯಂದ ಭೇತರಾದರ.

ಪಟıಣĵ ” ಎಲŃ ಆ ಸಳೇಮಗ?” ಎಂದ ಕಗ ಹಂತರಗ ನೇಡದನ. ಸಟıನಂದ ಅವನ ಮಗ ಬಸಗಡತĶತĶ.


ನಡಸಯŃಗಳಂದ ಎದ ಉಬĽಯಬĽ ಬೇಳತĶತĶ.

ಸೇರಗರರ” ಸŅಲĻ ತಳನ, ಪಟıೇಗೌಡŁ!” ಬೇಡವ ದನಯಂದ ಹೇಳದರ.

“ಬಡŁ! ನನಗ ಹಂಡŁಲ್ಲ. ಮಕħಳಲ್ಲ. ಅವನĺ ಗಂಡನಲŃ ಹಡದ.. ಗಲŃದŁ ಆಗŃ” ಎಂದ ಪಟıಣĵ ಬಂದಕ ಬಟıದ್ದಲŃಗ
ನಗĩದನ.
“ತಳನ, ಪಟıಗೌಡŁೇ!.. ಎ” ಸŅಲĻತಳ,ಪಟıಣĵ!.” ಬೇಡ, ಬೇಡ, ನಮĿ ದಮĿಯŀ.” ” ತಮĿ, ಕೇವ ತಗಂಡ
ಹೇಗೇ!.” ಎಂದ ಅನೇಕ ಉದŅೇಗದ ಭಯದ ವಣಗಳ ಸತĶಲ ಕೇಳಸದವ.

ಪಟıಣĵ ತನ ಇಟıದ್ದಲŃ ಬಂದಕನĺ ಕಣದ ಇನĺಷı ಕŁೇಧಂಧನಗ ” ಕೇವ ಕಡĶೇರೇ ಇಲŃೇ!” ಎಂದ ಗಜಥಸ
ಅಲŃದ್ದವರ ಕಡ ಕಂಗಣĵಗ ನೇಡದನ. ಕೇವ ಯರ ಬಳಯೂ ಇರಲಲ್ಲ ಹಳ ಪೈಕದ ತಮĿ ಅದನĺ ತಗದಕಂಡ ದರ
ದರ ಹೇಗತĶದ್ದನ. ಪಟıಣĵ” ನಲĶೇಯೇ ಇಲŃ?” ಎಂದ ಹಚĬ ಹಡದವನಂತ ಆಭಥಟಸ ಅವನ ಕಡಗ ನಗĩದನ.
ತಮĿ ಭಯಗŁಸĶನಗ ಗಂಬಯಂತ ನಂತಬಟıನ. ನಮಷಧಥದಲŃಯ ಬಂದಕ ಪಟıಣĵನ ಕೈಲತĶ.

“ಓಡೇ, ಜಕ!” . ಜಕಣĵ, ಓಡ” ” ಅಯŀೇ ಅಯŀೇ, ಬŀಡ ಬŀಡದಮĿಯŀ ಬಡ” ಎಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಆತಥನದ
ಮಡತಡಗದರ. ಜಕ ಮತŁ ನಂತಲŃಂದ ಅಲಗಡಲಲ್ಲ. ಪಟıಣĵ ಬಂದಕನĺ ತಡಕ ಹಡದ. ಜಖಿ ನಂತದ್ದ ದಕħಗ
ತರಗಸದಡನಯ ಸೇರಗರರೂ ಕೃಷĵಪĻನ” ಬೇಡ! ಬೇಡ!” ಎಂದ ಕಗದರ ಅವನನĺ ಬಲವಗ ಮತĶದರ.

“ನನĺ ಕಂದ ಮಂದ ಹೇಗಬೇಕ ನೇವ” ಎಂದ ಸೇರಗರರ ಕೇವಯನĺ ಭದŁಮಷıಯಂದ ಹಡದರ. ಅದರ ನಳಗ
ಅವರ ಎದಗ ತಗತĶ. ಜನಗಳ ಬಬĽ, ನಯಗಳ ಕಗನಂದ ಕಡಲ್ಲ ಕವಡಗತĶ.

ಬಡಸಕಳńಲ ಮಡದ ಪŁಯತĺ ವಫಲವಗ, ಪಟıಣĵ ಮಷıಯನĺ ಸಡಲಸ ಕೇವಯನĺ ಸೇರಗರ ಕೈಯಲŃಯ ಬಟı.
ಮತĶ ನಯಯ ಬಳ ಹೇಗ ಕಳತ. ಬಕħ ಬಕħ ಅಳತಡಗದನ. ರೇಷವಲ್ಲ ರೇದನವಯತ. ಜಕಯ ನತĶರಗ ಬದಲಗ
ತನĺ ಕಣĵೇರನĺೇ ನಯಯ ಮೇಲ ಸರದನ. ಕಡಲ್ಲ ಮಳ ಬಂದ ಬಟıಂತ ನೇರವಗತĶ.

ಸŅಲĻ ಹತĶದ ಮೇಲ ದೈನŀತ ಸಚಕವದ ದಃಖಧŅನಯಂದ ಪಟıಣĵ ” ಬೈರಾ ಇಲŃಬರೇ” ಎಂದನ. ಬೈರ ಬಳಗ ಬರಲ
ಟೈಗರನ ಶವವನĺ ನದೇಥಶಸ ” ಹತĶಕೇ” ಎಂದನ. ಬೈರ ನಯಯನĺತĶ ಬನĺನ ಮೇಲ ಹಕಕಂಡ ಹಂದ ಅನೇಖ ಸರ
ಸತĶ ಕರಗಳನĺ ಹಗಯ ಹತĶದ್ದ ಅವನಗ ಅದಂದ ಶŁಮವಗರಲಲ್ಲ.

ಪಟıಣĵ ಕಣĵರಸಕಳńತĶ ಮೇಲದĸ, ಸೇರಗರರ ಬಳಗ ಬಂದ ಅತŀಂತವದ ಶಂತ ನಮŁವಣಯಂದ ಮೃದವಗ” ಕೇವ
ಕಡ, ಸೇರಗರ‌್ರೇ” ಎಂದ ಕೈ ನೇಡದನ. ಹಂದ ರೇಷಮತಥಯಗದ್ದವನ ಈಗ ದಃಖ ಮತಥಯಗದ್ದನ. ಆದರೂ
ಸೇರಗರರಗ ಕೇವಯನĺ ನೇಡಲ ಧೈಯಥ ಬರದ” ನನೇ ತರತĶೇನ” ಎಂದರ.

“ಕೇಡ, ಆ ಪಪೇನ ನನŀಕ ಕಲ್ಲಲ. ಬದಕ ಹಳಗಲ” ಎಂದನ. ಸೇರಗರರ ಬಂದಕನĺ ಕೈಗ ನೇಡಲ ಅದರ
ನಳಗಯನĺ ಬಚĬ ನೇಡದನ. ತೇಟಗಳರಲಲ್ಲ.

“ತೇಟ ಎಲŃ? ಕಡ”.

“ಇಲ್ಲ. ನ ತಗೇಲಲ್ಲ.”

ತಮĿ ಹಂದನಂದ “ನನಗŃ ತಗĸಟħಂಡದĸ! ಹಡೇರ” ಎಂದ ಎರಡ ಕಂಬಣĵದ ತೇಟಗಳನĺ ನೇಡದನ. ಪಟıಣĵ
ಅವಗಳನĺ ನಳಗಗ ಹಕದ, ಜೇಬಗ ಹಕಕಂಡ, ನಯಯ ಹಣವನĺ ಹತĶ ನಂತದ್ದ ಬೈರನಗ ತಲಯಲ್ಲಡಸ ಹರಡಲ
ಸನĺ ಮಡ, ಬಂದಕನĺ ಹಗಲ ಮೇಲಟıಕಮಡ ಹರಟನ. ನಯಗಳಲ್ಲ ಮೌನವಗ ಅವನ ಹಂದ ನಡದವ. ಬೈರನ
ಹಜĮಯಟıಂತಲ್ಲ ಅವನ ಬನĺಗಡ ಜೇಲ ಬದĸದ್ದ ಟೈಗರನ ತಲ ತಗಡತĶತĶ. ಕಲವ ನಯಗಳ ಆಗಗ ಅದರಕಡ
ಬರಗಗ ನೇಡತĶದĸವ. ಟೈಗರೂ ಹಂದ ಅನೇಕ ಸರ ಬೈರನ ಹಗಯೇ ಹತĶದ್ದ ಕಡಪŁಣಗಳ ಹಣವನĺ ಹಗಯೇ
ನೇಡತĶ. ಆದರ ನೇಟದಲŃ ದಗŅಜಯದ ಸಚನಯರತĶತĶ.

ಅಪರಾಹĵವಗದ್ದರೂ ಆ ದಟıವದ ಕಡನಲŃ ತಂಪನಳಲ ಅĔತವಗತĶ. ಎಲŃಯದರೂ ಒಂದಂದಡ ಮತŁ ಬಸಲ


ಚಲŃದĸತ. ಸೇರಗರರೂ ಕೃಷĵಪĻನ ಮತĶಳದವರಲ್ಲರೂ ಮತಡದ ನಂತ ನೇಡದರ. ಹಗಲಮೇಲ ಬಂದಕ ಹತĶದ್ದ
ಪಟıಣĵ ಮಂದ, ನಯಯ ಬಳಯ ಹಣವನĺ ಬೈರ ಹಂದ, ಅವರ ಸತĶಲ ಸಣĵ ದಡij ನಯಗಳ ಚಲಸತವ ಮಂದ!
ಅದಂದ ಭವŀವದ ಶĿಶನ ಮರವಣಗಯಂತತĶ. ಅದೇ ಶೇಕ, ಅದೇ ಮೌನ, ಅದೇ ಗಭೇಯಥ! ಆದರ
ಮೃತŀಸಚಕವದ ಶೇಕವದŀಗಳರಲಲ್ಲ. ಅದನĺ ನೇಡ ಜಕಯ ಮನಸತ ಕಡ ವಕ್ಷಿಬĸವಗತĶ. ಅವನ ಕಂಡದ್ದ ತನĺ
ಜತಯವರ ಶĿಶನಯತŁ ಅದಕħಂತಲ ಹಚĬೇನ ಶೇಕಪಣಥವಗ ಭವŀತರವಗರಲಲ್ಲ.

ತಸ ಹತĶನಲŃ ಪಟıಣĵನ ಬೈರನ ನಯಗಳ ಹಳವನ ಮಧŀ ಕಣĿರಯದರ, ಬಣಗಳಂತ ಹರಬಂದ ನರಾರ
ಗಳಗಳ ಒಂದ ಹಸರಹಂಡ ಕಡನ ನೇರವತಯನĺ ĔಣಮತŁ ಗನಮಯವನĺಗ ಮಡ ಹದಹೇಯತ.

ಕೈಗ ಬಟı ಕಟıಕಂಡ ಕಳತದ್ದ ಸೇಮನ ಹಂಬಲಕಯಂದ ನೇಡತĶದ್ದನ. ಸತĶ ಹಂದಯ ಕಡಗ!
ಮಯಗತಥ ಗಂಗ
ಸಬĽಮĿ ಕನರಗ ಬಂದ ಹಸದರಲŃ. ಒಂದ ದನ ಕರಜಗಲಯಲŃ ಒಬĽ ಹಂಗಸ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ತಲ ಬಚತĶದĸದನĺ
ಕಂಡಳ. ಉಡಗಯಂದಲ ಮಖಲĔಣದಂದಲ ಆ ಹಂಗಸ ದಕ್ಷಿಣ ಕನĺಡ ಜಲŃಯವಳಂದ ಆಕಗ ಗತĶಯತ. ಅವಳ
ತರಬ ಹಕಕಂಡ ಹ ಮಡದದ್ದಳ. ಕವಯಲŃ ಬಂಡೇಲ. ಮಗನಲŃ ಮಗತ ಕೈಯಲŃ ಹಬಳ ಎಲŃ ಇದ್ದವ. ತನĺ
ಗಂಡನ ಪರಕೇಯಳಬĽಳಂದ ತಲ ಬಚಸಕಳńತĶದ್ದರ ಮಡij ಪŁಕೃತಯ ಅವಳಲŃ ಮತĶಮದಲ ಮತತಯಥ ಜನಸಲಲ್ಲ.
ಅದಕħ ಬದಲಗ ಕತಹಲವಂಟಯತ.

ಕಲದನಗಳಲŃ ಗಂಗ ಪರಚತಯದಳ. ಸಬĽಮĿನಗ ಗಂಗ ತನ ಕಂಡ ಇತರ ಸěೇಯರಗಂತಲ ಸŅಲĻ ಭನĺವಗ ತೇರದಳ.
ಅದಕħ ಕರಣವೇನಂಬದ ಆಕಗ ಹಳಯಲಲ್ಲ. ಗಂಗ ಗಂಡಸರಡನ ಸěೇಸಹಜವದ ಭೇರತŅ ಲಜĮಗಳನĺಳದ ಹಚĬ
ಸŅತಂತŁ‌್ಯದಂದ ವತಥಸವಳ. ಮತ ಕತಯಲŃಯೂ ಆಚರ ವೈಯರದಂದಲ ನಡಯವಳ. ಗಂಡಸರ ಕಡ
ಅವಳಡನ ಇತರ ಹಂಗಸರಡನ ನಡದಂತ ನಡದಕಳńದ ಹಚĬ ಸಲಗಯಂದಲ ನಣಲ್ಲದಯೂ ವŀವಹರಸವರ.
ಇದನĺಲ್ಲ ನೇಡ ಸಬĽಮĿನಗ ಗಂಗಯ ಪರವಗ ಪŁಶಂಸಯಂಟಗ ಅವಳಡನ ಇತರ ಯರಗ ಹೇಳದ ಸಖದಃಖಗಳನĺ
ಹೇಳವಳ. ಕಷı ಸಂಕಟಗಳಲŃ ಬದĸವದ ಕೇಳವಳ.

ಗಂಗಯ ಮನಸತ ಮತŁ ಬೇರಯಗತĶ. ಸಬĽಮĿನ ದಸಯಂದ ಅವಳಗ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಪŁಣಯವ ಬರಬರತĶ
ಇಳಮಖಳವಗ ಕಡಗ ತಪĻತಡಗತĶ. ಆದಕರಣ ಸಬĽಮĿನಡನ ಮೇಲಮೇಲ ಸಲಗ ಸĺೇಹಗಳಂದ ನಡಯತĶದ್ದರೂ
ಒಳಗಳಗ ಅವಳದ ಕದಯತಡಗತĶ. ಅದ ಅಲ್ಲದ ಸಬĽಮĿ ಎಷıೇ ಅಸಂಸ್ಕೃತಯಗದ್ದರೂ ಆಕಯಲŃದ್ದ ಗŁಮŀಸಹಜವದ
ಮಗĹತ ಪರಶದĹತಗಳನĺ ನೇಡ ಕರಬದಳ. ಕಟıವರಗ ನಟıಗರವವರನĺ ತಮĿಂತ ಮಡಕಳńವ ಚಪಲತಯಗತĶದ.
ಸಬĽಮĿ ಆ ವಚರದಲŃ ಎಷı ಮಖಥಳಗದ್ದಳಂದರ ಗಂಗಯ ದಷıಸಚನಗಳನĺ ತಳದಕಳńಲ ಕಡ
ಸಮಥಥಳಗರಲಲ್ಲ. ಅಂತ ಗಂಗ ತನಗ ಪರಸತĶ ದರತಗಲಲಗಲ ಮನಗ ಬಂದ ಸಬĽಮĿನಡನ ಮತಡವಳ,
ಸಬĽಮĿನ ಆಗಗ ಗಂಗಯ ಬಡರಕħ ಹೇಗ ಅವಳತĶ ತಂಬಲ ಹಕಕಳńವಳ. ಕಳń ಕಡಯವಳ. ಹೇಗ
ಅಸಂಸ್ಕೃತಯ ಕಸಂಸ್ಕೃತಯ ಬಲಗ ಮಲ್ಲಮಲ್ಲನ ತನಗರಯದಂತಯೇ ಬೇಳತĶತĶ.

ನಗಮĿನವರ ಕಲವ ಸರ ಎಚĬರಕ ಹೇಳದರೂ ಸಬĽಮĿ ಹಟıಕಚĬಗೇ ಹೇಳತĶರಂದ ಊಹಸ, ಅದನĺ ಲĔಕħ ತರಲಲ್ಲ.
ಅದ ಅಲ್ಲದ ಗಂಗ ರಚಯಗ ಮತಡತĶದĸದರಂದಲ ರಚಯದ ಮಧŀವನĺ ನೇಡತĶದĸದರಂದಲ ಆ
ಪŁಲೇಭನದಂದಲ ಸಬĽಮĿ ತಪĻಸಕಳńಲಗಲಲ್ಲ. ಗಂಗಯ ಬಡರಕħ ಹೇಗ ಮತಕತಯಡ ಬೇಜರ
ಪರಹರಸಕಂಡ ಬರವದರಲŃ ಆಕಯ ಗŁಮŀಬದĸಗ ಯವ ದೇಷವ ತೇರಲಲ್ಲ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಈ ವಷಯ
ಗತĶದರೂ ಗಂಗ ದಕ್ಷಿಣŀಕħಗ ಸಮĿನದ್ದರ. ಆದರೂ ಅವರ ಹೃದಯಂತರಾಳದಲŃ ಕಳವಳವಲ್ಲದರಲಲ್ಲ.

ಸಬĽಮĿ ಅನೇಕ ಸರ ಗಂಗಯ ಊರ ಮನ ನಂಟರಷıರಗಳನĺ ಕರತ ಪŁಶĺಮಡದ್ದಳ. ಆದರ ಮದವ ವಚರ


ಬಂದಗಲಲ್ಲ ಗಟıನĺ ಮರಮಡ ತನĺ ಗಂಡನ ಊರನಲŃದĸರ ಎಂದ ಹೇಳತĶದ್ದಳ. ಸಬĽಮĿನ ಸķಲಮತಗ ಸĔĿ
ಪŁಶĺಗಳನĺ ಕೇಳ ಗಟıನĺ ಬಯಲಗಳಯವ ಶಕĶಯೂ ಇರಲಲ್ಲ.

ಆ ದನ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ನಗಮĿ ಪಟıಮĿ ಎಲ್ಲರೂ ಮತಳńಗ ಹೇಗದĸದರಂಲ ಪಟıಣĵ ಮದಲದವರ ನಟ


ಸಗಸಲ ಮನಗಲಸದವರಲ್ಲದ ಕನರನಲŃ ಯರೂ ಇರಲಲ್ಲ. ವರಾಮವಗದ್ದ ಗಂಗ ಮಧŀಹĺ ಬಂದಳ. ಸಬĽಮĿಗ
ಪರಮನಂದವಯತ. ತನ ಕದĸ ತಯರಮಡದ್ದ ಹಂಡವನĺ ಸŅರಲ ಮೇನನĺ ಕಟı ಗಂಗಗ ಅತಥ ಸತħರ
ಮಡದಳ.ಇಬĽರೂ ಹತĶಲಕಡಯ ಬಗಲಲŃ ಚಕħಂದದಂದ ಮತಡತĶ, ಎಲಯಡಕಯ ಬಟıಯನĺ ನಡವ
ಇಟıಕಂಡ ತಂಬಲವನĺ ಸವಯತĶ ಕಳತರ.

ಮಡನ ನಳಲ ಪವಥದ ಕಡಗ ಓರಯಗ ಅಂಗಳದಲŃ ಬದĸತĶ. ಅಂಗಳದ ಒಂದ ಮಲಯಲŃ ಬಸಲ ಬದĸಡ. ಗರಸಯಲŃ
ಮಜĮಗ ಮಣಸನಕಯ ಹರಡತĶ. ಮಖ ಬಯ ತಳದ ತಳದ ನೇರ ದಪĻಗಟı ಕಪĻಕಸರಾಗದ್ದ ಮತĶಂದ
ಮಲಯಲŃ ಹೇಂಟಯಂದ ತನĺ ಹತĶಪĻತĶ ಹಮರಗಳಡನ ಕದರ ಕದರ ಹಳಹಪĻಟಗಳನĺ ಹಡಕತĶತĶ. ಮಗĸ
ಕೇಮಲ ಶಭŁ ಸಜೇವ ಕಟĿಲಗಳಂತ ಆಗತನ ಹಟı ಬಂದದ್ದ ನಣĵನ ತಪĻಳದಂದ ಸಮನೇಹರವಗದ್ದ ಆ ಹಮರಗಳ
ಚೇ ಪೇ ಚೇ ಪೇ ದನಗೈಯತĶ ತಯಯ ಸತĶಲ ಏನೇ ಮಹಕಯಥದಲŃ ತಡಗರವಂತ ತರಗತĶದĸವ. ನಸಕಂಬಣĵದ
ಮವತĶ ನಲŅತĶ ಮರಕಗಳ ಕಗĩಸರನಲŃ ಅದĸಯದĸ ಅಸಹŀವಗದĸವ.

ಸಬĽಮĿ ಗಂಗಯರ ಅನೇಕ ವಚರಗಳನĺ ಕರತ ಮತನಡದರ. ಗಂಗ ಹಂದನ ದನ ನಡದ ಕಥಯ ಪವೇಥತĶರಗಳನĺ
ಕೇಳ ತಳದಳ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ನಗಮĿ ಮದಲದವರ ಮತĶಳńಗ ಹೇದದಕħ ಕರಣ ಗತĶದ್ದರೂ ಮತĶ ಮತĶ ಕೇಳ
ಸಬĽಮĿನ ಮನಸತನĺ ಕರಳಸದಳ.

“ಎಷıದರೂ ಮರನ ಹಂಡĶ! ಅದಕħೇ ಸಕħಪಟı ಹಡೇತರ.”

“ಅವರ ಕೈ ಕಸದಬೇಳಕ. ಎಲ್ಲ ಆ ನಗ ಇದĸಳಲŃ. ಆ ಹಳಮಂಡ, ಅವಳ ದಸಯಂದ ” ಎಂದ ನಗಮĿನವರನĺ


ಬೈದಳ.

“ನಮĿ ಗಂಡಗ ಹೇಳ. ಅವರನĺ ಬೇರ ಹಕ ಅಂತ.”

“ಹೇಳĸೇ ಅವಳದŁ ನನ ಈ ಮನೇಲ ಇರಾದಲ್ಲ ಅಂತ.”

“ಏನ ಹೇಳದರ ಅದಕħ?”

“ಹವಯŀ ರಜಕħ ಬಲಥ ನೇಡನ ಅಂತ ಹೇಳĶದರ.”

“ಹವೇಗೌಡŁ ಬಹಳ ಒಳńೇರ ಕಣŁೇ. ನೇವ ಅವರನĺ ನೇಡಲಲ್ಲ ಅಂತ ಕಣĶದ?”

“ನೇಡದĸ.ನನĺ. ಮದಲ ಕೇಳĸಗ ಅವರಗೇ ಕೇಳದĸ ಅಂತ ಮಡದĸ.”

“ಅಯŀೇ! ಆ ಪಣŀ ನಮಗಲŃ ಬಂತ?” ಗಂಗ ವŀಂಗŀವಗ ಸಬĽಮĿನ ಕಡ ನೇಡದಳ. ಆದರ ಸಬĽಮĿ ಇಂಗತವನĺ
ತೃಣಮತŁವದರೂ ಗŁಹಸಲರದ, ಅಂಗಳದಲŃದ್ದ ಹಮರಗಳ ಕಡ ನೇಡತĶದ್ದಳ. ಗಂಗ ಅದವರಗ ಹೇಳದ ಗಟıಗಟıದ್ದ
ತನĺ ಜೇವನಕಥಯಂದ ಸಬĽಮĿನ ಮಡijತನವನĺ ಭೇದಸಬೇಕಂದ ಹವಣಸದಳ.

“ಅವರನĺೇ ಮದವಯಗĶೇನ ಅಂತ ಮಡದŁೇನ ನೇವ?” ಆ ಪŁಶĺ ಕಹಕಗಭಥತವಗತĶ.

“ಹೌದ. ಆದŁ ಅವರ ಮದವೇನೇ ಆಗೇದಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳĶದŁಂತ”

“ಗಂಡಸŁೇಲŃ ಹಂಗೇನ ಮದಲ. ಆಮೇಲ” ಗಂಗ ಏನನĺೇ ಅಶŃೇಲವಗ ಪಸಮತನಲŃ ಹೇಳದಳ. ಸಬĽಮĿ ನಚಕಂಡ
ನಕħಳ. ಗಂಗಯೂ ನಕħಳ.

“ಈ ಗಂಡಸರನĺ ನ ಚನĺಗ ಬಲŃ. ನನ ನಮĿ ಹಗ ಒಬĽರನĺ ನಚĬ ಮತĶಬĽರ ಕೈ ಸೇದಥ”

“ಹಂಗಂದŁ?”

ಸಬĽಮĿ ಪŁಶĺಮಡಲ ಗಂಗ ಖಿನĺವದನಯಗ ದಃಖ ಧŅನಯಂದ “ಅಯŀೇ ನನĺ ಕತ ಕೇಳದರ ನೇವೇನಂತೇರೇ” ಎಂದ
ನಡಸಯĸಳ. ಸಬĽಮĿ ಏನ ಮತಡಲಲ್ಲ. ಗಂಗ ತನĺ ಕಥಯನĺ ಸŅರಸŀವಗ ಹೇಳದಳ. ನಡನಡವ ಕಂಬನಗರದಳ.
ಸಬĽಮĿನಂತ ಆ ಸಹಸಗತĶಯ ಜೇವನ ಚರತŁಯನĺ ತಟದರದ ಮತಡದ ಅಲಗಡದ ಆಲಸದಳ.

ಗಂಗ ತಂದತಯಗಳ ಬಡವರ. ಅವರವರ ಕಲ ಕಲಸ ಮಡ ಗಡಸಲನಲŃ ಗಂಜಯಂಡ ಬಳತĶದ್ದರ. ಗಂಗ


ಹಡಗಯಗದĸಗ ತಮĿರನಲŃ ತಮĿಂತಯ ಬಡವನಗದ್ದ ಕೃಷĵಯŀಶಟı ಎಂಬ ಯವಕನಡನ ಕಳತನ ಬಳಸದಳ.
ಕಳತನವ ಕŁಮೇಣ ಅನರಾಗವಗ, ಕಡಗ ಪŁಣಯವಯತ. ಕೃಷĵಯŀಸಟıಯೂ ಗಂಗಯೂ ಕಲಸ ಕಯಥಗಳಲ್ಲ ಒಟıಗ
ನಲಯತಡಗದರ. ಮಂದ ಅವರಬĽರೂ ತಮĿ ಜೇವನ ಸತŁಗಳನĺ ಹಸದ ಒಟıಗ ಸಂಸರ ನಡಸಬೇಕಂದ ಮತಡ
ಕಂಡರ, ಅದೇ ಊರನಲŃ ತಮĿಯŀಸಟıರಂಬ ಸಹಕರರದ್ದರ. ತಮĿಯŀಸಟıರಗ ನಲħೈದ ಮದವಗಳಗದ್ದರೂ, ವಯಸತ
ಅರವತĶಕħ ಮೇರದ್ದರೂ ಮತĶಂದ ಮದವಯಗಬೇಕಂಬ ಚಪಲ ಹಟı ಗಂಗಯ ತಂದತಯಗಳನĺ ಹಣĵ ಕಡವಂತ
ಕೇಳದರ. ಅವರ ಬಡವರಾಗದĸದರಂದಲ, ಧನಕರ ಬಂಧವŀದಂದ ತಮĿ ದರದŁ‌್ಯ ಪರಹರವಗತĶದ ಎಂಬ
ಆಕಂಕ್ಷಿಯಂದಲ, ದಡij ಮನಷŀನ ಹಣĵ ಕೇಳದರ ಕಡವದಲ್ಲ ಎನĺವದ ಹೇಗ ಎಂಬ ದಕ್ಷಿಣŀದಂದಲ ಒಪĻದರ.
ಪŁಣಯಗಳಗ ಈ ಸದĸ ತಳದ ಕಡಲ ಆ ಊರನಂದ ಜತಗಡ ಓಡಹೇಗಬೇಕಂದ ನಧಥರಸದರ. ಆದರ ಆ ಪŁಯತĺ
ಸಗಲಲ್ಲ. ಗಂಗ ತನĺ ಇಷıಕħ ವರೇಧವಗ ಮದಕರಾದ ತಮĿಯŀಸಟıರ ಪತĺಯಗ ಬೇಕಯತ. ಆದರೂ ಆಕಯ
ಪŁೇಮವಲ್ಲ ಕೃಷĵಯŀಸಟıಯ ಮೇಲತĶ. ಕೃಷĵಯŀಸಟıಯೂ ಸಮಯ ದರತಗಲಲ್ಲ ತಮĿಯŀಸಟıರ ಮನಗ ಬಂದ ಗಂಗಯನĺ
ಮತಡಸಕಂಡ ಹೇಗತĶದ್ದನ. ತಮĿಯŀ ಸಟıರಗ ಅದ ಸರಬೇಳದ ತನĺ ಮನಗ ಬರಕಡದಂದ ಕೃಷĵಯŀಸಟıರಗ ಆಜİ
ಮಡದರ. ಆಮೇಲ ಅವನ ಕದĸ ಬರತಡಗದನ. ತಮĿಯŀಸಟıರಗ ಅದ ಗತĶಗ ಅವನನĺ ಗಂಡನಂದ
ಹಡಯತĶೇನಂದ ಹರಸದರ. ಒಂದ ದನ ರಾತŁ ಎಂಟ ಗಂಟಗ ತಮĿಯŀಸಟıರ ಬೇರಯೂರಗ ಹೇಗದĸರಂದ ತಳದ
ಕೃಷĵಯŀಸಟı ಗಂಗಯ ಬಳಗ ಬಂದನ. ಆದರ ತಮĿಯŀಸಟıರ ನಜವಗಯೂ ಹರಗ ಹೇಗರಲಲ್ಲ. ಬೇಕಂದೇ ಆ ಸದĸಯನĺ
ಹಟıಸ ಮನಯಲŃ ಅಡಗ ಹಂಚಹಕತĶದ್ದರ. ಕೃಷĵಯŀಸಟıಯೂ ಗಂಗಯೂ ಒಂದ ಕೇಣಯಲŃದĸಗ ಬರಮಡದ
ಬಂದಕನĺ ಕೈಲ ಹಡದಕಂಡ ಬಂದ ಬಗಲ ತಟıದರ. ಗಂಗ ಬಗಲತಟıದವರ ತನĺ ಗಂಡನಂದರಯದ, ಪŁಯನನĺ
ಬಗಲ ಸಂದಯಲŃ ಅಡಗಸಟı, ಬಗಲ ತರದಳ. ಮತತಯಥದಂದ ಕೇಪೇದĸೇಪತನದ ವೃದĹ ಪತಯ ಪŁಲಯಮತಥ
ಎದರಗ ನಂತತĶ.

“ಹŀ! ಹŀ! ಹŀ!” ಎಂದ ಕಗತĶ ಸಬĽಮĿ ಎದĸ ಅಂಗಳದ ಕಡಗ ನಗĩದಳ.

ಇವರ ಮತಡತĶ ಕಳತದĸಗ ಗರಡನಂಡ ಮೇಲ ಆಕಶದಲŃ ಹರಾಡ ಅಂಗಳದ ಕಸರನಲŃ ಹೇಂಟಯಡನ
ಮೇಯತĶದ್ದ ಹಮರಗಳಗಗ ಹಂಚ ಹಕತĶತĶ. ರಚರಚಯದ ಕŁಮಭೇಜನದಲŃ ಆಸಕĶವಗದ್ದ ಕಕħಟ ಎರಗತ.
ಮರಗಳ ಚİೇಯೇ ಪİೇಯೇ ಎಂದ ಆತಥನದ ಮಡತĶ ಚಲŃಪಲŃಯದವ. ಕಲವ ಕಲŃಕಟıಣಯ ಬರಕಗಳಲŃ
ಹದಗದವ. ಮತĶ ಕಲವ ಗಬರಯಂದ ಕಂಗಟı ಅತĶತĶ ತಮĿ ಪಟı ಕಲ ಮತĶ ರಕħಗಳ ಶಕĶಯನĺಲ್ಲ ವಚĬಮಡ
ಧವಸತಡಗದವ. ಹೇಂಟ ಗರಡನ ಹತĶರ ಬರಲ ಎಚĬತĶ ಅದನĺ ಅಟıಸಕಂಡ ಹೇಯತ. ಆದರೂ ಗರಡನ ಒಂದ
ಮರಗ ಎರಗತ. ಆಯಸತ ಗಟıಯಗದĸದರಂದಲೇ. ಹೇಂಟಯ ಸಹಸದಂದಲೇ ಗರಡನ ಗರ ತಪĻದದರಂದಲ,
ಅಥವ ಅದರ ಸŅಂತ ಚಟವಟಕಯಂದಲೇ ಆ ಮರ ತಪĻಸಕಂಡತ. ಗರಡನ ಮತĶಂದ ಸರ ಮೇಲಕħ ಚಮĿ ತೇಲ.
ಹೇಂಟ ಒದಯತĶದ್ದರೂ ಸಬĽಮĿ” ಹŀ! ಹŀ! ಹŀ! ” ಎಂದ ಕಗ ಬರತĶದ್ದರೂ ಲಕħಸದ, ಇನĺಂದ ಮರಗ ಎರಗ ಮೇಲ
ಹರತ. ಅದರ ಉಗŁನಖಪಂಜರದಲŃ ಸರ ಸಕħದ್ದ ಕೇಳಮರಯ ಶಶಪŁಲಪ ಬರಬರತĶ ಗಗನದಲŃ ಕವಮರಯಯತ.
ಕಂಕಮಂಕತ ಶರೇರಯೂ ಧವಳಂಕತ ವĔನ ಆಗದ್ದ ಆ ಕೃಷĵವಹನನ ಸŅಗಥದ ಅಸೇಮತಯಂದ ಮಂಚ ಬಂದ
ಕನರನ ಹತĶಲಕಡಯ ಅಂಗಳದಡ ಕಸರನಲŃ ವಹರಸತĶದ್ದ ಕೇಳಯ ಹಮರಯನĺ ಅದರ ಪವಥಜನĿದ
ಸಕೃತಫಲದಂದಲೇ ಎಂಬಂತ ವೈಕಂಠಕħ ಎತĶಕಂಡ ಹೇಗತĶರವದನĺ ಗಂಗ ಸಬĽಮĿರಬĽರೂ ನಸತಹಯರಾಗ ಕಣĵರ
ನೇಡತĶ ನಂತರ. ಹಂದ ಅನೇಕಸರ ಗರಡನಗ ಕೈಮಗದದ್ದ ಸಬĽಮĿ ಹಮರಯ ಕರಣಕರವದ ಆತಥಧŅನಯನĺ
ಕೇಳ. ಕೇಪ ಕನಕರ ಹಟıಯರಗಳಂದ ” ನನĺ ಕಲ ನಶನಗ!” ಎಂದ ವಷĵವಹನನನĺ ಶಪಸದಳ. ಆಮೇಲ ಹೇಂಟಯ
ಕಡಗ ತರಗ” ಈ ಹಡಬೇ ಹದರಗತĶ ಮರ ಕಟıಕಂಡ ಬಂದ ಬಯಲನಲŃೇ ಸಯĶದೇ!” ಎಂದ ಭತತಥನ ಮಡದಳ.
ಅಡಗದ್ದ ಮರಗಳಲ್ಲ ಹರಗ ಬಂದವ. ಹೇಂಟ ಮತĶ ಮದಲನಂತ ಅವಗಳಡನ ಕಸರ ಕದರಲ ಪŁರಂಭಸತ.

ತನĺ ಸಂಸರಕħದ ನಷıವಗಲ, ತನ ಅನೇಕ ದವಸಗಳಂದ ಮಟıಗಳ ಮೇಲ ಬೇಸರವಲ್ಲದ ಕವ ಕತ ಹರಡಸದ ತನĺ
ಮದĸ ಹಮರಯಂದಕħ ಒದಗದ ಅಕಲ ಮೃತŀವಗಲ, ಗರಡನ ಆ ಮರಯನĺ ಕಕħನಂದ ಕತĶ ಕತĶ. ತನĺವಗ
ಅದಕħಗವ ನೇವನ ಕಲĻನಯಗಲ ಕಕħಟ ಮತಯ ಮನಸತನĺ ವಕ್ಷಿಬĸ ಮಡದಂತ ತೇರಲಲ್ಲ. ಕಸರನĺ ಕದರ ಕದರ
ಉಳದ ಮರಗಳ ಲಲನ ಪಲನಗಳಲŃ ತನĿಯವಗತĶ.

ಸಬĽಮĿ ಗಂಗಯರಬĽರೂ ಹಕಕಂಡದ್ದ ತಂಬಲರಸವನĺ ಅಂಗಳವ ಕಂಪಗವಂತ ಉಗಳ, ಹಂದಕħ ಬಂದ ಕಳತ.
ತಂಡಗಡದದ್ದ ಕಥಯನĺ ಮತĶ ಪŁರಂಭಸದರ.
ಗಂಗ ಬಗಲ ತರದ ಕಡಲ ತಮĿಯŀಸಟıರ ಒಳನಗĩ ಬಗಲ ಹಕದರ. ಬಗಲ ತರದಗ ಮತŁ ಮರಯಗದ್ದ ಜಗ
ಬಯಲಗ, ಅವತಕಂಡದ್ದ ಕೃಷĵಯŀಸಟı ಪŁದಶಥತ ವಗŁಹದಂತ ಕಣಸಕಂಡನ. ತಮĿಯŀಸಟıರ ರೇಷ ಮತನ
ಮೇರಯನĺ ಮೇರತĶ. ಕೈಯಲŃದ್ದ ಕೇವಯನĺ ನಗಹ, ಬಯಣಗ ನಡಗತĶ ನಂತದ್ದ ಕೃಷĵಯŀಸಟıಯ ಎದಗ ಚಚದರ.
ಗಂಗ ” ದಮĿಯŀ ಬಡ” ಎಂದ ಕೈಹಡದ ಕಗ ಕಂಡಳ. ಕೃಷĵಯŀಸಟıಯೂ ಕೈಮಗದಕಂಡ ಪŁಣಭಕ್ಷಿ ಬೇಡದನ.
ಆದರೂ ಗಂಡ ಹರತ.

ಕೃಷĵಯŀಸಟıಯನĺ ಖೂನ ಮಡದದಕħಗ ತಮĿಯŀಸಟıರಗ ಆಮರಣಂತ ಶಕ್ಷಿಯಯತ. ಗಂಗಯನĺ ವŀಭಚರಣಯಂದ


ಮನಯಂದ ಹರಗ ತಳńದರ. ಅವಳ ಒಂದರಡ ವಷಥಗಳವರಗ ದಃಖದಂದದĸ ಕಡಗ ಸೇರಗರ ರಂಗಪĻನಪಡನ ಗಟıದ
ಮೇಲಕħ ಬಂದಳ.

ಗಂಗ ತನĺ ವೈಧವŀದ ಕಷıಗಳನĺ ಆಮೇಲ ತನಗದ ಸಖವನĺ ತನĺ ನಡತಯ ಸಮಥಥನಯನĺ ವವರವಗ, ಸಬĽಮĿನ
ಸಹನಭೂತಯನĺ ಸರಗಳńವಂತ ಮಡದಳ. ಸಬĽಮĿನ ಅವಳ ಹೇಳದದನĺಲ್ಲ ಚಚ ತಪĻದ ಒಪĻದಳ.
ಅವಳಲŃದ್ದ ಗŁಮŀ ಮಗĸತಗ ಗಂಗ ತನĺ ವದಗĹರಯ ವಷದ ಹನಯನĺ ಮಲ್ಲನ ಹಪĻ ಹಕತĶದ್ದಳ.

ಗಂಗಯ ಕಥಯನĺ ಕೇಳದ ಸಬĽಮĿನ ಚತĶದಲŃ ಅದವರಗ ಸಪĶವಗದ್ದ ಕಲವ ವಷಯಗಳ ಎಚĬತĶವ. ತನ ಕಡ
ಹವಯŀಗೌಡರನĺ ಪŁೇತಸತĶದĸ ಆದರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮದವಯದರ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಇಬĽರ ಹಂಡರ ಆಗ
ಹೇಗದĸರ. ತನ ಮರನಯ ಹಂಡತ. ಮದವಯಗವಗ ತನĺ ಇಚĭಯನĺ ಯರೂ ವಚರಸಲಲ್ಲ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರೂ
ಕಡ ತನĺನĺ ಹಸದರಲŃ ಮದಮದಲ ಅಕħರಯಂದ ಕಣತĶದ್ದಂತ ಈಚೇಚಗ ಕಣತĶಲ್ಲ. ಅದಕħ ಬದಲಗ ಹಡಯಲ
ತಡಗದ್ದರ. ತವಬĽರ ಇರವಗ ಇರಳನಲŃ ಮತĶಟı ಆಲಂಗಸದರೂ ಅದ ಅವರ ಸಖದ ಸŅಥಥತಗಗಯೇ ಹರತ
ತನĺ ಮೇಲಣ ಪŁೇತಯಂದಲ್ಲ. ಆಲೇಚನಗಳ ಮೇಲ ಹೇಳರವಂತ ಸĻಷıರೇತಯಲ್ಲಲ್ಲ ಅವಳ ಮನಸತಗ ಬಂದದ. ಅಷı
ಸĻಷıವಗ ಆಲೇಚನ ಮಡಲ ಆಕಗ ಧೈಯಥವ ಇರಲಲ್ಲ. ಚತಯಥವ ಇರಲಲ್ಲ. ಯರಾದರೂ” ನೇನ ಹೇಗ
ಆಲೇಚಸತĶದĸೇಯ” ಎಂದ ಹೇಳದ್ದರ ಅವರನĺ ಸಳńಗರರಂದ ಬೈದಬಡತĶದ್ದಳ. ಹವ ಹಸದಗ ಹಕದ
ಮಟıಗಳನĺ ಒಡದರ ಅದರಲŃ ಮರ ಇರತĶದಯೇ? ಕಂಪ ಬಳಪನ ಲೇಳ ಇರತĶದ. ಆ ಮಟıಗಳ ಎಷı ಮಗĹ
ಮನೇಹರವಗ ಕಣತĶವ! ಮಂದ ಅವಗಳಂದಲ ಘೇರ ವಷಸಪಥಗಳ ಹಟıತĶವ ಎಂದ ಹೇಳದರ ತಳಯದವರ
ಖಂಡತವಗ ನಂಬಲರರ. ಆದರೂ ಕಲನಂತರದಲŃ. ಸರಯದ ಸನĺವೇಶ ಒದಗ ಬಂದಗ, ಆ ಮಟıಗಳಂದಲ ಹವ
ಹರಡತĶವ. ಹಗಯ ಸಬĽಮĿನ ಆಲೇಚನಗಳ ಅಂಡವಸķಯಲŃದĸವ.

ಮನಸತ ಇಂತದ್ದರೂ ಬಯ ಬೇರ ಮತಡತĶತĶ. ನಟ ತರಲ ಹೇದವರ ಏಕ ಇನĺ ಊಟಕħ ಬರಲಲ್ಲ? ಇಷı
ಹತĶದರೂ ಒಂದ ಸರಯದರೂ ನಟ ತರಲಲ್ಲವೇಕ? ಮಜĮಗ ಮಣಸನಕಯಗ ಹಳಮಜĮಗ ಸಲಲಲ್ಲ. ಇತŀದಯಗ.

ಅಷıರಲŃ ಅಡಗ ಮನಯಲŃ ದಡದಡದಢಾರ್ ಎಂದ ಸದĸಗ ಯರೇ ಧೇಪನ ಬದ್ದಂತಯತ. ಸಬĽಮĿ ಗಂಗ ಇಬĽರೂ
ಒಳಗ ಓಡದರ. ಉರಳಬದ್ದ ಮಣಗಳ ರಾಶಯ ಪಕħದಲŃ ಮಲ್ಲಗ ಏಳತĶದ್ದವನ ಅವರನĺ ಕಂಡಡನಯ ಅಳತಡಗದನ.

ಆ ದನ ಬಳಗĩ ವಸ ಮತĶಳńಗ ಹೇಗವಗ ಹಂದನದನ ಕೇಳ ಕಣĵ ಕಕħದ್ದ ನಯಮರಯನĺ ಜಗರೂಕತಯಂದ


ನೇಡಕಳńವಂತ ಪಟıನಗ ಅಪĻಣ ಮಡದ್ದನ. ಅದರ ಆರೈಕಗಗ ಸಬĽಮĿನನĺ ಹಲ ಕೇಳದರ ಕಡವದಲ್ಲ ಎಂದದ್ದಳ.
ಪಟıನ ಸಮಯವನĺೇ ಹಂಚಹಕ ಕದ ಅಡಗಮನಯಲŃ ಯರೂ ಇಲ್ಲದರವಗ ಅಲŃಗ ಹೇಗ, ಒಲಯ ಪಕħದಲŃದ್ದ
ಹಲನ ಗಡಗಯಂದ ಹಲ ಕಳಲ ಪŁಯತĺಸದನ. ಲೇಟಗಳನĺಲ್ಲ ನಗಂದಗಯ ಮೇಲ ಅವನಗ ನಲಕದಂತ ಇಟıದ್ದರಂದ,
ಊಟಕħ ಕರವ ಮಣಯನĺ ಒಂದರಮೇಲಂದ ಹೇರ, ಆ ರಾಶಯ ಮೇಲ ಹತĶದನ. ಗಬರಯಲŃ ಕಲವ ಸಣĵ ಮಣಗಳನĺ
ತಳಕħ ಹಕ ಮೇಲ ದಡij ಮಣಗಳನĺ ಹೇರದ್ದರಂದ ಪಟıನ ಹತĶದಡನ ಮಣಯ ರಾಶ ಜರದದರಂದ ಅವನಗ
ನೇವಯತ. ಹಚĬಗ ಭಯದಂದಲ ಕರಣ ಸಹನಭೂತಗಳನĺ ಸಂಪದಸವ ಸಲವಗಯೂ ಅಳತಡಗದನ.

ಅಷı ಹತĶಗ ಪಟıಣĵನ ಬೈರನ ಕೈಲ ಟೈಗರನĺ ಹರಸ ಕಂಡ ಬಂದದ್ದರಂದ ಪಟıನ ಗದĸ ತನĺದ ಬಚಯಸಕಂಡನ.

ಪಟıಣĵನ ಬೈರನಗ ಊಟಮಡಕಂಡ ಬರವಂತ ಹೇಳ ಕಳಹಸ, ತನ ಊಟಮಡಲಪĻದ, ಒಂದ ಜಯಕಯ


ಪಟıಗಯಂದ ಬಟıಗಳನĺ ತಗದ ತಗದ ತಡಗದನ. ಆ ಪಟıಗ ಅವನ ಸವಥಸŅವಗತĶ. ಅದರಲŃ ಕೇವಯ ಸಮನನಂದ
ಹಡದ ಉಡಗ ತಡಗಗಳವರಗ ದಸĶನಗತĶ. ಅವನ ಬಳ ಉತĶಮ ವಸನಗಳೇನ ಇರಲಲ್ಲ. ಮದವಮನಗಳಗ
ಕಪĻತೇಥಥಹಳńಗಳಗ ಹೇಗವಗ ಉಡತĶದ್ದ ಒಂದ ಸಧರಣವದ ಪಂಚಯೇ ಆ ಪಟıಗಯಲŃ ಅವನ ವಶದಲŃದ್ದ ”
ಚಡಮಣ!” ಆ ವಸěಚಡಮಣಯನĺ ಹರಗಟı ಉಳದ ಸಮನಗಳನĺಲ್ಲ ಮತĶ ಪಟıಗಗ ತರಕ, ಬೇಗ ಹಕದನ.
ಮತĶ ಪಂಚಯನĺ ಕೈಲ ತಗದಕಂಡ ಬಚĬ ನೇಡದನ. ಟೈಗರನ ಯೇಗŀತಗ ಅದ ಅಲĻವದದಂದ ಅವನ ಮನಸತಗ
ನೇವಯತ. ಆದರ ಅದಕħಂತಲ ಉತĶಮವದದ ಅವನಲŃರಲಲ್ಲ.

ಬೈರನ ಉಂಡಕಂಡ ಬಂದಮೇಲ ಟೈಗರನ ಶವದಡನ ಹರ, ಗದ್ದಲ, ಪಂಚಗಳನĺ ತಗದಕಮಡ ಇಬĽರೂ ಗಡijವೇರ
ಕನಬೈಲನ ಕಡಗ ಹೇರಟರ. ಹತĶಮರ ಹೇದಮೇಲ ಪಟıಣĵ ಹಂಬಲಸತĶದ್ದ ನಯಗಳನĺ ಗದರಸ ಅಟı, ಒಡಯನ
ಇಂಗತವನĺ ತಳದ ಖಿನĺತಯಂದ ಹಂತರಗ ಮನಗ ಹೇದವ. ಮರದ ನಳಲ ಪವಥದಕħನ ಕಡಗ ನೇಳವಗ ಬೇಗಬೇಗನ
ಹರಯತĶತĶ. ಹತĶ ಅಪರಾಹĵದಂದ ಸಂಧŀಗಳಯತĶತĶ.

“ಕನಬೈಲ”ನಲŃ ಒಂದ ಉನĺತ ಪŁಶಸĶವದ ಸķಳದಲŃ ಕಣ ತೇಡ, ತನ ತಂದದ್ದ ಪಂಚಯಂದ ಟೈಗರನ ಹಣವನĺ
ಪŁೇತಪವಥಕವಗ ಕಂಬನಗರಯತĶ ಸತĶ, ಕಣಯಳಗ ಮೃದವಗ ಮಲಗಸ, ಪಟıಣĵನೇ ಮಣĵ ಮಚĬದನ, ಆಮೇಲ
ಬೈರ ಕಲವ ಮಳńಗಡಗಳನĺ ಕಡದ ತಂದ ಆ ಸķಳದ ಮೇಲ ಹಕ, ಕಡಪŁಣಗಳ ಅದನĺ ಕೇಳದಂತ ಕಲŃ ಹೇರದನ.

ಪಟıಣĵ ಪಕħದಲŃದ್ದ ಒಂದ ಬಂಡಯ ಮೇಲ ಕಳತ. ತನ ಹಂದನಂದ ಬರತĶೇನ ಎಂದ ಹೇಳ, ಬೈರನನĺ ಹರ ಗದ್ದಲಗಳ
ಸಮೇತ ಮನಗ ಕಳಹಸದನ. ಬೈರನಗ ಪಟıಣĵನ ನಡತ ವಚತŁವಗ ತೇರತ. ನಯಯಂದ ಸತĶದಕħ ಟೈಗರಗ ಸತĶದಕħ
ಮನಷŀರ ಅಷı ವŀಸನಪಡತĶರಂದ ಅವನ ಊಹಸರಲ‌ಲ್ಲ. ಪಟıಣĵ ಪಂಚಯನĺ ಟೈಗರಗ ಸತĶ ಮಣĵ ಮಚĬತĶದĸಗ
ಬೈರ ಮನಸತನಲŃಯ ” ನನಗದŁ ಕಟıದ್ದರ ಆ ಪಂಚಯನĺ! ಸಮĿನ ಮಣĵ ಮಡತĶದĸರಲŃ” ಎಂದ ಕಂಡದ್ದನ.

ಟೈಗರ ಹವಯŀನ ಬಂಗಳರನಂದ ಇಪĻತęದ ರೂಪಯ ಕಟı ತಂದದ್ದ ನಯ. ಮದಮದಲ ಅದಕħ ಕಡ. ಬೇಟ,
ಬಂದಕನ ಸದĸ, ಎಂದರ ಭಯವಗತĶತĶ. ಎಷıೇ ಸರ ಪಟıಣĵನೇ ಅದಲŃ ಸರಪಣ ಹಕ ಕಡಗ ಬೇಟಯಡಲ
ಎಳದಯĸದ್ದನ. ಆದರೂ ಒಂದರಡ ಈಡ ಕೇಳದ ಕಡಲ ಹೇಳದ ಕೇಳದ ಮನಯ ಕಡಗ ಕಲಗ ಬದĸ ಹೇಳತĶತĶ. ಕŁಮೇಣ
ಟೈಗರ ಸಗಸದ ಬೇಟನಯಯಯತ. ಕಡಕಡಗ ಇತರ ನಯಗಳಗ ಗರವ ಮಗಥದಶಥಯೂ ಆಯತ. ಟೈಗರ
ಹಂದ ತಡಯತಂದರ ಷಕರಯಯತಂದೇ ಗತĶ. ಇತರ ನಯಗಳ ಕಗಗ ಲĔ ಕಡದದ್ದವರ ಟೈಗರನ ಕಗಗ
ಚರಕಗತĶದ್ದರ. ಎಲ್ಲರ ಬಯಯಲŃಯೂ ಟೈಗರನ ಕೇತಥ. ವಸವಗಂತ ಟೈಗರಂದರ ಹಮĿ. ಅದಕħ ಎಲŃ
ನಯಗಳಗಂತಲ ಹಚĬ ಪಲ ಸಕħತĶತĶ. ಹವಯŀ ರಜಕħ ಬಂದಗ ಟೈಗರ ಯವಗಲ ಅವನ ಪಕħದಲŃಯೇ
ಇರತĶತ್ಉತ. ವಸವಂತ ಸಬನ ಹಚĬ ಅದರ ಮೈಯನĺ ತಳದ ತಳದ ಅದರ ಕದಲ ರೇಷĿಯಗತĶ. ಅವನ
ಅದರ ಮಂಗಲಗಳನĺ ಹಡದತĶ ತನಗಂತಲ ಎತĶರವಗದ್ದ ನಯಯನĺ ನೇಡ ಆಶĬಯಥಪಡತĶದ್ದನ. ತನಗ
ತಂದಕಟıದ್ದ ಒಂದ ಬಲıನĺೇ ಕತĶರಸ ಅದರ ಕರಳಗ ಪಟıಹಕ, ಅಪĻಯŀನಂದ ಪಟıತಂದದ್ದನ. ಟೈಗರ ಮನಗ ಬಂದಮೇಲ
ಪಟıಣĵನ ಬೇಟ ಇಮĿಡಯಗತĶ. ಮನಯಲŃ ಕರ ಕಡದಡಲ ಹೇಳಯೇ ಅದರಡನ ಕಡಗ ಹೇಗತĶದ್ದನ. ಪಟıಣĵ
ಇಂತಹ ನರಾರ ಸಂಗತಗಳನĺ ನನದ ಚಂತಸತĶ ಬಂಡಯ ಮೇಲ ಕಳತದ್ದನ.

ಸಯಥನ ಒಯŀೇಯŀನ ಧೇರತರಂಗತ ಪಶĬಮಗರ ಶಖರಗಳ ದಗಂತ ಸೇಮರೇಖಗ ಸಮೇಪಗತನದನ. ಸಂಜಯ ಬನ


ಕತĶಳಹಣĵನಂತ ಮಗತಡಗತ. ವವಧಕರದ ಮಗಲಗಳಗ ಬಣĵವೇರ ಮನೇಹರವಗತĶ. ಪಟıಣĵ ಚಂತಮಗĺನಗ
ಸಮĿನ ಅತĶಕಡಗ ನೇಡತĶದ್ದವನ. ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ ಚಕತನದನ. ಸŅಲĻ ಹತĶಗ ಮದಲ ಅವನ ಭಗಕħ ಉದಸೇನವಗದ್ದ
ಪಡವಣ ಬನ ಹಠಾತĶಗ ಕತಹಲಪಣಥವಯತ. ಪಟıಣĵ ನೇಡದನ. ಎವಯಕħದ ನೇಡದನ. ಹಷಥಚತĶನಗ”
ನನĺ ಟೈಗರ ಸŅಗಥಕħ ಹೇಗತĶದ” ಎಂದ ಕಂಡ ಬಂಡಯ ಮೇಲ ಎದĸ ನಂತ ನೇಡದನ.

ಮಗಲಂದ ನಯಯ ಆಕರವನĺ ತಳ, ಸಂಜಯ ಮಯಯಲŃ ಸಜೇವವದಂತತĶ. ಬೇರಯ ದನಗಳಲŃಗದ್ದರ.


ಪಟıಣĵನಗ ಅದ ಹಗ ಕಣಸತĶರಲಲ್ಲ. ಇಂದ ಅವನ ಭವ ಕಲĻನಲೇಚನ ಶಕĶಗಳಲ್ಲ ಪŁಬದ್ದವಗದĸದರಂದ
ಅಂತಃಕರಣವೇ ಆಕರಗಳನĺ ಕಲĻಸಲ ಸಮಥಥವಗದ್ದ ಆ ಸķತಯಲŃ ಸಂಧŀಮೇಘ ರಚನಯ ಕಟı ಸಧರಣ ಸಚನ
ಅವನ ಮನಸತಗ ಟೈಗರಾಗ ಪರಣಮಸತ. ಅವನಗ ಸŅಗಥ, ನರಕ, ಜೇವ, ದೇವರ ಮದಲದವಗಳ ವಚರವಗ ಯವದ
ಸŅಷıವಗ ತಳದರಲಲ್ಲ. ಹರಕಥಗಳಂದಲ ಭಗವತರಾಟಗಳಂದಲ ಭರತ ರಾಮಯಣ ಕಥಶŁವಣದಂದಲ
ಹವಯŀನ ಮತಕಥಗಳಂದಲ ಹಲಕಲವ ಭವಗಳನĺ ಶೇಖರಸದ್ದನ. ಸತĶಮೇಲ ಆತĿವ ಸŅಗಥಕħಗಲ ನರಕಕħಗಲ
ಹೇಗತĶದ ಎಂದ ಕೇಳ ತಳದದ್ದನ. ಟೈಗರ ತನĺ ಪŁೇತಯ ನಯಯದ್ದರಂದ ಎಂದಗ ನರಕಕħ ಹೇಗಲರದ. ಅಲ್ಲದ
ಅದ ಸŅಮ ಭಕĶಗಗ ಪŁಣಕಟıದ! ಆದ್ದರಂದ ಅದರ ಆತĿವ ಮಗಲನ ರೂಪದಂದ ಸŅಗಥಕħ ಹೇಗತĶದ ಎಂದ
ಸಂತೇಷಪಟıನ. ತನಗದ್ದ ದಃಖವಲ್ಲ ಹೇಗ ಆನಂದವಗತĶರವದನĺ ಕಂಡ ಅವನಗ ಆಶĬಯಥವಯತ. ನೇಡತĶದ್ದ
ಹಗಯ ರವ ಮಳಗದನ. ಮಗಲಗದ್ದ ನಯಯ ಆಕರ ಬಣĵಗಳಲ್ಲ ಅಳಸ ಹೇದವ. ಆದರ ಪಶĬಮದಕħ ಮತŁ
ಸŅಗೇಥಯವಗತĶ. ಸŅಗಥವಗತĶ.

ದೃಶŀದಲŃ ತನĿಯನಗದ್ದ ಪಟಣĵನಗ ಬಡಗಳń ಡಳńಹಟıಯ ಸೇಮನ ಬಳಗ ಬಂದದ ಗತĶಗರಲಲ್ಲ.


“ಪಟıೇಗೌಡŁೇ” ಎಂದ ಅವನ ಕರಯಲ ಬಚĬಬದĸ ನೇಡದನ. ಜಕಯ ಪಟı ಬದĸದ್ದ ಕೈಗ ಬಟı ಸತĶಕಂಡ,
ಬೈಗಗಪĻನಲŃ ಆಕರ ಮತŁನಗ ನಂತದ್ದನ. ಪಟıಣĵ ಸಂಧŀಸŅಗಥದಂದ ಸķಲಪೃಥŅಗ ಇಳಯಬೇಕಯತ.

“ಹಂದ ಹಸಗ ಮಡಯಯĶ, ಎಷıಪಲ ಮಡಬೇಕ? ಕೇಳĶರ!”

ಸೇಮನಗ ಪಟıಣĵನ ಮನಃಸķತಯಗಲ. ಅವನದ್ದ ಭವಜಗತĶನ ಔನĺತŀವಗಲ. ಸಮಯಸಮಯಗಳ ವವೇಕ


ವಚರವಗಲ ಯವದ ಗತĶರಲ ಇಲ್ಲ. ಬೇಕರಲ ಇಲ್ಲ. ಅವನ ಬಂದದĸ ಹಂದಯ ಹಸಗಯ ವಚರವಗ ಕಲವ
ಕಟıಕಟıಳಗಳನĺ ತಳದಕಳńವದಕħಂದ. ಅದನĺ ಅವನಗ ಸಹಜವಗದ್ದ ಒರಟತನದಂದಲ ಕೇಳ ಬಟıನ.

ಪಟıಣĵನಗ ಅತ ಜಗಪತಯಗ” ಏನದರೂ ಮಡ, ನನಗಂದ ಗತĶಲ್ಲ.” ಎಂದನ.

“ಅಲŃ ಕಣ, ನೇವ ಮದಲ ಗಂಡ ಹಡದವರ. ಕೃಷĵಗೌಡರಗ ದಡij ಪಲ ಯಕ ಕಡವದ?” ಎಂದ
ವಕೇಲಮಡತಡಗದನ.

ಪಟıಣĵ ರೇಗ “ನೇ ಹೇಗĶೇಯೇ ಇಲŃೇ ಇಲŃಂದ ! ನನ ಆಮೇಲ.” ಎಂದನ.

“ಕೇಳಕಂಡ ಬ ಅಂತ ಹೇಳದŁ?.. ಅದಕħ ಬಂದ.”

“ನೇ ಹೇಗĶಯೇ ಇಲŃೇ! ಬಡ ಅಂದŁ ಪŁಣ ಬಡŁೇರ!” ಎಂದ ಪಟıಣĵ ಮತĶ ರೇಗ ಕಗದನ.

“ಟೈಗರಗ ಪಲ ಬಡಬೇಕೇ ಬŀಡವೇ? ಕೇಳಕಂಡ ಬ ಅಂದರ!” ಪಟıಣĵ ಮತಡಲಲ್ಲ. ಅವನದ ಚಚĬತĶತĶ.

“ಟೈಗರನ ಪಲ ನನ ತಗದಕಳńಲೇ?” ಎಂದ ಸೇಮನ ಅಂಗಲಚದನ.

“ಅಯŀೇ ಮರಾಯ, ಏನದರೂ ಸಯ! ನನĺ ದಮĿಯŀ ಅಂತೇನ ಹೇಗ!”

ಪಟıಣĵ ಒಪĻಗ ಕಟıನಂದ ಅಥಥಮಡಕಂಡ ಬಡಗಳń ಡಳńಹಟıಯ ಸೇಮನ ಗಡijವಳದ ಹೇದನ. ಸತĶ
ನಯಗ ಸಲ್ಲಬೇಕಗದ್ದ ಹಂದಯ ಮಂಸದ ಪಲನĺ ತನ ತಗದಕಳńಲ ಅಪĻಣ ಪಡಯವ ಸಲವಗಯ ಅವನ
ಬೈರನಂದ ಪಟıಣĵನರವ ಸķಳವನĺ ಕೇಳ ತಳದ ಕನಬೈಲಗ ಬಂದದ್ದನ.
ಸೇತ – ಹವಯŀ
ಬಲ ದನಮಣಯ ಕೇಮಲ ಕರಣಗಳ ಕೇಟŀ೦ತರ ಮೈಲಗಳ೦ದ ನಡದ ಬ೦ದ, ಮತĶಳńಮನಯ ಹಬĽಗಲನ ಹಸĶಲ
ಮೇಲ ಕಳತದ್ದ ಲಕ್ಷĿಯ ಚ೦ಗನĺಗಳಗ ಬಸಮತĶನಟı ನಲಯತĶದĸವ. ಆ ಹ೦ಗದರಗಳ ಮರಗಳ ಹಸರ ನತĶಯ
ಮೇಲಯೂ ಮನಯ ಹ೦ಚಗಳ ಮೇಲಯೂ ಕ೦ಧೂಳಯ ರಸĶಯ ಮೇಲಯೂ ಬದĸ ನಷĻĔಪತವನĺ ನಟಸತĶದ್ದರೂ,
ಅವಗಳ ಏಕಮತŁ ಮಹದಕ೦ಕ್ಷಿಯೂ ಆನ೦ದವ ಪಟı ಹಡಗಯ ತಟ, ಕನĺ, ಗಲ್ಲ, ಹಣ, ಕಣĵ, ಮ೦ಗರಗಳ ಮೇಲ
ನತಥಸವದರಲŃಯೂ ಅವಗಳ ಕಡ ಆಟವಡವದರಲŃಯೂ ಇದĸ ತ೦ದ ಜಡಮತಗ ಕಡ ಭಸವಗತĶತĶ ! ಲಕ್ಷĿ
ಕರಣಗಳನĺ ತನĺ ಮದĸ ಕೈಗಳ೦ದ ಹಡಯಲಳಸ, ಕನĺ ತರ ತರಯಗವ೦ತ ಆಹŃದ ಪŁದಶಥನ ಮಡತĶ, ಇಕħಲದ ಮರಗಳ
ನಡವ ಕ೦ಕ ಬಳಕ ಹರದಹೇಗ ಕಣĿರಯಗದ್ದ ರಸĶಯನĺ ಸಲಸಲವ ಬಯಕಯ ನಯನಗಳ೦ದ ನರೇಕತಸತĶ,
ಕಳತದ್ದಳ. ಅವಳ ನೇಡತĶದ್ದ ಹಗಯ ದರದಲŃದ್ದ ಹಲಸನ ಮರದಚಯ೦ದ ಕ೦ಬರ ನ೦ಜನ ತನĺ ಒ೦ದ ವಷಥದ
ಹಸಳಯನĺತĶಕ೦ಡ, ನಧನವಗ ಎಳಬಸಲನĺ ಆಸŅದಸತĶ, ನಡದ ಬ೦ದನ. ಹ೦ದನ ದನ ರಾತŁ ಕಳń೦ಗಡಯಲŃ
ಪಶಚಯ೦ತದ್ದ ನ೦ಜನ ಇ೦ದ ತನĺ ಕಸನĺತĶಕ೦ಡ, ಅತŀ೦ತ ಸೌಮŀತಮ ಪತೃವಗ ನಡದ ಬ೦ದ, ಲಕ್ಷĿಯನĺ ಕರತ
“ಇಲ್ಲŀಕ ಕತೇರ ಹಸಲಮೇಲ?” ಏ೦ದ ಕೇಳದನ.

“ಕನರನ೦ದ ಗಡ ಬತಥದ೦ತ. ಉಉ.ಉವಸಪĻಬವ, ಪಟıತĶಗಮĿ ಬತಥರ೦ತ” ಎ೦ದ ತದಲ ನಡದ ಲಕ್ಷĿ ಎದĸ
ನ೦ತ “ನ೦ಜನ ಕಕಥಳĶೇನ ಕಡ! ರ೦ಗೇ, ಬರ!” ಎ೦ದ ನ೦ಜನ ಕಸನĺ ಕರದಕಳńಲ೦ದ ತನĺ ಪಟı
ತೇಳಗಳನĺ ನೇಡದಳ.

ನ೦ಜನ ಕಸ: ಕೈಕಲ ಸಣĵಗತĶ;ಹಟı ಡಬĽಣĵವಗತĶ; ಮಗನ೦ದ ಸ೦ಬಳ ಸರದ ಮೇಲĸಟಯ ಮೇಲ
ಕೇರಯಗತĶ. ಕೈಯಲŃಯೂ ಹಟıಯ ಮೇಲಯೂ ಕಜĮಗಳ ಕಣತĶದ್ದವ. ಎದಯ ಎಲಬನ ಗಡನ ಆಕೃತ ಹಬĽದ್ದ
ಚಮ೯ದ ಮೇಲ ಚನĺಗ ಕಣತĶತĶ. ನಮಥಲವಗರವವರ ಯರೂ ಅದನĺ ಮಟıಲ ಹೇಸತĶದ್ದರ. ಆದರ ಲಕ್ಷĿಯ
ಮನಸತಗ ಅದ೦ದ ಬರಲಲ್ಲ. ಆಕಗದĸದ ಕಸನĺ ಎತĶಕಳńಬೇಕ೦ಬ ಬ೦ದೇ ಆಸ. ಆ ಕಸ ಸ೦ದರವಗದ್ದರೇನ೦ತ?
ಕರೂಪವಗದ್ದರೇನ೦ತ? ನಮಥಲವಗದ್ದರೇನ೦ತ? ಕಳಕಗದ್ದರೇನ೦ತ? ಸಜೇವವಗದ್ದರಾಯತ! ಇದ್ದದĸ ಆಗಣವ೦ದೇ
ನ೦ಜನ ಕಸಗ!

“ರ೦ಗೇ ಬರ! ಬರ! ಬಲ್ಲ ಕಡĶೇನ ಬರೇ!” ಎ೦ದ ಕೈಚಚದಳ.

“ಬೇಡ ಕಣŁೇ, ನಮĿವŅ ಬಯĶರ” ಎ೦ದ ನ೦ಜ ಒಳಗ ಹೇಗಲಳಸದನ.

“ಬಯŀೇದಲ್ಲ ಏನಲ್ಲ, ಕಡ!” ಎ೦ದ ಲಕ್ಷĿ ತಡದಳ.

“ಥĪ! ಬಡೇ ಅ೦ದŁ, ನಮಗ ಗತĶಲ್ಲ” ಎ೦ದ ಹೇಳ ಹಬĽಗಲ ದಟಯೇಬಟıನ.

ತನĺ ಪŁೇತಯ ಪŁದಶಥನಕħ ಆಘತವದ೦ತಗ ಲಕ್ಷĿ ಸಮĿನದಳ. ಸಮಜದ ಕಟıನಟıಗಳ, ದಡijವರ, ಬಡವರ ಎ೦ಬ
ಭೇದ ಅವಳಗನĺ ಗತĶಗರಲಲ್ಲ.

ಜಗಲಯಮೇಲ ತ೦ಬಲದ ಹರವಣದ ಮ೦ದ ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರೂ ಶŀಮಯŀಗೌಡರೂ ಮತಡತĶ ಕಳತದ್ದರ.


ನ೦ಜನನĺ ನೇಡದ ಕಡಲ ಶŀಮಯŀಗೌಡರಗ ಹ೦ದನ ದನ ಅವನ ಮಡದ್ದ ಅತŀಚರದ ನನಪಗ ರೇಗದರ. ಆದರ
ಕೈಯಲŃ ಕಸ ಇದĸದರ೦ದ ಅವನಗ ಪಟı ಬೇಳಲಲ್ಲ. ಆಗ ಅವನ ತ೦ದಯಗ ಕಣತĶದ್ದನ ಹರತ ಕಡಕನಗ
ಕಣತĶರಲಲ್ಲ. ಹ೦ದನ ದನ ಕಳń೦ಗಡಯಲŃ ಅವನನĺ ಕ೦ಡವರ ಯರಾದರ ಈಗ ನೇಡದ್ದರ ಆಶĬಯಥಪಡವಷıರಮಟıಗ
ಸ೦ಭವತನಗ ತೇರತĶದ್ದನ.

ಆ ದನ ಬಳಗĩ ಮ೦ಚ ಮತĶಳńಗ ಬ೦ದದ್ದ ಚ೦ದŁಯŀ ಗೌಡರ ಹವಯŀನನĺ ಹೇಗ ನೇಡದರ. ರಾಮಯŀನ
ಚನĺಯŀನ ಅಲŃದ್ದರ. ಸೇದರಳಯ ಚನĺಯŀನಡನ ವನೇದವಗ ಸಲಗಯ೦ದ ಮತಡದರ. ಆದರ
ಹವಯŀನಡನಯೂ ರಾಮಯŀನಡನಯೂ ಎಷı ಆವಶŀಕವೇ ಅಷıೇ ಮತಡದರ. ಹಗ ಮಡವದ ಮಲನಡನ
ಮಜಥ. ಮನಯವರ ಹರಗನ ನ೦ಟರಡನ ವತಥಸವ೦ತ ತಮĿ ಮನಯವರಡನ ಸಲಗಯ೦ದ ವತಥಸವದಲ್ಲ.
ಅದರಲŃಯೂ ವಯಸತದ ಮಕħಳಡನ ತ೦ದಯದವನ ಔಪಚರಕವ೦ಬ೦ತ ವತಥಸತĶನ. ಅ೦ತಹ ಪದ್ದತಯ೦ದ ಕŁಮೇಣ
ಅನಹತವಗತĶದ. ಉಪಚರ ಉದಸೇನವಗ ಕಡಗ ವೈರವಗವ ಸ೦ಭವವ ಉ೦ಟ. ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರ ತಮĿ
ಮನಮಕħಳದ ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರಡನ ವತಥಸದ೦ತಯೇ ಶŀಮಯŀಗೌಡರೂ ಚನĺಯŀನಡನ ವತಥಸತĶದ್ದರ.
ಅತಥಬ೦ಧುಗಳಡನ ಸರಸವಗರಬೇಕ, ನಜ. ಆದರ ಮನಮ೦ದಯಡನಯೂ ಯಜಮನನದವನ ಉಲŃಸ ದ೦ದಲ
ಸĺೇಹದ೦ದಲ ಸಲಗ ವನೇದಗಳ೦ದಲ ನಡದಕ೦ಡರ ತಪĻೇನ? ಹಗ ಮಡದರ ಸಣĵಬದĸ, ವೈಮನಸತ
ತ೦ದಹಕತನಗಳಗ ಅವಕಶ ಕಡಮಯಗ ಸ೦ಸರ ಹಚĬ ಸಖಮಯವಗತĶದಲ್ಲವ?

ಒ೦ದ ಹಸವನĺ ಹಲ ಹಡದದ ಎ೦ಬ ಸದĸಯನĺ ಕೇಳ. ರಾಮಯŀನ ಚನĺಯŀನ ಅದನĺ ಪರೇಕ್ಷಿಸಲ
ಹರಟಹೇದಮೇಲ, ಹವಯŀನ ಇಷıನಸರವಗ ಸೇತ ಅವನ ಟŁ೦ಕನ೦ದ ಕಲವ ಪಸĶಕಗಳನĺ ತ೦ದಕಟıಳ. ಆ
ಕಲಸವನĺ ಎಷı ಹಮĿಯ೦ದ ಮಡದಳ೦ದರ ಅದನĺ ನೇಡದವರ ಯರಗದರೂ ಅದರಲŃ ಸೇವಗ
ಬೇಕಗವದಕħ೦ತಲ ಅತಶಯವದ ಶŁದĸಯದĸದ ಗತĶಗತĶತĶ. ಅವಳ ಪಸĶಕಗಳನĺ ಎತĶತ೦ದ ಕಟıದ್ದರಲŃ ಸತಯ
ಪತಗ ತನĺ ಶಶವನĺ ನೇಡವ ಠೇವಯತĶ. ಪಸĶಕವಸನಯ೦ದಲ, ಕ೦ಪ ಹಸರ ಮದಲದ ಬಣĵದ ಬೈ೦ಡಗಳ೦ದಲ,
ತನರಯದ ವಚತŁವದ ಇ೦ಗŃಷ ಲಪಗಳ೦ದಲ ಭರವಗ ನಗಢವಗದ್ದ ಆ ಗŁ೦ಥಸಮಹಗಳನĺ ಸĻಶಥಸವ ಅದೃಷı
ದರಕದದ ಸೇತಗ ಒ೦ದ ಸೌಭಗŀವ೦ಬ೦ತ ತೇರತĶ. ಅವಳ ಕನĺಡದ ಕಥ ಕದ೦ಬರಗಳನĺೇನ ಓದದ್ದಳ. ಅವಳ
ಹತĶರವ ಕಲವ ಪಸĶಕಗಳದĸವ. ಆದರ ಆ ಪಸĶಕಗಳಗ ಹವಯŀನ ಆ೦ಗŃೇಯ ವಹಗಳಗ ಇದ್ದ ರೂಪ ತರತಮŀ
ಕಫತೇಟದ ಕಲಗ ಕಫತೇಟದ “ದರ”ಗ ಇದ್ದ ವŀತŀಸದ೦ತತĶ. ಹವಯŀನಲŃ ಆಕಗ ಮದಲೇ ಇದ್ದ ಅನರಾಗ
ಗೌರವಗಳ ಅವನ ಓದತĶದ್ದ ಆ ಹತĶಗಗಳನĺ ನೇಡ ಇಮĿಡಯದವ.ಆ ಪಸĶಕಗಳನĺ ತರದ ನೇಡಬೇಕ೦ಬ
ಮಹದಸ ಆಕಗ ಬಹಳವಗತĶ. ಹವಯŀನಗ ಆಕಯ ಮನಸತ ತಳದ ಸ೦ತೇಷದ೦ದ ಒ೦ದ ಚರತŁಯ ಪಸĶಕವನĺ
ಕಟı ಚತŁಗಳನĺ ನೇಡವ೦ತ ಹೇಳ, ತನ ಕವನ ಗŁ೦ಥವ೦ದನĺ ಓದತĶ ದ೦ಬನಮೇಲ ಒರಗ ಕಳತನ. ಕಲವ
ĔಣಗಳಲŃ ಅವನ ಮನಸತ ಸೇತ. ಮತĶಳńಗಳನĺಲ್ಲ ಮರತ ಕವನಗಳ ಕಲĻನಜಗತĶನ ಸೌದ೦ಯಥ ವೈಭವಗಳ ಸŅಗ೯ದಲŃ
ವಹರಸತಡಗದನ. ನಗರದ ದŁತಪದ ಸ೦ಚರಮಯವದ ಧೂಳೇ ಧೂಸರ ವತವರಣದಲŃ ಸಪĻಯಗ ತೇರತĶದ್ದ
ಕವನಗಳ ಆ ಮಲನಡನ ಶŀಮಲ ಶೇತಲ ಸ೦ದರ ಪŁಕೃತ ಪŁಪ೦ಚದ ಸ೦ಸಗಥದಲŃ ಭವಪ೦ಜಗಳಗ ರ೦ಜಸದವ.
ಕಟಕಯಲŃ ತರಬ೦ದ ಪŁತ:ಕಲದ ಹಸಳಬಸಲ, ಹರಗಡ ಮರಗಡಗಳಲŃ ಇ೦ಚರಗೈಯತĶದ್ದ ಪಕಳರಹಹಕħಗಳ
ಸವದನಯೂ, ಸದŀ: ವಸೃತವಗದ್ದ ಪŁೇತಯ ಲಲನಯಬĽಳ ಮಧುರ ಸನĺಧŀವ ಅವನ ಕಲĻನಗ ರಕħ ಬರವ೦ತ ಮಡದĸವ.

ಪಸĶಕದಲŃದ್ದ ಚತŁಗಳನĺ ನೇಡತĶದ್ದ ಸೇತ ಎರಡ ಮರ ಸರ ತಲಯತĶ ನೇಡದಳ. ಬವನನĺ ಕೇಳ ಚತŁಗಳ ಪರಚಯ
ಮಡಕಳńಬಕ೦ಬ ಆಸಯದ. ಆದರ ತನĿಯನಗದ್ದ ಬವನ ಗಮನ ಆಕಯ ಕಡಗ ತರಗಲಲ್ಲ. ನಲħನಯ ಸರ ತಲಯತĶ
ನೇಡದವಳ ಮತĶ ತಲ ತಗĩಸಲಲ್ಲ. ಪŁಸĶರಮತಥಯ೦ತ ನಷĻ೦ದವಗದ್ದ ಬವನ ಮಖವನĺೇ ನೇಡತಡಗದಳ.

ಹವಯŀನ ಮಖವ ಭವೇತħಷಥದ೦ದಲ ಹಷಥದ೦ದಲ ಆಗತನ ಅಭŀ೦ಜನ ಮಡದವನ ಮಖದ೦ತ ಕ೦ಪಗತĶ.


ಕಣĵ ಸಲಲವೃತವಗ ಮರಗತĶದĸವ.ಒಮĿಮĿ ಎದಯಬĽ ಬೇಳತĶತĶ. ಸೇತ ನೇಡತĶದ್ದಹಗಯ ಮಲŃಲರ ಬೇಸದಗ
ಹವನ೦ದ ಹನಗಳದರವ೦ತ ಅವನ ಕಣĵಗಳ೦ದ ವರಬ೦ದಗಳ ಸಸತಡಗದವ. ಹವಯŀ ಕಣĵ ಮಚĬದನ.
ಓದತĶದ್ದ ಪಸĶಕ ಕೈಯಲŃ ಹಗಯೇ ಇತĶ. ಅದನĺ ನೇಡ ಮಗĸಯದ ಸೇತಯ ಹೃದಯದಲŃ ಭಯ ಸ೦ಚರವಯತ.
ಆಕಯ ಮನಸತನಲŃ ಏನೇನ ಭವನಗಳ ಮ೦ಚದವ. ಬವನ ಬನĺ ನೇವ ನ೦ದ ಅಳತĶದĸರ ಎ೦ದಕ೦ಡಳ.
ಮತಡಸ ಕೇಳಬೇಕ೦ದ ಹವಣಸದಳ. ಆದರ ಏಕೇ ಏನೇ ಮತಡಸಲ ಸಧŀವಗಲಲ್ಲ. ಬಹಶಃ ಬದĸ
ಗಗೇಚರವಗದದ್ದರೂ ಆಕಯ ಅ೦ತರ೦ಗಕħ ಗೇಚರವಗದĸರಬಹದ, ಹವಯŀನ ರಸಸಮಧಯ ದವŀವಸķ! ಭವನಗ
“ಮೈಮೇಲ ಬ೦ದರಬಹದ” ಎ೦ದ ಆಲೇಚಸ ಬದರದಳ. ಅನೇಕಬರ ದವŅ ಹಡಯವದನĺ ನೇಡದ್ದಳ. ನ೦ಜನ
ಹ೦ಡತ ಗಭಥಣಯಗದĸಗ ಅವಳಗ ಮೈಮೇಲ ಬರತĶದĸದನĺ ಕ೦ಡ ಅನೇಕಸರ ಸĶ೦ಭತಯಗದ್ದಳ. ಆದರ ಬವನಲŃ
“ಮೈಮೇಲ” ಬರವ ಭಯ೦ಕರ ಚಹĺಗಳರಲಲ್ಲ. ಅದಕħ ಬದಲಗ ಮಖ ಸೌಮŀಸ೦ದರವಗತĶ. ಬಲಯ ಹೃದಯವ ವವಧ
ಭವ ಆಶ೦ಕಗಳ೦ದ ತಡತವಗ, ಪಸĶಕವನĺ ಮಚĬವ ನವದ೦ದ ಸŅಲĻ ಸದĸಮದ, ಎದĸನ೦ತಳ.
ಹವಯŀ ಕಣĸರದನ. ತಟಕħನ ತನĺ ಸķತಯ ಮತĶ ಸನĺವೇಶದ ನನಪಗ, ಇನĺಬĽರ ಮ೦ದ ಭವಪŁದಶಥನ
ಮಡಬಟıನಲŃ ಎ೦ದ ನಚ ಮಖವನĺ ಉಜĮಕಳńವವನ೦ತ ನಟಸ ಕಣĵೇರರಸಕ೦ಡನ. ಸೇತ ಆಗತನ ಪಸĶಕವನĺ
ಮಚĬ ಕಟಕಯ ಕಡಗ ನೇಡವ೦ತ ಅಭನಯ ಮಡತĶದĸದರ೦ದ ತನĺ ಭವವೇಶ ಅವಳಗ ತಳದಲ್ಲ ಎ೦ದಕಡ
ಸಮಧನಚತĶನಗ, ಮರಮಚಲಳಸವ ಸಲವಗ “ಚತŁ ಎಲ್ಲ ನೇಡಯಯĶೇನ?” ಎ೦ದ ಮತ ತಗದನ.

ಬವನ ಶ೦ತವಣಯನĺ ಕೇಳ ಸೇತಗ, ತನ ಊಹಸದದಲ್ಲ ತಪĻಯತ೦ದ ಆಶĬಯಥವಯತ. ಸ೦ತೇಷದ೦ದ ಸಮĿತಸ


ಅವನನĺ ನೇಡತĶ ನ೦ತಳ.

ಅವಳ ಮಖಭ೦ಗಯಲŃದ್ದ ಪŁಶĺಯನĺ ನವರಸಲೇಸಗ ಹವಯŀ “ಏನೇನ ಚತŁ ನೇಡದ?” ಎ೦ದನ.

“ನೇಡದ, ಗತĶಗಲಲ್ಲ.”

“ನನĺ ಕೇಳದ್ದರ ಹೇಳĶದĸ.”

ಸೇತ ಬಹಳ ಸ೦ತೇಷದ೦ದ “ನೇವ ಕಣĵ ಮಚĬಕ೦ಡದŁ. ಬನĺ ನೇವ ಹಚĬಗದ ಅ೦ತ ಕೇಳಲಲ್ಲ” ಎ೦ದಳ.

ಹಗದರ ಸೇತ ನೇಡಬಟıದĸಳ !

“ಬನĺ ನೇವಲ್ಲ. ಸಮĿನ ಕಣĵ ಮಚĬಕ೦ಡ ಏನನĺೇ ಆಲೇಚಸತĶದĸ ನಮĿ ಮನಯ೦ದ ಗಡ ಬತಥದ ಅ೦ತ ಹೇಳದರ
ಚಕħಯŀ.”

” ಹೌದ ಅತĶಮĿ, ವಸ, ಪಟıತĶಗಮĿ ಬತಥರ೦ತ” ಎ೦ದ ಸೇತ ಬಹಳ ಸ೦ಕೇಚದ೦ದ “ಅಳĶದŁಲŃ ಯಕ ? ” ಎ೦ದ
ಕೇಳಯೇಬಟıಳ.

ಹವಯŀ ಅವಳ ಪŁಶĺ ಬಹಳ ಲಘವದದರ೦ದ ಉತĶರಕħ ಕಡ ಅಹಥವದದಲ್ಲವ೦ದ ನಕħ ನವರಸವ೦ತ “ಯರ
ಅಳತĶದ್ದದĸ?” ಎ೦ದನ.

“ಕಣĵನಲŃ ನೇರ ಸರೇತತĶ!”

ಸೇತಯ ಕೈಯ೦ದ ತಪĻಸಕಳńಲಗಲಲ್ಲ. ಹವಯŀನ ಮಖ ಗ೦ಭೇರವಯತ. ಫಕħನ ಆದ ವŀತŀಸವನĺ ಕ೦ಡ ಸೇತ


ಚಕತಯದಳ, ತನ ಕೇಳದದ ಅಪರಾಧವಯತೇ ಏನೇ ಎ೦ದ.

ಹವಯŀ ಪŁಯತĺಪವಥಕವದ ಸರಸಣಯ೦ದ “ಸೇತ, ನೇನ ಯವಗಲ ಅತĶದಲ್ಲವ?” ಎ೦ದ ಕೇಳದನ.

“ಅತĶದĸ.”

“ಯವಗ?”

“ಯರಾದರೂ ಬೈದಗ, ಅವŅ ಹಡದಗ, ಬದĸ ನೇವದಗ” ಸೇತ ತನĺ ಮತಗ ತನ ಮಗಳ ನಗತĶದ್ದಳ.

“ಮತĶ ಯವಗಲ ಕಣĵೇರ ಸರಸಲ್ಲವ?”

ಸೇತ ಅಪŁತಭಳಗ ಸŅಲĻ ಹತĶ ಸಮĿನದ್ದಳ.

“ಅತĶಮĿ ನನĺ ಬಟı ನ೦ಟರ ಮನಗ ಹೇದಗ?”

“ಹೌದ, ಅತĶದĸ !”
“ಕಥ ಕೇಳತĶದĸಗ ಅಥವ ಓದತĶದĸಗ ಯವಗಲದರೂ ಅತĶದĸೇಯೇನ?”

ಸೇತ ಆಲೇಚಸದಳ. ಕದ೦ಬರಗಳನĺ ಓದತĶದĸಗ ಗಟıಗ ಕಣĵೇರ ಕರದದ್ದರ ಅವಳ ನನಪಗ ಬ೦ದತ. ಹ೦ದ ಒ೦ದ
ಸರ ಹವಯŀನ ಕನರನಲŃ ನಗಮĿ, ಗೌರಮĿ, ಸೇತ, ವಸ ಇವರಗ “ವಷವೃĔ”ವನĺ ಓದ ಹೇಳತĶದĸಗ ಸೇತ
ಅಳವನĺ ತಡಯಲರದ ತಯಯ ಮರಯಲŃ ಅವತ ಸರಗನ೦ದ ಕಣĵೇರ ಒರಸಕ೦ಡದ್ದಳ.

“ಹೌದ, ಸಮರ ಸಲ ಹ೦ಗಗದ.”

“ನೇನ೦ದದರೂ ಬೈಗನ ಹತĶ ನಮĿ ಮನ ಮೇಲನ ಗಡijದ ನತĶಗ ಹೇಗರವಯೇನ?”

“ಹİ, ಹೇಗದĸೇನ.”

“ಅಲŃ ಪಶĬಮ ದಕħನಲŃ ಸಯಥ ಮಳಗವದನĺ ಕ೦ಡದĸೇಯೇನ?”

“ಕ೦ಡೇನ” ಎ೦ದವಳ ಫಕħನ”ಕ೦ಡದĸೇನ” ಎ೦ದ ಸರಮಡಕ೦ಡಳ. ಅವಳ ಭಷಯೂ ಅನಕರಣದ೦ದ ಹವಯŀನ


ಭಷಯ ಮಟıಕħ. ಅನೈಚĭದವಗಯ ಏರತĶತĶ. ಹವಯŀನ ಇಷıದ೦ತ ಸೇತ ಚಪಯ ಮೇಲ ಕತಕ೦ಡಳ.

“ಆ ಸ೦ಧŀ ಸೌಂದಯಥವನĺ ನೇಡ ಯವಗಲದರೂ ಕಣĵೇರ ಕರದರವಯೇನ?”

“ಇಲ್ಲ” ಎ೦ದಳ ಸೇತ. ಅವಳಗ ಹವಯŀನ ಪŁಶĺಯ ಅಥಥ ಭವ ಸಥಥಕŀಗಳ೦ದ ಗತĶಗಲಲ್ಲ.

ಹವಯŀ ಹೇಳತಡಗದನ. ಸೇತಗ ಸŅಲĻ ಅಥಥವಯತ. ಬಹಳಪಲ ಅಥಥವಗಲಲ್ಲ. ದರದಶಥಕ ಯಂತŁದಲŃ


ನೇಡತĶರವವನ ಬರಗಣĵಗ ಕಣವ ಮತĶ ಕಣದ ನĔತŁ ರಾಶಗಳನĺ ವಣಥಸತĶದ್ದರ, ಪಕħದಲŃರವವನ ಸಮĿನ
ಆಕಶದ ಕಡಗ ನೇಡ “ಹಂ” ಗಡವಂತ ಸೇತ ನಡನಡವ ಹİ,ಹİ, ಹೌದ,ಇಲ್ಲ, ಎ೦ಬ ಬಡಮತಗಳನĺ ಮತŁ
ಹೇಳತĶದ್ದಳ. ಮತಡತĶದ್ದವನ ಪŁೇತಪತŁನಗದĸದರ೦ದ ಆಕ ತನĿಯಯಗ ಆಲಸದಳ. ಕೇಳತĶ ಕೇಳತĶ
ಸಹನಭೂತಯಂದ ಆಕಯ ಭವವ ಕಲĻನಯೂ ಉತħಷಥವಗತಡಗದವ. ಬದĹಯಂದ ತಳಯಲರದದ
ಭವಗೇಚರವಗ ಆಕಯ ಹೃದಯದಲŃ ಯವದ ಒಂದ ಮಹ ಪರವತಥನಯಂಟಗತĶತĶ.

ಹವಯŀ ಮತಡತĶದĸಗ ಸೇತಯ ಕಣĵಗಳನĺೇ ಎವಯಕħದ ನೇಡತĶದ್ದನ. ಸೇತಯೂ ಬವನ ಮಖವನĺೇ


ನೇಡತĶದ್ದಳ. ಆಗ ಹವಯŀನಲŃಗಲ ಸೇತಯಲŃಗಲ ಪŁಯ ಪŁೇಯಸಯರ ಭವವರಲಲ್ಲ. ವಷಯದ ಉದರ ಔನĺತŀ
ಅವರಬĽರ ಆತĿಗಳನĺ ಶರೇರಕತಗ ಅತೇತವಗ ಮಡತĶ. ಆಗ ಅವರಬĽರಗದ್ದ ಸ೦ಬ೦ಧ ಸŅಲĻ ಹಚĬಕಡಮ ಗರ
ಶಷŀಯರದಗತĶ.

“ನನ ಕಣĵೇರ ಕರದದĸೇನ, ಸೇತ. ಸ೦ಧŀಸೌಂದಯಥವನĺ ನೇಡದಗ ನನಗ ಕಣĵೇರ ಬರಲಲ್ಲ ಎ೦ದ ಹೇಳದಯಲ್ಲವ?
ನನಗ ಕಣĵೇರ ಬಂದದ. ಇಷıೇಸರ ಬಂದದ.”

ಸೇತಗ ಬೈಗನ ಆಕಶವನĺ ನೇಡ ಏಕ ಕಣĵೇರ ಸರಸಬೇಕೇ ಅಥಥವಗದ ಸಮĿನ ಬಪĻಗ ಕಳತದ್ದಳ. ಆದರೂ ತನ
ಹಗ ಮಡದದĸರ ಆಕಗಂದ ಲೇಪವಗ ಕಂಡತ.

“ಅಷıೇ ಅಲ್ಲ. ಬಟıದ ನತĶಯ ಮೇಲ ನ೦ತ, ಕಣĵ ಹೇಗವವರಗ ಹಬĽರವ ದಡij ಕಡಗಳನĺ ನೇಡದಗ ಕಣĵೇರ
ಕರದದĸೇನ. ಪವಥದಗಂತದಲŃ ಸಯಥಬಂಬ ಕಂಪ ಕಂಕಮದಲŃ ಮಂದ ಮಡತĶದĸಗ ನೇಡ ಕಣĵೇರ ಕರದದĸೇನ!
ಮಂಗರನ ಪŁರಂಭದಲŃ ಆಕಶವನĺಲ್ಲ ಕರಮಗಲ ತಂಬ, ಮಹಸಪಥದ ಮಹಜಹŅಗಳಂತ ಬಳń ಮಂಚ
ಕಣಯವದನĺ ನೇಡ ಕಣĵೇರ ಕರದದĸೇನ . ಪಣಥಮ ರಾತŁಯಲŃ ಚಂದŁನ ಶಭ ಜŀೇತತ್ನೆ..(ಎದರ ಕಳತದ್ದವಳ
ಸೇತ ಎಂಬದ ಅವನ ನನಪಗ ಬಂದ) ಹಣĵಮ ರಾತŁಯಲŃ ತಂಗಳ ಬಳಕ ಹಲ ಚಲŃದ೦ತ ಕಡಗಳ ಮೇಲ
ಮಲಗರವದನĺ ನೇಡ ಕಣĵೇರ ಕರದದĸೇನ. ಮಹತĿರ ಕಥಗಳನĺ ಓದತĶ ಕಣĵೇರ ಕರದದĸೇನ .. ನನಗ
ಆಶĬಯಥವಗಬಹದ. ಉಳದ ಎಲ್ಲರಗಂತಲ ಇವರಗ ಕಣĵೇರ ಹಚĬಗರಬೇಕಂದ ಊಹಸಬಹದ. ಹಗದರ ನನಗೇಕ
ಕಣĵೇರ ಬರತĶದ? ಹೇಳ!. (ಸೇತ ಪಚĬಗ ಸಮĿನದ್ದಳ).. ನನಗ ಕಣĵೇರ ಕರಯವ ಶಕĶಯದ, ಸೇತ. ನನಗ ಯರೂ
ಅದನĺ ಹೇಳಕಟıಲ್ಲ. (ಸೇತ ಮರಗದನಯಂದಲೇ ಎಂಬಂತ “ಇಲ್ಲ” ಎಂದಳ.) ಚಂತಯಲ್ಲ, ನನ ಹೇಳಕಡತĶೇನ.
ಆಮೇಲ ನನĺ ದೃಷı ಬದಲಯಸತĶದ, ನನĺ ಆತĿವೇ ಬೇರಯಗತĶದ. ಜಗತĶಲ್ಲ ಆನಂದಮಯವಗತĶದ. ದಃಖವ ಕಡ
ಮಧುರವಗತĶದ.”

