Вы находитесь на странице: 1из 8

Знаком ударения нельзя пренебрегать так как его отсутствие считается

орфографической ошибкой.

ЗАПОМИНАЕМ! В греческом языке точка отсчета для места ударения


всегда есть конец слова!

Сегодня поговорим о совсем легких вещах – для начинающих. Как правильно


ставить ударения в греческом языке.
Греки всегда ставят знак ударения, кроме случаев, когда в слове всего один слог
– тогда знак ударения не ставится.
 Знак ударения ставим над гласной буквой слога, который находится под
ударением. Но в греческом языке в слоге могут быть две гласные, чего не
бывает в русском, т.к. в слоге может быть сочетание αυ, ευ, οι, ει, αι, ου. В
этом случае знак ставим над второй из гласных. Например:
Ούλα (ού-λα)
Είμαι (εί-μαι)
Οίκος (οί-κος)
Αύριο (αύ-ρι-ο)

Если увидете, что ударение стоит над первой из двух гласных сочетания,
то это значит, что их надо читать отдельно. Это не сочетание. Например:
Ρολόι – читаем «ролОи»
Κάιρο – читаем «кАиро»
Каждая гласная читается отдельно.

А как быть, если две гласные сочетания надо прочесть отдельно, а


ударение не на этом слоге, т.е. ударением показать не можем.

Например, слово «маимУ». Если напишем так – μαιμού, то будем читать


«мэмУ». Как показать, что альфу и йоту надо читать отдельно? Над
второй из гласных ставим две точки. Они означают, что это не сочетание,
гласные читаются отдельно. Т.е. получаем «μαϊμού».

Другие примеры:
Τρόλεϊ – «трОлеи»
Χαϊδεύω – «хаидЕво»
Κοροϊδεύω – «короидЕво»

И совсем редкий случай, когда над гласной стоят одновременно и знак


ударения, и точки. Например, слово «май» по-гречески будет «Μάιος».
Ударение над первой из двух гласных слога, значит, они читаются
раздельно – «мАиос». А теперь поставим слово в родительный падеж,
будет читаться «маИу». Ударение сдвигается на йоту. Но если напишем
«Μαίου», у нас получится «мЭу». Как быть? Тогда над йотой ствим
одновременно и ударение, и точки. «Μαΐου». Точки показывают, что, хоть
и ударение стоит над йотой, это не сочетание альфа-йота, читаем эти
гласные отдельно.

 Есть в греческом языке слова, в которых всего один слог, но ударение на


них всегда ставится. Чтобы не путать с другим словом, которое пишется
точно так же, но означает совершенно другое.

Например союз «или» - «ή». Всегда пишется с ударением, хоть в нем


всего лишь одна буква, чтобы не путать с артиклем женского рода
единственного числа в именительном падеже – «η».

Θέλεις ένα μήλο ή ένα αχλάδι; - Хочешь одно яблоко или одну грушу? (тут
союз «или». С ударением.)
Αυτή η κυρία είναι η γυναίκα του Γιώργου. – Эта госпожа – жена Йоргоса.
(тут два раза артикли «η». Без ударения.)
Η Μαρία ή η Ελένη θα πάει μαζί σου; - Мария или Элени пойдет с тобой?
(тут рядом и союз, и артикль.)

Другой пример: «πού» и «που». Когда с ударением - это вопросительное


слово «где, куда». Без ударения это слово переводится «который».

Δεν ξέρω πού είναι η τσάντα μου. – Не знаю, где моя сумка. (тут с
ударением.)
Η κυρία που δουλεύει σ’ αυτό το μαγαζί είναι από τη Βουλγαρία. – Госпожа,
которая работает в этом магазине, из Болгарии. (тут без ударения.)

И еще один случай: «πώς» и «πως». С ударением – это вопросительное


слово «как», а без ударения означает то же самое, что и слово «ότι», т.е.
«что», когда это не вопросительное слово. Например:
Δεν ξέρω πώς να τον ρωτήσω. – Не знаю, как его спросить.
Πώς φτιάχνουν τον ελληνικό καφέ; - Как делают греческий кофе?
Εγώ ξέρω πως θέλεις να πας. – Я знаю, что хочешь пойти. (Можно и так: Εγώ
ξέρω ότι θέλεις να πας. )
Δεν είναι σίγουρο πως (ότι) θα έρθει μαζί μας. – Это не точно, что он придет с
нами.

И еще случай. Вот два предложения:


Мама моя дала 20 евро.
Мама мне дала 20 евро.

По-гречески выглядят одинаково:


Η μαμά μου έδωσε 20 ευρώ.
Η μαμά μου έδωσε 20 ευρώ.

