You are on page 1of 2

Het geheim van de smid

“Een zwaard?”” Maar heer ik ben hoefsmid, zwaarden maken vergt meer kennis en beter staal.”
“Praat geen onzin Geralt, jij kunt veel meer dan hoeven van ossen beslaan en kromme zeisen
rechtslaan, een zwaard wil ik. Een zwaard dat past bij een heer van stand. “ De woorden van heer
Steven hadden door de lage donkere ruimte geklonken die dezer dagen voor zijn smidse doorging.
Het lage dak hield de warmte goed binnen, het fornuis en de blaasbalg had hij zelf gebouwd er was
voldoende klei en leer in de omgeving te verkrijgen, goed ijzererts echter was hier niet voorradig,
maar het gebied achter de dijk was goed te bevaren dus al gauw had hij ook de aanvoer van ijzererts
geregeld. Voor een vindingrijk man viel er genoeg te regelen in dit zompige achterland, ver van de
hitte van het heilige land.

Een vindingrijk man, zo had heer Steven van Waalwijk hem genoemd tijdens zijn eerste bezoek.
Vleiende woorden met een zilveren tong uitgesproken, het vleien was allengs dwingender geworden
daarna werden het suggesties, beloften en nu dus dreigementen. “Drie el ijzer uit Brugge.” “En
hiervan ga jij mij een zwaard smeden, een zwaard zoals geen enkel mens in deze contreien ooit heeft
mogen aanschouwen. Drie weken heb je, drie weken en drie van mijn mannen om je te helpen.” “De
helpers grijnsden hem toe, lomperikken, enkel geschikt om te dreigen, halve dieven waren het
omwille van hun spierkracht en gebrek aan denkkracht door de heer als zijn helpers toegewezen. De
drie grijnsden hem toe.

Het lachen was hen snel vergaan, om aan de opdracht te voldoen had hij ze dag en nacht laten
werken, een damasten zwaard smeden was zelfs voor een meestersmid onmogelijk in drie weken,
echter er had zich een plan gevormd en dat plan zou nu ten uitvoer gebracht worden. Zijn drie
helpers waren uitgeput, hijzelf voelde zich niet veel beter, maar zijn geest was wonderlijk kalm, hoe
dan ook zou het na vanavond afgelopen zijn .

Wel, waar is mijn zwaard? Drie weken hebben we gewerkt heer, uw drie helpers zijn uitgeput, ik leg
er vanavond in uw bijzijn de laatste hand aan. Steven kwam dichterbij, “er zijn drie geheimen van de
smid, sprak Geralt op kalme, haast dromerige toon. Een, het vuur”, hij stak zijn schep in de hete
kolen, langzaam trok hij de schep eruit, hij rechtte zijn rug, zette zijn linkervoet naar voren en gooide
de hete kolen richting het drietal, moe als ze waren reageerden ze traag, te traag, de middelste kreeg
het meeste, krijsend stortte hij ter aarde, de rechter stormde vloekend zijn kant op, maar een korte
steek met de nog hete schop bracht hem tot stilstand en een snelle slag met de schop bracht hem op
zijn knieen, een derde snelle beweging vermorzelde zijn strottenhoofd. Twee, de hamer, Geralt zette
zijn schop neer en pakte in een vloeiende beweging zijn zware hamer, de laatste van de drie helpers
had tijd gevonden om zijn schild te pakken en kwam nu, schild in de aanslag naar voren. Het schild
was degelijk gemaakt maar goed gereedschap gehanteerd door een idioot maakt nog steeds
broddelwerk, dat had zijn meester hem vaak genoeg gezegd tijdens zijn gezellentijd, meestal
vergezeld van een of enkele oorvijgen en een schop onder zijn kont.

Feedbackvraag.

Hoe kan ik de spanning langzamer opvoeren zonder mijn ( bloederige ) climax te


verliezen? Het moet eigenlijk van een ogenschijnlijk rustig gesprek naar een orgie
van bloed en vuur gaan in 1200 woorden. Denk het gesprek tussen de boer en de
nazi aan het begin van Quentin Tarantino’s Inglorious Bastards

Related Interests