ಸೇತಗ ಕಣĵರಳತ. ಮನೇಹರವದ ನತನ ಪŁಪಂಚವನĺ ಸಂದಶಥಸಲ ಪŁಯಣ ಬಳಸಲ ಯತŁಕನಗಗವ ಉಲŃಸದ
ಅನಭವವಯತ. ಆ ಜಗತĶನ ವಷಯದಲŃ ಆಕಗದ್ದ ಅನಶĬಯತ ಅಪರಚಯತಗಳ ಕತಹಲವನĺ ಮತĶ ಉಜŅಲಗೈದವ.

“ನೇನ ನತŀವ ಪŁಥಥನ ಮಡತĶೇಯೇನ?”

ಸೇತ ಅಂಗಳದಲŃದ್ದ ತಲಸಯ ದೇವರಗ ಇತರರ ಮಡತĶದ್ದಂತ ಆಗಗ ಕೈಮಗದ ಅಡijಬೇಳತĶದ್ದಳ. ಆದರ ಅದ ಬರಯ
ಅನಕರಣವಗದĸತೇ ಹರತ ಭವವಗರಲಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದ ಮನಯವರ ವಷಥಕħಂದ ಸರ ಸಮಪದ ಬನದಲŃ ಕೇಳ
ಕರಗಳನĺ ಬಲಕಡತĶದ್ದ ಭೂತಗಳಗ ಎಲ್ಲರಂತ ಕೈಮಗಯತĶದ್ದಳ. ದಡijವರ ಕಷıನವರಣಗಗಯೂ ಭಯದಂದಲ
ನಮಸħರ ಮಡದರ ಚಕħವರ ಹಗ ಮಡĸದದ್ದರ ಹರಯವರ ಬೈಯತĶರಂದ ಅಂಧಶŁದĹಯಂದ ಆಚರಸತĶದ್ದರ,

“ಪŁಥಥನ ಮಡಬೇಕ, ಸೇತ, ಪŁಥಥನ ಮಡಬೇಕ. ನೇಡ. ದೇವರ ಈ ಪŁಪಂಚವನĺಲ್ಲ ನಮಥಸದĸನ. ನನĺನĺ
ನನĺನĺ ಇತರರನĺ ನಮಥಸದĸನ. ನಮಗಷı ಸಖಸಂತೇಷಗಳನĺ ಕಟıದĸನ! ನೇನ ಮಡದಕಂಡದĸೇಯಲ್ಲ ಆ
ಹವಗಳನĺ ಅವನೇ ಮಡದĸನ. ನನĺ ಮನೇಹರವಗರವ ಕಣĵಗಳನĺ ಅವನೇ ಮಡದĸನ. ಯೇಚನ ಮಡಃ
ಕಣĵಗಳಲ್ಲದದ್ದರ ಏನಗತĶತĶ? ನನ ನನĺನĺ ನೇಡವದಕħಗತĶರಲಲ್ಲ, ನೇನ ನನĺನĺ ನೇಡವದಕħಗತĶರಲಲ್ಲ. ನೇನ
ನನĺನĺ ನೇಡವದಕħಗತĶರಲಲ್ಲ..”

ಹವಯŀ ಪŁಯತĺಪವಥಕವಗ ಸೇತಯ ಮಟıಕħಳದ ಮತಡತĶದ್ದನ.

“ಸೇತ, ನವ ಬರಯ ದೇಹಗಳಲ್ಲ. ನಮĿಲŃ ಆತĿವದ. ಅದ ನವ ಅಂಗ ಹಕಕಳńವಂತ ಈ ದೇಹವನĺ ಹಕಕಂಡದ.


ನೇನ ಸೇರ ಉಟıಕಂಡರವಂತ ಈ ದೇಹವನĺ ಉಟıಕಂಡದ. ನೇನ ಐಶŅಯಥವಂತರ ಮಗಳ. ಆದ್ದರಂದ ಸಗಸದ
ಸೇರಯನĺ ಉಟıಕಂಡ ಚನĺಗ ಕಣತĶದĸೇಯ. ಬಡವರ ಬಡಸೇರ ಉಟıಕಂಡರತĶರ. ಅವರವರ
ಉಡಗತಡಗಗಳನĺ ನೇಡದರ ಸಧರಣವಗ ಅವರವರ ಅಂತಸĶ ತಕħಮಟıಗ ಗತĶಗತĶದ. ಹಗಯೇ ದೇಹಗಳ
ಆತĿದ ಯೇಗŀತಗ ತಕħ ಹಗರತĶವ. ಆದರ ಆ ಸೇರ ಎಷıದವಸ ಬಳತĶದ? ಹಳಯದದ ಕಡಲ ಬಸಡ ಮತĶೇಂದ
ಹಸ ಸೇರ ಉಟıಕಳńತĶೇಯಷı ? ಹಗಯ ನಮĿ ಆತĿ ಈ ದೇಹ ಅಯೇಗŀವದ ಕಡಲ ಅದನĺ ಬಸಡತĶದ. ಅದನĺೇ
“ಸವ” ಎಂದ ಕರಯತĶರ. ದೇಹ ಹೇದರೂ ಆತĿ ಹೇಗವದಲ್ಲ ; ಆತĿ ಶಶŅತವದದ ; ಅದ ದೇವರಗ ಸೇರದĸ.
ಆದ್ದರಂದ ನವ ಹಚĬಗ ಅದರ ಆರೈಕ ಮಡಬೇಕ. ನನĺ ಸೇರಯನĺ ಅದ ಹಳಯದಗವವರಗ ಚಕħಟವಗ ಒಗದ
ಮಡಮಡಕಳńತĶೇಯ. ಆದರ ಅದಕħಂತಲ ಹಚĬಗ ದೇಹವನĺ ಪೇಷಣಯನĺ ಮಡಕಳńವದಲ್ಲವ? ಹಗಯೇ
ನವ ಬದಕ ಬಳವವರಗ ದೇಹವನĺ ಚಕħಟವಗಡಬೇಕ. ಆದರ ಅದಕħಂತಲ ಶಶŅತವದ ಆತĿದ ಪೇಷಣಯನĺ
ಮರಯ ಬರದ. ಒಳńಯ ಮತ ಕತ, ಆಲೇಚನ ನಡತ ಇವಗಳಂದ ನಮĿ ಆತĿ ಶದĹವಗತĶದ; ದೇವರಗ
ಪŁಯವಗತĶದ. ಆದ್ದರಂದ ನತŀವ ದೇವರನĺ ಪŁಥಥಸಬೇಕ; ಒಳńಯ ಮತ ಕಡ; ಒಳńಯ ಆಲೇಚನ ಕಡ;
ನಮĿಲ್ಲರನĺ ಕಪಡ, ಎಂದಗತĶಯತ? ..”

ಸೇತ “ಹİ” ಎಂದಳ. ಆಕಯ ಮಖದಲŃ ಕೃತĤತ ತಳಕತĶತĶ.

“ದೇವರ ಈ ಜಗತĶನĺಲŃ ಸೃಷı ಮಡದĸನ. ಅವನ ಎಲŃಲŃಯೂ ಇದĸನ. ಇಲŃಯೂ ಇದĸನ. ನನ ನೇನ ಆಡತĶರವ
ಈ ಮತಗಳನĺ ಕೇಳತĶದĸನ. ಅವನ ಏನ ಬೇಕದರೂ ಮಡಲ ಶಕĶನ. ನವ ಅವನನĺ ಪŁೇತಸಬೇಕ. ಅದನĺೇ “ಭಕĶ”
ಎಂದ ಕರಯತĶರ. ಅವನ ಈ ಜಗತĶನĺ ಮಡ, ದರ ಓಡಹೇಗ ಕತಕಂಡಲ್ಲ. ಅದರಲŃ ಐಕŀವಗದĸನ.
ಸೇರಕಂಡದĸನ ಸಕħರಯನĺ ನೇರಗ ಹಕದರ ಕರಗ ಸೇರಕಳńವಂತ ! ಬಳಗĩ ಸಯಥನಗ ಮಡ ಬರತĶನ. ರಾತŁ
ಕತĶಲಯ ರೂಪದಂದ ಬರತĶನ. ಅವನೇ ಗಳಯಗ ಬೇಸತĶನ. ಮಳಯಗ ಸರಯತĶನ. ಮಂಚಗ ಹಳಯತĶನ.
ನೇಡ, ನೇನ ಮಡದ ಕಂಡರವ ಹವನ ಸೌಂದಯಥವ ಅವನೇ! ನನĺ ಸೌಂದಯಥವ ಅವನೇ! ನನ ಆಗ
ಹೇಳದನಲŃ ಆ ಸಂಧŀ ಸೌಂದಯಥವ ಅವನೇ! ಆ ಸಂಧŀ ಸೌಂದಯಥವನĺ ನೇಡದಗ ಅವನನĺೇ ನೇಡದಂತ ನನಗ
ಅನಭವವಗತĶದ. ಆಗ ನನಗ ಆತŀನಂದವಗತĶದ. ಆದ್ದರಂದ ಕಣĵೇರ ಬರತĶದ. ನನಗ ಆ ಅನಭವವದರ ಕಣĵೇರ
ಬಂದೇ ಬರತĶದ. ದಃಖದಂದಲ್ಲ, ಸಖದಂದ ! ನ ಹೇಳದĸ ಗತĶಯತೇ ? ”

“ಸೇತ ತಲಯಲŃಡಸ ಸಮĿತಸದಳ. ಅವಳ ಹೃದಯ ಭವದಂದ ತಳಕ ಕಣĵ ಹನಹನಯಗತĶ. ಹವಯŀ ಹೇಳದ
ಮತಗಳ ತಳದವರಗ ಅತŀಂತ ಸಧರಣವಗದ್ದರೂ ಮಗĹಳದ ಸೇತಗ ಮತŁ ಕಣĵೇರ ಸರಸವಷı ಮಹತĶಗದ್ದರೂ.
ಕಂಬನ ಧರಾಕರವಗ ಅವಳ ಭವೇಜĮ್ವಿಲ ಕಪೇಲಗಳ ಮೇಲ ಇಳಯತಡಗದವ. ಹವಯŀನ ಕಣĵೇನಂದಲ ನೇರ
ಹರಯತ.

“ಸೇತ ನೇನೇಗ ಯಕ ಅಳತĶದĸೇಯ?”

ಸೇತ ಮಗಳĺಗಯಂದ “ಇಲ್ಲ, ನನ ಅಳತĶ ಇಲ್ಲ” ಎಂದ ಕಣĵೇರರಸಕಂಡಳ.

“ಮತĶೇಕ ಕಣĵೇರ ?”

ಸೇತ ತನĺ ಅನಭವವನĺ ವಣಥಸವ ಬದĹ ಸಮಥŀಥವಲ್ಲದ ” ಯಕೇ ನನಗ ಗತĶಲ್ಲ” ಎಂದಳ.

“ಅದಕħಗಯೇ ನನಗ ಆಗ ಕಣĵೇರ ಬಂದದĸ. ಮಹತĶದದನĺ ಕಂಡರೂ ಕೇಳದರೂ ನಮĿ ಮಹತĶನ ನನಪಗ
ಸಂತೇಷದಂದ ಹಗಗತĶದ. ಅಂಥ ಕಣĵೇರನĺ ನವಷı ಸರಸದರ ಅಷı ಧನŀರಾಗತĶೇವ ! ದಡijದಲŃ ದೇವರ !.”

ಇಬĽರೂ ಸŅಲĻ ಹತĶ ಮೌನವಗದ್ದರ. ಹವಯŀನ ಬೇರ ವಷಯವನĺತĶವ ಸಲವಗ ” ಆ ಚತŁಗಳನĺಲ್ಲ ನೇಡದಯಲ್ಲ,
ಅದರಲŃ ನಮĿ ದೇಶದ ಚತŁವನĺ ನೇಡದಯೇನ?” ಎಂದ ಕೇಳ, ಒಂದ ಪಸĶಕವನĺ ತಗದ ಬಚĬ, ” ಇದ ನವರವ
ಭೂಮ” ಎಂದನ.

ತರವಯ ಭೂಗೇಲದ ಕಲವ ವಷಯಗಳನĺ ಸಂಕ್ಷಿೇಪವಗ ವವರಸ, ಸೌರವŀಹವನĺ ವಣಥಸವಗ ಸಯಥನ


ಭೂಮಗಂತಲ ಸಹಸŁಪಲ ದಪĻವಗದĸನ ಎಂದ ಹೇಳದನ, ಸೇತಗ ಆಶĬಯಥವಯತ. ಮತĶೇಕ ಸಣĵಗ ಕಣತĶನ
ಎಂಬ ಅವಳ ಪŁಶĺಗ ಹವಯŀ ಉತĶರ ಹೇಳ, ” ಅಷıೇ ಅಲ್ಲ. ರಾತŁ ನಮಗ ಕಣವ ನĔತŁಗಳ ಸಯಥನಗಂತಲ
ಸಹಸŁಪಲ ದಡijದಗವ” ಎಂದನ. ಇನĺರಾದರೂ ಹಗ ಹೇಳದ್ದರ ಸೇತ ಖಂಡತವಗ ನಂಬತĶರಲಲ್ಲ. ಹವಯŀನ
ನĔತŁಗಳ ಭಯನಕವದ ಗತŁ, ವೇಗ, ದರಗಳ ವಚರವಗ ತಳಸ, ಇಂಡಯ ದೇಶದ ಪಠವನĺ ಬಚĬ “ಇದ ನಮĿ
ಭರತಖಂಡ, ಇದ ನಮĿ ĦಮನĿಹರಾಜರ ಆಳವ ನವರವ ಮೈಸರ ದೇಶ” ಎಂದ ತೇರಸದನ.

“ಇಷı ಸಣĵದ ನಮĿ ಮಹರಾಜರ ದೇಶ?”

“ಹೌದ, ಈ ಪŁಪಂಚಕħ ಹೇಲಸದರ ಬಹಳ ಸಣĵದ.”

“ಹಂಗದರ ತೇಥಥಳń ಎಲŃದ ?”

“ಇದರಲŃ ಅದಲ್ಲ. ಬಹಳ ಚಕħದ ಆದ್ದರಂದ,” ಎಂದ ಮೈಸರ ದೇಶದ ಪಠವನĺ ತೇರಸ, ಒಂದ ಸಣĵ ಚಕħಯ ಮೇಲ
ಬರಳಟı “ಇದೇ ನನĺ ತೇಥಥಳń !” ಎಂದನ. ಸೇತ “ಅಯŀಯŀೇ ! ಇಷıೇನ” ಎಂದಳ. ಮಚĬದ ತನಗ ಅಷı ದಡijದಗದ್ದ
ತೇಥಥಹಳńಗ ಇಷı ಸಣĵ ಚಕħಯೇ ಭೂಪಠದಲŃ ? ಎಂದ ಅವಳಗ ಸೇಜಗವಯತ.

“ಹಂಗದರ, ನಮĿ ಮತĶಳń ?”

ಹವಯŀನ ನಸನಕħ, ಮತĶಳńಯನĺ ಚಕħಯಂದಲ ಕಡ ನದೇಥಶಸಲ ಸಧŀವಲ್ಲ. ಅಷı ಸಣĵದ, ಎಂದ


ವವರಸದನ. ಸೇತಗ ಸŅಲĻ ವŀಸನವಯತ; ತಮĿ ದಡijಮನ, ಗದĸ, ತೇಟ, ಆಳ, ಒಕħಲ, ಅಪĻಯŀ, ಅವŅ ಎಲ್ಲರೂ ಇರವ
ಮಖŀಸķಳ ಚಕħಗಂತಲ ಹೇನವಯತೇ ಎಂದ !
ಹರಗಡ ಗಂಟಯ ಸರದ ಸದĸ, ನಯಗಳ ಕಗ, ಲಕ್ಷĿಯ ಉಲŃಸಪಣಥವದ ಅಟıಹಸದ ಧŅನಯೂ
ಕೇಳಸದದರಂದ ಸೇತ “ಅತĶಮĿ ಬಂದರ ಅಂತ ಕಣĶದ !” ಎಂದ ಜಗಲಗ ಓಡಹೇದಳ.

ನಂಟರ ಕಲ ತಳದಕಂಡರ. “ಬಂದŁೇ” “ಬಂದŁೇ” ಎಂದ ಸŅಗತ ಬಯಸದವರಗ “ಹİ””ಹİ” ಎಂದ ಉತĶರ ಹೇಳ,
ಗೌರಮĿ ಸೇತಯರಡನ ಒಳಗ ಹೇದರ. ವಸ ಗಂಡಸರ ಜತಗ ಸೇರದĸದರಂದಲ ಶŀಮಯŀಗೌಡರ
ಕರದದರಂದಲ, ಮನಸತಲ್ಲ ಒಳಗದ್ದರೂ ಜಗಲಯಮೇಲಯೇ ಕಳತನ. ಆದರ ತಂದಯ ಮಂದ ಬಹಳ ಕಲ ನಂಟನಗ
ಕಳńರಲಗದ ಐದ ನಮಷ ಕಳಯವದರಲŃ ಮಲ್ಲನದĸ ಒಳಗ ನಗĩದನ.

ನಗಮĿನವರ ಉದŅೇಗ ಮಗನನĺ ನೇಡದ ಕಡಲ ಶಮನವಗ, ಅವರಗ ಸŅಭವಕವಗದ್ದ ಗಂಭೇಯಥ ಹಂತರಗತ.
ಆದರೂ ಮಗನ ಸತĶಲ ಮರ ಕಸ ಆರ ಕಸಗಳನĺ ಪŁದಕ್ಷಿಣ ಬರಸ, ತಮಗ ತಳದದ್ದ ದೇವ ದವŅರಗಲ್ಲ- ತರಪತ
ಧಮಥಸķಳಗಳಂದ ಹಡದ ಭೂತ ಪಂಜŁಳńಗಳವರಗ- ಮಡಪಕಟı, ಹೇಳಕಂಡರ.

ಹವಯŀ ನಸತಹಯನಗ ಸಮĿನದ್ದನ. ತಯಯ ಪŁೇತಭವ ತನĺ ಬದĹ ವಚರಕħಂತಲ ಪವತŁವದದಂದ ಅದನĺ
ಆಸŅದಸತĶ “ಅದೇನವŅಗಯ ? ಹಣಗ ಬಟıಕಟı ಕಟıದĸೇಯ !” ಎಂದ ಕೇಳದನ.

“ಏನ ಇಲ್ಲ, ಬಗಲ ಹಡದದĸ” ಎಂದ ನಗಮĿನವರ ಮಗನ ಬಳ ಕಳತ ನನ ನವಗಳಂದ ಅವನ ಹಣ ಕನĺ ತಲ ಕೈ
ತೇಳಗಳನĺ ಸವರ ಲಲŃಗೈದರ. ಹವಯŀನಗಂತ ತಯಯ ಸ್ಷಿಶಥ ಶಂತಯನಂದಗಳ ಸಧಮದŁಯಗತĶ.
ಆ ಹಸಬ ಅಪĻಯŀನ ಹಂಡತಯ !
ಆ ದನ ಸಯಂಕಲ ರಾಮಯŀ ತಂದಯ ಇಷıದಂತ ಅವರಡನ ಕನರಗ ಬಂದನ.

ರಾತŁ ಊಟಕħ ಕಳತದĸಗ ಅಪರಚತ ತರಣ ಸŁೇಯಬĽಳ ಬಡಸತĶದĸದನĺ ಕಂಡ, ಆಕ ಯರರಬಹದಂದ ಬರಗದನ.

ಪಟıಣĵನ ಸೇರಗರರೂ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಆ ದನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಕಡಯವರಂದ ತಮಗ ಏನಯತಂಬದನĺ


ಭವಕŁೇಶಗಳಂದ ವಣಥಸತĶದ್ದರ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರೂ ರೇಗ ನಡನಡವ, ಹಗ ಮಡಬೇಕಗತĶ, ಹೇಗ
ಮಡಬೇಕಗತĶ ಎಂದ ಹೇಳತĶದ್ದರ. ಕಡಗ ಸಂಗಪĻಗೌಡರನĺ ನದೇಥಶಸ “ಅವನಗ ಮಡಸĶೇನ. ಕಳńನಟ ಕಡಸದ್ದನĺಲ್ಲ
ಕಕħಸĶೇನ. ಸಕಥರವಲ್ಲ ಹಳಗ ಹೇಯĶೇನ ನೇಡಬಡĶೇನ” ಎಂದ ಮದಲಗ ಆಭಥಟಸದರ.

ರಾತŁ ಉಪĻರಗ ಮೇಲ ಮಲಗದĸಗ ರಾಮಯŀ ಆಲೇಚಸತಡಗದನ.

ಮನಗ ಬಂದ ತಸ ಹತĶನಲŃಯ ರಾಮಯŀನಗ ತಮĿ ಮನಗಂತಲ ಮತĶಳńಯ ಹಚĬ ಸಂತೇಷಕರವಗದ್ದಂತ ತೇರತ.
ವಸ, ಪಟıಮĿ, ಹವಯŀ, ನಗಮĿ ಇವರಲ್ಲ ಇದĸದ್ದರ ಬಹಃಶ ಹಗ ತೇರತĶರಲಲ್ಲವಂದ ಕಣತĶದ. ತಂದಯಡನ
ಮೈಸರ, ಕಂಗŁಸತ, ಸŅರಾಜŀದ ಚಳವಳ ಇತŀದಗಳ ವಚರವಗ ಮತಡಲಳಸದನ. ಆದರ ಅವರಗ ಗೃಹಕೃತŀ ಕೇಟಥ
ವŀವಹರಗಳಲŃ ಇದ್ದಷı ಪರಶŁಮವಗಲ, ಆಸಕĶಯಗಲ, ಸಹನಭೂತಯಗಲ ರಾಮಯŀ ಆಡದ ದರದ
ವಚರಗಳಲŃರಲಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದ ಅವಗಳ ವಷಯದಲŃ ಖಂಡನ ತರಸħರಗಳನĺ ಪŁದಶಥಸ, ಬಳಯಬಟı, ಖದಯ ಟೇಪ,
ಕಲ ಮಚĬವ ಉದ್ದಪಂಚಗಳನĺ ಅವಹೇಳನ ಮಡದರ. ನೈಮಥಲŀವ “ಷೇಕ”ಯೇ ಎಂಬದ ಅವರ ದೃಢವದ
ಅಭಪŁಯವಗತĶ.

ರಾಮಯŀ ಪಟıಣĵನಡನ ಷಕರ ನಯ ಬಂದಕಗಳನĺ ಕರತ ಮತಡ, ಕಳದ ತಂಗಳಗಳಲŃ ಅವನ ಮಡದ್ದ
ಸಹಸಗಳ ವಣಥನಯನĺ ಕೇಳ ಸಂತೇಷಪಟıನ. ಟೈಗರ ಜಕಯ ಧೂತಥ ಕŁಯಥದಂದ ಮಡದದನĺ ಕೇಳ
ವŀಸನಪಟıನ. ಏನದರೂ ಅವನ ಮನಸತನ ವಷಣĵತ ಮದಹೇಗಲಲ್ಲ. ಮೈಸರನಲŃ ಇದĸಗ ಮನಯನĺ ನನದ
ಸಂತೇಷಪಟıಂತ ಮನಯಲŃದĸ ಸಂತೇಷಪಡಲಗಲಲ್ಲ.

ಸತĶಲ ಕಗĩತĶಲ ಕವದತĶ. ಎದರಗದ್ದ ಬಟı ಕಡಗಳಲ್ಲ ಮಸಯ ಮದĸಯಗದĸವ. ಆಕಶದಲŃ ಮಣಕತĶದ್ದ ನĔತŁಗಳ
ಅವನ ಏಕಂತಭವವನĺ ದŅಗಣತ ನವಥಣĵವಗ ಮಡದĸವ. ಹಸಗಯ ಮೇಲ ಬಚĬನ ಮಲಗದ್ದ ರಾಮಯŀನ
ವಚರಪೇಡತನದನ. ಬಡಸತĶದ್ದ ಹಂಗಸ ಯರರನಹದ? ತಮĿ ಮನಗ ನಂಟನಗ ಮತŁ ಬಂದವರಾಗದ್ದರ
ಅಡಗಮನಯಲŃ ಬಹಳ ಕಲದ ಬಳಕ ಇರವವಳಂತ ಪರಚಯಥ ಮಡಲಗತĶರಲಲ್ಲ ! ಅಡಗಮಡಲ ಸಂಬಳಕħ
ಗತĶಮಡದ್ದ ಹಂಗಸಗದ್ದರ ಉಡಗ ತಡಗಗಳಲŃ ಅಷı ನಜೇಕರತĶರಲಲ್ಲ ! ಪಟıಣĵನೇನದರೂ ಹಸದಗ
ಮದವಯಗದĸನಯ ? ಇರಲಕħಲ್ಲ. ಹಗದ್ದರ ಅವನೇ ಹೇಳತĶದ್ದನ. ಅವನನĺ ನೇಡದರಂತ ಆ ಊಹ ಸವಥಥ ತಪĻ
ಎಂದ ತೇರತĶದ. ಹೇಗ ವಧವಧವಗ ಆಲೇಚಸತĶ ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ ರಾಮಯŀನ ಎದಯಲŃ ರಕĶ ಸಂಚರ ವೇಗವಯತ.
“ಛ-ಅದಂದಗ ಆಗರಲಕħಲ್ಲ” ಎಂದ ತನĺ ಮನಸತನಲŃ ಮಡದ್ದ ಆಲೇಚನಯನĺ ನರಸನಮಡಲಳಸದನ. ತಲಗಸಲ
ಯತĺಸದಂತಲ್ಲ ಆ ಆಲೇಚನ ಪŁಬಲತರವಯತ. ಮಲ್ಲನ ಸಮಂಜಸವಗ ತಡಗತ. ಕಡಕಡಗ ನಶĬಯವಗಯೂ
ತೇರತ. ಆದರೂ ರಾಮಯŀ ಅದನĺ ನಂಬಲಲ್ಲ ; ನಂಬಲ ಇಷıಪಡಲ ಇಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಆಲೇಚನಗಗ ತನĺನĺ ತನ ಹಳದ
ಕಂಡನ. ಆದರೂ ಅವನದ ಅದಲŃ ನಜವಗ ಬಡವದೇ ಎಂದ ಕತರವಗತĶ. ಹಸಗಯ ಮೇಲ ಎದĸ ಕಳತ “ಅದ
ನಜವಗದರಲ” ಎಂದ ಭಗವಂತನನĺ ಹೃತĻವಥಕವಗ ಪŁಥಥಸದನ. ಅಷı ಅಸಹŀವಗ ವಕಟವಗ ತೇರತ, ಆ
ಹಂಗಸ ತನĺ ತಂದ ತನಗರಯದಂತ ಮದವಯದವಳ ಎಂಬ ಆಲೇಚನ.

ಮರದನ ಬಳಗĩ ರಾಮಯŀನ ಮನಸತಗ ಮನಯವರಲ್ಲರೂ ಯವದೇ ಒಂದ ಗಟıನĺ ಮಚĬಮರ ಮಡರವಂತ
ಭಸವಗತಡಗತ. ಪŁತಯಬĽರ ಮತ, ನೇಟ, ನಡತ ಎಲ್ಲವ ಅದನĺೇ ಸಮಥಥಸವಂತದĸವ. ಕಫ ತಂಡ ಪರೈಸದ
ಒಡನಯ ಪಟıಣĵನನĺ ಉಪĻರಗಗ ಕರದ, ತನಗದ್ದ ಆಶಂಕಯ ವಚರವಗ ಪŁಶĺಸದನ. ಕಳಗ ಜಗಲಯಲŃದ್ದ ಯಜಮನರಗ
ಕೇಳಸದಂತ ಮಲ್ಲನ ಮತಡದರ.

“ಆ ಹಸಬ ಯರೇ ? ”

“ಯವ ಹಸಬ ?”

“ಅಡಗ ಮನಯಲŃ ಕಲಸ ಮಡತĶದಯಲŃ ಅದ.”

ಪಟıಣĵ ಸŅಲĻ ನಕħ “ಅಯŀೇ ಇದŀಕ ಹೇಂಗ ಕೇಳĶೇರ ? ನಮĿ ಚಕħಮĿ” ಎಂದನ.

“ಚಕħಮĿ !. ಯರ ಮನ, ಹೇಳ?”

“ನಲ್ಹಾಳńಯಂದ ನಮĿಪĻಯŀನಗ ತಂದದĸ !”

“ಆ ಹಸಬ ಅಪĻಯŀನ ಹಂಡತಯೇ ! ”

ಯವದ ಆಗಬರದಂದ ಭಗವಂತನನĺ ಪŁಥಥಸದ್ದನೇ ಅದೇ ಆಗಹೇಗದ ! ರಾಮಯŀನಗ ಬಹಳ ದಃಖವಗ ಅವನ
ಪŁಯತĺವನĺ ಮರ ಕಣĵೇರ ಬಳಬಳನ ಉದರದವ. ಮದಲ “ಹಸ ಚಕħಮĿ”ನನĺ ತಂದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಕಯಥವನĺ
ಪŁಶಂಸಸವ ರೇತಯಲŃ ಮತಡತĶದ್ದ ಪಟıಣĵನ ರಾಮಯŀನ ಕಣĵೇರನĺ ನೇಡ ಅನಕಂಪದಂದ ವŀತರಕĶವಗ
ಮತಡತಡಗದನ. ಅವನ ಧŅನ ಬಹಳ ಮಲ್ಲಗಯತ.

“ನಮಗ ಕಗದ ಬರಲಲŃೇನ ?”

ರಾಮಯŀ ತಲದಗ “ಇಲ್ಲ” ಎಂದನ.

“ನವಲ್ಲ ಬಡಕಂಡವ, ನಮĿಬĽರನĺ ಕರಸ ಅಂತ. ನಮĿ ಮತ ಎಲŃ ಕೇಳĶರ?”

“ಕರಸದದ್ದದĸೇ ಒಳńೇದಯĶ” ಎಂದ ರಾಮಯŀ ಸಯĸನ.

“ಎಲ್ಲರೂ ಮತĶಳń ಶŀಮೇಗೌಡರಾದಯಗ ಹೇಳದರ -” ಈ ಸಂಬಂಧ ಬೇಡ, ನಮಗ ಹೇಳಸದ್ದಲ್ಲ” ಎಂದ. ಯರ ಮತನĺ
ಮನಸತಗ ಹಕಕಳńಲಲ್ಲ ಅವರ. ಹಡದದĸ ಒಂದೇ ಹಟ ಮಡಬಟıರ. ಈಗ ನೇಡ ಮನೇಲಲ್ಲ ಜಗಳ. ಮರ ಹತĶ
ರೇಜಗ. ನಮĿ ತಂಗಗ ಅವರಗ ಹಯĸಕħ ಬೇಯೇದಲ್ಲ. ನಗಮĿನೇರಗ ಕಡ ಕಂಡಬಟı ಹೇಳĶರ. ಹೇಂಗ ಆದರ
ಮನೇ ಪಲಗದೇ ಸೈ ಅಂತ ಕಣĶದ.” ರಾಮಯŀ ಮತĶ ಮತಡಲಲ್ಲ. ಸಮĿನ ಚಂತಸತĶ ಕಳತನ. ತೇರಹೇದ ಅವನ
ತಯಯ ಶೇಕಪಣಥವದ ಆಕೃತ ಕಲĻನಯ ಕಣĵದರನಲŃ ನಂತ ಕಂಬನಗರಯತĶತĶ. ಆಕಯ ಸೌಜನŀಸĺೇಹಗಳ ಅವನ
ಮನಸತಗ ಬಂದ, ಮರಯಗ ಮರತಹೇದಂತದ್ದ ಮತೃಪŁೇಮವನĺ ನನದ ನರಗಥಳವಗ ಕಣĵೇರ ಸರಸತಡಗದನ.
ಅವನದ ಸŅಭವಕವಗ ಕೇಮಲ ಪŁಕೃತ. ದೃಢಚತĶ ದವನಲ್ಲ. ಚಕħಂದನಂದಲ ತಂದಯ ವಷಯದಲŃ ಬಳದಬಂದದ್ದ ಭೇತ
ಅವನನĺ ಹದರದಯಗ ಮಡತĶ. ಅವನಲŃದ್ದ ಉದತĶ ಹೃದಯಕħ ತಕħ ಮನೇಬಲವ ಇದĸದ್ದರ, ಸಂಸರದಲŃ ಮಂದ
ಪŁಪĶವಗವ ಹೃದಯವದŁವಕವದ ಅನಹತಗಳ ನಡಯತĶರಲಲ್ಲ. ಹವಯŀನಲŃ ಅವನಗದ್ದ ಗೌರವ ಪŁೇತಗಳಗ
ಅದೇ ಕರಣವಂದ ತೇರತĶದ. ತನĺಲŃಲ್ಲದ ಹೃದĽಲ, ಮನಃಸķೈಯಥ, ದೃಢಚತĶತಗಳ ಅವನಲŃದĸದರಂದ ಅವನನĺ
ಆದಶಥಮತಥಯಂದ ಭವಸ ಆರಾಧಸತĶದ್ದನ. ಜಗಲಯಂದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ “ಓ ಪಟıಣĵ!” ಎಂದ ಕರದರ. ಅವನ
ಸಡಲವಗದ್ದ ಏಣಯ ಮಟıಲಗಳ ಸದĸಗವಂತ ಇಳದ ಬರಲ “ರಾಮ ಎಲŃೇ ?” ಎಂದ ಕೇಳದರ. “ಇಲŃದĸೇನ,
ಬಂದೇ” ಎಂದ ರಾಮಯŀ ಬೇಗಬೇಗನ ಕಣĵೇರರಸಕಂಡ ಮನಸತಮಧನ ಮಡಕಳńತĶ ಇಳದ ಬಂದನ.
ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಅವನ ಮಖಭವ ಗತĶದರೂ ಗತĶಗದವರಂತ ನಟಸ “ಕಬĽನ ಹತĶಲಗ ಹೇಗೇಣ ಬನĺ” ಎಂದ
ಅವರಬĽರಡಗಡ ಹಬĽಗಲ ದಟದರ. ನದŁ, ಮೈಕರದಕಳńವದ, ನಣಗಳನĺ ಮೇಲ ಕರದಂತ ಅಟıವದ,
ಒಂದರಡನಂದ ಆಟವಡವದ ಹೇಗ ನನ ಸŅಕೇಯ ಕಯಥದಲŃ ಮಗĺವಗದ್ದ ನಯಗಳ ಒಂದರ ಹಂದಂದ ಎದĸ
ನಡದ ಅವರನĺ ಹಂಬಲಸದವ. ದೃಶŀಗಳಲ್ಲವ ಹಚĬ ಕಡಮ ತನ ಮೈಸರಗ ಹೇದಗ ಹೇಗ ಇದĸವೇ ಹಗಯೇ
ಇದĸವ. ಅದೇ ಅಂಗಳ, ಅದೇ ಕಣ, ಅಂಗಳವನĺ ಕಣದಂದ ವಭಗಸದ್ದ ಅದೇ ಒಂದಳ ಎತĶರದ ಕಲŃ ಕಟıಣ, ಕಲŃಕಟıಣಯ
ಮೇಲ ಆಗ ಹಸರಾಗದĸ ಈಗ ಬೇಸಗಯ ಬಸಲಗ ಒಣಗ ನಂತದ್ದ ಅದೇ ಹಳ, ಕಣದಲŃ ಅದೇ ಹಣಸಯ ಮರ, ಅದೇ ದಡij
ಬಸರಯ ಮರ, ಬಲ ಭಗದಲŃ ಅದೇ ತೇಟ, ಬಳಯ ಮರಗಳ ಅದೇ ಹಸರಲಗಳ ಇತŀದ! ಅಂದನಂತಯ ಮರಗಳಲŃ
ಹಕħಗಳ ಚಲಪಲ ! ಅಂದನಂತಯ ಮರಗಳ ಬಲನಳಲ! ಆದರ ರಾಮಯŀನ ಮನಸತಗ ಜಗತĶ ಹಂದದ್ದಂತ ಸರಳ
ಸಂದರವಗರಲಲ್ಲ. ಅವನ ಮನಸತ ವಷದಪಣಥವಗತĶ. ಕಬĽನಗದĸಯಲŃ ಆಳಗಳ ನರದದ್ದರ. ಸೇರಗರರ ಅವರಗ
ಕಲಸ ಹೇಳತĶದ್ದರ. ಸಮರ ಒಂದವರ ಎರಡ ಅಡಗಳಷı ಎತĶರ ಬಳದದ್ದ ಕಬĽನ ಗರಯೇಲಗಳ ಮೇಲ ಬದĸದ್ದ ಬಸಲ
ಕಡ ಹಸರಾದಂತ ತೇರತĶತĶ. ನಡವ ಅಲ್ಲಲŃ ಗಟıದ ತಗĩನ ಗಂಡ ಮತĶ ಹಣĵಳಗಳ ಹಳಯ ಕಲವಗಳಂದಲ
ಕರಡಲಗಳಂದಲ ನಂತ, ಒಬĽರಡನಬĽರ ತಳ ಭಷಯಲŃ ಗಳಪತĶದ್ದರ. ಗೌಡರ ಬರತĶದĸದನĺ ದರದಲŃ
ಕಂಡ ಆಳಗಳ ಸೇರಗರರೂ ಕಯಥಸನĺಹದಲŃಯ ನಮಗĺರಾಗದ್ದಂತ ತೇರಸಕಂಡರ. ಸೇರಗರರ ಕನĺಡದಲŃ
ಗಟıಯಗ ಅಪĻಣಮಡತಡಗದರ. “ಏ ಬಗŁ, ಇಲŃ ತಗಂಡ ಬರೇ ಹರೇನ. ಗತĶೇ, ಅಲŃೇನ ಮಡĶೇಯೇ ಥ!
ಖಳń !. ಸಬĽೇ, ಕಡೇ, ಏನĿಡĶೇರೇ ಎಲŃ ಸದಯ, ಆ ಕಂಡ ಮಚĬ ಬ ಇಲŃ.” ಮದಲದ ಆಜİ ಭತತಥನಗಳಂದ ಕಬĽನ
ಹತĶಲ ಸಜೇವ ಸಶಬĸ ಸಚಲವಗಬಟıತ. ಅಷıರಲŃ ಗೌಡರೂ ಅಲŃಗ ಬಂದ ಅಂಚನಂದ ಅಂಚಗ ನಡದಹೇಗ, ಕಲಸವನĺಲ್ಲ
ಪರೇಕ್ಷಿಮಡ ಸಚನ ಕಡತಡಗದರ. ತಲಗ ಕಂಪವಸěವನĺ ಸತĶಕಂಡದ್ದ ಸೇರಗರರ ಕಲವಸರ ಅವರ
ಹಂದಗಡಯೂ ಕಲವ ಸರ ಅಕħಪಕħದಲŃಯೂ ಚಟವಟಕಯಂದ ಸತĶಡತĶ, ತಮĿ ಸŅಮಭಕĶಯನĺ
ಕತಥವŀನಷIJಯನĺ ಪŁದಶಥಸದರ. ರಾಮಯŀನ ಹಂದಗಡಯದ್ದ ಪಟıಣĵನ ಹಂದನ ವಷಥ ಕಬĽ ತನĺಲ ಬರತĶದ್ದ ಒಂಟಗ
ಹಂದಯಂದನĺ ಕೇವ ಕಟı ಕಡಹದ ಸಂಗತಯನĺ ಹೇಳ, ವŀಹ ವಣಥನ ಮಡತĶದ್ದನ. ಸŅಲĻ ಹತĶನಲŃ ಗದ್ದಲಗಳ ಕಪĻ
ಕತĶವ ಶಬĸ ಪŁರಂಭವಗ ಮತ ನಂತಹೇಯತ. ಗೌಡರ ಎತĶರವಗದ್ದ ಒಂದ ಅಂಚನ ಹಸರ ಹಲŃನಲŃ ಸೇರಗರರ
ಹಸಕಟı ಕರಕಂಬಳ ಮೇಲ ಕಮಗರಯನĺ ನೇಡತĶ ಕಳತರ. ನಯಗಳ ತಮĿ ಸŅಭವಕħನಗಣವಗ ಅಲŃ ಇಲŃ
ಸತĶ ಕಬĽನ ಗದĸಯಲŃಯೇ “ಹಳನಗĩ”ದĸವ. ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ ಒಂದ ನಯ ತೇಕ್ಷ್ಣವಗ ಬಗಳತĶ ಕಬĽನ ಗರಗಳ ಮೇಲ
ಕಳಗ ಹರಾಡ ಸದĸಗವಂತ ಏನನĺೇ ಅಟıಸಕಂಡ ಹೇಯತ. ಇತರ ನಯಗಳ ಅದೇ ದಕħಗ ಓಡದವ. ಯರಗ
ಪŁಣ ಯವದಂದ ಗತĶಗಲಲ್ಲ. ಗೌಡರ ಎದĸ ನಂತ ನೇಡದರ. ಆಳಗಳ ಹತರಗಳನĺ ಹಡದ ನಟıನ ನಂತ
ನೇಡದರ. ಪಟıಣĵ ರಾಮಯŀರೂ ನೇಡತĶದ್ದರ. ನಯಗಳ ಕಬĽನ ಗದĸಯನĺ ದಟ ಪಕħದಲŃಯ ಬಯಲಗದ್ದ
ನಲŃಗದĸಗ ನಗĩದವ. ಆಗ ಕಣಸಕಂಡತ, ಬಣದ ವೇಗದಂದ ಬಳಕ ಚಮĿ ಹರ ಓಡತĶದ್ದ ಒಂದ ಮಲ! ಪಟıಣĵ
“ಅಯŀಯŀೇ, ಕೇವ ತರಲಲ್ಲಲŃ!” ಎಂದವನೇ “ಛೂ ! ಹಡೇ! ಹಡħ ! ಹಡೇ! ಹಡೇ!” ಎಂದ ಅಬĽರಸ ಕಗತĶ ಮಂದ
ನಗĩ, ಕಬĽನಗದĸಯ ಬೇಲಯನĺ, ಗೌಡರ ಓಡತĶದ್ದ ಮಲವನĺ ಅಟıತĶದ್ದ ನಯಗಳನĺ ಹಂಬಲಸತĶದ್ದ ಪಟıಣĵನನĺ
ನೇಡತĶ ನಂತದ್ದ ಆಳಗಳಗ ” ಏನĺೇಡĶೇರೇ, ಬದĺೇಕಯ, ನಮĿ ಕಲತ ಬಟħಂಡ!” ಎಂದ ಗದರಸಲ, ಮತĶ ಗದ್ದಲ
ಮಣĵಗಳ ಗದĸಟ ಕೇಳಸತಡಗತ. ತಂದ ಕರದರ. ಶಶಪŁಸಂಗದಂದ ಪŁಸನĺಪŁಯನಗದ್ದ ರಾಮಯŀ ಮತĶ ವಷಣĵನಗ
ಅವರ ಬಳಗ ಬಂದ ಒಂದ ಮರ ದರದಲŃ ಕಳತನ. “ಬಂದವರ ನಟıನ ಮನಗ ಬರಬೇಕೇ, ನಂಟರ ಮನ ಕಳ ಹರಕĶ
ಕತಬಡದೇನ?” ಎಂದರ ಗೌಡರ. ಮದಲೇ ಖಿನĺನಗದ್ದ ರಾಮಯŀ ಮತĶ ಖಿನĺನಗ ತಪĻನĺಪĻ ಕಳńವವನಂತ
ಮೃದ ಧŅನಯಂದ “ಅಣĵಯŀನಗ ಬನĺ ನೇವಗತĶ. ಹೇಗ ಬರೇದ?” ಎಂದನ. “ಅಣĵಯŀನಗ ಬನĺ ನೇವದŁ ತಮĿಯŀ
ಮಡೇದೇನಲŃ?” ರಾಮಯŀ ಮತಡಲಲ್ಲ. ಕೈಯŀಲŃಂದ ಕಬĽನ ಗರ ಹಡದಕಂಡ ಸೇಳತĶ, ಅದರ ಕಡಗ ತಲಬಗ
ನೇಡತĶದ್ದನ. “ನಮĿ ಸಮನಲ್ಲ ತಂದೇರೇನ?” “ಇಲ್ಲ. ಹೇಟಲ ರೂಮನಲŃೇ ಇಟı ಬಂದದĸೇವ.” “ಯಕ?
ತರಬರದಗತĶೇನ?” “ಮತĶ ಹತĶಕಂಡ ಹೇಗೇರ ಯರ ಅಂತ ತರಲಲ್ಲ.” “ಹತĶಕಂಡ ಹೇಗೇದ ಇಲ್ಲ,
ಗತĶಕಂಡ ಹೇಗೇದ ಇಲ್ಲ ! ಸಕ ನೇವ ಓದ ಪŀಸಮಡದĸ. ನೇವ ಅಮಲĸರಕೇ ಮಡೇದ ಅಷıರಳಗೇ ಇದ!
ನಲ ಗಡಸವಂತ ಬಳೇ ಪಂಚ ಉಟħಂಡ ಷೇಕ ಮಡಬಟıರ ಎಲŃ ಬಂತ! ಆ ವಂಕಪĻಯŀ ಹೇಳĹ್ಹಾಂಗ ಮಣĵ
ಕರಯೇಜತ ಕೈಗ ಲೇಖಣ ಕಟıರ ಇನĺೇನಗĶದ. ಸಮನĺಲ್ಲ ತರಸಬಡ ರೈಲ ಮೇಲ.” ರಾಮŀಯŀನಗ ಕರವನ ಮೇಲ ಬಕħ
ಬಂದಂತಯತ. ಅಪŁತಭನದನ. ಏನ ಹೇಳಬೇಕೇ ಗತĶಗಲಲ್ಲ. ತಂದ ಹಸ ಹಣĵನಡನ ಹಸ ಕŁಯಥವನĺ
ಸಂಪದಸದ್ದಂತ ತೇರತ. ಇಷı ಬೇಗ ಇಂತಹ ಮತಗಳನĺ ಕೇಳಲ ಅವನ ಸದĹನಗಲಲ್ಲ. ಕಡಗ ಅತĶ ನೇಡ, ಎಂಜಲ
ನಂಗ “ಅಣĵಯŀ ಇನĺ ಓದಬೇಕ ಅಂತದĸನ” ಎಂದನ. “ಊಞ್! ನೇವ ಓದĶ ಷೇಕ ಮಡĶ ಪŀಟ ತರಗĶ ಇರ.
ನನಲŃ ಗಬĽರ ಹತĶ, ಗಯĸ ದಡij ಕಳಸĶ ಇತೇಥನ!.. ಅವನ ಏನದŁ ಮಡŃ!. ಅವನ ಪಲ ಅವನ ತಹಂಡ
ಮೈಸರಗದŁ ಹೇಗŃ, ಮದŁಸಗದŁ ಹೇಗŃ!. ಅವನ ಅವŅನ ದರಂತ ನ ಕೇಳಲರ. ಹೇದೇಹಥತŁ
ಪಲಮಡಕಡŃ ಅಂತ ಹೇಳĶದಂತ. ಕೇಳ ಕೇಳ ನನಗಂತ ತಲ ರೇಜಗ ಹಡದಹೇಗದ. ಅದನĺಂತ ಕಂಡತ
ಆಗೇದಲ್ಲ..(“ಅದ ಎಂದರ ಅವರ ಹಂಡತ ಸಬĽಮĿ ಎಂಬದನĺ ರಾಮಯŀನಗ ಹಸದಗ ತಳಸಬೇಕಗರಲಲ್ಲ.
ಚಂದŁಯŀಗೌಡರೂ ಕಡ ತಮĿ ಮದವಯ ವಚರ ಮಗನಗ ಗತĶಗರಬೇಕ ಎಂದ ನಸತಂಕೇಚವಗ ಮತಡದರ.).
ದನ ಬಳಗದರ ಅಡಗ ಮನೇಲ ಗದĸಟ. ಜಗಲೇಲ ಯರಾದŁ ಅಪĻಂತೇರ ಬಂದ ಕತದŁಂತ. ಏ ಬಗŁ, ಗಡನೇ
ಕಡದೇನೇ! ಥ, ಕಳńಸಳೇಮಗನೇ” ಎಂದ ಗೌಡರ ಆಳಬĽನನĺ ಬೈದರ. ನೇಲಯ ಬನನಲŃ ಕಲವ ಬಳಯ ಬಣĵದ
ತಂಡಮಗಲ ನಶĬಲಪŁಯವಗದĸವ. ಪŁತಃಕಲದ ಎಳ ಬಸಲ ಒಯŀಯŀನ ಬಳಬಸಲಗ ಅಲಯಲಯಗ ದೃಷı,
ಸೇಮ ಪಯಥಂತ ಪŁಸರಸದ್ದ ಮಹರಣŀ ಭೂಧರಗಳ ಮೇಲ ಸŅಚĭಂದವಗ ವಹರಸತĶತĶ. ರಾಮಯŀ ಆ ಮಹ ದೃಶŀವನĺ
ಕಣĵನಂದ ಮತŁ ನೇಡತĶ, ವŀಸನಕŁಂತನಗ ಅನŀಮನಸħನಗದ್ದನ. ಅತĶ ಪಟıಣĵ ಮಲ ಮತĶ ನಯಗಳ ಹಂದ
ಓಡಯೇಡ ಸಕಗ ಏದತĶ ನಂತನ. ಮಲವ ನಯಗಳ ಗದĸಯ ಬಯಲನĺ ದಟ ಕರಚಲ ಕಡನĺ ಪŁವೇಶಸದವ.
ಬಹಳ ಹತĶದರೂ ನಯಗಳ ಹಂದಕħ ಬರದರಲ ಪಟıಣĵ “ಕŁ ಕŁ” ಎಂದ ಗಟıಯಗ ಕಗ ಕರದನ. ತಸ
ಹತĶನಲŃ ಡೈಮಂಡ ಬಯ ತರದ, ಲಲಜಲ ಸŁವಸತĶದ್ದ ಕಂಪ ನಲಗಯನĺ ಹರಗ ಚಚಕಂಡ, ಏದತĶ ಓಡ
ಬಂದತ. ಅದರ ಹಂದ ರೂಬ, ಟಪತ, ರೇಜ, ಕತŅಲ, ಡಲ ಒಂದಂದಗ ಕಣಸಕಂಡವ. ಅವಗಳನĺ ನೇಡದ
ಕಡಲ ಪಟıಣĵನಗ ಗತĶಯತ, ಷಕರ ಬಕರಯಗದ ಎಂದ. ಪಟıಣĵ ನಯಗಳಡನ ಹಂತರಗ ಮನಗ ಬರತĶದĸಗ,
ಗಟıದಳಗಳ ಬಡರಗಳದ್ದ ಸķಳಕħ ಸಮಪದಲŃ ಹಳಪೈಕದ ತಮĿನ ಸಕದ್ದ ಕಲವ ಹೇತಗಳ ಆಡಗಳ ಮರಗಳಡನ
ಸಪĻ ಮೇಯತĶದĸವ. ಎತĶರವಗದ್ದ ಕರಯ ಬಣĵದ ಹೇತನಂದ ಹಂಗಲಗಳ ಮೇಲ ನಂತ, ಮಂಗಲಗಳನĺ ಕಳಗ
ಬಗದ್ದ ಒಂದ ಮರದ ಕಂಬಗ ಚಚ ಸಪĻ ಮೇಯತĶದĸದ ದರದಂದಲ ಪಟıಣĵನ ಕಣĵಗ ಬದĸತĶ. ಮಲವನĺಟı ಬೇಟ
ಸಕħದ ರೇಗದ್ದ ನಯಗಳ ಮೇಕಗಳದ್ದ ದಕħಗ ರಭಸದಂದ ನಗĩದವ. ಅವ ಅರಚತĶ ಚಲŃಪಲŃಯಗ ಓಡದವ. ಓಡಲರದ
ಮರಯಂದ ಶನಕ ಸೇನಗ ಸಲಭ ಗರಯಯತ. ಪಟıಣĵ ನಯಗಳನĺ ಗದರಸತĶ ಕರಮರಯ ರĔಣಗಗ ಓಡದನ.
ಮರ ಅಲŃ ನಗĩ ಇಲŃ ನಸದ ಒಂದರಡ ನಮಷಗಳವರಗ ತಪĻಸಕಂಡತ. ಅದ ತಪĻಸಕಂಡಂತಲ್ಲ ನಯಗಳಗ ಜದĸ
ಹಚĬದಂತಗ ಮತĶಷı ರೇಷ ರಭಸಗಳಂದ ಬನĺಟı ಅದನĺ ಹಡದೇ ಬಟıವ. ಕರಮರ ಒಂದ ಸರ ಕರಣಕರವಗ
ಅರಚಕಂಡ ನಲಕħ ಬದĸ ಮೌನವಯತ. ಪಟıಣĵನ ಓಡ ಭದŁಮಷıಯಂದಲ ನಯಗಳನĺ “ಘಕ” “ಕİೈ” ಎನĺವಂತ
ಗದĸ ಅಟıದಗ ನರಯ ಬಳಯ ಮದĸ ಮರ ಹಲŃ ನಲದ ಮೇಲ ಲಬ ಲಬ ಒದĸಡತĶತĶ. ಅದರ ತಗಲ ಕತĶನ
ಬಳಯೂ ಹಂಗಲನಲŃಯೂ ನತĶರ ಹಡದ ಕಂಪಗತĶ. ಮದĸನ ಮದĸಯಂತದ್ದ ಕರಮರಯ ಶೇಚನೇಯ ಸķತಯನĺ
ಕಂಡ ಪಟıಣĵನ ಎದ ಕರಗ ನೇರಾಯತ. “ಅಯŀೇ ನಮĿ ಕಕಥ ಹತĶಕಂಡ ಹೇಗ!” ಎಂದ ಹಲŃ ಕಚĬ ನಯಗಳನĺ
ಶಪಸತĶ, ಮರಯನĺ ಮಲ್ಲಗ ಎತĶಕಂಡನ. ಅದರ ಮೃದವದ ನಣಪದ ಚಮಥ ಕೈ ಸೇಂಕದ ಕಡಲ, ಪಟıಣĵನಲŃ
ದಶಥನದಂದ ಉಂಟಗದ್ದ ಕನಕರ ಸĻಶಥದಂದ ಇಮĿಡಯಯತ. ನೇರ ಕಡಸ ಮರಗ ಶಶŁಷ ಮಡವ ಸಲವಗ
ಬಳಯದ್ದ ಗಟıದವರ ಬಡರಗಳಗ ಹೇದನ. ಆಳಗಳಲ್ಲ ಕಲಸಕħ ಹೇಗದĸದರಂದ ತಟıಯ ಬಗಲಗಳನĺ ಮಚĬ ಬಗದ
ಕಟıದ್ದರ. ಹಂದನ ದನ ತೇಳಗ ಪಟı ಬದĸದರಂದ ಸೇಮನ ಕಲಸಕħ ಹೇಗದದĸದ ಪಟıಣĵನಗ ಕಬĽನ ಗದĸಯಲŃಯ
ತಳದತĶ. ಅವನ ಬಡರಕħ ಹೇದನ. ಬಗಲ ತರದತĶ. ಒಳಗ ಯವದಂದ ಸದĸ ಕೇಳಸಲಲ್ಲ. “ಸೇಮ! ಸೇಮ!”
ಎಂದ ಕರದನ. ಉತĶರ ಬರಲಲ್ಲ. ಎತĶಕಂಡದ್ದ ಕರಮರಯಡನ ಪಟıಣĵ ಮೈಕಸದ ತಲ ಬಗ, ಬಗಲ ದಟದನ.
ಬಸಲನಂದ ಬಂದದ್ದ ಅವನ ಕಣĵಗ ಒಳಗ ಅರಗತĶಲ ಕವದಂತಯತ. ಹಳಯ ಕಳಕ ಚಂದ ಬಟıಗಳ ವಸನಯೂ,
ತಂಗನಣĵಯ ವಸನಯೂ ಹಗಯ ಮತĶ ಹರದ ಹಂದ ಮಂಸದ ವಸನಯಂದಗ ಮಳತವಗ ಮಗಗ ಬಡದವ.
ಏನೇ ಗರ್ ಗರ್ ಸದĸ ಕೇಳಸದಂತಗ “ಸೇಮ! ಸೇಮ!” ಎಂದನ. ಉತĶರವಗ ಗರ್ ಗರ್ ಸದĸ ಕೇಳಸತಲ್ಲದ
ಯರೂ “ಓ” ಕಳńಲಲ್ಲ. ಅಷıರಲŃ ಕಣĵ ಕಣವಂತಗ, ಮಲಯಲŃದ್ದ ಒಲಯ ಬಳ ನಲದ ಮೇಲ ಸೇಮನ ಗರ್
ಗರ್ ಎನĺತĶ ಬದĸದ್ದದĸ ಗೇಚರವಗ, ಪಟıಣĵ ಸĶಂಭತನದನ! ಕರಮರಯನĺ ಕಳಗಟı ಸೇಮನ ಶರೇರದ ಮೇಲ
ಬಗದನ. ಅವನ ಕಣĵ ಮಳńಯಗತĶ. ಬಯ ತರದದĸ, ಬಹಳ ಕಷıದಂದ ಉಸರ ಗರಾಗರಾ ಎಂದ ಆಡತĶತĶ. ಹಟı
ಊದಕಂಡತĶ. ಆಗ ನಶĬಲವಗದ್ದರೂ ಸತĶಲ ಚಲŃಪಲŃಯಗ ಬದĸದ್ದ ಸಮನಗಳ ಅವŀವಸķಯಂದ ಅವನ ಬಹಳ
ಒದĸಡಕಂಡದĸದ ಗತĶಗತĶತĶ. ಮದಮದಲ ಅವನ ಆ ಸķತಗ ಕರಣ ಹಳಯದ ಪಟıಣĵ ಭೇತೇದŅಗĺನಗದ್ದರೂ
ಒಂದರಡ ĔಣಗಳಲŃಯ ಅಲŃ ತರದ ಬದĸದ್ದ ಹಂದಯ ಹರದ ಮಂಸದ ಮಣĵನ ಪತŁಯಂದ ಗಟı ಮನಸತಗ ಮಂಚ,
ಒಡನಯ ಉದŀಮಶೇಲನದನ. ಬೇಗಬೇಗನ ಸೇಮನನĺ ಎತĶ ಕರಸ, ಕತĶನ ಕಳಗ ಬನĺನ ಮೇಲ, ಬಲವಗ ಒಂದ ಗದĸ
ಗದĸದನ. ಬಲ್ಲನĺ ಎಳದ ಕಡಲ ಬಂದಕ ನಂದ ಗಂಡ ಹರವಂತ ಸೇಮನ ವದನಹŅರದಂದ ಲಲಜಲದಂದ
ಲೇಳಯಗ ಸŅಲĻ ಮಂಸವೃತವಗದ್ದ ಎಲಬನ ತಂಡಂದ ಜಲಕħನ ಹರನಗದ ಸದĸ ಮಡತĶ ನಲದ ಮೇಲ
ಉರಳಹೇಯತ. ಸೇಮನ ದೇಘಥಶŅಸೇಚĭ್ವಿಸಗಳನĺ ಬಡತĶ, ಸತĶ ಬದಕದವನಂತ ಪಟıಣĵನ ಕಡಗ ನೇಡತĶ
ಕಳತನ. ಆ ದನ ಬಳಗĩ ಆಳಗಳಲ್ಲರೂ ಗಂಜಯಂಡ ಕಲಸಕħ ಹೇದಮೇಲ ಸೇಮನಬĽನೇ ಬಡರದಲŃ ತೇಳಗ ಬಟı
ಕಟıಕಂಡ ಮಲಗದ್ದನ. ಹತĶ ಕಳಯವದ ಪŁಯಸವಗ ಒಂದರಡ ಸರ ಎಲಯಡಕ ಹಕಕಂಡನ. ನಲħರ ಸರ
ಹರಗ ತಲಹಕ ಎಂಜಲ ಉಗಳದನ. ಹಗಸಪĻ ಮಶŁವಗದ್ದ ತಂಬಲ ಚವಥಣವನĺ ಕಡಯ ಸರ ಉಗಳ
ಹಂತರಗತĶದĸಗ ಅವನ ಕಣĵ ಒಲಯ ಮೇಲದ್ದ ಒಂದ ಮಣĵನ ಪತŁಯ ಮೇಲ ಬತĶ. ಅದರಳಗ ಹಂದನ ದನ ಹಡದದ್ದ
ಹಂದಯ ಹರಮಂಸವತĶ, ಬಡಗಳń ಸೇಮನಗ ಬಯಲŃ ನೇರನ ಚಲಮ ಚಮĿತ. ಬಳಗĩ ಇತರರ ಜತಯಲŃ
ಗಂಜಯಣĵತĶದĸಗ ನಂಚಕಳńಲ ವŀಂಜನವಗ ಹಂಚದ್ದ ಹಂದಯ ಮಂಸ ಅವನಗ ಸಕಗರಲಲ್ಲ. ಸಂಯಕಲದ
ಊಟಕħ ಸŅಲĻವರಲ ಎಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಒಪĻ, ಉಳದದನĺ ಬಂಕಯರದ್ದ ಒಲಯಮೇಲ ಮಡಕಯಲŃಟıದ್ದರ. ಅದರಲŃ ಸŅಲĻ
ತಂದರ ಇತರರಗೇನ ಗತĶಗತĶದ? ಎಂದ ಯೇಚಸ ಸೇಮನ ಉಪĻ ಹಕ ಹರದದ್ದ ಮಂಸವನĺ ಒಂದಂದ,
ಎರಡರಡ ಕಡ ಕಡಗ ಮರಮರ ತಂಡಗಳನĺಗ ಬಯಗ ಹಕಕಂಡ ಚಪĻರಸ ತನĺತಡಗದನ. “ಸŅಲĻ ತಂದರ
ಇತರರಗೇನ ಗತĶಗತĶದ” ಎಂದ ಪŁರಂಭಸದ್ದನ. ಸŅಲĻವನĺೇ ತಂದದ್ದರ ಇತರರಗೇನ ಗತĶಗತĶರಲಲ್ಲ; ನಶĬಯ. ಆದರ
ಅವನ “ಸŅಲĻ”ಕħ ನಷ್ಕೃಷıವದ ಮೇರಯರಲಲ್ಲ. ಆದ್ದರಂದ ಸŅಲĻ ಹತĶನಲŃಯೇ “ಸŅಲĻ” “ಸŅಲĻ”ವಗ ಮಡಕಯಲŃದ್ದ ಮಂಸ
ಅಧಥಕħ ಮರ ಮಯವಗತĶ. ಬಕಸರನಗೇಸħರವಗದ್ದ ಬಂಡಯನĺವನĺ ತಂದ ಜೇಣಥಸಕಂಡ ಭೇಮಸೇನ ನಮĿ
ಸೇಮನನĺ ನೇಡದ್ದರ ಕಣĵರಳಸ ಬಯĸರದ ಅಪŁತಭನಗ ಸೇಲನĺಪĻಕಳńತĶದ್ದನೇ ಏನೇ! ಅಧಥ ಖಚಥದದನĺ
ನೇಡ, ಎಲŃ ಸಕħಬೇಳತĶೇನಯೇ ಎಂದ ಸೇಮನಗ ದಗಲಯತ. ಆದರ ಹಚĬಗ ತನĺವ ಹಕħ ತನಗದ; ತನಲ್ಲವೇ
ಜಕಯಂದ ಹಂದಯನĺ ಬಡಸಕಳńಲ ಮದಲ ಮಂಬರದವನ? ಅಲ್ಲದ ಟೈಗರನ ಪಲನĺ ಕಷıಪಟı ಕನಬೈಲಗ
ಹತĶಹೇಗ ಪಟıಣĵನ ಅಪĻಣ ಪಡದ ಇಸಕಂಡ ಬಂದವನ ತನೇ! ಎಲ್ಲರಂತಯೇ ಪಲೇನ ತನಗ? ಅದಲŃಯ ಮತ!
ಎಂದ ಆಲೇಚಸದ ಸೇಮ ಮತĶ ಶರಮಡದನ! ಮದಲ ಮಂಸದ ತಂಡಗಳನĺ ಆಲೇಚಸದ ಸೇಮ ಮತĶ
ಶರಮಡದನ! ಮದಲ ಮಂಸದ ತಂಡಗಳನĺ ಚನĺಗ ಅಗದ ತನĺತĶದ್ದವನ ಆಮೇಲ ಬಯಲŃ ಒಂದಷı ಅಲŃಡಸ
ನಂಗತಡಗದನ. ಆಗ ಅವನಲŃದĸದ ಹಸವಯೂ ಆಗರಲಲ್ಲ; ರಚಪŁಯತಯೂ ಆಗರಲಲ್ಲ; ಲೇಭಮತŁವಗತĶ. ಅದೇ
ಸಮಯದಲŃಯೇ ನಯಗಳ ಕಗಟವ ಪಟıಣĵನ ತರಸŅರವ ಕೇಳಸ, ಸೇಮನ ಏಕೇ ಏನೇ ಗಬರಯಂದ,
ತಂಡಗಳನĺ ಮಕħತಡಗದನ. ಎಲಬಲ್ಲದ ತಂಡಗಳನĺೇ ಬಯಗ ಹಕಕಳńತĶದ್ದವನ ಹರಗಡ ಸದ್ದನĺ ಕೇಳದ
ಕಡಲ ಯರ ಎಲŃ ಬಂದಬಡತĶರಯ ಎಂಬ ಭಯದಂದ ವವೇಚನ ತಪĻ ಮಂಸವೃತವಗದ್ದ ಒಂದ ದಪĻ ಎಲಬನĺ
ನಂಗಬಟıನ. ಆದರ ಅದ ಸರಕ್ಷಿತವಗ ಜಠರ ಪŁವೇಶ ಮಡದ ದರಯಲŃಯ ಕೇಟಲಮಡತಡಗ ಮಂಬರಯಲಲ್ಲ.
ಸೇಮನ ಅದನĺ ಮಂದಕħ ತಳńಲ ಪŁಯತĺಮಡದನ. ಅದ ಮತĶ ಭದŁವಗ ಗಂಟಲನಲŃ ಸಕħಕಂಡತ. ಉಸರಾಡಲ
ಕಷıವಗ, ಅದನĺ ಹರಗ ಹಕಲ ಮಡದ ಸಹಸವ ವŀಥಥವಗ ಒದĸಡದನ. ಯರನĺದರೂ ಕಗಬೇಕಂದ
ಮಡದ ಪŁಯತĺವ ವಫಲವಯತ. ಮದಲ ಯರೂ ಬಡರದಳಗ ಬರದರಲ ಎಂದ ಎಷı ಹರೈಸದ್ದನೇ ಈಗ
ಅಷıೇ ಕರತಯಂದ ಯರಾದರೂ ಬರಲ ಎಂದ ಕಣĵ ಕಣĵ ಬಡತĶದ್ದನ. ಒಂದರಡ ನಮಷಗಳಲŃಯೇ ಕಣĵ ಕತĶಲಗಟı,
ಮನಸತ ಮಬĽಗ, ಒದĸಟ ನಂತತ. ಆದ್ದರಂದಲ ಪಟıಣĵನ ಕರಯನĺಗಲ ಆಗಮನ ಪŁವೇಶಗಳನĺಗಲ ಅವನ ಅರಯದ
ಇದ್ದದĸ. ಪಟıಣĵನ ಗದĸಗ ಎಲಬ ಹರಕħ ನಗದ ತರವಯ ಸೇಮ ಚೇತರಸಕಂಡನ. “ಅಯŀೇ, ನನĺ ಹಟıಗ ಬಂಕ
ಹಕ! ಬಡಗಗ ಪŁಣನ ಬಟıದĸಯಲŃೇ!” ಪಟıಣĵನ ಭತತಥನಗ ಸೇಮ ಮತಡದ ನಲದಮೇಲ ದರ ಹರ ಬದĸದ್ದ
ಎಲಬನ ತಂಡನĺ ಮತĶದ್ದ ನಣಗಳನĺೇ ನೇಡತĶ ನಧನವಗ “ಅಲŃ ಕಣ, ಪಟıೇಗೌಡŁ, ನೇವ ಆ ಹಂದ
ಹಡೇಬರದತĶ ಅದ ದಯŀದ ಹಂದ ಅಂಬದಗ ಕಣತĶದ” ಎಂದನ.ಆ ಹಂದಯ ದಸಯಂದ ಆಗದ್ದ ಅನಹತಗಳನĺಲ್ಲ
ನನದ ಸೇಮ ಅದರ ಮೇಲ ಯವದೇ ಸವರ ಮಡತĶದĸರಬೇಕಂದ ನಧಥರಸದ್ದನ. ಜಕಗ, ತನಗ, ಟೈಗರಗ, ಪಟıಣĵನಗ
ಎಲ್ಲರಗ ಆ ಪಶಚಯ ಕರಣದಂದಲೇ ತಂದರಯಗದĸರಬೇಕಂದ ಅವನಗ ನಂಬಗ ಬಂದಬಟıತĶ. ಪಟıಣĵನಗ ನಗ
ತಡಯಲಗಲಲ್ಲ. ಕಣĵೇರ ಹರಡವತನಕ ಅಳńಹಡದ ನಕħಬಟıನ. ಅದನĺ ನೇಡ ಸೇಮನ ನಂಬಕ ಮತĶಷı
ಪŁಬಲವಯತ! ಪನಃ ಪಟıಣĵ ಕರಮರಯ ಬಳಗ ಬಂದಗ ಅದ ಸತĶ ನಮರ ನಟıಗಗತĶ.
ಹವಯŀನ ಭವಸಮಧ
ಮನಗ ಬಂದ ಎರಡ ದನಗಳದ ಮೇಲ ರಾಮಯŀನಗ ಹವಯŀನನĺ ನೇಡಕಂಡ ಬರಲ ಮನಸತಗ, ತನĺ ಇಷıವನĺ
ತಂದಗ ತಳಸದನ. ತಮĿ ಮಗನ ಹವಯŀನ ಪರವಗ ತೇರಸತĶದ್ದ ಮಮತ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಸರಬೇಳದ, ಅವರ
ಒಪĻಲಲ್ಲ.

“ನೇನŀಕ ಹೇಗೇದೇ? ಇವತĶೇ ನಳಯೇ ಎಲŃ ಬತಥರ” ಎಂದರ. ರಾಮಯŀನ ಮನಸತ ಅನೇಕ ಭವನಗಳಂದ
ಕ್ಷಿಬĹವಗತĶ. ಅಣĵನಗ ಎಲ್ಲವನĺ ತಳಸ ತನĺ ಹೃದಯದ ಭರವನĺ ತಕħಮಟıಗದರೂ ಕಡಮ ಮಡಕಳńಬೇಕಂಬ ಆಶ
ತೇಕ್ಷ್ಣವಗತĶ. ಆದ್ದರಂದಲ ಸಹಜ ಭಯವನĺ ದಮನಗೈದ, ತಂದಯ ಇಷıಕħ ವರೇಧವಗ, ಆ ದನವೇ ಹಂತರಗತĶೇನ
ಎಂದ ಹೇಳ, ಕಲನಡಗಯಲŃಯ ಮತĶಳńಗ ಹೇದನ.

ಹವಯŀನಗ ಬನĺ ನೇವ ಬಹಳ ಮಟıಗ ಗಣವಗದĸದರಂದ ಮರದನವ ಎಲ್ಲರೂ-ನಗಮĿ, ಪಟıಮĿ, ವಸ ಇವರನĺ
ಕರದಕಂಡ-ಕನರಗ ಹರಡವದಂದ ನಶĬಯವಯತ. ಪಟıಮĿ ಸೇತಯೂ ತಮĿಡನ ಬರಲ ಎಂದ
ಗೌರಮĿನವರಡನಯೂ ಶŀಮಯŀ ಗೌಡರಡನಯೂ ಬಹಳವಗ ಹೇಳಕಂಡಳ. ಆದರ ಅವರ “ಈಗ ಬೇಡ”
ಎಂದಬಟıರ.

ಮರದನ ಮಧŀಹĺ ಮತĶಳńಯ ಕಮನಗಡ ಕನರಗ ಹರಟತ. ಬಸಲ ಬಹಳ ಪŁಖರವಗತĶ. ಗಡ ಹಡಯತĶದ್ದ
ಕಂಬರ ನಂಜ “ಈ ಬೇಗ ನೇಡದŁ ಮಳ ಬಹಥಂಗ ಕಣĶದ” ಎಂದನ.

ಸŅಲĻ ಹತĶನಲŃಯ ನಶĬಲವಗದ್ದ ವಯಮಂಡಲ ಚಲಸತಡಗತ. ಗಳ ಬರಬರತĶ ಬರಸಗ ಬೇಸತಡಗತ.


ಕಂಕಮದಂತ ನಣĵಗದĸ, ಬೇಸಗಯ ಸಡಬಸಲಗ ಬಂದ ಹಗರವಗದ್ದ ರಸĶಯ ಕಮĿಣĵ ಧೂಳ ಮಗಲ ಮಗಲಗ
ಮೇಲದĸ, ಸಳಸಳಯಗ ಚತŁ ವಚತŁ ವನŀಸ ಭಂಗಗಳಂದ ಇಕħಲದ ದಟı ಕಡಗಳ ಹಸರನಲŃ ನಗĩತಡಗತ.
ಗಗನಚಂಬಗಳದ ವೃĔಶಖರಗಳ-ಬಳńಗಳಂತ ಬಳಕ ಭಯಂಕರವಗ ತಲದಗದವ. ನಡನ ನೇರವತ ಭೇರಂಬ
ಭೇಷಣನದಕħ ಸರಹೇಯತ. ಬರಗದರಳ, ತರಗಲ, ಕಸಕಡij, ಒಂದಡಯಂದ ಮತĶಂದಡಗ ಹಚĬ ಹಡದವರಂತ
ಹರಾಡತಡಗದವ. ಬದರ ಮಳಗಳ ತಲಗದರ ಆನಗಳಂತ ಘೇಳಟıವ. ಒಂದನĺಂದ ಉಜĮದ ಬಂಬಗಳಂದ ಒಗದ ಆ
ಘೇಂಕೃತ ಅರಣŀಪಶಚಗಳ ಆತಥನದರಂತ ಭಯನಕವಯತ. ಗಡಯಲŃದ್ದವರಗ ಒಂದಂದ ಸರ ಪವನಹತಯಂದ
ಉಸರಕಟıದಂತಗತĶತĶ.

ನೇಡತĶದ್ದ ಹಗಯ ನೇಲ ನಮಥಲವಗ, ಎಲŃಯೇ ದರ ದರದಲŃ ಒಂದಂದಡ ಮತŁ ಸಣĵ ಸಣĵ ಬಳĿಗಲಗಳಂದ
ಖಚಥತವಗದ್ದ ಆಕಶದೇಶವ ಸಜೇವವಯತ. ಆ ಕರಯ ಬಳಮಗಲ ತೇಳಗಳ ಹಂಡನ ಬರವಕಯನĺ ಅರತ
ಭಯಭŁಂತವಗ ಮೇವ ಬಟı ಓಡವ ಬಳಯ ಕಂಬಳಕರಗಳ ಮಂದಯಂತ, ದಕħದಕħಗ ಚದರ ಧವಸದವ. ಅವಗಳಗ
ಬದಲಗ ಧೂಮವಣಥದ, ಧೂಮರೂಪದ, ಮಹ ಶಲಖಂಡಗಳಂತ ಮೃದಕಠಣವಗದ್ದ ಮಂಗಗಥಲದ ಕರಮಗಲ
ಸೇನ ಧೇರವಗ, ಗಭೇರವಗ, ಭೇಷಣವಗ, ವೇಗವಗ, ನಭಸķಲವನĺಲ್ಲ ಆಕŁಮಸತ. ಮದಮದಲ ದರದರವಗದ್ದ
ಗಡಗ ಮಂಚ ತಸ ಹತĶನಲŃಯ ಭಯಂಕರವಗ ಬಳಸರದವ. ಗಡಯ ಹಂಭಗದಲŃ ಕತĶದ್ದ ಹವಯŀ ಆ
ಸೌಂದಯಥ ರೌದŁಗಳ ಭೇಷಣ ಭವŀತಯನĺ ನೇಡ ಉನĿನಸħನದನ. ಅವನಲŃ ಭಯವ ರೇಮಂಚನವ
ಒಂದರಡನಂದ ಸĻಧಥ ಹಡದಂತತĶ. ಪŁಕೃತಯ ಆ ಪŁಚಂಡ ಶಕĶಗಳ ತಂಡವ ಲೇಲಯಲŃ ಮನವನ
ಮಹದŅ್ಯಪರಗಳ ಕಡ ಕ್ಷಿದŁ ಕ್ಷಿದŁವಗ ತೇರತಡಗದವ. ಆ ಝಂಝಾವತ ವದŀತ್ ವಜŁಗಳಗ ಮತĶಳńಯ
ಗಡಯೂ ಗಡಯಲŃದ್ದ ಅಸಂಸ್ಕೃತ ಅಧಥಸಂಸ್ಕೃತ ಸಸಂಸ್ಕೃತರೂ ಅಲŃ ಚಮĿ ಚಗಯತĶದ್ದ ತರಗಲಗಳಗಂತಲ ಹಚĬೇನ
ಗಣŀವಗದ್ದಂತ ತೇರತĶರಲಲ್ಲ.

ಮಳ ಬರವದರಳಗಗ ದರಯಲŃದ್ದ ಕಳńಂಗಡಯನĺದರೂ ಸೇರಕಂಡರ ಎಲ್ಲರಗ ಕ್ಷಿೇಮ, ತನಗ ಪŁಯೇಜನ ಎಂಬ


ಅಭಸಂಧಯಂದ ನಂಜ ಬರಕೇಲನಂದ ಎತĶಗಳಗ ಎಡಬಡದ ಬರಸತಡಗದನ. ಗಡ ಕಂಧೂಳಯ ಅವಚĭನĺ
ಪŁವಹವನĺಬĽಸತĶ ಉಬĽತಗĩಗಳನĺ ಹತĶ ಹರ ಸಶಬĸವಗ ಓಡತಡಗತ.
ಒಂದಡ ನೇರವಗದ್ದ ರಸĶಯ ದರದ ತರಗಣಯಲŃ ಪೇಟ, ಕೇಟ, ಪಂಚಗಳನĺಟıದ್ದ ದಡij ಮನಷŀರಬĽರ ಕೈಯಲŃ
ಮಡಸದ್ದ ಕಡಯನĺ ಹಡದ, ಹದಯ ಪಕħದ ಕರಪದಗಳಲŃ ಏನನĺೇ ಹಡಕತĶದĸದನĺ ಕಂಡ ನಂಜ “ಯರŁೇ
ಅದ, ಈ ಮಳ ಗಳೇಲ?” ಎಂದ ತನಗ ತನ ಗಟıಯಗ ಹೇಳಕಂಡನ.

ಗಡಯಲŃ ಕತದ್ದವತಲ್ಲರೂ ಕತĶತĶ ಆ ಕಡ ನೇಡ, ಯರರಬಹದ ಎಂದ ಊಹಸತĶದ್ದ ಹಗಯ, ಗಡ ಆ ವŀಕĶಗ


ಸಮಪಸķವಗ, ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರನĺ ಕಂಡ, ನಂತತ. ರಾಮಯŀ ಕಳಗಳದನ. ಅವನ ಪŁಶĺಗ ಸಂಗಪĻಗೌಡರನĺ ತನ
ಮತĶಳńಗ ಹೇಗತĶದĸೇನಂದ ಜೇಬನಂದ ಮಗವಸěವನĺ ತಗದಗ, ಅವರ ಮಗ ಕೃಷĵಪĻನ ಜತಕವದ್ದ ಕಗದ ಕಳಗ
ಬದĸ, ಗಳಯಲŃ ಹರ ಹೇಗ ಅಲŃಯ ಎಲŃಯೇ ಪದಗಳಲŃ ಅಡಗತಂದ, ಅದನĺೇ ಹಡಕತĶದĸದಂದ ಉತĶರ
ಹೇಳದರ. ನಂಜನ ಗಡಯ ಕತĶರಯಂದ ಕಳಗಳದ ರಾಮಯŀನಡನ ಜತಕನŅೇಷಣಗ ತಡಗದನ. ಸಂಗಪĻಗೌಡರ
ಗಡಯ ಹಂಭಗಕħ ಬಂದ ಅಲŃದ್ದವರಲ್ಲರ ಯೇಗಕ್ಷಿೇಮವನĺ ವಚರಸತĶದ್ದರ. ಅಷıರಲŃ ರಾಮಯŀ ತನಗ ಸಕħದ್ದ ಜರಕದ
ಕಗದವನĺ ತಂದಕಟıನ. ಮದಲೇ ಜೇಣಥವಸķಯಲŃದ್ದ ಅದ ಗಳಯ ಹಡತಕħ ಹರದ ಹರದಹೇಗದĸತ.

ಹವಯŀ “ಅದೇನದ, ಕಕħಯŀ?” ಎಂದನ. “ನಮĿ ಕೃಷĵಪĻನ ಜತಕ ಕಣೇ! ವಂಕಪĻಯŀ ಜೇಯಸರಗ
ತೇರಸಬೇಕಗತĶ. ಇವತĶ ಮತĶಳńಗ ಬತೇಥನ ಅಂತ ಹೇಳದ್ದರ. ಅದಕħೇ ಹೇಗĶ ಇದĸೇನ.” ಎಂದ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ
ಜತಕವನĺ ಒಳಜೇಬಗ ಹಕಕಂಡರ.

ಇವರ ಮತಡತĶದ್ದ ಹಗಯ ದಪĻದಪĻವದ ಮಳಹನಗಳ ಗಡಯ ಕಮನನ ತಳಯ ಚಪಯ ಮೇಲ ಪಟ್ ಪಟ್
ಪಟ್ ಎಂದ ಸದĸಮಡದವ.

ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಅವಸರವಗ “ಹಂಗದರ ನೇವ ಹರಡ, ಮಳಬತಥದ” ಎಂದ ಕೈಲದ್ದ ಕಡಯನĺ ಬಚĬದರ. ಗಳಯ
ರಭಸಕħ ಅದ ಹಟı ಬನĺಗ ಲಗಹಕ, ಅಲŃದ್ದವರಲ್ಲ ನಗವಂತಯತ. ಪನಃ ಗಳಯ ಕಡಗ ಕಡಯನĺ ಬನĺಮಡ
ಹಡದ ಸರಮಡಕಂಡ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಬೇಗನ ಮಂಬರದರ. ರಾಮಯŀನ ಗಡಗೇರಲ ಅದ ಮದಲನಂತ ವೇಗವಗ
ಹರಟತ. ಗಳಯಡನ ಹೇರಾಡತĶದ್ದ ಕಡಯನĺ ಭದŁವಗ ಹಡದ ಹೇಗತĶದ್ದ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಬಂಭಗ
ಕŁಮಕŁಮೇಣ ಕರದಗ ಹದಯ ತರವನಲŃ ಕಣĿರಯಯತ.

ಗಡ ಕಳńಂಗಡಯ ಬಳಗ ಬರವಷıರಲŃ ಮದಮದಲ ವರಳವಗ ಬೇಳತĶದ್ದ ತೇರ ಹನಮಳ ಅವರಳ ಧರಕರವಗ
ಸರಯತಡಗತ. ಗಡಗ ಮಂಚ ಸಡಲ ಗಳಗಳ ಆಭಥಟವ ದŅಗಣತವಯತ, ಜತಗ ಆಲಕಲŃಗಳ ಮಗಲ
ನಲಕħ ಕಲŃಸದಂತ ಬೇಳತಡಗದವ. ಗಳಯ ದಸಯಂದ ಮಳ ಗಡಯ ಒಳಕħ ನಗĩತಡಗತ; ಕತಕಳńವದ
ಅಸಧŀವಯತ. ನಂಜನ ಬಯಕ ಕೈಗಡತ. ಕಳńಂಗಡಯ ಅಂಗಳದಲŃ ಗಡಯನĺ ಬಟı ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಗ ಹೇದರ.
ಅಂಗಡಯವನ ಬಹಳ ಮಯಥದಯಂದ ಜಗಲಯ ಮೇಲ ಒಂದ ಗೇಕನ ಚಪ ಹಕ, ಕತಕಳńವಂತ ಕೇಳಕಂಡನ.
ಗೇಕನ ಚಪ ಅಂಚಗಳಲŃ ಶಥಲವಗ ಮಲ ಮಲಗಳಲŃ ಹರದ, ಕಳ ಕತ ಮಸಲ ಬಣĵದĸಗತĶ. ಒಳńಯ
ಬಟıಗಳನĺ ಉಟıಕಂಡದ್ದ ಅತಥಗಳಗ ಅದರ ಮೇಲ ಕತಕಳńವದ ಸಪŁಯತĺವಯತ.

ನಗಮĿನವರ ಅಂಗಡಯವನ ಅತಥಗಳಗಗ ತಂದಟı ಎಲಯಡಕಯನĺ ಹಕಕಳńತĶರಲ, ಪಟıಮĿ ವಸ ಇಬĽರೂ


ತಮĿತಮĿಳಗ ಏನೇನ ಮತಡಕಂಡ ನಗತĶದ್ದರ. ಗೇಡಗ ಒರಗಕಂಡ ಕಳತ ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರೂ ಆ
ಗಡಸಲನĺ ಅಲŃಯ ಸಮನಗಳನĺ ಮತĶ ಅಲŃ ತೇರತĶದ್ದ ಗŁಮŀ ಕಲಭರಚಯ ದŀಶŀಗಳನĺ ಅವಲೇಕಸತĶ,
ನಡನಡವ ಒಬĽರ ಮಖ ವನĺಬĽರ ನೇಡ ಮಗಳನಗಯಂದ ಮತಡಕಳńತĶದ್ದರ. ನಂಜನ ತನĺ ಕಂಬಳಯ ಮೇಲ
ಕತಕಂಡ, ನವ ಅತಥಗಳನĺ ನೇಡವ ಕತಹಲದಂದ ಹರಗ ಬಂದ ಹಸĶಲ ಬಳ ನಂತದ್ದ ಅಂಗಡಯವನ ಹಂಡತ
ಮಕħಳಡನ ಮತಕತಯಡತĶದ್ದನ. ಮಂಗರ ಮಳ ಭೇಷಣ ರಭಸದಂದ ಸರಯತಡಗತĶ.

ಹವಯŀನ, ತನ ಕತಕಳńಬೇಕಗದ್ದ ಚಪಯ ಕಳಕ, ಅಲŃಯ ಮೇಲಗಡ ನೇತಹಕದ್ದ ಹಳ ಕಳಕ ಬಟıಯ ರಾಶ,
ಮನಯನĺಲŃ ತಂಬದ್ದ ಹಂಡ ಕಳń ಸರಾಯ ಉಪĻಮನ ಇವಗಳ ಸಹಸಲಸಧŀವದ ದಗಥಂಧ, ಇವಗಳಗಗ
ಮದಮದಲ ಅಸಹŀಪಟıರೂ ಸŅಲĻ ಹತĶನಲŃ ಅವನ ಮನಸತ ಹರಗಡ ಜರಗತĶದ್ದ ಭವŀ ಪŁಕೃತ ವŀಪರಗಳಲŃ
ತನĿಯವಗತಡಗತ. ಗಗನದಲŃ ಕಕħರದ ಉನĿತĶರಭಸದಂದ ಚರಸತĶದ್ದ ಕಮಥಗಲ, ĔಣĔಣಕħ ರೇಖರೂಪದ
ಅಗĺಪŁವಹದಂತ ಕಳಮೇಘಗಳ ಮಧŀಮಧŀ ಶಖೇಪಶಖಗಳ ಲತವನŀಸದಂದ ತಟıಕħನ ಹಮĿ ಹರದ ಕಣĵ ಕೇರೈಸ
ಮಯವಗತĶದ್ದ ಮಂಚ, ಒಡನಯ ಕವ ಬರಯವಂತ ಕೇಳ ಬರಯವಂತ ಕೇಳ ಬರತĶದ್ದ ಗಡಗ ಸಡಲಗಳ ಭಯಂಕರ
ಧŅನ, ಉನĿದಗŁಸĶನಗ ರದŁ ಪŁಲಯ ಕಮಥಮಖನದ ನರಾಕರ ರಾĔಸನಂತ ಭೇರಂಬ ಘೇರನದದಂದ
ಸತĶಮತĶಣ ತಂಗವೃĔ ಸಮಹದ ಅರಣŀ ಶŁೇಣಗಳನĺ ನದಥಯಯಂದ ಮರದ ಮಥಸತĶದ್ದ ಕಗಥಲದ ಬರಸ
ಬರಗಳ, ಬನ ಭೂಮಗಳಗದ್ದ ಪŁತŀೇಕತಯನĺ ಅಳಸವಂತ ಅವಚĭನĺ ಧರಾ ಪŁವಹದಂದ ನಡನĺಲ್ಲ
ಯವನಕವೃತವದಂತ ಮಸಗಮಡದ್ದ ಭೇಷಣವಷಥ ಸೌಂದಯಥ, ಪಳಪಳನ ಸರದ ನಲವನĺಲ್ಲ ತಂಬತĶದ್ದ ಬಳಯ
ಹೇರಾಲ ಕಲŃಗಳ ರಮಣೇಯತ-ಇವಗಳಂದ ಮನಸತ ಭವಭೂಮಕಗೇರದ್ದ ಹವಯŀನಗ ತನದ್ದ ಸķಳದ ಕ್ಷಿದŁತಯಗಲ
ದವಥಸನಯಗಲ ತಳಯವಂತರಲಲ್ಲ. ನಲħರ ಮೇಕಗಳ ಮರಗಳ ಮಳಗ ಬದರ ಓಡಬಂದ, ಜಗಲಯ ತದಯಲŃ
ನಂತವ. ತಯĸ ಅವಗಳ ಬಚĬನ ದೇಹದಂದ ಆವಹಗ ಹರಡತĶತĶ. ಕರಯ ಬಳಯ ಬಣĵದ ನಣĵನ ಮೈಕದಲನಂದ
ನೇರ ಸೇರ ಜಗಲಯ ಮೇಲ ಬೇಳತĶತĶ. ಕರಯ ಕಂತŁ ನಯಯಂದ ಅವಗಳಂತಯ ಆಚರಸತ. ಹಸವಂದ ತನĺ
ಕರವನಡನ ಆಶŁಯಕħಗ ಬಂದ ತಲ ಹಕತ. ಆದರ ಜಗವಲ್ಲದದರಂದಲ ಅಂಗಡಯವನ ಅಟıದದರಂದಲ
ಕರವನĺಲŃಯ ಬಟı, ಹಂಭಗದಲŃದ್ದ ಕಟıಗಯ ಕಡಗ ನಡಯತ. ಆಡಗಳ, ನಯಯ ಮತĶ ಕರವನ ಮೈಗಳಂದ
ಹರಟ ಸನಗಗಂಪ ಅಂಗಡಯ ನತದಡನ ಕಡತ. ಹಲŃಗಡಸಲ ಅಲ್ಲಲŃ ಸೇರತಡಗ, ಮನಷŀರಲŃ ಕಲವರ
ಸķಳ ಬದಲಯಸಬೇಕಯತ.

ಮತĶಳńಯ ಗಡ ಅಂಗಳಕħ ಬಂದ ನಂತಗ, ಕಳńಂಗಡಯ ಒಳಭಗದಲŃ ಗಟıಯಗ ಆವೇಶದಂದ ಮರನಡತĶ


ಉಪĻಮನನĺ ನಂಚಕಂಡ ಸರಾಯ ಕಡಯತĶ ಮಜಮಡತĶದ್ದ ಜಕ, ಓಬಯŀ ಮತĶ ಕೃಷĵಪĻ ಇವರ ಮತ
ನಲŃಸದ್ದರ. ಸದĩೃಹಸĶರ ಮನಯ ಮಗನದ ಕೃಷĵಪĻ ಗಡಯಲŃ ಬಂದವರಾರಂಬದನĺ ತಳದಡನ, ಜಕ ಓಬಯŀರ
ಸಹವಸಕħ ಸಕħ ತನ ಮಡತĶದ್ದ ಕಲಸಕħ ನಚಕಂಡ, ತನ ಅಲŃರವದ ಬಂದವರಗ ತಳಯಬರದಂದ ಸಚಸದನ.
ಅದರಲŃಯೂ ತನĺ ತಂದ, ಅದೇ ತನ ತನಗ ಹಣĵ ಕೇಳಲಂದ ಮತĶಳńಗ ಹರಟದ್ದರ! ತನ ಕಳńಂಗಡಯಲŃ ಓಬಯŀ
ಜಕಯರಂತಹ ಭŁಷıಜೇವಗಳ ಸಂಗದಲŃ ಮದŀಪನದಲŃ ತಡಗದĸದ ಮವನ ಮನಯವರಗ ಎಲŃಯದರೂ
ತಳದಬಟıರ ಏನ ಗತ? ಎಂತಹ ನಚಕಗೇಡ? ಅಂತ ತಟಪಟಕħನĺದ ಮವರೂ ಪನಕಯಥವನĺ ಪರೈಸದರ. ಎಲ್ಲರೂ
ಮಗದ ತರವಯ ಜಕ ಓಬಯŀ ಇಬĽರೂ ಬಯ ಒರಸಕಳńತĶ ಜಗಲಗ ದಟದರ. ದಟದಡನ ವನಯದಂದ
ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರಗ ನಮಸħರ ಮಡದರ. ಹವಯŀ ಭವದಲŃದĸದರಂದ ಅದನĺ ಗಮನಸಲಲ್ಲ. ರಾಮಯŀನಗ
ಬಂದವರಬĽರನĺ ಕಂಡ ಜಗಪತ ಹಟıತ. ಪಟıಮĿ ವಸ ಇಬĽರೂ ಜಕಯ ವಕರ ಮಖವನĺೇ ಹದರಕಯಂದ
ನೇಡತĶದ್ದರ.

ವಸ “ಓಬಣĵಯŀ, ಇದೇನ ಇಲŃದĸೇಯ?” ಎಂದನ.

“ಅಗŁಹರದ ಕಡ ಹೇಗದĸ. ಮಳೇ ಕಂಡ ಹದರ ಇಲŃಗ ಬಂದದĸ” ಎಂದ ಓಬಯŀ ಸಳń ಹೇಳ ನಗಮĿನವರಡನ
ಮತಡಲ ತರಗದನ.

ಆದರ ವಸ ಸಮĿನರದ “ನೇನ ಅವತĶ ಕಂಡ ಭೂತ ಮತĶ ಕಂಡತĶೇನ?” ಎಂದ ಮಗĹವಗ ಪŁಶĺಮಡದನ.

“ಹİನೇ, ದನ ಕಣಸಕಳńೇಕ ಅದೇನ ನಮĿ ಆಳೇನ?” ಎಂದ ನಗಮĿನವರಡನ ಮತಡತಡಗದನ.

ಅಷıಹತĶ ತನĺ ಉದĸೇಶವನĺ ಹೇಗ ಕೈಗಡಸವದಂದ ಚಂತಸತĶದ್ದ ನಂಜ ಮಲ್ಲನ ಎದĸ, ಕಂಬಳಯನĺ ಹಗಲಮೇಲ
ಹಕಕಂಡ, ಒಳಗ ದಟದನ. ಅಲŃ, ಹರಗಡ ನಡಯತĶದ್ದ ಸಂಭಷಣಯನĺ ಆಲಸಲ ಪŁಯತĺಸತĶ ಕದĸ ಕಳತದ್ದ
ಕೃಷĵಪĻನನĺ ಕಂಡ “ಓಹೇ ಏನ ಕೃಷĵಪĻಗೌಡŁೇ, ಇಲŃ?..”ಎನĺತĶದ್ದ ನಂಜ ಕೃಷĵಪĻನ ಕೈಸನĺ ಯಂದ ಸಮĿನದನ. ತನ
ಅಲŃದĸದನĺ ಯರಡನಯೂ ಹೇಳಕಡದಂದ ತಳಸ, ಕೃಷĵಪĻ ನಂಜನಗ ಲಂಚಕಡವಂತ ಹಂಡದತಣ ಮಡಸದನ.

ಮಳ ನಂತಮೇಲ ನಂಜ ಅಂಗಡಯ ಹಂದಣ ಕಟıಗಯಲŃ ಕಟıದ್ದ ಗಡ ಎತĶಗಳನĺ ಬಚĬಕಂಡ ಬಂದ ಗಡ ಕಟıಲ
ಸದĹನದನ. ಜಗಲಯಲŃ ಕಳತದ್ದ ಎಲ್ಲರೂ ಮೇಲದ್ದರ; ಆದರ ಹವಯŀನ ಏಳಲಲ್ಲ, ಅವನನĺ ಪರವಶತಯಂದ
ನಷĻಂದನಗ ಕಳತದ್ದನ. ಕಣĵಗಳಂದ ನೇರ ಸರಯತĶತĶ. ಮಖವ ಕಂಪೇರತĶ. ಅದನĺ ಕಂಡ ಎಲ್ಲರಗ
ಗವರಯಯತ. ರಾಮಯŀ. “ಸಮĿನರ ಅದೇನ ಅಲ್ಲ. ಅವನಗಂದಂದ ಸರ ಹಗಗತĶದ” ಎಂದ ಹೇಳ,
ಸಮಧನ ಪಡಸದನ. ಪŁಕೃತ ಸೌಂದಯಥದಶಥನದಂದ ಭವಪರವಶನಗದĸನ ಎಂಬದ ಉಳದವರಾರಗ
ಗತĶಗವಂತರಲಲ್ಲ. ಆದ್ದರಂದಲ ಅವನ ವವರಸ ಹೇಳಲ ಇಲ್ಲ.