Вот когда есть вероятность, что спутаются притяжательное местоимение и


личное местоимение, на личном местоимении ставят ударение:
Η μαμά μου έδωσε 20 ευρώ. – Мама моя дала 20 евро.
Η μαμά μού έδωσε 20 ευρώ. – Мама мне дала 20 евро.

Могут быть оба вместе, тут уже ударение не нужно, т.к. не спутаем: первое
местоимение – притяжательное, второе – личное.

Η μαμά μου μου έδωσε 20 ευρώ. – Мама моя мне дала 20 евро.
Η μπλούζα σου σου πάει πολύ. – Блузка твоя тебе очень идет.
Στη γραφή της νέας ελληνικής γλώσσας για τον τονισμό των λέξεων
χρησιμοποιείται ένα τονικό σημάδι, ο τόνος.

 
Ποιες λέξεις τονίζονται;
 
Τόνο παίρνουν οι λέξεις που γράφονται με πεζά γράμματα (μικρά) και έχουν
περισσότερες από μία συλλαβές (слоги), δηλαδή οι δισύλλαβες(два слога), οι
τρισύλλαβες(три слога) και οι πολυσύλλαβες (с двумя или более слогами).
 
Παραδείγματα:
δισύλλαβες: γερός, γέρος,
τρισύλλαβες: ταραχή, χαλάζι, τράπεζα
πολυσύλλαβες: σκυλοτροφή, τραπεζαρία χρησιμότητα.
 
ΠΡΟΣΟΧΗ!
Τονίζονται οι λέξεις που γράφονται μόνο με κεφαλαία;
 
ΠΡΟΣΟΧΗ: ΔΕΝ ΤΟΝΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΟΤΑΝ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΜΕ
ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Πού τοποθετείται ο τόνος;


Ο τόνος τοποθετείται πάνω από φωνήεν.
Όταν μια λέξη τονίζεται στην αρχική συλλαβή και γράφεται με αρχικό κεφαλαίο
γράμμα, ο τόνος μπαίνει αριστερά του γράμματος, π.χ. Έρχομαι.
Όταν μια λέξη τονίζεται σε πεζό (μικρό) γράμμα, ο τόνος μπαίνει πάνω από το
γράμμα, π.χ. έρχομαι.

Όταν τονίζεται συλλαβή με δίψηφο φωνήεν, ο τόνος μπαίνει πάνω από το δεύτερο
φωνήεν, π.χ. καίγομαι, λείπω, αθροίζω, σούπα. Το ίδιο ισχύει για τις
ακολουθίες αυ και ευ, π.χ. αύριο, εύχομαι.
Υπάρχουν μονοσύλλαβες λέξεις που τονίζονται και ποιες είναι;
 
Από τις μονοσύλλαβες λέξεις τόνο παίρνουν:
 
1. Ο διαζευκτικός σύνδεσμος ή
Παράδειγμα:
Ή εγώ ή εσύ!

2. Τα ερωτηματικά επιρρήματα πώς και πού.
Παραδείγματα:
Πώς είσαι;
Πού πας;
 
Σημείωση
Τόνο επίσης παίρνουν το πού και το πώς σε περιπτώσεις όπως οι παρακάτω:
Πού να σου τα λέω.
Από πού κι ως πού.
Πού και πού.
Αραιά και πού.
–Τους έστειλες το γράμμα; –Πώς!
Πώς βαριέμαι!
Κοιτάζω πώς και πώς να τα βολέψω.
 
!!! Εξαιρέσεις:
 
Το πως δεν τονίζεται όταν είναι ειδικός σύνδεσμος, π.χ.
Μου είπαν πως είσαι άρρωστος.
(Σ' αυτήν την περίπτωση ο πως μπορεί να αντικατασταθεί από τον ειδικό
σύνδεσμο ότι.)
Το που δεν τονίζεται όταν είναι:
1. σύνδεσμος: α) ειδικός(конкретный), β) αποτελεσματικός, γ) χρονικός, 
δ) αιτιολογικός (причинный), ε) εναντιωματικός(противопоставляются или
ссылаются на них) , π.χ.
α) Φαίνεται που είσαι ωραία.
Σ' αυτήν την περίπτωση ο που μπορεί να αντικατασταθεί από τον ειδικό
σύνδεσμο ότι.
β) Ήταν τόσο απαίσιος ο τρόπος του που σηκώθηκα και έφυγα.
Σ' αυτήν την περίπτωση ο που μπορεί να αντικατασταθεί από τον αποτελεσματιό
σύνδεσμο ώστε.
γ) Tην ώρα που θα ξεκινάς, κάνε μας ένα τηλεφώνημα
δ) Παραξενεύτηκε που τους βρήκε να κάθονται φρόνιμα.
ε) Kαι που τον προσκάλεσαν, πάλι δεν πήγε.