ಎಲ್ಲರೂ ಗಡಯಲŃ ಕಳತಕಂಡ ಹೇದಮೇಲ ಕೃಷĵಪĻ ಹರಗ ಜಗಲಗ ಬಂದನ. ಓಬಯŀ ಅವನಡನ ನಡದ
ಸಂಗತಯನĺ ವವರಸತĶ “ಹವಯŀ ಗೌಡರಗ ಮೈಮೇಲ ಬಂದತĶ!” ಎಂದನ.

ಜಕ “ಮೈಮೇಲ ಬಂದದ್ದರ ಹಂಗ ಸಮĿನ ಕತಕಳĶದŁೇನ? ಮಛಥರೇಗ ಇರಬೇಕ! ತೇಥಥಹಳńೇಲ ಒಬĽರಗ


ಮಛಥರೇಗ ಬತಥತĶ. ಅವರೂ ಹೇಂಗೇ ಮಡತĶದŁ” ಎಂದನ.

ಅಂಗಡಯವನ “ಹೌದ, ನನ ಒಬĽರನĺ ನೇಡದĸ” ಎಂದನ.

ಕೃಷĵಪĻನ “ನನ ಕೇಳದĸ” ಎಂದನ. ಅಂದನಂದ ಹವಯŀನ ಭವಸಮಧ”ಮೈಮೇಲ ಬರವದ” “ದವŅ


ಹಡಯವದ”, “ಮಛಥರೇಗ” ಎಂಬ ನನ ವಕರರೂಪಗಳನĺ ತಳ ಬಯಂದ ಬಯಗ ಕವಯಂದ ಕವಗ ಬದĸ
ಹಬĽತಡಗತ.
ಕಡಕಚĬಗ ಕಡಯ ಮನĺಡ-
ಮರದನ ಬಳಗĩ ಎದĸಗ ಹವಯŀನ ಮನಸತ ನನ ಚಂತಗಳಂದ ಭರವಗತĶ. ಹಂದನ ರಾತŁ ರಾಮಯŀ ತನಗ
ತಳದಬಂದದ್ದ ತಮĿ ಮನಯ ಎಲ್ಲ ವಚರಗಳನĺ ಅಣĵನಗ ಹೇಳ, ತನĺ ಹೃದಯವನĺ ಹಗರಮಡಕಂಡದ್ದನ. ಆದರ
ಹವಯŀ ಬಹಳ ಹತĶ ಹಗರಲಲ್ಲ. ತನಗ ತಳಯದದ್ದರೂ ಅವನ ಆಗಮನದಂದ ಮನಯಲŃಲ್ಲ ಏನೇ ಒಂದ ಉಲŃಸ
ತಂಬ ತಳಕಡತĶತĶ. ವಸವಂತ ರಕħಬಂದ ಹಕħಯ ಮರಯಂತ ಹರಾಡತĶದ್ದನ. ಅವನ ಸರಳ ಹೃದಯದ ಮಗĹ
ಹಷಥವ ಎಂತಹ ಚಂತಭರವನĺದರೂ ಹಗರಗಳಸವಂತತĶ. ಅದ ಅಲ್ಲದ ಆ ದನದ ಪŁತ:ಸಮಯ ಸŅಗೇಥಯ
ರಮŀವಗದĸದರಂದ ಹವಯŀನ ಮನಸತ ಅದರ ಪŁಭವದಂದ ಬಹಳ ಕಲ ತಪĻಸಕಳńಲಗಲಲ್ಲ.

ಸĺನ ಕಫ ತಂಡಗಳ ಪರೈಸದಡನ ಹವಯŀ ರಾಮಯŀ ವಸ ಪಟıಣĵ ಎಲ್ಲರೂ ಗಂಪಗ ಮನಯಂದ ಹರಟರ.
ನಯಗಳ ಹಂಬಲಸದವ. ಅವರ ಹೇಗವದನĺೇ ಬಗಲಲŃ ನಂತ ನೇಡತĶದ್ದ ಪಟıಮĿನಗ “ಅಯŀ ನನ ಗಂಡಗ
ಹಟıಬರದಗತĶೇ” ಎಂದನĺಸತĶ.

ಹಂದ ನಡದದ್ದ ಸೇಮನ ಕಥಯನĺ ಉಪĻ ಕರ ಹಚĬ ಹೇಳತĶದ್ದ ಪಟıಣĵ ಹಗಲಮೇಲ ತೇಟಕೇವಯನĺ
ಹತĶಕಂಡದ್ದನ. ಎಲ್ಲರೂ ನಡನಡವ ಗಟıಯಗ ನಕħ ಹರ ಬೇಳತĶದ್ದರ. ಆ ಬಳಗನ ತರಗಟಕħ ಯರೂ
ನಯಮಸದದ್ದರೂ, ವಸ ತನĺನĺ ತನ ನಯಮಸಕಂಡ, ಮಗಥದಶಥಯಗಬಟıದ್ದನ.

ಹಂದನ ದನ ಸಯಂಕಲ ಮಂಗರ ಮಳ ಚನĺಗ ಸರದದ್ದರಂದ ವಯಮಂಡಲ ನಮಥಲವಗತĶ. ಆಕಶ


ಪŁಸನĺವಗತĶ. ಮಳಯಲŃ ಮಂದ ಮರಗಡ ಬಳńಗಳ ಹಸರಲಗಳಗ ಮತĶನತ ಹಸರೇರ ಕಡಗಳಲ್ಲ ಕಳಕಳಸ
ನಗವಂತದĸವ. ನಲದ ಹಲŃನಮೇಲಗಳಲŃಯೂ ಬದರಮಳಗಳಲŃ ಬಳńಯ ಕಡಕಡಗಳಲŃಯೂ ಎಲಗಳ
ತದತದಗಳಲŃಯೂ ಜೇಡರ ಬಲಗಳಲŃಯೂ ನರ, ಸವರ, ಕೇಟ ಕೇಟ ಹನಗಳ ಮನĺೇಸರ ಹಂಬಸಲಲŃ ಬಣĵ
ಬಣĵದ ಸಣĵ ಸಣĵ ರನĺಸಡರಗಳಂತ ಕಡಕಡಯಗ, ಉರ ಉರಯಗ, ಮಲŃಲರಲŃ ಮಣಕಮಣಕ ಮರಗತĶದĸವ. ಗಣ,
ಪಕಳರ, ಕಮಳń, ಕಜಣ, ಮಂಚಳń, ಚೇರ, ಕಟರ, ಪರಳ-ಮದಲದ ಹಕħಗಳ ವಸಂತೇದಯ ಗನ ಪŁತಮೌಥನ
ಸಮದŁವನĺ ಮಧುರರವತರಂಗರವನĺಗ ಮಡತĶ. ತಯĸ ನಲದ ತಂಪ, ಮಂದ ಹಸರನ ತಂಪ, ಮೃದಗಳಯ
ತಂಪಗಳಂದ ಜಗವಲ್ಲ ತಂಪಗತĶ. ಜೇವಸವದಕħಂತಲ ಹಚĬದ ಜೇವನದ ಗರ ಮತĶಂದಲ್ಲ ಎಂಬಂತ ತೇರತĶತĶ.

ಮನಗ ಸಮಪದಲŃದ್ದ ಕರಯ ಬಳಗ ಹೇಗ, ವಸ ನಟı ಸಕದ್ದ ಕತĶಳ ಗಡಗಳನĺ ನೇಡದರ. ಅಲŃಂದ ಪಟıಣĵನ
ತರಕರಯ ಹತĶಲಗ ಹೇಗ ಮಳಗಯ, ಹರವ ಸಪĻ, ಕತĶಂಬರ ಸಪĻ, ಮಣಸನ ಗಡಗಳನĺ ನೇಡದರ. ಹಂದನ
ದನದ ಮಳಗಳಗ ಉರಳ ಬದĸದ್ದ ಗಡಗಳಗ ಊರಗೇಲಗಳನĺ ಕಟı ನಲŃಸದರ. ಅಲ್ಲಲŃ ಕಲವ ಗಡಗಳ ಬಡಗಳಲŃ
ಪಟıಪಟı ಕರಗಳಂತ ನಂತದ್ದ ಮಳನೇರನĺ ಸಣĵ ಸಣĵ ಕಲವ ಮಡ ಓಡಸದರ.

ಅಲŃಂದ ಗಂಪ ತೇಟಕħಳದ, ಅಡಕಯ ಮರಗಳ ನಡವ ನಬಡವಗ ಬಳದದ್ದ ಬಳಯ ಪದಗಳ ಸಂದಗಂದಗಳಲŃ
ನಸಳ ಗದĸಯ ಕಡಗ ಬರತĶತĶ. ಬಳಯ ಎಲಗಳಂದಲ ಅಡಕಯ. ಸೇಗಗಳಂದಲ ಪಟಪಟನ ಬೇಳತĶದ್ದ ಹನಗಳಂದ
ಎಲ್ಲರ ಬಟıಗಳ ತಯĸ ಹೇದವ. ವಸ ಅಲ್ಲಲŃ ಬದĸದ್ದ ಹಂಬಳಗಳನĺ ಆಯĸ ಪರೇಕ್ಷಿಸ, ಅಂದನ ಊಟಕħ
ಉತĶಮವದ ಬಟıಲನĺ ಹಡಕತĶದ್ದನ. ಉಳದವರ ಕಪĻಗಳನĺ ಹರ ಹರ ದಟತĶ, ಅದ ಇದ ಮತಕತಯಡತĶ
ಹೇಗತĶದ್ದರ.

ಒಂದಡ ಬಳಯ ಪದರನ ಬಡದಲŃ ಕಣತೇಡ, ಒಣಹಲŃ ಹಕ, ಯರಗ ತಳಯದಂತ ಬಳಯ ಗನಗಳನĺ ಕಡದ
ಮಚĬಟı, ಹಣĵ ಮಡಕಂಡ, ಬೇಕದಗ ಬಂದ ಪಳರಮಡವ ಅಭŀಸವನĺಟıಕಂಡದ್ದ ಬೇಲರ ಬೈರನ ಮಗ,
ಗಂಗಹಡಗ, ಗಂಪ ಬರತĶದĸದನĺ ನೇಡ, ತನĺತĶದ್ದ ಹಣĵನĺ ಬೇಗಬೇಗನ ಪರೈಸ, ಉಳದಲ್ಲವನĺ ಮದಲನಂತಯ
ಬಚĬಟı, ಒಣಗ ನೇತಡತĶದ್ದ ಬಳ ಎಲಗಳ ಮರಯಲŃ ಹದಗದನ. ಆದರ ನಯಯಂದ, ಸರಸರ ಸದĸದದನĺ ಆಲಸ,
ಆ ಕಡ ನೇಡ, ಗಂಗನ ಆಕೃತಯನĺ ಕಂಡ ಬಗಳತ. ವಸಪĻನ ಅತĶಕಡ ನೇಡದನ. ಅವನಗ ಗಂಗನ ನಂತದĸ
ಕಣಸಲ ಇಲ್ಲ, ಗತĶಗಲ ಇಲ್ಲ. ಆದರ ಬರತĶದ್ದವರ ಕಡಯ ಉದŅೇಗದಂದ ನೇಡತĶ ನಂತದ್ದ ಗಂಗನ ವಸಯŀ ತನĺನĺ
ನೇಡದರಂದೇ ಭವಸ, ತನ ಅಡಗನಂತಲ್ಲ ಎಂಬದನĺ ತೇರಸಲಂದ “ಹಚೇ! ಹಚೇ” ಎಂದ ನಯಯನĺ ಬದರಸದನ.
ವಸ ಅವನ ಅವತದĸದನĺ ತಳದ ಸಂಶಯದಂದ ಅಲŃಗ ಹೇದನ. ಗಂಗನ ಎಲ್ಲವನĺ ಮರಮಡದ್ದರೂ ತನ ತಂದ
ಪಕħದಲŃ ಎಸದದ್ದ ಬಳಯ ಹಣĵನ ಸಪĻಗಳನĺ, ಮರತ, ಅಡಗಸರಲಲ್ಲ.

ಅದನĺ ಕಂಡ ವಸ “ಏನĿಡĶ ಇದŀೇ ಇಲŃ?” ಎಂದ ಅಧಕರವಣಯಂದ ಕೇಳದನ.

“ಏನ ಇಲ್ಲಯŀ, ಬಳ ಸರಬಲಗ, ಬಳ ಸರಬಲಗ ಬಂದದĸ!” ಎಂದನ ಗಂಗ.

ಗಂಗ ಹಕħಯ ಗಡನಂದ ಮರಗಳನĺ ಕದĸ ತನಗ ಮಡದ್ದ ಮೇಸವನĺ ವಸವನĺ ಮರತರಲಲ್ಲ.

“ಕಳń ಸಳń ಹೇಳĶೇಯ!” ಎಂದವನ ನಲವನĺ ಹಡಕತಡಗದನ. ಕಳńನ ಗಟı ಕಳńನಗೇ ಗತĶ ಎಂಬಂತ ಅಂತಹ
ಕಲಸಗಳಲŃ ನರತದ್ದ ವಸವಗ ಬಚĬಟıದ್ದ ಹಣĵಗಳನĺ ಕಂಡಹಡಯವದೇನ ಕಷıವಗರಲಲ್ಲ.

“ಹವಣĵಯŀ, ರಾಮಣĵಯŀ ಇಲŃ ಬನĺ! ಇಲŃ ಬನĺ!” ಎಂದ ಕಗದನ.

ಆಗಲೇ ಸŅಲĻದರ ಮಂದವರದದ್ದ ಅವರ ನಂತ “ಯಕೇ?” ಎಂದ ಕೇಳದರ.

“ಇಲŃ ಬನĺ! ಇಲŃ ಬನĺ! ಒಂದ ವಡಸ!” ಎಂದ ಕಗ ಹೇಳ “ಕಳńಸಳೇಮಗನೇ, ನನĺ ಹತŁ ದಗಲಬಜ ಮಡĶೇಯ?”
ಎಂದ ಗಂಗನನĺ ಬೈದನ.

ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದ ನೇಡದರ. ಮಗದ್ದ ಹಳದ ಹಂಬಣĵದ ಬಳಯ ಹಣĵಗಳ ಹಲŃ ಹಸದ್ದ ಕಣಯಲŃ ಕಳತ ಕಂಪ
ಬೇರತĶದĸವ. ಗಂಗ ಕಣĵೇರ ಸರಸತĶ ನಂತದ್ದನ. ವಷಯವಲ್ಲವನĺ ತಳದ ಮೇಲ ಹವಯŀ ಅವನನĺ ಗದರಸವ ಕಲಸಕħ
ಹೇಗದ, ಆದಷı ಹಣĵಗಳನĺ ಎಲ್ಲರಗ ಹಂಚಕಟı, ಉಳದದನĺ ಗಂಗನ ಕೈಯಲŃಯ ಮನಗ ಕಂಡವಂತ ಹೇಳ
ಕಟıನ. ವಸವಗ ಆಶಭಂಗವಯತ, ಗಂಗನಗ ಪಟı ಬೇಳಲಲ್ಲವಲŃ ಎಂದ!

ತೇಟದಲŃದ್ದ ಪೇರಲ ಪನĺೇರಲ ಮರಗಳಲŃ ಪಟı ಗಂಗ ಮತĶ ಹಕħಗಳ ಕಣĵಗ ತಪĻಸಕಂಡದ್ದ ಹಣĵಗಳನĺ ಕಯĸ ತನĺತĶ,
ಹವಯŀ ಮದಲದವರ ಗದĸಯ ಬಯಲಗ ಬರವಷıರಲŃಯ ಬೈರ, ಸದ್ದರ ಆರಕಟıದ್ದರ. ಹಂದನ ದನದ ಮಳ ಚನĺಗ
ಹಯĸದರಂದ ಬೇಸಗಯ ಬಸಲಗ ಚನĺಗ ಒಣಗ ಬರಕ ಬಟıದ್ದ ಗದĸಗಳಲ್ಲ ನೇರ ಕಡದ ಮತĶಗಗದĸವ. ಕಲಟıರ
ಮಣĵನ ಮೃದತŅವ ಶೈತŀವ ಹಷಥಪŁದವಗತĶ. ಕಳಗಳನĺ ಮೇಯತĶದ್ದ ಹರಸಲ ಹಕħಗಳ ಪಟಪಟನ ಹರ ಗದĸಯ
ಮೇರಯಲŃದ್ದ ಮರಗಳ ಮೇಲ ಕಳತವ. ಪಟıಣĵ ಅವಗಳಗಗ ಹಂಚ ಹಕಕಂಡ ಹೇದನ. ಹವಯŀ ರಾಮಯŀ
ವಸ ಮವರೂ ಉಳತĶದ್ದ ಗದĸಯ ಅಂಚಗ ಹೇದರ.

ಬೈರ ಕಬĽಣದ ನೇಗಲ ಹಡದದ್ದನ. ಸದ್ದನದ ಮರದಂದ ಮಡದ್ದ ನಡ ನೇಗಲಗತĶ: “ಹಮ, ಚಗ, ಹಮ್ ಮ್ ಮ್,
ಚಗ ಚಗ ಚಗ” ಮದಲದ ಸಂಕೇತ ಪದಗಳಗ ಎತĶಗಳ ಚಲಸದಂತಲ್ಲ ಕಳವ ನಲವನĺ ಸೇಳ ಮಣĵನĺ ಇಕħಲಗಳಗ
ಹಕತĶತĶ. ನೇಗಲ ಗರಯಸಲ ಹಂದ ಹಂದ ಹರಯತĶತĶ.

“ರಸ ಆಗĽೇಕಂತ ಮಡೇರಂತ! ಹೌದŁೇನಯŀ” ಎಂದ ಬೈರ ನಗನಗತĶ ಕೇಳದನ.

“ಹೌದ ಕಣೇ!” ಎಂದ ಹವಯŀ ನಕħನ.

ರಾಮಯŀನ ನಕħನ. “ಹಂಗರ ನೇವ ಮದವ ಆಗದಲŃೇನ?”

“ಅದಲŃ ನನಗೇತಕħ?”

“ಅಲŃ, ಸಮĺ ಕೇಳĸ. ಯಯಥರೇ ಆಡħಳĶದŁ.”

“ಅದರಲ, ನೇಗಲ ಬಡ. ನನ ಹಡĶೇನ.”


“ಸೈ, ಬಡ! ನಮĿ ಬಳ ಪಂಚ ಗಲ ಗಡತದŁ ವಯĺಗĶದ!”

“ಪಂಚ ಎತĶಕಟıಕಳĶೇನೇ.”

“ಎತĶ ಬದರದŁ?”

“ಬದರೇದ ಇಲ್ಲ, ಏನ ಇಲ್ಲ. ಇತĶ ಕಡ.”

ಹವಯŀ ಪಂಚ ಎತĶಕಟıಕಂಡ, ಅಂಚನಂದ ಕಳಗಳದನ. ಬೈರ ತನ ಹಡದದ್ದ ನಕħಯ ಕೇಲನĺ ಹವಯŀನಗ ಕಟı
ನೇಗಲಂದ ದರ ನಂತನ. ರಾಮಯŀನ ಸದ್ದ ಉಳತĶದ್ದ ನೇಗಲನĺ ಹಡದ ನಂತನ. ಬೈರ ಉಳವ ವದŀಯ ವಚರವಗ
ನಲħ ಉಪದೇಶದ ಮತ ಹೇಳ, “ಹಮ” “ಚಗ” ರಹಸŀವನĺ ತಳಸದನ:

“ನೇಗಲ ಬಹಳ ಒತĶಬŀಡ. ಕಳ ಎತĶನ ಕಳಗಗ ಹಡೇದದಹಂಗ ನೇಡಕಳń. ಎತĶ ಬಲಕħ ಒತĶಬೇಕದŁ “ಚಗ, ಚಗ,
ಚಗ, ಅಂತ ಹೇಳĶ ನಕħ ಬಲಥಗ ಎಡಕħ ತಟı. ಎಡಕħ ಒತĶಬೇಕದŁ “ಹಮ, ಹಮ, ಹಮ,” ಅಂತ ಹೇಳĶ ಬಲಕħ ತಟı..”

ಎಂದ ಬೈರ ಹೇಳತĶದ್ದಂತ ಸದ್ದ “ನೇಡದರಾ, ಆಗಲ ಕಣĵ ಮಳಸĶದ ಪಟŁಮ!” ಎಂದ ಬದರಗಣĵನಂದ ಹವಯŀನ ಬಳ
ಬಟıಯ ಕಡಗ ನೇಡತĶದ್ದ ಪಟıರಾಮ ಎಂಬ ಎತĶನĺ ಗದರಸದನ. ಅದನĺ ನೇಡ ರಾಮಯŀನ “ಹೌದ ಕಣೇ,
ಅಣĵಯŀ. ನನĺ ಎತĶ ಯಕೇ ಕಣĵ ಕಂಪಗ ಮಡಕಂಡದ. ಸŅಲĻ ಹಷರಾಗರ!” ಎಂದನ.

ಅದಕħ ಹವಯŀ “ಹಗೇನದರೂ ಜೇರ ಮಡದರ ನೇಗಲ ಬಲವಗ ಒತĶ ಹಡದರ ಸರ. ಆಟ ನಂತಹೇಗĶದ!” ಎಂದನ.

ಅಂಚನ ಮೇಲಯ ನಂತದ್ದ ವಸವ ಏನೇ ಮಹ ಅನಭವಶಲಯಂತಯೂ ಸಹಯ ಮಡವವನಂತಯೂ “ನನ


ಬಲೇಥನ ಹೇಳ, ಹವಣĵಯŀ?” ಎಂದನ.

“ಬೇಡ, ಮರಾಯ, ತಮĿ ಸವರ ಅಲŃೇ ನಂತರಲ! ನನĺ ಕಂಡರ ಕಲŃ ಕಡ ಹರಾಡĶವ! ಎತĶನ ಗತ ಏನಗಬೇಕ!”

“ಹİ! ಬೈರನĺೇ ಕೇಳ. ಹೇದ ವಷಥ ನನ ಹಡದĸ!” ಎಂದನ ವಸ.

“ಊಟಕħ ಕತಗಲೇನ?”

ಬೈರ “ಹೌದ ಕಣŁಯŀ. ವಸಪĻಯŀ ತಕħಮಟıಗ ಹಡಕħ ಕಲĶರ” ಎಂದನ.

ಅಂತ ವಸ ಅಂಚನ ಮೇಲಯ ನಂತ ನೇಡಬೇಕಯತ. ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರ ಉಳಲ ಪŁರಂಭಸದರ.

ಯವಗಲ ಮಸಲ ಬಟıಯ ಮಂದಗಳನĺ ನೇಡ ನೇಡ ಅಭŀಸವಗದ್ದ ಆ ಎತĶಗಳ ಈ ಶŅೇತವಸನಧರಗಳನĺ


ಕಂಡಗಣಂದಲ ಬಚĬದĸವ. ಅವರ ನೇಗಲ ಹಡದ ತಮĿನĺ ಹಂಬಲಸ ಉಳಲತಡಗದ ಒಡನ ಕŁಮ ತಪĻ
ಸಗತಡಗದವ. “ಹಮ” “ಚಗ””ಹಮ ಹಮ ಹಮ” “ಚಗ ಚಗ ಚಗ” ಎಂದ ಎಷı ಕಗಕಂಡರೂ ಎತĶಗಳ
ವŀವಸಯ ವದŀಯ ಪರಭಷಕ ಪದಗಳನĺ ಒಂದನತ ಲಕħಸದ, ಗದĸಯಲŃ ಸಕħದ ಕಡಗ ನಗĩತಡಗದವ. ವಸ, ಬೈರ,
ಸದ್ದರ ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರ ಪೇಚಟ ಕಗಟಗಳನĺ ನೇಡ ಗಟıಯಗ ನಗತĶದ್ದರ. ನಡನಡವ ಸಲಹಗಳನĺ ಕಗ
ಎಸಯತĶದ್ದರ. ಎತĶಗಳ ಇನĺ ಬಚĬ ಧವಸದವ. ಗಡಬಡಯಲŃ ಹವಯŀನ ಕಬĽಣದ ನೇಗಲನ ಹರತವದ ಕಳದ
ಬಯ ಒಂದ ಎತĶನ ಕಳಗನ ಮೇಲľಗಕħ ತಗಲ, ಕತĶಯಂದ ಕಡದಂತ ಗಯವಗ, ನತĶರಹರತ. ಅದನĺ ನೇಡದ
ಹವಯŀನಗ ಗಬರಯಗ ತನĺ ಬಲವನĺಲ್ಲ ವಚĬಮಡ ನೇಗಲನĺ ನಲಕħ ಅದಮದನ. ಕಬĽಣದ ನೇಗಲ ಆಳವಗ ನಲದಲŃ
ಹತಕಂಡದ್ದರಂದ ಎಳಯಲರದ ಎತĶ ನಂತವ.

ಆ ಹತĶಗ ಸರಯಗ, ಹರಸಲ ಹಕħಗಳಗಗ ಹಂಚ ಹಕತĶದ್ದ ಪಟıಣĵ ಸಮಪದಲŃಯ ಒಂದ ಈಡ ಹರಸದನ.

ಇನĺ ಹತೇಟಗ ಬರದ ಗದĸಯಲŃ ನೇಗಲನĺ ರಾಮಯŀನನĺ ಎಳದಕಂಡ ಓಡಡತĶದ್ದ ಎತĶಗಳ “ಢಾಂ” ಎಂಬ
ಶಬĸಕħ ಮತĶಷı ಬದರ, ರಭಸದಂದ ಆ ಗದĸಯನĺೇ ಬಟı ಮತĶಂದ ಗದĸಯ ಕಡಗ ನಗĩದವ. ರಾಮಯŀ ಹಡದದĸ ಮರದ
ನೇಗಲದ್ದರಂದ ಎಷı ಅದಮದರೂ ಅದ ಎತĶಗಳನĺ ತಡದ ನಲŃಸವಷı ಘತಕħ ನಲದಳಗ ಹೇಗಲಲ್ಲ. ಎತĶ
ಅವನನĺ ನೇಗಲನĺ ಒಂದೇ ಸಮನ ಎಳದಕಂಡ ಅಂಚನಡಗ ಹೇದವ. ಇನĺೇನ ಮೇಲನ ಗದĸಯ ಅಂಚನಂದ ಕಳಗನ
ಗದĸಗ ಹರಬೇಕ! ರಾಮಯŀ ಇದೇ ಸಮಯವಂದ ಭವಸ, ಸಮರ ಒಂದ ಅಡ ಎತĶರವಗಯೂ ಎರಡ ಅಡ
ಅಗಲವಗಯೂ ಇದ್ದ ಅಂಚಗ ನೇಗಲನĺ ಭದŁಮಷıಯಂದ ಬಲವಗ ಒತĶದನ. ವೇಗದಂದ ಓಡತĶದ್ದ ಎತĶಗಳ ಝಗĩನ
ನಂತವ. ಆದರ ಒಂದೇ Ĕಣ! ಮರĔಣದಲŃ ಮರದ ನೇಗಲ ಮರದ, ಈಸ ನಗಗಳಡನ ಎತĶತಳ ಕಳಗದĸಗ ಹರದವ.
ನೇಗಲನ ಮೇಣಯನĺ ಮತŁ ಕೈಯಲŃ ಹಡದಕಂಡ ರಾಮಯŀ ಮೇಲನ ಗದĸಯಲŃಯ ನಂತದ್ದನ!

ಯರೂ ಹಚĬ ಹತĶ ನಗಲಗಲಲ್ಲ. ಅಪಯ ಲಘವಗದ್ದರ ವನೇದವಗತĶದ; ಗರತರವದರ ವಷದವಗತĶದ.


ಗಯಗಂಡ ಎತĶನ ಕಲನಂದ ನತĶರ ಚಮĿತĶದ್ದದĸ ನೇಗಲ ಮರದಹೇದದ ಬೇಸಯಗರರ ದೃಷıಗ
ಲಘಘಟನಗಳಗ ತೇರಲಲ್ಲ. ಅದರಲŃಯೂ ಪŁರಂಭದ ದನದಲŃ ನೇಗಲ ಮರಯವದಂದರ ಮಹ ಅಪಶಕನವಂದ
ಅವರಲ್ಲರ ನಂಬಗಯಗತĶ. ಉಲŃಸದಂದ ಗಟıಯಗ ಮತಡತĶದ್ದವರ ವಷಣĵರಾಗ ಮಲ್ಲನ ಮತಡತಡಗದರ.
ಬೈರ ಸದ್ದರಂತ ಭೇತರಾಗದ್ದರ: ನಡದ ಸಂಗತ ಗೌಡರಗ ತಳದರ ಏನ ಗತ, ಎಂದ.

ಬೈರ ಭಯೇದŅಗĺ ದŅನಯಂದ “ನ ಹೇಳĸ ಆಗŃ, ಬŀಡ, ಎತĶ ಬದತಥವ ಅಂತ!” ಎಂದನ.

ಸದ್ದ “ಬಳಗತ ಎದ್ದವĺೇ ಯರ ಮಖ ನೇಡದĺೇ ಏನೇ. ನನĺ ಗರಾಚರ!” ಎಂದ ಮರದ ನೇಗಲನĺ ನಲಕħಸದ,
ತಲಯಮೇಲ ಕೈಹತĶಕಂಡ ಕಳತನ.

“ಇಲŃಗ ಬರವಗŃ ದರೇಲ ಕಗ ಅಡij ಬಂತ. ಏನೇ ಆಗĶದ ಅಂತನ ಬಂದ! ಆಗೇ ಬಡĶ!”

“ನ ಕಲŃ ಎಡಗĸಗŃ ಮನತೇಗ ಹಳೇತ, ಇವತĶ ನನĺ ಗರಾಚರ ನಟıಗಲ್ಲ ಅಂತ!”

ಬೈರ ಸದ್ದರ ಹೇಗ ಒಬĽರಾದಮೇಲಬĽರ ಗಣಗತĶದ್ದರ. ನಡವ ವಸವ ಬಯ ಹಕ “ನ ಹೇಳದĸ ಮದಲ! ಅದಕħೇನ
ನನ ಬಲೇಥನ ಅಂತ ಕೇಳĸ. ಹವಣĵಯŀ ಬೇಡ ಅಂತ ಬೈದಬಟı! ಈಗ?” ಎಂದನ.

ಅದವರಗ ಸಮĿನದ್ದ ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರಬĽರಗ ಇವರ ಮತಗಳನĺ ಕೇಳ ಸಟıಬಂದತĶ. ಆಗವದ ಆಗಹೇದ
ಮೇಲ, ಮಂದ ಮಡಬೇಕದ ಕಲಸವನĺ ಬಟı, ಹೇಗ ಮತಡತĶದ್ದರ ಯರಗ ತನ ಮನಸತ ನೇಯವದಲ್ಲ.

ಹವಯŀ ವಸ ಮತ ಮಗಸದ ಕಡಲ ಅವನ ಕಡಗ ತಟಕħನ ತರಗ, ಮಖ ಕಂತರಸಕಂಡ “ಸಕ, ಸಮĿನರ! ಏನ
ಬೈದನೇ ನನ ನನಗ? ಮಹ! ಎವನದĸದ್ದರ ಎಲ್ಲ ಸರಹೇಗĶತĶಂತ?” ಎಂದ ಗದರಸದನ.

ವಸ ಮಖ ಸಪĻಗ ಮಡಕಂಡ ಸಮĿನ ನಂತನ.

ರಾಮಯŀ ಗಟıಯಗ “ಏ ಬೈರಾ, ಆರ ಬಟı, ಎತĶ ಕಟıಗಗ ಹಡದಕಂಡ ಹೇಗ, ಕಲಗ ಔಷಧ ಹಕ” ಎಂದ ಸದ್ದನ
ಕಡ ತರಗ “ಯಕೇ ತಲೇಮೇಲ ಕೈಹತĶಕಂಡ ಕತೇಯ?. ಏಳೇ!. ಏಳĶೇಯೇ ಇಲŃೇ?” ಎಂದ ಅಪĻಣ ಮಡದನ.

“ಎಂಥ ಏಲೇದೇ ಏನೇ? ನನಗಂತ ಕಲೇ ಬರೇದಲ್ಲ” ಎಂದ ನೇಳĸನಯಂದ ಗಣಗತĶ ಸದ್ದನದĸ ನಂತನ.

ಅಷıರಲŃ ಪಟıಣĵ “ಹಚೇ! ಹಚೇ! ಹಚೇ! ಬಡ! ಬಡ! ಬಡ! ಕತŅಲ!” ಎಂದ ಅಬĽರಸ ಕಗಕಂಡದĸ ಕೇಳಬಂದಮ್
ಹವಯŀ ರಾಮಯŀ ವಸ ಮವರೂ ಆ ಕಡಗ ಓಡದರ.

ಪಟıಣĵ ಈಡ ಹಡದಡನಯ ನಯಗಳಲ್ಲ ಅಲŃಗ ಹೇಗದĸವ. ರಕħಗ ಚರ ತಗಲ ಹರಸಲ ಹಕħಯೇನೇ ಕಳಗ ಬತĶ.
ಆದರ ಪŁಣವದĸದರಂದ ಎಲŃಯೇ ಗಡಬಳńಗಳ ಇಡಕರನಲŃ ಅಡಗ ಬಟıತ. ಬೇಟಗರನಡನ ನಯಗಳ ಅದನĺ
ಅರಸತಡಗದವ.
ಸŅಲĻಹತĶ ಹಡಕಡದಮೇಲ ಹಕħ ಕತŅಲನ ಕಣĵಗ ಬದĸ, ಬಯಗ ಬದĸತ! ಹಕħ ಪಟಪಟನ ಒದĸಡಕಂಡತ. ನಯ
ಅದನĺ ಬಯಲŃ ಕಚĬಕಂಡ ಓಡತಡಗತ. ಪಟıಣĵ ಅಬĽರಸತĶ ಬೇಟಯನĺ ಬಡಸಕಳńಲಂದ ನಯಯನĺ
ಅಟıಕಂಡ ಹೇದನ. ನಯ ಓಡತĶಲೇ ಹಕħಯನĺ ನಂಗತĶ, ಸೇಗಯ ಮಳಗಳಲŃ ನಸಳ ಹೇಯತ. ಪಟıಣĵ
ಸಟıನಂದ ಹಲŃಹಲŃ ಕಡಯತĶ “ನೇನ ಮನಗ ಬ, ಹಕħ ತಂದದĸ ಕಕħಸĶೇನ!” ಎಂದ ಶಪಸತĶ ನಂತದ್ದನ.

ಹವಯŀ ಮದಲದವರ ಬರಲ, ನಡದದನĺಲ್ಲ ಹೇಳ “ಏನ ಮಡĽೇಕಯĶ ಆ ನಯಗ? ಇದೇ ಮದಲನ ಸಲ ಅಲ್ಲ.
ಎರಡ ಮರ ಸಲ ಹೇಂಗ ಮಡದ!” ಎಂದನ.

ವಸ “ಎರಡ ಮರ ದನ ಕಟıಹಕ ಅನĺ ಹಕĽದಥ” ಎಂದ ಶಕ್ಷಿ ವಧಸದನ.

ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರ ಹಕħಬೇಟಗೇಸħರ ಕಳಕನರನ ಕಡಗ ಹೇದರ.

ಇತĶ ಬೈರ ಗಯಗಂಡ ಎತĶನĺ ಹಡದಕಂಡ ಕಟıಗಯ ಕಡಗ ಹರಟನ. ಅವನ ಹಂದ ಸದ್ದ ಮರದ ನೇಗಲನĺ
ಹತĶಕಂಡ ಹೇಗತĶದ್ದನ.

ಕಬĽನ ಗದĸಯಲŃ ಗಟıದಳಗಳ ಮೇಲŅಚರಣ ತಗದ ಕಂಡ ಸೇರಗರರಡನ ಬರತĶದ್ದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ದರದಲŃ
ಬೈರ ಸದ್ದರ ಆರ ಬಟı ಹೇಗತĶದĸದನĺ ಕಂಡ “ಈ ಸಳೇ ಮಕħಳಗ ಏನ ಮಡಬೇಕಯĶ? ಒಂಬತĶ ಗಂಟಗ ಕಲಸಕħ
ಹರಡĶರ!” ಹತĶ ಗಂಟಗ ಕಲಸ ಬಡĶರ!” ಎಂದ, ಗಟıಯಗ ಕಗದರ: “ಏ, ಬೈರಾ! ನಮĿ ಬಡರಕħ ಬಂಕ ಬೇಳ! ಇಷı
ಬೇಗನ ಆರ ಬಟı ಗಡೇಗ ಸಯĶರೇನೇ?”

ಗೌಡರ ಸŅರವನĺ ಕೇಳದ ಕಡಲ ಸದ್ದನಗ ಜಂಘಬಲವೇ ಉಡಗ ಹೇದಂತಗ “ಬೈರಣĵ. ಇವತĶ ನಮಗ ಗರಾಚರ
ಕಡದ!” ಎಂದನ.

ಬೈರ ನಡದದನĺಲ್ಲ ಚಚ ತಪĻದ ವರದ ಹೇಳದನ. ಗೌಡರ ಎತĶನ ಕಲಗದ ಗಯವನĺ ಮರದ ನೇಗಲನĺ ನೇಡ
“ಮನಹಳ ಮಕħಳ!.. ನಮಗ ಯರೇ ಹೇಳದವರ ಅವರ ಕೈಗ ನೇಗಲ ಕಡಕ?” ಎಂದವರ ಬೈರನ ಕಪಲಕħಂದ.
ಪಟೇರಂದ ಕಟıರ. ಮೇಲನ ಗದĸಯ ಅಂಚನ ಮೇಲ ನಂತದ್ದ ಸದ್ದ ತನಗ ಎಲŃ ಏಟ ಬೇಳತĶದಯೇ ಎಂದ ಅಂಜ ಹಂದ
ಹಂದಕħ ಸರದ, ಕಲತಪĻ, ಹತĶ ನೇಗಲಡನ ಮರ ನಲħ ಅಡ ತಗĩಗದ್ದ ಕಳಗನ ಗದĸಗ ದಸಲ್ಲನ ಉರಳಬದ್ದನ!

ಗೌಡರ ರಂಗಪĻಸಟıರ ಕಡಗ ತರಗ “ಸೇರಗರŁೇ ಇವರಗ ಇವತĶ ಕಲ ಬತĶ ವಜ!” ಎಂದ ನಶŀಹಕತĶ
ಹರಟಹೇದರ.

“ನವೇನ ಮಡದ, ನೇವೇ ಹೇಳ, ಸೇರಗರŁ! ಅವರ ಬಂದ ಕೇಳದŁ ಕಡದಲ್ಲ ಅನĺಕħ ಆಗĶದಯೇ?” ಎಂದ ಬೈರ
ಕನĺಯಜĮಕಳńತĶ ಕಣĵೇರ ಕರದನ.

ಗದĸಯಂದ ಮೇಲದ್ದ ಸದ್ದ ಮೈಕಡವಕಳńತĶ “ನಮĿ ಗರಾಚರ! ಹಳ ಜನĿನ ಬಸಕ!” ಎನĺತĶದ್ದನ.

ಬೈರ ಹಡದಕಂಡದ್ದ ಎತĶ ತನĺ ಗೇಣನĺ ಮಡಸ ಮೈ ನಕħಕಳńತĶತĶ.

ಸೇರಗರರ ಕಣĵಮಟಕಸ ಬೈರನ ಕಣĵನĺೇ ನೇಡತĶ ಪಸಮತನಲŃ “ಇವತĶಂದ ಸೇಸ ಕಡĶೇಯ?” ಎಂದರ.

ಬೈರ ĔಣಧಥದಲŃ ತನಗಗದ್ದ ನೇವ ಅಪಮನಗಳನĺಲ್ಲ ಮರತ ಬೇರಂದ ಪŁಪಂಚಕħ ಎಚĬತĶವನಂತ, ಪಸಮತನಲŃಯ
“ನೇಡĶೇನ ಏನಗĶದೇ. ಇವತĶ ನಮĿ ಬಡರಕħ ನಂಟರ ಬತಥರಂತ! ಏನರಾಗŃ, ಬೈಗನ ಹತĶ ಆ ಬಸರಮರದ ಬಡದ
ಹಳಚಪĻನ ಮಟıಗ ಬಂದ ನೇಡ!” ಎಂದನ.

ಸಯಂಕಲ. ಬಸರಮರದ ನಳಲ ಪವಥದ ಕಡಗ ಬೇಗಬೇಗನ ನೇಳವಗತĶದĸಗ, ಇನĺ ದನಗಳ ಕಟıಗಗ ಬರವ
ಮದಲ ಸೇರಗರರ ಬೈರ ಸಚಸದ್ದ ಬಸರಮರದ ಬಡದಲŃದ್ದ ಹಳಚಪĻನ ಪದಗ ಹೇಗ ನೇಡದರ. ಹಸರ ನೇಲಯ
ಬಣĵದ ಗಜನ ಶೇಸಯಂದೇನೇ ಅಲŃ ಮೌನವಗ ನಂತತĶ. ಆದರ ಅದರಲŃ ಕಳń ಇರಲಲ್ಲ. ಸಟıರ ಬೈರನ ಮೇಲ
ಮನದಕಂಡ “ಇರಲ, ನನĺ ಕೈಲೇನಗĶದ ಕಂಬ!” ಎಂದಕಂಡ ಮನಗ ಬಂದರ.

ಸŅಲĻ ಹತĶನ ಮೇಲ ಬೈರ ಸದ್ದರಬĽರೂ ಆ ದನ ಕಲಸಕħ ಹೇಗದ್ದ ಇತರ ಆಳಗಳಡನ “ಪಡ” ಇಸಕಳńಲ ಮನಗ ಬಂದರ.
(“ಮನ” ಎಂದರ ಗೌಡರ ನವಸ. ಉಳದವರಲ್ಲರ ನವಸಗಳಗ “ಬಡರ” “ಗಡ” ಎಂದ ಹಸರ.)

ಸೇರಗರರ ಎಲ್ಲರಗ ಪಡಕಟı, ಗೌಡರ ಅಪĻಣಯ ಪŁಕರ, ಬೈರ ಸದ್ದರಗ ಕಡಲಲ್ಲ. ಅವರಬĽರೂ ನನ ಪŁಕರವಗ
ಬೇಡಕಂಡರ.

“ಹೇಂಗ ಮಡದŁ ಹೇಂಗೇ? ಅದಕħ (ತನĺ ಹಂಡತ ಸೇಸಗ) ಜಡ ಬಂದ ಬದĸಕಂಡದ. ಗಂಜಮಡ ಹಕಕ ಅಕħಕಳಲ್ಲ
ಗಡೇಲ” ಎಂದನ ಬೈರ.

“ಗೌಡನೇಥ ಕೇಳħಂಡ ಬನĺ. ಹಟıೇಗಲĸ ಮಲĩನೇನ ರಾತŁ” ಎಂದನ ಸದ್ದ.

“ಗೌಡರ ಮನಯಲŃ ಇಲ್ಲವೇ” ಎಂದರ ಸೇರಗರರ.

ಅಷı ಹತĶಗ ಒಳಗನಂದ ಜಗಲಗ ಬಂದ ಪಟıಮĿನನĺ ಕರತ ಬೈರ ಅಹವಲ ಹೇಳಕಂಡನ.

ಪಟıಮĿ “ಸೇರಗರŁೇ, ಹೇಗಲ ಬಡ. ಇವತĶಗ ಕಟıಬಡ. ಪಪದವರ!” ಎಂದಳ.

ಸೇರಗರರ ಬಳಗĩ ನೇಗಲ ಮರದದನĺ ಎತĶನಕಲ ಗಯಗಂಡದನĺ ಹೇಳ, ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಕಟıಪĻಣಯನĺ


ತಳಸಲ ಪಟıಮĿ “ಹೌದೇನŁೇ, ಇಂಥ ಅನŀಯ ಮಡೇದ?” ಎಂದ ಕೇಳದಳ.

ಕಳಗ ನಡಯತĶದ್ದ ಈ ವದವವದಗಳನĺಲ್ಲ ಉಪĻರಗಯ ಮೇಲ ಓದತĶ ಕಳತದ್ದ ಹವಯŀ ಆಲಸ, ಅಲŃಯ ಕೇವ
ಉಜĮತĶದ್ದ ಪಟıಣĵನನĺ ಕರದ, ಬೈರ ಸದ್ದರಗ ಕಲಕಟı ಕಳಹಸವಂತ ಹೇಳದನ. ಅವನ ಕಳಗಳದ ಬಂದ ಸೇರಗರರಗ
ಕಲಕಡವಂತ ಹೇಳದನ.

ಸೇರಗರರ ಒಪĻಲಲ್ಲ. ಬಹಶಃ ಬೈರ ಶೇಸಗ ಕಳń ತಂಬ ಇಟıದ್ದರ ಸಟıರ ಅಷıಂದ ಮಷħರದಂದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ
ಆಜİಯನĺ ಪರಪಲಸಲ ಪŁಯತĺಸತĶರಲಲ್ಲವಂದ ತೇರತĶದ! ಸೇರಗರರ ಕಲಕಡಲ ಒಪĻದರಲ ಪಟıಣĵ ತನೇ
ಕಡತĶೇನಂದ ಮಂದವರದನ. ಸಟıರಗ ಅಭಮನ ಭಂಗವದಂತಗ ಅವನನĺ ಅಡijಗಟı “ನೇವ ಕಡಕಡದ. ಗೌಡರ
ಹೇಳದĸರ!” ಎಂದ ನಂತರ.

“ಅಲ್ಲರೇ. ಹವೇಗೌಡŁ ರಾಮೇಗೌಡŁ ಎತĶನ ಕಲಗ ಗಯ ಮಡ ನೇಗಲ ಮರದರ ಇವರಗŀಕ ಪಡ ಕಡಬರದ?”

“ನನಗ ಗತĶಲ್ಲ. ಗೌಡರ ಹೇಳದĸರ!”

“ನನಗ “ಕಲ ಕಡ” ಅಂತ ಹೇಳದĸ ಗೌಡŁೇ!”

“ಯವ ಗೌಡರ?”

“ಯವ ಗೌಡŁದŁೇನ? ಹವೇಗೌಡŁ!”

“ಯಜಮನರ ಚಂದŁೇಗೌಡರ. ಹವೇಗೌಡರಲ್ಲ!”

ಪಟıಣĵ ಅಪŁತಭನಗ ನಂತನ. ಯರಬĽರೂ ಮತಡದ ಒಂದಡರಡ Ĕಣಗಳ ನಃಶಬĸವಗತĶ. ಅಷıರಲŃ ಏಣಯ
ಮಟıಲ ದಡದಡನ ಸದĸಯತ. ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಕಡಗ ತರಗ ನೇಡದರ. ಓದತĶದ್ದ ಗŁಂಥವನĺ ಕೈಯಲŃ ಹಡದ
ಸರೇಷಭಂಗಯಂದ ಹವಯŀ ವೇಗವಗ ನಡದಬಂದ “ಪಟıಣĵ, ಅಲŃಂದೇಳ!” ಎಂದ ಭೇಷಣಧŅನಯಂದ ನಡದನ.
ಅವನ ಕಣĵ ಕಡಕಡಯಗದĸದ ಆ ಬೈಗಗಪĻನಲŃಯೂ ಕಡ ಎಲ್ಲರಗ ಗತĶಗವಂತತĶ. ಪಟıಣĵ ದರ ಸರದ
ನಂತನ. ಸೇರಗರರೂ ಬತĶದ ಕಲಬಯ ಮೇಲದ್ದ ತಮĿ ಕೈಯನĺ ಎಳದಕಂಡ ಹಂಜರದರ. ಸದ ಸೌಮŀನಗಯೂ
ಪŁಸನĺವದನನಗಯೂ ಇರತĶದ್ದ ಅಣĵಯŀನ ಆ ಉಗŁವತರವನĺ ಕಂಡ ಪಟıಮĿನಗ ಕಡ ದಗಲಯತ.

“ಸೇರಗರŁೇ, ಅವರಬĽರಗ “ಪಡ” “ಕಡ” ಎಂದ ಹವಯŀ ಗಜಥಸದಕಡಲ ಸಟıರ ಎದ ಧಗಲŃಂದತ. ಆದರೂ
ಮತĶೇನನĺೇ ಹೇಳಲಂದ ಪŁಯತĺಸತĶದ್ದರ.

ಹವಯŀ ಮತĶಷı ರೇಗ ಎರಡ ಹಜĮ ಮಂಬರದ ಪನಃ ಗಜಥಸದನಃ “ನೇವೇನ ಹೇಳವದ ಬೇಡ! ಒಳńಯ ಮತನಲŃ
ಪಡ ಕಡತĶೇರೇ ಇಲ್ಲವೇ?”

ಆ ಭೇಷĿ ವŀಕĶತŅದ ಮಂದ ಸೇರಗರರ ಕಗĩಹೇಗ ಒಂದನತ ತಡಮಡದ ಸಮĿನ ಪಡ ಅಳದಕಟıರ. ಆಮೇಲ
“ಬಯಗ”ಕಟıರ. (ಬಯಗ ಕಡವದಂದರ ಎಲಯಡಕ ಹಗಸಪĻಗಳನĺ ಕಡವದ ಎಂದಥಥ.
ಮಲನಡಗಳಲŃ ಜೇತದಳಗಳಗ ಪŁತದನವ ಸಯಂಕಲ ಪಡ ಕಡವಗ ನಲħೈದ ಅಡಕಗಳನĺ ಸŅಲĻ ಹಗಸಪĻನĺ
ಕಡವ ಪದĹತ.)

ಹವಯŀ ಸರಕħನ ಹಂತರಗ ಏಣ ಮಟıಲಗಳನĺ ದಡದಡನ ಹತĶ ಉಪĻರಗಗ ಹೇದನ.

ಕಂಬಳಯಲŃ ಪಡಯ ಬತĶವನĺ ಸತĶ ಬನĺನ ಮೇಲ ಹಕಕಂಡ ಬೈರ ಹಬĽಗಲ ದಟದನ. ಸೇರಗರರ ಅವನ ಹಂದ
ಹೇಗ “ಅಲ್ಲವೇ, ನನಗ ಬತĶ ಕಡಬರದ ಅಂತ ಅಲŃ! ಕಳń ಇಡತĶೇನ ಅಂದ ಗಣಯ ಮೇಸ ಮಡಬಟıಯಲŃ” ಎಂದ
ಮಲ್ಲನ ಗಸಗಟıದರ.

“ಆಗŃೇ ಕಳń ಸೇಸಕħ ಹಯĸಟıದĸ!” ಎಂದ ಬೈರ ಬಯĸರದ ನಂತನ.

“ಸಳń ಬೇರ ಹೇಳತĶೇಯಲŃ! ನನಗಲ ಹೇಗ ನೇಡದ. ಖಲ ಸೇಸ ಇದĸದಲŃ.”

“ಇಲ್ಲ ಅಂತೇನ. ದೇವŁಣಗ ಕಳń ಇಟıದĸ! ಹಂಗರೇನಗĽೇಕ?”

ಇಬĽರೂ ಮತಡತĶದ್ದಂತಯ ಮಚĬಂಜಯ ಮಬĽನಲŃ, ಕಳń ಕಡಯವ ದೈನಂದನ ಕಯಥಕŁಮವನĺ ಪರೈಸಕಂಡ.


ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಹಳಪೈಕದ ತಮĿನಡನ ಎದರಾಗ ಬಂದರ.

“ಯರೇ ಅದ?” ಎಂದರ.

ಗೌಡರ ಧŅನಯಲŃ ಮದŀದ ರಭಸವ ರಸವ ರಸವ ಮಳತವಗದĸವ. ಧŅನಯೂ ಅವರ ಮನಸತನಂತಯ ಕಳńನಲŃ
ತೇಲವಂತತĶ.

ಬೈರ ಭಯದಂದ ಕ್ಷಿೇಣಸŅರನಗ “ನನಯŀ” ಎಂದನ.

ಸಮಪಗತರಾದ ಗೌಡರ ಅವನ ಬನĺನ ಮೇಲದ್ದ ಕಂಬಳಯ ಗಂಟನĺ ನೇಡ “ಏನೇ ಅದ?” ಎಂದರ.

“ಬತĶ!”

“ಭತĶ! ಭತĶ! ನಮĿಪĻನĿನೇ ಬತĶ!!! ಯರೇ ನನಗ ಬತĶ ಕಟıೇರ?” ಎಂದ ಗದರದ ಗೌಡರ ಸೇರಗರರನĺ ನೇಡ “ನ
ಹೇಳಲಲŃೇನŁೇ ಬತĶ ಕಡಬೇಡೇ ಅಂತ! ಯಕ ಕಟŁ ನನĺ ಮತ ಮೇರ?”

ಸೇರಗರರ ನಡದದನĺಲ್ಲ ಸಂಕ್ಷಿೇಪವಗ ಹೇಳಬಟıರ. ಮದŀಪನದಂದ ಆಗಲೇ ರಭಸವಗದ್ದ ಗೌಡರ ಪŁಕೃತ


ರಾĔಸವಯತ.
“ಯವನೇ ನ ಹೇಳದ್ದಕħ ಪŁತಯಗ ಹೇಳĸವನ? ಯರ ಮನಯೇ ಇದ. ಯರಪĻನĿನ ಗಂಟೇ. ಅಲŃಟı ಹೇಗ ಆ
ಬತĶನ!ಇಡĶೇಯೇ ಇಲŃ!” ಎಂದ ಕಗತĶ ಗೌಡರ ಓಡಹೇಗ ಗಡಯ ನಗದಲŃದ್ದ ಕರಳ ಗಟವನĺ ತಡಕ
ಎಳದರ.

ಅವರ ಹಂತರಗವದರಳಗಗ ಬೈರ ತನĺ ಕಂಬಳಯಲŃ ಸತĶದ್ದ ಬತĶದ ಗಂಟನĺ ಅಲŃ ಬಸಟ, ಒಂದೇ ಉಸರನಲŃ,
ಬಡರದ ಕಡಗ ಓಡಬಟıನ. ಇದನĺಲ್ಲ ನೇಡತĶ ಅವತ ನಂತದ್ದ ಸದ್ದನ ಬೇರ ದರಯಲŃ ಬೈರನಗಂತಲ ಹಚĬ
ಪŁಶಂತನ ಆಗ ಬಡರಕħ ಜಣಗದನ.

ಗದ್ದಲವನĺ ಕೇಳ ಅಲŃಗ ಬಂದದ್ದ ನಯಗಳ ಮನಷŀರ ವತಥನಯನĺಕಂಡ ಆಶĬಯಥಪಡತĶವಯೇ ಎಂಬಂತ


ಕಕħಬಕħಯಗ ನೇಡತĶದĸವ.

ಹರ ಅಂಗಳದಲŃ ಆ ದೃಶŀವಗತĶದĸಗ ಉಪĻರಗಯ ಮೇಲ ಬೇರಂದ ದೃಶŀ ನಡಯತĶತĶ.

ಹವಯŀ ರಾಮಯŀ ವಸ ಪಟıಣĵ ನಲŅರೂ ಕಟಕಯಂದ ಎಲ್ಲವನĺ ನೇಡತĶದ್ದರ. ಗೌಡರ ಗಡಯ ನಗದ ಕರಳ
ಗಟವನĺ ಎಳದಕಳńಲ ಹೇದಡನಯ, ಬೈರನ ಮೇಲಣ ಕನಕರದಂದಲ ತಮĿ ತಪĻಗ ಇತರರ
ನೇಯಬೇಕಯತಲŃ ಎಂಬ ಪಶĬತĶಪದಂದಲ ಹವಯŀ ಚಕħಯŀನನĺ ತಡದ ಬೈರನಗ ನರವಗಲ ಮನಸತಮಡ
ಹರಟನ. ರಾಮಯŀ ಅವನ ಕೈಯನĺ ಬಲವಗ ಹಡದ “ಬೇಡ. ಅಣĵಯŀ ಈಗ ಹೇಗೇದ ಖಂಡತ ಬೇಡ. ಸಮಯ
ಸರಯಗಲ್ಲ. ಅವರ ಈಗ ತನೇ ಕಳńಗತĶನಂದ ಬಂದದರ. ಅವರ ಬದĹ ಅವರ ಕೈಲಲ್ಲ!” ಎಂದ ನಲŃಸದನ. ಅಷıರಲŃ
ಬೈರ ಪರಾರಯದದರಂದ ಹವಯŀ ಚಕħಯŀನನĺ ಸಂಧಸವ ಸಹಸಕħ ಹೇಗಲಲ್ಲ.
ಶದŁಸಂಘದ ಮಹಸಭಯಲŃ!
ರಾಮಯŀ ಹವಯŀನನĺ ತಡದದರಲŃ ವವೇಕವತĶ. ಮದŀಪನದಂದಲ ಕೇಪೇದŁೇಕದಂದಲ ಮೈಮರತ ವŀಕĶ ಸತŅಕ
ವಚನಗಳಗ ಲĔಕಡವದ ದಷħರವಂಬದೇನೇ ಸತŀ. ಆದರೂ ಹವಯŀ ಕಳಗಳದ ಹೇಗದ್ದರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ
ರಾಮಯŀನ ಊಹಯಂತ ವತಥಸತĶರಲಲ್ಲ. ಕರಣವೇನಂದರ, ವಯಸತನಲŃ ಅವರ ಹವಯŀನಗಂತ ಹರಯರಾಗದ್ದರೂ
ಮನಸತನಲŃ ಬಹಳ ಪಲ ಕರಯರಾಗದ್ದರ. ಅಲ್ಲದ ಹವಯŀನ ಪಕħದಲŃ ಇತರ ಎಲ್ಲ ಬಲಗಳನĺ ನಂಗ ನಣಯವ ನೇತ
ಬಲವತĶ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಕಲವ ಸರ ಕŁರವಗ ಅನಗರಕವಗ ವತಥಸತĶದ್ದರೂ ತಮಗಂತಲ ಉತĶಮವದದನĺ
ಕಂಡಗ ಅಥವ ಇದ ಎಂದ ಭವಸದಗ ಅವರಲŃ ಒಂದ ತರನದ ಆಧŀತĿಕ ಭಯವ ಗೌರವವ ತಲದೇರತĶದĸವ.
ಅವರ ಹೃದಯದಲŃ ದಷı ವಸನಗಳನĺ ಪŁಲೇಭಗಳನĺ ಜಯಸವ ಶಕĶಯಲ್ಲದದ್ದರೂ ಮನಸತನಲŃ ಸೌಜನŀ
ಪŁಯತಯತĶ. ಆ ಸೌಜನŀ ಪŁಯತಯ ಪŁಭವದಂದಲ ಅವರ ಕಲವ ವಷಥಗಳ ಹಂದ ಮದŀಪನವನĺ ಬಟıಬಡತĶೇನಂದ
ದೇವರಾಣ ಹಕಕಂಡ ಒಡಂಬಡಕಗ ರಜಹಕದ್ದರ. ಅದರ ಸಹಯದಂದಲ ವಂಕಪĻಯŀ ಜೇಯಸರೂ ಅವರ ಗೌರವಕħ
ಪರಮಪತŁರಾಗದĸದ.

ಆ ಕಥಯ ಸಂಕ್ಷಿೇಪ ನರೂಪಣಯಂದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ವŀಕĶತŅದ ಪರಚಯಕħ ಹಚĬ ಸಹಯವಗವದರಲŃ ಸಂದೇಹವಲ್ಲ.

ಆ ನಡನ ಒಕħಲಗರಲŃ ಬಹಪರಾತನದಂದಲ ಹಂಡ, ಕಳń ಮದಲದ ಮದಕ ಪದಥಥಗಳನĺ ಸೇವಸವದ ಅತ


ಸಮನŀವದ ರೂಢಯಗತĶ. ಈಗಲ ಅದ ಸಂಪಣಥವಗ ತಲಗಲ್ಲ. ಮದಲ ಎಲŃಲŃಯೂ ಬಹರಂಗವಗ
ನಡಯತĶದĸದ ಈಗ ಅಲ್ಲಲŃ ಅಂತರಂಗವಗ ಸಗತĶದ. ಅಂತ ಮದŀಪನ ಮಡವದ ನಚಗ ಗೇಡನ ಕಲಸವಂದೇನ
ಎಲ್ಲರಗ ಗತĶಗದ. ಕರಣವೇನಂದರ, ಸಮರ ಮವತĶ ಮವತęದ ವಷಥಗಳ ಹಂದ ನಡನ ಒಕħಲಗ ಮಖಂಡರಲŃ
ಒಂದ ಚಳವಳಯದĸತ. ಆ ಚಳವಳಗ ಕĝಸĶಪದŁಗಳ ಉಪದೇಶವ, ಮೈಸರ ಸರಕರದ “ಮಲನಡ ಅಭವೃದĹ
ಇಲಖ”ಯ ಬೇಧನಯೂ, ಬŁಟಷ್‌ ಆಳŅಕಯಂದಂಟದ ನಗರಕತಯ ಆಗಮನವ, ಕಫ, ವೈನ, ವಸħ ಇತŀದಯದ
ವದೇಶೇಯ ಪನೇಯಗಳ ಆಮದ, ಸನĺವೇಶ ಪŁಭವದಂದ ಜನರಲŃ ಸŅಭವಕವಗಯ ಉತĻನĺವದ ಜಗŁತಯೂ
ಕರಣಗಳದವಂದ ಊಹಸಬಹದ.

ಆಗ ಮಲನಡನಲŃ ನಂಟರ ಮನಗ ಹೇದರ ಮದಲ ಕಲ ತಳಯಲ ನೇರ ಕಡತĶದ್ದರ. ಆಮೇಲ ತಂಬಲ
ನವೇದನವಗತĶತĶ. ತರವಯ ಹರಮಂಸ ಅಥವ ಉಪĻಮನ ಅಥವ ಉಪĻನಕಯ-ಇತŀದ ಯವದದರಂದ
ವŀಂಜನದ ಸಮೇತವಗ, ಬಯ ಲಚಗಟıವಷıರ ಮಟıಗ ಹಳ ಹಳಯದ ಹಂಡ ಕಳńಗಳನĺ ಆದರಪವಥಕವಗ
ವನಯೇಗಸ ಅತಥಸತħರ ಮಡತĶದ್ದರ. ಈಗನವರ ಕಫ ಕಡವದನĺ ಕಡಯವದನĺ ಹೇಗ ಸಧರಣಯ
ಚಹĺಯಂದ ನಗರಕತಯ ಗೌರವವಂದ ಭವಸತĶರವರ ಹಗಯ ಆಗನವರ ಹಂಡ ಕಳńಗಳನĺ ಸನĿನಸತĶದ್ದರ.

ಆ ಪŁಂತದಲŃ ಮಟıಮದಲ ಲೇವರ್ ಸಕಂಡರ ಪರೇಕ್ಷಿಯಲŃ ಉತĶೇಣಥರಾಗ ಜನರಂದ ವದŅನĿಣಯಂದ ಸಂಭವತರಾದ


ಮಹನೇಯರಬĽರ ಪದŁಗಳ ಮತĶ ಕಂಪ ಮಖದ ರವರಂಡಗಳ ಪŁಭವಕħ ಮಚĬಗಗ ಪತŁರಾಗ, ತಮĿ ಮತದ
ಆಚರ ಅನಚರಗಳರಡನĺ ಒಂದೇ ಉಸರನಲŃ ನಂದಸ ಭಷಣ ಮಡತಡಗದರಂತ; ತವ ಕŁಸĶಮತಕħ
ಸೇರವದಗಯೂ ಸರದರಂತ. ಪದŁಗಳ ಮತĶ ರವರಂಡ ದರಗಳ ಮಚĬಗಗಗ ತಮĿ ಬಂಧುಗಳಲŃಯೂ ಕಲವರನĺ
ಕŁಸĶಮತಕħ ಸೇರಸ, ತವ ಮತŁ “ಸೇರತĶೇನ, ಸೇರತĶೇನ”. ಎಂದ ಹೇಳತĶದĸ, ಕಡಗ ಭರತೇಯ ಕĝಸĶ ಜನಸಂಖŀಗ
ಸŅಲĻವ ಲಭವಗದ ರೇತಯಲŃ ಕೈಲಸವಸಯ ಆಗಬಟıರಂತ!

ಅವರಂದ ಪŁಚೇದತವಗದ್ದ ಸಂಘದ ಒಂದ ಸಭಯಲŃ ಮದŀಪನವನĺ ಬಡವ ವಚರವಗ ಭಷಣಗಳದವ.


ಕಲವರಂತ ಚನĺಗ ಹಟıಗ ತಲಗ ಸೇಂದ ತಂಬಕಂಡ ಬಂದದĸದರಂದ ತದಲ ತದಲ ತನದ ತಗ
“ಉಫಣŀಸ” ಮಡದರ! ಅವರಲŃ ಮಹರಾಜೇĦ ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರೂ ಒಬĽರಾಗದ್ದರ.

ಅಧŀĔರಾದಯಗ ಸಕಲ ಸದಸŀರ ಬಯ ಮಗಗಳಂದಲ ಹಂಡ ಕಳ ಸರಾಯಗಳ ಕಂಪ ಹಮĿ, ಸಭಸķಳದ


ವಯಮಂಡಲವನĺಲ್ಲ ತೇವ, ಮದŀಪನ ನರೇಧದ ಮಸದಯನĺ ಪರಹಸŀಮಡವಂತತĶ! ಬಳರ ಸಂಗೇಗೌಡರ
“ಉಫಣŀಸ” ಮಗಸ ಬಯಲŃ ಜಲŃ ಸರಸತĶ, ಬಹಳ ಶŁಮದಂದ ತಮĿ ಪೇಠವನĺ ತಡವ ತಡವ ಹಡಕ,
ಕಳತಕಂಡ ಮೇಲ ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮತಡಲ ಎದ್ದರ. ಸಭಯಲŃ ಯರಾದರೂ ಮತನಡಲ
ಎದ್ದರಾಗಲ ಅಥವ ಮತ ಮಗಸ ಕಳತರಾಗಲ, ಉತĶೇಜಕವಗಯೂ ಗೌರವಸಚಕವಗಯೂ ಕೈ ಚಪĻಳ
ಹಡಯವದ ಸಭŀತಯ ಕರಹ ಎಂಬದನĺ ಹಸದಗ ಕಲತದ್ದ ಆ ಸಂಘದ ಸದಸŀರ, ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಎದĸನಂತ
ಕಡಲ, ಕಡದ ಮತĶನಲŃ, ಯದŅತದŅ ಕರತಡನ ಮಡದರ. ಅದ ಉತĶೇಜನ ಸಚಕವ ಪರಹಸŀ ಸಚಕವ
ಗತĶಗವಂತರಲಲ್ಲ. ಅಂತ ಚನĺಗ ಕಡದ ಹಣĵಹಣĵಗದ್ದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ ಆ ಕೈಚಪĻಳಯ
ಸಡಲದನಗ ಕಮಟಬದ್ದರ. ಬಯಲಸೇಮಗ ರಚಸವಂತ ಹೇಳವದದರ, ಹಠಾತĶಗ ಚಕತರಾದರ.
(ಚಕತರಾದದಕħಂತಲ ಸŅಲĻ ಹಚĬಗಯೇ ಆದರಂದ ಹೇಳಬೇಕ!) ಇನĺೇನ ತರಾಡ ನಲಕħ ಬೇಳಬೇಕ! ಅಷıರಲŃ ಪಕħದಲŃ
ಕಳತದ್ದ ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಕೈಕಟı ಹಡದ ನಲŃಸದರ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಏನೇನನĺ ಹೇಳಬೇಕಂದ ಮನಸತ
ಮಡದ್ದರೇ ಅದಲ್ಲ ಕೈಚಪĻಳಯ ದಸಯಂದ ಮದಳನಲŃ ಕದಡ ಹೇಗತĶ. ಅವರ ಕಣĵಗ ಸಭಂಗಣವಲ್ಲ
ಅಸķಲವದಂತಗ ಸŅಪĺದಲŃಯ ಎಂಬಂತ ತೇಲಡತಡಗದರ. ಆದರೂ ನರದವರ ಅಜİನಂಧಕರವನĺ ಪರಹರಸ,
ಅವರಗ ಬಳಕ ತೇರವ ಸಲವಗ “ಉಫಣŀಸ” ಮಡಯೇಬಟıರ. ಆದರ ಅವರ ಮತಡದದ ಮದŀಪನದ
ಪರವಗಯೇ ವರೇಧವಗಯೇ ಒಬĽರಗ ಗತĶಗಲಲ್ಲ.

“ಎಲ್ಲರಗ ಕೈಮಗೇತೇನ.. ನನ ಎಲij ಮತಡ ಕತħೇ ಬೇಕ ಅಂತ ಎದĸ ನಂತೇನ..

“ಗೌಡರಗ ಮಂದ ಏನ ಹೇಳಬೇಕೇ ಗತĶಗಲಲ್ಲ. ತಲಯಲŃ ಹಂಡವ ಮದŀಪನ ನರೇಧಕħ ವರೇಧಕħ ವರೇಧವಗ
ಚಳವಳ ಹಡತĶ.

ಪಕħದಲŃದ್ದ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಪಸಮತನಲŃ “ಹಂಡ ಕಡಯವದ ಕಟıದĸ” ಎಂದ ಉಪನŀಸ ಮಡಲ ಸಚನ ಕಟıರ.

ಆ ಕಟı ಸಚನ ತಮಗ ಮಡದ ಉಪದೇಶವಂದ ಕರಳ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮಳńಗಣĵ ಮಡಕಂಡ, ದರ ದರ


ನೇಡತĶ, ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಕಡ ತರಗ. ಗಟıಯಗ “ಯರೇ.. ಯರೇ ಹೇಳĸೇರ ನನಗ?” ಎಂದ ಕಗದರ.

“ನಮಗಲ್ಲ ಹೇಳದĸ. ಅವರಗ ಹೇಳ ಅಂತ ಹೇಳĸ ಅಷıೇ!” ಎಂದ ಮಲ್ಲಗ ನಡದ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಸಮಧನ ಮಡದರ.

ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮತĶ ಪŁರಂಭಸದರ:

“ಹಂಡ ಕಡಯೇದ.. ಬ”ಳ ಕಟıದĸ. ಬ”ಳ ಕಟıದĸ ಕಫ ಕಡಯೇದ.. ಅದಕħಂತ ಕಟıದĸ!.. ಹಂಡಬಟıರ .
ಮಂದೇನ ಗತ?.. ಕೇಳĶೇನ ನನ!.. ನಮĿ ಅಪĻ ಕಡĸದĸ ನಮĿಜĮ ಕಡĸದĸ ನವ ಕಡೇತೇವ ಮಳಗಲದಗ ಕಡದŁ
ಒಳń ಕವ ಬತĶದ!. ಸಕĶ.. ಸಕĶ ಬತĶದ ಹಂಡ ಕಡಯೇದ ಬಹಳ ಕಟıದĸ.”

ಭಷಣದ ನಡವ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಕಸದಬದ್ದರ.

ಮರದನ ಒಂದ “ಮನಪತŁ”ವಯತ. ಅದರಲŃ ಇನĺ ಮಂದ ಮದŀಪನ ಮಡವದಲ್ಲ ಎಂದ ತರಪತ, ಕಶ,
ರಾಮೇಶŅರ, ಧಮಥಸķಳಗಳ ದೇವರಗಳ ಆಣ ಹಕತĶ. ಕಲವರಲ್ಲ ಒಪĻ ರಜ ಹಕದರ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರೂ ರಜ
ಹಕದರ.

ಬಳರ ಸಂಗೇಗೌಡರ “ನನ ದೇವರಾಣ ಹಕ ರಜ ಹಕಲರ. ನನಗ ಹಂಡ ಕಳń ಬಡĶೇನ ಅಂತ ನಂಬಕೇನ ಇಲ್ಲ,
ಇಷıನ ಇಲ್ಲ” ಎಂದಬಟıರ!

ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ “ಹಗಂದŁ ನೇವ ಮೇಟಂಗಗ ಬಂದದŀಕ?” ಎಂದರ.

“ನೇವಲ್ಲ ಕರದŁ, ನನ ಬಂದ.ಹೇಗ ಅಂದŁ ಹೇಗĶೇನ” ಎಂದ ಬಳರ ಸಂಗೇಗೌಡರ ಹರಟೇಹೇದರ.

ಅವರಂತ ಸಯವವರಗ ಕಡಯವದನĺ ಬಡಲಲ್ಲ. ಮನಪತŁಕħ ರಜ ಹಕದವರಲŃ ಯರೇ ಒಂದಬĽರ ಮತŁ


ಮದŀಪನವನĺ ಸಂಪಣಥವಗ ವಜಥಸದರಂತ; ಉಳದವರ ಅದವರಗ ಬಹ ರಂಗವಗದĸದನĺ ಅಂತರಂಗವನĺಗ
ಮಡಕಂಡರ.

ಈ ಶದŁ ಸಂಘದ ಮಹಸಭಯಲŃ ನಡದ ಕಥಯ ಪವೇಥತĶರವನĺಲ್ಲ ಕೇಳ, ಅಗŁಹರದ ಜೇಯಸರ ವಂಕಪĻಯŀನವರ
ಮದಲಗ ವೇದಮತಥಗಳದ ಬŁಹĿಣ ನಗರಕರಲ್ಲ ಹರ ಹರ ಬದĸ ನಕħ “ಹಟıಗಣ ಸಟıರೂ ಹೇದೇತ? ತನĺಲ
ರಾಮಕೃಷĵ ಕರಯ ನಯಯನĺ ತಳದ ಬಳಯ ನಯಯನĺಗ ಮಡದ ಹಗ!” ಎಂದರಂತ.

ಮನಪತŁಕħ ರಜ ಹಕದ ಮೇಲ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಪŁಣಕħ ಬಂದತ. ಒಂದ ದನವನĺೇನೇ ಬಹಳ ಕಷıಪಟı ಕಳದರ.
ಆ ದನ್ ಅವರ ಮನಃಸķತ ಅವಣಥನೇಯವಗತĶ. ಪŁಪಂಚವ ಜೇವನವ ಮನಷŀರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಶತŁಗಳಂತ ತೇರ
ಕಂಡಕಂಡವರಡನ ಕದನವಡದರ. ಊಟಕħ ಕಳತಗ ಸರಗ ಹಳ ಹಚĬ. ಮಸರ ನೇರಾಗದ, ಪಲŀಕħಉಪĻೇ ಇಲ್ಲ, ಎಂದ
ಮದಲಗ ಹಂಗಸರನĺಲ್ಲ ಬೈದರ. ಆಳಗಳಲ್ಲರೂ ಒಡಯರ ಸķತಯನĺ ಕಂಡ ನಡಗಹತĶದರ.

ಸಂಜಯ ಹತĶಗ ಎಂದನಂತ ಹಳಪೈಕದ ತಮĿ ಕಳń ತಂದ ಗೌಡರನĺ ಆಹŅನಸದನ. ಹೇರಾಡ ದಣದದ್ದ ಗೌಡರ ಮನಸತ
ಸಂತೇಷದಂದ ಸೇತಹೇಯತ. ಆದರ ತರಪತ, ಕಶ, ರಾಮೇಶŅರ ಮದಲದ ಪಣŀಸķಳಗಳ ದೇವರಗಳ ಮೇಲ ಆಣ
ಹಕದĸ ನನಪಗ ಬರಲ ಭೇತರಾದರ. ಅವರಗ ದವŅ ಭೂತ ದೇವತಗಳಂಬ ಅಪŁಪಂಚಕವದ ಪೇಲೇಸನಲŃ ಅತ
ಭೇತಯದĸದರಂದ ಬಹ ಪŁಯತĺದಂದ, ಮಹ ಭೇಷĿಸಹಸದಂದ ತಮĿನನĺ ಕಳಹಸಬಟıರ. ಅವನಂತ ಗೌಡರ
ಸಂಯಮಕħ ಬಪĻ ಬರಗಗ ಮಲ್ಲನ ಹಂತರಗದನ. ಆದರೂ ಮನಸತನಲŃ “ಕಳńದೇವರಗಂತ ಸಳńದೇವರೇ? ಇಂದಲ್ಲ ನಳ!”
ಎಂದಕಂಡ ಧೈಯಥ ತಳದನ.

ಮರದನ ತಮĿನ ಭವಷŀತĶ ನಜವಯತ. “ಯರಗ ಹೇಳಬೇಡ” ಎಂದ ಅವನಡನ ಹೇಳ, ಗೌಡರ ಯವಗಲ
ಕಡಯತĶದĸದಕħಂತಲ ಸŅಲĻ ಹಚĬಗಯ ಕಡದಬಟı, ಮನಗ ಬಂದ, ಯವ ಯವ ದೇವತಗಳ ಹಸರನಲŃ ಆಣ
ಹಕದ್ದರೇ ಆಯ ದೇವತಗಳಗ “ತಪĻಗಣಕ” ಕಟı ಸŅಸķಚತĶರಾದರ!

ಇದದ ಮರ ನಲħ ದನಗಳಲŃ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮತĶಳńಗ ಹೇಗಬೇಕಗ ಬಂದತ. ಅಲŃ ಬೈಗನ ಹತĶ
ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಮನಪತŁದ ಪŁಸĶಪವನĺತĶ “ನೇವೇ ಸಪಯ ಕಣŁೇ! ಅಂತ ಕಡಯೇದ ವಜ ಮಡೇಬಟı?”
ಎಂದರ.

“ಮತĶೇನ ಮಡದ ಹೇಳ? ನಲħ ಜನ ಮಡದ ಹಗ ನವ ಮಡಬೇಕಪĻ! ಅಲ್ಲ ಅಂದŁ ಆಗĶದೇನ?” ಎಂದ ಚಂದŁಯŀ
ಗೌಡರ ಗೇಡಯ ಕಡಗ ನೇಡದರ.

ಸŅಲĻ ಹತĶದಮೇಲ ಶŀಮಯŀಗೌಡರ “ನನ ಸŅಲĻ ಹರಗ ಹೇಗ ಬತೇಥನ” ಎಂದ ಬಂಬಗ ತಗದಕಂಡ ಹೇದರ.

ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಸಂಶಯವಯತ. ಅವರೂ ಮಲ್ಲಗ ಎದĸ ಬವನ ಹಂದಯ ಹೇದರ. ಚರಪರಚತವಗದ್ದ ಕಳńಗತĶನ
ಬಳಗ ಹೇಗ ನೇಡಲ ಯರೂ ಕಣಸಲಲ್ಲ. ಕತĶಲ ಕವದತĶ. ಇನĺೇನ ಹತಶನಗ ಹಂತರಗಬೇಕ; ಯರೇ ದರದ
ಪದಗಳ ಮಧŀ ಮಲ್ಲಗ ಕಮĿದಂತಯತ! ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಆ ಕಡಗ ಸಗದರ. ಕತĶಲಯಲŃ ಕಣĵಗ ಯರೂ
ಕಣಸದದ್ದರೂ ಗಸ ಗಸ ಮತಡತĶದĸದ ಕೇಳಬಂತ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಇನĺ ಹತĶರ ಹೇಗ, ಬಯಲನಲŃದ್ದ
ಹತĶಳಯ ಚಂಬಂದ ಕತĶಲಯಲŃ ಕರನಗ ಬೇರತĶದĸದನĺ ಕಂಡ “ಯರದ?” ಎಂದರ.

ಪದಯ ನಡವ ರಹಸŀ ಧŅನಯಂದ “ಯರ ಚಂದŁಯŀ ಬವನೇನ?” ಎಂದತ.

“ಯರ? ಶಮಯŀ ಬವನೇ? ಇಲŃೇನ ಮಡĶೇರ?” ಎಂದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮಗಗ ಸವಥವ ವೇದŀವಗ ಹೇಯತ.

“ಏನಲ್ಲ!.. ನೇವ “ಬಟıದĸೇನ” ಅಂದŁ. ಅದಕħ ನನಬĽನ ಬಂದ!”

“ಒಳńೇ ಗಟıಗರ ನೇವ!.. ನೇವ ರಜಹಕಲಲŃೇನ ಮನಪತŁಕħ?”


“ರಜ ಹಕದ್ದ ತಪĻಗೇ ಮತĶ, ಮನĺ ಮವತĶ ನಲŅತĶ ರೂಪಯ ತಪĻಗಣಕ ಕಟıಬೇಕಯĶ!”

“ನನ ಅವತĶೇ ಕಟıಬಟı!”

“ಹಂಗದŁ ಬನĺ!”

ಇಬĽರೂ ಸೇರ ಇದ್ದ ಕಳńನಲ್ಲ ಪರೈಸ ಹಂತರಗದರ.

ನಡನĺಲ್ಲ ಕತĶಲ ಆವರಸತĶ. ಅರಣŀ ಪವಥತಗಳಲ್ಲ ಕಳń ಕಡದ ಪŁಜİತಪĻ ಬದ್ದಂತ ತೇರತĶದĸವ. ಮೇಲಗಡ
ಅನಂತಕಶದಲŃ ಅಗಣತ ನĔತŁಗಳ “ಕಡೇರಪĻ! ಚಂತಯಲ್ಲ! ಇನĺ್ಯರ ನೇಡĶರ!” ಎಂದ ಕಣĵ ಮಟಕಸತĶದĸವ.
ದೇವರಗ ಸಟı ಬರತĶದಯೇ-ಜಗತĶೇ ಸಹನಭೂತ ತೇರಸವಗ!

***

ಬೈರ ಬಡರಕħ ಪರಾರಯದ ಮೇಲ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಒಳಗ ಬಂದ ಜಗಲಯಲŃ ದೇಪಕħ ದರವಗ ಕಳತರ. ಮನಯಲ್ಲ
ಹದರದಂತ ನಃಶಬĸವಗತĶ.

ಸŅಲĻ ಹತĶದ ಬಳಕ ಏಣಮಟıಲ ಸದĸಯತ. ಗೌಡರ ತರಗ ನೇಡದರ. ಹವಯŀ ಕಳಗಳದ ಬಂದ ಹಬĽಗಲ ದಟ
ಹರಗ ಹೇದನ. ಶೌಚಕಯಥಕħ ಹೇಗತĶರಬಹದಂದ ಊಹಸ ಗೌಡರ ಸಮĿನದರ. ಐದ ನಮಷ ಕಳಯತ; ಹತĶ
ನಮಷವಯತ, ಹವಯŀ ಹಂದ ಬರಲಲ್ಲ. ಕಡಗ ಹದನೈದ ಇಪĻತĶ ನಮಷಗಳ ಕಳದವ. ಗೌಡರ ಮಲ್ಲಗ ಎದĸ ಸŅಲĻ
ಮಟıಗ ತತĶರಸತĶಲ ಹಬĽಗಲ ದಟ ನೇಡದರ. ಶಕŃಪĔದ ಅಪಣಥಚಂದŁನ ಸೌಮŀಕಂತ ತೇಟದ ಹಸರನ ಮೇಲ
ಮೌನವಗ ಮಲಗತĶ. ಬಳĸಂಗಳಲŃ ಕಣದ ಮತĶ ಹರ ಅಂಗಳದ ನಲ ಬಳಬದ ಚಲŃದ್ದಂತ ಕಣತĶತĶ. ನೇಡತĶದ್ದ
ಹಗಯ ಗೌಡರ ಕಣĵಗ ದರದ ಒಂದ ಬಳಯ ಪದಯ ಬಡದಲŃ ಯರೇ ನಂತದ್ದಂತ ಕಣಸತ. ಹವಯŀನರಬೇಕಂದ
ಆಲೇಚಸತĶದ್ದ ಹಗಯ ಆಕೃತ ಮರಯಗ, ಬಳಯ ಸರಬಲ (ನೇತಡವ ಒಣಗ ಎಲಗಳ) ಮತŁ ಕಣಸತ. ಕಳń
ಕಡದದ್ದ ಗೌಡರ ಭŁಂತದೃಷıಗ ದಗľ್ರಂತಯದಂತಗ ಭಯದಂದ ಮತĶ ನೇಡದರ. ಹೌದ; ಅದೇ ಆಕೃತ! ಬಳಯ
ಪದಯ ಬಡದಲŃ ಮತĶ ನಂತತĶ! ಆದರ ಮದಲಗಂತಲ ದಡijದಗ ತೇರತ!

“ಯರದ? ಹವಯŀನೇನೇ?” ಎಂದರ.

ಯರೂ ಮತಡಲಲ್ಲ. ಪŁತŀತĶರವಗ ಆಕೃತ ಇನĺ ಹರದಯತ.

ಗೌಡರ “ಅಯŀೇ ಭೂತರಾಯ!” ಎಂದ ಕಗಕಂಡ ಕಸದ ಬದ್ದರ.

ಬಳಯ ಪದಯ ಬಡದಲŃದ್ದವನ ಹವಯŀನಗದ್ದ ಪĔದಲŃ ಗೌಡರ ಪŁಶĺಗ “ಓ” ಕಳńತĶದ್ದನ. ಆದರ
ಹವಯŀನಲŃರಲಲ್ಲ.

ಅವನ ಬೈರನ ಬಸಡಹೇಗದ್ದ ಬತĶದ ಗಂಟನĺ ಹತĶಕಂಡ ಬೇಲರ ಬಡರಕħ ಹೇಗದ್ದನ.

ಮಟıದವನ ಬಟıಹೇಗದ್ದ ಕಂಬಳಯ ಗಂಟನĺ ಹತĶ ನಡದ ಬೇಲರ ಬಡರವನĺ ಸಮೇಪಸತĶದĸಗಲ, ಸದĸಲ್ಲದ
ಇರಳನಲŃ ಗೇಳಟ ಹೃದಯವದŁವಕವಗ ಕೇಳಬಂತ ಹವಯŀ ಗಬರಗಂಡವನಗ ಬೇಗ ಬೇಗನ ಕಲಹಕ ಹೇಗ
ನೇಡತĶನ: ಬೈರನ ಉನĿತĶನಗ ತನĺ ಹಂಡತ ಸೇಸಯ ಜಟıನĺ ಹಡದ ಒನಕಯಂದ ಬತĶ ಕಟıವಂತ ಗದĸತĶದĸನ!
ಅವಳ ಅಳತĶ ಅರಚತĶದĸಳ! ಗಂಗ ಹಡಗ ದರದಲŃ ನಡಗತĶ ನಂತ ಗೇಳಡತĶದĸನ. ಸದ್ದನೇ ಮದಲದ
ಕೇರಯವರ ಸತĶಲ ನಂತ ಬೈರನಗ ಬದĹಯ ಮತಗಳನĺ ಹೇಳತĶದĸರ!

ಆ ಗಲಭಯಲŃ ಹವಯŀ ಬಂದದನĺ ಕಡ ಯರೂ ಗಮನಸಲಲ್ಲ. ಅವನ ಬತĶದ ಗಂಟನĺ ಕಳಗ ಹಕ ಓಡ ಬಳಗ ಹೇಗ
“ಏ ಬೈರಾ! ಬೈರಾ!” ಎಂದ ಗದರಸದನ. ಅದವರಗ ಯರನĺ ಲಕħಸದ ಕಯೇಥನĿಖನಗದ್ದ ಬೈರ
ಶಭŁವಸನಧರಯದ ಸಸಂಸ್ಕೃತ ಮತಥಯನĺ ಕಂಡಡನ ತಟಕħನ ಹಂಜರದ ನಂತನ ಸೇಸ ಓಡಬಂದ ಹವಯŀನ
ಕಲನ ಬಡದಲŃ ಕೈಮಗದಕಂಡ ಬದĸ ಗಳೇ ಎಂದ ಅಳತಡಗದಳ. ಅವಳಗ ತನĺ ಭಗದ ದೇವರೇ ಅಲŃಗ
ಬಂದಂತಗತĶ.

ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಕೈಯಂದ ಪರಾಗ ತಪĻಸಕಂಡ ಹೇಗದ್ದ ಬೈರನ ಮನಸತ ಕಟı ಹೇಗತĶ. ಅದರಲŃಯೂ ಕೈಗ ಬಂದ
ಬತĶ ಬಯಗ ಬರಲಲ್ಲವಲŃ ಎಂದ ಹಟıಯರಯತĶತĶ. ಅಂತ ಸಟıನಂದಲ ಬಡರಕħ ಹೇಗ ಚನĺಗ ಕಳń ಕಡದನ.
ಕಡದ ಮತĶನಲŃಯ ಊಟಕħ ಬಡಸವಂತ ಹೇಳದನ. ಸೇಸ ಮನಯಲŃ ಬತĶದ ಕಳ ಇಲ್ಲದದĸದರಂದ ಅಡಗ ಮಡಲಲ್ಲ
ಎಂದಳ. ಬೈರ ನರಮನಯಂದ ತರಬರದಗತĶ ಎಂದನ. ಸೇಸ ನರಮನಯವರ ಕಣಜ ಕಟıಲ್ಲ ಎಂದಳ. ಹೇಗ ಮತಗ
ಮತಗ ರೇಗದ ಬೈರ ಹಂಡತಯನĺ ಹಡಯಲ ಪŁರಂಭಸದನ.

ಹವಯŀ ಬೈರನಗ ಒಂದರಡ ಬದĹಯ ಮತ ಹೇಳ, ಸೇಸಯನĺ ಸಮಧನಪಡಸ ಅವರಲ್ಲರಗ ಆಶĬಯಥವ ಆನಂದವ
ಆಗವ ರೇತಯಲŃ ಬತĶದ ಗಂಟನĺ ಕಟı. ಚಂತಮಗĺನಗ ಹಂತರಗದನ:

ಒಂದ ಸಣĵ ಕರಣದಂದ ಎಷıಷı ವಪರೇತ ಕಯಥಗಳಗತĶವ? ಅಕಸĿತĶಗ ನೇಗಲ ಮರದ, ಎತĶಗ ಗಯವದ ತಪĻಗ
ಈಗಗಲ ಎಷıಂದ ಗರತರ ಘಟನಗಳಗ ಹೇದವ? ಇದಕħಲ್ಲ ಮನಷŀನಲŃರವ ಅನದರವದ ಸಣĵಬದĹಯ
ಮಲಕರಣವಲ್ಲವ? ಅದನĺ ತದĸವದಂತ? ತಮĿನ ತಳಸದಂತ ಚಕħಯŀನ ಮನಸತ ಹಚĬ ಹಚĬಗತĶದ! ಹಸ ಹಣĵನ
ದಸಯೇ ಏನೇ!

ಆಲೇಚಸತĶ ಮನಯ ಬಳಗ ಬಂದಗ ಮನಷŀರೇದನ ಕೇಳಸತ. ಹವಯŀ ಹಬĽಗಲಂದ ಒಳಗ ನಗĩದನ.

ಜಗಲಯಲŃ ಹಸಗಯ ಮೇಲ ಅಧಥ ಪŁಜİವಸĶಯಲŃ ಮಲಗದ್ದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಸತĶಲ ಮನಯವರಲ್ಲ ಕಕħರದದ್ದರ.
ಸಬĽಮĿ ಗಟıಯಗ ಅಳತĶದ್ದಳ. ಸೇರಗರರ ಭೂತದ ದೇವತಗಳಗ ಹರಕ ಹೇಳಕಳńತĶ ಮಡಪ ಕಟıತĶದ್ದರ. ಪಟıಣĵ
ಗಳ ಬೇಸತĶದ್ದನ. ರಾಮಯŀ ತಂದಯ ಬಳ ಕಳತ ತಲಗ ತಣĵೇರ ತಟıತĶದ್ದನ. ಹವಯŀ, ಅಂತಹ ಸನĺವೇಶದಲŃ ಎಷı
ತಳಯಬಹದೇ ಅಷı ವಷಯವನĺ ತಳದಕಂಡ, ಎಲ್ಲರಗ ಸಮಧನ ಹೇಳತĶ, ತನ ಚಕħಯŀನ ಶಶŁಷಗ
ತಡಗದನ.

ಒಂದ ಗಂಟಯಳಗಗ ಗೌಡರ ಎದĸ ಕಳತ ತಮಗದ ಅನಭವದ ಕಥಯನĺ ವಸĶರಸದರ:”ಭೂತರಾಯನಗ ಏನೇ
“ಮಟı ಚಟı” ಆಗದ! ಹರಕ ಮಡಬೇಕ. ವಂಕಪĻಯŀನವರನĺ ಕರಸ ಶದĹ ಮಡಸ ಹಣĵ ಕಯ ಹಕಸಬೇಕ” ಎಂಬದ
ಅವರ ಸದĹಂತವಗತĶ.

ಹವಯŀ ರಾಮಯŀ ಇಬĽರಗ ಹರತ ಉಳದ ಎಲ್ಲರಗ ಗೌಡರ ಮತ ದಟವಂದ ತೇರತ.

“ಮಟıದವರ ಯರಾದರೂ ತೇಟಕħ ಹೇಗದ್ದರೇ ಏನೇ” ಎಂದ ಸೇರಗರರ ಭೂತರಾಯನ ಕೇಪಕħ ಕರಣವನĺ
ಸಚಸದರ.

ಗೌಡರೂ ಅದನĺೇ ಸಮಥಥಸವಂತ “ಈ ಸಳೇಮಕńೇಗ ಎಷıಂತ ಹೇಳದ? ಬಡħಂಡ ಸಕಯĶ!” ಎಂದ ಸಬĽಮĿನ
ಕಡಗ ಕಣĵ ಕರಳಸ ನೇಡಲ, ಸěೇಸಮದಯವ ಮಲ್ಲನ ಅಡಗ ಮನಯ ಕಡಗ ತರಗತ.
ಸೇತಯ ಮನಸತಗ ಮದಲನಯ ಸಡಲ
ಹವಯŀ ಮತĶಳńಯಂದ ಹರಟಹೇದಡನ ಸೇತಗ ಅದವರಗ ತನĺ ಜೇವನವನĺ ತಂಬ ತಳಕಡತĶದ್ದ ಆನಂದವ
ಮಯವದಂತಗ, ಆಕಯ ಮನಸತ ನೇರ ಬತĶಹೇದ ಕರಯ ಸತĶಣ ವನಪŁದೇಶದಂತ ಬಕೇ ಎನĺತĶತĶ. ತನ
ಕನರಗ ಹೇಗವದಗ ನಂಬದ್ದ ಅವಳ ಹರಯರ ಅಪĻಣ ದರಕದ ಇದĸದಕħಗ ನವಥಣĵಳಗದ್ದಳ. ಹವಯŀ
ಮದಲದವರ ಕತಕಂಡದ್ದ ಕಮನ ಗಡಯೂ ತರವಯ ಎತĶಗಳ ಕರಳನಲŃದ್ದ ಗಂಟಯ ಸರಗಳ ನದವ ಕಣĿರ
ಕವಮರಯದ ಮೇಲ ಅವಳ ಕಂಧೂಳಯ ಹದಯನĺೇ ನೇಡತĶ ಸŅಲĻಕಲ ವಷಣĵಳಗ ನಂತದ್ದಳ. ಕಣĵ ಹನತಂಬ ರಸĶ
ಮಂಜ ಮಂಜಗಲ ಸರಗನಂದ ಕಣĵರಸಕಂಡ ಹತĶಲಕಡಗ ಹೇಗ ಅಲŃ ಯರೂ ಇಲ್ಲದದĸದನĺ ಕಂಡ,
ಹಸĶಲಮೇಲ ಕಳತ ಹಗಲಗನಸ ಕಣತಡಗದಳ.

ಅವಳ ಮದಲನ ಸೇತಯಗರಲಲ್ಲ. ಕಲವ ದನಗಳ ಹಂದ ಬರಯ ಹಳńಯ ಹಡಗಯಗದ್ದವಳ ಇಂದ ಸಸಂಸ್ಕೃತ
ತರಳಯಗದ್ದಳ. ಸĻಶಥಮಣಯಂದ ಕಬĽಣ ಚನĺವಗತĶದಂತ. ಹವಯŀನ ಸನĺಧŀ ಪŁಭವದಂದ ಆಕಯಲŃದ್ದ
ಗŁಮŀಜೇವನಕħ ಸಹಜವಗದ್ದ ಹಲಕಲವ ಸķಲಂಶಗಳ ಸĔĿವ ಶಭŁವ ಆಗದĸವ. ಉತĶಮ ಆಲೇಚನಗಳ ಆಕಯ
ಮನೇರಂಗದಲŃ ಮಳತ ನಳನಳಸಲ ಪŁರಂಭವಗದĸವ. ಆಕಯ ಹೃದಯದಲŃ ಉತĶಮತರ ಭವಗಳ, ಹಸ ಮಳಯ
ನೇರ ಬಂದ ಹಳಯ ತರಗಳಂತ ಜಗರತವಗದĸವ, ಹವಯŀ ಎಷı ಹಸ ವಷಯಗಳನĺ ತಳಸದ್ದನ! ಎಷı ಹಸ
ಭವಗಳನĺ ನೇಡದ್ದನ! ಎಂತಂತಹ ಆದಶಥನೇಯವದ ಪರಾಣ ಕಥಗಳನĺ ಹೇಳದನ! ಸೇತ ರಾಮರ ಕಥ, ನಳ
ದಮಯಂತಯರ ಕಥ, ಹರಶĬಂದŁ ಚಂದŁಮತಯರ ಕಥ, ಸವತŁ ಸತŀವಂತರ ಕಥ! ಕಥಗಳಂತ ಇರಲ! ಆತನ ಪŁೇಮ
ಕೇಮಲವದ ಸನĺಧŀದ ಪರಶದĹ ಪŁಭವ ಮತŁದಂದಲ ಆಕಯ ಆತĿದಲŃ ಒಂದ ಹಸ ವಸಂತೇದಯವಗತĶ.
ದೇವರ ವಚರವಗಯೂ. ದವŅ ಭೂತಗಳ ವಚರವಗಯೂ, ಭೂಮ ಆಕಶಗಳ ವಚರವಗಯೂ, ಪಜ ಪŁಥಥನಗಳ
ವಚರವಗಯೂ ಆಕಯಲŃ ಮದಲ ಇದ್ದ ಒರಟ ಭವಗಳಲ್ಲ ವŀತŀಸ ಹಂದದĸವ. ಪನಜಥನĿಧರಣ ಮಡದĸವ
ಎಂದರ ಹಚĬ ನಜವಗತĶದ.

ಆಕಯ ಹಗಲಗನಸ ಮಲ್ಲಗ ಕಣಸಗತಡಗತ. ಆ ಕಣಸನಲŃ ಭೂತ ಭವಷŀದŅತಥಮನಗಳಲ್ಲವ ಏಕಕಲದಲŃ


ಚತŁತವಗದĸವ. ಆ ದಶಥನದ ಕೇಂದŁದಲŃ ಒಂದ ಅಲೌಕಕ ದೇವಮತಥ ಪŁತಷIJತವಗತĶ. ಇತರ ಚತŁಗಳಲ್ಲ ಆ ಮತಥಯ
ಸತĶಲ ಹರಡದĸವ. ಸೇತ ತನ ಹವಯŀಬವನಗ ದಮಯಂತಯಗತĶೇನ; ಚಂದŁಮತಯಗತĶೇನ;
ಸವತŁಯಗತĶೇನ; ನಜವಗಯೂ ಸೇತಯಗತĶೇನ; ಎಂದ ಮದಲಗ ಸಂಭŁಮದಂದ ಮನದಲŃಯ ಹೇಳಕಂಡಳ. ಮತĶ
ಕಲವ ಪŁಣಯ ಚತŁಗಳ ಒಳಗಣĵಗ ಸಳದಬಂದ, ಆಕಯ ಚಂಗನĺಗಳ ನಚಕಯಂದ ಕಂಪದವ. ಮಧುಯಥದಂದ ಮೈ
ಪಲಕತವಯತ.

“ಅಕħಯŀ, ಸೇ.. ರೇ.. ಬಚĬಹೇಯĶ!”

ದವಸŅಪĺಸķಳಗದ್ದ ಸೇತ ತನಗ ಸಮೇಪದಲŃಯ ಸŅಲĻ ಹತĶನಂದಲ ಗಂಬಯ ಆಟದಲŃ ಮಗĺಳಗದ್ದ ಲಕ್ಷĿಯನĺ
ದೃಷıಸರಲಲ್ಲ. ಲಕ್ಷĿಯ ಆಟದ ಮದವಮಂಟಪದಲŃ ಧರಯಗತĶದ್ದಗ ಹಣĵಗಂಬ ಉರಳ ಬದĸ, ಅದಕħ ಉಡಸದ್ದ ಸೇರ
ಕಳಚ ಬದĸಹೇಗತĶ. ಅದನĺ ಸರಮಡಲ ಅವಳೇ ಪŁಯತĺಸದಳ. ಆದರ ಪಲಕರಯಗದರಲ ಕೇಪದಂದ
ಹಣĵಗಂಬಯ ದರವಸķಗ ಗಂಡ ಗಂಬಯೇ ಕರಣವಂದ ಹೇಗೇ ತಕಥಮಡ, ಗಂಡ ಗಂಬಯನĺ ಎಡಗೈಯಲŃ
ತಡಕ ಹಡದ ನಲಕħ ಕಕħದಳ. ಅದ ಸಂಟ ಮರಕಗ ಕಸದಬದĸತ. ಲಕ್ಷĿ ಹಸ ಅಳಯನನĺ ದರವಸķಗ ಗರಮಡ,
ಬಲಗೈಲದ್ದ ತನĺ ಮಗಳ ಶಶŁಷಗ ತಡಗ, ಅಕħಯŀನನĺ ಸಹಯಕħ ಕಗದಳ.

ಸೇತ ತಂಗಯ ಕಗಗ ಬಚĬ, ನಸ ಸಟıನಂದ “ಏನಯĶ ನನಗ? ಚೇತೇಥಯಲ್ಲ!” ಎಂದ ಗದರಸದಳ. ನಜವಗಯೂ ಲಕ್ಷĿ
ಚೇರರಲಲ್ಲ.

ಲಕ್ಷĿ ನೇಳವದ ಕೇಚಲ ದನಯಂದ “ಸೇರ ಬಚĬಹೇಯĶೇ” ಎಂದಳ.


ಆ ದನ ಕನರಗ ಹರಡವ ಮದಲ ಪಟıಮĿ ಲಕ್ಷĿಗ ಒಂದ ಸಣĵ ಸೇರಯನ ಬಹ ಪŁಯಸದಂದ ಬಗದ ತಡಸದ್ದಳ.
ನೇಡದರ, ಸೇರಯೇ ಲಕ್ಷĿಯನĺ ಆಕŁಮಸ ಸತĶಕಂಡದ್ದಂತ ತೇರತĶತĶೇ ಹರತ ಲಕ್ಷĿ ಸೇರಯನĺ ಉಟıಕಂಡದ್ದಂತ
ತೇರತĶರಲಲ್ಲ. ಅಷı ಜೇಲ ಜೇಲಗ ವಲĔಣವಗತĶ. ಆದರ ಲಕ್ಷĿಗ ಮತŁ ಅದ ಸೌಂದಯಥದ
ಪರಮವಧಯಗತĶ. ಕಂಡಕಂಡವರಗಲ್ಲ ತನĺ ವನತನ ಅವಸķಯನĺ ಹಮĿಯಂದ ತೇರ ತೇರ ಮರದದ್ದಳ. ಆ ಸೇರಯೇ
ಬಚĬಹೇಯತೇ ಏನೇ ಎಂದ ಸೇತ ನೇಡದಳ. ಅದ ಸರಯಗದĸದನĺ ಕಂಡ “ಏನಗದಯೇ? ಸರಯಗದಯಲ್ಲ!”
ಎಂದಳ.

“ಇಲ್ಲ ಬಚĬಹೇಗŀದ. ಇಲĺೇಡ” ಎಂದ ಲಕ್ಷĿ ಗಂಬಯನĺ ತೇರದಳ.

ಆಟದ ಮದವಯ ಮಂಟಪವನĺ ಕಂಡ ಸೇತ “ಈಗಲ ಇವಳಗ ಮದವಯ ಸಂಭŁಮ!.. ಇಲŃ ತಗಂಡ ಬ ನನĺ
ಮದವಳಗೇನ” ಎಂದಳ.

ತರವಯ ಸೇತ ತನĺ ತಂಗಯ ಗಂಬಮಗಳ ಸೇರಯನĺ ಮತŁವಲ್ಲದ ಅವಳ ಗಂಬಯಳಯನ ಸಂಟವನĺ
ಸರಮಡಕಡಬೇಕಯತ.

ಅಷıರಲŃ ಕಗಥಳ ಬೇಸ, ಕರಮೇಡಗಳ ಕಕħರದ, ಸಡಲĿಂಚಗಳ ಜೇರಾಗ, ಮಳಯೂ ಆಲಕಲŃಗಳಡನ


ಬೇಳತಡಗತ. ಅಕħತಂಗಯರಬĽರೂ ಬಳಯ ಮಲŃಗ ಮಗĩಗಳಂತ ಪಳಪಳನ ಬದĸ ಚಮĿ ಒಳನಗĩದ “ಆನಕಲŃ”ಗಳನĺ
ಹರಕ ಹರಕ ಬಯಗ ಹಕಕಂಡರ. ದೇವತಗಳ ಸರದ ಮತĶಗಳನĺ ತಂದರ ಮತęದಯರಗ ಒಳńಯದಂತ!

ಲಕ್ಷĿಯಂತ ಹರಗಡ ರಾಸರಾಸಯಗ ಬೇಳತĶದ್ದ “ಆನ ಕಲŃ”ಗಳನĺ ನೇಡ ಬಯಕಸದ ಹಲŃಗಳನĺಲŃ ಪŁದಶಥಸತĶ
“ಅಲĺೇಡೇ ಅಕħಯŀ!” ಎಂದ ಕಣದಡದಳ.

ಗಳ, ಸಡಲ, ಮಂಚ, ಮಳಗಳ ದಸಯಂದ ಯರಬĽರೂ ಹರಗ ಹೇಗ ಆಲಕಲŃಗಳನĺ ಹರಕಲ ಸಹಸಮಡಲಲ್ಲ
ಜತಗ ಅಮĿನ ಹದರಕ ಬೇರಯತĶ.

“ಬರೇ ಆನಕಲĩಳೇ ಬೇಳಬರದ? ಈ ಗಳ ಮಳ ಸಡಲ ಮಂಚ ಯಕೇ ಏನೇ?” ಎನĺತĶ ಸೇತ ಭೂಮŀಕಶಗಳನĺ
ಒಂದಮಡತĶ ಭೇಗಥರಯತĶದ್ದ ಮಂಗಮಥಳಯನĺ ದೃಷıಸದಳ. ಬಹಶಃ ಅದೇ ಸಮಯದಲŃದĸರಬೇಕ ಹವಯŀ
ಕಳńಂಗಡಯಲŃ ಭವಸಮಧಯಲŃದĸದ!

“ಅಲŃೇನĿಡĶೇರೇ? ಸಡŃಮಂಚ ಬತಥದ! ಒಳಗ ಬನŁೇ!” ಎಂದ ಗೌರಮĿನವರ ಕರಯಲ ಇಬĽರೂ ಒಳಗ ಹೇದರ.

ಮಳ ಹಮĿಟı ಹಳವದ ಮೇಲ ಸೇತ ಪನಃ ಹತĶಲ ಕಡಯ ಬಗಲಲŃ ಬಂದ ಕಳತಳ. ಕೈಯಲŃದ್ದ ತರಕರಯ ಬಟıಯನĺ
ಎದರಾಗ ಇಟıಕಂಡ, ಹರವಯ ಸಪĻನĺ “ಸೇಸ”ತಡಗದಳ. ಬೈಗಹತĶನ ಗಳ ಹಸ ಮಳಯಲŃ ಮಂದ ತಣĵಗ
ಬೇಸತĶತĶ. ಹಂಚಗಳಂದ ನೇರನĺ ಹನಯತĶಲ ಇತĶ. ಒಡijಗ ಹೇಗತĶದ್ದ ಹಂಜ, ಹೇಂಟ, ಮರ, ಹಮರಗಳಲ್ಲ
ವಧವಧವಗ ತಮಲವಗ ರವಗೈಯತĶದĸವ. ಮರವನ ಒಲಯಲŃ ಹಬĽಂಕ ಚಟಪಟ ಒಟಗಟıತĶ, ತನĺ ಕಂಪ
ನಲಗಗಳಂದ ಹಂಡಯ ಕರಯ ಬಂಭಗವನĺ ಅಪĻಳಸತĶತĶ. ಸೇತಯ ಕಣĵಗಳಲŃ ಅವಗಳಲ್ಲದರ ಪŁತಬಂಬವದĸತೇ ಹರತ
ಪŁಜİ ಇರಲಲ್ಲ. ಆಕಯ ಕೈಗಳ ಒಮĿಮĿ ಕಲಸವನĺ ನಲŃಸ ಮತĶ ಪŁರಂಭಸತĶದĸವ. ಆಕಯ ಮಖದಲŃ ಅವಸĶವ
ಪŁಪಂಚದ ಮಧುಯಥವ ಅರಳಲರವ ಮಗĩನಲŃ ಹವ ಕಯ ಹಣĵಗಳ ಸವಗನಸ ಸಳಯವಂತ ನಲಯತĶತĶ. ಆಕ
ಮತĶ ಕಣಸ ಕಣತಡಗದಳ.

ಪŁೇಮ ಮಟıಮದಲ ಹೃದಯದ ಕೇರವನĺ ಪŁವೇಶಸದಗ ಅದರ ವದŀತ್ ಸĻಶಥದಂದ ಜಡಜಗತĶ


ಚೇತನಪಣಥವಗತĶದ. ಆಗ ಹಂಗನಸನ ಹಗĩಡಲನಲŃ ಮಹ ಭಂಯಕರ ಭರವಗರವ ಸķಲ ವಶŅವ ಬಣĵದ
ಗಳńಯಗ ತೇಲಡತĶದ, ಪŁಣಪಕ್ಷಿ ತನĺ ರಕħಗಳನĺ ಕದರ, ಅನಂತದಲŃ ಅಶರೇರಯಗ ಹರಾಡತಡಗತĶದ. ಆಶ
ಅಲಕವತ ಅಮರಾವತಗಳನĺ ಪŁವೇಶಸ ಅಲŃಯ ಐಶŅಯಥಗಳನĺಲ್ಲ ಸರಗಳńತĶದ; ಅಲŃಯ ನಂದನವನಗಳಲŃ ಹರಯವ
ದೇವಗಂಗಯಲŃ ಮೇಯತĶದ; ಕಲĻವೃĔಗಳ ಅನರಾಗಪಣಥವದ ಧವಳ ಛಾಯಗಳಲŃ ಕಳತ ಚತŁ ವಚತŁವದ
ಇಚĭಗಳನĺ ನರವೇರಸಕಳńತĶದ; ಕಮಧೇನಗಳ ಕಡಗಚĬಲಗಳಗ ಬಯ ಹಕ ಕಡಯ ಹನಯವರಗ
ಆನಂದಮೃತವನĺ ಹೇರಲಳಸತĶದ. ಅಂತಹ ಸŅಗಥದಲŃದ್ದಳ ಸೇತ.

ಮಸರ ತಕħಲಂದ ಅಲŃಗ ಬಂದದ್ದ ಕಳ, ಸೇತಮĿನವರ ನಷĻಂದ ಸķತಯನĺ ನೇಡ “ಎಂಥದ ಯೇಚĺ ಮಡĶ
ಕತೇರಮĿ?” ಎಂದ ಹಲŃಬಟıನ.

ಸೇತ ಫಕħನ ಸಪĻ ಸೇಸವದನĺ ಪŁರಂಭಸ “ಎಂಥದಲŃೇ, ನೇರ ಬೇಳĶ ಇತĶಲŃ ಅದನĺೇ ನೇಡĶ ಇದĸ” ಎಂದಳ.

ಕಳ ಸಲಗಯಂದ ಒರಟ ಒರಟಗ “ನೇರ ನೇಡĶ ಇದŁೇ? ಗಂಡನ ಯೇಚĺ ಮಡĶದŁ್ಯೇ?” ಎಂದ ರಾಗ ಎಳದನ.

“ಸಕ ಸಮĿನರೇ! ನನಗ ಯವಗಲ ಅದೇ!” ಕಳ ಮಸರ ತಕħಲ ಪŁರಂಭಸ ಸŅಲĻ ಹತĶ ಸಮĿನದ್ದವನ “ಮತĶ
ನೇವನĺ “ಕೃಷĵ” ಅನĺೇ ಹಂಗಲ್ಲ!” ಎಂದನ.

“ಯಕೇ?”

“ಯಕೇ ಅಂತ ಹೇಳŃ, ಹೇಳ! ಅಂತ ಇನĿೇಲ ದೇವರ ಹಸರೂ ಹೇಳದ ಹಂಗಗĶದ.”

“ಥ, ನನĺ ಸಡijಗ ಬಂಕಹಕ!. ನನಗೇನ ಹಚĬಗಚĬ ಹಡಯತೇನೇ?” ಎಂದಳ ಸಲಗಯಂದ ಸೇತ.

“ನನ ಒಳńೇದ ಹೇಳದŁ, ನನĺ ಸಡijೇಗ ಯಕಮĿ ಬಂಕ? ಹಂಗದŁ, ಗಂಡನ ಹಸರ ಹೇಳĶರೇನ ಹೇಳ ಯರಾದರೂ?”

“ಇಲ್ಲ”

“ಮತĶ?”

“ಮತĶ ಅಂದರ?”

“ನಮĿನĺ ಸೇತಮನ ಕೃಷĵಪĻಗೌಡŁೇಗ ಕಟŁ, ನೇವ “ಕೃಷĵ” ಅನĺಕ ಆಗĶದೇನ?”

“ನನĺ ಬಯಗ ಬಂಕಹಕ! ಸಮĿನರ! ಎಂದ ಸೇತ ಅಪಶಕನವದ ರೇತಯಲŃ ಸಡಕದಳ.

“ನನೇನ ತಮಸಗ ಹೇಳĶನಂತ ಮಡರೇನ? ಮನĺೇನ ಸಂಗಪĻಗೌಡŁ ಮದŅ ಪಸĶಥಪ ಮಡħಂಡ ಹೇಗದŁಂತ. ಇವತĶ
ಜತħ ತಗಂಡ ಬಂದರ?.. ಪಪ! ಮಳೇಲ ನಂದ ನಂದ ಉಡŁ ಹಡĸಹೇಗತĶ ಅವರೇಗ. ನನೇ ಈಗ ಬಸಬಸ ಕಪ
ಕಟı ಬಂದೇನ ಹİ ಕಣŁೇ; ನಮĿ ಮವ ಬಂದ ಕತರಾಗŃ. ಹೇಗ ನೇಡ ಜಗಲೇ ಮೇಲ!..”

ಕಳ ಹಲಗ ಹಳಯನĺ ಹಂಡ, ಬಲಯ ಹೃದಯದಲŃ ಹಪĻಗಡತĶದ್ದ ಶೇಕೇದŅೇಗಗಳ ಡವರವನĺ ಒಂದನತ


ಅರಯದ, ಸŅಸķಚತĶನಗ ಹಣಸಯ ಹಣĵನĺ ಬದಯಲŃ ಅದĸ, ಹತĶಳಯ ಪತŁಯಂದನĺ ಗಸಗಸನ ರಭಸದಂದ
ಉಜĮತಡಗದನ.

ಸೇತ ಪŁತಮಯಂತ ಕಳತನ. ಸದĸ ಆಕಯ ಭಗಕħ ಪಶಚಯಂತ ಕŁರ ಕಕಥಶವಗತĶ. ಕಳ ವನೇದಕħಗ ಸಳń
ಹೇಳರಬಹದ; ತನೇ ಎದĸಹೇಗ, ಜಗಲಯಲŃ ನಜವಗಯೂ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಬಂದದĸರಯ ಎಂದ ನೇಡಕಂಡ
ಬರಲ ಮನಸತ ಮಡದಳ. ಆದರ ಕಳನ ಮತ ಎಲŃ ಸತŀವಗಬಡವದೇ ಎಂದ ಹದರ ಸಮĿನ ಕಳತಳ. ಕಣĵಗಳಲŃ
ತಂಬಬರತĶದ್ದ ನೇರನಲŃ ಹವಯŀನ ಮನೇಹರ ವಗŁಹವ, ಪŁತಃಕಲ ಅರಳದ ತವರಯ ಹವನ ಎಸಳ ಮೇಲಣ
ಹಮಮಣಯಲŃ ಅನಂತದರದಂದ ಬಂದ ಬಲಸಯಥನ ಸŅಣಥಕರಣವಂದ ಮಲŃಲರನಲŃ ವಕಂಪಸವಂತ
ಅಸķರವಗತĶ.

ಆಕಯ ಸķತಯನĺರಯದ ಒರಟದಯ ಕಳ ಮತĶ ಕತĶತĶ “ನೇವಂತ ಗಂಡನ ಮನಗ ಹೇಗĶೇರ. ಬಡವನĺ ಮರೇಬŀಡ.
ನಮĿಲಗ ಬಂದರ ಒಂದೇಟ ಕಪೇಗೇಪ ಕಡĶೇರೇನಮĿ?” ಎಂದ ವನೇದವಡದನ.

ಸೇತಯ ಕಣĵಗಳಲŃ ತಂಬದ್ದ ನೇರ ಕನĺಗಳ ಮೇಲ ಸಸತ. ನೇವ ಸಟıಗಳಂದ ಮತĶೇನನĺ ಆಡಲರಯದ “ನನĺ ನಲಗ
ಬದĸ ಹೇಗಲ” ಎಂದ ಬೈದಳ.

ಕಳ ಮತĶ ನಗತĶ “ತಡೇರ, ಸೇತಮನೇಗ ಬಂದಗ ನನ ಕೃಷĵಪĻಗೌಡŁೇಗೇ ಹೇಂಗ ಬೈದŁ ಅಂತ ಹೇಳಕಟı ಹಕಸĶೇನ
ನಮಗ” ಎಂದನ.

“ನನĺ ಕೃಷĵಪĻಗೌಡŁನĺ ಹಲ ಹಡೇಲೇ! ನನĺ ಸದĸಗ ಮತಡಬೇಡ.”

“ಏನŁಮĿ, ಗಂಡಯŀನĺೇ ಬೈತೇರ?”

“ಏನೇ ಅದ, ಕಳ?” ಎಂದ ಗೌರಮĿನವರ ಅಡಗಯ ಮನಯ ಕಟಕಯಂದ ಗದರದರ.

ಸೇತ “ನೇಡವŅ ಕಟı ಕಟı ಮತಡĶನ” ಎಂದ ಕಣĵೇರರಸಕಳńತĶ ತಯಗ ದರ ಹೇಳದಳ.

ಕಳನ ಗಟıಯಗ “ಏನŁಮĿ, ಸಳń ಹೇಳĶೇರ! ಮದವ ಮತಡದŁ ಕಟı ಮತೇನ?” ಎಂದ ವನಯವಣಯಂದ
ನಡದನ.

ಗೌರಮĿನವರ “ನೇನ ಸಮĿನರೇ, ಅವನ ಕೈಲೇನ ಮತ?” ಎಂದರ.

ಸೇತ “ಬಂಡ ಬಂಡ ಮತಲŃ ಆಡĶನ!” ಎಂದಳ.

ಗೌರಮĿನವರ “ನೇನ ಸಮĿನರ! ಹಣĵ ಕೇಳದ ಮತŁಕħ ಲಗĺ ಆಗಹೇಯĶೇನ? ಜತಕ ಸರಹೇಗಬೇಕೇ ಬೇಡವೇ?
ಅವನ ಹೇಳದರ ಹೇಳಕಳĶನ! ನೇನ ಸಮĿನರ. ಹಲ ಹಡೇಲ ಗಲ ಹಡೇಲ, ಅಂತ ಅಪಶಕನ ಯಕ ನಡೇತೇಯ?”
ಎಂದ ಹೇಳ ಕಟಕಯಚ ಕಣĿರಯದರ.

ಆಮೇಲ ಯರಬĽರೂ ಮತಡಲಲ್ಲ. ಕಳ ಅವಸರವಗ ಮಸರ ತಕħತಡಗದನ.

ಸೇತಗ ಮತŁ ಯತನ ಇಮĿಡಯಯತ. ತಯಯ ಮತಗಳಂದ ಅವಳಗ ಕಳ ಹೇಳದದರಲŃದ್ದ ಸಂದೇಹಗಳಲ್ಲ


ಪರಹರವಗ, ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ತಮĿ ಮಗನಗಗ ತನĺನĺ ಕೇಳಲ ಬಂದದĸರಂಬದ ನಶĬಯವಯತ. ತರಕರಯ
ಬಟıಯನĺ ಒಂದ ಮಲಗ ನಕ, ಅಲŃಂದದĸ ತನĺ ಕೇಣಗ ಹೇದಳ.

ಅಲŃ ಕವಯತĶದ್ದ ಕತĶಲಯಲŃ, ನೇರವವಗ ಬಕħ ಬಕħ ಅತĶಳ. ಅದೇ ಸķಳದಲŃಯ ಕಲವ ದನಗಳ ಹಂದನಂದ ಕಲವ ಗಂಟಗಳ
ಹಂದನವರಗ, ಹವಯŀನ ಸಮೇಪದಲŃ ಕಳತ ಅವನ ಸಂದರ ವದನದಂದ ಹರಹಮĿತĶದ್ದ ಮಧುರ ಭಷಣವನĺ
ಕವದರದ ಕಣĵರಳ ಕೇಳದ್ದಳ. ತನĺ ಹೃದಯವನĺ ಸಖಕħಂತೇ ಅಂತಯೇ ದಃಖನಭವಕħ ಸĔĿತರವಗ ಮೇಸಲ
ಮಡದ್ದಳ!

ಅಳತĶ ಅಳತĶ ಹವಯŀನ ಮತಗಳ ನನಪಗ ಬಂದ, ಅಳವನĺ ನಲŃಸ, ಆಲೇಚನಗ ತಡಗದಳ. ಮನಃಪವಥಕವಗ
ದೇವರನĺ ಪŁಥಥಸದರ ಅದ ಕೈಗಡತĶದ ಎಂದ ಹವಯŀ ಹೇಳದ್ದನ. ಭಕĶಯಂದ ಸವತŁ ಸತŀವಂತನ ಜೇವವನĺ
ಯಮನಂದ ಹಂದಕħ ಪಡಯಲಲ್ಲವ? ಸೇತ ರಾವಣನಂದ ಪರಾಗ ಪನಃ ರಾಮನನĺ ಸೇರಲಲ್ಲವ? ನಮĿ ಸೇತಗ ದೇವರಲŃ ತನ
ಹಂದಂದ ಅನಭವಸದಷı ಭಕĶ ಮಡತ. ತನĺ ಇಷıಥಥವಲ್ಲವನĺ ನರವೇರಸಕಡವಂತ ಭಗವಂತನನĺ ಎದತಂಬ
ಪŁಥಥಸದಳ. ಸೇತರಮರ ಚತŁಪಠಕħ ಸಲಸಲವ ಕೈಮಗದ ತಲಬಗದಳ. ಆಕ ತಲಬಗತĶದĸಗ ಹಲŃ ಒಂದ ಸರ
ಲಚಗಟıತ. ಅದನĺಲಸದ ಸೇತ, ಹಳಯಲŃ ಕಚĬಕಂಡ ಹೇಗವವನ ಹಲŃಕಡijಯನĺ ಕಂಡ ಹಗĩವಂತ
ಹಗĩದಳ. ಹಣĵ ಕೇಳದರ ಏನಯĶ? ದೇವರ ದಯದಂದ ಜತಕ ಸರಬರದ ಹೇಗತĶದ ಎಂದ ಶಂತಳದಳ. ಎಲ್ಲವ
ಹಣĵಕೇಳವವರ, ಕಡವವರ ಮತĶ ಜೇಯಸರ ಕೈಯಲŃದ ಎಂಬದ ಅವಳಗ ಇನĺ ಗತĶಗರಲಲ್ಲ.
ಬೈರನ ಹಂಡ ತಣಕದĸ
ಮರದನ ಬೇಲರ ಬೈರ ಕಲಸಕħ ಹೇಗದ ಕತನ. ಕರವದಂದರ ರಜ ತಗದಕಳńವದ ಎಂದಥಥ. ಬಡರದಲŃಯೇ
ಇದ್ದರ ಗೌಡರ ಎಲŃಯದರೂ ಬಂದ ಬಲವಂತದಂದ ಕಲಸಕħ ಹರಡಸಯರಂಬ ಭೇತಯಂದ ಸಯಥನ ಮಲಬನಗಳ
ನತĶಯ ಮೇಲ ಕಣಸಕಂಡ ಮರಗಡಗಳಗ ಮನ ಬಡರಗಳಗ ನೇಳವದ ನಳಲನĺತĶ ಹಕħಗಳದಯ ತಪĻಳನĺ ಬಚĬಗ
ಮಡತĶರಲ, ಅವನ ತನĺ ಮಗ ಗಂಗನನĺ ಜತಗ ಕರದಕಂಡ ಕಂಬಳ, ಕತĶ, ಹಳಕಟı, ಹಳ ಮಂತದ, “ಹಂಡ
ತಣಕ” ಮೇನ ಹಡಯಲ ಉಪಯೇಗವಗವ ಸಲಕರಣಗಳನĺ ತಗದಕಂಡ, ತನĺ ಹಂಡತ ಸೇಸಗ ಮೇನ
ಮೇಲೇಗರಕħ ಕರ ಕಡದಡವಂತ ಹೇಳ ಗದĸಯ ಕೇಗನಚಯದ್ದ ಹಳńದ ಕಡಗ ಎಲಯಡಕ ಅಗಯತĶ ಹರಟನ.

ಗದĸಯಂಚಗಳ ಮೇಲ ಕಲಹದಯಲŃ ಹೇಗತĶದĸಗ ಎದರಗ ಕಕಯ ಬಣĵದ ಕೇಟನĺ ಇಜರವನĺ ಹಕ ತಲಗ
ಕಂಪ ಬಟıಯನĺ ಸತĶದ್ದ ವŀಕĶಯಂದ ತನĺ ಕಡಗೇ ಬರತĶದĸದ ಬೈರನಗ ಕಣಸತ. ಕಕಯ ಬಟıಯನĺ ಕಂಡಡನ ಬಚĬ
ದಗಲಬದĸ, ಬೈರ ಪಕħದಲŃದ್ದ ನಕħಯ ಮಟıಗಳಲŃ ಮರಯಗಲಳಸದನ. ಅಷıರಲŃ ಎದರಗ ಬರತĶದ್ದ ವŀಕĶ “ಏ! ಏಯ!
ಇಲŃ ಬರ” ಎಂದ ಕಗತ. ಬೈರನಗ ಕಲಬರದ ಹೇಗ ನಂತನ. ಗಂಗ ಅಪĻನ ಮರಯಲŃ ಹದಗದನ.

ಆ ಹಳńಗಳಲŃ ಅಂದ ಸರಕರದ ಅಧಕರಗಳ ದಶಥನ ಬಹಳ ಅಪವಥವಗತĶ. ಬೇಟ ತರಗವ ಪೇಲೇಸನವರ ವರಕħೇ
ಪĔಕħೇ ತಂಗಳಗೇ ಒಂದ ಸರ ಹಗಬಂದ ಹೇಗ ಸಳದ, ಸಮಯಸಕħದರ ಬಡಪಯಗಳನĺ ಬದರಸ ಏನನĺದರೂ
ಕತĶಕಂಡ ಹೇಗತĶದ್ದರ. ಅವರನĺ ಕಂಡರ ಲೈಸನತಲ್ಲದ ಬಂದಕಗಳ ಮಲೇಕರಗಂತ ಕಣĵಬೇನ. ಸಧರಣವಗ
ಪೇಲೇಸನವರ ಮೈಗ ಕಕಯ ಬಣĵದ ಬಟıಗಳನĺ ತಲಗ ಕರಯ ಪೇಟವನĺ ಧರಸತĶರ. ಆದ್ದರಂದ ಹಳńಗರಗ ಕಕಬಟı
ಕರೇಪೇಟಗಳಂದರ ಏನೇ ಬಂತಪĻ ಎಂದ ಹದರಕ. ಆದ್ದರಂದಲೇ ಬೈರ ನಕħಯ ಮಟıನಲŃ ಮರಯಗಲ ಪŁಯತĺಸದĸ.

ಬೈರ ಚಲಸದ ನಂತರಲ, ಆ ವŀಕĶ ಹತĶರಮರ ದರಕħ ಬಳಸರ “ಗೌಡರ ಇದĸರೇನೇ ಮನಯಲŃ?” ಎಂದ ಪŁಶĺ
ಮಡತ.

“ಹೌದ, ಸŅಮ, ಇದĸರ” ಎಂದ ಬೈರ ಅದಷıಮಟıಗ ಶದĹವಗ ಮತಡಲ ಪŁಯತĺಸದನ.

“ತಮĿ ಇದĸನೇನ?”

“ಯವ ತಮĿ, ಸŅಮ?”

“ಬಗನೇ ಕಟıೇ ಹಳೇಪೈಕದ ತಮĿನೇ?”

ಬಗನಯ ಹಸರ ಕೇಳದ ಕಡಲ ಬೈರನ ನಡಗಳಲŃ ನತĶರ ಫಕħನ ತಣĵಗಗ ಮತĶ ಬಸಯಯತ.

ಗಬರಯಂದ “ನಂಗತĶಲ್ಲ, ಸŅಮ!” ಎಂದನ.

ತಮĿನ ಮೇಲ ಏನೇ ಕಳńನ ಕೇಸಗರಬೇಕ; ಆದ್ದರಂದ ತನಗೇನ ತಳಯದ ಎಂದ ಹೇಳವದೇ ಲೇಸ ಎಂದ ಭವಸ, ತಮĿ
ಬಡರದಲŃ ಇದ್ದದĸ ಗತĶದ್ದರೂ “ಗತĶಲ್ಲ” ಎಂದೇ ಹೇಳಬಟıನ.

“ಸಳń ಹೇಳĶೇಯ?” ಎಂದ ಹಕ ಕೇಟನ ವŀಕĶ ಕೈಯಲŃ ಮಡಸ ಹಡದದ್ದ ಕಡಯನĺ ಆಡಸತĶ ಎರಡ ಹಜĮ ಮಂದ
ಬರಲ ಬೈರ “ಆಞ್!. ಏನ ಕೇಳದರ?” ಎಂದನ.

“ತಮĿ ಇದĸನೇನೇ ಮನೇಲ?”

“ಅ. ದೇ. ನ? ನನ ಏನೇ ಅಂತ ಮಡದĸ.” ಎಂದ ಬೈರ ಹಲŃಬಡತĶ “ಹೌದ ಮನೇಲದŁಪĻ. ಈಗಲŃರೂ
ಹೇಗŀರೇ ಏನೇ” ಎಂದನ.
“ನೇನಲŃಗ ಹರಟ?”

“ಹಂಡ ತಣಕಕħ” ಎಂದ ಬೈರ ರಾಗವಗ ಹೇಳ, ತನĺ ಕೈಲದ್ದ ಹಳಕಟıಯ ಕಡಗ ನೇಡದನ.

“ಮೇನ ಬಹಳ ಇವಯೇನೇ?”

“ಎಲŃವ ಹೇಳ? ಅದರಾಗ ಏನ ಹಂಡ ತಣಕೇರ ಒಬŁೇ ಇಬŁೇ, ಎಲŁಗ ಅದೇ ಕಸಬಗ ಹೇಗŀದ! ಹೇದೇಸಥ
ಮಸĶ ಮೇನತĶ. ಈವಸಥನ ಸಧರಣ ಮಟıಗತĶ. ಮನĺ ಮಳ ಬಂದ ಎಲ್ಲ ಹಳೇಗ ಹೇದŅೇ ಏನೇ!.”

ಬೈರ ಮೇನನ ಇತಹಸವನĺೇ ಪŁರಂಭಸವಂತ ಕಂಡದರಂದ ಎದರ ನಂತದ್ದ ವŀಕĶ “ಹಗದರ ಹೇಗ, ಏನದರೂ ಸರಗ
ಮಗಥ ಮಡಕಂಡ ಬ” ಎಂದ ಮಂದವರಯತĶತĶ.

ಬೈರ ಅಷı ಹತĶ ಮತಡದ ಸಲಗಯಂದ ಧೈಯಥತಳ “ನಮĿ ಮನ ಎಲŃ?” ಎಂದವನ ತದĸಕಂಡ “ನಮĿ ಊರ?”
ಎಂದನ.

“ತೇಥಥಹಳń!”

ತೇಥಥಹಳńಯ ಪೇಟಯೇ ಬಹದರದ ಮಹನಗರವಗದ್ದ ಬೈರ ” ಓಹೇಹೇ, ಸಮರ ದರದಂದ ಬಂದೇರ? ಏನ


ಕಲಸದ ಮೇಲ?” ಎಂದನ.

“ಬಗನ ಮರಕħ ಮಕಥ ಹಕೇಕೇ!” ಎಂದ ಹೇಳದ ವŀಕĶ ಮಂದವರಯತಡಗತ.

ಆ ಸಮಯದಲŃ “ಮಕಥ”ನ ಹಂತರಗ ನೇಡದ್ದರ ಬೈರನ ಮಖ ಭಯಮದŁತವಗದĸದ ಚನĺಗ ಗೇಚರವಗತĶತĶ.


ಆದರ ಅವನ ಹಂತರಗ ನೇಡದ ಸರಸರನ ಕರಕರದಗತĶ ನಡದನ. ಬೈರ ದರವಗತĶದ್ದ “ಮಕಥ”ನ ಹಂಭಗವನĺೇ
ನೇಡತĶ, ಬಯ ಕಣĵಗಳರಡನĺ ತರದ ನಂತನ. ಆ ವŀಕĶ “ಮಕಥ”ನಲ್ಲದ ಇನĺರಾಗದ್ದರೂ, ಸಕ್ಷಿತ್ “ಪೇಲೇಸ
ಇನಸĻಟıರೇ” ಆಗದ್ದರೂ ಬೈರನಗ ಅಷıಂದ ಭೇತ ಸಂಕಟಗಳಗತĶರಲಲ್ಲ. ಕಕಕೇಟನ ವŀಕĶ ಆಕರಮತŁವಗವಷı
ದರವದಡನಯ ಬೈರನ “ಇವನೇ ಮಕಥನೇ? ಗರಾಚರ!” ಎಂದ ತನĺಳಗ ತನ ಹೇಳಕಂಡ “ಗಂಗ” ಎಂದ
ಕರದನ.

ಹಂದಗಡಯಂದ “ಆಞ್!” ಎನĺತĶ ಗಂಗ ಮಂದ ಬಂದ “ಅಪĻಯŀ, ಯರದ?” ಎಂದ ಕತಹಲಯದನ.

ಬೈರ “ಮಕಥನಂತ ಕಣೇ, ಮಕಥ! ಗರಾಚರ!” ಎಂದ ನಡಸಯŀತĶ ಮಂದವರದನ.

ಹಳńಕħ ಹೇಗ, ಅಲ್ಲಲŃ ನೇರ ನಂತದ್ದ ಹಂಡಗಳನĺ ಪರೇಕ್ಷಿಸದನ. ಕಲವ ಸಣĵಪಟı ಹಂಡಗಳ ಎದಡ ದನಗಳ ಹಂದ
ಬಂದದ್ದ ಮಳಯ ನೇರ ಕಚĬ ತಂದಹಕದ್ದ ಮರಳ ಮಣĵ ಕಲŃಗಳಂದ “ತಂಗ” ಹೇಗದĸವ. ಹಳńದ ನಡವಯೂ
ಅಕħಪಕħಗಳಲŃಯೂ ಅಲ್ಲಲŃ ಬದರ ಕಣ, ಅಡಕ ಸೇಗ, ಸಪĻ ಸದಗಳ ಹನಲನ ಹಯŃಗ ತೇಲಬಂದ ಸಣĵ ದಡij
ರಾಶಗಳಗ ಮರದ ಬೇರಗಳಗ ಬಂಡಯ ಸಂದಗಳಗ ಸಕħಕಂಡದĸ, ಮಳನೇರ ಎಲŃಯವರಗ ಏರತĶ ಎಂಬದಕħ
ಸಕ್ಷಿಗಳಗದĸವ. ಹಂಡ ಹಂಡಗಳಲŃ ನೇರ ನಂತದĸತ ಹರತ ತರ ಹರಯತĶರಲಲ್ಲ. ತಂದ ಮಕħಳಬĽರೂ ತರಯ
ಪತŁ ಪಥಕħ ಅಲ್ಲಲŃ ಅಡijವಗ ಬದĸದ್ದ ಮರಮಳಗಳನĺ ಹತĶ ಹರ, ಕಸದ ನಸದ ಹಂಡ ಹಂಡಗಳಲŃ
ಮತತ್ಯನŅೇಷಣಮಡತĶ, ಕಡಗ ಒಂದ ತಣಕħ ಬಂದರ.

ಆ ಹಂಡ ಎರಡ ಎರಡವರ ಮರ ಅಗಲವಗಯೂ ಸಂಟದತĶರ ದಷı ಆಳವಗಯೂ ಇದĸ ಕಸಕಡij ಮರದ
ಮಂಡಗಳಂದ ತಂಬಕಂಡತĶ. ಒಂದಡ ದಟıವಗ ಬಳದದ್ದ ಪದಯ ಬೇರಗಳ ನೇರನಲŃ ಮೇನಗಳ ವಸಕħ
ಪಟರಗಲನĺ ರಚಸದಂತದĸವ. ದಡದಲŃದ್ದ ದಡij ಮರಗಳ ನರಳ ಹಂಡದ ಒಂದ ಭಗದ ನೇರನĺ ಕಪĻಗ ಮಡತĶ.
ಎರಡ ದನಗಳ ಹಂದ ತರಯ ನೇರ ಏರ ಬಂದ ಕಲĿಷಗಳನĺ ಕಚĬ ತಳದದ್ದರೂ ಆಮೇಲ ಉದರದ್ದ ಒಣಗಲಗಳ
ನೇರನಲŃಯೂ ಅಂಚನ ಕಲĿರಗಳಲŃಯೂ ಯಥೇಚĭವಗ ಬದĸದĸವ. ಬೈರ ಬಳಗ ಬಂದಡನ ಕಪĻಗಳ ಚಳಚಳನ ಹರ,
ದರ ಸರದವ. ಕಲವ ಪಡಮೇನಗಳ ಮತŁ ಆಡತĶದĸವ. ಬೈರ ಕŀಕರಸ ತಪĻದನ. ಶŃೇಷĿ ಸದೃಶವದ ಆ ಲೇಳಯದ
ಬಳಯ ಉಗಳನಂಡ ನೇರಗ ಬದ್ದ ಕಡಲ ಸೇಸಲ ಮೇನಗಳ ಚಕŁದ ಕೇಂದŁಕħ ನೇಮಯಂದ ಅರಗಳ ಬಂದ ನಗĩವಂತ
ಅಲŃಗ ನಗĩದವ. ಅದನĺ ಕಂಡ ಅವನಗ ತೃಪĶಯಯತ.

ತಂದ ಮಕħಳಬĽರೂ “ಹಂಡ ತಣಕ”ಲ (ಹಂಡದಲŃರವ ನೇರನĺ ತಳಕ, ಬತĶಸ ಮೇನ ಹಡಯವದ ಎಂದಥಥ)
ಪŁರಂಭಸದರ. ಸŅಲĻ ಕಲದಲŃಯ ಹಂಡದ ನೇರ ಬತĶದಂತಲ್ಲ ಹಚĬ ಹಚĬ ಬಗĩಡವಯತ. ಹಂಡದಲŃ ನೇರ
ಕಡಮಯಗಲ ಹಳಯಂದ ತಳಕತĶದ್ದ ನೇರನಲŃಯೇ ಸಣĵ ದಡij ಸೇಸಲ ಮೇನಗಳ ಹೇಗತĶರಲ; ಕಂಬಳಯನĺೇ
ಬಲಯನĺಗ ಮಡ ಗೇಚದರ. ಎತĶದಂತಲ್ಲ ಸಲಸಲಕħ ಕರಯ ಕಂಬಳಯಲŃ ಗೇರಬಂದ ಕಸರ ಕಸಕಡijಗಳ ನಡವ
ಹಳಹಳವ ಬಳಪರಯ ಸೇಸಲ ಮೇನ ತಣಕ ಪಣಕ ಚಣಕ ಮಣಕħನ ಹರಡತĶದĸವ. ಕರಯ ಕಣĵನ ತಣĵನ
ನಣĵನ ಸಣĵ ಜೇವಗಳನĺ ಇಬĽರೂ ಹಡದ ಹಡದ ಹಳಯ ಕಟıಗ ತಂಬದರ. ಅಲŃ ಕಲ ನಮಷಗಳಲŃಯ ಅವಗಳ
ಹರಾಟ ನಲŃತĶತĶ.

ಕೈಲದಮಟıಗ ಸೇಸಲಗಳನĺಲ್ಲ ಹಡದ ಪರೈಸದ ಮೇಲ ಮತĶ ಉಳದದ್ದ ನೇರನĺ ಹರಗ ಹಕದರ. ತಸ ಹತĶನಲŃಯ
ಹಂಡದಲŃ ನೇರ ಸಂಪಣಥವಗ ಬತĶಹೇಗ, ಕಸರ ನಲದ ಮೇಲ ಚಟıಂಗ ಸೇಗಡಗಳ ಒದĸಡತಡಗದವ. ಅವಗಳನĺ
ಆಯĸ ಕಟıಗ ತಂಬದರ. ಕಲವ ಕಪĻಗಳ ಇದೇ ಸಸಮಯವಂದ ಒದĸಡತĶದ್ದ ಹಡ ಮೇನಗಳನĺ ಚಟıಂಗಗಳನĺ
ಹಡದ ಹಡದ ನಂಗತĶರಲ, ಗಂಗ ಸಟıನಂದ ಅವಗಳಗ ಶಲಪŁಹರ ಮಡ, ಅವ ಹಟıಮೇಲಗ ಕೈಕಲ ಕದರ ಬೇಳಲ
“ಮೇನ ತಂತೇಯ?. ನನĺಪĻನĿನೇ ಗಂಟೇನ,? ಬೇಕೇನ ಚಟıಂಗ?” ಎಂದ ಮದಲಗ ಮದಲಸತĶದ್ದನ.

ಹಂಡದಂದ ನೇರಲ್ಲ ಹೇಗ ಕಸರ ಮತŁ ಉಳಯಲ, ಬೇರ ಸಂದಗಳ ಕಲŃ ಪಟರಗಳ ಉಬĽತಗĩಗಳ ತೇರ, ನೇರ
ತಂಬದĸಗ ಸಮತಟıಗದ್ದ ಹಂಡ ಈಗ ತಳಭಗದಲŃ ವಕರವಯತ. ಆಮೇಲ ಕಸರನĺ ಹಸಕಯೂ, ಬೇರನ
ಸಂದಗಂದಗಳಲŃ ಕೈಹಕಯೂ, ಕಲŃನ ಪಟರಗಳಗ ಕೇಲಹಕಯೂ, ತಳńಮೇನ, ಮರಗಂಡ, ಗರಲ, ಕಚĬಲ,
ಕರೇಡ ಮದಲದ ಜಲಜಂತಗಳನĺ ಬೇಟಯಡದರ. ಗಂಗ ಕಪĻಯಂದನĺ ಹಡದ ಕಂದ, ಅದನĺ ಕೇಲನ ತದಗ
ಕಟı “ಕಪĻಗೇಲ”ನಂದ ಅನೇಕ ಏಡಗಳನĺ ಹಡದ, ಕಂಬ ಕಲಗಳನĺ ಮರದ, ಹಳಕಟıಗ ತಂಬದರ. ತತನಲŃದ್ದ
ಏಡ ಕೇಲನ ತದಯಲŃದ್ದ ಸತĶ ಕಪĻಯನĺ ಕಂಬಗಳಂದ ಬಲವಗ ಕಚĬಕಂಡ ಅತಲೇಭವಶವಗ ಗಂಗ
ಕೇಲನĺಳದಕಂಡರೂ ಕಡ, ಹಡದ ಕಪĻಯನĺ ಬಡತĶರಲಲ್ಲ. ಕಪĻಯಡನ ಮೇಲ ಬಂದ ಏಡಯನĺ ಗಂಗ ತನಗ ಅಪಯ
ಬರದಂತ ಉಪಯದಂದ ಬನĺ ಒತĶ ಹಡದ ಕಂಬಕಲಗಳನĺ ಮರದ ಹಕತĶದ್ದನ. ಎಲŃಯದರೂ ಒಂದ ವೇಳ
ಅವನ ಅಜಗರೂಕತಯಂದಲೇ ಏಡ ಕೈಬರಳ ಕಚĬದರ ರೇಗದ ಗಂಗ ಅದರ ಕಣĵನĺ ಚವಟಹಕ ಪŁತಹಂಸಛಲವನĺ
ಪŁದಶಥಸ, ಜಯಶೇಲನಗ ಹಗĩತĶದ್ದನ.

ಗಂಗ ಒಂದ ಸರ ಡಗರಗ ಕಪĻಗೇಲ ಹಕ ಎಳದಗ ಏಡ ಬರಲಲ್ಲ. ಕಪĻಯ ಸŅಲĻಭಗ ಮತŁ ಹರದಹೇಗತĶ. ಮತĶ
ಅದೇ ತತಗ ಕಪĻಗೇಲ ಹಕದನ, ಮತĶ ಎಳದನ. ಎರಡನಯ ಸರಯೂ ಏಡ ಬರವ ಬದಲ ಕಪĻಯೇ ಹರದಹೇಗತĶ.
ಯವದೇ ಉಪಯಗರನದ ದಡij ಮೇನೇ ಏಡಯೇ ಒಳಗರಬೇಕಂದ ಊಹಸ, ಅದನĺ ಆಕŁಮಸಲೇಬೇಕಂಬ
ಛಲದಂದ ಡಗರಗ ಕೈಹಕದನ ಒಡನಯ ನೇರ ಹವಂದ ಅವನ ಬರಳನĺ ಕಚĬ ಕೈಗ ಸತĶಕಂಡತ ಹಡಗನ
ಭಯಭŁಂತನಗ ಕಟıನ ಕರಚಕಂಡ ಕಣದಡತĶರಲ, ಬೈರ ಓಡ ಬಂದ ಹವನĺ ಎಳದಹಕ ಕಂದನ. ಗಂಗನಗ
ಕಸರ ಕೈಯಂದಲ ಒಂದ ಗದĸ ಹಕ, ಕಳಕ ನೇರನĺ ಕಡಸ ಮದĸ ಮಡದನ. ಗಂಗ ನಡಗತĶ ಅಳತĶ ದಡದಮೇಲ
ಕಳತನ.

“ಯರೇ ಅದ ಕಗದವರ?”

ಕಸರ ಸೇಸ ಮೇನ ಹಡಯವದರಲŃಯ ಮಗĺನಗದ್ದ ಬೈರ ತಲಯತĶ ನೇಡತĶನ: ಡಳńಹಟıಯ ಬಡಗಳń ಸೇಮ
ಮೇನನ ಕಟıಯನĺೇ ನೇಡತĶ ನಂತದĸನ. ಅವನ ನರಳ ಉಬĽ ತಗĩ ನಲದಲŃ ಡಂಕ ಕಂಕ ಬದĸದ.

“ಇಲŃೇನ ಮಡತĶಯ?” ಎಂದನ ಸೇಮ ಅತŀಂತ ವನಯ ಪವಥಕವದ ಕತಹಲದಂದ.

“ಕಣದಲŃೇನ!” ಎಂದನ ಬೈರ ಉದಸೇನನಗ, ಒರಟಗ.


“ಕಗದವರ ಯರೇ?”

ಬೈರ ಒರಟ ಉದಸೇನದಂದಲೇ ನಡದದನĺ ಹೇಳತĶ ತನĺ ಕಲಸಕħ ಕೈಹಕದನ.

ಸೇಮನ ಇಳದ ಬಂದ ಹಳಯ ಕಟıಯಲŃದ್ದ ಮೇನಗಳನĺ ಹಸದ ನಯ ಅನĺವನĺ ನೇಡವಂತ ನೇಡ “ಬೈರಾ,
ಅವತĶ ಆ ಬೇಳೇಮಗ ಹಡದದĸ ಇನĺ ಹಂಗ ಇದಯಲŃ? ಏನ ಮಡಬೇಕಯĶ ಹೇಳ ಅದಕħ? ‌ ಆ ನೇವಗ ‌
ದನ ಜŅರ ಬೇರ ಬತಥದ ‌ ಗಂಜ ಬಯಗ ಹಕವ ಹಗಲ್ಲ ‌ ನಲಗ ಇಸತ” ಎಂದ ಎಂಜಲ ತಪĻ, ರಚ ಕಟıರವದನĺ
ಪŁಯೇಗತಃ ಪŁದಶಥಸದನ.

ಬೈರನಗ ಸೇಮ ಅಲŃಗ ಬಂದಗಲೇ ಎಲŃ ಮೇನ ಕೇಳತĶನಯ ಎಂದ ಭಯವಗತĶ. ಆದ್ದರಂದಲ ಅವನನĺ ನವರಸಲ
ಆದಷı ಪŁಯತĺಪಟı ಔದಸೇನŀದಂದ ಒರಟ ಒರಟಗ ಮತಡದ್ದನ. ಆದರೂ ಸೇಮ ಅದಕħಲ್ಲ
ಸಪĻಹಕವವನಗರಲಲ್ಲ. ತನĺ ಕೈನೇವನ ಮತನĺ ಜŅರದಂದ ನಲಗ ರಚಗಟı ಮತನĺ ತಗದನ. ಬೈರನಗ ಚನĺಗ
ಅಥಥವಯತ. ಆದರೂ “ಔಸದĸ ತಗಳ್ಬೈದತĶಲ್ಲ” ಎಂದನ

“ಅದದರೂ ಕಡವರ ಯರ?”

“ಕಳಕನರ ಅಣĵಗೌಡŁ ಹತŁ ಹೇಗ.”

“ಅವರ ಎಂಥ ಔಷಧ ಕಡತĶರ? ಅವರಗೇ ಯರಾದರೂ ಕಟıರ ಸಕಗದ . ನಲಗ ರಚಕಟı ಮೇಲ ಔಷಧ ಸೇರವದಲ್ಲ
.”

“ದೇಯಸŁ ಎಂಕಪĻಯĺ್ಯೇರ ಹತŁ ಈಬತ ತನĺ.”

“ನಲಗ ರಚ ಕಟıಮೇಲ ಈಬತಯದರೂ ಏನ ಮಡĶದ?”

“ಕಳರ ದೇವŁ ಹತŁ ಕೇಳಸ ಪಸಥದ ತಗಂಡ ಬನĺ. ನಂಗಂದತರ ನಮĩದ್ಹಾಂಗ ಆಗತĶ. ಕಳರ ದೇವರ ಪಸಥದ
ತಂದ, ನೇಡ, ಎಲ್ಲ ಗರಾಚರ ಬಟıಹೇಯĶ.”

“ನೇನ ಹೇಳವದೇನೇ ಹೌದ! ಆದರೇ. ನೇಡ. ಮಖŀವಗ. ನಲಗ. ರಚ ಕಟıಮೇಲ ಏನ ಮಡದರೂ. ಆಗೇ ಗೇ
ಗೇ ಗೇ ಅಲŃ ಹೇಯĶ! ಅಲ್ಹಾೇಯĶ!. ಇಲŃ ಬಂತೇ ಇಲŃ! ಇಲŃ!. ದಡij ಮೇನ ಕಣೇ, ಬಡĽದಥ. ”

ಬೈರ ಕಸರ ಕಸಗಳನĺಲ್ಲ ಹಸಕ ಹಸಕ, ಸಂದಸಂದಗಳಲŃ ಕೈಹಕ ನಣಚಕಳńತĶದ್ದ ಆ ಮರಗಂಡನĺ (ಒಂದ ಜತಯ
ಮೇನ) ಹಡಕದನ. ಸೇಮ ಒಮĿ ಪŁಶĺಚಹĺಯಗ, ಒಮĿ ಆಶĬಯಥಚಹĺಯಗ, ಒಮĿ ಬಕಗŁೇವನಗ ಒಮĿ
ಹಯಗŁೇವನಗ ಸಲಹಗಳನĺ ಕಡತĶ ಅಂಚನಲŃ ನಂತನ.

ಎಲ್ಲ ಪರೈಸದ ಮೇಲ ಬೈರ ಗಂಗನನĺ ಕರದಕಂಡ ಗಡಗ ಹರಡಲನವದನ. ಸೇಮ “ಬೈರಾ, ಜŅರ ಬಂದ ನಲಗ
ಸತĶಹೇಯತĶ ಕಣೇ. ಚಟĺಗ ಒಂದ ಏಡಯದರೂ ಕಟıದ್ದರ! ನನĺ ಹಸರನ ಮೇಲ ಒಂದ ಚಪĻ ಗಂಜ ಉಣĶದĸ” ಎಂದ
ಬಯಬಟı ಕೇಳಯೇಬಟıನ.

“ಹಳಗ ಹೇಗŃ; ಹಡೇರ” ಎಂದ ಬೈರ ಹಳಯ ಕಟıಗ ಕೈಹಕ ಒಂದ ಸಣĵ ಏಡಯನĺ ಆರಸಕಟı, ನಡಗತĶದ್ದ
ಗಂಗನನĺ ನೇಡ “ಯಕೇ ನಡಗĶಯ?” ಎಂದನ.

ಅವನ ಸಣĵ ನಡಕ ದನಯಂದ “ಜರ ಬಂದದ!” ಎಂದನ.

“ಹಡಗ ಹದರತĶ ಅಂಬದಗ ಕಣತĶದೇ. ಒಂದ ಕೇಳ ಸಳದಕಡ. ಇಲŃ ರಣಪಶಚ ತರಗಡĶದಂತ!” ಎಂದ
ಸಚನ ಕಡತĶ ಸೇಮ ಮಟಗಡತĶದ್ದ ಏಡಯನĺ ಮಸನೇಡ ಹಗĩದನ.
ಕಲಸĶರ ಮಕಥನಗ ಬೈರ ನಮ ಹಕದĸ
ಇತĶ ಬೈರ ಗಂಗನಡಗಡ ‘ಹಂಡ ತಣಕ’ ಮೇನ ಹಡಯತĶದĸಗ ಅತĶ ಹಳಪೈಕದ ತಮĿನ ಹಲŃಮನಯಲŃ ಮಕಥ
ಕಳńಬಗನ ಕಟıದವನನĺ ಹಡಯಲ ವŀಹರಚನ ಮಡತĶದ್ದನ. ಆ ದನ ಸಯಂಕಲವ ಬಗನಯ ಮರದ ಬಳ ಕದ ಕಳತ
ಕಳńಕಳńನನĺ ಹಡಯಬೇಕಂದ ನಣಥಯವಯತ. ಮಕಥನಗ ಅರಣŀಗಳ ಪರಚಯ ಸಲದದĸದರಂದಲ ಕತĶಲಗವ
ಹತĶ ಕಡನಲŃ ಒಬĽನೇ ಇರಲ ಧೈಯಥ ವಗದದರಂದಲ, ಅಲ್ಲದ ಕಳńನಂದ ವೇಳ ತನಗಂತಲ ಬಲಷIJನದರ
ಕೇಡಗಬಹದಂಬ ಆಶಂಕಯಂದಲ ತಮĿನ ಅವನಡನ ಹೇಗ ಬೇಕಂದ ಗತĶಯತ.

ಬೈಗನ ಹತĶ ಇಬĽರೂ ಸೇರ ಬೈರನ ಕಳńಬಗನ ಕಟıದ್ದ ತಣಕħ ಹೇಗ ಹಳವನಲŃ ಅಡಗ ಕಳತರ. ಪಸಮತಡತĶ ನಡ
ನಡವ ಕನನ ನೇರವತಗ ಕವಕಟı ಆಲಸತĶದ್ದರ. ಆಲಸದಗಲಲ್ಲ ನಃಶಬĸತ, ಅಥವ ಗತĶಕರಲ ಹರಹೇಗವ
ಗಳಕಮಳńಗಳ ಹಂಡನ ಗಂಪದನ, ಅಥವ ಮರಕಟಗನ ಹಕħ ಒಣಮರವನĺ ತನĺ ಕಬĽಣಗಕħನಂದ ಕಟಕವ ಸದĸ
ಅಥವ ಜೇರಂಡಗಳ ಜೇದಥನ ಅಥವ ಗಳಯ ಸದĸ, ಕೇಳಬರತĶತĶ.

ಇಬĽರ ಎಲಯಡಕ ಹಕದರ. ಮಕಥ ನಶŀವನĺ ಸೇದದನ. ಕನರನ ವಚರಗಳನĺ ಕರತ ಮತಡದರ; ಆಕಳಸದರ.
ಮಗĩಲಂದ ಮಗĩಲಗ ತರಗ ಕಳತರ. ಮನಷŀರಂತರಲ, ಯವ ಪŁಣಕಡ ಹತĶರ ಸಳದಡದಂತ ತೇರಲಲ್ಲ. ಬಹಳ
ಬೇಸರವಯತ.

ತಮĿ ಬಸಮತನಲŃ “ಹಂಗದರ ನೇವಲŃ ಕತħಂಡರ. ನನೇಗ ಬಂದಬಟı” ಎಂದ ಎದ್ದನ.

“ಎಲŃಗೇ?”

“ಇಲŃೇ, ನನĺ ಬೈನೇ ನೇಡħಂಡĽತĶೇನ. ಹಮ ದರಲ್ಲ. ನಕೇಮರ. ನೇವೇನ ಹದಬೇಥಡ. ನನೇಗ ಒಂದ ಚಣದಲŃ
ಬಂದ ಬಟı.”

“ಹಚĬ ಹತĶ ಮಡಬೇಡ. ಬೇಗ ಬಂದಬಡ!”

“ನಮಗŀಕ? ಈಗ ಬಂದಬಡĶೇನ, ಎಲಗ ಸಣĵ ಹಚĬೇ ಒಳಗಗ!” ಸಂಧŀ ಸಮಯದ ವನಂಧಕರದ ಹಳವಲŃ ತಮĿನ
ಆಕರ ಕಣĿರಯಗ, ತರಗಲಗಳ ಮೇಲಯೂ ಮತĶ ಪದಗಳ ನಡವಯೂ ನಸಯವ ಸದĸ ಬರಬರತĶ
ನಂತಹೇಯತ. ಮಕಥನಬĽನೇ ಹಮĿರಗಳ ಕಡನ ಕಡಗ, ನಡನಡವ ಇಣಕದಂತದ್ದ ಆಕಶದ ಕಡಗ, ಮರಗಳ
ನತĶಯ ಹಸರಗ ಹನĺರಚದ್ದ ಮದಬಸಲನ ಕಡಗ, ತನĺ ಹವನ ಕೈಯಲŃ ಕರಯ ಮಗಯನĺ ಹಡದ ನಂತದ್ದ ಬಗನ
ಮರದ ಕಡಗ ನೇಡತĶ ಕದ ಕಳತನ.

ಕಳń ಬರತĶನ. ಮರಕħ ಕಟıರವ ಒಬĽದರೇಣಯನĺ ಹತĶ ನರಗಳń ತಂಬರವ ಮಗಯನĺ ಹಡದ ಕಳಗಳಯತĶರತĶನ.
ಆಗ ಹೇಗ ಮರದ ಬಡದಲŃ ನಂತ ಅವನನĺ, ಮಗ ಬಗನಕತĶಗಳ ಸಮೇತ ಹದಯತĶೇನ. ಹಗ ಮಡದದ್ದರ ಸರಯದ
ಸಕ್ಷಿ ಸಕħದಂತಗವದಲ್ಲ. ಆಮೇಲ ಸŅಲĻ ಕಳńನĺ ಕಡದರಾಯತ. ಈ ಹಳ ತಮĿ ಎಷı ಹತĶ ಮಡತĶನ?.. ಕಳń
ಬತಥನಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಇವತĶ!. ಇವತĶ ಬರದದ್ದರ ನಳ! ‌ ಹೇಗಲ್ಲ ಆಲೇಚಸತĶದ್ದ ಹಗಯ ದರದಲŃ ತರಗಲಗಳ
ಸದĸಯತ. ಮಕಥ ಮೈಯಲ್ಲ ಕಣĵಗನೇಡದನ. ಹಳವನ ನಡವ ತರಗಲಗಳಲŃ ನಡದಬರವ ಸದĸ ಕŁಮೇಣ
ಸಮೇಪವಯತ. ತಮĿನೇ ಹಂತರಗ ಬರತĶರಬಹದ? ಇಲ್ಲ; ತಮĿ ಈ ದಕħನಂದ ಏಕ ಬರತĶನ? ಸದĸ ತಟಕħನ
ನಂತಬಟıತ. ಮಕಥನ ಉತħಂಠತ ದೃಷı ಸಜಯ ಮನಯ ಮೇಲ ಕಳತಂತತĶ. ಮತĶ ಸದĸ ಪŁರಂಭವಯತ. ‌
ಓಹೇ ಕಳńನೇ ಇರಬೇಕ! ನಂತ ನಂತ ನೇಡ ನೇಡ ಬರತĶದĸನ! ಪಕħ ಕಳń! ಲೌಡೇಮಗನಗ ಎಷı ಎಚĬರಕ! ‌ ಎಂದ
ಮಕಥ ಕಳತಟ ಯನĺ ಮೇಲನ ಹಲŃ ಸಲನಂದ ಕಚĬದನ. ಸದĸ ಹತĶರವಯತ. ಹತĶರ! ಹತĶರ! ಇನĺ ಹತĶರ!
ಪದಗಳ ಚಲನ ಕಣತĶದ! ಹİ! ಆ ಪದ ದಟದರ ಕಣಸತĶನ: ಯರರಬಹದ? ಮಕಥ ವŀಕĶಯ ಮಖ
ಪರಚಯಕħಗ ಹತರದ ದೃಷıಯಂದಲೇ ಅವನನĺ ಪದಯಂದೇಚಗ ಎಳಯತĶದ್ದನ! ಅದೇ, ಅಲŃ! ಮಕಥನ
ಮನಸತನಲŃಯೇ ‘ಕಳńಬಡijೇಮಗನೇ’ ಎಂದಕಂಡ ನೇಡತĶನ: ಮನಷŀಕೃತ! ಆದರ ಮನಷŀನಲ್ಲ! ಮರ ನಲħ
ಅಡಗಳಷı ಎತĶರವದ! ಬದ ಬಣĵದ ಬಳಯ ಛಾಯಯ ಕದಲ ಮೈ ತಂಬದ! ಚಪĻಟಯದ ಮಖದ ಸತĶಲ
ಕರಗದಲ ಸತĶಗಟı ದಟıವಗ ಬಳದದ! ಕಣĵ ಬೈಗಗಪĻನಲŃ ಮಳĿಳಸತĶವ! ಅಗಲವದ ಎದ! ಸಣĵ ಸಂಟ! ಹಂಗಲಗಳ
ಮೇಲ ನಂತ ನೇಡತĶದ ಮಸಯ! (ಸಂಗಳೇಕವಂಬ ದಡij ಕಪ.)

ಮಕಥನಗ ಸŅಲĻ ಭಯವಯತ. ಆದರೂ ಕತಹಲದಂದ ಆ ಮನಷŀಸದೃಶವದ ರಾಮಸೇವಕನĺೇ ನೇಡತĶ ಕಳತನ.


ಅಲŃಡಲಲ್ಲ. ಮಸಯ ಸತĶಲ ನೇಡ ಸದ್ದನĺಲಸತ. ಮಕಥನ ಕವಗ ಮತĶಂದ ಮಸಯ ಹಂದಗಡ ನಡದ
ಬರತĶದ್ದಂತ ಸದĸ ಕೇಳಸತ. ಆ ಸದĸ ಹತĶರವದಂತಲ್ಲ ಎದರಗದ್ದ ಮಸಯ ಬದರಗಣĵನಂದ ತರಗ ನೇಡತĶ, ಗಡಗಳ
ನಡವ ಬಡಬಡನ ನಗĩ ಹೇಗ, ಒಂದ ಹಮĿರವನĺೇರ ದಡij ಕಂಬಗಳ ಕಡ ಅಲŃಡವಂತ ಶಬĸಮಡತĶ ಮರದಂದ
ಮರಕħ ಧಮĿಧಮĿನ ಹರ ಹರ ಹೇಯತ.

ಮಕಥನಗ ಇನĺ ಭಯವಯತ. ಹಂದಗಡ ಬರತĶದ್ದ ಪŁಣ ಮಸಯನಗದ್ದರ ಈ ಮಸಯನೇಕ ಹದರ ಓಡಬೇಕಗತĶ?
ಹಲಯೇ ಏನೇ? ತಮĿನನĺ ಹೇಗಗಡಬರದಗತĶ. ಹಳ ಮನಷŀ! ಎಷı ಹತĶಯತ! ಇನĺ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ!
ಮಕಥ ಯೇಚಸತĶದ್ದ ಹಗಯ ಸದĸ ಹತĶರವಗ ಪŁಣ ಮಬĽನಲ ಗೇಚರವಯತ! ಎಂತಹ ವಧಲೇಲ? ಪŁಣಯಲ್ಲ,
ಮನಷŀ! ಮಕಥ ಚನĺಗ ನೇಡತĶನ, ತನ ಬಳಗĩ ಗದĸಯಲŃ ಕಂಡದ್ದವನ ಇವನ! ಕನರ ಚಂದŁಯŀ ಗೌಡರ
ಬೇಲರಾಳ! ‘ಇವನಗೇಕ ಬೇಕತĶಪĻ ಈ ಕಲಸ?’ ಎಂದಕಂಡನ.

ಬೈರ ಮರದ ಮೇಲ ಹರಹೇಗತĶದ್ದ ಮಸಯನ ಕಡಗ ನೇಡತĶ ಸŅಲĻ ಗಟıಯಗಯೇ “ಇದರ ಮನ ಹಳಗಲೇ! ಎಷı
ಹದರಬಡĶ ನನĺ!” ಎಂದಕಂಡ ಅತĶ ಇತĶ ನೇಡದ ಬಗನಯ ಮರದ ಬಡಕħ ಬಂದನ.

ಕಳń ತಂಬ ತಗದಕಂಡ ಹೇಗಲಂದ ಮನಯಂದ ತಂದದ್ದ ಉಗĩ ಹಕದ್ದ ಕರಯ ಮಗಯನĺ ಬಡದಲŃಟı, ಬಗನಯ
ಮರಕħ ಬಗದ ಕಟıದ್ದ ಬದರನ ಒಗĩಲೇಣಯನĺ ಚತರತಯಂದ ಸರಸರನ ಏರ, ಕಳń ತಂಬದ್ದ ಮಗಯನĺ ಬಚĬ ಕೈಗ
ತಗದಕಂಡನ. ಕಳńನ ಹಳ ವಸನಯನĺ ಆಘŁಣಸದ ಬೈರನಗ ಬಡರದಲŃ ಸೇಸ ನಂಚಕಳńಲ ಮಡದ್ದ ಕರವದ
ಕಂಬಣĵದ ಮೇನಪಲŀದ ನನಪಯತ.

ಮಗಯ ಉಗĩವನĺ ಒಂದ ಕೈಯಲŃ ಬಲವಗ ಹಡದ, ಆನಭವಶಲಯದ ಬೈರ ಮಲ್ಲಗ ಇಳಯತಡಗದನ. ನಲħೈದ
ಮಟıಲ ಇಳದದ ಮೇಲ ನಲದ ಮೇಲ ಸದĸಯತ. ಬೈರ ಕಳಗ ನೇಡದನ. ಪದಗಳ ಅಲಗಡತĶದ್ದವ. ಬೈರ ಆಶĬಯಥ
ಕತಹಲ ಉದŅೇಗ ಭಯದಂದ ನೇಡತĶದ್ದ ಹಗಯ, ಮಕಥನ ಕಣಸಕಂಡನ, ಬಗನಯ ಮರದ ಬಡಕħ ಬಂದ ನಂತ,
ಮೇಲ ನೇಡದನ. ಇಬĽರ ದಷıಗಳ ಸಂಧಸದವ.

“ಇಳ! ಇಳೇ! ಪವಥಯಲ್ಲ!” ಎಂದ ಮಕಥನ ಧŅನಯಲŃ ಛಲವ ಹಸŀವ ಇದĸವೇ ಹರತ ಕನಕರವರಲಲ್ಲ.

ಬೈರ ಇಳಯಲಲ್ಲ. ಒಂದ ಕೈಯಲŃ ಮಗಯನĺ ಹಡದ, ಮತĶಂದ ಕೈಯಲŃ ಮರದ ಗತŁವನĺ ತಬĽ, ಒಂದ ಕಲ
ಮೇಲಟı ಒಂದ ಕಲ ಕಳಗಟı ಏಣಯ ಮೇಲ ‌ ಗಡij ಬಳದದ್ದ ಡಳńಹಟı ಸಲಸಲಕħ ಮರದ ದಂಡನĺ ರಭಸದಂದ
ಚಂಬಸವಷıರಮಟıಗ ದೇಘಥವಗ ಶŅಸೇಚĭ್ವಿಸ ಬಡತĶ ಸĶಬĹ ನಃಶಬĹವಗಬಟıನ. ಅವನಗ ಮಂದೇನ ಮಡಬೇಕಂದ
ಬಗಹರಯಲಲ್ಲ. “ನನ ಸಕħಬದĸ! ನನĺ ಗತ ಮಗಯತ! ನನ ಕಟı!” ಎಂದ ಮನಸತ ಕದಡಹೇಗ ಕಂಗಟıದ್ದನ.

“ಇಳೇತೇಯೇ ಇಲŃೇ?” ಎಂದ ಮಕಥ ಮತĶ ಗದರ ಕಗಲ ‌ “ಇಳೇತೇನ, ನಮĿಪĻ! ನಮĿ ದಮĿಯŀ ಅಂತೇನ!
ಇದಂದ ಸಲಬಟıಬಡ. ನಮĿ ಕಲಗĽೇಳĶೇನ!” ಎಂದ ಗಡij ಮೇಸ ಒಂದಂದಂಗಲ ಬಳದದ್ದ ಬೈರ ಹಡಗನಂತ
ರೇದನಧŅನ ತಗದನೇ ಹರತ ಇದ್ದಲŃಂದ ಒಮĸನತ ಅಲಗಡಲಲ್ಲ.

“ಇಳೇದದ್ದರ ನೇಡ! ಏಣ ಬಚĬಹಕ ಹೇಗĶೇನ. ರಾತŁಯಲŃ ಅಲŃೇ ಕತಬೇಥಕ!” ಎಂದ ಮಕಥ ಕಳಭಗದ ಏಣಯ
ತಂಡಗ ಕೈಯಟıನ.

“ನಮĿ ದಮĿಯŀ! ನಮĿ ದಮĿಯŀ! ಇಳೇತೇನ!” ಎಂದಬೈರ ಎರಡ ಮಟıಲ ಇಳದ ಮತĶ ” ನಮĿ ಕಲಗĽೇಳĶೇನ!
ಇದಂದ ಸಲ ಮಪಮಡ! ನಮಗ ಏನ ಬಕದರೂ ಕಡĶನ!” ಎಂದ ಕಣĵರ ಕರದನ.
“ಇಳೇತೇಯೇ ಇಲŃೇ? ಲೌಡೇಮಗನೇ, ಥ!” ಎಂದ ಮಕಥ ರೇಗ, ಮೇಲಕħ ಉಗಳದನ. ಉಗಳ ಗಳಯಲŃ ತಂತರ
ತಂತರಾಗ ಅವನ ಮಖದ ಮೇಲಯೇ ಬದĸತ. ಮೇಕಥನಗ ಮತĶಷı ಕೇಪವೇರತ. ಒಂದ ಬಡಗ ತಗದಕಂಡ ಬೈರನ
ಕಡಗ ಬೇಸದನ. ಅದ ಅವನಗ ತಗಲದ ಪಕħದಲŃ ರಯŀಂದ ನಗĩಹೇಗ ಹಳವನಲŃ ಬದĸ ಸದĸ ಮಡತ.

“ಅಯŀಯŀೇ! ಇಳೇತೇನ! ಇಳೇತೇನ ನಮĿ ದಮĿಯŀ!” ಎಂದ ಬೈರ ಇಳಯತಡಗದನ. ಮಕಥನ ಮಖವತĶ ಅವನನĺೇ
ನೇಡತĶ, ಅವನ ಕಳಗಳದಡನಯ ಹೇಗ ಹಡಯಬೇಕಂಬದನĺ ಕರತ ಆಲೇಚಸತĶದ್ದನ. ಬೈರ ಇಳಯತĶದĸಗಲೇ
ಹೇಗ ತಪĻಸಕಳńಬೇಕಂದ ಆಲೇಚಸತĶದ್ದನ.

ಇನĺೇನ ನಲ ಒಂಬತĶ ಹತĶ ಅಡಗಳಷı ದರದಲŃದ ಎನĺವಗ ಬೈರ ನಂತನ. ಕಳಗ ನೇಡದನ.

“ಇಳಯೇ! ಇಳಯೇ! ಕತĶಲಯĶ!” ಮಕಥ ಬೈರನಗ ನೇರವಗ ಕಳಗಡ ನಂತ ಆಕಶದ ಕಡಗ ಮಖವತĶ ಹೇಳತĶದ್ದನ.

ĔಣಮತŁದಲŃ ಬೈರನ ಮನಸತಗ ಒಂದ ಉಪಯ ಹಳಯತ. ಹಂದ ಪŁಯತĺಪಟıರೂ ಹಳದರಲಲ್ಲ. ಈಗ ಅಪಯ
ಸನĺಹತವದಗ, ಸನĺವೇಶವೇ ಉಪಯವನĺ ತೇರಸಕಟıತ. ತಂಬದ್ದ ಕಳńಮಗಯನĺ ಎಡಗೈಯಂದ ಬಲಗೈಗ
ಜರಸಕಂಡನ. ಅದನĺೇ ನೇಡತĶದ್ದ ಮಕಥ ಎಡಗೈ ಸೇತದರಂದ ಬಲಗೈಗ ಸರಸಕಳńತĶದĸನ ಎಂದ ಭವಸದನ.
ಆದರ ಮರĔಣದಲŃಯೇ ಕಳńತಂಬ ಭರವಗದ್ದ ಆ ಮಗ ಮೇಲ ನೇಡತĶದ್ದ ಅವನ ಮಖದಮೇಲ, ಅದರಲŃಯೂ
ಮಗಗ ಸರಯಗ, ಝಪĻಂದ ಬದĸ ಒಡದ ಹೇಳಹೇಳಗ ಚದರಹೇಯತ. ನರಗಳń ಕಣĵ ಮಗ ಬಯ ಕವ
ಎಲŃಲŃಯೂ ನಗĩ ಪŁವಹಸತ! ಮಗನ ಎಲಬಂತ ಮರದಹೇದಂತಗ ಅಸಧŀವಗ ನೇವಯತ, ಕಣĵಗಳಗ
ನಗĩದ ಹಳಗಳń ಬೈರನ ಪರವಗ ಚನĺಗ ವದಸತĶ.

“ಅಯŀೇ! ಅಯŀಯŀೇ! ಅಯŀಯŀೇ ಸಳೇ ಮಗನೇ ಸತĚೇ! ಕಂದನಲŃೇ! ಕಂದನಲŃೇ!. ಹಡಕಳń ಓಡĸನಲŃ !
ಅಯŀಯŀೇ!.” ಎಂದ ಮದಲಗ ಮಕಥ ಆ ನಃಶಬĸವದ ಸಂಧŀ ಕನನದಲŃ ತರಸŅರದಂದ ಕಗಕಂಡ ಹಚĬ
ಹಡದವನಂತ ಚೇಳ ಕಡದವನಂತ ವತಥಸದನ. ಬೈರ ಇಳದ ಪರಾರಯದದನĺ ನೇಡಲ ಆಗಲಲ್ಲ; ಆಲಸಲ ಆಗಲಲ್ಲ.

ಇದವದರ ಅರವ ಇಲ್ಲದ, ತನĺ ಕಲಸವನĺ ಪರೈಸ, ಕೈಯಲŃ ಕಳńನ ಮಗಯನĺ ಹಡದ ನಧನವಗ ಕಡನ ಹಳವನಲŃ
ಏರ ಇಳದ ಬನಗತĶಲಯ ಮಬĽಗಪĻನಲŃ ಬರತĶದ್ದ ಹಳಪೈಕದ ತಮĿ ಮಕಥ ಭಯಂಕರ ಆತಥನದವನĺ ‌ ಅಯŀಯŀ.
ಕಂದŀೇನೇ. ತಮĿ ಎಲŃ ಸತĚೇ. ಕಂದನಲŃ ಇತŀದ ಪದಗಳನĺ ಕೇಳ ದಗಲಬದĸ ಖೂನಯಯತೇ ಏನೇ ಎಂಬ
ಬೇಭತತಭಯೇದŅೇಗದಂದ ಓಡತಡಗದನ. ಹಣಲ ಹಣಲಗ ಹಣದಕಂಡದ್ದ ಪದಗಳ ನಡವ ನಗĩ ಹರ ನಸದ
ಹಮĿರಗಳಗ ತಗ ಬರತĶರಲ, ದರಗ ಅಡijವಗದ್ದ ಒಂದ ಎತĶಬೇಳಗ (ಒಂದ ಜತಯ ಮಳńಬಳń) ಸಕħ ಮಗĩರಸ
ಬದ್ದನ. ಕೈಲದ್ದ ಮಗ ಚರಾಗ ಕಳń ಕಡನಲದ ಪಲಯತ. ಮಂಗೈ ಮಳಕಲ ತರದ ರಕĶವಯತ. ಅದನĺ ಲಕħಸದ
ಎದĸ, ಸವ ಬದಕನರಯದ ಓಡಯೇಡ ಬಂದನ

“ಕಳńಸಳೇಮಗನೇ ಎಲŃ ಹೇಗದŀೇ ನೇನ?”

ಮಕಥನ ಬೈದರೂ ‌ ಖೂನಯಗದದĸದನĺ ಕಂಡ ‌ ತಮĿನಗ ಸŅಲĻ ಎದಶಂತಯಗ, ಏದತĶ “ಏನಯತŁೇ?”


ಎಂದನ.

“ಕಳńಸಳೇ ಮಗನೇ, ನಮĿದಲŃ ಒಳಸಂಚ! ನನಗ ಗತĶಯತ. ನೇವಲŃ ಸೇರ ನನĺ ಕಲ್ಲಬೇಕ ಅಂತ ಮಡದŁೇನ?.
ಎಂದ ಮಕಥ ಹಚĬಹಚĬಗ ಆಪದನ ಮಡಲರಂಭಸದನ. ಅವನ ಸķತ ನಗ ತರವಂತದ್ದರೂ ತಮĿ ನಗಲಲ್ಲ; ಸಮಧನ
ಮಡದನ.

“ಎಲ್ಹಾೇದĺೇ ಅವನ!” ಮಕಥನ ಕಗದನ.

“ಯರ?” ಎಂದ ತಮĿ ಬರಗಗ ಕೇಳದನ.

“ಯರೇ? ನನĺಪĻ!. ಗತĶಲ್ಲ ಅಂತ ನಟಸĶೇಯ! ಎಲŃೇದĺೇ ಅವನ? ಹೇಳĶೇಯೇ ಇಲŅೇ?.. ನನಗ ಜೈಲ ಹಕಸĶೇನ!
ಕಳń ಸಳೇಮಗĺೇ, ಯಹಥತŁ ಈ ಠಕħ?”

ತಮĿನ ಕಕħಬಕħಯದನ. ಮಕಥನನĺ ಆದಷıಮಟıಗ ಸಮಧನಪಡಸ, ತನ ಬರವದಕħ ಏಕ ಹತĶಯತ ಎಂಬದನĺ


ತಳಸದನ. ಮಕಥ ನಡದ ಸಂಗತಯನĺಲ ಹೇಳ “ಅವನಗ ಸಜ ಹಕಸದ ಇದ್ದರ ನನ ಕಲಸĶರ ಜತಗ ಹಟıದವನೇ ಅಲ್ಲ”
ಎಂದ ಕಗಡದನ.

“ಅವನ ಯರ ನಮಗ ಗತĶೇನ?”

“ನಮĿ ಬೇಲರ ಕೇರಯವನೇ ಅವನ ಸಡಗಡ ಹಸರ ನನಗ ಗತĶಲ್ಲ! ‌ ಒಮĸಂದ ಅಂಗಲ ಬಳದದಯಲŃ ಗಡij!
ಡಳńಹಟı! ‌ ಯರರಬಹದ ಹೇಳ?”

ತಮĿ ಆಲೇಚಸ “ಯರದಪĻ ಗಡij, ಡಳń್ಹಾಟı? ಹಂಗರೇನ ಬೈರಬĽ.”

“ಅವĺೇ! ಅವĺೇ! ಬೈರಾ! ‌ ಸಳೇಮಗನಗ ಕೇಳ ಹಕಸĶೇನ!”

“ಅವನಲŃದನ ಇವತĶ ಕೇರೇಲ? ಸೇತೇಮನ ಬೇಲರಕೇರೇಲ ಅವನ ನಂಟಬವ ಸತĶನಂತ. ಅಲŃಗ ಹೇಗರಬೈದ.” ಬಗನ
ಕಟıದವನ ಬೈರನಂದ ತಮĿ ಕನಸನಲŃಯೂ ಊಹಸರಲಲ್ಲ.

“ಸಳń ಹೇಳĶಯ? ಬಳಗĩ ನೇಡದĸೇನ, ಹಂಡ ತಣಕಕħ ಹೇಗĶದ್ದ!”

“ಬಳಗĩ ಹಂಡ ತಣಕದŁ ಮಜĮನ ಹೇಗĽದೇಥನ?”

ಹೇಗ ಬಹಳ ಹತĶ ವದವವದಗಳದ ಮೇಲಯೇ ಇಬĽರೂ ಸೇರ ಸಕ್ಷಿಗಗ ಒಡದಬದĸದ್ದ ಕಳńಮಗಯ ಚರಗಳನĺ
ಮರದ ಬಡದಲŃ ಬೈರನಟıದ್ದ ಕಳńಮಗಯನĺ ತಗದಕಂಡ ಮನಯ ಕಡಗ ಹರಟರ.

ದರಯಲŃ ತಮĿನಂದನ! “ನೇವ ಕಲಸĶನŁ, ನಮಗ ಗತĶಗೇದಲ್ಲ. ಮನಷŀನದŁ ಇಷıಲŃ ಮಡ ತಪĻಸಕಳńಕ


ಆಗĶದಯೇ?”

“ಮತĶೇನ ದವŅ ಅಂತ ಮಡಯೇನ?”

“ಹೇಂಗ ಎಷıೇ ಸಲ ಆಗŀದ! ನಮĿ ಭೂತŁಯĩ ಕಲಸĶನŁ ಅಂದŁ ಆಗೇದಲ್ಲ.”

“ಹೇಗ್ಹಾೇಗೇ! ಯರಾದರೂ ಹಳńಗಮರರಗ ಹೇಳ” ಎಂದ ಮಕಥನ ಮನಸತನಲŃ ತಮĿನ ಮತನ ಹದರಕ
ಬೇರೂರತĶತĶ.

“ನೇವ ಹಂಗ ತತತರ ಮಡಬೇಡ. ನೇಡ, ನಮĿ ಜತಯವನೇ ಆ ಸೇತಮನ ಜಕಣĵ. ಅವನ ಮದŃಮದŃ ಬಂದಗ
ನಮĿ ದಯŀ ದŀವರನĺ ಹಸŀಮಡĶದ್ದ. ಒಂದ ಸರ ಚೌಡ ಕಡĶ ರಕĶ ಕಕೇಥಳń ಹಂಗ! ಆಮೇಲ ನಮĿ ದಯŀ ದŀವŁಗ
ಹರಕ ಹೇಳĶನ; ಕೇಳ ಕರಕಡĶನ. ಎಲ್ಲ ಮಡĶನ!. ಅವನ ನಜವಗŃ ನಮĿ ಬೇಲರ ಬೈರನ ಆಗದŁ ನಮĿಂಥ ಸಕಥರ
ನೇಕŁ ಮಖದ ಮೇಲ ಕಳń ಮಗಹಕ ಓಡ್ಹಾೇಗೇದ ಅಂದŁೇನ? ಬೇಲರ ಬೈರಗ ಎಲŃ ಬಂತ ಆ ಧೈಯಥ, ಆ ಉಪಯ?
ನಮĿಂಥೇರ ಕೈಲ ಅವನ ತಪĻಸಕಂಡ ಹೇಗೇದ? ‌ ಎಲ್ಲ ಭೂತರಾಯನ ಚŀಸı! ನಳ ನಡĸನ ಹಂಗ ನಮĿ
ಭೂತರಾಯನ ಹರಕ ಆಗĶದ. ನೇವ ಇದĸ, ಧೂಪ ಹಕ, ಪತಥನ ಮಡ!”

ಆ ಕಡ, ಆ ಕತĶಲ, ಆ ಉದŅೇಗ, ಸಂದೇಹವೇನಂಬದನĺೇ ಅರಯದ ತಮĿನ ಆ ಶŁದĹವಣ ಇವಗಳಂದ ಮಕಥನ


ಚಮಥದಲŃ ಮತŁವದ್ದ ಕĝಸĶಮತ ಅಳಕತ. ನಡದದನĺ ನನದಂತಲ್ಲ ತಮĿನ ಉಪಪತĶಯ ಋಜವಗವಂತ ತೇರತ.
ಆದರೂ ಹರಗ ಮತŁ “ನಳ ಬೇಲರನĺಲŃ ಕರಸ ಗೌಡರಂದ ವಚರಣ ಮಡಸĶೇನ” ಎಂದನ.

***
ಆ ರಾತŁ ಬೇಲರ ಸದ್ದ ಬಡರದಲŃ ಕತದĸಗ ಬೈರ ಅಲŃಗ ಬಂದ ಅವನ ಕವಯಲŃ ಬಹಳ ಹತĶ ವಸಮತಡದನ.
ಆಮೇಲ ಅವರಬĽರೂ ಸೇರ ಬೈರನ ಬಡರಕħ ಹೇದರ. ಅಲŃ ಕ್ಷಿರದ ಕತĶ ಮತĶ ನೇರ ಸದĹವಗತĶ. ಸದ್ದ ಬೈರನ ತಲಯನĺ
ಗಡij ಮೇಸಗಳನĺ ನಣĵಗ ಬೇಳಸದನ.

“ಈಗ ನನĺ ಗತಥ ಸಕĶದೇನ?” ಎಂದನ ಬೈರ.

“ಗತಥ ಸಕħೇದ ಸೈ!! ನನಗೇ ಸಕħೇದಲŃ! ಆ ಪŀಟ ಕತĶ ಮಕಥಗ ಸಕħಬಟŁ ಇನĺೇನ ಕಡĿಯಲ್ಲ!!!” ಎಂದ ಸದ್ದ
ಪನಜಥನĿಧರಣ ಮಡದಂತದ್ದ ಬೈರನ ಮಖವನĺ ಕಳńನ ಮಗಯಂತದ್ದ ಮಂಡಯನĺ ನೇಡ ನೇಡ ನಕħನ.

ಮರದನ ಬಳಗĩ ಪಟıಣĵ ಬೇಲರ ಕೇರಗ ಬಂದ ‌ ಗಂಡಸರಲ್ಲರೂ ಬರಬೇಕಂತ; ಗೌಡರ ಅಪĻಣಯಗದ ‌ ಎಂದನ. ಸದ್ದ,
ಬೈರ, ಮಂಜ, ಕಂಚ, ಗತĶ, ದಡijರದŁ, ಸಣĵರದŁ, ಎಲ್ಲರೂ ‘ಮನಗ’ ಹರಟರ. ತನĺ ಹಂದಯೇ ಬರತĶದ್ದ ಗಂಪನĺ
ಅವಲೇಕಸ ಪಟıಣĵ ಬೈರ ಬರಲಲ್ಲಲŃೇ! ಕರಯೇ ಅವನĺ!” ಎಂದನ.

“ಇಲŃದĸೇನಲŁಯŀ!” ಎಂದ ಬೈರ ಮಗಳĺಗ ನಕħನ.

ಪಟıಣĵ ಬಪĻ ಬರಗಗ ನೇಡ “ಏನೇ ಇದ!” ಎಂದನ.

“ಸೇತಮನ ಕೇರೇಲ ನಮĿ ನಂಟಬವ ಸತĶ ಹೇದ. ಅಲŃಗ ಹೇಗದĸ” ಎಂದ ಬೈರ. ಪಟıಣĵಗ ತನĺ ಗರತ ಸಕħದದĸದನĺ
ಕಂಡ ಹಗĩದನ. ಹತĶರದ ಸಂಬಂಧ ಸತĶಗ ತಲಯನĺ ನಣĵಗ ಮಡಕಳńವದ ಬೇಲರ ಜತಯ ಪದĹತಯಂದ ಊಹಸ
ಪಟıಣĵನ ಹಚĬ ಪŁಶĺ ಮಡವ ಗಜಗ ಹೇಗಲಲ್ಲ.

ಕನರ ಮನಯ ಅಂಗಳದಲŃ ಬೇಲರಲ್ಲರೂ ಸಲಗ ನಂತರ.

ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ, ಹವಯŀ, ರಾಮಯŀ, ವಸ ಮದಲದವರ ಜಗಲಯಮೇಲ ಕತದ್ದರ. ಮಕಥ ಕರಜಗಲಯ


ಮೇಲ ಕತದ್ದನ.

ಕಳńಬಗನ ಕಟıವ ವಚರವಗ ಸಂಭಷಣಯಗತĶತĶ.

ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ “ಇವರಗ ಏನ ಮಡಬೇಕಯĶ? ಹೇಳದರ ಕೇಳೇದಲ್ಲ. ಬೇವ ಮನಗ, ಕಳńಂಗಡಗ ಬತĶ ಹತĶ
ಹತĶ ಕಡದಸಯೇದ ಸಲದ, ಕಳńಬಗನೇ ಬೇರ ಕಟıಕ ಸರ ಮಡದ್ದರಲŃ!” ಎಂದರ.

ಹವಯŀನ ಸŅಲĻ ವನೇದಕħಗ “ಹೌದ, ದಡijವರಲ್ಲ ಮನಪತŁಕħ ರಜ ಹಕ, ದೇವರಮೇಲ ಆಣಹಕ, ಇನĺ
ಕಡಯೇದ ಬಟıಲ್ಲ. ಅಂದಮೇಲ ಬಡವರಗ ಯಕ ಹೇಳಬೇಕ? ದಡijವರಗ ದಡijದ. ಲೈಸನತಗ ದಡij ಕಟı ಬಗನಕಟıಸ,
ಕಳń ಕಡಯತĶರ. ಬಡವರ ಕದĸ ಬಗನಕಟı ಕಡಯತĶರ!” ಎಂದನ.

ರಾಮಯŀ “ಊರನಲŃ ಯರೂ ಬಗನ ಕಟıಕಡದ ಎಂದ ಸರ ನಲŃಸಬಟıರ ಎಲ್ಲ ಸರಹಗತĶದ. ಒಬĽರ ಬಗನ ಕಟı
ಕಳńಕಡಯತĶದ್ದರ ಉಳದವರ ನೇಡತĶ ಸಮĿನರತĶರೇನ? ದಡijಲ್ಲದದ್ದರ ಕಳńತನ ಮಡĶರ. ಹರ ಗದ್ದಲ ಎಲŃ
ಹತĶಕಂಡಹೇಗ ಕದĸ ಮರಾಟ ಮಡ ಕಡಯತĶರ.” ಎಂದ ಮಂತಗ ಆಡದನ.

ಟೇಕಯ ಕಡಲ ತಮĿ ಬಡಕħೇ ಬೇಳತĶರಲ ಗೌಡರ ನಸಮನದ “ಒಳńೇ ಮತ ಹೇಳĶೇರ ನೇವಬĽರೂ. ಸಕಥರಕħ
ಮೇಸಮಡ ಅಂತ ಹೇಳħಡ ಎಲŁಗ; ಪಸಂದಗĶದ” ಎಂದ ಮಕಥನ ಕಡ ನೇಡದರ.

ಹವಯŀ “ಸಕಥರದ ಬಕħಸ ಬಳಯಲ ಎಂದೇನ ನೇವಲ್ಲ ಬಗನ ಮರಗಳಗ ತರಗ ತರವದ?” ಎಂದ ಹಸŀಮಡದನ.