2. αναφορική αντωνυμία(Относительные местоимения), π.χ.


Με έκαναν τόσο πολύ να χαρώ αυτά που μου είπες.
(Σ' αυτήν την περίπτωση ο που μπορεί να αντικατασταθεί από την αναφορική
αντωνυμία τα οποία.)
 
 
3. СМОТРИ РУССКИЙ ВАРИАНТ
Οι αδύνατοι τύποι των προσωπικών αντωνυμιών (μου, σου, του, της, τον, την, το,
μας, σας, τους, τις, τα), όταν στην ανάγνωση υπάρχει περίπτωση να θεωρηθούν
εγκλιτικές.
Παραδείγματα:
Η μητέρα μού είπε ότι θα φύγεις. (=η μητέρα είπε σε μένα ότι θα φύγεις. )
Η μητέρα μου είπε ότι θα φύγεις. (=η δική μου μητέρα είπε ότι θα φύγεις. )
Η δασκάλα μάς κέρασε γλυκό (=η δασκάλα κέρασε εμάς)
Η δασκάλα μας κέρασε τους συναδέλφους της (=η δική μας δασκάλα κέρασε...)
 
Η μητέρα μου μου είπε (= δε χρειάζεται τόνος)

4. Οι μονοσύλλαβες λέξεις, όταν συμπροφέρονται με τους ρηματικούς τύπους


μπω, βγω, βρω, 'ρθω σε όλα τα πρόσωπα και τους αριθμούς και
προφέρονται εμφατικά.
Παραδείγματα:
θά 'ρθω κι εγώ μαζί σας (προφέρουμε δυνατότερα το θά)
Τι θα γίνει, θά 'ρθεις; (προφέρουμε δυνατότερα το θά)
Σε διαφορετική περίπτωση δεν τονίζονται:
Παραδείγματα:
θα 'ρθω κι εγώ μαζί σας (προφέρουμε δυνατότερα το 'ρθω)
Τι θα γίνει, θα 'ρθεις; (προφέρουμε δυνατότερα το 'ρθεις).

5. Όπου ακούγεται δεύτερος τόνος, σημειώνεται


Παραδείγματα:
Μου το έδωσε ο δάσκαλός μας.
Τον αποχαιρέτησε χαϊδεύοντάς τον στην πλάτη.

Ποια άλλα τονικά σημάδια χρησιμοποιούμε;


 СМОТРЕТЬ ТАБЛИЦУ – ПРАВИЛА ЧТЕНИЯ
Εκτός από τον τόνο χρησιμοποιούμε ακόμη τα διαλυτικά.
 
Τα διαλυτικά ( ·· ) χρησιμοποιούνται για να δηλώσουν ότι δύο γράμματα που
δηλώνουν φωνήεντα διαβάζονται ως δύο ξεχωριστοί φθόγγοι και όχι ως ένας, όχι
δηλαδή ως δίψηφο.
Σημειώνoνται κανονικά πάνω από το ι και το υ, όταν προηγούνται α, ε, ο.
Τα διαλυτικά σημειώνονται και στις λέξεις με κεφαλαία για την αποφυγή
παρεξηγήσεων, π.χ. ΠΑΙΔΑΚΙΑ, ΠΑΪΔΑΚΙΑ.

Παραδείγματα
Σήμερα θα φάμε παϊδάκια. ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΦΑΜΕ ΠΑΪΔΑΚΙΑ και όχι
ΠΑΙΔΑΚΙΑ
Γεννήθηκα στις 15 Μαΐου.
Πήρα ένα καταπραϋντικό για τον πόνο.
Τρέχα να προλάβουμε το τρόλεϊ.
Αποτελεί βασική προϋπόθεση.
Τα έξοδα ξεπέρασαν τον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Στον κινηματογράφο θα πάμε μαζί με την Αγλαΐα.
Στην αρχαία Ελλάδα επικρατούσε πολυθεΐα.
Η ναυσιπλοΐα κοντά στις ακτές λέγεται ακτοπλοΐα.

ΠΡΟΣΟΧΗ:
1. Όταν τονίζεται το προηγούμενο φωνήεν, δε σημειώνουμε διαλυτικά, π.χ.
νεράιδα, γάιδαρος
2. Δε βάζουμε διαλυτικά στο ι όταν προηγείται ω, π.χ. πρωί