ರಾಮಯŀನ “ಸಕಥರ ಮಡದĸಲ್ಲ ಸತħಯಥವೇನ? ಅದಕħ ಬೇಕಗರವದ ದಡijೇ! ಇಲŃ ಇವರಲ್ಲ ಕಡದ, ಆರೇಗŀ
ಕಟı ಸತĶರೇನಂತ? ಅಲŃ ಪಟıಣ ಸಂಗರ ಮಡĶರ!” ಎಂದನ.
ಕŁಪ ಬಟı, ಖದ ಬಟı ತಟı, ಇಂಗŃೇಷ ಮತಡಬಲ್ಲ ತರಣರನĺ ನೇಡದ ಮಕಥ ಮತಡಲಲ್ಲ. ಗೌಡರಗಂತ
ಹವಯŀನ ಅನೇಕ ಜನರ ಸಮĔಮದಲŃ ತಮĿ ಹಳಕನĺ ಬಚĬ ಹೇಳದ್ದರಂದ ಒಳಗಳಗ ಹಗಯಡತ. ಸೇರಗರ
ರಂಗಪĻಸಟıರ ದೃಷı ಒಂದ ಸರ ಹವಯŀನ ಕಡಗ ಮತĶಂದ ಸರ ಗೌಡರ ಕಡಗ ಹರಳತĶತĶ. ಎರಡ ದನಗಳ
ಹಂದ ಬೈರನಗ ಬತĶ ಕಡದದĸಗ ಹವಯŀನಂದ ತಮಗಗದ್ದ ಮಖಭಂಗವನĺ ಅವರ ಮರತರಲಲ್ಲ. ಅವರ ದೃಷı ಅವರ
ತಲಯ ಹತĶದಲŃ ಸಪಥವಗತĶ.

ಮಕಥನ ಸಲಗ ನಂತದ್ದ ಬೇಲರನĺ ಪರೇಕ್ಷಿಸ ಗರತ ಹಡಯಲ ಅಂಗಳಕħಳದನ. ಒಂದರಡ ನಮಷಗಳವರಗ ಚನĺಗ
ಅವಲೇಕಸದನ. ಬೈರನ ಕಡಗಂತ ಕಣĵತĶ ಕಡ ನೇಡಲಲ್ಲ. ಮನಯಲ್ಲ ಮೌನವಗ ಫಲತಂಶವನĺ ಕತಹಲದಂದ
ಕಯವಂತತĶ. ಬೈರನಂತ ತನ ಪರಾದರ ಭೂತರಾಯನಗ ಒಂದ ಕೇಳ ಹಚĬಗ ಕಡತĶೇನಂದ ಹರಕ ಹರತĶದ್ದನ.

“ಬೇಲರ ಎಲŃ ಇದĸರೇನ ಇಲŃ?” ಎಂದ ಮಕಥ ಗೌಡರ ಕಡ ನೇಡದನ.

ಗೌಡರಗ ತಮĿ ಜೇತದಳ ಸಕಥರದ ಕೈಗ ಸಕħಬೇಳವದ ಸŅಲĻವ ಇಷıವರಲಲ್ಲ. ಎಲŃಯದರೂ ಹಗದರ ತವ
ಕಷıನಷıಗಳಗ ಗರಯಗ ಬೇಕಗತĶದ ಎಂದ ಅವರಗ ತಳದತĶ.

“ಎಲ್ಲ ಬಂದದĸರ!” ಎಂದರ.

ಮಕಥ ಗರತಹಡಯಲರದ ಹಂದಕħ ಬಂದ ಕಳತನ. ಬೇಲರಲ್ಲರೂ ಗಜಗಜ ಮತಡತĶ ಹಬĽಗಲ ದಟದರ.

“ನನĺ ಬಳಗĩ ನನ ಗದĸಯಲŃ ನೇಡದವನ ಬಂದಲ್ಲ” ಎಂದನ ಮಕಥ

“ಹಂಗದŁ ನೇನ ನೇಡದĸ ಯರನĺೇ? ಇಲŃ ನಮĿ ಬೇಲರಲ್ಲ ಬಂದದ್ದರ.”

“‘ಬೈರ’ ಅನĺವನ ಬಂದದĺೇನ?”

“ಒಹೇ! ಭೇಷಕ, ಬಂದದ್ದ!” ಎಂದನ ಪಟıಣĵ.

“ಎಲŃ ನನ ಅವನĺ ಕಣಲಲ್ಲ.”

“ಅವನ ನನĺ ಸೇತಮನ ಕೇರಗ ಹೇಗದ್ದನಂತ. ಯರೇ ಅವನ ನಂಟಬವ ಸತĶದ್ದನಂತ. ಊರನಗ ಇಲ್ಲದದ್ದವನĺ ಕಟıಕಂಡ
ನೇವೇನ ಮಡĶೇರ?” ಎಂದನ ಪಟıಣĵ.

ಮಕಥನಗ ತಮĿ ಹೇಳದ್ದ ಭೂತರಾಯನ ಕಥ ನನಪಗ ಬಂದ, ತನ ಹರಕಯಲŃ ಭಗಯಗಲ ಮನಸತ ಮಡದನ.
ಮನ ಪಲಗವ ಮತ
ತರಣಯನĺ ಮದವಯದ ವಯಸħರಾದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಬಹಳಕಲ ಅಸĨಲತ ಸಖವನĺ ಅನಭವಸಲಗಲಲ್ಲ. ಸಣĵ
ಹಣĵನĺ ಮದವಯಗವ ಮದಕನ ಮನಸತ ಬಹಬೇಗನ ಅತŀಲĻ ಕರಣಗಳಂದ ಸಂಶಯಗŁಸĶವಗತĶದ. ಸಂಶಯ ಒಮĿ
ಮದ ಮದಳನĺ ಪŁವೇಶಸತಂದರ ಒಣಗದ ಮರದ ಬಡಕħ ಗದ್ದಲ ಹಡದಂತಗತĶದ. ಏನ ಕಂಡರೂ ಏನ ಕೇಳದರೂ
ಎಲ್ಲವ ಸಂಶಯಭೂತವನĺ ಮತĶ ಹರದಗ ಮಡವ ಸಕ್ಷಿಗಳಗ ಪರಣಮಸತĶವ. ಮದಲ ಸಧರಣ ಸರಳ
ಮಗĹವಗ ತೇರತĶದ್ದ ವಷಯಗಳ ತರವಯ ಪತರಯ ಪಶಚಗಳಗ ತೇರತĶವ. ಸಂಶಯದಂದ ಮತತಯಥ ದŅೇಷ
ಕŁೇಧಗಳ ಹಮĿ ಹೃದಯ ಹಂಸಭಮಖವಗತĶದ. ಕನನನ ಪŁಕರವ ಸಮಜದ ಆಚರದ ಪŁಕರವ ಸಣĵ
ಹಣĵನĺ ಮದವಯಗವ ಮದಕ ಅಪರಾಧಯೂ ಅಲ್ಲ, ಪಪಯೂ ಅಲ್ಲ. ಆದರೂ ಪŁಕೃತಯ ತೇಪಥ ಬೇರಯಗರತĶದ.
ಮದಕನ ಮನಸತನಲŃಯೇ ಅದ ವŀಕĶವಗತĶದ. ತನ ದಡij ಖಚಥ ಮಡ ಬಹಜನ ಬಂಧುಗಳ ಸಮĿಖದಲŃ
ಶಸěರೇತಯಗ ದೇವ ದೇವತಗಳ ಸಕ್ಷಿಯಲŃ ಕೈಹಡದ ಬಲವಧುವನĺ ತನĺ ಕಮಲಲಸ ಪŁೇರಸದಂತ
ಉಪಭೇಗಸಬಹದದರೂ ಉಪಯೇಗಸವನದರೂ, ಅಂತರಂಗದಲŃ ತನ ಅಪರಾಧ ಎಂದ ತಳಯತĶನ. ಅದಕħ ತಕħ
ಶಕ್ಷಿಯೂ ಅಂತರಂಗದಲŃಯ ಪŁರಂಭವಗತĶದ. ಎಳಯದಂದಗ ಹಳಯದನĺ ಒಲಯಲರದ. ಬಲŀ ವೃದĹಪŀಗಳಗ
ಗೌರವ ಸಂಬಂಧವರಬಲŃದ ಹರತ ಪŁೇಮಸಂಬಂಧವರಲರದ.

ಸಬĽಮĿ ಎಷıೇ ಒರಟ ಹಡಗಯಗದ್ದರೂ ಎಷıೇ ಅನಗರಕಳಗದ್ದರೂ ಅವಳ ಎಳಯ ಹಣĵ ಎಂಬದನĺ ಮರಯಬರದ.
ಬಡತನದಲŃಯ ಬಳದದ್ದ ಆಕಗ Ħಮಂತರಾದ ಚಂದŁಯŀಗೇಡರನĺ ಮದವಯದಂದ ಅತŀಂತ ಹಮĿಯಗತĶ. ಎಂದ
ಕಣದ ವಸನ ಭೂಷಣಗಳನĺ ಕಂಡ ಕಣĵ ಕೇರೈಸ ಹೇಗತĶ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರೂ ಪŁಯತĺಪವಥಕವಗ ತವ
ತರಣರಾಗದĸಗ ಪŁಥಮ ವವಹದಲŃ ಅನಭವಸದ್ದ ಯೌವನದ ಕಲವನĺ ಮತĶ ಅನಕರಸ, ಭಯಂಕರ
ಧಮಥಧಕರಯಗರವ ಕಲದೇವನನĺ ವಂಚಸದನಂದ ಊಹಸದ್ದರ. ಆದರ ಅದ ವಸĶತಃ ಬಸಲĩದರಯ
ಸವರಯಗತĶ. ಏನ ಅರಯದ ಮಡij ಹಡಗ ಸೇರಗರ ರಂಗಪĻಸಟıರ ಮದಲದವರಡನ ಸರಳರೇತಯಂದ ಮತಡ
ವತಥಸತĶದĸದ ಗೌಡರ ಕಣĵಗ ಬದĸಡನ ಅವರ ಸಂಗರದ ಹಂಗನಸ ಬರಕಬಡತಡಗತ. ಅವರ ಪŁೇಮ ತನ
ಹಕಕಂಡದ್ದ ಮಸಗನĺ ತರಯತ. ಗೌಡರ ನಡತĶರ: ಕಮವ ನಚಕಗೇಡಯಗ ನಂತದ! ಅದರ ಕೈಯಲŃ ಲೇಭದ
ಬಲ! ಗೌಡರ ಮತತಯಥಕħ ಒಂದ ಅವಲಂಬನ ಬೇಕಯತ. ಸೇರಗರ ರಂಗಪĻಸಟıರ ಸಕħದರ!

ಕಳńನ ಗಟı ಕಳńನಗೇ ಗತĶ ಸೇರಗರರ ಮತĶಬĽನ ಪತĺಯಗದ್ದ ಗಂಗಯನĺ ಹೇಗ ಕನĺಡ ಜಲŃಯಂದ ಹರಸಕಂಡ
ಬಂದ ಉಪಯೇಗಸತĶದ್ದರಂಬದ ಗೌಡರಗ ಅನಭವವೇದŀವಗತĶ. ಅಲ್ಲದ ಸಟıರಗ ಮಡ, ಮೈಲಗ, ತನĺದ ಪರರದ,
ಶಚ, ಎಂಜಲ ಎಂಬ ಯವ ಭೇದವ ಇಲ್ಲವಂಬದ ಗೌಡರಗ ಗತĶಗತĶ. ಏಕಂದರ; ತಮಗ ಅವಶŀಬದĸಗ ಗಂಗಯ
ಸĺೇಹಮಡಲ ಸಟıರ ನಷೇಧಸವದಕħ ಬದಲಗ ಉತĶೇಜನವತĶ ಹಮĿಪಟıದ್ದರ. ಅಂತಹ ವŀಕĶ ಏನನĺ ಮಡಲ ತನ
ಹೇಸವನ? ಎಷı ದರ ಹೇಗಲ ತನ ಹಂಜರಯವನ? ಆತನಗ ಗಂಗಯದರೇನ? ಸಬĽಮĿನದರೇನ? ಅಂತ
ಸೇರಗರರ ಗೌಡರ ಸಂಶಯಕħ ಪತŁರಾಗದ್ದರ. ಆದರ ಅದನĺ ಹರಗ ಸಚಸಲ ಕಡ ಅವರಗ ಎದಯಗರಲಲ್ಲ. ಹಗ
ಮಡವದ ತಮĿ ಗೌರವಕħ ಕಡಮ ಎಂದ ಅವರ ಭವನಯಗತĶ. ಮನಸತ ಮಡದ್ದರ ಅವರ ಸೇರಗರರನĺ ಅವರ
ಆಳಗಳಲ್ಲರಡನ ಕನರನಂದಲ ಹರಡಸಬಹದಗತĶ. ಹಗ ಮಡವದರಂದ ತಮĿನĺ ತವ ಕೇಳಗೈದಂತಗತĶದ
ಎಂದ ಸಮĿನದ್ದರ. ಅವಶŀವದĸಗ ಓಡಸದರಾಯತ! ಅಲ್ಲದ, ಸೇರಗರರಡನ ಗಂಗಯೂ ಹೇಗಬಡತĶಳಲ್ಲವ?

ನಜವಗಯೂ ಸಬĽಮĿನ ಮನಸತ ಗೌಡರ ಊಹಸದಷı ಕಟıರಲಲ್ಲ. ಸೇರಗರರೂ ಗೌಡರೂ ಊಹಸದಷı


ಮಂದವರದರಲಲ್ಲ. ಗಂಗ ತನĺ ಪವಥ ಕಥಯನĺ ಹೇಳ ಉಪದೇಶಮಡದಂದ ಸಬĽಮĿನ ಸಪĶಚತĶದಲŃ ಒಂದರಡ
ಅಸļಟ ಪಶಚಗಳ ಸಳದಹೇಗದĸವಂಬದೇನೇ ನಜ. ಆದರ ಗೌಡರ ಊಹಸದ್ದ ಸಹಸಕħ ಅವಳಂದಗ ಮನಸತ
ಮಡರಲಲ್ಲ; ಧೈಯಥವ ಇರಲಲ್ಲ.

ಅಂತ ಮನದಲŃ ಸಂಶಯ ಕಲಟı ಮೇಲ ಗೌಡರ ತಮĿ ತರಣ ಪತĺಯ ಪರವಗ ಅದನĺ ಇದನĺ ನವಮಡಕಂಡ
ಆಗಗ ಸŅಲĻ ಕŁರವಗ ವತಥಸತಡಗದರ. ಹಡಯವದ ಬೈಯವದ ಹಚĬಯತ. ತಮĿ ಸಂಶಯವನĺ ಹಂಡತಗ
ಹೇಳ ಆಕಯನĺ ಎಚĬರಸಲ ಇಲ್ಲ. ಒಂದರಡ ಸರ ಅವರ ಹಂಡತಯನĺ ಹಡಯತĶದĸಗ ಸೇರಗರರೇ ಅಡijಬಂದ
ದಮĿಯŀಗಡijಹಕ ಬಡಸದĸದಂತ ಸಂಶಯಗĺಗ ಘೃತವರಚದಂತಗತĶ. ಮದಮದಲ ಗೌಡರ ಈ ಬದĹ ಸಟıರಗ
ತಳಯದದ್ದರೂ ಕಲದನಗಳಲŃಯ ಅನಭವಶಲಯ ಮನಸತಗ ಗಟı ಮಂಚತ. ಆಮೇಲ ಒಂದನತ ಜಗರೂಕರಾಗಯ
ನಡದಕಳńತಡಗದರ. ಸೇರಗರರ ವತಥನಯಲŃ ಬದಲವಣ ಕಂಡ ಯಜಮನರಗ ಮತĶ ದಗಲಯತ!

ಪರಸķತ ಹೇಗತĶ ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರ ಬೇಸಗಯ ರಜಕħ ಮನಗ ಬಂದಗ. ತರವಯ ಸಮಸŀ ಮಲ್ಲಮಲ್ಲನ ಮತĶ
ಜಟಲವಗತಡಗತ ‌ ಕಲĻನಯೂ ಹದರವಷı!

ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಹೃದಯದಲŃ ಕಳವಳ ಕದನಗಳ ಹಚĬತĶದĸಗಲ ಮನಯಲŃ ಶಂತ ಮೈತŁಗಳ ನಲಸತĶದ್ದಂತ ತರತ.
ನಗಮĿ ಸಬĽಮĿರ ಕಚĬಟಗಳ ನಂತವ. ಪಟıಮĿ, ವಸ ಇಬĽರೂ ಸಬĽಮĿ ತಮĿ ಪರವಗ ತರಸತಡಗದ ಆದರವನĺ
ಕಂಡ ಸŅಲĻ ಆಶĬಯಥ ಗಂಡರೂ ಹಷಥಚತĶರಾದರ. ವಸವಂತ ತಪĻ ಬಣĵ ಕಫ ತಂಡಗಳನĺ ಖೂನಮಡದವರ
ಕೈಯಂದ ಅಧಕರಗಳ ಲಂಚ ಕೇಳವಂತ ಕತĶ ತನĺತಡಗದನ. ಸಬĽಮĿ ಬರಬರತĶ ವಧೇಯಳ ನಯಶೇಲಳ
ಪŁಯವಚನಳ ಆಗತĶದĸದನĺ ಕಂಡ ಆಕಯ ಪತಯಬĽನಗಲ್ಲದ ಉಳದವರಗಲ್ಲ ಮದವಯತ.

ಕರಣವೇನಂದರ, ಸಬĽಮĿ ಹವಯŀ ರಾಮಯŀರನĺ ನೇಡದರಭŀ ತನĺ ಒರಟತನಕħ ತನ ಅಸಹŀಪಟıಕಂಡ


ತದĸಕಳńತಡಗದಳ. ಹವಯŀನ ಭದŁಕರವ ಗಂಭೇರವತಥನಯೂ ಆತನಲŃದ್ದ ಒಂದ ವಧವದ ಗರಭವವ
ಸಬĽಮĿ್ಮನ ಆರಾಧನಗ ಗರಯದವ. ಆ ಆರಾಧನಯಲŃ ಬೇಟದ ಭವ ಲವಲೇಶವ ಇರಲಲ್ಲ. ಗಂಗ ಪŁಚೇದಸಬೇಕಂದದ್ದ
ಪŁಣಯಭವವ ಸವಥಶನŀವಗ ಹೇಯತ. ದಡijದನĺ ಕಂಡಗ ಅದನĺ ಪಜಸಬೇಕ, ಅದರಂತಗಬೇಕ, ಅದರ ಕಣĵಗ
ಬೇಳಬೇಕ, ಅದರ ಪŁಶಂಸಗ ಪತŁವಗಬೇಕ ಎಂಬದ ಮನಷŀಕಲದ ಸಮನŀೇಚĭ. ಸಬĽಮĿನಲŃ ಮಡದರೂ ಅಂತಹ
ಇಚĭ. ನಗಮĿನವರ ಹವಯŀನ ತಯಯದದರಂದ ಅವರನĺ ಹಂದನ ನಂದಗಳನĺಲ್ಲ ಮರಯಸವಂತ
ಗೌರವಸತಡಗದಳ. ಸಬĽಮĿನ ಹೃದಯಪರವಥತನ ಹವಯŀನ ವŀಕĶತŅ ರಚಸದ ಒಂದ ಪವಡವಂದೇ
ಹೇಳಬಹದದರೂ ಆಕಯ ಎಳತನ, ಸರಳತ, ಮಗĹತ, ಕಟıದĸಗಲ ಒಳńಯದಗಲ ಸನĺವೇಶದ ಪŁಭವದಂದ ಬಹಬೇಗನ
ಮದತವಗವ ಒಂದ ವಧವದ ಹಳńಯ ಹಸತನ, ತರಣŀ ಸಹಜವದ ನರಂತರ ಉದĹರಾಕಂಕ್ಷಿ, ಪತಯ ಇತĶೇಚನ
ಅನದರಣಯಂದ ನಂದದ, ಇವಗಳನĺ ಗಮನಸದರ ಅದ ಅಘಟನ ಘಟನಯಗ ತೇರವದಲ್ಲ.

ಸಬĽಮĿ ಹಚĬ ಹಚĬ ನಯಶೇಲಯದಂತಲ್ಲ ಯಜಮನರ ಕಯಥವ ಅನದರಣಯೂ ಹಂಸಯೂ ಹಚĬಗತĶ


ಹೇದವ. ಹಂಡತಯ ದೃದಯದ ಹಠತĶದ ಪರವಥತನ ಮದಲೇ ಸಂಶಯಗŁಸĶರಾಗದ್ದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಅನŀಥ
ತೇರತ. ಆಕ ತನĺ ಮನಸತನ ಪಪವನĺ ಮಚĬಲಂದ ಹಕಕಂಡರವ ಸೇಗ ಎಂದ ಭವಸದರ. ಅಲ್ಲದ ಮತĶಂದ
ಭಯನಕವದ ಭೂತ ಅವರ ಮನಸತನಲ ವಕಟಕರವಗ ಮಡತ. ಹವಯŀ ಮನಗ ಬಂದಡನ ಸಬĽಮĿ
ಬದಲವಣಯದದರಂದಲ, ಅವನ ವಯಸತನಲ, ಬದĹಯಲŃ, ಸೌಂದಯಥದಲŃ, ಶೇಲದಲŃ ಎಲ್ಲದರಲŃಯೂ ತಮಗ
ಮೇಲಗೈಯದದರಂದಲ, ಹಂಡತಯ ಮನಸತ ಅತĶ ಕಡಗ ತರಗರಬೇಕಂದ ನಣಥಯಸದರ. ಅದವರಗ ಸೇರಗರ
ರಂಗಪĻಸಟ್ಟ್ರನĺ ಆವಲಂಬಸದ್ದ ಅವರ ಸಂಶಯ ಈಗ ಹವಯŀನನĺ ಆವರಸತಡಗತ! ನಗಮĿನವರ ಮೇಲ ಅವರಗದ್ದ
ವೈರವ, ಇದ ಯವದನĺ ಅರಯದದ್ದ ಹವಯŀ ಆಗಗ ಗೌಡರನĺ ಸರಳ ರೇತಯಂದ ವಮಶಥಸದದ, ಅವರ
ಸಂಶಯಪಶಚಕħ ಆಹರವಗತಡಗದವ. ಮನಯಲŃ ಮದಲ ಇಲ ಬಕħಗಳಂತದ್ದವರಲ್ಲ ಈಗ ಮೈತŁಯಂದ ಇರವದನĺ
ಕಂಡ ಯಜಮನರ ತಮಗರಯದಂತ ಒಳಗಳಗ ಏನೇ ಪತರಯಗತĶರಬೇಕಂದ ಭŁಮಸ ಎಲ್ಲರಡನಯೂ ಹಚĬ
ಹಚĬಗ ವತಥಸತಡಗದರ.

ಇದಲ್ಲವನĺ ಈಕ್ಷಿಸ ಆರತ ಸೇರಗರರ, ಗೌಡರಗ ತಮĿ ಮೇಲದ್ದ ಸಂಶಯವನĺ ಪರಹರಸಕಳńಲ ಇದೇ ಸಮಯವಂದ
ಹವಣಸ, ಬೈರನಗ ಕಲ ಕಡದದĸದಕħಗ ಹವಯŀ ತಮಗ ಮಡದಮಖ ಭಂಗಕħ ಮಯŀತೇರಸ ಕಳńವಸಲವಗ
ಯಜಮನರ ಕವಯಲŃ ನನವಧವಗ ಪಸಣಡತಡಗದರ. ‘ಕರಡ’ ಎಂದರ ಕರಡಗವವನಗ ಕತĶಲಲŃ ಕಗĩಲŃ
ತೇರಸದಂತಯತ.

ಸಯಂಕಲ ಜತಗಡ ಕಳń ಕಡಯತĶದĸಗ ಸೇರಗರರ “ಹೌದ ಗೌಡರ, ನನ ಹಟıಇಚĬಗ ಹೇಳವದಲ್ಲ. ಮನĺ
ನನ ನಮĿ ಮತನಂತ ಆ ಬೈರ ಇದĸನಲ್ಲ? ಬೇಲರ ಬೈರ! ಅವನಗ ಬತĶ ಕಡದದĸಗ ಹವಯŀಗೌಡರ ಕಂಡಬಟı
ಹೇಳಬಟıರಲĸ! ನನಗಂತ ಹೇಳದರ ದೇಷವರವದ? ಹೌದ! ನೇವ ಹೇಳ! ನಮಗ ಹೇಳವದ ಕಂಡಬಟı! ನಮĿ ಕಳ
ತಂದ ಕಣĵಗ ಬಂದ ಆ ಪಟıಣĵ ಇದĸನಲŃ ಅವನ ಹೇಳಬಡವದೇ ನಮಗ ಕಂಡಬಟı!. ಹೌದ! ಕಣ! ನನಗ ಆ ಪಪ
ಏಕ? ನನ ಹಟıಕಚĬಗ ಹೇಳವದಲ್ಲ. ಎಷıದರೂ ವಯಸತದ ಮಕħಳನĺ ಮನಯಲŃ ಮದವ ಮಡದ ಇಟıಕಳńವದ
ಅಷıೇನ ಒಳńಯದಲ್ಲ ‌ ಅಲĸ! ನನ ಸಳń ಹೇಳತĶದ್ದರ ನನĺನಲಗ ಬದĸಹೇಗಲ ಈವತĶ!.” ಎಂದ ಕನĺಡ ಜಲŃಯ
ಸಟıರ ಮಕħಳ ಬಡಯಕħರದ ಠೇವಯಲŃ ರಾಗವಗ ಹೇಳ ಮಗಸವಷıರಲŃಯ ಕಡಯತĶದ್ದ ಗೌಡರ ಆ ಸಚನಗಳನĺ
ಸಸಮಥಡಯಗ ಸŅೇಕರಸ, “ನೇವೇನ ಹಸದಗ ಹೇಳೇದ ಬŀಡŁೇ; ನನಗಲ್ಲ ಗತĶಗದ. ಅವನĺ ಅವನ ತಯನ,
ಮನಯಂದ ಹರಡಸದ ಹತಥ ಸಖವಲ್ಲ. ಗದĸಗ ಇಳಯೇ ಒಳಗಗ ಮನ ಪಲಮಡ, ಅವರನĺ ಬŀರ ಹಕಬಡĶೇನ.
ಇಲĸದŁ, ಹರಯಕħನ ಚಳ ಮನಮಂದಗಲ್ಲ ಅಂತ, ಎಲ್ಲ ಕಟıಹೇದŁ ಮಂದೇನ ಗತ? ‌ ಅವನಂತ ನಲ ಗಡಸವಂತ
ಬಳೇ ಪಂಚ ಉಟıಕಂಡ ಉಪĻರಗ ಮೇಲ ಕತಬಡĶನೇ ಹರತ ಮನ ಕಲತ ಏನ ಎಂತ ಅಂತ ಕಣĵ ಹಕ ನೇಡೇದಲ್ಲ.
ಅವನĸಸಯಂದ ನಮĿ ರಾಮನ ಕಟıಹೇಗĶನ! ನಮĿ ದಯŀ, ನಮĿ ದŀವರ ಅಂದŁ ಅವನಗಷı ನಕೃಷı. ಅವನ ಮನೇಗ
ಬಂದದĸೇ ತಡ , ಭೂತರಾಯನಗ ಸಟı ಬಂದ ನನಗ ಕಣಸ ಕಂಡೇಬಟı! ‌ ನಳ ನಡĸ ಒಂದ ಹರಕಮಡ ಪರೈಸ, ಅವರ
ಪಲ ಅವರಗ ಕಟı ಕಳಸಬಡĶೇನ. ಎಲŃದŁ ಸತĶಕಳŃ ಆಮೇಲ. ಆ ಪಟıಣĵನĺ ಹರಡಸಬಡĶೇನ ಅವನಬĽ ಉಂಡಡ
ಬಟı! ಕಳ ಖಚಥಗ ಸೇರಕಂಡನ. ಮರ ಹತĶ ಕೇವ ತಗಂಡ ತರಗೇದ! ಚಡಹೇಳಕೇಡೇದ! ಚನĺಗ ರಟı
ಮರದಗಯħಂಡ ತನĺಲ! ಆಮೇಲ ಗತĶಗತĶದ!” ಎಂದಮದಲಗ ಬಯಗ ಬೇಗವಲ್ಲದ ನಡೇದಬಟıರ.

ಅದೇ ದನ ಸಯಂಕಲ ಹವಯŀ ಉಪĻರಗಯ ಮೇಲ ಕಥ ಓದ ಹೇಳತĶ ಕಳತದĸಗ ಕಳń ಕಡದದ್ದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ
ಅಲŃಗ ಹೇದರ. ಪಟıಮĿ , ವಸ, ರಾಮಯŀ, ಪಟıಣĵ ಎಲ್ಲರೂ ಆಲಸತĶ ಕಳತದ್ದರ.

“ಆಯĶ ಬಡಪĻ! ಇದಂದ ಇಸħಲೇ ಆಗಹೇಯĶ!. ನನಗೇನ ಕಲತ ಇಲŃ? ಓದ ಪŀಸ ಮಡ ದರಸನ ಆಗĶೇಯೇನ?”

ತಂದಯ ನಷIJರವಕŀಗಳಗ ಎದĸನಂತದ್ದ ಪಟıಮĿ ತಲತಗĩಸಕಂಡೇ ಮಟıಲಳದ ಕಳಗ ಹೇದಳ. ಪಟıಣĵನ ಎದĸ ದರ
ನಂತನ. ಅವನನĺ ಕರತ ಗೌಡರ “ಇನĺೇನ ಬಡೇ! ನನĺ ದಸ ಕಲಯಸĶ. ಪೇಟಕಟıಕಂಡ ಮೇಷıರ ಕಲಸಕħ ಹರಡ!”
ಎಂದರ. ರಾಮಯŀ ಹವಯŀರೂ ಮಖ ಮಖ ನೇಡಕಂಡರ. ವಸ ನಕħ ಬಟıನ. ಗೌಡರ ಕŁದĹರಾಗ “ಯಕೇ
ನಗĶೇಯ! ಇಲŃೇನ ಕರಡ ಕಣಸĶರೇನ! ನನĺ ತೇಥಥಹಳńೇಗ ಓದಕħ ದಬĶೇನ, ತಡೇ!” ಎಂದ ಗದರ “ಹವಯŀ, ರಾಮ
ಹೇಳದನೇನೇ ನನ ಹೇಳದ್ದನĺ ?” ಎಂದ ಪŁಶĺೇಸದರ.

“ಯವದನĺ?” ಎಂದನ ಹವಯŀ.

“ಯವದನĺೇನ? ಇನĺ ಮೇಲ ನೇವ ಓದಕħ ಹೇಗೇದ ಬŀಡ. ಸಮನĺಲ್ಲ ತಸಥಬಡ” ಏಂದರ ಗೌಡರ.

“ಇನĺಂದ ವಷಥ ಓದದರ ಬ. ಎ. ಆಗĶದ. ಮಧŀ ಬಟı ಬಡೇದೇನ?

“ಬ.ಎ. ನ ಬೇಡ, ಗೇಯೇನ ಬೇಡ. ದಡij ಕಳತಕħ ನನĺಂದ ಬಲ ಕಲ ಸಧŀವಲ್ಲ.”

“ಸħಲರ್ ಷಪ್ ಬತಥದ, ಅದರಲŃೇ ಏನದŁ ಮಡಕಳĶೇನ.”

“ನಂಗದಲ್ಲ ಗತĶಲ್ಲ! ನನĺ ಪಲ ಆಸĶ ನೇ ತಗಂಡ ಆಮೇಲೇಲŃಗದರೂ ಹೇಗ. ನನಗ ನನĺವŅನಗ ಸರಬರೇದಲ್ಲ.”

ನಗಮĿನವರೂ ಮಗನಡನ ತವ ಪಲ ತಗದಕಂಡ ಬೇರಯಗವದ ಲೇಸ ಎಂದ ಹೇಳದ್ದರ. ಹವಯŀ ತನ


ಓದಲ ಹೇಗಬೇಕದ್ದರಂದ ಅದ ಸಧŀವೇ ಅಲ್ಲ ಎಂದ ತಯಗ ಚನĺಗ ಮನಗಣಸ ಒಪĻಸದ್ದನ. ತಯಯೂ ಮಗನ
ಶŁೇಯಸತಗಗ ತನಗ ಬಂದ ಕಷıಗಳನĺಲ್ಲ ಅನಭವಸಲ ಸದĹಳಗದ್ದಳ. ಆದರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮನಯನĺ ಪಲಮಡವ
ವಚರವಗ ದೃಢಮನಸತ ಮಡದಂತ ತೇರತ. ಅದಕħ ಮಖŀಕರಣ ಮತŁ ಅವರ ಹೇಳದದಗರಲಲ್ಲ. ಹವಯŀ
ತನಬĽನೇ ಅಗದ್ದರ, ತನĺ ಪಲನ ಆಸĶಯನĺ ಯರಗದರೂ ಗತĶಗಗ ಕಟı ಓದಲ ಹೇಗಬಹದಗತĶ. ಆದರ ತಯ?
ಅವನ ಮನಸತನಲŃ ‘ತಯ ಇರದದ್ದರ ಎಷı ಸŅತಂತŁವಗರತĶತĶ!’ ಎಂಬ ಆಲೇಚನ Ĕಣಕಲ ಮಂಚತ. ಒಡನಯ
ಅಮಂಗಲಲೇಚನಗ ಬದರ, ಅದನĺ ಮನದಂದ ವರಸಬಟıನ.
ಹವಯŀ ಎಷı ವಧವಗ ಸಮಧನ ಹೇಳ ವದಸದರೂ ಯಜಮನರ ಕೇಳಲಲ್ಲ. ರಾಮಯŀ ತನ
ಮನಯಲŃರವದಗಯೂ, ಕಲಸ ಕಯಥಗಳಲŃ ಸಹಯ ಮಡವದಗಯೂ, ಹವಯŀ ಇನĺಂದ ವರಷದ ಮಟıಗ
ಓದಲ ಹೇಗಲಂದ, ಅಂಜಯಂಜ ಹೇಳದನ. ಗೌಡರ ಮಗನ ಮೇಲ ಕಣĺ ಕಂಪಗ ಮಡಕಂಡ ರೇಗ ಅಸಮಂಜಸವಗ
ಕಗಡಬಟıರ. ಹಚĬ ಮತಡದರ ಅವವೇಕವಗವದಂದ ತಳದ ಹವಯŀನ ಸಮĿನದನ.

ಗೌಡರ ಕಳಗಳದ ಹೇಗವಗ ಕಂಭಕħ ಒರಗಕಂಡ ನಂತದ್ದ ಪಟıಣĵನನĺ ಕರದ ಹೇಳದರ: “ನಳ ದಯŀದ ಹರಕ
ಮಗಸಕಂಡ ನೇನ ಬೇರ ಮನ ಮಡಕೇ. ಆಮೇಲ ನನĺ ಮನೇಲರೇದ ಬೇಡ.”

ಗೌಡರ ಕಳಗಳದ ಹೇದಮೇಲ ಕಂಬನಗರಯತĶದ್ದ ರಾಮಯŀನನĺ ನೇಡ ಹವಯŀ “ನೇನೇಕ ಅಳತĶೇಯೇ ಹಂಗಸರ
ಹಗ! ಪŁಪಂಚ ಇರೇದ ಹೇಗ, ಅದ ತಳಯದದ್ದರ ನೇನ ಇಷıಂದ ಕವŀ ಕದಂದರಗಳನĺ ಓದರೇದಲ್ಲ ವŀಥಥ!” ಎಂದ
ಹೇಳತĶ ಹನಗಣĵಗದ್ದ ವಸವನĺ ಪಕħಕħ ಎಳದ ಅಪĻಕಂಡ “ಕಥ ಮಂದಕħೇದೇಣೇನ? ” ಎಂದನ.

ವಸ ಮತಡಲಲ್ಲ. ಒಂದರಡ ಅಶŁಬಂದಗಳ ಅವನ ಕನĺಗಳ ಮೇಲ ಇಳದವ.

“ಅವರ ಈಗೇಗ ಏಕ ಹಂಗಗತĶದĸರೇ ನನಗ ಬೇರ ಗತĶಗವದಲ್ಲ” ಎಂದ ರಾಮಯŀ ತಂದಯನĺ ನದಥಶಸ
ಕಣĵೇರರಸಕಂಡನ.

“ಅದಲ್ಲ ಸೇರಗರರ ಪತರ !” ಎಂದನ ಪಟıಣĵ.

“ಆ ಸಳೇಮಗನĺ ನಳೇನ ಒದĸ ಓಡಸದರ ಏನಗĶದ?” ಎಂದ ವಸ ಹವಯŀನ ಕಡ ನೇಡದನ. ಹವಯŀ


ಮತಡಲಲ್ಲ. ಮಗಳ ನಗಯಂದ ಮಖದ ಮೇಲ ನಲದಡತĶತĶ. ಇರಳ ಹವಯŀನಗ ಬಹಳ ಹತĶ ನದĸ ಬರಲಲ್ಲ.
ಚಕħಯŀನಡದ್ದ ಮತಗಳನĺ ಕರತ ಯೇಚಸತಡಗದನ. ತನĺ ವದŀಜಥನ ಕನಗಣವದಲŃ ಎಂದ ಮನಸತಗ ಬಹಳ
ನೇವಯತ. ಮತĶ ‌ ಚಂತಯಲ್ಲ, ಈಶŅರೇಚĭ ಹಗೇ ಇದ್ದರ ಮನಯಲŃಯೇ ಗŁಂಥಗಳ ಸಹಯದಂದ ವದŀದೇವತಯನĺ
ಆರಾಧಸಬಹದ ಎಂದ ಸಮಧನ ಮಡಕಂಡನ. ಮನಸತ ಅಲŃ ಇಲŃ ಸಳದ ಸತĶ, ಇಷıಮತಥಯ ದಶಥನ
ಮಡತ. ಸೇತಯ ಲವಣŀವಗŁಹ ಭವನಮೇಹಕವಗ ಕಲĻನಯ ಕಣĵಗ ಕಣಸತ. ದಃಖಮಯವಗ ತೇರತĶದ್ದ
ಭವಸಗರದಲŃ ಆ ಸೌಂದಯಥ ಮತಥಯಬĽಳೇ ಮನೇಹರವದ ಸಖ ದŅೇಪದಂತ ರಾರಾಜಸದಳ. ಸೇತಯ ಸಮೇಪದಲŃ
ಇರಬಹದಂಬ ಮಧುಯಥದಂದ ವದŀಜಥನಗಗ ಮೈಸರಗ ಹೇಗಲರದ ನೇವ ಪŁಯವಗ ತೇರತ.

ಆದರ ವಧ ಬೇರಂದ ವŀಹವನĺ ರಚಸತĶತĶ.


ಕನರನಲŃ ದಯŀದ ಹರಕ
ಕನರನಲŃ ‘ದಯŀದ ಹರಕ’ ಎಂದರ, ಅದಂದ ಮಹಸಂಭŁಮದ ಘಟನ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಆಳ, ಒಕħಲ, ಸಮೇಪದ
ಬಂಧುಗಳ ಎಲ್ಲರೂ ಅದರಲŃ ಭಗಗಳಗವದ ವಡಕಯಗತĶ. ಕಲವ ಕರಗಳ ಅನೇಕ ಕಕħಟಗಳ ಆ ದನ ಭೂತ,
ರಣ, ಬೇಟರಣ, ಚೌಡ, ಪಂಜŁಳń ಮದಲದ ‘ದಯŀ ದŀವರ’ಗಳಗ ಬಲಯಗತĶದĸದರಂದ ಕಲವರ ಕಣĵಗ ಎಲ್ಲರ
ಹಟıಗ ಹಬĽವಗತĶತĶ. ನಂಟರೂ ನಂಟರ ಮನಯ ಮಕħಳ ಮನಯನĺಲ್ಲ ತಂಬ, ಮನಸತಗ ಹಷಥವಗವಂತ
ಕಲಕಲರವವಗತĶತĶ.

ಆದರ ಈ ವಷಥದ ‘ದಯŀದ ಹರಕ’ ಮನಯವರಗ ಅಷıೇನ ಸಂಭŁಮಕರಯಗರಲಲ್ಲ. ಏಕಂದರ ಎಲ್ಲರ


ಮನೇಗಗನದಲŃಯೂ ಕಮಥಗಲ ಕವದಕಂಡತĶ. ಉಳದವರಗ ಎಂದನಂತಯ ಆಹŃದಕರವಗತĶ.

ಕಲವ ಬಂಧುಗಳ ಒಕħಲಗಳ ಹಂದನ ದನ ಸಯಂಕಲವ ಮನಗ ಬಂದಬಟıದ್ದರ. ಮರದನ ಬಳಗĩ ಹರಗನ ಆಳಗಳಲ್ಲ
ಹಜರಾದರ. ಬೇಲರ ಬೈರ, ಸದĹ, ಹಳಪೈಕದ ತಮĿ, ಕಳಕನರ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ, ಅವರ ಮಗಳ, ಬಡಗಳń
ಡಳńಹಟıಯ ಸೇಮ, ಗಂಗ ಮದಲದ ರಂಗಪĻಸಟıರ ಕಡಯ ಕನĺಡ ಜಲŃಯ ಆಳಗಳ! ಸŅಲĻ ಹತĶಗವದರಳಗ
ಇತರ ಹಳńಗಳಗ ತನĺ ಕತಥವŀದಮೇಲ ಹೇಗದ್ದ ಮಕಥನ ಸವರಯೂ ದಯಮಡಸತ. (ದಯŀದ ಹರಕಗಂತಲ ತಂಡ
ಕಡಬೇ ಅವನ ಆಗಮನಕħ ಬಹಶಃ ಪŁಬಲತರವದ ಕರಣವಗದĸರಬಹದ!) ಊರ ಬಟı ಸೇತಮನಗ ಹೇಗದ್ದ
ಓಬಯŀನ ಬಂದನ. ಭೂತದ ಹರಕ ಎಂದರ ಅವನಗ ಹಚĬ ಭಕĶ. ಅದರಲŃಯೂ ಭೂತ ತನಗ ಆಗಗ ದಥಶನ
ಕಡತĶದಂದ ಅವನ ಎಲŃಲŃಯೂ ಸರಬಟıದ್ದನ. ಅಂತಹ ಭೂತಭಕĶ ಹರಕಗ ಬರದದ್ದರ ಆಗತĶದಯ?

ಮೇಲಜತಯ ಕಲವರ ಪಕಕಯಥಕħ ನಂತರ. ಕಡಬಗ ಹಟı ಕಟıವದ, ಮಂಸಕħ ಕರ ಕಡಯವದ, ತಂಗನಕಯ
ತರಯವದ, ಮಸಲ ಸಮನ ಸಜĮಗಳಸವದ, ದಡij ದಡij ಕಡಯಗಳನĺ ಸದĹಮಡವದ, ಬಳಯಲ
ಬಡಸವದ ಇತŀದ ಕಯಥಗಳ ವತರಣಯಂದ ಸಗಲರಂಭವದವ. ಮತĶ ಕಲವರ ಕರಯ ಬಳ ಕತĶಗಳನĺ
ಮಸಯವದ, ಬಳಯ ಹಡಗಳನĺ ಹಸವದ, ಕರಕೇಳಗಳನĺ ‘ಹಸಗ’ ಮಡಲ ಬಂಕಗಗ ಕಟıಗ ತಂದಡijವದ,
ಎಲಬ ಕತĶರಸಲ ‘ಕಚĬಗಲı’ ಗಳನĺ ತಯರಸವದ ಇತŀದ ಕಲಸಗಳಲŃ ನಯಕĶರಾದರ. ಇನĺ ಕಲವರ ಆಯ
ದವŅ ಭೂತಗಳಗ ಕಡಬೇಕಗದ್ದ ಬಲಯ ಕಯಥಕħ ನಯೇಜತರಾದರ. ಒಟıನಲŃ ಕಲಸ ಮರಕಸನದದರ ಗಲಟ
ಒಂದ ರೂಪಯನದಗತĶ! ವಸವನ ನೇತೃತŅದಲŃ ಅಂದ ಮನಯಲŃ ನರದ ಬಲಕ ಬಲಕಯರಲŃ ಕೇಕಹಕ
ಕಣದಡವದೇ ಪರಮ ಕತಥವŀವಂದ ತಳದ ಕರಯಂದ ಅಡಗಮನಗ ಅಡಗಮನಯಂದ ಜಗಲಗ ಅಲŃಂದ ಹರ
ಅಂಗಳಕħ ಹಸ ಹಕħಡತĶದ್ದರ. ರಾಮಯŀ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಆಜİವಹಕನಗ, ತನಗ ದಯŀದ ಹರಕಯಲŃ ಒಂದನತ
ಇಷıವಲ್ಲದದ್ದರೂ, ಹಂಸಮಯ ಭೂತರಾಧನಗ ತತŅತಃ ವರೇಧಯಗದ್ದರೂ, ತಂದಯ ಹದರಕಯಂದ ಅವರ ಹೇಳದ
ಕಲಸಗಳನĺ ಯಂತŁದಂತ ಮಡತĶದ್ದನ.ಎರಡ ಕವಗಳಗ ಹತĶ ತರಕಕಂಡದ್ದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಜನರ ಗಲಬಲಯನĺಲ್ಲ
ಮೇರವಂತ ತರಸŅರದಂದ ಹಕಂ ಚಲಯಸತĶದ್ದರ. ಮನಯ ನಯಗಳಂತ ಎಲŃ ಹೇದರೂ ಥ! ಛೇ! ಹಛೇ!
ಎನĺಸಕಂಡ ನಲ್ಲಲ ತವಲ್ಲವಂಬಂತ ತರಗದĸವ. ಪಟıಣĵನ ಗೌಡರ ಅಪĻಣಯಂತ ಮಂದ ಕಳ ಪಂಚಯನĺೇ
ಮಡಯಟıಕಂಡ ಪಜಸಮಗŁಗಳನĺಲ್ಲ ಸಜĮಗಳಸ ಅಗŁಹರದ ವಂಕಪĻಯŀ ಜೇಯಸರ ಆಗಮನವನĺೇ ಇದರ
ನೇಡತĶದ್ದನ. ಶದŁರಂದ ರಕĶಬಲಯಗವ ಮನĺ ಬŁಹĿಣರಂದ ಭೂತಗಳಗಲ್ಲ ಪಜ ಮಡಸ ‘ಜೈನಡ’ ಹಕಸವದ
ವಡಕ. (‘ಜೈನಡ’ ಎಂದರ ಜೈನರ ಎಡ ಎಂದಥಥ. ಎಂದರ ನರಾಮಷ ನೈವೇದŀ!)

ಹೇಗ ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಲಹಲದಲŃ ಭಗಗಳಗದĸಗ ಉಪĻರಗಯಲŃ ಹವಯŀನಬĽನ ಕಳತ ಭಗದĩೇತಯನĺ ಓದತĶದ್ದನ.


ಆದರ ಮನಸತ ಸಂಪಣಥವಗ ಭಗವದĩೇತಯಲŃತĶಂದ ಹೇಳಲಗವದಲ್ಲ . ಏಕಂದರ ಆಗಗ ಕತĶತĶ ಎದರಗದ್ದ ಕಡ ಬಟı
ಬನಗಳ ಕಡಗ ನೇಡತĶದ್ದನ. ಅವಗಳನĺ ನೇಡತĶರಲಲ್ಲವಂದ ತೇರತĶದ. ಅವನ ಕಣ ಮಟıಯ ಮಲ ಕವ ಕತ
ಹಕħಯ ಕಣĵನಂತ ಅಂತಮಥಖವಗತĶ. ಚತŁಗಳ ಭವಗಳ ಆಲೇಚನಗಳ ಆಶ ಆಶಂಕಗಳ ಅವನ ಮನಸ
ಸರೇವರದಲŃ ತರಂಗತವಗ, ಒಂದರ ಮೇಲಂದದರಳ ಹೇಗತĶದĸವ.

ಆಯಥಧಮಥದ ಉತĶಮ ಆದಶಥವೇನ? ಹಂದಗಳಂದ ಹೇಳಕಳńವ ಈ ಮಂದ ಮಡತĶರವ


ಕಯಥಕಲಪಗಳೇನ? ಉಪನಷತĶ ಭಗವದĩೇತಗಳ ಮಹೇನĺತ ದವŀದಶಥನವಲŃ? ಈ ಮಂದ ಕೈ ಕಂಡರವ
ಪಶಚರಾಧನಯಲŃ? ಇದನĺಲ್ಲ ತದĸವ ಬಗ ಹೇಗ? ಒಂದ ರೇತಯಂದ ನೇಡದರ ಪದŁಗಳ ಖಂಡನ ಎಷı ಸತŀವಗದ! ‌
ಹವಯŀ ಕೈಯಲŃದ್ದ ಗೇತಶಸěದ ಕಡಗ ನೇಡದನ. ಈ ಶŃೇಕವ ಕಣĵಗ ಬತĶ:

ಯಂತ ದೇವವಥತ ದೇವನ್ ಪತೃನ್ ಯಂತ ಪತೃವŁತಃ||

ಭೂತನ ಯಂತ ಭೂತೇಜŀ ಯಂತ ಮದŀಜನೇಪ ಮಮ್||

ದೇವತಗಳನ ಪಜಸವವರಗ ದೇವಲೇಕ ಲಭಸತĶದ. ಪತೃಪಜಕರ ಪತೃಲೇಕವನĺೈದತĶರ. ಭೂತ ಪŁೇತ ಪಜಕರ ಆ


ಭೂತ ಪŁೇತಗಳ ಲೇಕವನĺೇ ಸೇರತĶರ. ನನĺ ಪಜಕರ ನನĺಲŃಗ ಬರತĶರ.

ಹಗಯ ಮತĶಂದ ಶŃೇಕವ ನನಪಗ ಬಂದ ಹದನೇಳನಯ ಆಧŀಯವನĺ ತಗದ ಓದದನ:

ಯಜಂತೇ ಸತŅಕ ದೇವನ್ ಯĔರಕ್ಷಿಂಸ ರಾಜಸಃ||

ಪŁೇತನ್ ಭೂತಗಣಂಶĬನŀೇ ಯಜಂತೇ ತಮಸ ಜನಃ||

ಸತŅಕರ ದೇವತಗಳನ ಪಜಸತĶರ. ರಾಜಸರ ಯĔ ರಾĔಸರನĺ ಪಜಸತĶರ. ತಮಸಜನರ ಪŁೇತಭೂತಗಣಗಳನĺ


ಪಜಸತĶರ.

“ಹೇ ಭಗವನ್, ಈ ಜನರ ಮನಸತನĺ ನನĺ ಕಡಗ ತರಗಸಲ ನನಗ ಶಕĶಯನĺ ಕೃಪಮಡ” ಎಂದ ಹವಯŀ ಮನದಲŃಯ
ಪŁಥಥಸದನ. ಯವದೇ ಒಂದ ಭವೇತħಷಥದಂದ ಅವನ ಕಣĵಗಳಲŃ ಹನ ತಂಬತ. ಹನĺರಡನಯ ಅಧŀಯವನĺ
ತಗದ ಭವಪಣಥವಗ ಭಕĶಯೇಗದ ಶŃೇಕಗಳನĺ ಓದತಡಗದನ: ಐದನಯ ಶŃೇಕವನĺ ಮಗಸ ಆರನಯದಕħ
ಬಂದನ:

ಯೇ ತ ಸವಥಣ ಕಮಥಣ ಮಯ ಸಂನŀಸŀ ಮತĻರಾಃ |

ಅನನŀೇನೈವ ಯೇಗೇನ ಮಂ ಧŀಯನĶ ಉಪಸತೇ||

ತೇಷಮಹಂ ಸಮದĹತಥ ಮೃತŀ ಸಂಸರ ಸಗರಾತ್ |

ಭವಮ ನ ಚರಾತĻಥಥ ಮಯŀವೇಶತ ಚೇತಸಮ್||

ಮಯŀೇವ ಮನ ಆಧತತ್ವಿ ಮಯ ಬದĹಂ ನವೇಶಯĚ |

ನವಸಷŀಸ ಮಯŀೇವ ಅತ ಊಧŅಥಂ ನ ಸಂಶಯಃ||

ಎಲ್ಲ ಕಮಥಗಳನĺ ನನĺಲŃ ನವೇದಸ, ನನĺಲŃಯೇ ತತĻರನಗ, ಅನನŀಯೇಗದಂದ ನನĺನĺ ಉಪಸಸವರನĺ ಮೃತŀಸಂಸರ
ಸಗರದಂದ ಉದĹರ ಮಡತĶೇನ. ನನĺಲŃಯೇ ಮನಸತರಲ, ನನĺಲŃಯೇ ಬದĹಯರಲ, ನಸತಂದೇಹವಗ ನೇನ ನನĺನĺ
ಪಡಯತĶೇಯ.

ಹವಯŀ ಭವವಶನದನ. ಮೈ ಪಲಕತವಯತ. ಗೇತ ಪಸĶಕ ನಲಕħರಳತ. ಫಕħನ ಎಚĬತĶವನಂತ ಮತĶ ಗŁಂಥವನĺತĶ,
ತರದ ನಮಸħರಸತĶರಲ, ಕಂಬನಯಂದ ಕಗದದ ಮೇಲ ತಟಕħಂದ ಬದĸತ. ಆ ಹನಯನĺ ಕೈಯಂದದರಸತĶರಲ
ತಯĸ ಶŃೇಕವ ತಯಥವಣಯಂತ ಕಣಸತ!

ಪತŁಂ ಪಷĻಂ ಫಲಂ ತೇಯಂ ಯೇ ಮೇ ಭಕĚ ಪŁಯಚĭತ||


ತದಹಂ ಭಕĚ ಪಹೃತಮಶĺಮ ಪŁಯತತĿನಃ||

ಒಂದ ಎಲಯನĺಗಲ ಒಂದ ಹವನĺಗಲ ಒಂದ ಹಣĵನĺಗಲ ನನಗ ಯವನದರೂ ಭಕĶಯಂದ ನವೇದಸದರ ಅದನĺ
ಆನಂದದಂದ ಸŅೇಕರಸತĶೇನ.

“ಭಗವನ್, ಕಂಬನಯ ನೈವೇದŀ ಎಲ್ಲಕħಂತಲ ಶŁೇಷIJವದದಲ್ಲವ?” ಎಂದಕಂಡ ಹವಯŀ ಚೈತŁ ಸಯಥನ ಕಂತಯಲ
ಅನಂತ ವಸĶರವಗ ಹಬĽದ್ದ ವನಪŁಂತವನĺ ನೇಡದನ.

ಕಳಗ ಹರ ಅಂಗಳದಲŃ ಭೂತಬಲಗಗ ತಂದ ಕಟıದ್ದ ಮೇಕಗಳಲŃ ಒಂದ ಅರಚಕಂಡತ. ಧŀನಭಂಗವಗ ಹವಯŀ
ಕಟಕಯ ಬಳಗ ಹೇಗ ನಂತನ.

ಹರಗಡ, ಹಣಸಯ ಮರದ ಬೇರಗ, ಬಲಗಗ ತಂದದ್ದ ಮರ ನಲħ ಮೇಕಗಳನĺ ಕಟıದ್ದರ. ಆವಗಳಲŃ ಅಚĬ ಕಪĻ
ಬಣĵದ ಹೇತನಂದ, ತನಗ ಅನತದರದಲŃ ಎಟಕಯೂ ಎಟಕದಂತದ್ದ ಪದಯ ಸಪĻಗಗ, ಕರಳ ಹಗĩವನĺ ಜಗĩ
ತಡದ, ಕತĶಗಯನĺ ನೇಡ, ನಲಗಯನĺ ಚಚ ಚಚ ಸಹಸ ಮಡತĶತĶ. ನಲಗ ಒಂದ ಎಲಯ ತದಯನĺ
ಮಟıತದĸತ ಹರತ ಎಲ ಬಯಗ ಸಕħತĶರಲಲ್ಲ. ಇನĺಂದ ಗಂಟಯಳಗಗ ಹತವಗಲರವ ಆ ಪŁಣ ಆಹರ
ಸಂಪದನಗಗ ಎಷı ಪŁಯತĺಪಡತĶದ ಎಂದಕಂಡ ಹವಯŀನಗ ಸಂಕಟವಯತ. ವಸ, ಪಟı ಮತĶ ಕಲವ ಹಡಗರ
ಆ ಯĤಪಶಗಳಗ ಸŅಲĻ ದರದಲŃ, ಅಧಥಚಂದŁ ವŀಹವಗ ನಂತ ಏನೇನ ಚಲಪಲಗಟĶತĶದ್ದರ. ನಂಗ, ಓಬಯŀ,
ಹಳಪೈಕದ ತಮĿ ಮತĶ ಇತರ ಕಲವ ಜನರ ಕರಗಳನĺೇ ನೇಡತĶ ಮತಡಕಳńತĶದ್ದರ. ಅವರಾಡಕಳńತĶದ್ದ ಮತನ
ಪರಣಮವಗ ಮಕಥ ಕರಯ ಹೇತನ ಬಳಗ ಹೇಗ, ತನĺ ಬಲಗೈಯನĺ ಕರಳಗ ಎಡಗೈಯನ ಪೃಷIJಭಗಕħ ಕಟı,
ಪŁಣಯನĺ ಎತĶ ತಕವನĺ ನೇಡ “ಪವಥ ಇಲ್ಲ” ಎಂಬಂತ ಅಭನಯಸ ನಂತವರಗ ಏನನĺೇ ಹೇಳದನ. ಒಡನಯ ‘ಹ
ಹ ಹ !’ ‘ಹ ಹ ಹೇ !’ ಎಂಬ ಅನೇಕ ಕಂಠಗಳ ನಗಯ ನದ ಕೇಳಸತ. ಮೇಕಗಳಲ್ಲ ಕಂಗಲಗ ಬದರಗಣĵದವ.

ಅಷıರಲŃ ಮತĶಂದ ಪರಚತ ಕಂಠಧŅನ ಕೇಳಸದಂತಗಲ ಹವಯŀ ಆ ಕಡಗ ದೃಷı ತರಗಸದನ. ಅಗŁಹರದ
ಜೇಯಸರ ವಂಕಪĻಯŀನವರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಡನ ಮತಡತĶ ನಂತದĸರ! ಪಕħದಲŃ ಮತĶಳń ಚನĺಯŀ
ರಾಮಯŀನಡನ ಮತಡತĶದĸನ: ಹವಯŀನ ಹೃದಯದಲŃ ಇದ್ದಕħದ್ದಹಗ ಭವಸಂಚರವಯತ. ಆ ದನದ ದಯŀದ
ಹರಕ ಅವನಗ ಸಂಪಣಥವಗ ಅನಷıವಗದ್ದರೂ ಒಂದ ವಚರದಲŃ ಮತŁ ಉತತಹವತĶ. ಚನĺಯŀನನĺ ಕಂಡಡನ
ಅದ ದŅಗಣತವಯತ, ಅಣĵನಡನ ತಂಗಯೂ ಬಂದರಬೇಕಂದ. ಪŁತ ವಷಥವ ಕನರನ ದಯŀದ ಹರಕಗ ಶŀಮಯŀ
ಗೌಡರಾಗಲ ಚನĺಯŀನಗಲ ಗೌರಮĿ, ಸೇತ, ಲಕ್ಷĿಯರನĺ ಕರದಕಂಡ ಬರವದ ವಡಕಯಗತĶ. ಹಗ ಬಂದಗಲಲ್ಲ
ಸěೇ ಬಂದಗಳ ಒಂದರಡ ವರಗಳ ನಂಟರ ಮನಯಲŃಯ ನಲŃತĶದ್ದರ. ಅದನĺ ನನದ ಹವಯŀ ಹಷಥಚತĶನದನ.

ಆದರ ಅವರನĺ ಕರತಂದ ಗಡಯಲŃ? ತನ ಗೇತಯನĺ ಓದತĶ ಕತದĸಗ ಗಡ ಬಂದರಬೇಕ; ಅದನĺ ಗಡಕಟıಗಯಲŃ
ನಲŃಸರಬೇಕ ಎಂದ ಆಲೇಚಸದ ಹವಯŀ ನಂತಲŃ ನಲ್ಲಲŃರದ ಉಪĻರಗಯನĺಳದ ಚನĺಯŀರಾಮಯŀರ
ಮತಡತĶದ್ದಲŃಗ ಹೇದನ.

ಜೇಯಸರ ಭೂತಗಳಗ ‘ಜೈನಡ’ ಹಕಲ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಡನ ಮತಡತĶ ಹೇದರ. ಪಟıಣĵ ಸಕಲ ಸಮಗŁಗಳನĺ
ಸದĹಮಡಕಂಡ ಅವರ ಹಂದ ನಡದನ. ಉಳದ ಮವರ ಮರಳ ಉಪĻರಗಯೇರದರ.

ಸŅಲĻ ಹತĶ ಮತಡದ ಹವಯŀ “ನಮĿ ಗಡಯಲŃ? ಬಂದದĸ ಕಣಲಲ್ಲ?” ಎಂದನ.

ರಾಮಯŀ “ಅವನಬĽನ ಬಂದದĸನ, ಗಡಯೇಕ?” ಎಂದನ.

ಹವಯŀ “ಅದೇನ ಅತĶಮĿ ಬರಲಲ್ಲವೇನ?” ಎಂದ ಕೇಳ ನಸನಚದನ.

ಚನĺಯŀ “ನಮĿ ಸೇತಗ ಮೈ ಹಷರಲ್ಲ. ಅದಕħೇ ಅವರ ಯರೂ ಬರಲಲ್ಲ” ಎಂದ ಹೇಳತĶ ಜೇಬನಂದ ಸಗರೇಟ ಪಟıಣ
ತಗದನ.
ಹವಯŀ ಸŅಲĻ ಹತಶವಣಯಂದ “ಏನಗದ ಸೇತಗ?” ಎಂದ, ಚನĺಯŀ ಬಯಲŃದ್ದ ಸಗರೇಟಗ ಬಂಕ ಹತĶಸವದನĺ
ನೇಡತĶ ಪŁತŀತĶರಕħಗ ಕದನ.
ಚನĺಯŀಹಗ ಬಡತĶ ಪŁರಂಭಸದನ:
“ಏನಪĻ? ನನಗ ಬೇರ ಗತĶಗವದಲ್ಲ. ನೇವಲ್ಲ ಹರಟಬಂದ ಮರನ ದನದಂದಲ ಯಕ ಏನ ಮಂಕಗದĸಳ.
ಅವತĶ ರಾತŁಯೇನೇ ಕನಸನಲŃ ‘ಹಲ! ಹಲ!’ ಅಂತ ಕಗಕಂಡಳಂತ. ಮರದನ ಜŅರ ಬಂದ ಸŅಲĻ ಚತĶವಕರವದಂತದ.
ಅವಳ ಜತಕ ನೇಡದ ವಂಕಪĻಯŀನವರ ಯವದೇ ಗŁಹದ ಕಟ ಅಂತ ಹೇಳ, ಏನೇನ ಮಂತŁತಂತŁ ಮಡದರಂತ.
ಇವತĶ ನನಲŃಗ ಹರಟಗ ತನ ಬತಥನ ಅಂತ ಹಟಹೇಡದ ಕತದ್ದಳ! ಅವŅ ಹದರಸ ಬŀಡ’ ಅಂತ.”
“ಗಡ ಮೇಲ ಕರಕಂಡ ಬರಬಹದಗತĶ” ಎಂದನ ರಾಮಯŀ. ಹವಯŀ ಮತಡಲಲ್ಲ. ವಂಕಪĻಯŀನವರ ಸೇತಯ
ಜತಕ ನೇಡದರ ಎಂದಗಲ ‌ ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ತಮĿ ಮಗ ಕೃಷĵಪĻನ ಜತಕವನĺ ಮತĶಳńಗ ತಗದಕಂಡ
ಹೇಗದĸದ ನನಪಗ ಬಂದ, ಅವನ ಎದಯಲ ನರಾಕರ ಭಯವಂದ ಮಡತ.
“ಇದರ ಮಧŀ ಒಂದ ಮದವ ಬೇರ ನಶĬಯವಗರೇ ಹಂಗ ಕಣĶದ!” ಎಂದನ ಚನĺಯŀ.
ಹವಯŀ ಅವŀಕĶೇದŅೇಗದಂದ “ಯರಗ?” ಎಂದನ.
ಚನĺಯŀ ಒಂದನತ ಅತೃಪĶಯಂದಲ ಎಂಬಂತ ಹೇಳದನ: “ನಮĿ ಮತ ಯರ ಕೇಳĶರ? ಅವರ ಹಡದದĸೇ ಹಟ, ಆವರ
ಹೇಗದĸೇ ಸರ ದರ; ನನಗ ಅಪĻಯŀನಗ ಅದೇ ವಚರದಲ ಎರಡರಡ ಮತ ಆಗಹೇಯĶ. ಅವಳಗೇಕಪĻ ಇಷı
ಬೇಗ ಮದವ? ಇನĺಂದ ಎರಡ ವಷಥ ಹೇಗದŁೇನಗĶತĶ? ಆ ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻ ಮವನಂತ ಓದೇದ ಶಸě,
ಹಕೇದ ಗಣ ಒಳಗಳಗೇ ಕತĶರಸĶನ! ಕೃಷĵಪĻನಗ ಸೇತೇನ ಕಡಬೇಕ ಅಂತ ಕೇಳದನಂತ. ಇವರ ‘ಜತಕ ಸರಬಂದರ
ಆಗಲ’ ಅಂದಬಟıರಂತ. ಆ ಊರಹಳ ವಂಕಪĻಯŀ ಜತಕ ನೇಡ ಲಗĺ ನಶĬಯಮಡ ಕಟıದĸನಂತ..”
“ಅವನ ಕೈಲ ಜತಕ ನೇಡಸ ಮದವಯದವರ ಯರ ತನ ಸಖ ವಗದĸರ?” ಎಂದ ರಾಮಯŀನಗ ತನĺ ಉದŅೇಗವನĺ
ಮಚĬಡಲಗಲಲ್ಲ.
ಚನĺಯŀ “ಅವನಬĽ ಬೃಹಸĻತ ಆಗಬಟıದĸನ, ಅಪĻಯŀ, ಕನರ ಮವ, ಸಂಗಪĻ ಮವ ಇವರಗಲ್ಲ!” ಎಂದ ಸಗರೇಟನ
ತದಯ ಬದಯನĺ ಚಟಕ ಹಡದ ಉದರಸದನ.
“ಲಗĺ ನಶĬಯವಗಹೇಯĶೇನ?” ಎಂದ ಹವಯŀನ ಕರಳನಲŃ ದಃಖ ಧŅನಯತĶ.
ಚನĺಯŀ “ಹೌದಂತ! ಈ ಹಣĵಮ ಕಳದಮೇಲಂತ! ‘ಲಗĺ ಪತŁಕ ಮಡಸಬೇಕ, ತೇಥಥಹಳńಗ ಹೇಗಬೇಕ’ ಅಂತದ್ದರ. ಇಷı
ಬೇಗ ಏನ ಅವಸರವಗತĶೇ ಏನೇ? ಎರಡ ವಷಥ ತಡದದ್ದರ ಬೇರ ಗಂಡ ಸಕĶರಲಲ್ಲವ?” ಎಂದ ಹವಯŀನ ಕಡಗ
ಅಥಥಗಭಥತವಗ ನೇಡದನ. ಅವನ ಕಣĵ ಒದĸಯದಂತತĶ.
ಇತĶ ಜೇಯಸರ ಭೂತಕħ ಹಣĵ ಕಯ ಹಕ, ತಮಗ ಮಮಲಗ ಬರಬೇಕದ ದನ ದಕ್ಷಿಣಗಳನĺಲ್ಲ ಮಡಪಂಚಯಲŃ
ಗಂಟಹಕಕಂಡ ಅಗŁಹರಕħ ಹಂತರಗದರ. ಅವರಂದ ಮತĶಳńಗ ಸೇತಮನಗ ಆಗಲರವ ಹಸ ಸಂಬಂಧದ
ಸದĸಯನĺ ಕೇಳದ ಚಂದŁಯŀ ಗೌಡರ ಮನದಲŃ ಕದದರ. ಸೇತಯನĺ ತಮĿ ಮಗ ರಾಮಯŀನಗ ತಂದಕಳńಬೇಕಂಬದ
ಅವರ ಆಸಯಗತĶ. ಅವರೂ ಇನĺೇನ ಹಣĵ ಕೇಳವದರಲŃದ್ದರ. ಹರಯವನದ ಹವಯŀ ಮನಯಲŃದĸಗಲ
ಕರಯವನದ ರಾಮಯŀನಗ ಮದವಮಡದರ ಜನರ ನಂದಗ ಗರಯಗ ಬೇಕಗತĶದ ಎಂದ ಭವಸ, ಹವಯŀನಗ
ಆಸĶಯಲŃ ಪಲಕಟı ಬೇರ ಹಕದಡನಯ ಮಗನ ಮದವಯನĺ ನರವೇರಸಬೇಕಂದ ಅವರ ಮನಸತಗದĸತ.
ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ದಸಯಂದ ತಮĿ ಆಶಗ ಭಂಗಬಂದತಲŃ ಎಂದ ಅವರ ಮೇಲ ಮತĶಷı ಮನದಕಂಡರ. ತಮĿ
ಕೈಯಲŃಗವ ತಳತಂತŁಗಳನĺಲ್ಲ ಹಡ ಈ ಸಂಬಂಧವನĺ ಮರಯಬೇಕಂದ ಮನಸತ ಮಡದ್ದರ. ಆದರ ಅದ ಹೇಗ ಸಧŀ?..
ಶŀಮಗೌಡರೂ ತನĺನĺ ಒಂದ ಮತ ಕೇಳದ, ಹಣĵ ಕಡಲ ಒಪĻದರಲŃ ಎಂದ, ಅವರ ಮೇಲಯೂ ಸಟıದರ.
ಸಂಗಪĻಗೌಡರೂ ಕಳńನಟ ಕಡಸ ಮನಗ ಸಗಸದದ ನನಪಗ ಬಂದ ‘ಇರಲ’, ನನ ಒಂದ ಮದವ ಮಡಸĶೇನ ಅವನಗ’
ಎಂದಕಂಡರ.
ಹೇತದ ದಸಯಂದ
ಜೇಯಸರ ಪಜಯದ ಮೇಲ ರಕĶಬಲಗ ಪŁರಂಭವಯತ. ಗೌಡರ ಅಪĻಣಯಂತ ಜನರ ಆಯ ದಡij ಸಣĵ
ದಯŀಗಳಗ ಬಲ ಕಡಬೇಕಗರವ ಯĤಪಶಗಳನĺ ಕಂಡಯĸರ. ಮೇಕಗಳ ಅರಚವಕಯೂ ಕಲ ಕಟıದ ಕೇಳಗಳ
ನನ ತರನದ ಕಗವಕಯೂ ವಯಮಂಡಲವನĺಲ್ಲ ತಂಬತĶ. ಹರಕ ಹತĶಕಂಡದ್ದವರಲ್ಲರೂ ತಮĿ ತಮĿ
ಬಲಪŁಣಗಳನĺ ಎಳದಕಂಡೇ ಹತĶಕಂಡೇ ಆಯ ದಯŀದ ‘ಬನ’ಗಳಗ ಹೇದರ. ಆ ಹರಕಗಲಯ ದೃಶŀಗಳನĺ
ನೇಡಲಂದ ಮಕħಳ ದಡijವರೂ ಸಣĵ ಸಣĵ ಗಂಪಗಳಗ ನಡದರ. ಅದರಲŃಯೂ ಚೌಡ ಎಂಬ ದಯŀದ ‘ಬನ’ಕħ
ಹೇಗತĶದ್ದವರೇ ಹಚĬ. ಏಕಂದರ ಚೌಡಗ ಬಲ ಕಡಬೇಕಗದ್ದ ಮೇಕಯನĺ ಕತĶಯಂದ ಕತĶರಸ ಕಲŃತĶರಲಲ್ಲ! ಪŁಣಯ
ಕಲಗಳನĺ ಭದŁವಗ ಕಟı, ಅದನĺ ಹಟıಮೇಲಗ ಅದಮ ಹಡದಕಂಡಮೇಲ, ಒಬĽನ ಒನಕಯಂದ ಪŁಣಯ
ವĔಸķಳಕħ ಬೇಸ ಬೇಸ ಹಡದ ಹಡದ ಕಲŃತĶದ್ದನ. ಹಗ ಕಂದರೇನೇ ಆ ಚೌಡಗ ಸಂತೃಪĶಯಂತ!

ಭೂತದ ‘ಬನ’ದ ಕಡಗ ಅನೇಕರ ಪĔಪತವತĶ. ಏಕಂದರ ಭೂತದ ಬಲಗರನಗದ್ದ ಹಳಪೈಕದ ತಮĿ ಎಂತಹ ದಡij
ಹೇತನನĺದರೂ ಒಂದೇ ಕಚĬಗ ಒಳńಯ ರಸಕತಯಂದ ಕತĶರಸತದ್ದ ನೈಪಣŀವ ಶಕĶಯೂ ಅನೇಕ ಅಬಲರಗ
ಆಕಷಥಣೇಯವದ ಸಹಸವಗತĶ.

ಕಂಕಮ, ಕಂಪದಸವಳದ ಹ ಮದಲದವಗಳ ರದŁವನಯೇಗದಡನ ಬಲಗ ಪŁರಂಭವಯತ. ಕರಯ


ಹೇತನಂತ ತನĺ ಕರಳಗ ಹಕದ್ದ ದಸವಳದ ಹವಗಳನĺೇ, ಕತĶಗ ಬಗĩಸ, ಬಹ ಶŁಮದಂದ ತನĺತĶತĶ. ಆದರ
ಕೇಳಗಳ ಬಲಗ ಆರಂಭವದಡನ ಆ ದೃಢಕಯವಗದ್ದ ಹೇತ ಹಠಾತĶಗ ಗಂಭೇರವಯತ. ಬಹಶಃ ತನಗದಗಲರವ
ದಗಥತಯ ಅರವಯತೇ ಏನೇ ಅದಕħ!

ಬಳಯದ್ದವರ ‘ನೇಡದಯೇ ಭೂತದ ಮಹಮ! ಅದಕħ ಗತĶಗ ಹೇಯತ! ಎಷı ಭಕĶಯಂದ ನಂತಕಂಡದ?’ ಎಂದ
ವŀಖŀನ ಮಡದರ.

ತಮĿ ಕೇಳಗಳ ಮಂದಗಳನĺ ಒಂದಂದನĺಗ ಕಯĸ ಬೇರಮಡ, ಮರದ ಬಡದಲŃದ್ದ ಭೂತದ ಕಲŃಗ ರಕĶ
ಹಚĬತಡಗದನ. ತಲ ಹೇದ ಕೇಳಗಳ ರಕħಗಳನĺ ರಪĻರಪĻನ ಬಡದಕಂಡ ದಕħದಕħಗ ಹರ ಹರ ಬೇಳತಡಗದವ.
ಮರಗಳ ನಡವ ತರ ಬರತĶದ್ದ ಬಸಲನ ಬಳಕನಲŃ ಚಲŃದ್ದ ನತĶರ ರದŁರಣವಗತĶ. ರಂಡವಲ್ಲದ ಕೇಳಯಂದ,
ಅಸĻೃಶŀನಗದĸದರಂದ ದರ ನಂತದ್ದ ಬೈರನ ಬಳಗ, ಒದĸಡಕಂಡ ಬರತĶರಲ, ಅವನ ಸಂಟಕħ ಸತĶದ್ದ ಕಳಕಪಂಚಗ
ಅದರ ರಕĶ ಹರತ. “ಹಳ ಮಂಡೇದ! ತಲಹೇದರೂ ಸಕħ ಬಡದ!” ಎಂದವನೇ ಒಂದ ದಣĵಯಂದ ಬಡದ ಅದರ
ಹರಾಟವನĺ ನಲŃಸದನ. ಅವನ ಹಡಯತĶದĸಗ ‘ಹ ಹ ಹ ಹ ! ಹ ಹ ಹ ಹ! ಹ ಹ ಹ ಹ!’ ಎಂದ ಎಲ್ಲರೂ
ನಗತĶದ್ದರ. ಕರಯ ಹೇತ ಬಚĬಬದĸತ. “ಕನಕರದ ಮನವರೇ, ಕರಣಸ, ಕಪಡ!” ಎಂಬಂತ ಕರಚಕಂಡ, ಕರಳ
ಹಗĩವನĺ ತಯĸ ತಪĻಸಕಳńಲಳಸತ. ಅದನĺ ಹಡದದ್ದ ನಂಗ ರೇಗಬದĸ “ಈ ಪಣŀ ನನಗನĺಲŃ ಸಕħೇತ? ಸಮĿನ
ನಂತಕೇ!” ಎಂದ ಒಂದ ಗದĸ ಗದĸದನ.

ಕೇಳಗಳಲ್ಲ ಮಗದ ಮೇಲ ತಮĿ “ಹİ! ಕರೇ! ಬಲೇಥ!” ಎಂದ ಕಗದನ. ತನಗ ಆರೇಗŀ ಭಗŀವಲ್ಲದದ್ದರೂ ತನ
ಹಡದದ್ದ ಹೇತದ ಆರೇಗŀಕħಗ ಹಮĿಪಡತĶದ್ದ ನಂಗ ಉತತಹದಂದ ಮಂದವರದನ. ಹೇತ ಕದಲಲಲ್ಲದ
ಹೇಯತ. ವಸĶವವಗಯೂ ಶಕĶಯಲŃಗಲ ತಕದಲŃಗಲ ನಂಗನಗೇನ ಅದ ಕಡಮಯಗರಲಲ್ಲ ! ನಂಗ ಜಗĩಸ
ಎಳದನ. ಹೇತವ ಎಳಯತ. ನಂಗ ಒಂದ ಹಜĮ ಅದರ ಕಡಗೇ ಸರಯಬೇಕಯತ! ‘ಹ ಹ ಹ ಹ ! ಹ ಹ ಹ ಹ! ಹ ಹ
ಹ ಹ!’ ಎಂದ ನೇಡತĶದ್ದವರಲ್ಲ ಮತĶ ನಕħರ. ಅಷıರಲŃ ಮತĶಬĽನ ತನ ಹಡದದ್ದ ಮಕಯನĺ ತಮĿನದ್ದ ಬಲಪೇಠದ
ಬಳಗ ಕಂಡಯĸದರಂದ ನಂಗ ಸಮĿನದನ. ಆ ಮೇಕಯೂ ಗಡಗಡನ ನಡಗತĶತĶ. ಆರಚಕಳńತĶತĶ!ಅದನĺ
ಹಡದದ್ದವನ ಒಂದ ಸಪĻನ ತಂಡಯನĺ ಅದರ ಮಖದ ಬಳಗ ಚಚದನ. ಪಪ! ಆ ಪŁಣ ಹಂದ ಎಷıೇ ಸರ ತನĺನĺ
ಸಕಸಲಹದವರಂದ ಹಗಯೇ ಸಪĻನĺ ತಂದತĶ! ಆದ್ದರಂದ ಇಂದ ಆ ಸಪĻನĺ ಸಕವವನ ಕರಣ, ಮತೃಭವದ ಚಹĺ
ಎಂದ ಭವಸಯೇ ಅಥವ ಅದನĺ ತಂದರ ತನĺನĺ Ĕಮಸ ಬಟıಬಡತĶರಂದೇ ಅದಕħ ಬಯ ಹಕತ. ಒಡನಯ ತಮĿನ
ಕತĶ ಕತĶನಮೇಲ ಬದĸ, ಚಕħನ ಮಂಡ ನಲಕħರಳತ. ದೇಹವ ಬದĸ ಒದĸಡಕಂಡತ. ರಕĶ ಬಗĩಯಂತ ಚಮĿ ತಮĿನ
ದೇಹಭಗಗಳ ಕಂಪದವ. “ಬೇಗ ತಗಂಡ ಬರೇ!” ಎಂದ ಕಗಲ ಒಬĽನ ಬೇಗಣಯನĺ ತಂದ, ನತĶರ ನಲಕħ
ಬದĸ ಹಳಗದಂತ ಹಡದನ.

ಇದನĺಲ್ಲ ಪŁತŀĔವಗ ನೇಡತĶದ್ದ ನಂಗನ ಕೈಲದ್ದ ಕರಯ ಹೇತ ಅರಚಲ ಆರದ ಥರಥರನ ಕಂಪಸತಡಗತ.
“ಅಲĺೇಡŁೇ! ಹŀಂಗ ನಡಗĶದ ಅದ?” ಎಂದಬĽನ ಪŁಶಂಸಸದನ. “ಅದಕħ ಭಯವಲ್ಲವೇ?” ಎಂದನ ಮತĶಬĽ.

“ನಂಗಯŀ, ಎಳಕಂಡ ಬನŁೇ!” ಎಂದ ಒಕħಲಗನಗ ಹಳಪೈಕದ ತಮĿ ಕಗ ಹೇಳದನ.

ನಂಗ ಎಳದನ ನಡಗತĶ ನಂತದ್ದ ಹೇತ ಜೇವರĔಣ ಮಡಕಳńಲ ಕಟıಕಡಗದಗವ ಧೈಯಥ ಸಹಸ ಶಕĶಗಳಂದ
ಹಗĩವನĺ ಬಲವಗ ಝಗĩ ಸಳಯಲ, ನಂಗ ಮಗĩರಸ ಬದ್ದನ.

“ಹಡರŁೇ! ಹಡರŁೇ! ಹಡರŁೇ!” ಎಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಕಗನಗĩವದರಲŃಯ ಕರಳ ಹಗĩದಡನ ಹೇತ ಕಡನ ಕಡಗ
ಓಡತಡಗತ.

ಶಕĶರ ಬನĺಟıದರ, ಅಶಕĶರ ಕಗಕಂಡರ ಕಲವರ ‘ಕŁ ಕŁ ಕŁ!’ ಎಂದ ನಯಗಳನĺ ಕರದ ಛೂ ಬಟıರ. ಅಂತ
ಮನಷŀರಂಬವರೂ ನಯಗಳ ಒಟı ಸೇರ, ಕಡಲ್ಲ ಬಬĽಗಡವಂತ ಅಬĽರಸ ಹೇತನನĺ ಬೇಟಯಡದರ. ಹೇತ
ಒಂದೇ ಸಮನ ಮರಗಳ ನಡವ, ಹಳವನಲŃ ಉಬĽನೇರ, ತಗĩನಳದ, ಹರ ನಗದ, ಮನಷŀರಂದಲ ನಯಗಳಂದಲ
ನಣಚಕಂಡ ಮೃತŀವೇಗದಂದ ಧವಸತ ಗಲಭ ಎಲŃಲŃಯೂ ಹಬĽ, ಅನೇಕರ ರಣರಂಗಕħ ನಗĩದರ.

ನಜವದ ವತಥ ತಳಯದವರ ತಮಗ ಇಷıಬಂದ ಸದĸಗಳನĺಲ್ಲ ಹಬĽಸದರ, ಅಡಗಮನಯಂದರಲŃಯೇ ವವಧವತಥಗಳ


ಪŁಚರವಗ ಭೇತ ಹಬĽತ. ಪಟıಮĿ ಓಡಬಂದ ನಗಮĿನವರ ಹತĶರ “ದಡijಮĿ! ಹಲ ಬಂದ ಹಳೇಪೈಕದ ತಮĿನĺ
ಹಡħಂಡ್ಹಾೇಯĶಂತ!” ಎಂದ ನಡಗತಡಗದಳ. ಅಲŃಗ ಅಳತĶ ಓಡಬಂದ ನಂಗನ ಮಗ ಪಟı “ಅಲ್ಲಂತ! ನಮĿಪĻನĺಂತ
ಹಡħಂಡ್ಹಾೇಗದĸ!” ಎಂದ ರೇದಸಲರಂಭಸದನ. ಅವರಲ್ಲ ಜಗಲಗ ನಗĩ ಬರತĶದĸಗ ವಸ ಎದರಗ ಓಡಬಂದ
ಸಬĽಮĿಗ ಢಕħ ಹಡದ “ತಮĿನಗ ದಯŀ ಬಡದ ಹಚĬ ಹಡೇತಂತ! ಕರ ಕಡಯ ಬದŃ ಕರ ಹಡħಂಡವನನĺೇ
ಕಡದಬಟĺಂತ!” ಎಂದ ಅಲŃ ನಲ್ಲದ ಉಪĻರಗಗೇಡದನ. ದಣĵ ಹಡದಕಂಡ ಓಡತĶದ್ದ ಸೇರಗರರ “ಭೂತರಾಯನೇ
ರಾĔಸನಗ ಬಂದ ಕರ ಕಚĬಕಂಡ ಹರಹೇಗದĸನಂತ! ನೇಡೇರಲŃ ಬನĺ” ಎಂದ ಗಟıಯಗ ಕಗತĶದ್ದರ.
ವಸವನಂದ ಭಯಂಕರ ವತಥಯನĺ ಕೇಳದ ಹವಯŀ ರಾಮಯŀ ಚನĺಯŀರ ಉಪĻರಗಯಂದಳದ ಬಬĽ ಕೇಳಬಂದ ದಕħಗ
ನಡದೇಡದರ. ಹತĶರ ಜನರಂದ ಹತĶರ ತರನದ ಸದĸ ಕೇಳದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಕಂಗಟı ‘ಹವಯŀ! ರಾಮ!
ಬನŁೇ!’ ಎಂದ ಕರಯತĶ, ಭೂತದ ಬನದ ಕಡಗ ಕೈಲದಷı ಮಟıಗ ವೇಗವಗ ನಡದರ. ಆ ದನದ ಹಬĽಕħಗ ಬಂದ
ನರದದ್ದ ಕಗಗಳಂತ “ಕ! ಕ! ಕ! ಕ!” ಎಂದ ಗದ್ದಲಕħ ಗದ್ದಲ ಪೇರಸತĶದ್ದವ.

ಅಂತ “ನಂಗನನĺ ಎಳದ ಕಡವ ಕರ ಓಡಹೇಯತĶಂತ!” ಎಂಬ ಅವಸರದ ಮತ “ನಂಗನನĺ ಎಳದಕಂಡ ಹಲ


ಓಡಹೇಯತಂತ!” ಎಂದಗ, ಕಡಗ ಚತŁ ವಚತŁ ವಕರ ರೂಪಗಳನĺ ತಳದ ಅಷıಂದ ಗಲಭಗ ಕರಣವಯತ.

ನಯಗಳಂದಲ ಮನಷŀರಂದಲ ಕರಾತಯವಗ ಅಟıಲĻಟı ಆ ಹೇತ ಬದರ ದಣದ ಕಟıಕಡಗ ಹವಯŀ


ಮದಲದವರ ಅಲŃಗ ಹೇಗವ ವೇಳಗ, ಮನಗ ತಸ ದರದಲŃದ್ದ ಕರಗ ಹರತĶ. ಜನರಲ್ಲರೂ ತಂಡತಂಡವಗ ಕರಯ
ಸತĶಲ ಕಕ ಕೇಕ ಹಕತĶ, ಕಲŃ, ಬಡಗಗಳನĺಸಯತĶ ಆಸನĺ ವಜಯಗಳಗ ನಂತದ್ದರ; ಅಥವ ಕಣದಡತĶದ್ದರ.
ಹೇತದ ತಲ ಮತŁ ಕರಯ ನಡವ ಈಜತĶತĶ. ನಂತದ್ದವರ ಉತĶೇಜಕವಣಯಂದ ಪŁೇರತವಗ ಒಂದರಡ ನಯಗಳ
ಈಜಬದ್ದವ. ಹೇತ ಬದರ ಮತĶ ದಡವೇರಲಳಸತ. ಆದರ ದಡದಲŃ ನಂತವರನĺ ನೇಡ ನೇರಗ ಮರಳತ. ಅಷıರಲŃ
ನಯಗಳ ಬಳಗ ಹಗ ಅದನĺ ತಡಕದವ. ಹೇತವ ನಯಗಳ ಎರಡ ಮರಸರ ಮಳಮಳಗದĸವ.
ದಡದಲŃದ್ದವರ ಕೈಚಪĻಳ ಹಡಯತĶ ಜಯದŅನಗೈಯತĶದ್ದರ.

ಹವಯŀ “ಏ ಪಟıಣĵ ಈಜಹೇಗ ಅದನĺ ಹಡದಕಂಡ ಬ” ಎಂದ ಕಠನವಗ ಕಗ ಹೇಳದನ.

ಸಹಸಪŁೇಮಯಗದ್ದ ಪಟıಣĵ ಅಷı ಜನರ ನಡತĶರವಗಲ ಲಭಸದ್ದ ಸಂದಭಥವನĺ ಕಳದಕಳńತĶನಯ? ಅಂಗ ಬಚĬ,
ಪಂಚ ಸತĶಕಟı, ಕರಯಲ್ಲ ಅಲŃೇಲಕಲŃೇಲವಗವಂತ ನೇರಗ ದಢುಮĿನ ಧುಮಕದನ. ನೇಡತĶದ್ದ ಹಗಯ,
ಹೇರಾಡತĶದ್ದ ಹೇತನನĺ ನಯಗಳಂದ ಬಡಸ, ಅದರ ಕರಳ ಹಗĩವನĺ ಬಯಲŃ ಕಚĬಕಂಡ ನೇರನ ಹರಗ ಕೈಕಲ
ಬಡದ ಹೇತಕħ ಗಬರ ಮಡದಂತ ಈಜ ದಡ ಸೇರದನ. ಚನĺಗ ದಣದದ್ದ ಆ ಬಡ ಜಂತ ಒಂದನತ ಪŁತಭಟಸದ
ಪಟıಣĵನ ಸಂಗಡವ ದಡವೇರತ. ಒಡನಯ ಜನರಲ್ಲ ಅಲŃಗ ನಗĩದರ. ತಮĿ, ಓಬಯŀ, ನಂಗ ಮವರೂ ಒಬĽರಮೇಲಬĽರ
ನಗĩಬಂದ ಕರಳ ಹಗĩಕħ ಕೈಹಕದರ.

“ನಡೇರೇ ದರ!” ಎಂಬ ಹವಯŀನ ಅಧಕರವಣ ಯನĺ ಕೇಳ ಮತĶ ಎಲ್ಲರೂ ಹಂಜರದರ. ಹವಯŀ ಹೇತನ ಕರಳ
ಹಗĩವನĺ ಕೈಯಲŃ ಹಡದ, ಮನಯ ಕಡಗ ಹರಟನ. ಹೇತವ ಕರಮರಯಂತ ಅವನನĺ ಹಂಬಲಸತ.

“ಅಯŀ, ಕಡ, ಹತĶಯĶ! ಭೂತಕħ ಆಯರಕಡĽೇಕ” ಎಂದ ತಮĿ ಹೇಳಲ, ಹವಯŀ ನಂತ, ಹತರಗ, ತನĺ ಹಂದ
ಬರತĶದ್ದ ಗಂಪನĺ ಕಠೇರವಗ ನೇಡದನ. ಆ ದೃಷıಯಲŃ ಭೇಷಣತ ಇದĸದರಂದ ಯರೂ ಮತಡಲಲ್ಲ.

ಅಂತ ಆ ದನ ಆ ಹೇತ ಉಳದಕಂಡತ. ಭೂತಕħ ಮೇಸಲದದನĺ ಇಟıಕಳńಬರದ ಎಂದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ


ವದಸದರ. ಅನೇಕರ ಅನೇಕ ವಧವಗ ಹೇಳದರ. ಅನಷıವಗತĶದ ಎಂದರ. ಹವಯŀ “ಕರಣ ಮಕಪŁಣಯ
ಬಲದನಕħಂತಲ ಹಚĬನ ಪಜ” ಎಂದ ಹೇಳ, ಯರ ‘ಬದĹವದ’ವನĺ ಲಕ್ಷಿಸಲಲ್ಲ.

***

ಸಯಂಕಲ ಸಬĽಮĿ ಸೇರಗರರಡನ, ತನ ಕಟıದ್ದ ಹಣವನĺ ವಪಸ ಕಡವಂತ ಓಬಯŀನಗ ತಳಸಬೇಕಂದ ಗಟıಗ
ಹೇಳತĶದĸಗ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ನೇಡದರ. ಅವರ ಸೇರಗರರನĺ ಕರದ ಅದೇನಂದ ಕೇಳದರ. ಸೇರಗರರ ಏನ ಇಲ್ಲ.
ಬಳಯಲ ಬೇಕಂತ! ಎಂದ ಹೇಳ, ಕರಯ ಬಳ ಕರಕೇಳಗಳ ಹಸಗಯ ಕಯಥದಲŃದ್ದ ಓಬಯŀನಡಗ ಹೇದರ. ಗೌಡರ
ಅದನĺ ನಂಬಲರದ ಸೇರಗರರನĺ ಮಲ್ಲನ ಹಂಬಲಸದರ.

ಅಲŃ ಕಳńಂಗಡಯವನಗ ಓಬಯŀನಗ ಮತನ ಜಗಳವಗತĶತĶ.

“ನಮĿ ಲೇಟ ನೇವ ತಗಳń. ಅದ. ನಡಯೂದಲ್ಲಂತ!” ಎಂದ ಹೇಳತĶದ್ದ ಕಳńಂಗಡಯವನ ಎರಡ ಕಗದದ
ತಂಡಗಳನĺ ಓಬಯŀನ ಕಡಗ ಚಚದನ.

ಓಬಯŀ “ಅದಂದ ನನಗ ಗತĶಲ್ಲ. ನನ ಕಟıಗ ಸರಯಗತĶ ಅಂಥ ಖೇಟ ಲೇಟಗದ್ದರ ಅವಗŃ ವಪಸ
ಮಡĽೇಕಗತĶ. ಇಷı ದನ ಇಟıಕಂಡ ಈಗ ಕಟŁ ಯರ ತಗಳĶರ?” ಎಂದ ಕಂಪ ಮಂಸದ ಕರಯ ಕಲಂದನĺ
ಬಂಕಯಲŃ ಬಡಸತĶದ್ದನ.

“ನನೇನ ನಮĿ ಲೇಟ ಬದŃಯಸŃಲ್ಲ!”

“ಬದŃಯಸೇಯೇ ಬಟıಯೇ ಯರೇಗ ಗತĶ?”

“ಹಂಗರ ನೇವ ಖಂಡತ ತಗೇಳńೇದಲŃೇನ?”

“ನನಗೇನ ಬದĹ ಹಚĬಗ ತಗೇಳŃೇನ?”

“ಹಂಗದŁ ಗೌಡŁ ಹತŁಕħ ಹೇಗĶೇನ. ಅವರೇ ಇಚರಣ ಮಡŃ!”

“ಹೇಗ! ನನೇನ ಬŀಡ ಅಂತೇನೇನ?”

ಕಳńಂಗಡಯವನ ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ ರೇಗ “ಒಬĽ ತಂದಗ ಹಟıದವರಾಗದŁ ಸಳń ಹೇಳĶಲಥಲ್ಲ” ಎಂದನ.

“ಏನಂದ, ಬೇಳಮಗĺ” ಎಂದ ಓಬಯŀ ಕೈಯಲŃದ್ದ ಹಸಮಂಸದ ಕರಯ ತಡಯಂದಲ ಕಳńಂಗಡಯವನ ಮಖಕħ ರಪĻನ
ಹಡದನ.

ಅಲŃದ್ದವರಲ್ಲರೂ ಸೇರ ಇಬĽರಗ ನಡವ ಬಂದ ಕೈ ಕೈ ಮಲಯಸವದನĺ ನಲŃಸತĶದ್ದರ. ಅಷıರಲŃ ಸೇರಗರರೂ ಅವರ
ಹಂದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರೂ ಅಲŃಗ ಬಂದರ. ವಚರಣಯಯತ. ಓಬಯŀ ತನಗ ಕಡಬೇಕಗದ್ದ ಐವತĶಮರ ರೂಪಯ
ಎಂಟಣ ಮರ ಕಸಗ ಒಂದ ನರ ರೂಪಯನ ನೇಟ ಕಟıದĸನಂದ, ಆ ನೇಟನĺ ತನ ಕಪĻಕħ ಮರಸಲ
ತಗದಕಂಡ ಹೇಗದĸಗ ‘ಚಪ'(ಷಪ್)ನವರ “ನಡಯೂದಲ್ಲ” ಎಂದ ಹೇಳದರಂದ, ಈಗ ವಪಸ ಕಟıರ
ತಗದಕಳńವದಲ್ಲವಂದ ಕಳńಂಗಡಯವನ ನಡದ ಸಂಗತಯಲ್ಲವನĺ ಹೇಳ ತನ ಹಡದದ್ದ ನೇಟನ ತಂಡಗಳನĺ
ಗೌಡರ ವಶಕħ ಕಟıನ.

ಅವಗಳನĺ ನೇಡದಡನಯ ಗೌಡರ “ಎಲŃ ಸಕħತೇ ಈ ನೇಟ ನನಗ?” ಎಂದ ಓಬಯŀನ ಕಡ ನಡದರ.

ತನ ಒಂದ ರಾತŁ ರಸĶಯಲŃ ಬರತĶದĸಗ ಭೂತರಾಯ ಕಣಸಕಂಡನಂದ, ತನ ಮಛಥಹೇದನಂದ, ಎಚĬತĶ


ಜೇಬಗ ಕೈಹಕಕಂಡಗ ಅದರಲŃ ನೇಟನ ತಂಡಗಳದĸವಂದ ಸŅಲĻವ ಅಪŁತಭನಗದ ಓಬಯŀ ಹೇಳಬಟıನ.

ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ನೇರವಗ ತಮĿ ಕೇಣಗ ಹೇಗ ಒಂದ ಕೇಟನ ಜೇಬಗ ಕೈಹಕದರ. ಅಲŃ ನೇಟನ ತಂಡಗಳರಲಲ್ಲ.
ಒಂದ ಕೈಬಕħನĺ ಬಚĬ ನೇಡತĶರ: ತಮĿ ಕೈಲದ್ದ ನೇಟನ ತಂಡಗಳ ನಂಬರಗಳನĺೇ ಅಲŃಯೂ ಬರದದĸರ!

ಹಂಡತಯನĺ ಕರದ ವಚರಸದರ. ಸಬĽಮĿ ಅಳತĶ ತನಗೇನಂದ ಗತĶಲ್ಲ ಎಂದಳ. ಮಗಳ ಪಟıಮĿನನĺ ಕೇಳದರ;
ವಸವನĺ ಕೇಳದರ. ಎಲ್ಲರೂ ತಮಗ ಗತĶಲ್ಲ, ತಮಗ ಗತĶಲ್ಲ, ಎಂದಬಟıರ. ಹಗದರ, ತವ ಮಲಗವ ಕೇಣಗ
ಹರಗನವರಾರ ಬರಬೇಕ? ಕೇಟನಲŃ ನೇಟದĸದ ಓಬಯŀನಗ ತಳಯವದದರೂ ಹೇಗ? ತಳದರೂ ಅವನ
ಕದಯವದದರೂ ಹೇಗ? ಗೌಡರ ಗಮನ ನಗಮĿನವರ ಕಡ ತರಗತ. ಆದರ ಅವರನĺ ಕೇಳವದಂತ? ಹವಯŀ
ಬೇರ ಮನಯಲŃದĸನ!

ದಯŀದ ಹರಕಯ ದನ ನರದದ್ದ ನಂಟರಷıರ ಮಂದ ಗಲಟ ಮಡಬರದಂದ ಸಮĿನದರ. ಕಳńಂಗಡಯವನಗ


ಇನĺಂದ ದನ ವಚರಣ ಮಡತĶೇನಂದ ಸಮಧನ ಹೇಳದರ.
ಸೇತಯ ರೇಗದ ರಹಸŀ
ಸಂಜಯಗತĶದ. ನತĶರನ ಬಣĵದ ಕಂಪ ಕರಣದ ಸಯಥಬಂಬ ಪಶĬಮ ಪವಥತದ ಅರಣŀದ ಹಂಗಡ ಪŁಜŅಲಸತĶ
ಮಲ್ಲಮಲ್ಲನ ಮಳಗತĶದ. ನೇಡ ನೇಡ ಕಲಭಗ ಮರಯಯĶ; ಅಧಥ ಮರಯಯĶ; ಪಣಥವ ಮರಯಯĶ;
ಸಂಧŀಕಂತ ಕಡ ಬಟıಗಳ ಮೇಲ ಕಂಗವಯರಚತĶ

“ಇದವ ಪŁದೇಶ? ಇದವ ಬಟı? ಇದವ ಕಡ? ನನಲŃದĸೇನ? ಎಲŃಗಗ ಹರಟದĸೇನ? ಏಕ? ಇದೇನದ ನನĺ ಸಂಗಡ
ಯರೂ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ!”

ಸೇತಗ ಯವದ ಬಗಹರಯಲಲ್ಲ. ಭಯದೃಷıಯನĺ ಬೇರ ನೇಡತĶಳ ಇನĺೇನ ಕತĶಲಯೂ ನಣĵನಣĵನ ಮತĶಬರತĶದ!
ಹೃದಯ ಹಡದ ಕಳńಲರಂಭಸತ. ಸೇತ ತಸ ದರ ಬರಬರನ ಓಡ ನೇಡದಳ. ಯರೂ ಕಣಸಲಲ್ಲ! ಏನಂದ
ಸದĸಲ್ಲ. ಭಯತಶಯದಂದ ನಡಸಯŀತಡಗದಳ; ಕಣĵೇರೂ ಇಳದವ. ಯವ ಊರೇ? ಯವ ಹದಯೇ ಎಲŃಗ
ಹೇಗಬೇಕೇ ಏನಂದ ಅವಳಗ ಗತĶಗಲಲ್ಲ. ಅಯŀೇ, ನನೇಕ ಇಲŃಗ ಬಂದ? ನನĺನĺಲŃಗ ಕರದ ತಂದವರಾರ?
ಅಪĻಯŀನಲŃ? ಅವŅನಲŃ? ಅಣĵಯŀನಲŃ! ಲಕ್ಷĿಯೂ ಕಣಸವದಲ್ಲವಲ್ಲ! ಇದೇನದ? ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ ದಕħಲ್ಲದ ಅನಥಯಂತ
ಕಡಪಲಗರವನಲŃ!

“ಅಣĵಯŀ!” ಎಂದ ಕರದಳ!

ಯರೂ ಓ ಕಳńಲಲ್ಲ. ಸೇತ ಅಳತĶ ತಂದತಯಗಳನĺ ಕರದಳ. ಉತĶರ ಬರದರಲ “ಅಯŀೇ ನನĺನĺೇಕ ಕಡಪಲ
ಮಡದರ? ನನೇನ ತಪĻ ಮಡದ? ನನĺನĺ Ĕಮಸ! ನೇವ ಹೇಳದ ಹಗ ಕೇಳತĶೇನ! ಇನĺ ಮೇಲ ತಪĻ ಮಡವದಲ್ಲ”
ಎಂದ ರೇದಸದಳ. ಪŁತŀತĶರವಗ ಕತĶಲ ಹಚĬತ! ಸೇತ ಕವಗಟıಳ: ಹಠಾತĶಗ ಭಯಂಕರವದ ಗಜಥನಯೂ ಅದರ
ಜತಗ ಆತಥನದವ ಕೇಳಬಂದವ! ಆ ಗಜಥನಗ ಭೂಮ ಕಂಪಸದಂತಯĶ. ಸೇತ ಕಂಗಲಗ ದಕħದಕħಗ ನೇಡ
ತಡಗದಳ. ಯರನĺದರೂ ಕಗವದಕħ ಅವಳಂದಗಲಲ್ಲ. ಅಷı ಭಯಂಕರವಗತĶ ಆ ಗಜಥನ! ಎಷı
ಕರಣಕರವಗತĶ ಆ ಆತಥನದ.

ನಂತದ್ದ ಹಗಯೇ ಗಜಥನಯೂ ಆತಥನದವ ಸಮೇಪವದವ. ಸೇತಯ ಹೃದಯ ಬಯಗ ಬಂದಂತಗ ನೇಡತĶಳ;
ಭೇಷಣವದ ಭೇಮಕರವದ ಹಬĽಲಯಂದ ಮನಷŀನಬĽನನĺ ಅರಯಟı ಬರತĶದ. ಹಬĽಲ ಆಭಥಟಸತĶದ,
ಅಟıತĶದ. ಮನಷŀ ನಸತಹಯನಗ ಕಗತĶ ಓಡತĶದĸನ. ಸೇತ ಕಲŃಗ ನಂತ ರಪĻಹಕದ ನೇಡತĶದĸಳ. ಹ!
ಓಡತĶರವವನ ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಮಗ ಕೃಷĵಪĻನಲ್ಲವ! ಅಯŀೇ, ಆಗಹೇಯತ! ಇನĺೇನ ಹಲ ಹಡದ ಬಡತĶದ!
ಇಲ್ಲ! ಕೃಷĵಪĻ ಪಕħಕħ ಬಳಕ ನಗದ ತಪĻಸಕಂಡ ಓಡತĶದĸನ! ಅಯŀಯŀೇ ಸೇತಯ ಕಡಗೇ ಬರತĶದĸನ! ಮತĶ ನೇಡದಳ
ಸೇತ; ಅಯŀೇ, ಇದೇನದ? ಓಡತĶರವವನ ಕೃಷĵಪĻನಲ್ಲ! ಮತĶರ? ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮಗ ರಾಮಯŀ! ಸೇತ
ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ “ರಾಮಯŀ ಬವ!” ಎಂದ ಕಗಬಟıಳ.

ಅವಳ ಕಗಗೇ ಏನೇ ಎನĺವಂತ ರಾಮಯŀ ನಟıಗ ಅವಳದ್ದ ಕಡಗೇ ಧವಸದನ: ಹಬĽಲಯಂತ ಬಣĵಬಣĵದ ಸಡಲನಂತ
ನಗĩಬರತĶದ! ಸೇತ ಓಡಲಳಸದಳ. ಆಗಲಲ್ಲ! ಮತĶ ನೇಡದಳ: ಹಲ ನಗದ ರಾಮಯŀನ ಮೇಲ ಹರತ!

ಆದರದೇನ? ರಾಮಯŀನಲŃ ಮಯವದನ? ಯರೂ ಇಲ್ಲ! ಹಲ ಮತŁ ಸೇತಯ ಕಡಗ ಬಯĸರದ ಕೇರದಡಗಳನĺ
ತೇರ ಗಜಥಸತĶ ಭಯಂಕರವಗ ಬರತĶದ! ಸೇತ ತನĺ ಇಚĭಶಕĶ ಸಹಸಗಳನĺಲ್ಲ ವಚĬಮಡ ಮತĶ ಓಡಲಳಸದಳ. ಕಲ
ಕೇಳಲಗಲಲ್ಲ! ಹಲ ಬಂದತ! ಬಂದತ! ಬಂದತ! ‘ಅಯŀೇ, ಅವŅ, ಹಲ! ಹಲ!’ ಎಂದ ಕಗಕಂಡಳ ಸೇತ! ಇದೇನದ!
ಹಲ ಮಯವಗ, ಅದಕħ ಬದಲಗ ಹವಯŀ ನಗತĶ “ಹದರಬೇಡ, ಸೇತ! ನನ! ಯಕ ಕಗಕಳĶೇಯ?” ಎಂದ
ಬರತĶದĸನ!

ಸೇತ ಥಟıನ ಎಚĬರವಗ ಕಣĵ ತರದಳ. ಹಸಗಯ ಪಕħದಲŃ ಕಳತ ಗೌರಮĿನವರ ಮಗಳನĺ ಮಟı ಸಂತೈಸತĶ “ಸೇತ!
ಸೇತ! ಹದರದಯೇನ? ಯಕ ಕಗಕಂಡ?” ಎನĺತĶದ್ದರ. ಸೇತಯ ಕಣĵ ಬದರತĶ; ಮೈ ಬವರತĶ; ಉಸರ ವೇಗವಗತĶ;
ಮೈ ಬಸಯನĺ ನಡದರ ಜŅರವ ಬಂದಂತತĶ!

ಮನಷŀನ ಜಗŁದವಸķಯ ಜೇವನ ಮಹದľತವಗದ. ಆದರ ಸŅಪĺಜಗತĶ ಅದľತತರವದದ. ಕೇಟŀನಕೇಟ


ಮನವರ ಪŁತ ದವರಾತŁಗಳಲŃಯೂ ನದĸಮಡವಗಲಲ್ಲ ಗಣನಯಲ್ಲದಷı ಕನಸಗಳನĺ ಕಣತĶರ. ಅವಗಳನĺದರೂ
ಎಷı ಚತŁವಚತŁವಗರತĶವ? ಕಲĻನಗ ಅಸಧŀವಗವಂತಹ ಸನĺವೇಶಗಳ ಚತŁಗಳ ಘಟನಗಳ ಸŅಪĺರಾಜŀದಲŃ
ನರಂಕಶವಗ ನಯಮತೇತವಗ ಅಥವ ನಯಮ ವರೇಧವಗ ಸಗಹೇಗತĶವ. ಎಲ್ಲ ದೇಶದ ಕವಗಳ ತಮĿ ತಮĿ
ಕವŀ ಪರಾಣ ಕಟıಕಥಗಳಲŃ ಚತŁಸರವ ಯĔ, ರಾĔಸ, ದೇವತ, ಕನĺರ, ಪಶಚ, ಭೂತ, ಸŅಗಥ, ನರಕ ಮದಲದ
ವಷಯಗಳಗ ಸŅಪĺವೇ ಬಹಮಟıಗ ಕರಣವಗದ ಎಂದರ ತಪĻಗವದಲ್ಲ.

ಜಗŁಜĮೇವನದ ಬಯಕಗಳ ಭಯಗಳ ನದĸಯ ಲೇಕದಲŃ ಕನಸಗಳ ರೇತಯಲŃ ಜರಗ ಕೈಗಡತĶವ ಎಂದ
ಮನಃಶಸěĤರ ಅಭಪŁಯವವದ. ವರಹ ಪŁೇಯಸಯನĺ, ದರದŁನ ಧನವನĺ, ಹಟıಗಲ್ಲದವನ ಭಕŀಬೇಜŀಗಳ
ರಾಶಯನĺ ಸŅಪĺದಲŃ ಕಂಡ ಕಣದಡಬಹದ. ತರಕನ ಸŅಪĺವ ಅಂತಹದ ಆಗದ. ಆದರೂ ಎಲ್ಲ ಕನಸಗಳನĺ ಅಭೇಷı
ಸಫಲŀದ ಚತŁಗಳಂದ ಸಧಸಲಗವದಲ್ಲ. ಕಲವ ಹಂದದದನĺಗಲ ಮಂದಗವದನĺಗಲ ಸಚಸಬಹದ. ಕಲವ
ಕನಸಗಳಂತ ರೂಪಕಗಳಗರತĶವ ಪರೇಕ್ಷಿಯಲŃ ತೇಗಥಡ ಹಂದತĶೇನಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂದ ಭಯಗŁಸĶನದ ವದŀಥಥ
ಕನಸನಲŃ ಪರೇಕ್ಷಿ ಮಂದರಕħ ಬಹಳ ತಡವಗ ಹೇದಂತ ಕನಸ ಕಣಬಹದ; ಅಥವ ಒಂದ ಪŁಶĺಗ ಉತĶರ
ಬರಯವಷıರಲŃಯ ಘಂಟ ಹಡದಂತ ಕನಸಗಬಹದ; ಅಥವ ತನಂದ ಕಡದದ ಬಟıವನĺ ಬಹಳ ಶŁಮದಂದ
ಏರತĶರವವನಂತಯೂ ಅಧಥ ಏರವಷıರಲŃ ಕಲ ತಪĻ ತಪĻಲŃನಲŃರವ ಸರೇವರಕħ ಬೇಳತĶರವಂತಯೂ ಕನಸ
ಕಣಬಹದ. ಹಗಯೇ ನಮಗ ಒಲ್ಲದವನ ಮಹಕಷıಕħೇಡದಂತಯ ಅಥವ ನಶವದಂತಯೇ ಕನಸ ಬೇಳಬಹದ.
ಅಷıೇ ಅಲ್ಲದ, ದೈಹಕ ವŀಪರಗಳಂದಲ ಅದľತ ಸŅಪĺಗಳ ಪŁೇರತವಗತĶವ. ಎದಯ ಮೇಲ ಕೈಯಟıಕಂಡ
ಮಲಗದವನಗ ಯವದೇ ಒಂದ ಪಶಚ ತನĺ ಎದಯ ಮೇಲ ಕತ, ಮಗ, ಬಯಗಳನĺ ಒತĶ ಹಡದಂತ
ಕನಸಗಬಹದ. ಹದದಕಂಡ ಶಲನ ಕರ ಕತĶಗಯ ಮೇಲ ಬದ್ದವನಗ ತನĺನĺ ಯರೇ ಗಲŃಗೇರಸವಂತ
ಕನಸಗಬಹದ.

ಅಂತ ಸೇತಯ ಕನಸನĺ ಆಕಯ ಬಯಕ ಬದರಕಗಳನĺ ಸಚಸವ ಒಂದ ರೂಪಕಲಂಕರವಂದ ಇಟıಕಂಡರ, ಆಕಯ
ಚತĶದಲŃ ಗಪĶವಗ ನಡಯತĶದ್ದ ಮನೇವŀಪರಗಳನĺ ಸŅಲĻಮಟıಗದರೂ ಊಹಸಬಹದ. ಒಂದ ವಷಯವಂತ
ಚನĺಗ ಸĻಷıವಗತĶದ. ಆಕಗ ಕೃಷĵಪĻನ ಪರವಗದ್ದ ಭವನ ಮತĶ ಹವಯŀನಲŃದ್ದ ನಚĬ!

ಸŅಪĺಕħ ಉನĿದಕħ ಹಚĬೇನ ವŀತŀಸವಲ್ಲ. ಅವರಡಕħ ಆಧರ ಸಮನŀವಗದ. ಜೇವನದಲŃ ಮಹ


ದರದŁನಗರವವನ ಕನಸನಲŃ Ħಮಂತನಗ ಸಖಪಡತĶನ. ಅವನ ಎಚĬತĶಮೇಲ ಅದನĺ ಕನಸಂದ ತಳದ ಮತĶ
ದರದŁನಂತಯ ವತಥಸತĶನ. ಆದರ ಹಗ ವತಥಸವದರ ಬದಲ ಎಚĬತĶ ಮೇಲ Ħಮಂತನಂತ ನಡದರ ಅವನನĺ
ಹಚĬರ ಆಸĻತŁಗ ಸಗಸತĶರ. ಅಂಥವನ ತನ ನಜವಗಯೂ Ħಮಂತನಗದĸೇನ, ಆಸĻತŁ ತನĺ ಸŅಂತ ಮನ, ಡಕıರ
ನಸಥಗಳಲ್ಲರೂ ತನĺ ಪರವರದವರಂದ ಅವರ ಮಡವ ಕಯಥಗಳಲ್ಲ ತನĺ ಪರಚಯಥ ಎಂದ ಭವಸಬಹದ.
ಅಥವ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರ ತನĺ ಸಂಪತĶನĺಲ್ಲ ಅಪಹರಸ, ತನĺನĺ ಮೇಸಮಡಲೇಸħರ ಈ ಹಟ ಹಡದĸರಂದ ವŀಖŀನ
ಮಡ ಭŁಂತಯಂದ ವತಥಸಬಹದ. ಅಂತ ಶಶŅತವದ ಅಸಮಂಜಸŀವ ಹಚĬಗ ಕರಣವಗತĶದ. ಹಚĬನಲŃ ಅನೇಕ
ತರವರತĶದ. ಕೈಗಡದ ಬಯಕ ಬದರಕಗಳ ಸಮಜಮಯಥದಗಗ ವŀಕĶ ಮನಸತನಳಗ ಅದಮದ ಬಯಕ ಬದರಕಗಳ
ಉಲĽಣವಸķಯನĺ ಮಟıದರ ಹಚĬಗ ಪರಣಮಸತĶವ. ಅವಗಳ ತಳವ ವೇಷಗಳನĺ ಲಕħ ಮಡವದಕħ ಸಧŀವಲ್ಲ.
ಸಧರಣ ತಲನೇವನಂದ ಹಡದ ಮಛಥರೇಗ, ಮೈಮೇಲ ಬರವದ, ದವŅ ಹಡಯವದ, ನರಂತರ ಭŁಂತ ‌
ಇತŀದಗಳಗ, ಆತĿಹತŀದವರಗ ಹೇಗಬಹದ.

ಪŁೇಮಭಂಗವ ಅನೇಕಸರ ತರತರನದ ಉನĿದಗಳಲŃ ಪಯಥವಸನವಗತĶದ. ಅಥವ ರೇಗಗಳಲŃಯೂ


ಕನಗಣಬಹದ. ತರಣನಬĽನಲŃ ನೈಸಗಥಕವಗ ಪŁೇಮವಟıರವ ಹಡಗಯನĺ ಆಕಯ ತಂದ ತಯಗಳ
ಹಣಕħಗಯೇ ಕಲಕħಗಯೇ ಸಮಜ ಮಯಥದಗಗಯೇ ಅಥವ ಮತ ಕಟıದ್ದಕħಗಯೇ ಬೇರಬĽನಗ ವವಹ
ಮಡದರ ಆಕಯಲŃ ಉತĻನĺವಗವ ಜಗಪತ ದಃಖ ನರಾಶಗಳ ನನ ವೇಷಗಳನĺ ತಳ ತಮĿ ಇಚĭಯನĺ
ನರವೇರಸಕಳńಬಹದ. ಆಕಯ ನಜವದ ಪŁೇಮ ಪŁೇತಸದವನಲŃ ಇರತĶದಯೇ ಹರತ ಮದವಮಡ ಕಂಡವನಲŃ
ಇರವದಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಸಮಯಗಳಲŃ ಹಡಗಯ ಸಪĶಚತĶ ಮದವಯದವನ ಸಂಗದಂದ ತಪĻಸಕಳńಲ
ವವಧೇಪಯಗಳನĺ ಹಡಬಹದ. ಅದ ಅನೈಚĭಕವಗಯ ನಡಯತĶದ. ಹಡಗಗ ಅದ ಗತĶರವದಲ್ಲ. ಗಂಡನ
ಸನĺಧŀದ ಸಚನಯ ಮತŁದಂದಲ ಹಡಗ ದವŅಹಡದವಳಗ ಭಯಂಕರವಗ ವತಥಸಬಹದ. ಅಥವ ಉನĿದ
ಶಶŅತವದರೂ ಆಗಬಹದ. ಅಥವ ಯವದದರೂ ಭಯಂಕರ ವŀಧ ನಮಥಣವಗವದ ಉಂಟ. ಆತĿಹತŀ
ಮಡಕಳńವದ ಅಪವಥವಲ್ಲ.

ಹಡಗ ಸĔĿಪŁಕೃತಯ ಬಲಯಲ್ಲದದ್ದರ, ಕನರನ ಸಬĽಮĿನಂತ ತನಗಗವ ಪŁೇಮಭಂಗವನĺ ನರಾಶಯನĺ ಪದĹತ


ಮತĶ ಅಭŀಸಗಳ ಕಗĩಲŃನಲŃ ತಕħ ತಕħ, ಮಂಡಮಡ, ಮರತ, ಕಲದನಗಳಲŃಯ ಹಸ ಸನĺವೇಶಕħ ತಕħ ಹಗ ವತಥಸಲ
ತಡಗ, ಜೇವನವನĺ ತಕħಮಟıಗ ನಮĿದಯಗ ನಡಸತĶಳ. ಆದರ ತರಳ ಭವಜೇವಯಗ ಸĔĿ ಹೃದಯದವಳಗದ್ದರ
ಯವ ಪದĹತಯಗಲ, ಯವ ಅಭŀಸವಗಲ ಯವ ಸಮಜದ ಕಟıನಟıಗಳಗಲ, ಯವ ವವಹದ ಶಸěೇಕĶ
ಕಮಥಗಳಗಲ ಆಕಯ ಪŁಥಮ ಪŁಣಯದ ವದŀನĿದŁಯನĺ ಅಳಸಲರದ ಹೇಗತĶವ. ಅದಕħ ಬದಲಗ ಒದಗವ
ವಘĺದಂದ ಪŁಥಮ ಪŁೇಮದ ಮನ ಮತĶ ತೇಕ್ಷ್ಣವಗತĶದ. ಹವಯŀ ಬನĺನೇವಗ ಮತĶಳńಯಲŃ ಕಲವ ದನಗಳ
ಉಳದ ಸೇತಯಡನ ಅಷıಂದ ಮತಕತಯಡದದĸದ್ದರ, ಅವಳ ಬಹಶಃ ಸķಲಹೃದಯದ ಬಲಯಗಯ
ಇದĸಕಂಡ, ತನĺ ತಂದತಯಯರ ತನĺನĺ ಯರಗ ಕಟı ಮದವ ಮಡತĶದ್ದರ ಆತನನĺ ಗಂಡನನĺಗ ತಳದ,
ನಮĿದಯಗ ಬಳತĶದ್ದಳಂದ ತೇರತĶದ. ಆದರ ವಧ ಹಗಗಲ ಬಡಲಲ್ಲ. ಹವಯŀನ ದಸಯಂದ ಅವಳ
ಸĔĿಹೃದಯದ ಭವಜೇವಯದ ಕಮರಯಗಬಟıದ್ದಳ.

ಹಗದದ ಇತರರಾರಗ ತಳದರಲಲ್ಲ, ತಳದದ್ದರ ಕಥ ಬೇರಯಗತĶತĶ. ಸೇತಯಂತ ಅದನĺ ಅತŀಂತ ಗೇಪŀವಗಟıದ್ದಳ.


ಶŀಮಯŀಗೌಡರಾಗಲ ಗೌರಮĿನವರಾಗಲ ಈ ಸŅಯಂವರ ಸŅರಸŀವನĺ ಇಂಗತದಂದ ತಳಯವಷı ನವೇನರಾಗರಲಲ್ಲ.
ಅವರೂ ಅವರಂತಹ ಇತರ ನಡನ ಹರಯರೂ ತಮĿ ಹರಯರಾದ ಸಮಜದ ಮಖŀಸķರ ನಣಥಯಸದಂತ ಮದವಯಗ
ಸಂಸರ ಮಡತĶದ್ದವರಾಗದ್ದರ. ಅವರಲ್ಲರ ಸದĹಂತವ ಅನಭವವ ವವಹನಂತರ ಪŁೇಮ ಎಂಬದಗದĸೇತೇ ಹರತ
ಪŁೇಮನಂತರ ವವಹ ಎಂಬದಗರಲಲ್ಲ. ಆದ್ದರಂದ ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಕೃಷĵಪĻನಗ ಮಗಳನĺ ಕಡತĶೇನ ಎಂದ ಮತ
ಕಟıದರಲŃ ಅಜİನವದĸತ ಹರತ ಅನŀಯವರಲಲ್ಲ.

ಯವ ಸěೇಸಹಜ ಲಜĮಯಂದ ಸೇತ ತನಗ ಹವಯŀನಲŃದ್ದ ಅನರಾಗವನĺ ಮಚĬಮರಮಡದ್ದಳೇ ಅಂತಹ


ಪರಷಸಹಜವದ ಸಂಕೇಚದಂದಲೇ ಹವಯŀನ ತನಗ ಸೇತಯಲŃದ್ದ ಒಲಮಯನĺ ತನĺ ಹೃದಯಗಹŅರದಲŃ ಯರಗ
ಅರಯದಂತ ಸರಹಕದ್ದನ. ತನĺ ಧೇರತಗ ಗೌರವಗಂಭೇಯಥಗಳಗ ಕಂದಬರಬರದಂದ ಅವನ ತನĺ ಅಂತರಂಗದಲŃದ್ದ
ಕಡಯನĺ ಬಹರಂಗಗಳಸದ, ಪŁಕೃತಯನĺ ವಂಚಸವ ಸಹಸದಲŃ ಆತĿವಂಚನ ಮಡಕಳńತĶದ್ದನ. ಆದರ ಪŁಕೃತ ತನĺನĺ
ವಂಚಸಲಳಸವವರ ಮೇಲ ಮಯŀ ತೇರಸಕಳńದ ಬಡವದಲ್ಲ. ಹೇಗ ಪŁಕೃತಯ ಪŁತಶೇಧಕħ ಸಲಕದ ಆತĿವ ಪŁಕೃತಯನĺ
ಗದĸ ಉದĹರವಗಬೇಕ; ಇಲ್ಲದದ್ದರ ಆದಶಥಚŀತವಗ ಪತತವಗ ವನಶಹಂದಬೇಕ; ಇಲ್ಲದದ್ದರ ಕೇಟ ಕೇಟ
ಮನವರ ಹಡದರವ ಸಧರಣ ಪಥವನĺ ಹಡಯಬೇಕ.

ನಡನ ರೂಢಯಂತ, ಮದವಮಡವವರ ಮದವಯಗವವರ (ಅದರಲŃಯೂ ಹಣĵನ) ಇಚĭಯನĺ ಕೇಳವದಲ್ಲ. ಪತŁ


ಪತŁಯರ ಯೇಗಕ್ಷಿೇಮಕತರರಾದ ತಂದ ತಯಗಳ ಬಂಧುಗಳ ಅವರ ಕಲŀಣಕħ ಭಂಗಬರವಂತ ಲಗĺ
ನಶĬಯಮಡತĶರಯ? ಅಲ್ಲದ ಮದವ ಮಡವ ಅನಭವಶಲಗಳದ ಹರಯರಗಂತ ಮದವಯಗವ ಕರಯರಗೇನ
ಹಚĬ ತಳದರತĶದಯೇ?

ಆದರ ಒಲĿ ಜಣĿಯಲ್ಲ. ಒಲĿಯ ಭವವೇಶದ ನೇತಯೇ ಬೇರ; ಜಣĿಯ ಲಕħಚರದ ರೇತಯೇ ಬೇರ. ಬಹಶಃ
ತತĶತದಯಲŃ ಜಣĿ ಒಲĿಗ ಅಡಯಳಗ ಕಲಯಬೇಕಗತĶದಂದ ತೇರತĶದ.

ಮದವ ನಶĬಯವದಂದನಂದ ಸೇತ ಹಸಗ ಹಡದಳ. ದನದನವ ಜŅರ ಬಟı ಬಟı ಬಂದ, ಪŁತಃಕಲದ ಗಲಬ ಗಡದ
ಹಸರಲಗಳ ನಡವ ಅರಯರಳ ನಲವ ಬರಮಗಳನಂತದ್ದ ಲಲನ ಮಡದ ಧೂಳಯಲŃ ಬಸಡದ ಹವನಂತ ಬಡದಳ.
ಕಲವಸರ ಏನೇನೇ ಭಯಂಕರ ಸŅಪĺಗಳನĺ ಕಂಡ ಕಗಕಳńತĶದ್ದಳ. ಇನĺಮĿ ಎಚĬತĶರವಗಲ ಭŁಂತಯಂದ
ಭಯಗಂಡ ನಡಗತĶದ್ದಳ. ಕಡಕಡಗ ಕಲವರ ಗರತ ಕಡ ಆಕಗ ಸಕħತĶರಲಲ್ಲ. ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರಂತ ಆಕಯ
ಸĿೃತಯಂದ ಕಳಚಬದĸಹೇಗದ್ದರ. ಅವರ ಹತĶರ ಕಳತ ಮತಡಸದರೂ ಗರತ ಸಕħತĶರಲಲ್ಲ. ಸŅಲĻ
ಆರೇಗŀವಸķಯಲŃದĸಗ ಕೇಳಲ ನಚತĶದ್ದರೂ ಸಂಭŁಂತ ಸಮಯಗಳಲŃ ‘ಹವಯŀ ಬವ’ನನĺ ಕರಯತĶದ್ದಳ.

ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಹಳńಯ ವೈದŀರಂದ ಮದĸ ಕಡಸದರ. ಅಗŁಹರದ ವಂಕಪĻಯŀ ಜೇಯಸರ ನಮತĶ ನೇಡವದ,
ತಯತ ಕಟıವದ, ದನ ತಗದಕಳńವದ, ಸತŀನರಾಯಣವŁತ ಮಡಸವದ, ಭೂತದಗಳಗ ಬಲ ಕಡಸವದ ‌
ಇತŀದ ಕಮಥ ಕŁಯಗಳಂದ ಸೇತಯ ಕ್ಷಿೇಮದ ಸಲವಗ ಬಹಳ ಪŁಯತĺ ಮಡದರ. ಯವದ ಸಫಲವಗಲಲ್ಲ. ಆದರೂ
ಆ ಸಮಥಥ ಜೇಯಸರ ರೇಗಯ ಕೇಡನĺಲŃ ತವೇ ಹತĶಕಳńವ ಧಮಥಬದĹಯಂದ ವಧವಧವದ ದನಗಳನĺ
ಸŅೇಕರಮಡವ ಸೇವಕಯಥಕħ ಕೈ ಹಕದರ.

ಒಂದ ದನ ರಾಮಯŀ ಸೇತಯ ಕಯಲಯನĺ ವಚರಸವ ಸಲವಗ ಮತĶಳńಗ ಹೇಗದĸಗ ಸೇತ ಕಣĵೇರ ಸರಸತĶ
ನಃಶಕĶಕಂಠದಂದ ಬಹ ಮಲ್ಲಗ “ಹವಯŀ ಬವ ಬರಲಲŃೇನ?” ಎಂದ ಕೇಳದಳ. ಅವಳ ಕಣĵಗಳಲŃ ಅನಂತ ಅಭೇಷıವ
ವಣಯಲŃ ಅಸೇಮ ರೇದನವ ತಳಕತĶದĸವ.

ರಾಮಯŀನ “ಇಲ್ಲ. ಅವನ ಬರಲಲ್ಲ. ಏನೇ ಕಲಸದ ಮೇಲದĸನ” ಎಂದ ಹಸಯಡ ಸಮಧನಮಡಲಳಸದನ. ಸೇತ
ಮತಡಲಲ್ಲ. ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ ಬಕħ ಬಕħ ಅಳತಡಗದಳ. ಹಸಗಯ ಮೇಲ ಒರಗದ್ದ ಆಕಯ ಕೃಶ ಮಲನ ಶರೇರ ಯತನಯ
ಮಂಚ ಮಟıದಂತ ನಡಗತಡಗತ.

ಸೇತ ವಚತŁ ರೇಗದಂದ ಹಸಗ ಹಡದ ನರಳತĶದ್ದ ವತಥಮನವನĺ ಕೇಳದರೂ ಹವಯŀ ಮತĶಳńಗ ಹೇಗ ಆಕಯನĺ
ನೇಡರಲಲ್ಲ. ಚನĺಯŀನ ಬಯಂದ ಸೇತಯನĺ ಕೃಷĵಪĻನಗ ಕಟı ಲಗĺಮಡವದ ನಶĬಯವಗದ ಎಂದ ತಳದಮೇಲ
ಅವನ ಮನಸತ ಕಟıಹೇಗತĶ. ಅತ ಭವಜೇವಯಗದ್ದ ಅವನಗ ಪŁಪಂಚದ ವŀವಹರದ ಒರಟತನವನĺ ಅನಭವಕħ
ಬಂದರಲಲ್ಲ. ಅದರಲŃಯೂ ಅವನಗ ತಳದದ್ದ ಪŁಣಯ ಪŁಪಂಚವಂದರ ಕವŀದ ಕನĺರ ಜಗತĶ. ಸೇತಯ ಪŁೇಮ ತನĺಬĽನಗೇ
ಮೇಸಲ ಎಂದ ಭವಸದ್ದ ಆತನ ಅಭಮನಕħ ಲಗĺನಶĬಯವತಥ ಒಂದ ಆಘತವಗ ಪರಣಮಸತĶ. ಆಕಯ ಮದವಯನĺ
ನಶĬಯಸದವರ ಆಕಯ ಪತೃಗಳಗದ್ದರೂ ಸೇತಯ ಸಮĿತಯೇ ಅದಕħ ಕರಣವಂದ ಹವಯŀ ಹೇಗೇ ಕತಕಥ ಮಡ,
ತನĺ ಪರವಗದ್ದ ಆಕಯ ಪŁೇಮ ಹಸ ಎಂದ ಆಕ ಇನĺಮೇಲ ತನಗ ಪರಸěೇಯಗಬಟıಳಂದ ಸದĹಂತ ಮಡದ್ದನ.

ಹಗ ಸದĹಂತಮಡದ್ದರಂದ ಅವನಗೇನ ನಮĿದಯರಲಲ್ಲ. ಅವನ ಎದಯ ಉದŀನಕħ ಕಡ ಕತ ಹತĶ ಹಗಯತĶದĸತ.


ಅವನ ಹಂದನ ತತĶ್ವಿದೃಷı ಮಲ್ಲಮಲ್ಲನ ಮಪಥಡಲ ತಡಗತĶ. ಲೇಕವ ಜೇವನವ ಮಯ, ನಶŅರ, ಮೇಸ,
ದಃಖಮಯ ಎಂಬ ಭವ ಮಳದೇರತĶತĶ. ಒಂದ ಮತನಲŃ ಹೇಳವದದರ ಮದಲ ಸಮಲ್ಲಸತ
ಆಶವದಯಗದ್ದವನ ಹತಶಯಂದ ಮಲ್ಲಮಲ್ಲಗ ನರಾಶವದಯಗತĶದ್ದನ. ಬಳನಲŃ ಜಗಪತ ಕಲಡತĶತĶ. ಮನಸತನ
ಮನಯಲŃ ಹಗ ತಂಬತĶತĶ.

ಸೇತ ತನĺ ಉದರ ಪŁೇಮಕħ ವಂಚನಮಡದಳಂದ ಭವಸದ್ದ ಹವಯŀ ಸŅಲĻ ನಷĻĔಪತವಗ ವಚರಮಡದ್ದರ
ನಜವಗಯೂ ಔದಯಥದಂದ ವತಥಸಬಹದಗತĶ. ಅಲ್ಲದ ಭವಷŀತĶನ ಗಭಥದಲŃ ತನĺ ಇಂದŁಭವನವನĺ
ನರತಗಳಸಬಹದಗತĶ. ಆದರ ಅವನ ಹೃದಯದಲŃ ಪŁೇಮ ಔದಯಥದ ಹಸರನಲŃ ಮತತಯಥವನĺ
ಮಚĬಮರಮಡಕಂಡ ಕೃಪಣವಗತĶ.
ಬಳನ ಬಲ
‘ದಯŀದ ಹರಕ’ಯದ ಮರದನ ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಓಬಯŀನನĺ ವಚರಣ ಮಡದ್ದರ. ಅವನ
ಎಲ್ಲರಡನಯೂ ಹೇಳತĶದ್ದ (ಭೂತರಾಯ ಪŁತŀĔವಗ ತನಗ ನೇಟ ಕಟıದ್ದ) ಕಥಯನĺೇ ಮತĶ ವವರವಗ
ಹೇಳಬಟıನ. ದವŅ ಭೂತದಗಳಲŃ ಅಪರ ಶŁದĹಯನĺಟıದ್ದ ಗೌಡರಂದಲ ಕಡ ಅದನĺ ನಂಬಲಗಲಲ್ಲ. ಎಷı ಪರಯಂದ
ಕೇಳದರೂ ಓಬಯŀ ನಜಸķತಯನĺ ಹರಗಡಹಲಲ್ಲ. ಗೌಡರಗ ನಜಸķತ ಅತŀಂತ ಅವಶŀವಗತĶ; ಏಕಂದರ ಅವರ ಊಹಸದ್ದಂತ
ನಗಮĿನವರ ಅಪರಾಧಗಳಗದ್ದರ. ಓಬಯŀನಂದ ನಗಮĿನವರ ನೇಟ ಕಟıರ ಎಂದ ತಳದಬಂದರ ಆದಷı
ಜಗŁತಯಗ ಹಸತ (ಪಲ) ಮಡ, ತಯಮಕħಳನĺ ಬೇರ ಹಕಬಹದಂದ ಅವರ ಬಯಕಯಗತĶ. ಆದ್ದರಂದ
ನಜಸķತಯನĺ ಹರಡಸಲೇಬೇಕಂದ ಮನಸತ ಮಡದರ.

“ಸತŀ ಹೇಳĶಯೇ ಇಲ್ಲವೇ?” ಎಂದರ ಗೌಡರ.

“ನನಷıತĶಂಕ ಹೇಳದĸ ಮತĶೇನ?”

“ಅದಲŃ ಇರಲ. ನನĺ ಠಕħ ನನĺ ಹತŁ ನಡಯೇದಲŃ.”

“ಠಕħ ಮಡಕ ನನೇನ ಕದĸೇನ?”

“ಇದ್ದದĸ ಇದ್ದಹಗ ಹೇಳಬಡನ, ಓಬೇಗೌಡŁ; ಅದರಲŃ ಮೇಸವೇತಕħ? ಹೌದ?” ಎಂದರ ಸೇರಗರರ.

“ಏನĿತದ, ಸೇರಗರŁೇ? ದೇವŁಣಗ ನ ಹೇಳೇದ ಸಳńಗದŁ ನನĺ ಕತĶಗ ಚಂಡ ನಂತಲŃೇ ಕಳಗ ಬೇಳĽೇಕ?” ಎಂದ
ಓಬಯŀ ಅಂಗಳದ ನಡವಯದ್ದ ತಲಸಯ ಪೇಠಕħ ನಮಸħರ ಮಡದನ.

“ಹಗದರ, ನೇನ ಒಳńೇ ಮತಗ ಹೇಳದಲŃ?” ಎಂದ ಗೌಡರ ರದŁವಗ ಕೇಳದರ.

ಓಬಯŀ “ಒಳń ಮತೇಗ ಹೇಳ’ದ ಅಷıೇ! ಕಟı ಮತೇಗ ಹೇಳ’ದ ಅಷıೇ! ‘ಇಲĸದ್ದನĺ ಹೇಳ’ದ ಹŀಂಗ?” ಎಂದನ
ರಾಗವಗ. ‘ಹೇಳದಲŃ?’ ಎಂಬ ಗೌಡರ ಮತನĺ ಸŅಲĻಮಟıಗ ಅಣಕಸವಂತ ಅನಕರಸದ್ದನ.

ಕಪತರಾದ ಗೌಡರ ಬತĶವಂದನĺ ತಡಕ ಓಬಯŀನ ಬಳಗ ಕರಾಳವಗ ನಡದರ. ಅವನ ಕಗĩಲŃನಂತ ನಂತಲŃಂದ ಕದಲದ
ನಲವನĺ ನೇಡತĶದ್ದನ.

“ನಜ ಹೇಳĶಯೇ ಇಲŃೇ?” ಎಂದ ಗೌಡರ ಆಭಥಟಸಲ ಸತĶಲದ್ದವರಲ್ಲ ಭಯಗŁಸķರಾಗ ನೇರವವಗ ನಂತ ಮಳĿಳನ
ನೇಡತಡಗದರ. ಓಬಯŀ ತಲ ಮೇಲತĶಲಲ್ಲ.

“ಹೇಳನ, ಓಬೇಗೌಡŁೇ, ಹೇಳನ” ಎಂದ ಸೇರಗರರ ಉಪದೇಶ ಮಡದರ.

ಓಬಯŀನ ಒರಟ ಮೌನದಂದ ಮತĶ ಕೇಪವೇರದ ಗೌಡರ ಹಂದಮಂದ ನೇಡದ ಕೈಲದ್ದ ಬತĶದಂದ ಬಡಲ ಬಡಲ
ಬಡಲ್ಲನ ಹಡಯತಡಗದರ. ಓಬಯŀ ನಲħೈದ ಪಟı ಬೇಳವವರಗ ಕಲŃ ನಂತಂತ ನಂತದ್ದವನ ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ
‘ಅಯŀೇ’ ಎಂದ ಎದಯರಯವಂತ ಕಗಕಂಡ, ಗೌಡರ ಕೈಲದ್ದ ಬತĶವನĺ ಭದŁಮಷıಯಂದ ತಡಕ ಹಡದನ. ಗೌಡರ
ಎಷı ಜಗĩಸ ಎಳದರೂ ಬತĶವನĺ ಕಸದಕಳńಲರದ ಕŁೇಧದಂದಲ ಆಯಸದಂದಲ ಏದತಡಗದರ.

ಪಟıಣĵನ ಸೇರಗರರೂ ಮಂದ ನಗĩ ಓಬಯŀನ ಕೈಲದ್ದ ಬತĶವನĺ ಬಡಸದರ. ಗೌಡರ ಮತĶ ಹಡಯತಡಗದರ.
ಓಬಯŀ ಹಲŃಮಟı ಕಚĬಕಂಡ ಸಮĿನ ಮಗ ಬಗದ ನಂತನ. ಬೇರ ಯರೂ ಇಲ್ಲದದ್ದರ ಅವನ ಸķನಮನಗಳನĺ
ಲಕħಸದ, ಗೌಡರಗ ಪŁತಹಂಸ ಮಡಲ ಹಂಜರಯತĶರಲ್ಲವೇ ಏನೇ? ಆದರ ಗೌಡರ ಅನೇಕ ಸೇವಕರ ಸಹಯವದĸಗ
ಯವ ಸಹಸಕħ ಕೈಯಡಲ ಅಂಜ, ಪಟıಗಳನĺ ಸಹಸಲರದ ನಡದದನĺಲ್ಲ ಹರಗದರಬಟıನ.
“ಅಯŀೇ ಸತĶೇ! ಹಡೇಬŀಡೇ! ಹೇಳĶೇನ!”

“ಹೇಳ ಮತĶ!” ಎಂದŁ ಗೌಡರ ಕೈ ತಡದ ನಂತರ.

“ಅಮĿ ಕಟıರ! ನ ಕದೇಲಲ್ಲ?”

“ಯವಮĿನೇ?”

“ಸಬĽಮĿ!”

“ಆಞ! ಯರಂದ?” ನಗಮĿನರಬೇಕಂದ ಹಗĩ ಪŁಶĺ ಮಡದ್ದ ಗೌಡರ ಅಪŁತಭರಾಗದ್ದರ.

“ಸಬĽಮĿ!”

ಹಂಡತಯ ಮೇಲ ಕೇಪವ ಛಲವ ಕಮಥಗಲ ಕವದಂತ ಕವದವ. ಅದವರಗ ಹಂಡತಯ ಪರವಗ ಮಬĽಮಬĽಗದ್ದ
ಸಂಶಯಗಳಲ್ಲವ ಈಗ ಸĻಷıವ ಸŅತಃಸದĹವ ಆಗತೇರದವ. ಸಳń ಹೇಳ ತನĺನĺ ವಂಚಸಲ ಬಯಸದವಳ ಇನĺೇನನĺ
ತನ ಮಡಲರಳ? ಮತĶ ಮಡಲ್ಲ?

ಗೌಡರ ಜಟı ಬಚĬ ಕದಲ ಕದರಕಂಡತĶ. ಹದĸಕಂಡದ್ದ ಶಲ ಓರಯಗ ಜೇಲಡತĶತĶ. ಕಣĵಗಳ


ಕಂಪೇರದĸವ. ಮಗನ ಸಳń ಹಗĩ ಹಗĩ ಬೇಳತĶತĶ. ಹಬĽ ಗಂಟಹಕ ಸಕħಗದ್ದ ಹಣಯ ಮೇಲ ಬವರನ ಹನಗಳ
ಹಮĿದĸವ. ಹತĶ ಬತĶದಡನ ನಟıನ ಅಡಗ ಮನಗ ನಗĩದರ.

ಹರಗ ಅಂಗಳದಲŃ ಆಗತĶದ್ದ ಪŁಸಂಗಗಳನĺಲ್ಲ ಬಗಲ ಸಂದಯಲŃ ಮರಯಗ ನಂತನೇಡ ಆಲಸತĶದ್ದ ನಗಮĿ ಪಟıಮĿ
ಸಬĽಮĿ ಮತĶ ಒಂದಬĽರ ಹಂಡತಯರ, ಓಬಯŀ ಸತŀವನĺ ಹೇಳದಡನಯ ಮಂದೇನಗವದೇ ಎಂದ ಬದರ,
ಅಡಗಮನಗ ಹೇಗದ್ದರ. ನಗಮĿ ಪಟıಮĿ ಇಬĽರೂ ಕಲಸದಲŃ ತಡಗದ್ದವರಂತ ನಟಸತĶದ್ದರ

ನಗಮĿನವರ ಕನಕರದಂದ “ಸಬĽ, ನನĺ ಹಡದ ಕಂದ ಹಕĶರ ಕಣೇ! ಬೇಗ ಹೇಗ ಅಡಗಕಳńೇ” ಎಂದ
ಸಚಸದಡನಯ ಸಬĽಮĿ ಬೇಗಬೇಗನ ಓಡಹೇಗ, ಕತĶಲಯ ಮಲಯಲŃದ್ದ ಒಂದ ದಡij ಕಡಯ ಹಂದ
ಅವತಕಂಡಳ.

ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಅಡಗಮನಗ ಬಂದ ಸತĶಲ ನೇಡ ಸಬĽಮĿನನĺ ಕಣದ ಮಗಳನĺ ನದೇಥಶಸ “ಎಲŃ ಹೇದಳ
ಅವಳ?” ಎಂದ ಕಗದರ.

ಪಟıಮĿ ಮತಡಲರದ ನಗಮĿನವರ ಕಡ ನೇಡದಳ. ಅವರ “ಹಟıೇಗ ಹೇಗಬೇಥಕ” ಎಂದರ.

ಗೌಡರ ಹಸಗಳ ಕಟıಗಗ ಹೇಗ ನೇಡ ಹಂತರಗ ಬಂದರ. ಎರಡ ಮರ ಕೇಣಗಳಲŃ ಅರಸದರ. ಸಬĽಮĿನನĺ
ಎಲŃಯೂ ಕಣದ ಮತĶ ಅಡಗಮನಗ ಬಂದ “ಅವಳಲŃದĸಳ? ಹೇಳĶೇಯೇ ಇಲŃೇ?” ಎಂದ ಬತĶದಂದ ಪಟıಮĿನ ಬನĺಗ
ಒಂದ ಬಗತ ಬಗದರ. ಅವಳ ತಟıನ ಕರಚಕಂಡ “ದಮĿಯŀ, ದಮĿಯŀ ಹೇಳĶೇನ! ಅಲŃ! ಅಲŃ!” ಎಂದ ಕೈ
ತೇರಸದಳ.

ಗೌಡರ ಕಡಯಯ ಹಂದಗಡ ಕತĶಲಯಲŃ ಸಬĽಮĿನ ಆಕೃತಯನĺ ಕಂಡಡನ, ಬಯಗ ಬಂದಹಗ ಅಶŃೇಲವಗ
ಬೈಯತĶ, ರಪĻರಪĻನ ಹಡಯತಡಗದರ. ಸಬĽಮĿನ ಮಗತ ಕಳಚಬದĸತ. ಕವಗ ಪಟıಬದĸ ಬಗಡಯಲ್ಲ
ರಕĶವಯತ. “ದಮĿಯŀ ತಪĻಯĶ! ಕಲಗ ಬೇಳĶೇನ” ಎಂದ ರೇದಸತĶ ಎದĸ ನಂತಳ. ಗೌಡರ ಆಕಯ ಜಟı
ಹಡದ ಬಯಲಗ ಎಳದಕಂಡ ದನವನĺ ಹಡಯವಂತ ಬಡದರ. ಅವರನĺ ತಡಯಲ ಮತĶ ಯರಗ ಧೈಯಥ
ಬರಲಲ್ಲ. ಹವಯŀನಬĽನ ಮಂದವರದ “ಚಕħಯŀ. ಸಕ! ಬಡ! ಬಡ!” ಎಂದ ಕೈಚಚದನ. ಅವನ ಕೈಗ ಪಟıಬದĸತ.
ಆದರ ಅದಕħಂತ ಕಠನವಗ ಗೌಡರ ಬಯಂದ ಕಠೇರವಕŀಗಳ ಪŁಹರವಯತ. ಸಬĽಮĿನನĺ ಹಡಯವದನĺ
ನಲŃಸ ಹವಯŀನನĺ ನಂದಸತಡಗದರ. ಆ ವŀಂಗŀ ನಂದಯ ಒಂದಂದ ಮತ ಒಂದಂದ ಬಣದಂತ ಎದ ಹಕħ
ಹವಯŀನನĺ ಹಂಡಬಟıತ. ಕಲವ ಪದಪŁಯೇಗಗಳಂತ ಹವಯŀನ ಸಬĽಮĿನ ಪŁಣಯ ಎಂಬಥಥವನĺ ಸĻಷıವಗ
ಸಚಸವಂತದĸವ. ಸೇತಯ ವವಹ ನಶĬಯದ ಸಮಚರವನĺ ಕೇಳ ಮದಲೇ ದಃಖಿತನಗದ್ದ ಅವನ ಜಜĮರತನಗ,
ಕಪತ ವಣಯಂದ “ಏನದ? ನೇವ ಹೇಳವ ಮತ? ನಮಗೇನ ಹಚĬಗಚĬ ಹಡದದಯೇನ?” ಎಂದನ.

“ನನĺ ಹಂಡತಗ ನ ಹಡದರ ನೇನ ಯರೇ ಕೇಳೇಕ?”

“ಮನಷŀರಗ ಮನಷŀರ ಸಹಯವಗದ ಇನĺರಾಗĶರ? ನಮĿ ಹಡತ ಅಂತ ಹೇಳ ನೇವ ಕನ ಮಡĶೇರೇನ? ಅದನĺ
ನವ ನೇಡತĶ ನಂತರಬೇಕೇನ? ಹಡಯವದಂದರ ಅದಕħ ಮೇರ ಇಲ್ಲವೇನ? ಬದĹಯದ್ದವರ ದನಗಳಗ ಕಡ
ಹೇಗ ಹಡಯವದಲ್ಲ. ಸŅಲĻ ಶಂತರಾಗ ಆಲೇಚನ ಮಡ, ಆಗ ಗತĶಗತĶದ.”

“ಸಕೇ ನನĺಪದೇಶ! ನನಗಲŃ ಗತĶ. ನೇವಲ್ಲ ಸೇರ ಒಳಗಳಗ ಸಂಚಮಡĶದĸೇರ. ಇನĺ ಈ ಮನೇಲ ನನ ನೇನ
ಒಟıಗರಬರದ ನನĺ ಹಸತ ನೇ ತಗಂಡ ಹೇಗ. ನನĺ ಜತ ಇದ್ದರ ನನĺ ಮನಕħ ಸಂಚಕರ ಆಗĶದ” ಎಂದ ಚೇರದರ.

“ನನĺಂದ ನಮĿ ಮನ ಹೇಗĶದ ಅಂತ ಕಂಡರ ಹಸತ ಮಡಕಡ, ನನ ಬೇರ ಹೇಗĶೇನ. ಅಂತ ನೇವ ಮಡೇದನĺಲŃ
ನ ನೇಡĶ ಸಮĿನರಲರ” ಎಂದ ಹವಯŀ ಅಲŃ ನಲ್ಲಲಲ್ಲ.

ಇತĶ ಪಟı ತಂದ ಓಬಯŀ ಕನರನಲŃ ĔಣಮತŁವ ನಲ್ಲದ, ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಕŁೇಧದಂದ ಅಡಗಮನಗ ನಗĩದ ಕಡಲ
ಹಬĽಗಲನಂದ ಹರ ಹರಟನ. ಕಳńಂಗಡಯವನ ಬರಬರನ ಅವನ ಹಂಗಡ ಹೇಗ” ನನĺದಡijಗ ಏನĿಡĶೇರ?”
ಎಂದನ.

“ದಡij! ನಮĿಪĻನĿನ ಗಂಟ! ನೇಣ್ಹಾಕŀ ಹೇಗ!” ಎನĺತĶ ಓಬಯŀ ಮಖ ತರಗಸದ ಕಳಕನರಗ ನಡದನ.

ಓಬಯŀ ತನಗದಗದ ಶಕ್ಷಿಯೇ ತನĺ ಸಲದ ಹರಯನĺಲ್ಲ ತೇರಸಬೇಟıತಂದ, ಇನĺ ಮೇಲ ಸಲದ ಹಣವನĺ ಕೇಳಲ
ಹಕħಲ್ಲವಂದ ನಧಥರಸಬಟıದ್ದರಂತ ತೇರತĶತĶ.

ಕಳಕನರನ ಹಲŃಮನಯನĺ ಪŁವೇಶಸದ ಓಬಯŀ ತನĺ ತಂದಯನĺ ಹಡಕದನ. ಮನ ಬಟı ಮನಯಂತ ಘಳ್
ಎನĺತĶತĶ. ಅನೇಕ ದನಗಳಂದ ಕಸವನĺ ಗಡಸದ್ದಂತ ತೇರತĶರಲಲ್ಲ. ಪದಥಥಗಳ ಅಸĶವŀಸĶವಗ ಹರಡಬದĸದĸವ.
ಜಗಲಯ ಮೇಲ ಅಲ್ಲಲŃ ಕೇಳಯ ಪಚಗಯೂ ಪಕħ ತಪĻಳಗಳ ಬದĸದĸವ. ಯರನĺ ಕಣದ ಓಬಯŀ ಅಡಗಮನಗ
ಹೇದನ.. ಅಲŃ ಅವನ ಮಲತಂಗ ಕತĶಲಯಲŃ ಕತĶಲಯಗ ದರದŁಪಕಕಯಥದಲŃ ತಡಗದ್ದಳ.

“ಅಪĻಯŀ ಎಲŃೇ?” ಎಂದನ ಓಬಯŀ.

ಹಡಗ ಬಚĬಬದĸ ಹಂತರಗ ಕಳಗಟı ಕಣĵಗಳಂದ ಅಣĵನನĺ ನೇಡ ಗಬರಗಂಡ, ಎಡಗೈಯಂದ ಮಸಹಡದದ್ದ ಮಗನ
ಸಂಬಳವನĺ ತಗದ ಒಲಯ ತೇಳಗ ಚಂದ ಸೇರಯ ಸರಗಗ ಉಜĮತĶ, ಪತಳ ಸŅರದಂದ “ಹರಗದĺಪĻ!” ಎಂದಳ.

“ಜಗŃೇಲಲ್ಲ. ಮತĶಲŃಗ ಹೇಗŀನೇ?”

“ಹಟıೇಗ ಹೇದĺೇ ಏನೇ?”

ಓಬಯŀ ನಟıಗ ಕಟıಗಗ ಹೇದನ. ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ವೃದĹ ಶರೇರವ ಕಟıಗಯ ಒಂದ ಮಲಯಲŃ ಬಗ, ಕೈಯಂದ
ಸಗಣಯನĺ ಬಚ ಬಚ ಒಂದ ಹಡಗಗ ತಂಬತĶತĶ. ಮಗನನĺ ಕಂಡ ಕಡಲ ಪŁಶĺದೃಷıಯನĺ ಬೇರ, ಉಸತಂದ ನಟıಗ
ನಂತರ. ಸಗಣಯ ಸನಗ ವಸನ ತಂಬತĶ.

“ಇಲŃೇನĿಡĶೇಯ?” ಎಂದನ ಓಬಯŀ.

“ಕಣ್ ಕಣದಲŃೇನ?” ಎಂದರ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ,


“ನೇನೇ ಹಳರಾಗೇ ಇತಥಯೇ? ನನĮೇತ ಬತĶಥಯೇ?”

“ಎಂಥದೇ?” ಎಂದರ ದೇಘಥಸŅರದಂದ.

“ಎಂಥದ ಇಲ್ಲ! ನನನĺ ಈ ಸಡಗಡರಗ ಕಲ ಹಕೇದಲ್ಲ. ನೇನಲŃೇ ಇದħಂಡ ಸಯĶೇಯೇ? ನನĮತ ಬಂದ
ಬಳĶೇಯೇ?”

“ಎಲŃಗ ಹೇಗĶೇಯೇ?”

“ಎಲŃಗದŁ ಆಗŃ! ನೇ ಬತಥಯೇನ ಹೇಳ!”

“ಇವರ ರಣ ತೇರಸದ ಹೇಗದ್ಹಾೇಂಗಪĻ? ಹೇಗಕದŁ ಬಡĶರೇನ?”

“ಹಂಗŁದŁ ನೇನ ರಣತೇರಸĶ ಕತĩ ಇಲŃ ! ನನ ಹೇಗ ಬŀರಕಡ ಜಮೇನ ಮಡĶೇನ!”

“ಯರ ಕಡŁರೇ ಜಮೇನĺ?”

“ಸಂಗಪĻಗೌಡŁ ಕಡĶೇನ ಅಂದರ. ನೇ ಬರೇದದŁ ಬ !”

“ನಮĿ ಸಲನ ಕಡĶರಂತೇನ?”

“ಸಲ, ಸಲ, ಸಲ! ಮತĶ ಸಲದ ಮತ ಎತĶೇಯಲŃ! ಸಲಪರ ತೇರಸಬಟı!”

ಅಣŀಯŀಗೌಡರಗ ಅದನĺ ಕೇಳ ಅದľತ ಆನಂದವಗ ಮತಡಲ ಕಡ ಬಯ ಬರದ ನಂತರ.

ಓಬಯŀ “ಸಲ ಪರ ತೇರಸಬಟı! ಇಲŃ ನೇಡ!” ಎಂದ ಮೈ ತೇರಸದನ. ಅವನ ಕಣĵನಲŃ ನೇರ ಸರಯತĶತĶ. ಕಂಠ
ಗದĩದವಗತĶ.

ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಮಂದವರದ, ಮಗನ ಬಳಗ ಬಂದ ಬಗ, ದೇಹದ ನನ ಭಗಗಳಲŃ ಕಂಪಗ ಎದĸದ್ದ ಬತĶದೇಟನ
ಬಸಂದಗಳನĺ ನೇಡ ಮರಕದಂದ “ಯರ ಹಡದŁೇ ನಂಗ?” ಎಂದರ. ಆ ಸಮಯದಲŃ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಮನದಂದ
ಮಗನ ಅವಧೇಯತ ಅನŀಯ ಧೂತಥತನಗಳಲ್ಲ ಅಳಸಹೇಗ, ಪತೃಸಹಜವದ ವತತಲŀಭವವಂದೇ ಪರಶದĹವಗ
ಹರಹಮĿತĶ. ಓಬಯŀ ನಡದದನĺಲ್ಲ ಹೇಳದನ. ಮದಲ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಋಣತೇರಸದ ಮೇಸಮಡ ಹೇಗವದ
ಹೇಗ ಎಂದದ್ದ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಮಗನಗದಗದ ದಃಖದ ಕಥಯನĺ ಕೇಳದಮೇಲ ಅವನ ಆಸಯಂತ ಆಚರಸಲ
ಒಪĻಗಕಟıರ. ಬಹಶಃ ಅವರ ಸತŀವŁತಕħ ಅದರಂದ ತಪĻಸಕಳńವ ಅವಕಶದ ಅಭವವೇ ಪŁಬಲಕರಣವಗದĸತಂದ
ತೇರತĶದ. ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻ ಗೌಡರ ಜಮೇನ ಕಡತĶರ ಎಂದ ಕೇಳದಡನ ಅದಥ ಮನಸತ ಆ ಕಡಗಳದತĶ.

ತಂದಮಕħಳಬĽರೂ ಸೇರ ಮರದನ ರಾತŁ ಗಟıಗ ದನ ಕರ ಪತŁ ಸಮನ ಸರಕಗಳನĺಲ್ಲ ಸೇತಮನಗ


ಸಗಸಬಡವದಂದ ಗತĶಮಡಕಂಡರ. ಓಬಯŀ ಈ ವಚರವನĺ ಸಂಗಪĻಗೌಡರಗ ತಳಸ, ಅವರಂದ ಗಡ ಮತĶ
ಜನಗಳ ಸಹಯವನĺ ಪಡಯಲೇಸಗ ಹರಟಹೇದನ.

ಅದೇ ದನ ಸಯಂಕಲ ಕನಬೈಲನಲŃ ಹವಯŀನಬĽನ ಒಂದ ಎತĶರವದ ಅರಯಮೇಲ ಕಳತದ್ದನ. ಅವನ ಕಣĵ
ಹನತಂಬತĶ. ಮಖದಲŃ ಖಿನĺತಯತĶ. ಹೃದಯ ಅಧೇರವಗತĶ. ಆ ದನ ಪವಥಹĺದಲŃ ನಡದ ಘಟನ ಅವನ
ಜೇವನವನĺ ಕಲಕಬಟıತĶ, ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಅದವರಗ ತೇರಸತĶದ್ದ ಯವ ಕŁಯಥವಗಲ ನಷħರಣಯಗಲ ಆ ದನ
ಅವರಾಡದ ಕಠನವಕħಗಳಷı ಹೇನವಗರಲಲ್ಲ. ತನಗ ಮತೃಸದೃಶಳಗದ್ದ ಸಬĽಮĿನಗ ತನಗ ಗಟıಗ ಪŁಣಯ
ಸಂಬಂಧವದ ಎಂಬಥಥವನĺ ವŀಂಗŀವಗ ಸಚಸದ ಚಕħಯŀನ ಬರನಡ ಅವನ ಎದಯನĺ ಒದĸಯರವ ಹಂಡವಂತ
ಹಂಡತĶತĶ. ಹಂದ ಮನ ಪಲಗದರಲŃ ಅವನಗ ಎಷı ಜಗಪತಯದĸತೇ ಈಗ ಅದರಲŃ ಅಷı ಆಸಕĶಯಂಟಗತĶ.
ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಸಂಶಯವಂಬ ಭಯಂಕರ ಭೂತದಂದ ಎಷı ಬೇಗ ಪರಾದರ ಅಷı ಒಳńಯದ ಎಂದ ತೇರತĶ ಆತನಗ.
ಜೇತಗ ಹತಶವದ ಪŁೇಮದ ಬಂಕಯೂ ಕಡ, ಅವನ ಜೇವನವನĺ ದಹಸತĶತĶ. ಸೇತಯನĺ ನನದ ಕಣĵೇರ ಕರದನ.
ನಜವಗಯೂ ಸೇತ ಕೃಷĵಪĻನನĺ ಪŁೇತಸ ತನĺನĺ ವಂಚಸಬಟıಳೇ? ಅವಳ ಗೇಡಯ ಮೇಲ ಬರದದ್ದ ಮತಗಳ ನನಪಗ
ಬಂದ ಹವಯŀ ವಕಟವಗ ನಕħನ. ಚಂತಸತĶದ್ದ ಹಗಯ ಪŁಪಂಚದಲŃ ಎಲ್ಲವ ನಶŅರ, ಎಲ್ಲವ ದಃಖಮಯ ಎಂಬ ಭವ
ಮನಸತನಲ ಮೇಳತ ಬಳಯತಡಗತ. ಇನĺ ಸೇತಯ ಆಲೇಚನಯನĺ ಬಡತೇನ; ಅವಳ ತನĺನĺ ವಂಚಸದĸಳ;
ಎಷıದರೂ ಅವಳ ಇನĺಮೇಲ ವವಹತಳದ ಪರಸěೇ; ಅವಳ ಅಸŅಸķಳಗದĸಳಂತ; ಆದರೂ ನನೇಕ ಈಗ ಹೇಗ
ನೇಡವದ; ನನ ಬರಯ ಪŁೇಮಭಕ್ಷಿಕನಲ್ಲ ಎಂಬದ ಆಕಗ ತಳಯಲ; ಆಕಯ ಭಗಕħ ನನಬĽ ಯಃಕಶĬತನದರ ನನಗ
ಆಕ ಯಃಕಶĬತಳಲ್ಲದ ಮತĶೇನ!

ದೃಷıಸೇಮಪಯಥಂತ ತರಂಗತರಂಗವಗ ಹಬĽದ್ದ ಕಡ ತಂಬದ ಪವಥತಶŁೇಣಗಳ ದಗಂತದಲ ಮಳಗತĶದ್ದ ಸಯಥನ


ಕಂಪ ಬಂಬ ರಮಣೇಯವಗದ್ದರೂ ಹವಯŀನಗ ಸೇತಯ ಪŁೇಮದಂತ ಚಂಚಲವ ನಶŅರವ Ĕಣಕವ ಆಗ ತೇರತ. ಹಂದ
ಅಂತಹ ದೃಶŀವನĺ ಕಂಡಗ ಯವ ಆನಂದವೇಶಗಳ ಹೃದಯದಲŃ ತಂಡವವಡತĶದ್ದವ ಅವಗಳಂದ ಸತĶ ಬಂಕಯಂತ
ಬದಯಗದ್ದವ.

ಹವಯŀ ಮತĶ ಆಲೇಚಸದನ. ತನ ಅವವಹತನಗಯೇ ಇದĸಕಂಡ ಮಹಪರಷರ ಜೇವನವನĺ ಅನಸರಸ


ಜನಂಗಕħ ಸೇವಮಡ ಕೇತಥ ಸಂಪದಸಬೇಕಂದದ್ದ ಹಂದನ ಆದಶಥ ಮತĶ ಮನದಲŃ ಹಡಯತĶತĶ. ನನಂತಹ ಅಚತಯಥಕħ
ಕೈ ಹಕದĸ? ಎಂತಹ ಮೇಹಕħ ಸಲಕವದರಲದĸ? ಆ ಪŁಲೇಭನ ಜಲದಂದ ಭಗವಂತನ ನನĺನĺ ಬಲತħರವಗ
ಪರಮಡದĸನ! ಯವಳ ಒಬĽ ಹಳńಯ ಹಣĵನ ಚಲವಗ ಸರಯಗ ಉತĶಮ ಆದಶಥಸಧನಗ ತಲಂಜಲ
ಕಡವದರಲŃದĸ. ಇನĺ ಮೇಲ ಅಂತಹ ಹವŀಸಗಳನĺಲ್ಲ ಎಚĬರಕಯಂದ ದರಮಡತĶೇನ. ದೃಢಚತĶದಂದಲ
ಏಕಗŁತಯಂದಲ ಜİನ ಭಕĶ ವೈರಾಗŀಗಳನĺ ಸಂಪದಸ, ಈಶŅರಕೃಪಯಂದ ನಡನ ಜನರಗ ಬಳಕನĺ ನೇಡ, ಜೇವನವನĺ
ಸಥಥಕಮಡಕಳńತĶೇನ.

ಆಲೇಚಸತĶದ್ದಂತ ರಾತŁಯಯತ. ಅಧಥ ಚಂದŁನ ಬಳಕ ಮಯಮೇಹಕವಗ ಹಬĽತĶ. ಆಕಶದಲŃದ್ದ ಒಂದರಡ


ನĔತŁಗಳ ಬರಬರತĶ ಹತĶ, ನರ, ಸವರವಗತಡಗದವ. ಕರಡಗಪĻಟ ಹಕħ ಕಗ ಹರಾಡತಡಗತ. ದರದಲŃ
ತೇನಹಕħ ಹಡತĶ ಹರತĶತĶ. ಮರಗಡ ಕಡಗಳ ಆಕರ ಮತŁವದವ.

ದರದಲŃ ಕಳńಗತĶಗ ಹೇಗತĶದ್ದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಧŅನ ಕೇಳಸತ. ಅವರ ಹಂದ ಸೇರಗರರದ್ದರ.

ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ “ಏನದŁಗŃ, ನಳ ರಾತŁೇನ ಪತĶಮಡಬಡĽೇಕŁ. ನಮĿ ಬೇಲರನĺಲ್ಲ ಕರಕಂಡಹೇಗನ. ಆ ಉಂಡಡ


ಭಟı ಪಟıಣĵನĺ ಬರಾಕ್ಹಾೇಳĶೇನ. ರಾಮನ ಬತಥನ. ಆ ನಟ ಪತĶ ಮಡĸದĿೇಲ ನವ ಅಪĻಗ ಹಟıದ ಮಕħಳೇನŁ?”
ಎನĺತĶದ್ದರ.

ಸೇರಗರರ ಆಡತĶದ್ದ ಮತ ಸರಯಗ ಕೇಳಸತĶರಲಲ್ಲ.

ಹವಯŀ ಮನಗ ಬಂದಮೇಲ ರಾಮಯŀನಂದ ಎಲ್ಲವ ವಶದವಗ ಗತĶಯತ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ತೇಥಥಹಳńಯ


ಫಾರಸı ರೇಂಜಗ ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಕಳńನಟ ಕಡಸದದನĺ ಅಜಥ ಮಲಕ ತಳಸದ್ದರ. ‘ರೇಂಜರ’ ಒಬĽ
‘ಗಡಥ’ನನĺ ಸೇತಮನಗ ಕಳಹಸದ್ದರ. ಆದರ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಮನಯಲŃ ಯವ ಹೇಸ ನಟಗಳ ದರಯಲಲ್ಲ.
ಗಡಥನ ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡ ರಲŃಗ ಬಂದ ನಡದದನĺ ಹೇಳದ್ದನ. ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಅಡಗಸಟı
ನಟಗಳನĺ ಮರದನವ ಪತĶಹಚಕಡತĶೇನ ಎಂದ ಗಡಥನಗ ಸಮಧನ ಹೇಳದ್ದರ.
ಅಣĵಯŀಗೌಡರನĺ ಊರ ಬಡಸದĸ
ಬಳńಗĩ ಸಮರ ಎಂಟಗಂಟಯ ಸಮಯ. ಓರಬಸಲ ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಮಂಗಳರ ಹಂಚನ ಮನಯ ಮಂದದ್ದ
ತೇಟದ ಅಡಕ ಮರಗಳ ಹಚĬನ ಹಸರನ ನತĶಗಳನĺ ಚಂಬಸತĶ. ಬಸಲ ತೇಟದ ನಡವ ತರಬಂದ ಅಡಕಯ ಸಸಗಳ
ಹಸರಗರಗಳ ಮೇಲಯೂ ಬಳಯ ಮರಗಳ ಹಡಲಗಳ ಮೇಲಯೂ ಕೇಲಕೇಲಗ ಬದĸ ಬಣĵದ ಚತŁಗಳನĺ
ಬರಯತĶತĶ. ತೇಟದ ನಲವಂತ ಮೇಲಸಪĻ, ಮೇಲ ಸಪĻನ ಜಗĩ. ಗಬĽರ, ಕಮĿಣĵ ಇವಗಳಂದ ಕಕħರದ
ಸರಾಗವಗ ನಡಯವದಕħ ಕಡ ಅಡಚಣಯಗತĶತĶ. ಕಲಮಂದ ಆಳಗಳ ಮದಯಗದ್ದ ಅಡಕ ಮರಗಳನĺ
ಕಡಲಯಂದ ಕಡದರಳಸವ ಕಯಥದಲŃ ತಡಗದ್ದರ. ಕಡಯವ ಸದĸ ಧŅನಪŁತಧŅನಯಗ ಆ ಪŁದೇಶದವನĺಲ್ಲ
ಶಬĸಮಯವನĺಗ ಮಡತĶ. ಆಯಸತ ಪರೈಸದ ಆ ಮದ ಅಡಕಯ ಮರಗಳ ಒಂದಂದ ಕಡಲಯ ಪಟıಗ
ನಡನಡಗ ಹಸರಗರಗದರದ ತಮĿ ತಲಗಳನĺ ತಗಡತĶದ್ದವ.

ಕಲಸ ಮಡತĶದ್ದ ಆಳಗಳಗ ತಸ ದರದಲŃ ಕೃಷĵಪĻ ಕಳತ ಸಲಹಗಳನĺ ಕಗ ಹೇಳತĶದ್ದನ. ಅವನ ಸತĶಲ ನಲħೈದ
ನಯಗಳ ನನ ಭಂಗಯಲŃ ವಶŁಂತ ತಗದಕಳńತĶದ್ದವ.

ಒಂದ ಅಡಕಯ ಮರದ ಬಡ ಲಟ್ ಲಟ್ ಲಟ್ ಎಂದ ಸದĸ ಮಡತಡಗತ. ಹತĶರ ಇದ್ದವರಲ್ಲ ಎಚĬರಕಯಂದ ದರ
ಸರದ ನಂತರ.

ಕೃಷĵಪĻ “ಅಡಕ ಸಸ ಮೇಲ ಬೇಳದ ಹಂಗ ನೇಡħಳń! ಹಷರ್!” ಎಂದ ಕಗಹೇಳ, ಕಳಗರಳಲ ಹವಣಸತĶದ್ದ
ಮೇಘಚಂಬಯದ ಅಡಕಯ ಮರವನĺೇ ನೇಡತĶದ್ದನ.

ಮರ ಲಟ ಲಟ ಲಟ ಎಂದ ಓರಯಗತಡಗ ಮಹರವದಡನ ತೇಟವಲ್ಲ ಬಚĬಬೇಳವಂತ ನಲಕರಳತ. ಅಕħಪಕħದಲŃ


ನಂತದ್ದ ಅಡಕಯ ಮರಗಳಗ ಅದರ ದಂಡ ತಗಲ ಅವಗಳ ಹಂದಕħ ಮಂದಕħ ತಗಡತಡಗದವ. ಜಕ
“ಅಯŀಯŀೇ, ಒಂದಡಕಸಸ ತಲ ಮರದೇ ಹೇಯĶ !” ಎಂದ ಕಗದನ.

“ನಮĿ ಕಲಸಕħ ಕಲŃ ಹಕೇ ಹೇಗŃ! ತಗದŁೇನೇ ಒಂದ ಸಸೇನ?” ಎನĺತĶ ಕೃಷĵಪĻ ತಲ ಮರದ ಅಡಕಸಸ ಇದ್ದಲŃಗ ಓಡದನ.
ಬೇರ ಸಮಯದಲŃಗದ್ದರ ಕೃಷĵಪĻ ಆಳಗಳಗ ಚನĺಗ ಬೈಯತĶದ್ದನ. ಅದರ ತನĺ ಮದವಯ ಮಂಟಪದ ಚಪĻರಕħಗ
ಮರಗಳನĺ ಉಲŃಸದಂದ ಉರಳಸತĶದ್ದ ಅಳಗಳನĺ ಬೈಯಲ ಮನಸತ ಬರಲಲ್ಲ.

ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಮದವ ಚಪĻರಕħಗ ಮರಗಳನĺ ಕಡಸಲ ಮಗನಗ ಬಸಸ, ಅಸŅಸķಳಗದ್ದ ಸೇತಯನĺ ನೇಡಕಂಡ ಬರಲ
ಮತĶಳńಗ ಹೇಗದ್ದರ. ಕೃಷĵಪĻ ಸವಮನಸತನಂದ ಕತಥವŀತತĻರನಗದ್ದನ.

ಇನĺ ಮರ ನಲħ ಮರಗಳ ಉರಳರಲಲ್ಲ. ದನ ಕಯವನಬĽನ ಏದತĶ ಓಡಬಂದ “ಒಂದ ದನ ಹಲ ಹಡĸದ”


ಎಂದನ.

“ಯವಗಲೇ ಹಡĸದĸ?” ಎಂದ ಕೃಷĵಪĻ ಕೇಳದನ.

“ನನĺ ಬೈಗನ ಹತĶ ಅಂತ ಕಣĶದ. ರಾತŁ ಕಟıಗೇಗೇ ಬರಲಲ್ಲ.”

“ಅಂತ ನಮĿ ದಸಯಂದ ದನ ಒಂದ ಉಳಯೇ ಹಂಗಲ್ಲ. ಏನ ದನ ಕಯĶೇರೇ ಏನೇ? ದೇವರಗೇ ಗತĶ”.

ಕೃಷĵಪĻನಗ ಬೇಟ ಎಂದರ ಹಚĬ ಅನೇಕ ಪŁಣಗಳನĺ ಬೇಟಯಡ ಕಂದದ್ದನ. ಆದರ ಹಲಯನĺ ಕಲŃವ
ಸಯೇಗವನĺ ಲಭಸರಲಲ್ಲ. ಆದ್ದರಂದ ‘ಹಲ ದನ ಹಡದದ’ ಎಂಬ ಸದĸಯನĺ ಕೇಳ, ಒಂದ ಕಲĺಡ ಹೇದದಕħಗ
ವŀಸನವದರೂ, ಹಲಯನĺ ಷಕರ ಮಡವ ಅವಕಶ ದರತದಕħಗ ಒಳಗಳಗ ಹಗĩದನ. ಕಲಸ ಮಡತĶದ್ದ ಆಳಗಳಗ
ಅಡಕಯ ಮರಗಳನĺ ಕಡಯವಂತ ಹೇಳ, ಜಕ ಓಬಯŀ ಇಬĽರನĺ ಜತಗ ಕರದಕಂಡ ಕೇವಗಳಡನ ‘ಬಡ’ (ದನದ
ಹಣ) ಬದ್ದಲŃಗ ಹರಟನ. ನಯಗಳನĺ ಜತಗ ಬರಗಡಲಲ್ಲ.
ದನ ಕಯವನನĺ ಮವರನĺ ಕರದಕಂಡ ಕಡ ಹತĶದನ. ಸŅಲĻ ದರ ಹೇದಮೇಲ “ಅಯŀ ಇಲĺೇಡ” ಎಂದ
ಹಲ ದನವನĺ ಹಡದ ಸķಳವನĺ ತೇರದನ. ಹಲ ಹಸವನĺ ಹಡದಗ ನಡದದ್ದ ಹೇರಾಟದಂದ ನಲದ ಹಲŃಲ್ಲ
ನಗĩನರಯಗ ಜಜĮಹೇಗತĶ. ಸಣĵ ಸಣĵ ಪದಗಳ ಕಡ ಮರದದĸವ. ಸಗಣ ನೇರನೇರಾಗ ಬದĸತĶ. ಚಲŃದ್ದ ನತĶರ
ಹಪĻಗಟı ಇನĺ ಹಸಹಸಯಗತĶ.

“ಇಲŃ ನತĶರ ಕಡħಂಡ ಆಮೇಲ ಕಚĬಕಂಡ ಹೇಗŀದ” ಎಂದನ ಓಬಯŀ.

“ಹಲಯೇನ ಸಣĵದಲ್ಲ! ಇಲŃ ನೇಡ ಅದರ ಹಜĮ!” ಎಂದ ಜಕ ಅಷıೇನ ಸĻಷıವಲ್ಲದ ಪದಚಹĺಯನĺ ತೇರದನ.

ನಲ ಗಟıಯಗದĸದರಂದ ಹಜĮ ಸļಟವಗರಲಲ್ಲ.

“ಅದರ ಚಮಡ ಸಲೇದ ಬಡĽದಥ” ಎಂದ ಕೃಷĵಪĻ ಜಡ ಹಡಕತĶ ಮಂಬರದನ. ಹಲ ಹಸವನĺ ಎಳದಕಂಡ
ಹೇಗದ್ದ ಜಡ ಸಲಭವಗ ಗತĶಗವಂತತĶ.

ಜಡ ಹಡದ ಮಂದ ಹೇಗತĶರಲ, ಬತĶಹೇಗದ್ದ ಒಂದ ಕರತರಯ ಪತŁ ಸಕħತ ಅದರಲŃ ನೇರ ಒಂದ ಹನಯೂ
ಇರದದ್ದರೂ ಮರಳ ಬೇಕದಷıತĶ. ಆ ಮರಳನಲŃ ಹಲ ಹಸವನĺ ಎಳದಕಂಡ ಹೇಗದ್ದ ಗರತ, ಸರ
ಹೇಳವಷıರಮಟıಗ ಸĻಷıವಗತĶ. ಅದವರಗ ಚನĺಗ ಕಣಸದದ್ದ ಹಲಯ ಹಜĮ ಆ ಮರಳನಲŃ ಚನĺಗ ಕಣಸತĶತĶ.

“ಇಲŃ ನೇಡ, ಒಂದಂದ ಉಗರ ಎಂದರ ಒಂದಂದ ನಂಬೇಕಯ ಗತŁ ಇದ!”

“ಇಲŃ ನೇಡŁೇ! ಒಂದ ಸಣĵ ಹಜĮ ಬೇರ ಇದ! ಮರೇ ಹಲ ಅಂತ ಕಣĶದ.”

ತಯ ಹಬĽಲಯ ಹಜĮಯಂದಗ ತಸ ಬಳಯಲŃ ಅದರ ಮರಯ ಹಜĮಯೂ ಸĻಷıವಗ ಗೇಚರಸತĶತĶ.

“ಮರಾಯŁ, ಇದರ ಸಹವಸ ಬŀಡ. ಮರೇ ಹಲ!” ಎಂದ ಓಬಯŀನ ಕಡಗ ಸಟıನಂದಲ ತರಸħರದಂದಲ ನೇಡದ
ಕೃಷĵಪĻ “ನನĺ ತಲ! ಮರೇ ಹಲ ಆದŁೇನಂತ! ಕೇವ ಈಡ ಬಡಯೇದಲŃೇನ? ನಂಗ ಹದರಕಯದŁ ಮನೇಗ್ಹಾೇಗ!” ಎಂದನ.

“ಹದರಾಕ ನನೇನ ಹಂಗತೇನ? ಮರೇ ಹಲ ಸŅಲĻ ಅಪಯ ಅಂತ ಹೇಳĸ ಅಷıೇ!” ಎಂದ ಓಬಯŀ ಎಲ್ಲರಗಂತಲ ಮಂದಗ
ಧೈಯಥ ಪŁದಶಥನಕħಗ ನಡದನ.

ಕಡನ ಅಂಚನಲŃ ಹಸವನĺ ಹಡದದ್ದ ಹಬĽಲ ಅದನĺ ನಡಗಡಗ ಎಳದಯĸ, ಹಂಗಲ ಮತĶ ಹಂದಡಗಳನĺ ತಂದ,
ಉಳದದನĺ ಮರಹಸವಯ ತೃಪĶಗಗ ಹಳವನಲŃ ಹದಗಟıತĶ.

ಅದನĺ ನೇಡದ ಕೃಷĵಪĻ ಸತĶಣ ಹಮĿರಗಳನĺ ಸಂವೇಕ್ಷಿಸ “ಇವತĶ ರಾತŁ ಮರಸೇಗ ಕತŁ ಹಲೇಗ ಒಂದ ಗಂಡ
ತಗಲಸಬಹದ ‌ ಆ ಮರದಲŃ ಒಬĽ, ಅಲŃಬĽ, ಓ ಅಲŃಬĽ. ಹಲ ಬಂದರ ಬಹಶಃ ಈ ದಕħನಂದ ಬರಬಹದ. ಬಂದೇ
ಬತಥದ! ಬರದೇ ಎಲŃಗ ಹೇಗĶದ. ಅದರಲŃಯೂ ಮರೇ ಹಲ, ಕತĶಲ ಆಗಬೇಕದŁ ಬಂದŁ ಬಂತ!

ಜಕಯೂ ಮರಗಳನĺ ನೇಡ “ಹೌದ?.. ಈ ಮರಗತĶಲೇಲ ಹಲೇಗ ಗಂಡ ತಗಲಸೇದದŁ ಹŀಂಗ? ತಂಗಳ
ಬಣಕೇನ ಸಲĻನ ಬರಾದಲ್ಲ ಅಂತ ಕಣĶದ”

ಆ ದನ ಕತĶಲಯದ ಮೇಲ ಕಳಕನರನಂದ ಸಮನ ಸರಕ ದನ ಕರಗಳನĺ ಸೇತಮನಗ ಸಗಸಬೇಕಂದದ್ದ ಓಬಯŀ


“ಅದಲŃ? ಆಗದ ಹೇಗದ ಮತ ‌ ಸಮĿನ ಕೇವ ಕಟıದŁ ಸಕ; ಬಳಗಗಬೇಕದŁ ಲೌಡ ಹಲ ಚಲij ಹೇಗತಥಳ!”
ಎಂದನ.

ಕೃಷĵಪĻನಗ ಮತĶ ಮನಸಗ “ನಮಗಲ್ಲ ಮೈಗಳĶನ! ಉಂಡŁ, ಮಲಗದŁ! ನಮಗ ಬರಕ ಆಗೇದಲŃೇನ ಹೇಳ, ನನಬĽನೇ
ಬತೇಥನ. ಕತĶಲದŁೇನಂತ? ಹಂಗದŁೇನ ತಂಗಳ ಬಳಕ ಸವಲĻವ ಬರೇದಲŃೇನ? ಒಂದ ವೇಳ ಕತĶಲೇನ ಆದŁ ಹಲೇಗ
ಹೇಡಯೇಕ ಏನ ತಂದŁ? ಹೇದಷಥ ನನ ನಮĿ ತೇಟದ ಮೇಲĩಡ ಕಡನಲŃ ಒಂದ ಚರತ ಹಡದಗ
ಬಳĸಂಗಳತĶೇನ? ಕದĸಂಗಳಗತĶ. ಕತĶಲೇಲ ಅದರ ಕಣĵೇನ ಪಳಗಡೇತ ಹೇಳೇತತĶ. ಅದನĺೇ ನೇಡ ಗರ ಹಡದದĸ.
ಗಂಡ ಸಮ ತಲೇಗ ಬದĸತĶ” ಎಂದ ಮರಗತĶಲಯಲŃಯೂ ಕಡ ಹಲಯನĺ ಹಡಯಲ ಸಧŀವಂಬದನĺ
ಹೇಳದಮೇಲ ಜಕ ಮರಸ ಕರಲ ಬೇಕಗದ್ದ ಅಟıಣಗಳನĺ ಕಟıವ ಮತĶತĶದನ.

ಓಬಯŀ “ಇವತĶ ರಾತŁ ಗಡ ಮೇಲ ಕಳಕನರಂದ ಸಮನ ಸಗಸೇಕ ಹೇಳದŁ ಸಂಗಪĻಗೌಡŁ, ಆಮೇಲ ಬಂದ
ಮರಸಕರೇಕ ಆಗĶದೇನ?” ಎಂದ ಕೃಷĵಪĻನ ಕಡಗ ನೇಡದನ.

“ಅಗೇಳŁಪĻ! ಇದಂದ ಬೇರ ಇದಯಲŃ!” ಎಂದನ ಜಕ.

“ಹಳಗ ಹೇಗŃ! ‌ ಮತĶೇನĿಡನ ಹೇಳ!” ಎಂದನ ಕೃಷĵಪĻ.

ಓಬಯŀ “ಕೇವ ಕಟıದರ ಏನಗĶದ?” ಎಂದನ.

ಕೃಷĵಪĻ “ಆಗೇದೇನ..” ಎಂದ ಅಧಥದಲŃಯ ಅಸಮಧನದಂದ ನಲŃಸದನ.

ಜಕ “ಎರಡಮರ ಕಡ ಕೇವ ಕಟıನ. ಒಂದಕħ ತಪĻಸಕಂಡŁ ಮತĶಂದಕħ ನಗĩಲ!”

ಕಡಗ ಮರಗಳ ಮೇಲ ಅಟıಣ ಕಟı ರಾತŁ ಮರಸಕರವ ಆಲೇಚನಯನĺ ತŀಜಸ ಮವರೂ ಮನಗ ಹಂತರಗ ಬಂದರ.
ಮಧŀಹĺ ಮರ ಗಂಟಯ ಹತĶಗ ಪಶಶವವದ್ದ ಜಗಕħ ಹೇಗ ಕೇವ ಕಟıದರ.

***

ಸಯಂಕಲ ಕತĶಲಗತĶದĸಗ ಎತĶನ ಗಡಯಂದ ಸೇತಮನಯಂದ ಹರಟ ಕಳಕನರಗ ಹೇಗವ ಹದĸರಯಲŃ


ಹೇಗತĶತĶ. ಚಕŁಗಳ ಉರಳವ ಸದ್ದಲ್ಲದ ಬೇರ ಸದĸರಲಲ್ಲ. ಎತĶಗಳ ಕರಳಲŃ ಗಂಟಯ ಸರಗಳರಲಲ್ಲ. ಗಡ
ಹಡಯವವನ ಶಬĸವಗಬರದಂದ ಪŁಯತĺಪವಥಕವಗಯ ಅವಗಳನĺ ಬಚĬ ಮನಯಲŃಟıದ್ದನ. ಕೇಲಗಳ ಹಚĬ
ಸದĸಗಬರದಂದ ಬೇಕದಷı ಗಡಯಣĵ ಹಕದ್ದನ.

ಸŅಲĻ ಹತĶನಲŃಯ ಹಂದನಂದ ಮತĶ ಮವರ ಬಂದ ಗಡ ಹತĶದರ. ಎಲ್ಲರೂ ತಮĿತಮĿಳಗ


ಪಸಮತಡಕಳńತĶದ್ದರ. ಆ ಕಡರಸĶಯಲŃ ಅವರ ಮತಗಳನĺ ಆಲಸಲ ಬೇರ ಯರ ಇರದದ್ದರೂ ಅವರ ಗಟıಗ
ಮತಡಕಳńತĶದ್ದದನĺ ನೇಡದರ ಯವದೇ ಕಳńಕಲಸಕħ ಹರಟದĸರಂದ ಗತĶಗತĶತĶ. ಗಡ ನಟıಗ ನಡದ
ಕಳಕನರ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಹಲŃಮನಯ ಅಂಗಳದಲŃ ನಂತತ. ಓಬಯŀ ಕಳಗ ನಗದ ಪಸದನಯಲŃ “ಕೃಷĵಪĻಗೌಡŁೇ,
ಒಳಗ ಬನĺ” ಎಂದನ. ಕೃಷĵಪĻನ ಗಡಯಂದಳದ ಓಬಯŀನಡನ ಒಳಗ ಹದನ. ಗಡಯವನ ಎತĶಗಳ ಕರಳ ಬಚĬ
ಮಕಯನĺ ನಲಕħಟıಮೇಲ ಜಕ ಅವನನĺ ಕರತ “ಚಂದŁೇಗೌಡರ ಮನ ಇಲŃಗ ಎಷı ದರ ಆಗĶದೇ?” ಎಂದ ಕೇಳದನ.

ಗಡ ಹಡಯವವನ “ಹಚĬಲ್ಲ, ಒಂದ ಅಡಕ ಅಗಯೇ ಅಷıದರ ಇರಬೇದ” ಎಂದ ಎತĶಗಳಗ ಗಡಯಲŃದ್ದ ಒಣಗದ
ನಲŃಹಲ್ಲನĺ ಹಕದನ. ಅವ ಸಶಬĸವಗ ಅದನĺ ಮೇಯತಡಗದವ.

ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಹರಗ ಬಂದ ಕರಯಲ ಗಡ ಹಡಯವವನ ಜಕಯೂ ಅವರ ಹಂದ ಹೇದರ. ಜಗಲಯಲŃ
ಒಂದ ಹರಳಣĵಯ ಹಣತಯ ಬಳಕನಲŃ ಓಬಯŀ ಕೃಷĵಪĻನಗ ಕಳń ಬಗĩಸತĶ ಉಪಚರ ಮಡತĶದ್ದನ. ಉಳದವರ ಅಲŃಗ
ಬರಲ ಅವರಗ ನೇಡದನ. ಎಲ್ಲರೂ ಚನĺಗ ಹೇರದರ.

ಮದಲ ಮಲ್ಲಗ ಪಸಮತಡತĶದ್ದವರ ಕŁಮೇಣ ಸŅಲĻ ಗಟıಯಗ ಮತಡತಡಗದರ. ಕಡಕಡಗ ಗಟıಯಗ ನಗಲ
ಆರಂಭಸದರ. ಇನĺ ಹಚĬಗ ಕಳń ಕಡಯಲ ಬಟıರ ಆ ದನದ ಕಲಸ ಕಡವದಂದ ತಳದ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ತಮĿ
ಮಗಳನĺ ಕರದ ಕಳńನ ಕಡವನĺ ಒಳಗಯŀವಂತ ಹೇಳದರ. ಆದರ ಜಕ ಹಚĬನಂತ ನಗತĶ “ಬಳ ಲಯĨಗದ
ಕಣŁೇ ಕಳń! ಇನĺಂದೇಟ ಕಡ! ರಾತŁಲ್ಲ ನದĸಗಡĽೇಕಲŃ!” ಎಂದ ಕಡಕħ ಕೈಹಕ ಕಸದಕಂಡ ಬಗಸ ಬಗಸ
ಕಡಯತಡಗದನ.
ಕಳńನ ಕಡದ ತಳಭಗದ ಕಡಹನ ಮಗಯವವರಗ ಜಕ ಮೇಲಳಲಲ್ಲ. ತರವಯ ಮೇಲದĸ ತರಾಡತĶ ಗಡಗ ಸರಕ
ಸಮನ ತಂಬತĶದ್ದ ಇತರರಗ ನರವದನ. ಅನೇಕಸರ ಅವನ ಸಹಯ ಅಡಚಣಯಗ ಪರಣಮಸತĶತĶ.

ಗಡಗ ಸಮನ ಭತಥಯದ ಮೇಲ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಎಲಯಡಕ ಅಗಯತĶ ಅದರ ರಸ ಕಳಗ ಬೇಳದಂತ ಮಖವನĺ
ಸŅಲĻ ಮೇಲಕħ ನಗಹ, “ಣೇವ ಉಂಡರ ಹೇಗľಣĵ, ಮಟıಂಡರಗ ಸಮಣಲ್ಲ ಮಗಟಡ. ಆಮೇಳ ಜಣವರ
ಹಡಕಂಡ್ಹಾೇಗ್ಬೈಡ” ಎಂದರ.

ಅಂಗಳದಲŃ ಕಂಬಳಯ ಮೇಲ ಕಳತ ಆಕಶ ನೇಡತĶದ್ದ ಜಕ “ತ.. ತ.ತ೦ಗಳ ಬಣಕ ಏನ ಪಸ೦ದಗದ” ಎ೦ದ ಮದಲೇ
ತಟ ಮೇರ ಕೇರದಡಗಳ೦ತದ್ದ ಹಲŃಗಳನĺ ಮತĶಷı ಪŁದಶಥಸ ನಗತಡಗದನ.

“ಗಡ ಹ೦ದಕħಒ೦ದರಡĿರ ಜನŅರ ಕಟıಬಡನ ಈಗŃ. ಈಗŃ ಹೇದಷı ಹೇಗŃ. ಆಮೇಲ ಸಲಭಗĶದ” ಎ೦ದನ
ಕೃಷĵಪĻ.

“ಹೌದಪĻಯŀ, ಅದ ಒ೦ದ ಹನರೇ!” ಎ೦ದ ಓಬಯŀಕಟıಗಗ ಹೇಗ ಮರ ದನಗಳನĺ ತ೦ದ ಅವಗಳನĺ ತ೦ದ
ಅವಗಳ ಕರಳ ಕಣĵಗಳನĺ ಉದ್ದಮಡ ಗಡಯ ಗಟಕħ ಕಟıದನ.

ಗಡ ಸೇತಮನಯ ಕಡಗ ಹರಟತ. ಪವಥತ ಕ೦ದರ ಕನನಗಳಲ್ಲ ಬಳĸ೦ಗಳಲŃ ಮ೦ದ ಮಛಥಹೇದ೦ತಯೇ ಅಥವ
ಸಮಧ ಮಗĺವದ೦ತಯೇ ಮೌನವಗದĸವ. ತೇನ ಹಕħಗಳ ಉಲಯೂ ಕನರನ ನಯಗಳ ಕಗತವನĺ ಕೇಳ ಆಗಗ
ಪŁತŀತĶರವಗ ಕಗತĶದ್ದ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಕ೦ತŁನಯಯ ಬಗಳವಕಯೂ ಗಡಯ ಹ೦ದ ಹೇಗತĶದ ಕೃಷĵಪĻ ಒಬĽಯŀ
ಜಕಯರಗ ತಮĿ ದಗŅಜಯದ ಜಯಧŅನಯಂತ ಕೇಳಸತĶದĸವ. ಸŅಲĻ ಹತĶನಲŃ ಗಡಯೂ ಗಡಯ ಸದĸ
ಕನನ೦ತರದಲŃ ಮರಯದವ.

ಆದರೂ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಕಂತŁನಯ ಬಗಳವದನĺ ಬಡಲಲ್ಲ. ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಆಲಸತĶರ : ಕನರನಲŃ ನಯಗಳ


ಬಬĽ ಎದĸದ ! ಚನĺಗ ಕೇಳಸತĶದ!

ಅದĸೇ ಸಮಯದಲŃ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಕನರಗ ಹೇಗ ನೇಡದ್ದರ ವಸĿತರಾಗತĶದ್ದರ: ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರ, ರಾಮಯŀ,


ಪಟıಣĵ, ಸೇರಗರರ, ಹಳೇಪೈಕದ ತಮĿ, ಬೈರ, ಸದ್ದ ಮದಲದ ಬೇಲರ, ಸೇಮನೇ ಮದಲದ ಗಟದಳಗಳ ಎಲ್ಲರೂ
ದ೦ಡ ಕಟıಕ೦ಡ ಅದಲŃಗೇ ಹರಡಲ ಸದĹರಾಗದĸರ! ಅವರ ಜತಯಲ ಕಡನ ಇಲಖಯ ಅಧಕರಯದ
’ಗಡಥ’ನ ಇದĸನ! ಬಳĸ೦ಗಳಲŃ ಬೇಟಗ ಹರಟದರಯೇ ಎ೦ದರ ಹಗ ತೇರವದಲ್ಲ. ಏಕ೦ದರ ಪŁಯತĺಪವಥಕವಗ
ನಯಗಳ ತಮĿಡನ ಬರದ೦ತ ಅಟıತĶದĸರ. ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರ ಗಡ ನ೦ಗನಗ “ನಯನಲ್ಲ ಒಳಗ ಕಡೇ ಇವತĶ”
ಎ೦ದ ಅಪĻಣ ಮಡತĶದĸರ. ಪಟıನ ವಸವ ಗಲಭಮಡತĶದ್ದ ನಯಗಳಗ ಹಗĩ ಸರಮಣಗಳನĺ ಹಕ ಕಟı,
ಕ೦ಬಗಳಗ ಬಗಯತĶದĸರ! ಕಲವರ ಉದ್ದವದ ಕಬಣದ ಹರಗೇಲಗಳನĺ ಮತĶ ಕಲವರ ಗದ್ದಲಗಳನĺ
ಹತĶಕ೦ಡದĸರ. ಪಟıಣĵನಬĽನ ಕೈಯಲŃ ಮತŁ ಒ೦ದ ಜೇಡ ನಳಗಯ ತೇಟಕೇವಯದ!

ಸ೦ಗಪĻಗೌಡರ ಲೈಸನತಲ್ಲದ ತವ ಕಡಸದ್ದ ಕಳńನಟಗಳನĺ ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರ ತಮĿ ಮೇಲ ಫರಾಯದ ಮಡಯರ


ಎಂಬ ಭೇತಯಂದಲ ದರದಶಥತಯಂದಲ ತಮĿ ಗದĸಯಂಚನಲŃ ಮನಯಂದ ದರವಗ ಹರಯತĶದ್ದ ಒ೦ದ
ತರಯ ಉಸಬನಲŃ ಹಳಸಟıದ್ದರ. ಆದ್ದರ೦ದಲ ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರ ಕಟıದ್ದ ಅಜಥಯ ಪŁಕರ ತೇಥ೯ಹಳńಯ ಫಾರಸı
ರೇ೦ಜರ ಒಬĽ ’ಗಡಥ’ ನನĺ ಸೇತಮನಗ ಅಜಮಯಸಮಡಲ ಕಳಹದಗ ಅವನಗ ಕಳńನಟಗಳ ಯವ ಕರಹ
ದರತರಲಲ್ಲ. ’ಗಡಥ’ನ ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರಗ. ಆ ವಷಯವನĺ ತಳಸಲ ಅವರ ಕಳń ನಟಗಳನĺ ಪತĶಹಚĬಕಡವದಗ
ಭರವಸಯತĶ ಪಟıಣĵನನĺ ಬೇಹನ ಮೇಲ ಕಳಹದರ. ಅವನ ಸದĸಗಳಗಲ್ಲ ಮಕಥಟıನ೦ತĶದ್ದ ಕಳń೦ಗಡಗ ಹೇಗ,
ಅ೦ಗಡಯ ಹೇಗ, ಅ೦ಗಡಯ ಯಜಮನನನĺ ಪಸಲಯಸ ಕೇಳದನ. ಕಳŃ೦ಗಡಯವನಗ ಓಬಯŀನ ಮೇಲ ಸಟıತĶ.
ಅದ ಅಲ್ಲದ ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರ೦ದ ಓಬĽಯŀ ತನಗ ಕಡಬೇಕಗದ್ದ ಹಣವ ಲಭಸಬಹದ೦ಬ ಆಸಯೂ ಎತĶ. ಏಕ೦ದರ
ಓಬಯŀ ಅವರ ಒಕħಲಲ್ಲವ? ಅಗಡಯವನ ತನಗ ತಳದಬ೦ದದ್ದ ಸ೦ಗತಗಳನĺಲ್ಲ ಹೇಳದನ. ಆದರ ನಟಗಳನĺ ಯವ
ಸķಳಗಳಲŃ ಹಳಟıದĸರ ಎ೦ಬದ ನಷĠಷıವಗ ಗತĶಗಲಲ್ಲ. ಅ೦ತ ಹಳńದ ಕಸರನಲŃ ಹತಟıದರ ಎ೦ಬದೇನೇ
ಗತĶಯತ. ಅದನĺೇ ಪತĶಹಚĬಲ ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರ ಆ ದನ ರಾತŁ ಪರವರಸಮೇತರಾಗ ಗಟıಗ ಹರಟıದ್ದರ.
ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರೂ ಅವರ ಪರವರವ ಸೇತಮನಗ ಹೇಗವ ರಸĶಯಲŃ ಸŅಲĻ ದರ ನಡದರಲ ಮ೦ದ ಯವನೇ ಒಬĽ
ವŀಕĶ ದರಯ ಪಕħದ೦ದ ಮತĶ೦ದ ಪಕħಕħ ಸಪಥಗಮನದ೦ತ ವಕŁವಗ ತರಾಡ ನಡಯತĶದĸದ ಕಣĩ ಬತĶ. ಚ೦ದŁನ
ಬಳಕ ಉಜŅವವಗದĸ, ಕ೦ಪ ಹದĸರಯ ಮೇಲ ಮಸ ಚಲŃದ೦ತ ಅಲ್ಲಲŃ ಬದĸದ್ದ ಮರಗಳ ನರಲನಲŃ ಆ ಮನಷŀ ವŀಕĶಯ
ವಚತŁಕಮಥ ಪೈಶಚಕವಗತĶ. ಡಲŃ ಹಟıಯನĺ ಹತĶಕ೦ಡ ಎಲ್ಲರಗ೦ತಲ ಹ೦ದ ಬರತĶದ್ದ ಸೇಮನಗ ಅದನĺ
ಕ೦ಡ ಮೈಜಮೈ೦ದತĶ.

ಎಲ್ಲರಗ೦ತಲ ಮ೦ದಗ ಕೇವಯನĺ ಹಗಲ ಮೇಲ ಹತĶ ನಡಯತĶದ್ದ ಪಟıಣĵ “ಯರದ?” ಎ೦ದ ಕಗದನ.
ಉತĶರ ಬರಲಲ್ಲ.

ಪಟıಣĵ ಮತĶ ಕಗಲ “ನ-ನĺ-ಪĻ!” ಎ೦ದ ಉತĶರಕಟı ಆ ವŀಕĶ ಹ೦ತರಗ ಕಡ ನೇಡದ, ತತĶರಸತĶ ನಡಯತಡಗತĶ.

ಪಟıಣĵ ಬೇಗಬೇಗನ ಬಳಸರ “ಯರೇ ಅದ ? ನಲŃೇ!” ಎ೦ದ ಅಪĻಣĵ ಮಡದನ.

ಆ ವŀಕĶ ತದಲತದಲಗ “ನನĺ ಹಡĶ ಮ೦ಡ ಕಣೇ! ಎ೦ದ ಹ೦ತರಗ ನಲಲŃ ಪŁಯತĺಸ, ನಲಲŃರದ ತರಾಡತĶದ್ದನ.
ಪಟıಣĵ ಕೇಪದ೦ದ ಬಳಗ ಹೇಗ ನೇಡತĶನ: ಸೇತಮನ ಸ೦ಗಪĻಗೌಡರ ಧೂತಥ ಸೇವಕ ಜಕ! ತನĺ ನಚĬನ ನಯಯಗದ್ದ
ಟೈಗರನĺ ಖೂನಮಡದ ರಾĔಸ! ಪಟıಣĵನಗ ಮದವಯಗರಲಲ್ಲ. ಆದರೂ “ನನĺ ಹಡĶ ಮ೦ಡ ಕಣೇ!” ಎ೦ದ ಜಕಯ
ಮ ಸರಯಗ ಬಲಗೈ ಮಷķಯ೦ದ ಧಡijನ ಗದĸದನ. ಕಡದ ಹಣĵ ಹಣĵಗದ್ದ ಜಕ ಕಗಕ೦ಡ ನಲಕħರಳದನ.
ಆ ಕಗನĺ ಕೇಳ ಮ೦ದ ತಸ ದರದಲ ಗಡಯ ಹ೦ದ ಹೇಗತĶದ ಕೃಷĵಪĻ ಓಬಯŀರ ಏನಯತ ಎ೦ದ ಬದರ
ಓಡಬ೦ದ ನೇಡತĶರ: ಜಕ ಕಳಗ ಬದĸದĸನ! ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರೂ ಇತರರೂ ಸತĶಲ ನ೦ತದĸರ!

ಕೃಷĵಪĻನಗ ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರ ತಮĿ ಜನರಡನ ಆ ರಾತŁ ಹರಟದ್ದ ನಜವದ ಉದĸೇಶ ತಳಯದ ತಮ ಒಕħಲ ಕಳńತನದ೦ದ
ಓಡ ಹೇಗವದನĺ ತಡಯವ ಸಲವಗಯೇ ಬ೦ದದĸರ೦ದ ಬಗದ “ನಮĿ ಒಕħಲ ಅವನಷıದ೦ತ ನಮĿಲŃಗ ಬ೦ದರ
ನಮĿಳನĺೇಕ ನೇವ ಹಡದದĸ?” ಎ೦ದ ಸಟıನ೦ದ ನಡದನ.

ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರಗಗಲ ಅವರ ಕಡಯ ಇತರರಗಗಲ ಆ ಪŁಶĺ ಅಥಥವಗಲಲ್ಲ.

ಪಟıಣĵ “ಮತĶ ಅವನŀಕ ಕ೦ಡಬಟıಬಯĽೇಕ?” ಎ೦ದ ಮದಲಸದನ.

ಮತಗ ಮತ ಆಗತĶದĸಗಲ ಜಕ ಮೇಲದĸ “ಯವ ಸಳೇಮಗ ಬರತĶನ ನೇಡĶೇನ ನಮĿ ಗೌಡರ ಗಡ ತಡಯೇಕ:
ಹಣ ಉರಳಸ ಬಡĶನ! ಓಬೇಗೌಡŁ ನಡೇರŁ” ಎ೦ದ ಒ೦ದೇ ಸಮನ “ಏ ಸಕŁ! ಸಕŁ! ಸಕŁ!” ಎ೦ದ ಗದಯವನನĺ ಕಗ
ಕರಯತĶ ರಸĶಯಲŃ ಹಚĬ ಹಡದವನ೦ತ ಮ೦ದವರದನ. ಅಲŃಯ ತಳವದರ ಗಡಯದರೂ ಆದಷı
ಮ೦ದವರಯಲ ಎ೦ದ ಉಪಯ ಯೇಚಸದ ಕೃಷĵಪĻ ಎಷı ಕರದರೂ ಜಕ ಸŅಲĻವ ಕೇಳದ “ಏ ಸಕŁ! ಸಕŁ! ಸಕŁ!”
ಎ೦ದ ಗಟĶಯಗ ಒರಲತĶ ಓದತಡಗದನ. ಗಡ ಹಡಯತĶದ ಶಕŁನ೦ಬ ಆಳ ಈ ಗಲಭಯನĺ ಕೇಳ ದಗĽ್ರ೦ತನಗ
ಗಡ ನಲŃಸ ನೇಡತĶದ್ದ೦ತಯ ಜನಗಳ ಗ೦ಪ ಕಣಸತ.

ಗಡಯಳಗದ್ದ ಸರಕ ಸಮನಗಳನĺ ಗಡಯ ಹ೦ದ ನಡಯತĶದ್ದ ಜನವರಗಳನĺ ನೇಡದ ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರಗ


ಕೃಷĵಪĻನ ಮತನ ಅಥಥ ಫಕħನ ಸļರಸತ: ಸ೦ಗಪĻಗೌಡರ ತಮĿ ಒಕħಲನĺ ರಾತŁ ಕಳńತನದ೦ದ ಹರಸತĶದĸರ!

ಗೌಡರ ಗಡಯನĺ ತಡದ ಅದನĺ ತಮĿ ಮನಯಕಡಗ ತರಗಸದರ. ಕೃಷĵಪĻ “ನಮĿ ಗಡ ನ ಹಡಸಕ೦ಡ
ಹೇಗĶೇನ. ನಮĿ ಒಕħಲ ಸಮನ ನೇವ ಬೇಕ’ರ ತಗ೦ಡ ಹೇಗ” ಎ೦ದನ. ಪರವರದ೦ದ ಬಲಷIJರಾಗದ್ದ ಗೌಡರ
ಅದನĺ ನರಾಕರಸದರ. ಅಷı೦ದ ಜನರನĺ ಕ೦ಡ ಜಕಯೂ ಕಡ ಬಯಮಡತĶದ್ದನ ಹರತ ಕೈ ಮಡತĶರಲಲ್ಲ.
ಕೃಷĵಪĻ ಮತĶೇನನĺ ಮಡಲರದ ಶಕŁನಗ “ಸಮನĺಲ್ಲ ಅವರ ಮನೇಗ ಹಕ ಗಡ ಹಡħ೦ಡ ಬರ” ಎ೦ದ ಹೇಳ
ಜಕಯಡನ ಕಡಗ ನಡದನ. ಗೌಡರ ಓಬಯŀನನĺ ಬಲತħರವಗ ಕನರಗ ಕ೦ಡಯĸರ. ಅ೦ತ
ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರೂ ಅವರ ಪರವರವ ಗಡಯ ಸ೦ಗಡವ ಹ೦ತರಗದರ. ಓಬಯŀನ ಸರಯಳದನ.
ಸŅಲĻ ದರ ಹ೦ತರಗ ಹೇದ ಮೇಲ ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರ ಸೇರಗರರನĺ ಪಟıಣĵನನĺ ಕರದ ಪಸಮತನಲŃ. “ನೇವ
ನಲħೈದ ಜನ ಕರಕ೦ಡ ಹೇಗ ನಟ ಪತĶಮಡ. ನನ ಹೇಗ ಆಣĵೇಗೌಡನ ಮನೇ ಸಮನ ಜನವರ ಎಲŃ
ಬ೦ದೇಬಸĶ ಮಡĶೇನ” ಎ೦ದರ.

ಪಟıಣĵ, ಸೇರಗರರ ಆಳಗಳಡನ ಆ ರಾತŁ ಎಲŃಲ್ಲ ಅರಸದರೂ ನಟ ಹಳಟı ಸķಳ ಗತĶಗಲಲ್ಲ. ಗಮನ ಬರವ೦ತದ್ದ
ಜಗಗಳಲŃಲ್ಲ ಹರಗೇಲಗಳ೦ದ ತತ ಹಡದ ನೇಡದರ. ಆದರ ಕಲ ಮಣĵ ಕಸರ ವನ ನಟದ ಕರಹ ಕಡ
ದರಯಲಲ್ಲ.

ಮರದನ ಬಳಗĩ ’ಗಡಥ’ ನ ಪಚĬಮೇರ ಹಕಕ೦ಡ ತೇಥಥಹಳńಗ ಹೇದನ.

ಆ ದನವ ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರ ಕಳಕನರ ಅಣĵಯŀಗೌಡರ ಪತŁ ಪರಟ ಸರಕ ಸಮನ ದನಕರ ಜನವರಗಳನĺಲ್ಲ
ತಮĿ ಸಲಕħ ಮಟĶಗೇಲ ಹಕಕ೦ಡ ಅಣĵಯŀಗೌಡರನĺ ಅವರ ಮಗ ಮತĶ ಮಗಳ ಸಮೇತವಗ ಊರನ೦ದ
ಹರಡಸದರ. ಅವರ ಕೇಳಗಳನĺ ಕಡ ಅವರಗ ಬಡಲಲ್ಲ. ಅವರಗ ಉಳದದ೦ದರ ಕರಯ ಬಣĵದ ಕರೂಪಯದ ಅವರ
ಕ೦ತŁ ನಯ.
ಆ ಹಲ
ಚ೦ದŁಯŀಗೌಡರ ಸಮನ ಸಮೇತ ಗಡಯನĺ ಹ೦ದಕħ ಹಡಯಸಕ೦ಡ ಹೇದಮೇಲ ಕೃಷĵಪĻನ, ದಕħದಕħಗ ಕೈಕಲ
ಬೇಸ ಬಯಗ ಬ೦ದ೦ತ ಒದರತĶದ್ದ ಜಕಯನĺ ಬಹಪŁಯಸದ೦ದ ಸೇತಮನಗ ನಡಸಕ೦ಡ ಹೇದನ. ಮನಯಲŃ
ಎಲ್ಲರೂ ಮಲಗದ್ದರ. ಬಗಳತĶದ್ದ ನಯಗಳನĺ ಗದರಸ ಸಮĿನರಸ, ಮಲಗಲ೦ದ ಜಗಲಯ ಮೇಲ ಹಸಗ ಹಸತĶದĸಗ
’ಢಾ೦’ ಎ೦ದ ಒ೦ದ ಕೇವಯ ಈಡ ಮಳಗ ಕೇಳಸತ. ಕಷĵಪĻನ ಹೃದಯದ್ದಲŃ ನತĶರ ಬಸಬಸಯಗ ನಗĩತ. ಅಷıರಲŃಯ
ಕಡನ೦ದ ರಾತŁಯ ನಃಶಬĸತಯನĺ ಕಡಯವ೦ತ. ಹಬĽಲಯ ಅಬĽರವ ಕೇಳಸತ. ಮನಯ ನಯಗಳಲ್ಲ ಒಡನಯ
ರೌರವವಗ ಬಗಳತಡಗದವ. ತವ ಕೇವ ಕಟıದĸ ಸಥಥಕŅಯತ೦ದ ಹಗĩ ಬಲಗಗವಕನĺ ಕತರನಗ ಕಯತĶ
ಮಲಗ ನದĸಹೇದನ.

ನದĸಯಲŃ ನರಾರ ಕನಸಗಳ. ಕೇಲವ ಸವಯದವ; ಮತĶ ಕಲವ ಕಹಯದವ. ಕಲವ ಮನೇಹರವದವ; ಮತĶ
ಕಲವ ಭಯ೦ಕರವದವ; ತನಗ ಮದವಯಗತĶದ: ಸೇತಯ ಕೈಹದದĸನ! ಏನ ಸŅಗಥವ ಸರಯದ೦ತದ! ಏನ?
ಮದವಗ ನರದ ಜನರ ಕೇಲಹಲ ! ಅಲ್ಲ !.. ಮದವಗ ನರದ ಜನರ ಕೇಲಹಲವಲ್ಲ ! ಗಯಗ೦ಡ ಹಬĽಲಯ ಅಬĽರ
! ಹಲ ಬಯĸರದ ಅಟıಬರತĶದ! ಸತĶಲ ಭಯ೦ಕರ ಅರಣŀ ! ಮದವಯ ಮಂಟಪ ಮಹರಣŀವಗದ! ಕೃಷĵಪĻ
ಗ೦ಡಹಡದನ ! ಹಲಗ ಏಟ ಬದ್ದರೂ ಮೈಮೇಲ ಹರತĶದ ! ಅಯŀೇ ಹರತ ಮೈಮೇಲ ! ಹ ! ನಖಘತ ! ಕೃಷĵಪĻ
ನದĸಯಲŃ ನರಳ, ದಗಲಬದĸ ಎಚĬತĶನ. ಎಲ್ಲ ಮೌನವಗತĶ. ಬಳĸ೦ಗಳ ಹಲ ಚಲŃದ೦ತ ಹಬĽತĶ. ಮತĶ೦ದ ಪಕħಕħ
ಮಲಗದನ. ಮತĶ ಕನಸಗಳ: ಸಮನ ಹೇರಕ೦ಡ ಗಡ ಬರತĶದ! ಹವಯŀ ಜನರಡನ ಬ೦ದ ಗಡಯನĺ
ತಡದದĸನ! ಕೃಷĵಪĻನಗ ಹವಯŀನಗ ಮತಮತಗ ಕೈಕೈಯಗತĶದ ! ಸೇತ ನಡವ ಬ೦ದ ಜಗಳವನĺ ನಲŃಸತĶಳ
!.. ಆಳಗಳ ಅಡħಯ ಮರಗಳನĺ ಕಡಯತĶದĸರ. ಒ೦ದ ಮರ ತನĺ ಮೈಮೇಲಯ ಬೇಳತĶದ ! ಕೃಷĵಪĻ ಓಡಲ ಎಳಸತĶನ
! ಆದರ ಆಗವದಲ್ಲ. ಯರ ಹಡದ ಕಟıಹಕದ೦ತĶದ. ಅಡಕಯ ಮರ ಬದĸೇಬದĸತĶ. ಕೃಷĵಪĻ ಹಸಗಯಲŃ
ಕಮಟಬದĸ ಕಣĸರದನ. ಎ೦ತಹ ದವŀಮೌನದ ಶ೦ತ! ಎ೦ತಹ ಪŁಶ೦ತ ನಶಕ೦ತನ ರಾಮಣೇಯಕ ಕ೦ತ!

ಬಳಗĩ ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಹ೦ದನ ರಾತŁ ನಡದದನĺಲ್ಲ ಕೇಳ ಕಡಕಡಯಗ ಮಗನನĺ ಬಯಗ ಬ೦ದ೦ತ ಬಯĸರ. “ಥ,
ನನĺ ಗ೦ಡಸĶನಕħ ಬ೦ಕ ಹಕ! ಅವರಗ ಗಡ ಹಡಸಕ೦ಡ ಹೇಗೇಕ ಬಟıಯ? ಇವನ ಮತĶ ಮದವಯಗೇ ಗ೦ಡ೦ತ
! ನನಗŀಕೇ ಮದವ? ಹ೦ಗಸಗ? ಮನ ಮಯಥದಯಲ್ಲ? ನನಗದ್ದರ ಪŁಣ ಕಳಕಳĶದĸ ! ನನಗŀರೇ ಹಣĵ ಕಡĶರ
? ನಪ೦ಸಕನಗ ? ಕೈಬಳ ತಟħ೦ಡ ಸೇರ ಉಟħಳńೇ !.”

ಕೃಷĵಪĻ ತ೦ದಯ ನಷIJರ ವಕŀಗಳನĺ ತಲಬಗ ಕೇಳದನ. ಪŁತŀತರ ಕಡಲಲ್ಲ. ಕಣĵೇರೂ ಬ೦ದತ. ಮತ ಮತಗ
ಮನಭ೦ಗವಗ ಎದ ಹ೦ಡದ೦ತಯತ. ಮಕರೇಷವೇರತ. ಅಲ ನಲ್ಲದ ಅಡಗ ಮನಗ ಹೇಗ ಅವŅನ ಹತĶರ ಕಫ
ತ೦ಡ ಕಡವ೦ತ ಹೇಳದನ. ತಯಯಡನ ಇನĺವ ಮತಗಳನĺ ಆಡಲಲ್ಲ.

ತ೦ಡ ತನĺತದ್ದ ಮಗನ ಮ೦ದ ತಯ ಕಳತ ನನಪŁಕರವಗ ಮತಡಸದಳ. ಮಗನ ಒ೦ದ ಮತನĺ ಆಡಲಲ್ಲ.

“ಅವರಲ್ಲದ ನನಗನŀರಪĻ ಹೇಳೇರ ? ಅದಕŀಕ ಸಟıಮಡĶೇಯ ?” ಎ೦ದಳ ತಯ.

ಕಫ ಕಡದ ಹರಗ ಹೇದ ಕೃಷĵಪĻ ಅ೦ಗ ಟೇಪ ಹಕಕ೦ಡ, ಕೈಲ೦ದ ತೇಟಕೇವ ಹಡದ, ಮತĶ ಅಡಗ ಮನಗ
ಬ೦ದನ. ಒಲಯ ಮೇಲಗಡ ನಗ೦ದಗಯಲŃಟıದ್ದ ತೇಟ ಪಟıಗಯನĺ ತಗದ ಕಲವ ತೇಟಗಳನĺ ಜೇಬಗ
ಇಳಬಟıನ!.

“ಎತĶಲಗ ಹರಟಯೇ, ತಮĿ ?” ಎ೦ದಳ ತಯ, ಮಗನ ಮತಡಲಲ್ಲ.

“ನನ್ಹಾತŁನ ನ೦ಗ ಸಟıೇನೇ?” ಎ೦ದ ತಯಯ ಮರಕದ ದನಯನĺ ಕೇಳ,

ಕೃಷĵಪĻ “ಎತĶಲಗಲ್ಲವŅ; ನನĺ ಹಲೇಗ ಕೇವ ಕಟıದĸ ; ನೇಡಕ೦ಡ ಬತಥನ. ರಾತŁ ಈಡ ಕೇಳĶ “ ಎ೦ದ ತಯಯ
ಮಖವನĺ ನೇಡದನ. ಆಕಯ ಕಣĵಗಳಲŃ ನೇರೂ ಮಖದಲŃ ಉದŅೇಗವ ಇದĸವ.

“ನೇ ಒಬĽನ ಹೇಗĶೇಯೇನೇ?”

“ ನೇ ಒಬĽನ ಹೇಗĶೇನೇ ?”

“ಇಲ್ಲ ; ಜಕ ಕರಕ೦ಡ ಹೇಗĶನೇ,”

“ ಜೇಕ ಕಣಪĻ ! ಹಲೇ ಸವಸ ಕಟıದĸ!”

ಕೃಷĵಪĻ ಅಡಗಮನ ದಟತĶದĸಗ ಹಸĶಲ ನೇಡ ತಯ ಅವನನĺ ಮತĶ ಹ೦ದಕħ ಕರದ “ ಹಷರ್ ಕಣೇ! ಹಲ
ಸವಸ ಕಟıದĸ.

ಇನŀರನŀರ ಕರಕ೦ಡ ಹೇಗĽದೇ೯ನ” ಎ೦ದಳ.

“ನವೇನ ಹಲ ಷಕರಗ ಹೇಗĶೇವೇನವŅ ? ಕೇವ ಕಟıದĸ ಈಡ ಹರŁ‌. ಏನಗದ ನೇಡħಂಡ ಬರೇವಷı.”

ಸಯಥ ಆಗತನ ಬಟıಗಡಗಳ ಮೇಲ ತನĺ ಕರಣವಷಥದ ಹಂಬನಗಳನĺ ಸಸತಡಗದ್ದನ. ತೇಡತĶದ್ದ ತಂಬಲರನಲŃ
ನರಾರ ವಧವಧ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಗನ ತೇಲ ಬರತĶತĶ. ಕೃಷĵಪĻ ತೇಟಕೇವಯನĺ ಜಕ ಕೇಪನ ಕೇವಯನĺ ಹಗಲ ಮೇಲ
ಹತĶಕಂಡ ಮರ ಗಡ ಪದ ಬಳńಗಳ ನಡವ ನಸದ ಬಟıವೇರತĶದ್ದರ. ನಯಗಳ ಅವರ ಸತĶಲ ನರಾರ ಮರ
ಗಳಲŃ ನಲವನĺ ಮಸ ಗಳ ಹಡಯತĶಲ ಅಲ್ಲಲŃ ನಂತ ಹಂಗಲತĶ ಪದಗಳಗ ನೇರ ಹಯŀತĶಲ ಉತತಹದಂದ
ಓಡಡತĶದĸವ.

ಕೇವಕಟıದĸ ಜಗಕħ ಹೇಗ ನೇಡಲ ದೃಶŀವ ಭಯ ಗಭಥತ ನೇರವವಗತĶ. ಕೃಷĵಪĻ ಬೇಗಬೇಗನ ಗಂಡ ಹರದದ್ದ
ಕೇವಗಳನĺ ಬಚĬದನ. ಇಲ್ಲದದ್ದರ ನಯಗಳ ಸತŁದ ಮೇಲ ಹದ ಸಯತĶದĸವ.

ಪಶಶವ ಹಂದನ ದನ ಇದ್ದಂತಯ ಬದĸತĶ. ನಣಗಳ ಮತŁ ಹಚĬಗ ಹರಾಡತĶದĸವ. ಸŅಲĻ ದವಥಸನಯೂ ಹಟıತĶ.
ಹಲಗ ಗಂಡನೇಟ ಬದĸದ ಎಂಬದೇನ ಅಲŃ ಬದĸದ್ದ ರಕĶದಮದಲ ಬಣĵಗದಲಗಳಂದಲ ಗತĶಯತ. ಆದರ ಹಲ
ಅಲŃಲŃಯೂ ಸಮಪದಲŃ ಸತĶರಲಲ್ಲ. ಅದಕħ ಬಲವದ ಗಯವಗದĸತ ಹೇರತ ಪŁಣಪಯವಗರಲಲ್ಲ. ನಯಗಳಲŃ
ಕಲವಂತ ಹಲಯ ವಸನ ಸಕħ ಬದರಗಣĵಗನೇಡಹತĶದವ.

“ಈಗೇನ ಮಡನೇ, ಜಕ?”ಎಂದನ ಕೃಷĵಪĻ.

“ಮಡದೇನ? ಮನೇಗೇ ಹೇಗನ. ಗಯದ ಹಲೇ ಸವಸ ಬŀಡ. ಮಂಡಗದĸೇಲ ಒಬĽ ದೇರ (ಯೂರೇಪಯನ್)
ಗಯದ ಹಲ ಹಡŀಕ ಹೇಗ ಹಂದಕħ ಬರಲŃೇ ಇಲ್ಲಂತ!”

ಪಟıಣĵನಂತಹ ಅನಭವಶಲಗಳಗದ್ದರ ಹಚĬ ಜನರ ಸಹಯ ಧೈಯಥಗಳಲ್ಲದ ಗಯದ ಹಲಯನĺ ಅರಸವ ಸಹಸಕħ
ಎಂದಗ ಕೈ ಹಕತĶರಲಲ್ಲ. ಆದರ ಕೃಷĵಪĻ ಕಚĬದಯ ತರಣ. ಅಲ್ಲದ ಆ ದನ ಬಳಗĩ ಅವನ ತಂದ ಅವನನĺ ಹೇಡ, ನಪಂಸಕ,
ಹಂಗಸ ಎಂದ ಮದಲಗ ಬೈದದĸ, ಅವನಲŃ ಇನĺ ರೇಷವಡಗರಲಲ್ಲ. ತನ ಸಹಸ, ಸೇತಯನĺ ಆಳಲ ಸಮಥಥನದ
ಗಂಡ ಎಂಬದನĺ ನದಶಥಸಬೇಕಂದ ಅವನ ಅಂತರಂಗದಲŃ ಅವನಗೇ ಅರಯದಂತ ಹರಡ ಮಳಯತĶತĶ.

“ಮನಗ ಹೇಗದ ಸೈಯŀ! ಎಷı ರಕĶ ಬದ್ದ ಹಲ ಇಷıೇತĶನಕ ಬದಕರೇದ ಸಳń! ಸŅಲĻ ದರ ಹೇಗ ಹಡಕ
ನೇಡನ. ನಯ ಇವ! ನನಗŀಕ ಹದರಕ? ನನĺ ಹಂದೇನೇ ಬ.”

ಜಕ ಭಯಪŁೇರತ ವವೇಕದಂದ “ಬŀಡ ಮರಾಯŁ, ಗಯದ ಹಲ ಹಡಕħಂಡ ಹೇಗೇದ ಒಂದೇ, ನಗರಹವನ


ಹಡ ಹಡಯೇದ ಒಂದೇ! ಮತĶ ಬೈಸಕಳĶೇರ ಗೌಡŁ ಕೈಲ” ಎಂದನ.
“ಹಂಗದರ ನೇನಲŃೇ ನಂತರ. ನ ನಯ ಕರಕೇಂಡ ಹೇಂಗ ಹೇಗ ಬರತĶೇನ” ಎಂದ ಕೃಷĵಪĻ ಮೇಲದನಯಂದ “ಬ,
ಕŁ” ಎಂದ ನಯಗಳನĺ ಜತಗ ಕರದಕಂಡ ರಕĶದ ಜಡನಲŃ ಮಂದವರದನ. ಜಕ ನಲ್ಲಲಲ್ಲ; ಮನಸತಲ್ಲದ
ಮನಸತನಂದ ಅವನ ಹಂದಯ ನಡದನ.

ಇಬĽರೂ ಹಜĮ ಹಜĮಗ ನಂತ ಮೇಯಲ್ಲ ಕಣĵಗ ನೇಡತĶ, ನಯಗಳಗ ಮೃದಧŅನಯಲŃ ಉತĶೇಜನವೇಯತĶ, ಹಳವನಲŃ
ನಸಯತಡಗದರ. ನಯಗಳ ಬದರ ಬದರ ಬಹಳ ಜಗರೂಕತಯಂದ ಮನಷŀರಗ ಸŅಲĻ ದರದಲŃಯ
ಸಂಚರಸತĶದĸವ.

ಒಮĿ ನಯಯಂದ ಬಚĬಬದĸದನĺ ಕಂಡ ಕೃಷĵಪĻ ತನĺ ಬನĺ ಮಟıಕಂಡ ಬರತĶದ್ದ ಜಕಗ “ಯಕೇ? ನಯ
ಬಚĬಬೇಳĶದ? ಇಲŃೇ ಎಲŃದರೂ ಸತĶಬದĸದಯೇ?” ಎಂದ ನಯಗಳಗ ಮಲ್ಲಗ “ಛೂ! ಛೂ! ಹಡ! ನಗĩ” ಎಂದ ಕೈ
ಚಟಗ ಹಡದ ಮಂದನ ಹಳವನĺ ತೇರಸದನ.

ನಯಗಳ ಸŅಲĻ ಮಂಬರದ ಮತĶ ನಂತವ. ಕೃಷĵಪĻ ಕೇವಯನĺ ಸದĹಮಡಕಂಡ ಎರಡ ಹಜĮ ಮಂದ ನಡದ,
ಮಂದನ ಹಳವನĺ ತನĺ ಮಖವನĺ ಸರದಯ ಮೇಲ ನೇಡತĶದ್ದ ನಯಗಳನĺ ನೇಡ “ಛೂ! ನಡ! ನಗĩ! ಪಟ್
ರೈಟ್ !” ಎಂದನ.

ಪಟ್ ರೈಟ್ ಎಂಬ ನಯ ಒಳńಯ ಬೇಟ ನಯ. ಆದರ ಹಲಯ ವಷಯದಲŃ ಮತŁ ಆಳಕತĶತĶ. ಕರಣವೇನಂದರ,
ಒಂದ ಸರ ರಾತŁ ಅದ ಮನಯ ಬಳ ನದĸಯಲŃ ಮಲಗದĸಗ ದಡij ಚರತಯಂದ ಅದನĺ ಎತĶಕಂಡ ಹೇಗಲ
ಪŁಯತĺಸತĶ. ಪಟ್ ರೈಟ್ ಅದರಡನ ಹೇರಾಡ ತಪĻಸಕಂಡತĶ. ಆಮೇಲ ಅದಕħ ಹಲ ಚರತಗಳ ವಚರದಲŃ ಹದರಕ
ನಂತಬಟıತ.

ಯಜಮನನ ತನĺ ಹಸರನĺ ಹಳ “ಛೂ! ನಗĩ” ಎನĺಲ ಪಟ್ ರೈಟ್ ಒಂದೇ ಮನಸತಮಡ ಮಂದವರಯತ.
ಒಡನಯ ಬಳಯದ್ದ ದಟıವದ ಪದಯಂದ ಸಣĵ ಗಜಥನ ಕೇಳಸದಂತಯತ. ಕೃಷĵಪĻ ಜಕ ಇಬĽರೂ ಕದಲ ನಟıಗಗ
ಎರಡ ಹಜĮ ಹಂದಕħ ಹರಹೇಗ ನಂತರ! ನಯಗಳ ಬಚĬ ಬದರ ಹಳವನಲŃ ದಡದಡನ ಹನĺಗĩ, ನಂತ, ತೇಕ್ಷ್ಣ ವಗ
ಬಗಳಲರಂಭಸದವ. ಕೃಷĵಪĻ ಎಷı ಉತĶೇಜನ ಕಟıರೂ ಒಂದದರೂ ಮಂಬರಯಲಲ್ಲ. ಹಲ ಅಲŃದĸದಂತ
ನಶĬಯವಯತ.

ಸಂಟಕħ ಗಂಡ ತಗಲ ಯತನಯಂದ ಬದĸದ್ದ ಹಲ ನಯಗಳನĺ ಮನಷŀರ ಸಮಪŀವನĺ ಅರತ ಪŁತಹಂಸಗಗ
ರೇಷಭೇಷಣವಗತĶತĶ.

“ಖಂಡತ ಬŀಡ, ಕೃಷĵಪĻಗೌಡŁ; ಮನೇಗ ಹೇಗ ಜನ ಸೇರಸಕಂಡ ಬರಾನ” ಎಂದನ ಜಕ.

“ನನĺ ಹಂಗದ್ದವರೇ ಅಷıೇ ಆಮೇಲ ಒರೇದ? ಅವರ ಬಂದ ಮಡೇದ ಇಷıೇ! ಹಲಗ ಬಲವಗ ಏಟ ಬದĸರಬೇಕೇ!
ಯವದದರೂ ಕಂಡೇಲ ಇನĺಂದ ಉಂಡ ಹಡದರ ನಗದಬದĸ ಹೇಗĶದ” ಎಂದ ಕೃಷĵಪĻ ಮಲ್ಲಗ ಮಂಬರದನ.
ಜಕ ಅಲŃಯ ನಂತ ನೇಡತĶದ್ದನ ಅತ ಕತರತಯಂದ!

ಜಕ ನೇಡತĶದ್ದ ಹಗ ಕೃಷĵಪĻನ ಬಗದ ದೇಹ ಹಳವನಲŃ ಮರಯಯತ. ತನ ಒಂದರಡ ಹಜĮ ಮಂದವರದ


ಅವನನĺ ಹಂಬಲಸಲಳಸದನ. ಆದರ ಎದಯಗಲಲ್ಲ. ಮತĶ ನಂತ ನಯಗಳಗ “ಛೂ! ಛೂ! ನಗĩ! ಹಡ!” ಎಂದನ.

ಇದ್ದಕħದ್ದಹಗ ನತĶರ ಹಪĻಗಡವಂತ, ಕೈಕಲ ಮರಗಟıವಂತ, ಪŁಜİತಪĻವಂತ ಹಬĽಲಯ ಮಹಭೇಷಣದಬĽರ


ಅರಣŀಮೌನವನĺ ನಚĬ ನರಾಗವಂತ ಅಪĻಳಸ, ಜಕಯನĺ ನಡಗಸತ. ಹಳವನಲŃ ದಡij ಪŁಣ ಭರದಂದ
ಚಲಸವಂತ ಸದĸಯತ. ಹಳವ ರಭಸದಂದ ಅಲಗಡತ. ನಯಗಳ ಗಂಟಲ ಬರಯವಂತ ಕಡತಡಗದವ.
ಒಡನಡನ “ಠಳ್” ಎಂದ ತೇಟ ಬಂದಕ ಹರದ ಶಬĸವ “ಅಯŀೇ ಜಕೇ!” ಎಂಬ ಕೃಷĵಪĻನ ಆತಥನದವ
ಕೇಳಸದವ. ಜಕ ಮರಳಮರದವನಂತ ನಡಗತĶ ಕಗತĶ ಆತಥನದ ಕೇಳಬಂದ ತಣಕħ ನಗĩದನ.
ನೇಡತĶನ: ಹಳವನಲŃ ಕಳಗರಳದ್ದ ಕೃಷĵಪĻನ ಮೇಲ ಭೇಷಣಕೃತಯ ಹಬĽಲ! ಜಕಗ ತಲ ಕದಡಹೇಯತ.
ವಸĶಗಳಲ್ಲ ಬರಯ ಬಣĵಗಳಗ ಕಣĵನದರ ಸಳಯತಡಗದವ. ಹಸರ, ಹಳದ, ಕಪĻ, ಕಂಪ, ಬಳ ! ಹಳವನ ಹಸರ;
ಹಲಯ ಮೈಪಟıಗಳ ಹಳದ, ಕಪĻ; ರಕĶದ ಕಂಪ; ಹಲŃ ಮತĶ ದಡಗಳ ಬಳ! ಜಕಯನĺ ಕಂಡ ಹಲ ಒಂದೇ ನಗತಕħ ಅವನ
ಮೇಲ ಹರತ. ಜಕಗ ಮೈಮೇಲ ಕದನೇರ ಎರಚದಂತಗ, ಕಣĵ ಕತĶಲಗಟı, ಏತಕħೇ ಏನೇ ಕೈಲದ್ದ ಕೇವಯನĺತĶ ಗಂಡ
ಹರಸದನ. ಅಷıರಲŃ ತನĺ ಮೈಗ ಏನೇ ತಗದಂತಗ ಮಛಥಯಂದ ಕಳಗರಳದನ. ಕೇವನ ಈಡ ಕೇಳ
ಆವೇಶಬಲದಂದ ನಯಗಳಲ್ಲ ನಗĩ ಬಂದ ಹಲಯ ಮೇಲ ಬದ್ದವ. ಹಲ ಜಕಯ ಪಕħದಲŃ ಸತĶ ಬದĸತ. ಅದಕħ ಕೃಷĵಪĻ
ಹರಸದ ಗಂಡ ಜಕ ಹರಸದ ಗಂಡ ಎರಡ ತಗಲದĸವ. ಆದ್ದರಂದ ಅದ ಹರದ್ದ ವೇಗಕħ ಜಕಯ ಮೈ ಪರಚ
ಗಯವಗತĶೇ ಹರತ ಅವನ ಸಯಲಲ್ಲ.
ಅಡಗ ಮಡತĶದ್ದ ಕೃಷĵಪĻನ ಮತ ಈಡನ ಸದĸ ಕೇಳ ಕರಳ ಮರಗದಂತಗ, ಜಗಲಗ ಓಡ ಬಂದ, ಗಂಡನ ಹತĶರ
ಉದŅೇಗದಂದ “ತಮĿ ಹಲ ಹಡಯಕ ಹೇಗದ್ದ! ಎರಡ ಈಡ ಕೇಳಸĶ! ಏನಯĶ ಏನೇ! ಜನ ಕರಕಂಡ ಹೇಗ
ನೇಡ” ಎಂದಳ.
ಸಂಗಪĻಗೌಡರಗ ಹಠಾತĶಗ ಭಯವಗ ಕಲವ ಜನರನĺ ಕರದಕಂಡ ಬೇಗ ಬೇಗನ ಕಡನ ಕಡಗ ಓಡ ನಡದರ.
ಸŅಲĻ ಹತĶನ ಮೇಲ ಜಕಗ ಪŁಜİಯಯಉತ. ನೇಡತĶನ: ಹಲ ಪಕħದಲŃ ಬದĸದ, ನಯ ಕಗತĶವ. ಕೃಷĵಪĻ
ಅಲಗಡದ ಬದĸದĸನ. ತನĺ ಮೈಯಲ್ಲ ಹಲಯಗರಗಳ ಗಯದಂದ ಕಂಪಗದ; ರಕĶಮಯವಗದ; ಭಯನಕವಗದ,
ಏಳಲ ಪŁಯತĺಸದನ; ಆಗಲಲ್ಲ. ಕೈಯೂರಕಂಡ ಮಲ್ಲನ ಕೃಷĵಪĻನ ಬಳಗ ಅಂಬಗಲಟıಕಂಡ ಸರದನ.
ಕೃಷĵಪĻನ ಶವ ರಕĶದಲŃ ಅದĸ ಹೇಗತĶ. ಮಖದ ಗರತ ಕಡ ಸಕħದಷı ಗಯವಗತĶ. ಹಲಯಗರನಂದ ಒಂದ
ಕಣĵ ಬದಕ ಅದರ ಪಪ ಹರಗ ಬಂದತĶ. ತಲ ಎರಡ ಮರಡಗಳಲŃ ಕಡಲಯಂದ ಕಡದಂತಗದ ರಕĶಮಶŁವದ
ಬಳಮದಳ ಕರಯ ಕದಲಗಳŃಲ ಹರಮಮĿತĶ. ಎಡಗೈ ಕೇವಯನĺನĺ ಬಲವಗಯ ಹಡದಕಂಡಂತĶತĶ. ಆ
ಭಯನಕ ಭೇಭತತ ದೃಶŀವನĺ ಕಂಡ ಜಕಗ ಅಳವದಕħ ಕಡ ಆಗಲಲ್ಲ, ಮರವಟıನ.
ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ರೇದನದ ಪŁವಹದಲŃ ಮಳಗ ತೇಲ ಮಗನ ಶವವನĺ ವŀಘŁನಖದ ವಷವೇರ ಸಹಸಲರದ ನೇವನಂದ
ಭಯಂಕರವಗ ನರಳತĶದ್ದ ಜಕಯನĺ ಹರಸಕಂಡ ಮನಗ ಬಂದರ. ತಯ ಎದ ಬರಯವಂತ ಹೇ ಎಂದ ಅಳತĶ,
ಎದ ತಲ ಹಟıಗಳನĺ ಬಡದಕಳńತĶ, ತಲಕದಲನĺ ಕತĶಕಳńತĶ, ಮಖವನĺ ಪರಚಕಳńತĶ ರಕĶಮಯವಗದ್ದ ಮಗನ
ಛದŁಶವದ ಮೇಲ ಬದĸಬದĸ ಹರಳಡತಡಗದಳ. ಆಳಗಳ ನರಹೇರಯವರೂ ಮನಯವರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರ,
ಸೇತಮನ ರೇದನದ ರೌರವ ನರಕವಗ ಪರಣಮಸತ.
ಸಯಂಕಲದಳಗ ಸದĸಹಬĽ, ಮತĶಳńಯಂದ ಶŀಮಯŀಗೌಡರೂ ಚನĺಯŀನ ಕನರನಂದ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರೂ
ರಾಮಯŀ ಹವಯŀ ಮದಲದವರೂ ಇನĺ ಇತರ ಹಳńಗಳಂದ ಇತರ ಬಂಧುಗಳ ಸೇತಮನಯಲŃ ನರದರ.
ಬಂದವರಲ್ಲರೂ ಆ ರದŁದೃಶŀವನĺ ತಂದ ತಯಗಳ ಅತದರಣವದ ಶೇಕವನĺ ನೇಡ ಅತĶ ಅತĶ ಬಂಡದರ.
ಯರ ಏನ ಹೇಳದರೂ ಕೃಷĵಪĻನ ತಯ ಪತŁಶವವನĺ ಕೈಬಡಲಲ್ಲ. ಆಕಯ ಸೇರಯಲ್ಲ ಮಗನ ನತĶರನಲŃ
ತಯĸಹೇಗತĶ!
ಅದನĺಲŃ ನೇಡದ ಹವಯŀನ ಮನದಲŃ ಕಲವ ದನಗಳಂದ ಮಡದ್ದ ನರಾಶಭವ ಮತĶ ಪŁಬಲತರವಯತ. ಹಂದ
ಅವನ ದೃಷıಗ ಸೌಂದಯಥದ ಬೇಡಗ ತೇರತĶದ್ದ ವಶŅವ ಕŁರ ಪಶಚಯ ಕಮಥಶಲಯಂತ ಕರೂಪವಗ
ತೇರತಡಗತ. ಸವಥಂ Ĕಣಕಂ Ĕಣಕಂ, ಸವಥಂ ದಃಖಂ ದಃಖಂ, ಸವಥಂ ಶನŀಂ ಶನŀಂ, ಎಂಬದಗ ಆತನೇದದ್ದ
ಬದĹಮತದ ಮಲ ಸದĹಂತಗಳ ಇಂದ ಸತŀವಗ ಪŁತŀĔವಗ ತೇರದವ. ಹಂದ ಆ Ĕಣಕವದವನĺ ದಃಖವದವನĺ
ಶನŀವದವನĺ ಕೈಲಗದ ಸೇತವರ ಅಥವ ಚರರೇಗಗಳ ಸದĹಂತಗಳಂದ ತರಸħರಸ ನಗತĶದ್ದನ. ಮದಲ ತನ
ಹಮĿಯಂದ ಹೇಳಕಳńತĶದ್ದ “ದೇವನಹನ ವŀೇಮದಲŃ, ಎಲ್ಲ ಕ್ಷಿೇಮ ಭೂಮಯಲŃ!” ಎಂಬಥಥದ ಆಶವದ ಬŁನಂಗ್
ಕವಯ ಪದŀದ ಚರಣಗಳ ಎಷı ಜಳń ಎಂಬದ ಸಕ್ಷಿತĶಗ ಗೇತĶಯತ.
ಜಕಯನĺ ಗಡಯ ಮೇಲ ಹಕ ತೇಥಥಹಳńಯ ಆಸĻತŁಗ ಕಳಹಸದರ. ಅವನ ಶಶŁಷಗ ಪಟıಣĵನೇ ಗಡಯ ಜತ
ಹೇದನ. ಜಕಯ ದರದೃಷıಕħ ತಕħಹಗ ದರಯಲŃ. ಮಗಲದĸ ಮಂಚಸದ ಗಡಗ ಸಡಲರಗ ಮಂಗರ ಮಳ
ದನಗೇಳಗ ಸರಯತ.
ಮತĶಳńಯಲŃ ಒಂದ ಮಧŀಹĺ
“ಲಕ್ಷĿೇ!”

“ಆಂ !”ಎಂದ ರಾಗವಗ ಪŁತŀತĶರ ಬಂತ.

“ಇಲŃ ಬರೇ”

“ಯಕೇ?” ರಾಗ ಇನĺ ನೇಳವಗತĶ.

“ಇಲŃ ಬ ಅಂತೇನೇ.”

“ಯಕವŅ?” ರಾಗ ಆಲಪನಯವರಗ ಏರತĶ.

“ನೇ ಬತಥಯೇ ? ನನೇ ಬರಲŃೇ?”

ತಲ ಬಚಲಂದ ಕರಯ ಮಗಳನĺ ಕರದ, ಗೌರಮĿನವರ ಪಕħದಲŃ ರೇಗಶಯŀಯ ಮೇಲ ಕೃಶಳಗ ಮಲಗದ್ದ ತಮĿ ದಡij
ಮಗಳ ಸೇತಯ ಕಡಗ ಕರಣಕರವಗ ನೇಡದರ.

ಸೇತ ಕತĶಗಯವರಗ ನೇಲಬಣĵದ ಶಲಂದನĺ ಹದದಕಂಡ ಮಲಗದ್ದಳ. ಬಳಪೇರದ್ದ ಅವಳ ಮಖದಲŃ ಕಣĵಗಳ,
ಪಂಜರದಲŃ ಹಸದಗ ಸರಯದ ಹಡಹಕħಗಳಂತ, ಅತĶ ಇತĶ ತಳಲತĶ ವŀಸನಪಣಥವಗದĸವ. ಕಳವ
ದನಗಳಂದಲ ಬಚದ ಇದ್ದ ತಲಯಲŃ ಕದಲ ಕದರಕಂಡತĶ. ಹಸಗಯ ಸತĶಲ ಜŅರದ ವಸನಯ ಮಂಡಲವಂದ
ಹಸರಸತĶ. ಪಕħದಲŃ ಔಷಧಯ ಸೇಸಗಳ ನಂಬಯ ಹಣĵನ ಹೇಳಗಳ ಇದĸವ. ಆ ಹೇಳಗಳ ಮೇಲ ಸಣĵ ಗಂಗರಗಳ
ಹರಾಡತĶದĸವ. ಆಕ ಉಸರಾಡದಂತಲ್ಲ ಶಳ ಮೇಲಕħ ಕಳಕħ ಸŅಲĻ ಮತŁ ಚಲಸತĶತĶ. ಗೌರಮĿನವರಗ ಮಗಳ
ಉಸರಾಡವ ಸದĸ ಕೇಳಸದಂತಲ್ಲ ನಡಸಯŀವಂತಗತĶತĶ.

ಸೇತಯ ದೃಷ್ಷಿ ಬಹದರಗಮಯಗ ಇದĸದರಂದ ಕಠಡಯ ಒಂದ ಮಲಯಲŃ ಬದರಗಳಗಳಗ ತಗಹಕದ್ದ ಬಣĵದ
ಸೌತಕಯಗಳಗಲ, ತನĺ ಹಸಗಯ ಮೇಲಗಡಯ ಬಟıಯŃಲ ಸತĶ ನೇತಹಕದ್ದ ಅಗŁಹರದ ಜೇಯಸರ
ವಂಕಪĻಯŀನವರ ಮಂತŁಸ ಕಟıದ್ದ ತಂಗನಕಯಯಗಲ ಆಕಗ ಕಣĵಗ ಬೇಳತĶರಲಲ್ಲ.

ಮಗಳ ಶೇಚನೇಯ ಸķತಯನĺ ಕಂಡ ತಯಯ ಮನದಲŃ ಮರಕವ ಭಯವ ಮಡದĸವ. ಇನĺೇನ ಕಲದನಗಳಲŃಯ
ಮದವಯಗ ಸಂಸರದ ಸಖಸಂತೇಷಗಳನĺ ಅನಭವಸತĶಳ ಎಂದ ಹರೈಸದ್ದ ತಮĿ ನಚĬನ ಕವರಗ ಏನ
ಅಮಂಗಳವದಗವದೇ ಎಂದ ಗೌರಮĿನವರಗ ಆಶಂಕ ತಯತಂದಗಳಬĽರೂ ತಮĿ ಕೈಲದಮಟıಗ ಮಗಳ ರೇಗ
ನವರಣಗಗ ಮಡವ ಕಯಥಗಳನĺಲ್ಲ ಮಡದ್ದರ. ವೈದ್ದರಂದ ಔಷಧ ಕಡಸದ್ದರ; ಜೇಯಸರಂದ ಮಂತŁ ಹಕಸದ್ದರ;
ಗಣಮಗನನĺ ಕೇಳ ಭೂತಕħ ರಕĶಬಲ ಹಕಸದ್ದರ; ಧಮಥಸķಳ, ತರಪತ, ಸಬĽಲಗಡij ಮದಲದ ಪವತŁ ಸķನಗಳ
ದೇವರಗಳಗ ಮಡಪ ಕಟıದ್ದರ. ಏನ ಮಡದರೂ ಮಗಳ ರೇಗ ಕಡಮೇಯದಂತ ತೇರಲಲ್ಲ.

ಗೌರಮĿನವರ ಪŁತದನವ ಅನೇಕಸರ ಕೇಳತĶದ್ದಂತ ಇಂದ ಮಗಳನĺ ಕರತ ದಃಖ ದಮನಮಡಕಳńವ ಧŅನಯಂದ,
ಅವಳ ಹಣ ಕನĺಗಳ ಮೇಲ ಕೈಸವರತĶ, ಕದರದ್ದ ಕದಲನĺ ನೇವ ಸರಮಡತĶ “ಈಗ ಹŀಂಗದ?” ಎಂದ ಮೃದವಗ
ಪŁಶĺಸದರ.

ಸೇತಯೂ ಪŁತಸರ ಹೇಳತĶದ್ದಂತ “ಈಗ ಸŅಲĻ ಗಣ ಅಂತ ಕಣĶದ” ಎಂದ ಜನನಯ ಹನಯಡತĶದ್ದ ಕಣĵಗಳನĺ
ನೇಡದಳ.

ಆದರ ತಯಗಗಲ ಮಗಳಗಗಲ ಆ ಉತĶರದಲŃ ನಜವಗಯೂ ನಂಜಗಯರಲಲ್ಲ. ಒಬĽರ ಸಮಧನಕħಗ ಇನĺಬĽರ


ನಂಬಗಯನĺ ನಟಸತĶದ್ದರ.

ತಯ ಮತĶ ಮಗಳ ಹಣಯನĺ ಮಟıದಳ. ಬಸಯಂದ ಜŅರದ ತಪ ಬಲವಗದ್ದಂತ ತೇತತ.

ತಯ ತನĺ ಮಲಗವ ಕೇಣಗ ಹೇಗ, ಸಂದಕದಂದ ಬಳńಯ ಎರಡಣಯಂದನĺ ತಂದ, ತಳದ, ಸೇತಗ “ಸತĶಬರಸ”
(ಪŁದಕ್ಷಿಣ ಬರಸ) ಮಗಳಗ ಬೇಗ ಗಣವದರ ಒಂದ ಬಳńಯ ತŁಶಲವನĺ ಮಡಸ ಹಕವ (ನವೇದಸವ) ನಂದ ತರಪತ
ತಮĿಪĻನಗ ಕೈಮಗದ ಹೇಳಕಂಡ, ಆ ಎರಡಣಯನĺ ಒಂದ ಬಟıಯಲŃ ಸತĶ ಮೇಲದ್ದ ಗಳವಗ ಬಗದಳ. ಆ ಗಳವನಲŃ
ಆಗಲೇ ಅಂತಹ ಮಡಪಗಳ ಅನೇಕವಗದĸದನĺ ಕಂಡ, ತಯಯ ಮನಸತಗ ಸŅಲĻ ನಮĿದಯಯತ. ತಯ
ಮಡತĶದĸದನĺಲ್ಲ ಮಗಳ ಸಕ್ಷಿಯೇಪದಯಲŃ ಮಳĿಳನ ನೇಡತĶದ್ದಳ.

ಮಡಪಕಟı ಮಗಯಲ ಗೌರಮĿನವರ ಮತĶ. “ಈಗ ಹŀಂಗದ?” ಎಂದರ.

ಸೇತ ನಡಸಯŀತĶ “ಈಗ ಸŅಲĻ ಜŅರ ಬಟıಹಂಗ ಕಣĶದ” ಎಂದಳ.

ತಯ ಮರಳ ಮಗಳ ಹಣಯನĺ ಮಟıನೇಡ “ಹೌದ ಕಣೇ ಈಗ ಎಷıೇ ತಣĵಗಗದ!” ಎಂದಳ. ಮಗಳಗ ಹಗಯೇ
ತೇರತ.

ತರವಯ ಗೌರಮĿನವರ ಹಂದ ಒಂದ ಸರ ತಮĿ ಯಜಮನರಗ ಜೇರ ಕಯಲಯಗದĸಗ ಯವ


ಔಷಧಯಂದಲ ಗಣವಗದ ಇದĸದನĺ ನೇಡ ತರಪತ ತಮĿಪĻನಗ ಹೇಳಕಂಡ ಕಡಲ ಜŅರ ಬಟı ಕಯಲ ಗಣವದ
ಸಂಗತಯನĺ ಎದತಂಬ ಮಗಳಗ ವಣಥಸದರ.

ಇಷıದರೂ ಲಕ್ಷĿ ಮತŁ ಬರಲಲ್ಲ. ಗೌರಮĿನವರ ತಂಗನಣĵಯ ಕಡಕ, ಮರದ ಬಚಣಗಗಳĺನ ತಂದ ಮಂದಟıಕಂಡ
ಒಂದನತ ರಭಸದಂದ “ಲಕ್ಷĿೇ!” ಎಂದ ಕರದರ.

ಲಕ್ಷĿ ಹರಗನಂದ ಮದಲನಂತಯ ನರದŅಗĺ ಧŅನಯಲŃ ಸŅಲĻ ರಾಗವಗ “ಆಂ!!” ಎಂದ ಕಗದಳ.

ಗೌರಮĿನವರ ರೇಗ “ಬರತಯೇ ಇಲŃೇ? ಬಜರ!” ಎಂದ ಕಟಕಯ ಬಳಗ ಹೇಗ, ಹರಗ ನೇಡದರ.

ಲಕ್ಷĿ ಉರಬಸಲನಲŃ ಮಣĵನ ರಟıಗಳನĺ ಮಡ ಒಣಗಲ ಹರಡತĶದ್ದಳ. ಅವಳ ಬಳ, ಮಡದ ನಳಲ ಕರŁ‌ಗ ಬದĸದ್ದ
ತಣದಲŃ ಅವಳೇ ರಚಸದ್ದ ಮಣĵನ ಸಣĵ ಒಲಯೂ ಆ ಒಲಯಮೇಲ ಅಂತಹ ಕಶಲ ಕಲಯ ಜತಗೇ ಸೇರದ್ದ ಒಂದ ಸಟı
ಮತಯ ಆಟದ ಮಡಕಯೂ, ಬಹರಂಗಕħ ಬಂದ ಸŅಯಂಕೃತಪರಾಧಗಳಂತ, ನಚ ಮದಗದĸವ. ಬಲಯ ಮಖವಲ್ಲ
ಬವರ ಕಂಪಗತĶ. ಕೈಯಲ್ಲ ಕಮĿಣĵ ಕಸರಾಗದĸ, ಉಟıದ್ದ ಪರಕರದ ಮೇಲ ಕಲಸದ ಮಣĵನ ಮದŁಪŁಭವ ಚನĺಗ
ತೇರತĶತĶ. ಲಕ್ಷĿಯ ನರಳ ಅವಳ ಕಲಡಯಲŃ ಕರŁ‌ಗ ಮಸ ಚಲŃದಂತ ಮದĸಯಗತĶ.

“ಅಯŀೇ, ಇವಳಗೇನ ಮಡಬೇಕಯĶ? ಮಣĵಡĶಯೇನೇ ಬಸಲನಲŃ!! ಆಗೇಹೇಯĶ ಪರಕರದ ಗತ! ಇವತĶ


ಒಗದ್ಹಾಕħದ್ದಲŃೇ!! ಅಯŀೇ ನನĺ ಸಡij್ಹಾತĶಹೇಗ!ಇಲŃ ಬರ ಇಲŃ!”

ತಯಯ ಕಗಟವನĺ ಕೇಳ ಬಲ ಬವರದ್ದ ಕಂಪ ಮಖನĺ ಮೇಲತĶ ನೇಡ ನಗತĶ ನೇಳವದ ರಾಗಧŅನಯಲŃ “ರಟıೇ
ಮಡĶೇನħಣೇ!” ಎಂದಳ.

“ಹİಂ! ನನĺ ಮಂಡ ಬತĶನ ಅಂತ ರಟı ಮಡĶೇಯೇನೇ? ಬತĶೇಯ ಇಲŃೇ ಒಳಗೇ? ನನಗ ಮೈ ಮೇಲ ಕೈಯಡಸದ ಬಹಳ
ದನಯĶ! ಸಕħ ಸಲಗ ನೇರ ಕಡೇತೇಯ!”

ಲಕ್ಷĿ ಮನಸತಲ್ಲದ ಮನಸತನಂದ ಆಟವನĺ ಬಟı ಒಳಗ ಹೇಗ ಹಂಡಯಲŃದ್ದ ಸŅಚĭವದ ನೇರಗ ಮಣĵಮಯವಗದ್ದ ಎರಡ
ಕೈಗಳನĺ ಅದĸ ತಳದಕಂಡ, ಅಕħ ಮಲಗದ್ದ ಕಠಡಗ ಹೇದಳ.

ತಯ ಎಣĵಕಡಕ ಬಚಣಗಗಳನĺ ಮಂದಟıಕಂಡ ಕರಳತದĸದ ಕಣĵಗ ಬದĸಡನ ಲಕ್ಷĿ ಮಖವನĺ ಮಸಡನĺಗ


ಮಡ ಕಂಡ ದರದಲŃಯೇ ಗೇಡಗರಗ ನಂತಬಟıಳ.

ತಲ ಬಚಸಕಳńವದಂದರ ಅವಳಗಂದ ಮಹಕŃೇಶವಗತĶ. ಅದರಲŃಯೂ ಪŁಶಸĶವದ ಮಣĵಟವನĺ ತŀಜಸ ತಲ


ಬಚಕಳńವಂತಹ ಕಲಸಕħ ಬರದ ಕಲಸದಲŃ ಕಲಹರಣ ಮಡಬೇಕಲŃ ಎಂದ ಎದ ಕದಯ ತಡಗತĶ.

“ಇಲŃ ಬರ ಇಲŃ.”

ತಯ ಕರದಳ. ಮಗಳ ನಂತ ಜಗದಂದ ಒಂದನತ ಅಲಗಡಲಲ್ಲ. ಅವಳ ಕಣĵಗಳಲŃ ಆಗಲೇ ನೇರಾಡತಡಗತĶ.

“ಬರೇ, ತಲ ಬಚĶೇನ.”

“ಬŀಡ; ನನಲŃ” ಎಂದ ಲಕ್ಷĿ ಅಳಮಗವದಳ.

“ನಂಟರ ಬತĶರ ಕಣೇ. ತಲ ಚಚħಂಡ ಹ ಮಡħಂಡ” ಎಂದ ತಯ ಸಳńನ ಸಮĿೇಹನವನĺ ಬೇಸತĶರವದನĺ


ತಳದ ಮಗಳ “ಬŀಡ, ನನಲŃ. ನಂಗಲ್ಲ ಗತĶದ, ಬರೇ ಸಳń!” ಎಂದ ಅಳವನ ಮೇಲ ನಗವೇರದ ಮಗವನĺ ಕಂಕಸ
ಸಟıಗ ಮಡದಳ.

“ನೇ ಬತĶೇಯೇ? ಬನĺ ಮೇಲ ಬೇಳಬೇಕ?”

“ಊಮ್ ಊಮ್ ಊಮ್ ಊಮ್” ಎಂದ ಲಕ್ಷĿ ಅತĶಳೇ ಹರತ ನಂತಲŃಂದ ಕದಲಲಲ್ಲ.

ಗೌರಮĿನವರಗ ಸಟıಬಂದ ದಡಕħನ ಎದĸ ಹೇಗ ಬನĺನ ಮೇಲ ದಡijನ ಒಂದ ಗದĸ ಗದĸ. ದರದರನ ಎಳದ ತಂದ
ಕಳńರಸದರ. ಲಕ್ಷĿ ಗಟıಯಗ ರೇದಸತĶ, ಕಣĵೇರ ಸರಸತĶ ಶರಣಗತಳದಳ.

“ಸಲಗ ಕಟı ನಯ ಸಟıಗ ನಕħತಂತ! ಒಳńೇ ಮತನಗ ಹೇಳದŁನೇ ಕೇಳĶಯೇನ?” ಎನĺತĶ ತಯ ಮಗಳ ತಲಯನĺ
ಬಚವ ಕಲಸಕħ ಕೈ ಹಕದರ.

ಹಂದನ ದನ ಹಣದದ್ದ ಜಡಯನĺ ಬಚĬ, ಕದಲಗ ಎಣĵ ಸವರ, ಬಚಣಗಯಂದ ಸಕħ ಬಡಸತಡಗದರ. ಕದಲ
ಅಸĶವŀಸĶವಗ ಬಹಳ ಸಕħ ಸಕħಗದĸದರಂದ ಒಂದರಡ ಸರ ಲಕ್ಷĿಗ ಬಹಳ ನೇವಗ ರೇದನವನĺ ಮತĶ ಹಚĬಸದಳ.

“ಸಮĿನರೇತಯೇ ಇಲŃೇ”

“ಊಮ್ ಊಮ್ ಊಮ್ ಊಮ್” ! ಆಂ ಆಂ ಆಂ !” ಎಂದ ಲಕ್ಷĿ ತಯಯ ಕೈಯಂದ ತನĺ ಕೇಶಪಶಗಳನĺ
ಬಡಸಕಳńಲ ಪŁಯತĺಸ ಒರಟ ಮಡದಳ.

ಗೌರಮĿನವರಗ ಸಟı ಬಂದ ಮತĶಂದ ಗದĸ ಬಲವಗ ಗದĸದರ. ಲಕ್ಷĿ ಗಳೇ ಎಂದ ಅಳತಡಗದಳ.

ಸೇತ ಕ್ಷಿೇಣಧŅನಯಂದ “ಯಕ ಹಡೇತೇಯವŅ?” ಎಂದಳ. ತಮĿ ಮದĸನ ಪಟıಮಗಳ ಅಳವದನĺ ಆಲಸ
ಗೌರಮĿನವರಗ ಆಗಲೇ ಮನಸತ ನೇಯತಡಗತĶ. ಸೇತ ಮರಕದಂದ “ಯಕ ಹಡೇತೇಯವŅ?” ಎಂದ ಕಡಲ ಅವರ
ತಯĶನದ ಅಕħರ ಮೇರದಪĻ ಉಕħ ಬಂದ. ಲಕ್ಷĿಯನĺ ಬಚ ತಬĽಕಂಡ ಅವಳ ಕನĺ ತಟಗಳನĺ ತಮĿ ಕನĺಗಳಗ
ಒತĶಕಳńತĶ, ಹಣಗ ಹಣಯನĺ ಮೃದವಗ ಉಜĮತĶ, ಮಗಳ ಮಗ ಬಯಗಳ ಬಳಯದ್ದ ತಮĿ ಮಗನಂದ ಅವಳ
ಮೈಗಂಪ ಬಯĩಂಪಗಳನĺ ಸವಯತĶ. “ಅಳಬೇಡ ನನĺ ಚನĺ! ನನĺ ಕಂದ! ನನĺ ಕೈ ಬಂದೇಹೇಗಲ! ಕರದರ ಅಪĻ ಕಡĶೇನ
ಅಳĻೇಡ! ನನĺ ಕೈ ಕಸದ ಬದĸ ಹೇಗಲ!. ಕರದರ ಬರಬರದೇನ ಹೇಳ! ಸಮĿನ ಹಟ ಮಡ ಪಟı ತಂತೇಯಲŃ! ಇಲ್ಲ,
ನನĺ ತಪĻಯĶ! ಅಳಬೇಡ, ನನĺ ಚನĺ! ನನĺ ಕೈಗ ಒರಲ ಹಡದೇ ಹೇಗಲ!” ಎಂದ ಮದಲಗ ತಮĿನĺ ತವೇ
ಶಪಸಕಳńತĶ, ಮಗಳನĺ ನನ ವಧವಗ ಸಂತೈಸ ಬಗದಪĻಕಂಡ ಮಂಡಡ ಲಲŃಗೈದರ.

ಲಕ್ಷĿ ಅಳವದನĺ ನಲŃಸದಮೇಲಯೂ ಊಮ್ ಊಮ್ ಊಮ್ ಎಂದ ಸŅರವತĶವದನĺ ಮತŁ ಬಡಲಲ್ಲ. ಅದ
ರಸಭವಗಳನĺ ಕಳದಕಂಡ ಹಳಸಹೇದ ಅಲಂಕರದಂತ ಶಷħವಗದĸತ ಹರತ ಅದರಲŃ ಬನ ಇನತ ಇರಲಲ್ಲ. ತಯ
ತಲ ಚಚತĶದĸಗ ನಡನಡವ ಮನಸತನಲŃ ಬೇರಯ ಆಲಚನಗಳ ಸಳದ ಊ ಊ ಎನĺವದನĺ ಮರಯತĶದ್ದರೂ
ಫಕħನ ನನಪದಗಲಲ್ಲ ಮರಳ ಊಮ್ ಊಮ್ ಊಮ್ ಪŁರಂಭಸತĶದ್ದಳ.

ಜಡ ಹಕವದ ಕನಗಣವದರಲŃತĶ. ಅಡಗಮನಯಲŃ ಕಳ ಭೇತದಯಕ ಧŅನಯೇಂದ “ಅಮĿ! ಅಮĿ! ಓ ಅಮĿ!


ಎಂದ ಕಗದನ.

ಗೌರಮĿನವರ ಓಕಳńವದರಳಗ ಕಳ ಅವರದ್ದಲŃಗ ಓಡ ಬಂದನ. ಅವನ ಕಣĵ ಮಖ ಕಂಠ ಒಂದಂದರಲŃಯೂ ಭೇತ


ಪŁಸļಟವಗತĶ.

ಗೌರಮĿನವರ ಲಕ್ಷĿಯ ಜಡಯನĺ ಹಡದಕಂಡೇ ಗಬರಯಂದ “ಏನೇ?” ಎಂದರ.

“ಕೃಷĵಪĻಗೌಡŁನĺ ಹಲೇ ಹಡೇತಂತ!”

“ಏನ?” ಎಂದ ಗೌರಮĿನವರ ಮೈಮೇಲ ಕದನೇರ ಚಲŃದಂತಯತ. ಕೈಯಂದ ಜಡ ನಣಚಹೇಯತ.

ಕಳ ದೇಘಥವಗ ಸಯŀತĶ ಹೇಳದನ: “ಸಂಗಪĻಗೌಡರ ಜನಕಳಸŀರ. ನನĺೇ ಕೇವ ಕಟıದŁಂತ! ಇವತĶ ಬಳಗŀ ಗಯದ
ಹಲೇ ಹಡಕಕಹೇಗ ಹಲೇ ಹಡೇತಂತ!..

ಗೌರಮĿನವರ “ನರಾಯಣ” ಎಂದ ರೇದಸತĶ ಸೇತಯ ಕಡಗ ತರಗ ನೇಡದರ. ಲಕ್ಷĿಯೂ ತಯ ಅಳವದನĺ ಕಂಡ
ಅಳತಡಗದಳ.

ಸೇತಯ ದೇಹ ಆದŀಂತವಗ ವಕ್ಷಿಬĹವಗತĶ. ಹಸಗಯ ಮೇಲ ಎದĸ ಕಳತದ್ದಳ. ಎದ ಹರ ಹರ ಬೇಳತĶತĶ. ಬಕħ ಬಕħ
ಅಳತĶದ್ದಳೇ ನಗತĶದ್ದಳೇ ಗತĶಗವಂತರಲಲ್ಲ. ಕಣĵಗಳಲŃ ನೇರ ಹರಯತĶದ್ದರೂ ಕಂಠದಲŃ ಧŅನಯರಲಲ್ಲ.

ಆಕಯ ಮನಸತನ ಭವಸಮದಯಗಳ ಹಸಹಕħನ ಜಟಲತಯನĺ ಬಡಸ ರಹಸŀವನĺ ಬೇದಸಲ ಎಂತಹ ಸಮಥಥನದ
ಮನಃಶಸěಜನ ಪŁತಭಗ ದಃಸತಧŀವಗದĸತಂದೇ ಹೇಳಬೇಕ.

ವದೇಶದಲŃ ಕಗĩತĶಲಯ ಗಹಕರಾಗೃಹದಲŃ ಬಹ ಕಲ ದಂದಲ ಬಂಧತನಗ ಮೃತಪŁಯನಗದ್ದವನನĺ ಸರಯಂದ


ಬಡಸ ಸŅದೇಶದ ನಮಥಲವದ ವಯಮಂಡಲದಲŃ ಬನ ಬಸಲ ಕಡ ಹಳ ತರ ಕರ ಪೈರಪಚĬಗಳ ಹಲಸದ
ಸನĺವೇಶದಲŃ ಬಟıಂತ ಆಗದ್ದಳ ಸೇತ.
ದಃಖಕħ ದಡijವರ ಬಡವರ ಎಂಬ
ಭೇದವದಯೇ?
ಮರದನ ಬಳಗĩ ಹವಯŀ ಕನರನ ಉಪĻರಗಯŃಲ ಎಚĬತĶ ಕಣĵ ತರದಗ ಸಯಥನಗಲ ಕಡಬಟıಗಳ ನತĶಯಲŃ
ಮಡಬಟıದ್ದನ. ಹಂದನ ದನದ ಸಯಂಕಲದ ಬರಮಳಯಂದ ಶಭŁವಗದ್ದ ವಯಮಂಡಲದಲŃ ಬನಗಳ ಹಸರೂ
ಬಸಲನ ಹನĺ ಬನನ ನೇಲಯೂ ಮಲನವಗ ಚೇತೇಹರವಗತĶ.

ಏಳವದ ಎಷı ತಡವಯತ? ಎಂದ ಮನದಲŃಯ ಹೇಳಕಂಡ ಪಕħದಲŃ ನೇಡದರ, ರಾಮಯŀನನĺ ಮಸಗ
ಹಕಕಂಡ ಮಲಗದ ನದŁಸತĶದĸನ!

ಹವಯŀನಗ ಹಂದನ ದನದ ಭಯಂಕರ ಘಟನಗಳ ನನಪಯತ. ಕೃಷĵಪĻನ ಮರಣ, ಅವನ ತಂದ ತಯಗಳ ರೇದನ,
ಜಕಯ ಗೇಳ, ಶĿಶನದಲŃ ಶವದಹನ! ಆ ಹಲ! ಅದನĺಲ್ಲ ನನದ ಹವಯŀ ಸŅಲĻ ಕಂಪಸದನ.

ರಾಮಯŀನನĺ ಎಬĽಸಲಲ್ಲ. ಸĺನಮಡ, ಕಫ ತಂಡ ತಗದಕಂಡ ಕನಬೈಲನ ಕಡಗ ತರಗಡಲ ಹರಟ ಏರದನ.
ಅಡಗ ಮನಯಲŃ ಸಬĽಮĿನ ಪಟıಮĿನ ತನĺ ತಯಯೂ ಕೃಷĵಪĻನ ದಮಥರಣದ ವಚರವಗ ಕೇಳದ ಪŁಶĺಗಳಗ
ಒಂದರಡ ಮತಗಳಲŃ ಉತĶರ ಹೇಳ ಪರೈಸದ್ದನ. ಆದರ ಮನಸತನಲŃ ಮತŁ ಅ ಭಯಂಕರ ದಘಥಟನ, ಬಸಲೇರದ ಹಗಲ್ಲ
ಹಚĬ ಹಚĬ ಪŁದೇಶವನĺ ಆಕŁಮಸತĶದ್ದ ಕಣವಯ ಮಂಜ ಮಗಲನಂತ, ವಸĶರವಗತತĶ. ಸಂದರ ಪŁತಃಕಲವಗಲ
ಸಮಧುರ ಪಕ್ಷಿಗಯನವಗಲ ಸಖಶೇತಲ ಮಂದಮರತವಗಲ ಸಖೇಷĵವದ ಬಲತಪವಗಲ ಹಲŃನಲŃಯೂ
ಗಡಗಳಲŃಯೂ ಹಸರ ಚಮರಗಳಂತದ್ದ ಬದರ ಮಳಗಳಲŃಯೂ ಮರಗತĶದ್ದ ಲಕ್ಷಿೇಪಲĔ ಹಮಮಣಗಳಗಲ ಅವನ
ಮನಸತನĺ ಹಚĬಗ ಆಕಷಥಸಲ ಸಮಥಥವಗಲಲ್ಲ.

ಒಂದರಡ ಸರ ಮನಸತನĺ ಸŅಲĻ ಪŁಯತĺದಂದ ಪŁಕೃತ ಸೌಂದಯಥದ ಕಡಗ ತರಗಸದನ. ಆದರ ವŀಘŁನಖಘತದಂದ
ಜಜĮರತವಗದ್ದ ಕೃಷĵಪĻನ ಕಳೇಬರ ಮರಳ ಮರಳ ಮನಸತನ ಮಂದ ಬರತĶತĶ. ಕೃಷĵಪĻ ತನಗಂತಲ ಚಕħವನ; ತನĺಡನ
ಆಡದವನ; ಓದದವನ. ಎಲ್ಲ ಮನĺ ಮನĺ ನಡದಂತದ. ಮದವಯೂ ನಶĬಯವಗತĶ! ಹಠಾತĶಗ ಏನಗ ಹೇಯತ?

ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ ಹವಯŀನ ಹೃದಯದಲŃ ಏನೇ ಒಂದ ಪರವತಥನಯದ ಹಗಯತ. ಮದವ ನಶĬಯವಗತĶ; ಈಗ


ಕೃಷĵಪĻ ಸತĶಹೇಗದĸನ! ಮಂದ ಸೇತ?

ಹವಯŀ ಒಂದ ದಡij ಆಲದ ಮರದ ಬೇರನ ಮೇಲ ಕಳತಕಂಡನ. ಮಂದ ಏನನĺ ಆಲೇಚನ ಮಡಲರದ
ಮರವನĺೇ ನೇಡತೇಡಗದನ.

ಅದಂದ ಭೇಮಕರದ ಮರವಗತĶ. ನಲĸಸಗಳಗ ಸŅಚĭಂದವಗ ಹರಡಕಂಡ ತನĺದೇ ಒಂದ ಸಂಸರ ಹಡತĶ.
ಅದರ ಸಣĵ ಸಣĵ ಬಳಲಗಳ ತಪಸತಗ ಕಳತ ಮಹಷಥಯ ಗಡijವನĺ, ದಕħ ದಕħಗ ಧೇರವಗ ಕೈಚಚದ್ದ ಹಗĩಂಬಗಳ
ಗರಡಸದನ ಮಡದವನ ಅಂಗ ವನŀಸವನĺ, ಭೂಮಗಳದ ಬಳದನಂತ ಹಬĽಳಲಗಳ ದಡij ದೇವಲಯದ ಕಂಭಗಳ
ಸಲĩಳನĺ ನನಪಗ ತರತĶದ್ದವ. ದಟıವಗ ಬಳದದ್ದ ದಪĻವದ ಎಲಗಳ ಕಡ ಹಡದಂತದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಲŃ ಬಸಲ ತರಬಂದ
ಹಸರ ನಲದಮೇಲ ಕೇಲಕಲಗ ಬೇಳತĶತĶ. ಎಳ ಬಸಲ ಬದ್ದ ಎಲಗಳಂದ ಹಸರನ ಚಲಮ ನಳನಳಸ ಚಮĿತĶತĶ.
ಅಲ್ಲಲŃ ದಡij ಹಲಸನಕಯಯಷı ಗತŁವಗ ಮರದಲಗಳನĺ ಜೇಡಸ ಬಸದ ಮಡದ್ದ ಚಗಳ ಇರವಯ ಗಡಗಳ
ಕಟı ಕಟıಯಗ ಕಣತĶದĸವ. ನಸಗಂಪ ಬಣĵದ ದಡijದಡij ಚಗಳ ಇರವಗಳ ಎಲಗಳ ಮೇಲಯೂ ಕಂಬಗಳ
ಮೇಲಯೂ ಹರದಡತĶದĸವ. ಹಲಕಲವ ಹಕħಗಳ ಕಂಬಗಳಲŃ ಹಡ ಹರಾಡತĶದĸವ. ಗಳ ಬೇಸದಂತಲ್ಲ ಮರದ
ಹನಗಳ ಬದĸ ಪಟĻಟನ ಸದĸ ಮಡತĶದĸವ. ಆ ಮರದಲŃ ಪರಾತನ ನತನಗಳರಡ ಸಂಗಮಸ ಮದಕನ
ಗಂಭೇಯಥದಡijನ ಹಡಗಳ ಹರಷ ಸೇರಕಂಡಂತತĶ ಹವಯŀನ ಮನಸತಗ ಆ ವೃĔದಲŃ ಏನೇ ಒಂದ
ವŀಕĶತŅವರವಂತ ಭಸವಯತ. ಅದಕħೇ ಎಂದ ತೇರತĶದ ಹಳńಯವರ ಆ ಮರದಲŃ ಅತಮನಷ ವŀಕĶಗಳವಯಂದ
ಹೇಳತĶದĸದ.

“ಇದೇನಡಯ, ಇಲŃ ಕತೇರ?”

ಹವಯŀ ತರಗ ನೇಡದನ. ಡಳńಹಟıಯ ಸೇಮ ಕಂಬಳ ಹದದಕಂಡ, ಕೈಯಲŃಂದ ಮರವನ ಹಡದ
ಹಲŃಬಡತĶ ನಂತದĸನ!

“ಅದೇನೇ ನನĺ ಕೈಲ? ಎಂದನ ಹವಯŀ.

“ಏನ ಇಲ್ಲಯŀ. ಬಯಗ ಅನĺ ಸೇರವದಲŃ.. ಅದಕħ ಚಗಳಗ ಬಂದ.”

ಹವಯŀನಗ ಆಗ ಅಥಥವಯತ. ಸೇಮನ ಕೈಯಲŃದ್ದ ಮರದ ಮತĶ ಅದರಲŃದ್ದ ಉಪĻನ ಉದĸೇಶ. ಸೇಮನ ಗಡನĺ
ಸರಮಡ ಚಗಳಯರವಗಳನĺ ಅವಗಳ ಮಟıಮರಗಳನĺ ಚಟĺಗೇಸħರ ಕಂಡಯŀಲ ಬಂದದ್ದನ.

“ಏನ? ಜŅರ ಬಂದತĶೇನೇ?”

“ಜŅರಾ ಅಲŃ, ಒಡಯ. ಆ ಬೇಸಡಮಗ ಜಕ ದಣĵೇಲ ಹಡದ ಮೇಲ ಹಂಗಗದ ಕಣ” ಎಂದ ಹದದದ್ದ
ಕಂಬಳಯನĺ ಸŅಲĻ ಓರ ಮ ಆಡ ಡಳńೇರದ ಹಟıಯನĺ ಚಮಥದಮೇಲ ಪತಪತಯಗ ಕಣತĶದ್ದ ಪಕħಲಬಗಳನĺ
ಸಂಟದಂದ ಪದದವರಗ ಒಂದೇ ಸಮನಗ ಗಳವನಂತದ್ದ ಕಲಗಳನĺ ಪŁದಶಥಸದನ.

“ಪಪ! ಅವನ ತೇಥಥಹಳń ಆಸĻತŁೇಲ ಸಯೇಕಗ ಬದĸದĸನ.”

“ಅವನಗ ಹಗಗಬೇಕ, ನನĺಡಯ. ಏನ ಪಂಡ! ಏನ ಪಂಡ! ನಮĿ ಟೈಗರ ನಯಯನĺ ಕಂದಹಕದĸ ಅವನೇ
ಅಲĸ? ಭೂತಕħ ಹೇಳħೇಡದĸ ನನ; ಅದೇ ಹಲಯಗ ಬಡಯ ತಲĸ!.. ಅಂತ ಹೇದ, ಹಲಮಂಡಯ ಮಗ ..
ಲೌಡಮಗ ಏನ ಉರಯತĶದ್ದ!

ಸೇಮ ಜಕಯಮೇಲ ತನಗದ್ದ ರೇಷವನĺಲ್ಲ ಬೈದ ಪರೈಸತĶ, ಮರದಡನ ಆಲದಮರವನĺೇರ ಚಗಳಯ ಗಡದ್ದ
ಕಂಬಗ ಹೇಗ, ಮರವನĺ ಗಡನ ಕಳಗಡಗ ಹಡದ, ಗಡಕಟıದ್ದ ಸಣĵ ಕಂಬಯನĺ ಕಡಯತಡಗದನ.
ಚಗಳಯರವಗಳ ಬಳಗಳನ ಮರಕħ ಉದರದವ. ಅವಗಳಡನ ಹರದ ಗಡನಂದ ಗೇಧಯ ಗತŁದ ಬಳಯ ಮಟıಗಳ
ಬದĸವ. ಇರವಗಳ ಮರದಂದ ಹರದೇಡದಂತ ಸೇಮ ಮರವನĺ ಹಂದಕħ ಮಂದಕħ ಎಡಕħ ಬಲಕħ ಸರಸರನ
ಅಲಗಡಸತĶದ್ದನ. ಮರದಲŃದ್ದ ಉಪĻ ಬರಬರನ ಸದĸಗತĶದĸತ. ಚಗಳಯರವಗಳ ಉಪĻನ ದಸಯಂದ ಹಳಯನĺ
ಕರಕಂಡ ನಶĬಲವಗತಡಗದ್ದವ. ಆದರೂ ಹಲಕಲವ ಇರವಗಳ ಸೇಮನನĺ ಕಡಯತಡಗದವ. ಸೇಮಯ
‘ಅಯ’ ‘ಅಯŀ ಯ’ ‘ಅಯŀಯŀಯŀೇ’ ಎನĺತĶ ಮೈಯಲŃ ಅಲŃ ಇಲŃ ಉಜĮಕಂಡ, ಕಡಗ ಹದದದ್ದ ಕಂಬಳಯನĺ
ಕಳಗ ಹಕದನ.

“ಕಳಗ ಬದĸೇಯ, ಜೇಕ!” ಎಂದ ಹವಯŀ ನಗ ತಡಯಲರದ ಹೇದನ. ಸೇಮನ ಅಭನಯ ಅಷıಂದ
ಹಸŀಪರಪಣಥವಗತĶ.

“ಇಲŃ. ಆಯ! ಅಯŀ ! ಅಯŀ ಯŀ!. ಅಯŀಯŀಯŀ.” ಎಂದ ಕಗಕಳńತĶ ಸೇಮನ ತನĺ ಬೇಟಯಡನ ಬರಬರನ
ಕಳಗಳದನ.

ಮರದಲŃ ಲಕ್ಷಿಂತರ ಕಂಬಣĵದ ಚಗಳಯರವಗಳ ಅದಕħಂತಲ ಹಚĬಗ ಬಳಯ ಕರಮಟıಗಳ ತಂಬದĸವ.


ಇರವಗಳಲŃ ಬಹಭಗಕħ ಇನĺ ಪŁಣ ಹೇಗರಲಲ್ಲ: ಒದĸಡಕಳńತĶದĸವ.

ಸೇಮ ಕಂಬಳಯನĺ ಹಗಲಮೇಲ ಹಕಕಂಡ ಹವಯŀನ ಕಡಗ ತರಗ “ಆ ಜಕ ಹೇಗದĸೇನೇ ಲೇಕಕħ


ಒಳńಯದಯĶ! ಆದರ ಪಪ! ಕೃಷĵಪĻಗೌಡŁ!
ಏನ ಗŁಚರ! ಮದವ ಗತĶಗತĶಂತ ! ಹಣĵಮ ಕಳದಮೇಲ ಲಗĺ ಆಗತĶತĶಂತ!” ಎಂದ ಹೇಳತĶದ್ದನ.

ಹವಯŀ “ಹİ ಬಡ. ಅದನĺಲ್ಲ ಕಟıಕಂಡ ನೇನೇನ ಮಡĶೇಯ? ಹೇಗ!” ಎಂದನ.

ಸೇಮ ’ಗಳ’ ಕಲಗಳನĺ ಬೇಸಹಕತĶ ಗಡಮರಗಳ ನಡವ ಕಣĿರಯದನ. ಹವಯŀನ ಮನದಲŃ ಮತĶ ಸೇತಯ
ಆಲೇಚನ ಮಡತĶ. ಕಯಲಯಗದ್ದ ಆಕಯನĺ ಹೇಗ ನೇಡಕಂಡ ಬರಬೇಕಂಬ ಮನಸತ ಒಯŀಯŀನ ವೃದĹ
ಯಯತ.

ಅಲŃಂದ ವೇಗವಗ ಮನಗ ನಡದಬಂದ ಉಡಪ ಬದಲಯಸದನ. ಕನĺಡಯ ಮಂದ ನಂತ ಕŁಪ ಬಚಕಂಡನ. ಅಡಗ
ಮನಗ ಹೇಗ, ತಯಯಡನ ಮತĶಳńಗ ಹೇಗಬರತĶೇನಂದ ತಳಸ, ಹರಟನ.

ತನĺನĺ ಹಂಬಲಸತĶದ್ದ ನಯಗಳನĺ ಹಂದಕħಟı, ತೇಟದ ಮೇಲ ಹದಹೇಗತĶದ್ದ ಕಲದರಯಲŃ ನಡದನ. ಅವನ
ಹೃದಯದಲŃ ಏನೇ ಒಂದ ಮಹಪರವತಥನಯಗತĶತĶ. ಉಲŃಸದ ಬಗĩ ಮತĶಮĿ ಕಣĵ ಬಡತĶತĶ. ಹಂದ ಕೃಷĵಪĻ
ಸೇತಯರ ವವಹ ನಶĬಯದಂದ ಭಗĺವಗದ್ದ ಆಸ ಮರಳ ಮಳಯತĶತĶ. ಪವಥಹĵದ ಸೌಂದಯಥ-ಹಸರ, ಬಸಲ,
ಹಕħಗಳ ಹಡ, ತಂಗಳ-ಅವನ ಪŁಣಕħ ಮತĶ ಏರವಂತ ಮಡತĶದĸತ. ನಡನಡವ ತನĺ ಕŁಪನĺ
ಮಟıನೇಡಕಳńತĶದ್ದನ. ಕನĺಯಮೇಲ ಕೈಯಡಸಕಳńತĶದ್ದನ. ತನĺ ಮಖದಲŃ ಏನೇ ಒಂದ ಹಸ ಹಳಪ ಬಂದದ
ಎಂದ ಅವನಗ ತಳದಂತಗ, ಹಂದನ ದನದ ಮಳಯ ನೇರ ಸŅಲĻ ಹಚĬಗ ನಂತದ್ದ ಜಲದಪಥಣಮಂದರಲŃ ಬಗನೇಡದನ.
ನೇಡ ತನĺ ಊಹ ಸರಯದದಂಬ ಸಮಧನದಂದ ಹಗĩ ಮತĶ ಜೇರಾಗ ನಡದನ.

ಕಲ ಹದಯಂದ ಸರಕರ ರಸĶಗ ಸೇರ ಸŅಲĻ ದರ ಹೇಗದ್ದನ. ಹಂದ ಕಪĻದ ಕಡಯಂದ ಬರತĶದ್ದ ಬೈಸಕಲŃಂದರ
ಗಂಟಯ ಗಲಟ ಹಚĬಹಚĬಗ, ಪŁಣಬಡತĶದಯ ಎನĺವಂತ, ಕರಚಕಂಡ ಕೇಳಸತ. ಹವಯŀ “ಇಲŃಗಲŃಂದ
ಬಂತಪĻ ಬೈಸħಲŃ?” ಎಂದಕಂಡ ತರಗನೇಡ ಅರಗಗವಷıರಲŃ, ಬಹಳ ಕಡದಗ, ಕರಕಲಗ, ಕಟı, ಇಳಜರಾಗದ್ದ
ರಸĶಯಲŃ ಉನĿತĶವೇಗದಂದ ಧವಸತĶದ್ದ ಬೈಸಕಲŃ, ಅವನನĺ ಕೇಸಕಂಡ ಹೇಯತೇ ಎನĺವಷıರ ಮಟıಗ ಸಮೇಪದಲŃ
ಸಸತಂದ ನಗĩಹೇಯತ.

“ಏನ ಹಚĬ ಮನಷŀ! ಈ ಕರಕಲ ರಸĶಯಲŃ ಇಷı ಜೇರಾಗ ಹೇಗತĶದĸನಲŃ? ಎಲŃದರೂ ಬದĸ
ಹಲŃಮರದಕಳńತĶನ; ಇಲ್ಲದದ್ದರ ಯರಮೇಲದರೂ ಬಟı ಪಕರಮಡತĶನ.” ಎಂದ ಆಲೇಚಸತĶ ಹವಯŀ
ನೇಡತĶದ್ದ ಹಗಯ ರಸĶಯ ತರಗಣಯಲŃ ಬೈಸಕಲŃ ಒಂದ ಹಂಡಕħ ಹರ, ಚಮĿ, ಕದರಯಂತ ಎರಡಮರ ನಗತ
ನಗದ, “ದರ”ಗ ಢಕħ ಹಡದ, ಕಣಕಣ ಶಬĸದಡನ ಮಗಚಕಂಡತ. ಅದರಮೇಲದ್ದ ಷೇಕ ಸವರನ ತರಕಲŃಸದಂತ
ಮಖ ಅಡಯಗ ಹದĸರಯ ಕಲŃ ಕಲŃ ನಲದಮೇಲ ಅಪĻಳಸ ಬದ್ದನ.

ಹವಯŀ ಬದ್ದವನ ಸಹಯಕħಂದ ಓಡ ಬಳಸೇರವಷıರಲŃಯ ಆ ವŀಕĶ ತಯĸ ಮಣĵಡದದ್ದ ಅಂಗ ಪಂಚಗಳĺನ


ಒದರಕಳńತĶ ನಂತದ್ದನ. ಹಣಯೂ ಮಗನ ತದಯೂ ತಲ್ಲವ ಕರದಹೇಗ ಮಣĺ ಹಡದದ್ದ ಗಯಗಳಂದ ರಕĶ
ಸŁವಸತĶದĸತ.

ಹವಯŀ ಸಕರಣಧŅನಯಂದ ಸಹನಭೂತ ತೇರಸತĶ “ಪಟıಯತೇನŁೇ?” ಎಂದ ಕೇಳದನ.

ಆ ವŀಕĶ ಅಸĶವŀಸĶವಗದ್ದ ತನĺ ಕŁಪನĺ ಒತĶ ಸರಮಡಕಳńತĶ “ಇಲŁೇ, ಹಚĬ ಏಟಗಲಲ್ಲ. ಏನ ಹಳ ರೇಡ ರೇ ಇದ?
-ಈ ತೇಥಥಹಳń-ಕಪĻ ರೇಡನಷıಡಟಥ ರೇಡ ನನಲŃ ಕಣಲಲ್ಲ”ಎಂದ ಬೈಸಕಲ್ಲನĺ ಎತĶ ನಲŃಸ ಅದನĺ
ಪರೇಕ್ಷಿಸತಡಗದನ.

“ಮಖದ ಮೇಲ ಗಯವದ ಹಗ ಕಣĶದಲ್ಲŁೇ”

“ಏನ ಪವಥಇಲ್ಲŁೇ, ಅಷıೇನ ಸೇರಯಸ ಆಗಲ್ಲ” ಎನĺತĶ ಷೇಕ ಸವರನ ಟŁಂ ಟŁಂ ಎಂದ ಗಂಟಮಡದನ.

“ಬೈಸಕಲ ಸರಯಗದಯೇ?”
“ಸರಯಗಲ್ಲದೇ? ಬ.ಎಸ.ಎ. ಬೈಸಕಲ್ಲŁೇ ಹಗಲŃ ಡರೇಂಜ್ ಆಗೇದಲ್ಲ. ಮಡĩಡಥ ಸŅಲĻ ಬಂಡಗದ ಅಷıೇ!”

“ಈ ರಸĶ ಬಹಳ ಕಟı ಹೇಗದರೇ. ಅದಲ್ಲದ ತರಗಣಗಳ ಬಹಳ. ಸŅಲĻ ಮಲ್ಲಗ ಎಚĬರಕಯಂದ ಹೇಗ.”

“ಇಲ್ಲŁೇ ನನ ಎಕತ ಪಟಥ. ಸಧರಣವಗ ಯವಗಲ ಇಪĻತęದ ಮವತĶ ಮೈಲ ಸĻೇಡĺಲŃೇ ಹೇಗೇದ! ಈ ಹಳ
ರಸĶ. ನ ಬತೇಥನŁ ಕಲತ ಇದ” ಎಂದವನೇ ಅವಸರವಗ ಬೈಸಕಲ ಹತĶಕಂಡ ಮದಲನ ವೇಗದಂದಲೇ ಕಣĿರಯದನ.

ಹವಯŀ ಕಳಗ ಬದĸದ್ದ ಆತನ ಫೌಂಟನ್ ಪನĺನĺ ಕಂಡ ಎತĶಕಂಡ “ಏನŁೇ ರೇ!” ಎಂದ ಕಗತĶ ಹಂದ ಓಡದದ
ವŀಥಥವಯತ.

ಯಂತŁನಗರಕತ, ಇಂಗŃೇಷ, ಚಂಚಲŀ, ಉದŅೇಗ, ವೇಗ!-ತನ ಎಂದ ಹಂದಕħ ಬಂದ ಅ ಪŁಗತಗಮಯದ ಪŁಪಂಚ ಮತĶ
ಬಹದರದ ಮಲನಡನ ಕಂಪಯಲŃ ತನಗ Ĕಣದಶಥನ ಕಟıಂತಯĶ. ನಲ್ಲದ ಮಂಬರಯತĶರವ, ದನದನವ
ಬದಲಯಸತĶರವ ಹರಗಣ ವಶಲ ಜಗತĶಗ ಪŁತಮಗಳದರ, ಆ ಬೈಸಕಲ ಮತĶ ಅದರ ಸವರ. ಹವಯŀನ ಮನಸತ
ಗವĔದಂದಂಬಂತ ಕನರ ಮತĶಳńಗಳ ಸಂಕಚತ ಬದಕನಂದ ಹರಲೇಕದ ಬತĶರಕħ ಹರತ. ಪಟıಣದ ಸಂದಣಯಲŃ
ಗಮನಕħ ಬರದ ಬೈಸಕಲŃ ಕಡಬೇಡನಲŃ ವಶೇಷತಥಯಗ ತೇರತ. ಎಷıದರೂ ಆಕŁಮಣಶೇಲವದ ಆ
ಚಂಚಲಮನ ನಗರಕ ಲೇಕವ ಮಲನಡಗ ದಳಯಡವ ಮದಲ ಮನĺಟıದ ರಣಚರನಲ್ಲವ ಆ ಬೈಸಕಲ ಸವರ!

ಹವಯŀ ಪನĺನĺ ನೇಡತĶ, ಅದರ ಮೇಲ ಹಂಸದ ಚತŁವಂದ ಬರದದ್ದ ಇಂಗŃಷ್‌ ಲಪಯನĺ ಓದತĶ, ಸŅಲĻ ದರ
ಹೇಗವದರಲŃ ಎದರಾಗ ಬರತĶದ್ದ ನಂಜನನĺ ಕಂಡ, ಇತರ ವಷಯಗಳನĺಲ್ಲ ಮರತ, ಸೇತಯನĺ ನನದ, ಕತರನಗ
ಮಂದವರದನ.

ದರದಂದಲ “ಏನೇ ಸಮಚರ?” ಎಂದ ಕೇಳದನ.

ನಂಜನ, ಹೇಳಬರದ ಸದĸಯನĺ ಹೇಳಲ ಬಂದವನಂತ, ಮಖ ಸಪĻ ಮಡಕಂಡ ಅಳಧŅನಯಂದ “ಏನಂತ ಹೇಳದ,
ನನĺಡಯ? ಆಗಬರದĸ ಆಗಹೇಯĶ!” ಎಂದ ರೇದಸತĶ ಕಣĵೇರ ಸರಸತĶ ” ಹೇಂಗಗĶದ ಅಂತ ಯರ
ತಳದದ್ದರ?” ಎಂದ ಬಕħ ಬಕħ ಸಯŀತಡಗದನ.

ಹವಯŀನ ಮೈಮೇಲ ಕದನೇರ ಚಲŃದಂತಯĶ. ನಡಗಳಲŃ ಒಂದ ಸರ ಹಮದ ಪŁವಹ ನಗĩದಂತಗ ಮರಳ ಬಂಕಯ
ಹನಲ ಹರಯ ತೇಡಗದಂತಗ ಮೈ ಬವರತ. ತಟ ಅದರದವ. ಕಡಲ ಮತಡದ್ದರ ಕಂಠ ಗದĩದವಗರತĶದĸತ.
ಉಸರ ರಭಸದಂದಡತಡಗತ. ಮದಳ ಕದಡದಂತಯತ. ಕಲಗಳ ಶರೇರದ ಭರವನĺ ಹರಲರದ ಕಸದ
ಬೇಳತĶವಯೇ ಎನĺವಂತದವ.

ಉದŅೇಗದಂದಲ ಆಶಂಕಯಂದಲ “ಏ ಏನೇ. ಏನೇ. ಸೇತಗ ಕಯಲ ಹೇಗದಯೇ?” ಎಂದ ಕೇಳದ ಹವಯŀನ ಪŁಶĺಗ
ನಂಜ ಮರತĶರ ಕಡದ ಗಟıಯಗ ಆಳತಡಗ ಕಂಬಳಯಳಗ ತಸ ಹತĶ ತಡವ ಹಟಕ, ಒಂದ ಕಗದವನĺೇಚಗ
ತಗದ ನೇಡದನ.

ನಡಗವ ಕೈಯಂದ ಹವಯŀ ಅದನĺ ಕಸದಕಂಡ ಬೇಗಬೇಗನ ಬಚĬ ಓದದನ. ಆಮೇಲ ಸŅಲĻ ಶಂತವಗ ತಲಯತĶ
ನಂಜನ ಕಡ ನೇಡ “ಏನೇ ಯತಕħೇ ಅಳĶೇಯ?” ಎಂದ ಸಟıನಂದ ಕೇಲದನ. ಏಕಂದರ, ಚನĺಯŀ ತನ ಬರದದ್ದ
ಪತŁದಲŃ ಕೃಷĵಪĻನ ಮರಣದ ವಚರವಗ ಸಂತಪವನĺ ಸೇತಯ ರೇಗವ ಗಣಮಖವದದಕħಗ ಸಂತೇಷವನĺ
ಸಚಸ, ಹವಯŀನ ಮತĶಳńಗ ಅಗತŀವಗ ಬಂದ ಹೇಗಬೇಕಂದ ಒತĶಯಮಡ ಬರದದ್ದನ.

“ಏನ ಹೇಳದ, ಒಡಯ? ಸೇತಮĿನವರ ಮದವ ಹೇಂಗ ನಂತ ಹೇಗĶದ ಅಂತ ಸಪĻನĸಗ ಕಡ ಯರಗ ಗತĶತĶ?”
ಎಂದ ನಂಜ ಬಕħ ಬಕħ ಅಳತĶ “ನನĺ ಸಯಂಕಲ ನನĺ ಮಗ ರಂಗೇನ ತೇರಹೇಯĶ, ಒಡಯ!” ಎಂದ ಎದಬರಯವಂತ
ಅಳತĶ ಬೇದಯ ಮೇಲ ಕತಬಟıನ.

“ಏನಗತೇ ಅದಕħ?”
ನಂಜ ಅಳತĶಲ “ಬಲಗŁಹ ಚಷı ಅಂದŁ. ಅಯŀೇ ಸŅಮ, ನನಗೇಕ ಈ ಕಷı ಕಟĺೇ ದೇವŁ? ಅವನ ಗಡ ಜರದ ಬದĸ
ಹೇಗ!” ಎಂದ ಶಪಸತಡಗದನ.

ಹವಯŀ ನನರೇತಯಂದ ಸಮಧನ ಹೇಳ, ಅವನನĺ ಕೈಹಡದತĶ ನಲŃಸದನ.

ಇಬĽರೂ ಮತĶಳńಯ ಬಳಗ ಬರಲ, ನಂಜ ತನĺ ಗಡಸಲನĺ ಕಂಡಡನ ಅಳತĶ ಹಚĬನಂತ ಅದರಳಗ ನಗĩದನ.
ಹವಯŀನಬĽನ ಮಂಬರದ, ಮಂದ ನಡಯಲದ್ದ ತನĺ ಮಗಳ ಮದವಗಗ ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಮಡಸದ್ದ
ಕಮಗರಗಳನĺ ನೇಡತĶ, ಹಬĽಗಲಳಗ ದಟದನ.
ಮದವಯಗವವನೇ ಹಣĵ ಕೇಳವದೇ?
“ಅಕħಯŀ, ರಂಗ ಸತĶಹೇತಂತೇ ಕಣೇ” ಎಂದ ಲಕ್ಷĿ ತನĺಂದ ಸಧŀವದಷı ಗಂಭೇಯಥ ಶೇಕಗಳನĺ ಪŁದಶಥಸತĶ
ಹೇಳದಳ.

ತನಗ ಅ ಸದĸ ಮದಲೇ ತಳದದĸದರಂದಲ ಮನಸತ ಬೇರಯ ಚಂತಗಳಲŃ ತಡಗದĸದರಂದಲ ಸೇತ ಮತಡಲಲ್ಲ.
ಕಟಕಯ ಸರಳಗಳಂದ ವಭಗಸಲĻಟıದ್ದಂತ ತೇರತĶದ್ದ ಆಕಶದ ಕಡಗ ನೇಡತĶ ರೇಗಶಯŀಯ ಮೇಲ ಮಲಗದ್ದಳ.

ಹಂದನ ದನ ಕೃಷĵಪĻನ ಮರಣವತಥ ಬಂದ ಹಸತರಲŃ ಆಕಯ ಮನಃಸķತ ಗಬರಹಟıಸವಂತಗತĶ. ಆದರ ಕŁಮೇಣ
ಹಗರವಯತ. ಅದಕħಂತಲ ಆಶĬಯಥಕರವಗ ಶರೇರಸķತ ಉತĶಮಗಳńತಡಗತ. ಸಯಂಕಲವಗವದರಳಗ,
ಅನೇಕ ದನಗಳಂದ ಏನೇನ ಮಡದರೂ ಬಡದದ್ದ ಜŅರ ಸಂಪಣಥವಗ ಬಟıಹೇಯತ! ಗೌರಮĿನವರಂತ ತವ
ತರಪತ ತಮĿಪĻನಗ ಹರಸಕಂಡದĸ ಸಥಥಕವಯತಂದ ತಮĿ ಭಕĶಯ ಒಲಮಗ ತವೇ ಹಗĩ ಕಣĵೇರ ಕರದರ.
ಸೇತಯೂ ತಯಯ ಅಭಪŁಯವನĺೇ ಸಮಥಥಸ, ಅದನĺೇ ಸಂಪಣಥವಗ ನಂಬದಳ.

ತನ ತಳಸದ ಅಷıಂದ ಮಖŀವದ ಸದĸಯನĺ ಕೇಳಯೂ ಸಮĿನದ್ದ ಅಕħನ ತಟಸķವನĺ ಸಹಸಲರದ ಲಕ್ಷĿ ಮತĶ
“ಅಕħಯŀ, ರಂಗ ಸತ್ಹಾೇತಂತಲŃ ಎಲŃಗ ಹೇತ?” ಎಂದಳ. ಅವಳ ಕೈ ಬರಳಂದ ಹರದ ತತಗದ್ದ ಜೇಬನ ತಳಭಗದಲŃ
ಹರಗಣಕ, ತಂಡದ ಹಲŃನ ಬಲದಂತ ನಟŀವಡತĶ, ತನĺ ಒಡತಯ ಪŁಶĺಯಲŃ ಗಭೇರತಯದ್ದರೂ ಆಕಯ ಮನಸತನಲŃ
ಅದಲ್ಲ ಎನĺವದನĺ ಸರ ಹೇಲವಂತತĶ.

“ಎಲŃಗ ಹೇ’ತ ಅಂದŁ? ಸತĶ ಹೇ’ತ!” ಎಂದಳ ಸೇತ.

“ಸತĶ ಹೇ’ತೇನ?” ಎಂದ ಏನೇ ಮಹ ವಷಯವಲ್ಲ ಗೇತĶದವಳಂತ ನಟಸಲಳಸದ ಲಕ್ಷĿ ಮತĶ


ಸಂದೇಹಗŁಸĶಳದವಳಂತ “ಸತĶ ಎಲŃೇಗ ಹೇ’ತ?” ಎಂದ ಕೇಳದನ.

“ಸŅಗಥಕħ.”

ಅಕħನ ಮನಸತಗ ಆ ವಷಯಪŁಸĶಪದಂದ ನೇವಗತĶದಂದ ಲಕ್ಷĿ ಗ ಗತĶಗವದದರೂ ಹೇಗ?

“ಸಗಥ ಇರಾದಲŃ?”

“ಮೇಡ ಆಕಶ ನĔತŁ ಎಲ್ಲ ದಟಹೇದರ ಸಕħದ.”

ಅಂಬಗಲಕħವದಕħ ಸರಯಗ ಬರದ ಇದ್ದ ರಂಗ ಅಷı ದರ ಹೇಗ ಪŁಯಣಮಡದಳ ಎಂಬದ ಲಕ್ಷĿಗ ವಶದವಗಲಲ್ಲ.

“ರಂಗ ಹŀಂಗ ಹೇ”ತೇ ಓಷı ದರ?”

ಸೇತ ತನಗ ತಳದ ರೇತಯಲŃ ಸŅಗಥದ ಸಖಸೌಂದಯಥಗಳನĺ ಸತĶವರನĺ ದೇವತಗಳ ಎತĶಕಂಡ ಹೇಗವ ವಚರವನĺ
ತಂಗಗ ಹೇಳದಳ.

ಲಕ್ಷĿಗ ಅದನĺಲ್ಲ ಕೇಳ ಬಹಳ ಸಂತೇಷವಯತ. ರಂಗ ಅಷı ಸಖದ ಸķಳಕħ ಹೇಗದ್ದರ ಅವಳ ತಂದತಯಗಳ ಎದಯದ
ಬಡದಕಂಡ ಏಕ ಅತĶರಂಬದ ಆಕಯ ಭವವಗಲಲ್ಲ. ಮತĶ ಕೇಳದಳ:

“ನವ ಹೇಗನೇನ ಅಲŃಗ?”

“ಥ! ಹಳಬಯ ನಡೇಬೇಡ” ಎಂದಳ ಸೇತ.


ಲಕ್ಷĿಗ ಬಹಳ ಆಶĬಯಥವಯತ. ಅಷı ಒಳńಯ ಜಗಕħ ಹೇಗೇಣ ಎಂದರ ಅಕħ ’ಹಳ ಬಯ ನಡೇಬೇಡ’
ಎನĺತĶಳಲŃ ಎಂದ.

ಆದರೂ ಶŁತಗ ಮತ ಶರಣಗ, ವೇದಕħ ವಚರ ಶರಣಗ ಬಯಮಚĬ ಕಳńವಂತ, ಸŅಲĻಹತĶ ಸಮĿನದĸ “ರಂಗ
ಹಂದಕħಂದ ಬತĶದ?” ಎಂದ ಬೇರ ವಷಯ ತಗದಳ.

ಸೇತ ನಸ ಕನಸಕಂಡ “ಹಂದಕħ ಬರೇದ ಇಲ್ಲ, ಏನ ಇಲ್ಲ” ಎಂದಳ.

ಲಕ್ಷĿಯ ಮಗĹತ ಅಕħ ಕಟı ಉತĶರದ ಆಘತದಂದ ತತĶರಸತ. ಹಂದಕħ ಬರಗಡಸದ ಆ ಸŅಗಥ ಹಲಯ ಬಯಗಂತಲ
ಭಯನಕವಗ ತೇರತ. ಜೇಬನ ತತನಲŃ ಆಡತĶದ್ದ ಕೈಬರಳ ಸĶಬĹವಯತ. ಯವದೇ ಒಂದ ಮಹ ಸಂಶಯ
ದೃಷıಯಂದ ಸೇತಯ ಮಖವನĺೇ ದರದರನ ನೇಡತಡಗದಳ. ಸಂಶಯ ದೃಷıಯಂದ ಸೇತಯ ಮಖವನĺೇ ದರದರನ
ನೇಡತಡಗದಳ. ಕಲವ ನಮಷಗಳ ಹಗಯೇ ಕತದĸ ಮಲ್ಲನ ಎದĸ ಕೇಣಯಂದ ಜರಗದಳ.

ಸೇತ ಕೃಷĵಪĻನನĺ ಮದವಯಗವ ಅನಷı ತಪĻತಂದ ಒಳಗಳಗೇ ಸಳಯತĶದ್ದ ಸಖದಂದಲ, ಹವಯŀಬವ


ಕಯಲಯಗದ್ದ ತನĺನĺ ನೇಡವದಕħ ಬರದೇಹಗಬಟıರಲŃ ಎಂಬ ದಃಖದಂದಲ ಚಂತಕŁಂತಳಗ, ಹಚĬ ಹತĶ
ಒಬĽಳೇ ಮಲಗರಲಲ್ಲ; ಚನĺಯŀ ಹವಯŀನಡಗಡ ಕಠಡಯನĺ ಪŁವೇಶಸದನ.

ಎದಯವರಗ ಶಲ ಹದದಕಂಡ ಕಟಕಯಚಯ ಆಕಶದ ಕಡಗ ನೇಡತĶದ್ದ ಸೇತ ಫಕħನ ತರಗ ಅಣĵನಡನ ತನĺಡಗ
ಬರತĶದ್ದ ಹವಯŀನನĺ ಕಂಡಳ ಒಡನಯ ಶಲನĺ ಕತĶಗಯ ವರಗ ಎಳದಕಂಡ ರಪĻಮಚĬಕಂಡಳ. ಮಖದಲŃ
ಮನಸ ದಃಖಗಳ ತೇರದ ಇದĸದ್ದರ ಆಕ ನದŁ ಮಡತĶದ್ದಳ ಎನĺಬಹದಗತĶ.

ಹವಯŀನĺನ ಕಂಡಡನ ಸೇತಯ ಹೃದಯದಲŃ ಅನೇಕ ಭವಗಳ ಉದŁಕĶವದವ: ಅವಗಳಲŃ ಮದಲನಯದ


ಮಖŀವದದ ಎಂದರ ಹಷಥ. ಆತನಗಗ ಬಹಳ ದನಗಳಂದಲ ಹತರಯತĶದ್ದ ಆಕ ತನĺ ಇಷıಮತಥಯನĺ ಕಂಡ
ಆನಂದಪಡದ ಮತĶೇನಮಡಯಳ? ಆದರ ಮನಷŀನಲŃ ಅಭಮನ ಎಂಬದಂದದಯಲ್ಲವ? ತನĺ ಮನದನĺನನĺ ಕಂಡ
ಆಹŃದವದರೂ ಸೇತ ಸŅಭಮನದಂದಲ ಬಗಮನದಂದಲ ಅದನĺ ಮಪŁದಶಥಸಬರದಂದ ನಶĬಯಸದಳ.
ತರವಯ ಇನಯನ ಇಷı ದನವ ಬರದದĸದಕħಗ ಮನಸ ದಃಖವ ಒಂದನĺಂದ ಹಂಬಲಸ ಬಂದವ. ಆಮೇಲ
” ಅಯŀೇ, ನನ ಜŅರದಂದ ನರಳದದನĺ ಇವರ ನೇಡ ನೇಯವ ಅದೃಷı ತಪĻಹೇಯತಲŃ!” ಎಂಬ ಸĔĿ
ಪŁತಹಂಸಯ ಭವವ ಉತĻನĺವಯತ. ಈ ಎಲ್ಲ ಭವಗಳ ಪರಸĻರ ಕŁಯಗಳ ಪರಣಮವಗ ಎವಮಚĬಕಂಡದ್ದ ಆಕಯ
ಕಣĵಗಳಲŃ ನೇರ ನೇರವವಗ ಬಳಬಳನ ಸರಯತಡಗತĶ.

ಹಸಗಯ ಪಕħದಲŃ ಬಂದ ಕಳತ ಹವಯŀ ಚನĺಯŀರ ಒಂದರಡ ನಮಷಗಳ ತನಕ ಮತಡಲಲ್ಲ. ಕೇಣಯ ನಃಶಬĸ
ಶಕನಪಣಥವಗ ಭರವದಂತತĶ. ಹವಯŀನ ಹೃದಯವ ಸೇತಯ ಪರವದ ಪŁೇತ ಕನಕರಗಳಂದಲ ತನĺ ಪರವದ
ಕೇಪ ಭತತಥನಗಳಂದಲ ಭವಭರತವಗ, ಅವನಗ ಮದಲ ಮತಡಲ ಸಧŀವಗಲಲ್ಲ. ಒಂದರಡ ಸರ
ಉಗಳನಂಗ, ಗಂಟಲಲಲŃಯ ಕಮĿ, ಸķರಚತĶನಗಲ ಪŁಯತĺಸದನ.ಆದರೂ ಕಣĵ ಹನತಂಬ, ದೃಷı ಮಂಜಗತಡಗತĶ.

“ಈಗ ಹŀಗದ, ಸೇತ?” ಎಂದ ಚನĺಯŀನ ಮತ ಪŁರಂಭಸ, ತಂಗಯ ಹಣಯ ಮೇಲ ಕೈಯಟıನ. ಸೇತ ಕಣĸರಯಲಲ್ಲ.
ಆದರ ಕಣĵೇರ ಮದಲಗಂತಲ ಹಚĬ ಧರಾಕರವಗ ಹರಯತಡಗತ. ಹವಯŀ ಚನĺಯŀರಬĽರೂ ಅದಕħ ತಪĻ
ವಖŀನಮಡದರ. ಕೃಷĵಪĻ ನಗದಗದ ದರಂತ ಘಟನಗಗ ಆಳತĶದĸಳ ಎಂದ ಬಗದರ.

ಚನĺಯŀ ತಂಗಯನĺ ಸಂತವಸಲಂದ ಮತĶ ” ಆಳೇದŀಕವŅ? ಆಗೇದ ಆಗಹೇಯĶ! ಯರೇನ ಮಡೇಕ ಆಗĶದ?
ಆವರವರ ಹಣೇಲ ಬರದಷı ಅವರವರಗ ಲಭಸĶದ” ಎಂದ ಮರಕ ತರವ ಧŅನಯಲŃ ಹೇಳತĶರಲ, ಸೇತ ತಡಯಲರದ
ಬಕħ ಬಕħ ಅಳತಡಗದಳ. ಆ ಶೇಕದಲŃ ಕೃಷĵಪĻನ ಅಕಲ ಘೇರ ಮರಣಕħಗ ಅನತಪವರಲಲ್ಲ, ತನĺ ದಃಖಕħ
ತನಗಷıವಲ್ಲದ, ತನಗನಷıವದ, ವŀಖŀನವನĺ ಮಡತĶದĸರಲŃ ಎಂಬ ಸಂತಪಮತŁವತĶ.

ಹವಯŀ ಮತಡದ ಅಲಗಡದ ನಸ ತಲಬಗ ಕಳತದ್ದನ. ಅವನ ಕಣĵಗಳಂದ ನೇರ ಸರಯತಡಗತĶ.


ಚನĺಯŀ ಸೇತಯ ಕೈಹಡದಕಂಡ ” “ಛ! ಹಗ ಅಳಬೇಡ ! ಮತĶಲŃದŁ ಜŅರ ಬಂದತ!, ನನĺ ಹವಯŀಬವ ಬಂದರ,
ಕಣĵಬಟı ನೇಡ” ಎಂದನĺ.

ಸೇತ ಬಕħ ಬಕħ ಅಳತĶಲೇ ಒಂದ ಸರ ಕಣĸರದ ಹವಯŀನ ತಲಬಗ ಕಂಬನಗರಯತĶದĸದĺ್ನೆ ನೇಡ, ಮತĶ ಕಣĵ
ಮಚĬಕಂಡಳ. ಆಕಯ ಮನಸತಗ ಸŅಲĻ ನಮĿದಯಯತ, ತನĺನಯನ ತನಗಗ ನೇಯತĶದĸದನĺ ಕಂಡ.

’ಇದೇನ ರಗಳಗಟıಕಂಡತ’ ಎಂದ ಭವಸ ಚನĺಯŀನ “ಹವಯŀ, ಗದĸಕಡ ಹೇಗ ಬರೇಣ ಬ” ಎಂದ ಮನಸತಲ್ಲದ
ಅವನನĺ ಜತಗ ಕರದಕಂಡ “ಈಗ ಮತಡದಷı ಅವಳ ಅಳĶಳ! ಜŅರಗರ ಬಂದತ!” ಎಂದ ಪಸಮತನಲŃ
ಹೇಳತĶ ಬಗಲ ದಟದನ.

ಅಂತ ಊವಯŀನಗಲ ಸೇತಯಗಲ ಒಂದ ಮತನĺ ಆಡಲಲ್ಲ. ಹವಯŀನ ಮನಸತನಲŃ ಮತŁ “ಸೇತ ನಜವಗಯೂ
ಕೃಷĵಪĻನಗಗ ಅಳತĶದĸಳ. ಅವನನĺೇ ಮನಃ ಪವಥಕವಗ ಪŁೇತಸದ್ದಳ; ಈಗಲ ಪŁೇತಸದ್ದಳ; ಈಗಲ ಪŁೇತಸತĶದĸಳ”
ಎಂಬ ತಪĻ ಭವ ಪŁಬಲತರವಗತĶತĶ.

ಆ ಆಲೇಚನ ಬಲವದಂತಲ್ಲ ಅವನ ಮನಸತ ಹತಶಯಂದಲ ಉದŅೇಗದಂದಲ ವಕ್ಷಿಬĹವಗತĶದĸತ. ಮತĶಳńಗ


ಬರವದ ಮದಲ ಎಷı ಪŁಯಕರವಗದĸತ ಈಗ ಅಲŃಂದ ಹರಡವದ ಅಷıೇ ಪŁಯಕರವಗ ತೇರತ. ಗದĸ
ತೇಟಗಳಲŃ ಅಡijಡಕಂಡ ಹಂತರಗಲಂದ ಹರಟ ಇಬĽರೂ ಹಬĽಗಲನĺ ದಟತĶದĸಗ, ಇದ್ದಕħದ್ದ ಹಗ ಹವಯŀನ
“ಚನĺಯŀ, ನನ ಮನಗ ಹೇಗĶೇನ” ಎಂದನ.

ಚನĺಯŀನ ಆ ಹಠಾತĶನ ನಣಥಯಕħ ಬಚĬ ಬರಗಗ “ಯಕ? ಈಗಲŃ ಹೇಗೇದ? ಊಟದ ಹತĶಗĶ ಬಂತ” ಎಂದನ.

“ಪವಥಯಲ್ಲ. ಏನ ಅಧಥಗಂಟ ಮಕħಲ ಗಂಟೇಲ ಮನ ಸೇರತĶೇನ.”

“ಅಷıೇನ ಅವಸರ? ಈಗತನ ಬಂದೇಯ! ಅಪĻಯŀನ ಇನĺ ಸೇತಮನಗ ಹೇದವನ ಬಂದಲ್ಲ. ಮಧŀಹĺದ ಮೇಲ
ಬರ‌್ತನಂತ ಬರತĶನಂತ ಕಣĶದ. ಅವನĺ ಕಂಡ ಮತಡ ಹೇಗಬಹದಂತ.”

ಹವಯŀ ಸŅಲĻಹತĶ ಎವಯಕħದ ನಂತ ಆಲೇಚಸದನ. ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಸೇತಯ ವಚರವಗ ತನĺಡನ


ಮತಡಬಹದೇ? ಅಲ್ಲದ ಸೇತಯಡನ ಏನಂದ ಮತನĺ ಆಡದ ಹೇಗವದ ಸರಯಲ್ಲ. ಅವಳ ಮನಸತನĺ ಸರಯಗ
ತಳದ ಹೇಗವದೇ ಉತĶಮ. ಕಡಗ ಏನದರೂ ಆಗಲ, ಮದಲ ದಡಕಬರದ, ಎಂದ ನಣಥಯಸ ಚನĺಯŀನ ಎಷıಕħ
ಒಪĻ ಅವನಡನ ಗದĸಯ ಕಡಗ ಹೇದನ.

ಮಧŀಹĺ ಊಟವದಮೇಲ ಹವಯŀನ ಎಡಗೈಯನĺ ಹಡದ ಜಗĩಸ ಎಳಯತĶ, ಬಡಬಡಕಯಂತ ಏನೇನನĺ ಗಳಹತĶ
ಬರತĶದ್ದ ಲಕ್ಷĿಯಡಗಡ ಸೇತಯĺನ ಮತಡಸಲ ಹೇದನ.

ಸŅಲĻ ಸಮಯದಲŃಯ ಬವ ಅಕħಯŀರಬĽರೂ ಏನೇ ಗಭೇರವದ ಮತಕತಗಳಲŃ ಮಗĺರಾಗ ತನĺನĺ ಸಂಪಣಥವಗ


ನಲಥಕ್ಷಿಸಬಟıದ್ದರಂದ ಲಕ್ಷĿ ಅಭಮನಭಂಗದಂದಲ ಅಸಮಧನದಂದಲ ಅಲŃಂದದĸ, ತನಗ ಹಚĬ ಪರಸħರವ ಗೌರವ
ಗಮನಗಳ ದರಕವ ಸķಳಕħ ಎಂದರ ಕಲನ ಬಳಗ ಹೇದಳ.

ಮತ ಮಂದವರದ ಹಗಲ್ಲ ಸೇತ ಮನಸತ ಬಚĬ ಕಯಲಯ ಕಲದಲŃ ತನ ಕಂಡ ಕನಸಗಳನĺ, ಪಟı ಯತನಗಳನĺ,
ತನ ’ಹವಯŀ ಬವ’ನನĺ ನರೇಕ್ಷಿಸ ಹತಶಳದದನĺ ಮಚĬಮರಯಲ್ಲದ ಸರಳ ಹೃದಯದಂದ ಹೇಳದಳ. ಆದರ
ಹವಯŀ ಮತŁ ತನĺಲŃ ಸೇತಗರವ ಅನರಾಗದ ಅಗಧತ ತಳದಬಂದರೂ ಕಡ ತನĺ ಮನಸತನĺ ಸಂಪಣಥವಗ ಬಚĬಲ
ಸಮಥಥನಗಲಲ್ಲ. ತನ ಬರಲಗದದĸದಕħ ಹಲಕಲವ ನವಗಳನĺ ಹಳ, ಆನŀವಷಯಗಳನĺ ಕರತ ಪŁಸĶವಸತಡಗದನ.
ಯರಬĽರೂ ಕೃಷĵಪĻನ ವಷಯವಗ ಮತತĶಲಲ್ಲ.

ಹವಯŀ ಸೇತ ಮಲಗದ್ದ ಕಟಡಯನĺ ಬಟıಗ ಅವನ ಮನಸತ ಮತĶಂದ ಆಲೇಚನಯಂದ ಬಸಯಗದĸತ: ಹಂದ
ಸೇತಮನ ಸಂಗಪĻ ಗೌಡರ ಸೇತಯನĺ ತಮĿ ಮಗನಗ ಕೇಳವ ಮದಲ ತನೇ ಸŀಮಯŀಗೌಡರನĺ ಕೇಲಬಟıದ್ದರ ಅವರ
ಒಪĻದ ಇರತĶರಲಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದ ಈಗ ನಡದ ಹೇದ ಸಂದೇಹ ಸಂಕಟಗಳಗ ಅವಕಶವರತĶರಲಲ್ಲ. ಅಂತ ಹೇಗೇ
ವಧವಶದಂದ ಸೇತ ಅನŀರ ಪಲಗವ ಪŁಸಂಗ ತಪĻತ! ಈಗಲದರೂ ತನ ಎಚĬರಕಯಂದ ಶೇಘŁವಗ ವತಥಸದದ್ದರ
ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ತಮĿ ಮಗಳನĺ ಇನĺರಗದರೂ ಮದವ ಮಡಕಡಲ ಒಪĻಬಟıರ ಮತĶ ಅನಹತವದೇತ!
ಹಗಲŃಯದರೂ ಆಗಬಟıರ ಸೇತಯ ಮತĶ ತನĺ ಜೇವನಗಳರಡ ನರಕವಗವದರಲŃ ಸಂದೇಹವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಂದ ಆ ದನವೇ
ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಸೇತಮನಯಂದ ಹಂತರಗದಡನ ತನĺ ಇಚĭಯನĺ ಅವರಗ ತಳಸ, ಅವರನĺಪĻಸಬೇಕಂದ
ನಶĬಯಸದನ.

ತರವಯ ಹವಯŀ ಕತಲŃ ನಂತಲŃ ಹೇದಲŃ ಬಂದಲŃ, ತನĺ ನಣಥಯವನĺ ಶŀಮಯŀಗೌಡರಡನ ಹೇಗ
ಪŁಸĶವಸಬೇಕ? ಹೇಗ ಪŁರಂಭಸಬೇಕ? ಹೇಗ ಕನಗಣಸಬೇಕ? ಎಂಬ ಆಲೇಚನಪರಂಪರಗಳಲŃ ತಲŃೇನನಗ, ಇತರರ
ತನĺನĺ ಮತಡಸದರೂ ಪಸĶಕವನĺ ಓದವ ನವದಂದ ಹಚĬ ಮತಡದ, ಹಗಲಗನಸ ಕಟıತಡಗದನ. ಅವನಗ
ಒಂದಂದ ಸರ ಒಂದ ತರಹದ ಮಛಥ ರೇಗ ಬರತĶದ ಎಂದ ಗಳಸದĸ ಕೇಳದ್ದವರಲ್ಲರೂ ಅದ ಸತŀವಗರಬೇಕಂದ
ಭವಸ ಸಮĿನದರ. ಚನĺಯŀನಗ ಕಡ ಶಂಕ ಹಟıವಂತಯತ.

ಮಧŀಹĺ ನಲħ ಗಂಟಯ ಹತĶಗ ಹಂದನ ದನ ಜಕಯನĺ ತೇಥಥಹಳńಯ ಆಸĻತŁಗ ಸಗಸಕಂಡ ಹೇಗದ್ದ ಪಟıಣĵ
ಬಡದ ಮೇರ ಹಕಕೇಡ ಮತĶಳńಗ ಬಂದನ. ಅವನನĺ ಕಂಡ ಹವಯŀ Ĕಣಕಲ ದವಸŅಪĺದಂದ ಎಚĬತĶವನಂತಗ
“ಜಕ ಹೇಗದĸನ?” ಎಂದ ಕೇಳದನ.

ಚನĺಯŀ, ಗೌರಮĿನವರ, ಲಕ್ಷĿ, ಕಳ ಮದಲದವರಲ್ಲರೂ ಪಟıಣĵನ ಸತĶ ಕತರತಯಂದ ಆಲಸತಡಗದರ.

ಪಟıಣĵನ ಅಧಥಗಂಟಯ ಕಲ ನಡದದನĺಲ್ಲ ಸವಸĶರವಗ, ನಡ ನಡವ ಪŁಯತĺವನĺ ಮರ ಉಕħಬರತĶದ್ದ ಕಂಬನಗಳನĺ


ಒರಸಕಳńತĶ ಹೇಳದನ:

ದರಯ ಮೇಲ ಮಳ ಗಳ ಪŁರಭವಯತಂತ. ಮಳ ಬಹಳ ಜೇರಾಗ ಸರಯತಂತ. ಆಗಲೇ ಜಕ ಹಲ, ಕೃಷĵಪĻ, ಬೇಟ-
ಇವಗಳನĺ ಕರತ ಹಚĬಹಚĬಗ ಆಡತಡಗದನ.ಮಧŀ ಮಧŀ ಕೇಲದವರ ಎದ ಬೇಯವಂತ ನೇವನಂದ
ಗೇಳಡತĶದ್ದನ. ಒಂದಂದ ಸರ “ಕೃಷĵಪĻಗೌಡŁೇ, ನಮĿ ದಮĿಯŀ! ಬೇಡ, ಹೇಗಬŀಡ! ಗಯದ ಹಲ!” ಎಂದ
ಮದಲಗ ತನĺ ಸಮಥŀಥವನĺಲ್ಲ ವಚĬಮಡ ಕಕ ಹಕ ಕಗ ಎದĸೇಡಲ ಪŁಯತĺಸತĶದ್ದನ. ಏಳದಂತ ತಡಯತĶದ್ದ
ಪಟıಣĵನನĺ ಬಯಗ ಬಂದಂತ ಶಪಸದನ. ಅಂತ ಬಹಕಷıದಂದ ತಂಗನದಯ ದೇಣಗಂಡಯ ಮಳಲದಣĵಯಲŃ ಗಡ
ಬಟı, ದೇಣಯವರಗ ದಮĿಯŀಗಡij ಹಕ, ಜಕಯನĺ ದೇಣಯಲŃ ಮಲಗಸ ಹಳಯಚಗ ಸಗಸ, ಜವಳ ಅಂಗಡ
ರಾಮರಾಯರ ಗಡಯ ಮೇಲ ಆಸĻತŁಗ ಕಂಡಯĸರ ಅಲŃಗ ಹೇಗ ಸŅಲĻ ಹತĶನಲŃ ಅವನಗ ಪŁಜİ ತಪĻತ. ಡಕıರ!
ಆಸĻತŁಯಲŃಯೇ ಇಳದಕಳńಲ ಸķಳ ಕಟıರ. ರಾತŁಯಲ್ಲ ಪಟıಣĵನಗ ನದŁಯಲ್ಲ. ಜಕಗ ಪŁಜİ ಹೇಗತĶತĶ, ಬರತĶತĶ.
ಒಂದಂದ ಸರ ಹಲಯ ಬೇಟಯ ವಚರವಗ ಅಸĻಷıವಗ ಏನೇನನĺೇ ಕಗಕಂಡ ಕಮಟ ಬೇಳತĶದ್ದನ.. ಎರಡ
ಮರ ಸರ, ಹೇದ ಪŁಣ ಮತĶ ಬಂತ. “ಅಯŀೇ! ಆ ಗೇಳ, ಆ ರಂಪ, ರಾಮ ರಾಮ! ನಮĿ ವೈರಗ ಬೇಡ! . ಬಳಗನ
ಜವ ಪŁಣಹೇಯತ!. ಆ ಮೇಲ ಪೇಲಸನವರ ಬಂದ ಏನೇನೇ ಹೇಳಕ ತಗದಕಮಡರ.” ಆಮೇಲ ಅವನ
ಜತಯವರ ’ಕಲಸĶರ’ ಎಲ್ಲ ಸೇರ ಅವರ ದೇವಸķನಕħಂತ ಹತĶಕಂಡ ಹೇದರ”. ನನಗಂತ ಅನĺ ಇಲ್ಲ ಇಷı
ಹತĶದರೂ. ಓಟŃಗ ಕಫ ತಂಡ ತಂದಕಂಡ ಬಂದ.. ಪಪ! ಮಂಡೇಮಗ ದಡಕĶದ್ದ ಅಷĪಹರತ! ಎಂಥ ಒಳń
ಮನಷŀ! ಅನĺಕಟı ಧಣಗಗ ಪŁಣ ಬಟıನಲŃ.”

ಪಟıಣĵ ಹೇಳ ಮಗಸಲ ಕಳತದ್ದವರಲ್ಲರೂ ದೇಘಥವಗ ನಟıಸರ ಬಟıರ. ಗೌರಮĿನವರ ಪಟıಣĵನಗ ಕೈಕಲ
ತಳದಕಂಡ ಊಟಕħ ಬರವಂತ ಹೇಳ “ಕಳ, ನಡಯೇ, ಬಳńಹಕೇ. ನನೇಗ ಬರತĶೇನ” ಎಂದ ಸೇತಯ ಕೇಣಗ
ಹೇದರ.

ಸಯಂಕಲ ಹವಯŀ ನರೇಕ್ಷಿಸದ್ದಂತ ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಸೇತಮನಯಂದ ಬಂದರ. ಅವರ ಮನಸತ ಅಲŃ ನಡದದ್ದ
ದಘಥಟನ ಶೇಕಗಳಂದ ವದೇಣಥವಗತĶ. ಅವರನĺ ನೇಡದರ ಆಳವದ ಹಳ ಬವಯನĺ ನೇಡದಂತ
ಭಸವಗತĶತĶ. ಮವನ ಆ ಸķತಯನĺ ಕಂಡಡನ ಹವಯŀನಗ ಸŅಲĻ ಅಧೈಯಥವಯತ. ತನ ನಶĬಯಸದ್ದನĺ
ತಳಸವದ ಉಜĮಕರವಗ ತೇರತ. ಸಮಯವ ಸರಯಗ ತೇರಲಲ್ಲ.

ಒಂದ ಸರ ಮತಡಲ ಅವಕಶ ಕರತಗ ಶŀಮಯŀ ಗೌಡರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರಗ ಹವಯŀನಗ ಕನರ ಮನ


ಆಸĶ ಜಮೇನ ಪಲಗವ ವಚರವನĺತĶ, ಅದನĺ ಹೇಗದರೂ ತಪĻಸಬೇಕ ಎಂದ ಸಚಸದರ. ಕರಣವೇನಂದರ, ಕನರ
ಮನಗತನ ಮತĶಳń ಮನತನದಷıೇ ಸಂಪದŀಕĶವಗದ್ದರೂ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ’ಅಂಧಕರ ದಬಥರ’ನ ದಸಯಂದ ಅವರಗ
ಶŀಮಯŀಗೌಡರಲŃ ಸಲವಗತĶ. ಆದ್ದರಂದ ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಬಂಧುಗಳ ಮನತನದ ಹತದ ದೃಷıಯಂದಲ ಮತĶ ತಮĿ
ಸಲದ ಕ್ಷಿೇಮದ ದೃಷıಯಂದಲ ಮತಡತĶದ್ದರ.
ಹವಯŀ ಪಲಗದರವದಕħ ಸಧŀವಲ್ಲವಂಬದನĺ ಸಕರಣವಗ ತಳಸ, ತನ ಮೈಸರನಂದ ಬಂದ ಮೇಲ ಮನಯಲŃ
ನಡದ ವದŀಮನಗಳಲŃ ಹೇಳಬಹದದ ಕಲವ ಸಂಗತಗಳನĺ ವಸĶರಸದನ.
ಶŀಮಯŀಗೌಡರ “ಏನದರೂ ಮಡಕಲń” ಎಂದ ಬೇಸರದ ಧŅನಯಂದ ಹೇಳ ಸಮĿನದರ.
ಆ ಮತ ನಡದ ಮೇಲ ಹವಯŀನಗ ಸೇತಯನĺ ತನಗ ಕಡಬೇಕಂಬ ವಚರವನĺತĶಲ ಸಂಕೇಚವಯತ. ಅಷıೇ ಅಲ್ಲ;
ಅಳಯನಗತĶದ್ದವನ ಭಯಂಕರ ದಘಥಟನಯಂದ ಮಡದ ಮರದನವೇ ಆ ಮತನĺತĶವದ ಅವವೇಕವಗಯೂ
ತೇರತ. ಆದರ ಸŅಲĻ ಹತĶನಲŃಯೇ ಹವಯŀನ ಮತĶ ಜŅಲಗŁಸĶನದನ. ತನೇಗಲೇ ಒಂದ ಮತನĺ ಅವರ
ಕವಯಮೇಲ ಹಕರದದ್ದರ ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಇನĺರಗದರೂ ಮತ ಕಟıರ ಎಂತಹ ಭೇಷಣ ಪŁಮದವಗಬಹದ?
ಎಂಬ ಆಲೇಚನ ಅವನನĺ ಎಂತಹ ಅವವೇಕಕħ ಪŁೇರಸವಷıರಮಟıಗ ಉರಯತಡಗತ. ಏನದರಾಗಲ ತನĺ ಮನಸತನĺ
ಮವನಗ ಹೇಳಯೇ ಬಡಬೇಕಂದ ದೃಢನಶĬಯ ಮಡದನ. ಯವಗ ಹೇಳವದ? ಆ ಸಯಂಕಲವೇ? ತನ
ಮತĶಳńಯಂದ ಕನರಗ ಹರಡವಗ! ಏಕಂದರ, ಹೇಳ ಒಡನಯ ಅಲŃಂದ ಹರಟಹೇಗಬಟıರ, ಎದರಗದĸ ಪಡವ
ಲಜĮಯಂದ ಸಲಭವಗ ಪರಾದಂತಗತĶದ!
ಹೇಗ ಆಲೇಚಸ, ಆಡಬೇಕದ ಮತಗಳನĺ ಅವಗಳ ಕŁಮ ವಧನಗಳನĺ ಮನದಲŃಯ ಸರಮಡಕಂಡ
ಕತĶಲಯಗವ ಸಮಯಕħ ಸರಯಗ ಹವಯŀ ಶŀಮಯŀಗೌಡರ ಬಳಗ ಸೇದŅೇಗದಂದ ಹೇದನ/
“ನನ ಹೇಗಬರ್ತĶೇನ, ಮವ.”
“ಕತĶಲಯಯĶಲŃ!”
“ಪವಥಯಲ್ಲ ತಂಗಳಬಳಕತಥದ ಪಟıಣĵನ ಜತೇಲರತĶನ”
“ನಮĿ ಮನಗ ಹೇಗ ಕಡದರೇಲ ತಂಗಳ ಬಳಕ ಇದŁೇನ, ಇಲĸದŁೇನ? ನಳ ಬಳಗĩ ಹೇದŁೇನಂತ?
ಕನರಗ ಹೇಗಬೇಕಂದದ್ದ ಹವಯŀ ಹಠಾತĶಗ ” ಸೇತಮನಗ ಹೇಗ, ಇವತĶಲŃದĸ ನಳ ಬಳಗĩ ಮನಗ ಹೇಗĶೇನ.
ಬಯಲದರ. ಅಷıೇನ ಕಷıವಗೇದಲ್ಲ” ಎಂದನ.
“ನಮĿ ಮನಗಂತ ದರ ಆಗĶದಲŃೇ?”
“ಒಳದರೇಲ ಹೇಗĶೇನ.”
“ಒಳದರ ಕಡಲŃೇನ?”
“ಪವಥಯಲ್ಲ, ಪಟıಣĵದĸನ. ಅದ ಅಲ್ಲದ ಸಂಗಪĻ ಕಕħಯŀನĺ ಮತಡಸಕಂಡ ಹೇಗೇಣ ಅಂತ.”
ಹವಯŀ ತನ ಹೇಳಬೇಕಂದದĸ ವಷಯದಲŃ ಒಂದ ಕಣವನĺ ಹರಗಡಹದ ಶŀಮಯŀಗೌಡರನĺ ಬೇಳħಂಡ ಸೇತ
ಗೌರಮĿ ಚನĺಯŀ ಎಲ್ಲರಗ ಹಳ, ಪಟıಣĵನಡಗಡ ಸೇತಮನಗ ಹರಟನ.
ಆಗಲ ಬೈಗ ಕಪĻಗತĶತĶ. ಶಬĸವನĺೇಡಸ ನಃಶಬĸವ ಜಗತĶನĺಕŁಮಸತĶತĶ. ಆಕಶದಲŃ ರಾರಾಜಸತĶದ್ದ ಸಧಂಶ
ಅಮೃತಕರಣಗಳ ವಷಥವನĺ ಕರಯತಡಗದ್ದನ.
ಕಳńಂಗಡಯವನ ಸಲಕħಗ ಸೇಮ ಹಳಪೈಕದ
ತಮĿನ ಕೇಳಹಂಜವನĺ ಕದ್ದದĸ
ಕೃಷĵಪĻನ ಭಯಂಕರ ಮರಣವತಥ ಹಳńಹಳńಗಳಲŃಯೂ ಹಬĽ, ಅನೇಕರಗ ಬೇಟಯ ವಚರದಲŃ ಜಗಪತ ಹಟıವಂತ
ಮಡತ. ದನ ಬಳಗಯತಂದರ ಕೇವ ಹಡದಕಂಡ ಕಡ ಹತĶತĶದ್ದ ಮೃಗಯವŀಸನಗಳ ಕಡ ಹದರ ಕಡಗ
ಹೇಗವದನĺ ಕಡಮ ಮಡದರ. ತಯ ತಂದಗಳ ಮಕħಳಗ ಸತಯರ ಪತಯರಗ ಕೃಷĵಪĻನಗದ ಘೇರ
ಘಟನಯನĺ ದೃಷıಂತವಗ ವವರಸ, ಬೇಟಗ ಹೇಗವದೇ ಬೇಡ ಎಂದ ನರೇಧಸದರ. ಎಲŃ ಕೇಳದರೂ ಅದೇ ವತಥ;
ಎಲŃ ಆಲಸದರೂ ಅದೇ ವಣಥನ; ಎಲ್ಲರ ಬಯಲŃಯೂ ಅದೇ ಮತ. ಹಂಗಸರ ಅಡಗ ಮಡತĶ, ಬತĶ ಕಟıತĶ, ತರಗ
ಕಟıಗಗಳನĺ ಒಟıಮಡತĶ ಕೃಷĵಪĻನ ತಯತಂದಯರ ಶೇಕವನĺೇ ಕರತ ಶೇಕಪಣಥವಗ ಮತಡತĶದ್ದರ.
ಹರಯರಾದ ಗಂಡಸರ ಕೃಷĵಪĻನಗ ಬೇಟಯಲŃ ಅತŀಸಯದĸದ ತಪĻಂದ, ಎಂದದರಂದ ದವಸ ಹಗಗತĶದಂಬದ
ಅವರಗ ಮದಲೇ ಗತĶತĶಂದ, ಬಳಲ ಮನಸತರವವರ ಯರಾದರೂ ಗಯದ ಹಲಯ ಹಂದ ಹೇಗತĶರಯೇ
ಎಂದ, ಸಂಗಪĻಗೌಡರಗ ಆ ವಯಸತನಲŃ ಅಂಥ ಕಷı ಬರಬರದಗತĶಂದ ವŀಖŀನ ಟೇಕಗಳನĺ ಮಡದರ.
ರಕĶಪಷıಯಳń ತರಣರ ಹಚĬ ವಮಶಥಗ ಹೇಗದ, ಕೃಷĵಪĻನ ಕಚĬದಯನĺ ಸಹಸವನĺ ಜಕಯ ಸŅಮಭಕĶಯನĺ
ಕೇವ ಕಟıದ ರೇತಯನĺ, ಹಲ ಹರದ ರೇತಯನĺ, ಕೃಷĵಪĻ ಬದಕದ್ದರ ಇಷıರಲŃ ಮದವಣಗನಗತĶದ್ದನಂಬದನĺ,
ಹಣĵನ ಪಣŀವೇ ಪಣŀವಗರತĶತĶ ಎಂಬದನĺ ಸಲಂಕರಕವಗ ಸŅರಸŀವಗ ವಣಥಸವಣಥಸ ರಸಸŅದನ ಮಡದರ.
ಚಕħ ಬಲಕರಂತ ಎಲ್ಲರ ಬಯಕಡಗ ಬಯ ತರದ ಆಲಸ ಆಲಸ, ಎಲ್ಲರಾಡದದನĺ ತಮĿ ಮನಬಂದಂತ ಮಶŁಮಡ,
ತಮĿದೇ ಒಂದ “ಭರತ ಕಥ” ಕಟıಬಟıರ.

ಅಂತ ಮದಮದಲ ಹಸ ಹಸನತĶರನಂತದ್ದ ಆ ವತಥ ದನ ಕಳದಂತ ಬರಬರತĶ ಮಸ ಮಲ್ಲಗ


ಹಳಸತಡಗವದರಲŃಯೇ ಮತĶಂದ ಸದĸ ಹಳńಗರ ಮನಸತನĺಕŁಮಸ, ಕಡಬಂಕಯಂತ ಒಬĽರಂದಬĽರಗ ನಗನಗದ
ಹರಡಕಂಡತ! ಚಂದŁಯŀ ಗೌಡರಗ ಹವಯŀ ಗೌಡರಗ ಮನಸĶಪ ಬಂದದಯಂತ; ಹವಯŀಗೌಡರ ಮೈಸರಗ
ಹೇಗವದಲ್ಲವಂತ; ಓದ ನಲŃಸತĶರಂತ; ಕನರ ಮನ ಪಲಗತĶದಂತ; ನಗಮĿ ಹಗĩಡತಯವರ ಒಬĽರಾದದರಂದ
ಹವಯŀಗೌಡರ ತಮĿ ಹಸತಗ ಬಂದ ಜಮೇನನĺ ತವೇ ಸಗವಳ ಮಡಸತĶರಂತ! ಹಂದನಂದಲ ನಡಗಂದ
ಭೂಷಣವಗ ನಡದಕಂಡ ಬಂದದ್ದ ದಡij ಕಟಂಬ ಈಗ ಒಡಯತĶದಂತ! ಮತĶಳń ಶŀಮಯŀಗೌಡರ, ಬಳರ
ಸಂಗಯŀಗೌಡರ, ನಲ್ಲಹಳń ಪದĸೇಗೌಡರ, ಬೈದರ ಬಸವೇಗೌಡರ- ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರ ಪಂಚಯತ ಮಡ ಹಸತಯಗದಂತ
ಸಮಧನಮಡಲ “ಬ’ಳಪರ‌್ಯತĺಪಟıರಂತ.” ಆದರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ “ಖಂಡತ ಆಗದಲŃ! ನನಗ ಅವನಗ
ಸರಹೇಗದಲŃ! ಮಳ ಹಡಯಕ ಮದಲೇ ಹಸತ ಆಗೇಬೇಕ” ಅಂತ ಹಟ ಹಡದದĸರಂತ. ಮಂದನ ವರವೇ ಆ
ಮಂದನ ವರಮೇ ” ಹಸತ ಆಗ ಪರಕತĶಗĶದಂತ!”

ಸದĸ ಕಲವರಗಂತ ಕೃಷĵಪĻನ ಘೇರ ಮರಣಕħಂತ ಹಚĬದ ಕಳವಳಕħ ಕರಣವಯತ. ಕನರ ಮತĶ ಅದರ ನರಯ
ಹಳńಗಳಲ್ಲಂತ ಒಂದ ಸಣĵ ಮರಕŁಂತಯ ಕಲಡವಂತ ತೇರತĶತĶ. ಅದರಲŃಯೂ ಕನರ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ
ಒಕħಲಗಳಗ ಮತĶ ಕಲಯಳಗಳಗ ಪಡಸಲ ಕಟıದ್ದ ಇತರರ ಒಕħಲ ಮತĶ ಕಲಯಳಗಳಗ, ಬŀಂಕ
ಪಪರೇಳತĶದ ಎಂಬ ಸದĸಯನĺ ಕೇಳದ ವತಥಕರಗಗವ ತಲ್ಲಣಕħಂತಲ ಇಮĿಡಯದ ತಲ್ಲಣವಂಟಯತ. ಯವ
ಯವ ಆಳಗಳ ಯವ ಯವ ಒಕħಲಗಳ ಯರ ಯರ ಹಸತಗ ಹೇಗತĶರೇ? ಏನೇನಗತĶದಯೇ? ತಮĿ ದಡij
ಮಳಗಹೇಗತĶದಯೇ ಏನೇ? ಹೇಗಂದ ಮದಲೇ ತಳದದ್ದರ ಸಲ ಕಡವ ’ಪಂಚೇತ’ಗ ಹೇಗತĶಲೇ ಇರಲಲ್ಲ;
ಹೇಗದರೂ ಮಡ ಹಸತಯಗವದಕħ ಮದಲೇ ಸಲ ವಸಲĿಡಕಂಡಬಟıರ ಇನĺ ಜನĿಜನĿಂತರಕħ ಈ ಸಲ
ಕಡವ ಗೇಳ ಬೇಡ; ಎಂದ ಮದಲಗ ಚಂತಸ ಕಯೇಥನĿಖರಾದರ.

ಹಗ ಕಯೇಥನĿಖರಾದವರಲŃ ಕಳńಂಗಡಯವನೇ ಮದಲನಯವ ನಗದ್ದನ. ಅವನಗ ಕನರನಲŃ ಇತರ ಹಳńಗಳಲŃ


ಇದ್ದಂತಯ ಅನೇಕ ಸಲದ ಕಳಗಳದ್ದರ. ಅವರಲŃ ಡಳńಹಟıಯ ಬಡಗಳń ಸೇಮನ ಬೇಲರ ಬೈರ, ಅವನ ಹಂಡತ
ಸೇಸ, ಅವನ ಮಗ ಗಂಗಹಡಗ ಇವರ ಮವರೂ, ಬೇಲರ ಸದ್ದನ, ಗಡದ ಹೇಡಯವ ನಂಗನ, ಸೇರಗರ
ರಂಗಪĻಸಟıರ ಕಡಯ ಗಟıದಳಗಳ ಸೇರದ್ದರ.

ಒಂದ ದನ ಕತĶಲಯಗತĶದĸಗ ಕಳńಂಗಡಯವನ ಸೇಮನ ಬಡರಕħ ಬಂದನ. ಆ ಸದĸಯನĺ ಇತರರಂದ ಕೇಳ ತಳದ
ಸೇಮ ರಾತŁ ಬಹಳ ಹತĶಗವವರಗ ಬಡರಕħ ಹೇಗದ ಹರಗಡ ಅವತಕಂಡದ್ದನ. ಕಳńಂಗಡಯವನ ಸೇಮನನĺ
ಅವನ ಬಡರದವರದರ ಬಯಗ ಬಂದ ಹಗ ಶಪಸ, ಮರದನ ಮತĶ ಬರವದಗ ಹೇಳ ಹರಟ ಹೇದನ. ಅವನ
ಹೇದ ಸದĸಯನĺ ಕೇಳ ಸದŀಕħ ಗದĸ ಎಂದ ಹಗĩತĶ, ಸೇಮ ಬಡರಕħ ಬಂದ ಇನĺ ಚಪಯ ಮೇಲ ಕತರಲಲ್ಲ; ಅಷıರಲŃ
ಹರಗಡ ಪದಯಲŃ ಅವತ ನರೇಕ್ಷಿಸತĶದ್ದ ಕಳńಂಗಡಯವನĺ ಬಡರವನĺ ಪŁವೇಶಸ, “ನನĺ ಅಡಕ ಕತĶರ ಇಲŃ ಬಟı
ಹೇಗದĸ” ಎಂದ ಹಡಕವವನಂತ ನಟಸ ಸೇಮನನĺ ಕಂಡ “ಇಷı್ಹಾತĶನಕ ಎಲŃ ಹೇಗದŀ? ಕದ ಕದ ಸಕಯĶಲ್ಲ
ನನಗ! ನನĺ ಲಲ ತೇರಸĶೇಯ ಇಲŃ, ಒಳńೇ ಮತಗ ಹೇಳ!” ಎಂದ ಸೇಮನದರ ಚಪಯ ಮೇಲ ಕತಬಟıನ. ತನĺ
ಉಪಯಕħ ಮೇರದ ಉಪಯಗರನನĺ ಕಂಡ ಸೇಮ ಬಪĻಗ “ಮರಾಯ, ಇಷı ದನ ತಡದ, ಇನĺರಡ ದನಗಳ ಮಟıಗ
ತಡ. ನನĺ ರಣ ನನ ಯಕ ಇಟıಕಳńಲ? ತೇರಸಹೇಪ” ಎಂದನ.

“ಅದಲŃ ಇರಲ. ಯವಗಲ ನೇನ ನೇಂಗೇ ಹೇಳದ. ಇನĺ ಆಗೇದಲ್ಲ ಹಣ ನಲತಕ! ಗೌಡರ ಮನೇನ ಹಸತ
ಆಗĶದಂತ?”

“ಆದರೇನಂತ ನನĺ ದಡij ನನ ಕಡವದಲĸ?”

“ಅದಲŃ ಇರಲ. ಮದಲ ಕಟı ಆಮೇಲ ಮತಡ.”

ಅಂತ ಬಹಳ ಹತĶ ಚಚಥಯಗ ಸೇಮ “ನಳ ಖಂಡತ ಕಡತĶೇನ” ಎಂದ ಹೇಳದ ಮೇಲ ಕಳńಂಗಡಯವನ ಅಲŃಂದ
ಎದĸ ಹೇದನ.

ಸೇಮ ರಾತŁ ಮರ ಮರವರ ಗಂಟಯಲŃದĸ ಬಡರದ ಬಗಲನĺ ಮಲ್ಲನ ತರದ ಹರಟನ. ಬಳĸಂಗಳನಲŃ ಮಲ್ಲಗ
ನಡದ ಹಳಪೈಕದ ತಮĿನ ಹಲŃಮನಯ ಬಳಗ ಬಂದನ. ತಮĿನ ನಯ ಬಗಳತĶ ಬಳಗ ಬಂದ, ತನಗ
ಪರಚತನಗದ್ದವನನĺ ಕಂಡ ಬಲವಳńಡಸತ. ಸೇಮ ಸದĸಲ್ಲದ ಕೇಳಯಡijಯ ಬಳಗ ಹೇಗ, ಅದರ ಬಗಲ ತರದ,
ಒಡijಯಳಗ ಕೈಹಕ, ಕೈಯಂದಜನ ಮೇಲ ಒಂದ ದಡij ಹಂಜವನĺ ಹರಗಳದನ. ಕೇಳಗಳ ಕರ‌್ ಕರ‌್ ಎಂದ
ಸŅಲĻ ಸದĸ ಮಡದವ. ಆದರ ಆ ಸದĸ ಗಢನದŁಯಲŃದ್ದವರನĺ ಎಚĬರಗಳಸವಷı ಗಟıಯಗರಲಲ್ಲ. ಸೇಮ ಒಡijಯ
ಬಗಲನĺ ಹಕದ ಹಂಜವನĺ ಬಗಲನಲŃ ಬಚĬಗ ಅವಚಕಂಡ, ಅದರ ಕತĶಗಯನĺ ಉಸರಾಡಬೇಕ ಕಗಬರದ
ಅಷıರಮಟıಗ ಒತĶ ಹಡದಕಂಡ, ನಟıಗ ಕಳńಂಗಡಗ ನಡದಹೇದನ.

ಅಂತಹ ಕಳńವŀಪರಗಳಂದಲ ಹಚĬಗ ಹಣ ಸಂಪದನ ಮಡತĶದ್ದ ಕಳńಂಗಡಯವನ ಮರದನ ಸೇಮನನĺ ಸಲಕħಗ


ಪೇಡಸಲಲ್ಲ.

ಬಳಗĩ ಹಳಪೈಕದ ತಮĿ ಒಡijಯ ಬಗಲ ತರದದĸದನĺ ಹಂಜ ಮಯವಗದĸದನĺ ನೇಡ ಯರೇ ಕೇಳ
ಕದĸದĸರಂದ ಕಗಬĽಸದನ. ಸೇಮನ ಇತರರೂ ಅಲŃಗ ಬಂದ ಯರ ಕದĸರಲರರಂದ ಹಲಬಕħ ಮಡದ
ಕಲಸವರಬೇಕಂದ ನನ ರೇತಯಗ ವದಸ ಬೇಧಸ ಸಮಧನಮಡದರ. ತಮĿನ ಹಂಡತ ತನĺದ ಕಬĽದ ಹಂಜಕħಗ
ಅತĶ ಕರದ, ಹಲಬಕħನĺ ಬಯ ಸೇಲವವರಗ ಶಪಸದಳ.

ಬೇಲರ ಬೈರನ, ತನ ಮತĶ ಬಗನ ಕಟı ಕಳńಮರ ಸಲ ತೇರಸವದಗ ಮತ ಕಟı, ಕಳńಂಗಡಯವನನĺ


ಸಮಧನಪಡಸದನ. ಅವನ ಹಂಡತ ಸೇಸಯೂ ತನ ’ಸರಪಲಗ’ ಸಕದ್ದ ಒಂದರಡ ಹೇಂಟಗಳ ಮರಗಳನĺ
ಕಳńಂಗಡಯವನಗೇ ಮೇಸಲಗಟı, ಸಕ, ದಡijದ ಮಡ, ಕಡವದಗ ಅಂಗಲಚ ಬೇಡಕಂಡ ಪರಾದಳ. ಗಂಗ
ಹಡಗ ಮತŁ ಕಳńಂಗಡಯವನ ಕಣĵಗ ಬೇಳದಂತ ತಪĻಸಕಂಡ ತರಗತĶದ್ದನ. ಅವನ ಕಳńಂಗಡಯವನಗ ತನ
ಕಡಬೇಕಗದ್ದ ಸಲದ ವಚರವಗ ತನĺ ಅಪĻನಗ ತಳಯದಂತ ಸಂಚಮಡಕಂಡದ್ದನ. ಅನೇಕ ಸರ ಅವರವರ ಬಳದದ್ದ
ಹತĶಲ ಕಪĻಲಗಳಂದ ತರಕರ, ಬದನಕಯ, ಬಳಗನ, ಕಂಬಳಕಯ, ತಂಗಳವರಕಯ ಇತŀದಗಳನĺ ಕದĸ ಸಲ
ತೇರಸದ್ದನ. ಕಲವ ಸರ ಗೌಡರ ಮನಯಂದ ಕತĶ ಗದ್ದಲ ಮದಲದ ಹತರಗಳನĺ ಕದĸ ಕಳńಂಗಡಗ ಸಗಸದ್ದನ. ಹಂಡ
ಕಡಯವ ಚಪಲತ ಅವನನĺ ಅಷı ಚಕħಂದನಲŃಯ ಚೌಯಥದಲŃ ಪŁವೇಣನನĺಗ ತರಬಯತĶ ಮಡದĸತ.

ಹಡಗ ತನĺ ಕಣĵಗ ಬೇಳದ ತಪĻಸಕಳńತĶದĸನಂದ ತಳದಕಡಲ ಕಳńಂಗಡಯವನಗ ರೇಗ, ಆ ವಚರವನĺ ಬೈರನಗ
ತಳಸದನ. ಅದನĺ ಕೇಲದ ಕಡಲ ಬೈರನಗ ಸಡಲ ಬಡದಂತಯತ. ತನĺ ಮಗನ ತನಗಂತಲ ಗಟıಗನಗ, ಕಳńಂಗಡಯಲŃ
ಸŅತಂತŁವಗ ಸಲಮಡದĸನಂದ ಅವನ ಕನಸನಲŃಯೂ ಊಹಸರಲಲ್ಲ. ತನĺ ಮಗನನĺ ಹಡದಕಂಡ ಬಂದ
ಕಳńಂಗಡಯವನದರ ಚನĺಗ ಹಡದನ. ಹಗ ಮಡವದರಂದ ಅಂಗಡಯವನಗ ತೃಪĶಯಗ ಸಮĿನ ಹೇಗವನಂದ
ತಳದದ್ದನ. ಆದರ ಅದ ತಪĻಯತ. ಅಂಗಡಯವನ ಸಲವನĺ ಕೇಳದ ಬಡಲಲ್ಲ. ಬೈರನಗ ರೇಗ “ಸಣĵ ಸಣĵ ಹಡಗರ
ಮಕħಳಗಲ್ಲ ಸಲ ಕಡಕ ಹೇಳĸೇರ ಯರ ನಮಗ? ನೇವ ಏನದರೂ ಮಡ ಸಲ ವಸಲĿಡಕಳń. ನನ್ಹಾತŁ ಹಳĽ್ಯಡ”
ಎಂದಬಟıನ.

ಕಳńಂಗಡಯವನ ಗಂಗನನĺ ಹಡದಕಂಡ ಸಲ ಕಡತĶೇಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂದ ಜೇರ ಮಡದನ. ಗಂಗ ಅವನನĺ
ಬ ಎಂದ ಕನರ ಮನಯ ಸಮೇಪದಲŃದ್ದ ಒಂದ ಕಡಗ ಕರದಕಂಡ ಹೇಗ, ಮಣĵ ಇನĺ ಹಸಹಸಯಗದ್ದ ಒಂದ
ಸķಳವನĺ ತೇರದನ. ಇಬĽರೂ ಸೇರ ಅಗದ ನೇಡಲ ನಲħರ ಕಲಸದ ಕತĶಗಳ, ಎರಡ ಹತĶಳ ಚಂಬಗಳ, ಒಂದ
ಹರ, ಒಂದ ಗದ್ದಲ, ಕಲವ ನೇಗಲ ಕಳಗಳ ಸಕħದವ.

“ಯರೇ ಹಗದಟıದĸ ಇವನĺ?” ಎಂದ ಕಳńಂಗಡಯವನ ಕೇಳದನ.

“ಗಡ ನಂಗಯŀ ಕಣŁೇ!”

“ನಂಗ ಹŀಂಗ ಗತĶಯĶ?”

“ನ ಚಟıಕೇಳಗ ಸಬ ಒಡijದĸ. ನೇಡħಂಡ ಹೇಗನ ಅಂತ ಬಂದ. ನಂಗಯŀ ಇಲŃ ಮಣĵ ಅಗೇತದŁ. ನನ
ಅಡಕħಂಡ ನೇಡĸ!”

“ನೇ ನೇಡದĸ ಅವರೇಗ ಗತĶೇನ?”

“ಇಲ್ಲ”

“ಹಂಗದŁ ಸಮĿನರ. ಯರಗ ಹೇಳĽೇಡ. ನಂಗಷı ಬೇಕೇ ಅಷı ಕಳń ಕಡĶೇನ.”

“ದೇವŁಣಗ ನ ಯರ ಹತŁನ ಪಸĶಥಪ ಎತĶದಲ್ಲ” ಎಂದ ಗಂಗಹಡಗ ಹಗĩ ಹರಹರಯಗ ಹೇಳದನ.

ಅಂಗಡಯವನ ತನ ಕಲವ ಸಮನ ಹತĶಕಂಡ, ಗಂಗನ ಹತĶರ ಕಲವನĺ ಹರಸಕಂಡ ಅಂಗಡಗ ಹೇದನ.
ಅವತĶ ಗಂಗನಗ ಒಣಗದ ಮೇನ ಮತĶ ಕಳń ಹಂಡಗಳ ಹಟıದ ಹಬĽವಯತ!

ಗಡ ಹಡಯವ ನಂಗ ಆ ಸಮಗŁಗಳನĺ ಹತಟıದೇನ ನಜ. ಆದರ ಅವ ಕಳವ ಮಲಗರದ ಅವನವೇ ಆಗದĸವ.
ಅವನ ತನĺ ಹಂಡತ ಬದಕದĸಗ ಬೇರ ಸಂಸರ ಹಡದ್ದ ಕಲದಲŃ ಆ ಸಮಗŁಗಳನĺಲŃ ಸŅತಃ ಸಂಪದಸದ್ದನ. ಹಂಡತ
ತೇರಕಂಡ ಮೇಲ ಒಕħಲತನವನĺ ಬಟı ಮನಯ ಆಳಗ ಗಡಹಡಯಲ ನಂತನ. ಆದರೂ ತನĺ ಸಮನಗಳನĺ
ಮನಯ ಅಟıದ ಒಂದ ಮಲಯಲŃ ಜೇಪನಗಳಸದ್ದನ. ಈಗ ಮನ ಪಲಗವ ಗಲಟಯಲŃ ತನĺ ವಸĶಮಡವಗಳ
ಎಲŃ ಹಂಚಕಗ ಸೇರಬಡತĶವಯೇ ಎಂಬ ಭಯದಂದ ಅವಗಳನĺ ಅಲŃ ಇಲŃ ಹಳಡತಡಗದನ.

ಮನ ಹಸತಯಗತĶದ ಎಂಬದನĺ ಕೇಳ ಆಳ ಒಕħಲಗಳಲ್ಲ ಹೇಗ ನನ ವŀಹಸನĺಹಗಳಲŃ ತಡಗದĸಗ ಮನಯ ಜನರೇನ


ಸಮĿನರಲಲ್ಲ. ಅವರೂ ತಮĿ ತಮĿ ‘ಸಂತ’ ಒಡವ ವಸĶಗಳನĺ ಮತŁವಲ್ಲದ ಎಲ್ಲರ ಪಲಗ ಸೇರಬೇಕಗದ್ದವಗಳನĺ
‘ಭದŁಪಡಸ’ ಕಳńವದರಲŃ ತಡಗದ್ದರ. ಸಬĽಮĿ, ನಗಮĿ ಇವರ ತಮĿ ಮದವಯ ಕಲದಲŃ ಬಳವಳಯಗ
ತವರಮನಯವರ ಕಟıವಗಳಂದ ಹೇಳಕಂಡ ಅನೇಕ ಪತŁ ಪದಥಥಗಳನĺ ತಮĿ ತಮĿ ಸŅಂತ ಕೇಣಗಳಲŃ
ತಂಬಕಂಡರ. ಅವರನĺ ಅನಸರಸ ಪಟıಮĿ, ವಸ ಇಬĽರೂ ತಮಗ ಬೇಕದ ವಸĶಗಳನĺ ‘ಸŅಂತ’ ಮಡಕಂಡರ.
ಚಂದŁಯŀಗೌಡರೂ, ಸೇರಗರ ರಂಗತಪĻಸಟıರಡನ ಗಟıಗ ಮತಡ, ಹಸತಯಲ್ಲ ಪರೈಸದ ಕಲವ ದನಗಳ ಮೇಲ ತಮಗೇ
ವಪಸ ಕಡಬೇಕಂದ ಸಂಚಮಡಕಂಡ. ಮನಯ ಆಸĶಗ ಸೇರದ್ದ ಕಲವ ಬಲಯಳń ಚನĺದಭರಣಗಳನĺ ಕಲವ ಎತĶ
ದನಕರಗಳನĺ ಅತŀಂತ ಅಲĻ ಕŁಯಕħ ಮರದರ.

ಈ ಗಡಬಡಯಲŃ ಚಂದŁಯŀಗೌಡರ ಮನಸತಲŃ ಹಸತಯ ಕŁಮದ ಕಡಗ, ತನ ‘ಸŅಯಜಥತ’ವಗ ಸಂಪದಸದĸಂದ


ವದಸ ಯವ ಯವ ಉತĶಮವದ ಗದĸತೇಟಗಳನĺ ಲಬಟಯಸಕಳńಬೇಕಂಬ ಹಂಚಕಯ ಕಡಗ, ಹೇಗದರೂ ಮಡ
ಗಟıಮಟıದ ಜೇತದಳಗಳನĺಲ್ಲ ತನĺ ಹಸತಗ ಸೇರಸಕಳńಬೇಕಂಬದರ ಕಡಗ ಹೇಗದĸದರಂದ ಸಬĽಮĿನಗ ಅನದನವ
ಒದಗತĶದ್ದ ಕೇಟಲ ಸŅಲĻ ಕಡಮಯಗತĶ.
ವಡತಥ ವತ್ಥ – ಮŀಥŀ ಆನಥಲijಥ
ಮನ ಹಸತಯಗವ ದನಕħ ಹಂದನ ದನದ ಪŁತಃಕಲ ಎಂಟ ಗಂಟಗ ಹತĶನಲŃ ಕನರ ಮನಯ ಉಪĻರಗಯ ಮೇಲ
ಹವಯŀ ಹಂದನ ಸಯಂಕಲ ಕೈಸೇರದ್ದ ಇಂಗŃಷ್‌ ಪತŁಕಯಂದನĺ ಬಚĬ ಹಡದಕಂಡ ನೇಡತĶದ್ದನ. ಅವನಗ ತಸ
ದರದಲŃ ಗೇಡಗ ಒರಗದಂಡ ಕಳತದ್ದ ರಾಮಯŀ ಪಸĶಕ ಒಂದನĺ ಓದಕಳńತĶದ್ದನ. ಪತŁಕ ಪಸĶಕಗಳನĺ ಓದವಂತ
ತೇರತĶದ್ದರೂ ಅವರಲŃ ಯರಬĽರಾಗಲ ಓದತĶದ್ದ ವಷಯದ ಮೇಲ ಸಮಪಣಥವಗ ಗಮನವಟıರಲಲ್ಲ ಇಬĽರ ಮನಸತ
ಮರದನ ನಡಯಲದ್ದ ಹಸತಯ ವಚರವಗಯೂ ತರವಯ ತಮಗದಗಲರವ ಜೇವನದ ವಚರವಗಯೂ ಆಶಂಕ
ಆಲೇಚನ ಪರಂಪರಗಳಂದ ತಂಬಹೇಗತĶ. ರಾಮಯŀನ ಕಣĵನಂದ ಆಗಗĩ ತಳಕತĶದ್ದ ಕಣĵೇರ ಮನ ಪಲಗವದರಲŃ
ಅವನಗದ್ದ ಹೃದಯವೇದಯನĺ ವŀಕĶಗಳಸತĶತĶ. ಮಖ ಖಿನĺವಗ ಶೇಕಭರದಂದ ಕಗĩದಂತತĶ. ಅದವರಗನ ಆತನ
ಸರಳ ಜೇವನವ ಮಹದಶಯಂದ ನಮಥಸಕಂಡದ್ದ ನಚĬನ ಹಂಗನಸ ಬರಯತಡಗತĶ. ಅದವರಗ ಒಟıಗ
ನಡದಕಂಡ ಬಂದದ್ದ ಮನತನ ನಳ ಇಬľಗವಗತĶದ! ಮನ ಕಟıದಂದನಂದಲ ಒಂದೇ ಅಡಗಮನಯಲŃ ಉರಯತĶದ್ದ
ಬಂಕ ಇನĺ ಮೇಲ ಎರಡ ಅಡಗಮನಗಳಲŃ ಉರಯತĶದ. ಹಟıದಂದನಂದಲ ಹವಯŀನಡನ ಕಳತ, ಆ
ಚರಪರಚತವದ ಊಟದ ಮನಯಲŃ, ಕಡಗೇಲ ಕಂಬದ ಸನಧŀದಲŃ ಊಟಮಡತĶದ್ದವನ ಇನĺ ಮಂದ ಅಣĵಯŀನನĺ
ಬಟı ಊಟಮಡಬೇಕಗತĶದ. ಭೇಜನಕಲದಲŃ ನಡಯತĶದ್ದ ರಚಕರವದ ಸಂಭಷಣಗಳಲ್ಲ ನಂತಹೇಗತĶದ. ಒಬĽರ
ಮನಗ ನಂಟರ ಬಂದರ ಇನĺಬĽರ ಅವರನĺ ಪರಕೇಯರಂತ ಉದಸೇನದಂದ ನೇಡದರ ಎಂತಹ ಅವಲĔಣವಗತĶದ!
ಒಬĽರ ಮನಯಲŃ ಅಡಗಯಗವದ ತಡವದರ ಇನĺಬĽರ ಅವರನĺ ಬಟı ಹೇಗ ಊಟಕħ ಹೇಗವದ? ಒಂದೇ
ಸĺನದ ಮನಯಲŃ ಎರಡ ಕಡ ಒಲಗಳಗವ! ಒಂದೇ ಜಗಲಯಲŃ ಎರಡ ಜಗಲಗಳಗ ಎರಡ ದೇಪಗಳರಯತĶವ!
ಇವಗಳನĺಲ್ಲ ಒಂದಂದನĺಗ ಆಲೇಚಸದಂತ ರಾಮಯŀನ ಶೇಕ ಅತೇವವಗತಡಗತ. ಮತĶ ಕಣĵೇರ ಕರದನ! ಏನ
ಮಡಬೇಕ ಎಂಬದ ಆತನಗ ತೇರಲಲ್ಲ. ಮಲ್ಲಗ ಕತĶತĶ ಕರದನ! ಏನ ಮಡಬೇಕ ಎಂಬದ ಆತನಗ ತೇರಲಲ್ಲ. ಮಲ್ಲಗ
ಕತĶತĶ ಹವಯŀನ ಕಡ ನೇಡದನ. ಅವನ ಓದವದರಲŃ ತನĿಯನಗದ್ದಂತ ತೇರತ.

ರಾಮಯŀ “ಅಣĵಯŀ, ಪತŁಕಯಲŃ ಏನ ವಶೇಷ?” ಎಂದ ಕೇಳದನ.

ಹವಯŀ ಪತŁಕಯ ಕಡ ನೇಡತĶದ್ದನ ಹರತ ಅವನ ಮನಸತ ಅದನĺ ಓದವದರಲŃ ಇರಲಲ್ಲ. ಪತŁಕಯನĺ ಓದಲಂದ
ಕೈಗ ತಗದಕಂಡ ಮದಲನಲŃ ಕಲವ ವಷಯಗಳನĺ ಕತಹಲದಮದ ಗŁಹಸದನ. ಮಖŀವಗ ಭರತೇಯರ ಸŅರಾಜŀ
ಸಂಪದನಯ ಪŁಯತĺ ಸಂಕಟಗಳ, ರಾಷ್ಟ್ರನಯಕರ ಆಂದೇಲನಕರದ ಉಪನŀಸಗಳ, ಬŁಟಷರ ದಬĽಳಕಯ ನಡತಗಳ,
ದಕ್ಷಿಣ ಆಫŁೇಕದಲŃ ಭರತೇಯರ ಮೇಲ ನಡಯತĶದ್ದ ಅತŀಚರಗಳ, ಮಖಂಡರ ದಸĶಗರಗಳ-ಇವಗಳಲ್ಲವನĺ ಓದತĶ
ಓದತĶ ಅವನ ಆತĿ ಸಂಕಟಕħೇಡಯತ. ಆ ಮಲನಡನ ಮಲಯಲŃ, ಗಗನ ಚಂಬಗಳದ ಪವಥತರಣŀ ಶŁೇಣಗಳಂದ
ಪರವೃತವಗ, ಪŁಪಂಚಕħ ಸೇರದ ಬೇರಂದ ಪŁಪಂಚದಂತದ್ದ ಕನರನಲŃ, ಪತŁಕಯ ಒಂದ ಮಯಗವĔವದಂತಗ,
ಹವಯŀನ ಕಲĻನಯ ಕಣĵಗ ಹರಗಡಯ ವಸĶರವದ ಜಗತĶನ ಭವŀಘಟನಗಳನĺ ಮಹದŅ್ಯಪರಗಳನĺ ಮಹ
ವŀಕĶಗಳನĺ ಪŁದಶಥಸತ! ಹವಯŀನಗ ಲಜĮ, ಶೇಕ, ಜಗಪತ, ಮನಸ, ಆಸ-ಎಲ್ಲವ ಉಂಟದವ: ತನĺ
ಮಹತŅಕಂಕ್ಷಿಯ ಜೇವನದಶಥಎಂತಹ ಕಸರನಲŃ ಕಲಟı ಹತಕಂಡದ! ಹರಗಡಯ ಜಗತĶ ಎಂತಹ
ಮಹತħಯಥಗಳಲŃ ತಡಗರತĶದ! ಕ್ಷಿದŁಸಂಸರದ ಕೇಟಲಯಲŃ ಸಕħ ತನĺತĿವ ಮಹಜಗತĶನ ಆಮಂತŁಣವನĺ
ತರಸħರಸತĶದ! ಹಂದ ಮಹಪರಷರ ಜೇವನ ಚರತŁಗಳನĺ ಓದದಗ ತನ ಅವರಂತಗಬೇಕಂದ ಕಟıದ್ದ ಹಂಗನಸನ
ಹಡಗ ಯವದೇ ಅಜİತವದ ಮರಳದಣĵಗ ಢಕħ ಹಡದ ನಡಗಟı ನಶವಗವದರಲŃದಯಲŃ! ಹೇ ಜಗದೇಶŅರ,
ಇದರಂದ ಪರಾಗವ ಹೃದĽಲವನĺ, ಮಹಕಂಕ್ಷಿಯನĺ, ಸಧಸವ ದೃಢಮನಸತನĺ ದಯಪಲಸ!

ಇಂತಹ ಆಲೇಚನಗಳಲŃ ತನĿಯನಗದ್ದವನಗ ರಾಮಯŀನ ಪŁಶĺ ಸļಟವಗ ಕೇಳಲಲ್ಲ. “ಏನಂದ?” ಎಂದ ಕೇಳದನ.

ರಾಮಯŀ “ಏನ ಇಲ್ಲ. ‘ಪತŁಕಯಲŃ ಏನ ವಶೇಷ? ಎಂದ ಕೇಳದನಷı!’ ಎಂದ ಹೇಳತĶ ಹವಯŀನ ಬಳಗ ನಡದಬಂದ
ಎದರಗಡ ಕಳತನ.

ಇಬĽರೂ ಸೇರ ಸŅಲĻಹತĶ ಪತŁಕಯಲŃದ್ದ ಸದಸದŅಚರಗಳಲ್ಲವನĺ ಓದದರ. ಟೇಕ, ವŀಖŀನ, ಪŁಶಂಸ, ಖಂಡನ ಎಲ್ಲವ
ಸಗದವ.

ಮತ ಮತಡತĶ ಹವಯŀನ ನಟıಸರಬಟı “ಈಜಗತĶ ನವ ಊಹಸರವಷı ಆದಶಥಪŁಯವಗಲ್ಲ, ರಾಮ.


ಅದರಲŃಯೂ ಹಡಗರಾಗದĸಗ ಕಟıಕಂಡ ಕನಸಗಳಲ್ಲ ವಸĶವವಗಬೇಕದರ ಬಹಳ ಕಷı, ಅಸಧŀ! ಕಡ ಕಡಗ ಸತŀ
ಅಸತŀದಡನ ರಾಜ ಮಡಕಂಡ ಮಡಕಂಡ, ಎರಡಕħ ಇರವ ಭೇದವ ಗತĶಗದಂತ ಆಗಬಡತĶದ” ಎಂದ
ಶದĹವದ ಇಂಗŃಷನಲŃಯ ಪŁರಂಭಸದನ. ರಾಮಯŀನ ಅವನನĺ ಅನಸರಸಲ ಇಬĽರೂ ಇಂಗŃಷನಲŃಯ ಬಹಳಕಲ
ಮತಡದರ. ಅವರ ಸಂಭಷಣಯ ಮರವಣಗಯಲŃ ಪŁಸದĹವದ ಭರತೇಯರೂ ಪಶĬತŀರೂ ಪŁಚŀಪಶĬತŀ
ಮಹಗŁಂಥ ಸಮಹಗಳ ಕŁಮವಗ ಅಕŁಮವಗ ತಮಲವಗ ಸಗಹೇದವ.

ಇಷıಥಥಗಳ ವಫಲವಗ, ಅತŀಂತ ಉತತಹಗಳದ ತರಣರೂ ಕಡ ಕಟıಕಡಗ ನರತತಹಗಳಗ, ಜನಸಮನŀ


ಜೇವನಪಥದಲŃ ನಡದ ಹೇಗ ಅಜİತರಾಗ ಬಡತĶರ ಎಂಬ ವಚರ ಬಂದಗ ರಾಮಯŀನ “ವಡತಥವತ್ಥ ಎಷı ಚನĺಗ
ಭವಷŀ ಹೇಳಬಟıದĸನ ಆ ‘ಇಮĿಟŀಥಲಟ ಓಡ’ನಲŃ! ಕŃಸನಲŃ ಮೇಷıರ ತಲ ಚಚĬಕಂಡ ಪಠ ಹೇಳಕಟıಗ ನನĩ
ಅದರ ಅಥಥ ಅನಭವಕħ ಬಂದೇ ಇರಲಲ್ಲ. ಈಗೇಗ ಬರತĶ ಇದ.

“Heaven lies abot us in our infancy!

Shades of the prison-house begin to close

Upon the growing Boy,

But He beholds the light, and whence it flows,

He sees it in his joy;

The youth, who daily farther from the east

Must travel, still is Nature’s Priest

And by the vision splendid

Is on his way attended;

At length the Man perceives it die away,

And fade into the light of common day.”

“ವಡತ ವತ್ಥ ಚನĺಗ ಹೇಳದĸನ. ಆದರ ಆ ರದŁಚತŁ ಮನಸತಗ ಇನĺ ಚನĺಗ ನಟವಂತ ಹೇಳರವವನ ಮŀಥŀ
ಆನಥಲij, ಆ ’ರಗĽಚಪಲ’ನಲŃ! ನನಗಂತ ಕಣĵಗ ಕಟıದಹಗದ ಆ ಚತŁ! ನನದಗಲಲ್ಲ ರೇಮಂಚವಗತĶದ! ನನಗ ಆ
ಭಗ ಬಯಗ ಬರತĶದೇನ?”

“ಸŅಲĻ ಸŅಲĻ ಬರತĶತĶ.”

“ಆ ಮೇಜನ ಮೇಲ ನನĺ ‘ಗೇಲijನ್ ಟŁಜರ’ ಇದ, ತಗಂಡ ಬ.”

ರಾಮಯŀ ಕತಹಲದಂದ ಅವಸರವಸರವಗ ಎದĸ ಹೇಗ, ಹಚĬಗ ಉಪಯೇಗಸದ್ದರಂದ ಮಸ ಹರದದ್ದ ಆ ಪಸĶಕವನĺ


ತಂದಕಟıನ. ಹವಯŀ ತನ ಮಚĬದ ಕವನಗಳನĺಗಲ ನಟಕಭಗಗಳನĺಗಲ ಗದŀಖಂಡಗಳನĺಗಲ
ಜŅಲಮಯವಗ ಓದತĶದ್ದನ. ರಾಮಯŀನಗ ಕೇಳದಷı ಸಕಗತĶರಲಲ್ಲ.
ಹವಯŀ ಹಳಗಳನĺ ಮಗಚಹಕ, ‘ರಗĽಚಪಲ’ ಕವನವನĺ ತಗದ ಐವತĶಂಟನಯ ಪಂಕĶಯಂದ ಓದತಡಗದನ;

“What is the course of the life of mortal men on the earth?-Most men eddy about here and there, eat and
drink. Chatter and love and hate, gather and squander, are raised aloft, are hurl’d in the dust, striving
blindly, achieving nothing; and then they die, perish!.”

“We, we have chosen our path-path to cler-purposed goal, path of advance!-but it leads a long, steep journey,
through sunk gorges, o’er mountains in snow! Cheerful, with friends, we set forth-then, on the height comes
the storm!.”

“ Alas, havoc is made in our train! Friends who set forth at our side falter, are lost in the storm! We, we
only, are left! With frowning foreheads, with lips sternly compress’d, we strain on, on”

ಹವಯŀ ಓದವದನĺ ನಲŃಸ, ನೇಳವಗ ನಟıಸರ ಬಟı, ಎದರಗದ್ದ ಅರಣŀಕಶಗಳ ಕಡಗ ನೇಡತĶ ಕಳತನ. ಅವನ
ಕಣĵ ಹನಹನಯಗತĶ. ಮಖ ಕಂಪೇರತĶ. ಆವೇಶ ಬಂದಹಗತĶ. ಅವನಗ ಆಗಗ ಬರತĶದ್ದ ಭವೇನĿದ ವರಬೇಕಂದ
ತಳದ ರಾಮಯŀ ಕನĺಗೈಯಗ ನಲವನĺ ನೇಡತĶ ಸಮĿನ ಕಳತನ.

ಉಪĻರಗಯ ಮೇಲದ್ದ ಇವರಬĽರ ಭವಕತಯನĺ ಆದಶಥತಯನĺ ವಸĶನ ಜಗತĶ ಪರಹಸŀಮಡತĶದಯೇ ಎಂಬಂತ


ಕಳಗಡಯಂದ ಅನೇಕರ ನಗವ ಸದĸ ಕೇಳಬಂದತ.

ತಸ ಹತĶದ ಬಳಕ ಹವಯŀ ತನĺ ಕಡಗ ತರಗನೇಡಲ ರಾಮಯŀ “ಅಣĵಯŀ, ಈ ಹಸತಯಗವದನĺ


ತಪĻಸವದಕħಗವದಲ್ಲವ?” ಎಂದನ.

‘ಹೇಗ ತಪĻಸವದಕħಗತĶದ? ಚಕħಯŀ ಒಪĻಬೇಕಯĶಲŃ!’

“ನನ ಕೇಳ ನೇಡಲೇನ?”

“ನನಗಲŃೇ ಹಚĬ! ಚನĺಗ ಬೈಸಕಳńತĶೇಯಷı!”

ಮತĶ ಇಬĽರೂ ಮತಡದ ಸಮĿನ ಕತಕಂಡರ. ತೇಟದಂದ ಒಂದ ಮಂಚಳń ಮİ ಮİ ಎಂದ ಕಗತ.
ಕಮಳńಯಂದ ಹಡತĶ ಹರಹೇಯತ. ಏತಕħೇ ಗರಾದ ಕೇಳಗಳ ಮನಯ ಹಂದಗಡ ಕಗಕಳńತĶದĸವ.

ಏಣ ಮಟ